Γράφει: Έφη Καραγεώργου
http://www.fmvoice.gr/index.php/2012-09-12-05-29-17/columnists/real-profits

Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
Γράφει: Έφη Καραγεώργου
http://www.fmvoice.gr/index.php/2012-09-12-05-29-17/columnists/real-profits
Επιπλέον, όπως επεσήμανε στην εκπομπή της FMVoice.gr
«Επιχειρηματικότητα και Περιβάλλον» ο κ. Κωνσταντίνος
Δημητριάδης, γεωπόνος ελεγκτής του Οργανισμού Ελέγχου και
Πιστοποίησης Βιολογικών Προϊόντων ΔΗΩ,αν και η Ελλάδα βρίσκεται σε μια
δύσκολη οικονομική κατάσταση, στο εξωτερικό τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Οπότε, αν κάποιος θέλει να εξάγει ένα προϊόν καλής ποιότητας, ελεγμένο και
πιστοποιημένο, οι προοπτικές είναι σήμερα πολύ καλές.
Ο κ. Δημητριάδης αναφέρθηκε επίσης στον τρόπο με τον οποίο τα προϊόντα
βιολογικής καλλιέργειας προστατεύουν το περιβάλλον. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα
μέσα καλλιέργειας που χρησιμοποιούνται, τα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα είναι
φυσικής προέλευσης. Επίσης η καλλιέργεια γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να
μειώνεται η ανάγκη σε λίπανση και φυτοπροστασία, δηλαδή στις περιπτώσεις των
ετήσιων καλλιεργειών να υπάρχει μια τέτοια αλληλουχία των καλλιεργειών ώστε να
ελαχιστοποιούνται οι εξωτερικές εισροές και το αγροτεμάχιο να παραμένει καθαρό
από αυτούς και σε καλύτερη φυσική κατάσταση.
Παρόλα αυτά, τα βιολογικά παραμένουν ακριβότερα από τα συμβατικά προϊόντα.
Αυτό συμβαίνει γιατί «η απόδοση ανά στρέμμα είναι μικρότερη. Αυτό βέβαια
οφείλεται και σε μία αύξηση βάρους, στο επιπλέον νερό που τραβάνε τα συμβατικά
προϊόντα, ώστε να φαίνονται πιο πλούσια, ενώ στην πράξη τα θρεπτικά συστατικά
να είναι πιο φτωχά. Απλά είναι πιο μεγάλα και πιο εμφανίσιμα. Και στη δυσκολία
σε κάποιες καλλιέργειες. Για να διατηρηθεί η παραγωγή πρέπει να γίνουν αρκετές
επεμβάσεις, με χημικά. Στα βιολογικά υπάρχει μία μείωση στην απόδοση λόγω των
εχθρών, καθώς οι βιοκαλλιεργητές δεν έχουν στα χέρια τους τόσα πολλά μέσα».
Τα κριτήρια για να θεωρηθεί ένα προϊόν βιολογικό
Αρχικά πρέπει να ενταχθεί το αγροτεμάχιο που θα καλλιεργηθεί το προϊόν σε
σύστημα ελέγχου και πιστοποίησης και να μείνει ενταγμένο για δύο ή τρία χρόνια,
ανάλογα με τη φύση του προϊόντος.
Για ετήσιες καλλιέργειες πρέπει να είναι ενταγμένο για δύο χρόνια, για
πολυετείς για τρία χρόνια. Και από κει και πέρα τα μέσα καλλιέργειας που
χρησιμοποιούνται, όπως είπα λιπάσματα κλπ να είναι φυσικής προέλευσης.
Άλλα πεδία ελέγχου είναι ένας φάκελος που πρέπει να κρατάει ο παραγωγός στον
οποίο να καταγράφει τι πρακτικές έχουν γίνει στον προηγούμενο έλεγχο μέχρι τον
τρέχοντα, τι επεμβάσεις λίπανσης και φυτοπροστασίας, τι πωλήσεις έχουν γίνει, η
καταλληλότητα του νερού άρδευσης, οι κίνδυνοι επιμόλυνσης από γειτονικές
δραστηριότητες. Μετά οι αποθήκες και των σκευασμάτων και των προϊόντων. Αν
είναι κατάλληλες κλπ. Τέλος, αν οι διορθώσεις που έχουν επιβληθεί, έχουν
πραγματοποιηθεί.
Τα πρότυπα πιστοποίησης και η ανάγκη ισοδυναμίας τους με τα διεθνή
για την πραγματοποίηση εξαγωγών
Οι έλεγχοι, οι οποίοι σήμερα είναι αρκετά αυστηροί έχουν να κάνουν με τη φύση
της καλλιέργειας. Γίνεται τουλάχιστον μία επίσκεψη τον χρόνο που ελέγχονται όλα
τα πεδία ελέγχου και από κει και πέρα γίνονται επιπρόσθετοι έλεγχοι –
προγραμματισμένοι ή αιφνιδιαστικοί – που διασταυρώνεται ότι όλα γίνονται
σύμφωνα με τα πρότυπα της πιστοποίησης για τα βιολογικά προϊόντα.
Πολλές φορές, όμως, τα κριτήρια για να θεωρηθεί κάποιο προϊόν βιολογικό, από
χώρα σε χώρα διαφέρουν. Πόσο επηρεάζει αυτό τις ελληνικές εξαγωγές; Υπάρχει
κάποιο κοινό πρότυπο πιστοποίησης;
Σύμφωνα με τον κ. Δημητριάδη, το πρότυπο πιστοποίησης για την ΕΕ είναι
κοινό, οπότε δεν υπάρχει κάποιος περιορισμός εξαγωγής ελληνικών
βιολογικών προϊόντων σε άλλες χώρες της ΕΕ. «Από κει και πέρα έχει ψηφιστεί
ισοδυναμία και με το αμερικάνικο πρότυπο. Δηλαδή έχει βρεθεί κοινή γραμμή για
τα περισσότερα προϊόντα, ώστε με ένα πιστοποιητικό εξαγωγής να μπορεί να γίνει
εξαγωγή και στην Αμερική. Επίσης, σε κάποιες άλλες χώρες όπως η Ιαπωνία έχουν
δικό τους πρότυπο που δεν είναι ισοδύναμο με το ευρωπαϊκό, αλλά εμείς ως ΔΗΩ
μπορούμε να πιστοποιούμε και με αυτό το πρότυπο, οπότε αν κάποιος θέλει να
εξάγει, μπορεί να το κάνει και αυτό».
Οι συνηθέστερες παραβάσεις – Ποινές και πρόστιμα
«Οι συνηθέστερες είναι οι παραβάσεις φακέλου. Να λείπει κάποιο παραστατικό ή
να είναι ελλιπής ο φάκελος. Είναι όμως, παραβάσεις που διορθώνονται. Αυτό είναι
συνηθισμένο, ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με Έλληνες παραγωγούς. Από κει και
πέρα, υπάρχουν και παραβάσεις χρήσης μη επιτρεπόμενων εισροών. Αλλά αυτά δεν
είναι πολύ συνηθισμένα φαινόμενα. Εάν κάποιος κινείται στον χώρο για κάποια
χρόνια φαίνεται η δουλειά που κάνει. Αυτό συμβαίνει σε καινούριους παραγωγούς
που θέλουν να μπουν στο σύστημα ελέγχου και πιστοποίησης, αλλά χωρίς να έχουν
μεγάλη διάρκεια μέσα σε αυτό.
Οι παραβάσεις χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Σε απλές μη συμμόρφωσης και σε
κύριες μη συμμόρφωσης. Η διαφορά είναι ότι στην πρώτη, οι παραβάσεις μπορούν να
διορθωθούν, ενώ στη δεύτερη όχι, και επιβάλλεται και κάποια ποινή. Οι ποινές
δεν είναι στάνταρντ, έχουν να κάνουν με τη φύση κάθε περίπτωσης. Πάντως, ένα
προϊόν στο οποίο έχει χρησιμοποιηθεί κάποιο σκεύασμα ακατάλληλο για βιολογική
γεωργία, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί βιολογικό. Και το αγροτεμάχιο στο οποίο
καλλιεργείται παύει να θεωρείται βιολογικό. Στις περισσότερες φορές πρέπει να
ξαναρχίσει από την αρχή η παραγωγή. Βέβαια αν πιαστεί δεύτερη φορά, τότε η
ποινή είναι πιο αυστηρή. Υπάρχει επιτροπή που συνεδριάζει κάθε φορά και οι
ποινές επιβάλλονται άμεσα. Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί το προϊόν να πιστοποιηθεί
ως βιολογικό, ενώ υπάρχουν και μεγαλύτερες ποινές, όπως να μην μπορεί πλέον να
πιστοποιηθεί από κανέναν φορέα ελέγχου ή να του επιβληθούν και πρόστιμα από το
υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης».
Προβλήματα και προοπτικές
Σήμερα δεν υπάρχει σωστή ενημέρωση και εκπαίδευση των αγροτών ώστε να
ασχοληθούν με τα βιολογικά προϊόντα. Η ΔΗΩ κάνει μία προσπάθεια με σεμινάρια
και έκδοση βιβλίων με τα οποία μπορεί ο κόσμος να ενημερωθεί. Το κακό είναι ότι
οι Έλληνες παραγωγοί είναι επί τω πλήστων μεγάλης ηλικίας και δύσκολα αλλάζουν
νοοτροπία και τρόπο καλλιέργειας. Δεν ασχολούνται με κάτι διαφορετικό από αυτό
που έχουν συνηθίσει.
Ευτυχώς οι νεότερες ηλικίες έρχονται στα βιολογικά, γιατί το ψάχνουν
περισσότερο, βλέπουν ότι είναι κάτι που συμφέρει και τους ίδιους και το
περιβάλλον που ζουν. Η αρχή μπορεί να είναι λίγο δύσκολη, αλλά στη συνέχεια
είναι σίγουρο ότι δεν πρόκειται να βγουν χαμένοι. Έτσι, όσοι νέοι ασχολούνται
με τη γεωργία, στρέφονται και στα βιολογικά.
Όσον αφορά στις επιδοτήσεις, το τελευταίο πρόγραμμα που είχε «ανοίξει» ήταν
πριν ενάμισυ χρόνο. Τώρα δεν υπάρχει κάποιο πρόγραμμα. Όπως τόνισε, όμως, ο κ.
Δηγμητριάδης, αν κάποιος ασχοληθεί με τη γεωργία, θα είναι κίνητρο από μόνη της
η βιολογική γεωργία, και χωρίς κάποια επιδότηση, γιατί μπορεί να χρειάζεται
λίγη περισσότερη προσωπική δουλειά από τον παραγωγό, αλλά το κόστος μπορεί να
μειωθεί με αυτόν τον τρόπο και το κέρδος θα είναι μεγαλύτερο, γιατί θα έχει ένα
προϊόν καλύτερης ποιότητας και σίγουρα καλύτερης τιμής.
Αισθητή έχει κάνει την παρουσία του το Happier, ένα νέο, δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο που είναι κάτι ανάμεσα σε Twitter και Facebook με μια διαφορά: καλεί τους χρήστες του να μοιραστούν μόνο τις ευχάριστες στιγμές που τους κάνουν πραγματικά ευτυχισμένους.«Στη δική μας κοινότητα, οι χρήστες ανταλλάσσουν χαμόγελα αντί για likes και προσπαθούν να στηρίζουν και να ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον», δηλώνει στην εφημερίδα «Independent» η διευθύντρια και συνιδρυτής της υπηρεσίας Νάταλι Κόγκαν.Το δίκτυο Happier έκανε το ντεμπούτο του τον περασμένο Φεβρουάριο (αρχικά ως εφαρμογή για iPhone) με έδρα τη Βοστόνη των ΗΠΑ και επιδιώκει να φέρει μια ευχάριστη νότα στον συχνά πικρόχολο κόσμο του διαδικτύου. «Το Facebook και το Twitter είναι σπουδαίες εταιρείες και χρησιμοποιώ τα προϊόντα τους, αλλά θεωρώ πως και στις δύο υπάρχει πολύς αρνητισμός», σχολιάζει χαρακτηριστικά η Κόγκαν.Για τους φανατικούς των κοινωνικών δικτύων, ο «αρνητισμός» στον οποία αναφέρεται η Αμερικανίδα αποτελεί πράγματι καθημερινό φαινόμενο, το οποίο μάλιστα επιβεβαιώνεται και επιστημονικά. Χαρακτηριστικά, πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν έδειξε πως όσο περισσότερο επισκέπτεται κανείς το Facebook τόσο χειρότερα αισθάνεται για τη ζωή του.Μάλιστα, από την πλευρά τους, οι δημιουργοί του Happier επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν τις επιστημονικές μελέτες ως μέσο προώθησης της υπηρεσίας τους. Το σκεπτικό τους είναι απλό: εάν «η ευτυχία είναι μεταδοτική», όπως υποστηρίζει μερίδα επιστημόνων, τότε το Happier (ως μέσο μετάδοσης της ευτυχίας) μπορεί όντως να κάνει τους χρήστες του περισσότερο ευτυχισμένους («happier»).Η Νάταλι Κόγκαν και η παρέα της επικαλούνται συγκεκριμένα μελέτες των Πανεπιστημίων του Χάρβαρντ και του Σαν Ντιέγκο, σύμφωνα με τις οποίες η έκφραση ευγνωμοσύνης μειώνει το άγχος και ενισχύει την ενέργεια/ζωντάνια, ενώ επιπλέον αυξάνεται σημαντικά η πιθανότητα να είναι κανείς ευτυχισμένος εάν έχει ευτυχισμένους φίλους (συγκεκριμένα, κατά 9% για κάθε ευτυχισμένο φίλο).
Είναι Μάιος του 1968, όταν ο «Μικρός Ήρως», το παιδικό εικονογραφημένο του Στέλιου Ανεμοδούρα, θα αναστείλει εσπευσμένα την κυκλοφορία του, θύμα κι αυτό της Χούντας των Συνταγματαρχών. Ο Γιώργος Θαλάσσης, το «παιδί φάντασμα» με την πλούσια αντιστασιακή δράση απέναντι στον Γερμανό κατακτητή, θα κριθεί «ακατάλληλος» από το νεοσύστατο δικτατορικό καθεστώς, που θεωρούσε πως το περιεχόμενο των περιπετειών του…και τα μηνύματα που περνάει, δεν συνάδουν με τα πρότυπα της «Επανάστασης του Απρίλη».
Όταν λοιπόν η επιτροπή λογοκρισίας θα υποχρεώσει τον συγγραφέα και εκδότη του, να υποβάλλει προς έγκριση σε εβδομαδιαία βάση πλέον τα χειρόγραφα του αναγνώσματος, τότε αυτός θα αναζητήσει μια νέα έκδοση για να αντικαταστήσει την παλιά. Το περιοδικό που θα αναπλήρωνε από δω και μπρος το κενό στην κωλότσεπη κάθε πιτσιρικά, ήταν το«Μπλεκ». Ιταλικής προέλευσης το κόμικ αυτό (il Grande Blek), πραγματεύονταν τις περιπέτειες ενός ξανθού, γιγαντόσωμου, Αμερικανού κυνηγού, που μάχονταν περί το τέλος του 18ου αιώνα, για την ελευθερία και την ανεξαρτησία, κόντρα στους Βρετανούς αποικιοκράτες. Ήταν αυτή η εθνικότητα του ήρωα και το γεγονός πως δεν ήταν ξεκάθαρη η χώρα από όπου εισήχθη το κόμικ, που οδήγησαν την αμερικανόφιλη Χούντα στον εφησυχασμό και τον Ανεμοδούρα ελεύθερο να περνάει στη νεολαία τα επαναστατικά μηνύματά του. Το «Μπλεκ» θα γίνει αμέσως ανάρπαστο και η κυκλοφορία του θα αγγίξει πολλές φορές ακόμη και τα 130.000 αντίτυπα. Σ’ αυτό θα συντελέσει και το γεγονός πως επρόκειτο για ημιτελείς ιστορίες με αποτέλεσμα να εντείνεται η αγωνία των νεαρών αναγνωστών, καθηλώνοντάς τους κάθε βδομάδα έξω από τα περίπτερα. Αν και είχε καταφέρει να ξεπεράσει το σκόπελο της λογοκρισίας του Δικτατορικού καθεστώτος, το «Μπλεκ» συχνά σκόνταφτε στους γονείς, που αγανακτισμένοι κυνηγάγανε τους πιτσιρικάδες να το πετάξουν και να στρωθούν στο διάβασμα. Αυτός ήταν και ο λόγος που το περιοδικό τυπώνονταν σε μικρές διαστάσεις, για να μπορεί να χωράει παντού και να κρύβεται εύκολα. Μέσα στα επόμενα χρόνια της Χούντας, θα εμφανιστούν κι άλλες εκδόσεις χάρτινων ηρώων.
Απευθυνόμενες στα παιδιά και ειδικότερα στα αγόρια, ο «Ζαγκόρ», ο «Λοχαγός Μαρκ», ο«Όμπραξ», ο «Μικρός Σερίφης», ο «Ποπάι»και ο «Μεγάλος Ταρζάν», θα κάνουν ακόμη πιο δύσκολη τη ζωή των πιτσιρικάδων, που ήδη έβλεπαν το χαρτζιλίκι τους να εξανεμίζεται, στο «Μπλεκ». Η αγορά με ρεφενέ, ο δανεισμός, η ανταλλαγή παλιότερων τευχών και η λαθρανάγνωση από το περίπτερο της γειτονιάς, ήταν κάποιες μόνο από τις λύσεις που σκαρφίζονταν οι νεολαίοι για να διαβάζουν όσο το δυνατόν περισσότερες ιστορίες δράσης και περιπέτειας. Ένας κόσμος γεμάτος μπότες, σπιρούνια, κλωτσιές και μπουνιές, κούρσες, μυστικές επιχειρήσεις και θανάσιμες μάχες ξετυλίγονταν μπροστά τους, κάθε φορά που ένα «περιοδικάκι» με τον έναν ή άλλο τρόπο έπεφτε στα χέρια τους. Πιο σπάνιο απ’ όλα τα περιοδικά, θεωρούνταν «Οι ιστορίες του Αστερίξ του Γαλάτη», έκδοση ακριβότερη από τις υπόλοιπες, άρα και δυσεύρετη. Στην περίπτωση αυτή το αντίτυπο θα έκανε το γύρω της γειτονιάς πριν επιστραφεί στον ιδιοκτήτη του κατάφθαρτο από την ανάγνωση. Άξια αναφοράς είναι και τα εικονογραφημένα «Ταρατατά» και «Ζάκουλα» της δεκαετίας του ’70, που «στοίχειωναν» τα αγορίστικα κρεβάτια, με το τολμηρό τους περιεχόμενο.
του Ανέστη Συμεωνίδη
mixanitouxronou.gr

πηγή

| 2014 | 2013 | 2009 | |
| Ελλάδα | 1η | 1η | 27η |
| Σουηδία | 5η | 2η | 1η |
Δείκτης οικονομικής επίδοσης
| 2014 | 2013 | 2009 | |
| Ελλάδα | 1% | 1,2% | -14,8% |
| Σουηδία | -0,2% | 0,5% | 2,7% |
Πρωτογενές ισοζύγιο- Στοιχεία ΔΝΤ Κυκλικά προσαρμοσμένο ως ποσοστό του ΑΕΠ
| 2014 | 2013 | 2009 | |
| Ελλάδα | 1η | 2η | 30η |
| Σιγκαπούρη | 3η | 3η | 6η |
Δείκτης οικονομικής επίδοσης
| 2014 | 2013 | 2009 | |
| Ελλάδα | 5,4% | 4,2% | -13,6% |
| Σιγκαπούρη | 3,3% | 3,6% | -0,4% |
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που παραθέτει η Japonica: – Σε προηγμένες οικονομίες με υψηλό χρέος, η προσαρμογή θα πρέπει να βασίζεται σε μεσοπρόθεσμα προγράμματα, που να προσδιορίζονται με κυκλική προσαρμογή (ΙΜF FISCAL MONITOR). – O μόνος δείκτης που πραγματικά παίζει ρόλο είναι το διαρθρωτικό έλλειμμα. – O στόχος της οικονομικής πολιτικής πρέπει να είναι ένα βιώσιμο κυκλικά προσαρμοσμένο ισοζύγιο. Η καταχώρηση της Japonica, εδώ.
Κέρδος online 26/11/2013 15:06