ΟΡΕΙΝΟΣ

*Μανώλης Δουκίδης, συγγραφέας

Στην καρδιά της Γαλλίας, κάπου τον 13ο αιώνα, γεννήθηκε μια μεγαλοφυής φορολογική… αρχιτεκτονική ιδέα. Εκείνη την εποχή, οι φόροι ακινήτων υπολογίζονταν αποκλειστικά με βάση τα τετραγωνικά του ισογείου. Και κάπου εκεί, κάποιος ιδιαίτερα δημιουργικός ιδιοκτήτης σκέφτηκε: «Αφού πληρώνω μόνο για κάτω, γιατί να μην μεγαλώσω το σπίτι προς τα πάνω;» Έτσι, το ισόγειο έμεινε μαζεμένο και οι όροφοι άρχισαν να ξεχειλώνουν προς τα έξω σαν να ήθελαν να πάρουν λίγο αέρα ή να πιάσουν Wi-Fi από τον Μεσαίωνα. Το αποτέλεσμα; Σπίτια που φαίνονται σαν να χτίστηκαν από κάποιον που ξεκίνησε νηφάλιος και τελείωσε… πιο δημιουργικός απ’ ό,τι έπρεπε. Έξυπνοι άνθρωποι, λιγότεροι φόροι, και ένα αρχιτεκτονικό στυλ που ακόμα μας κάνει να χαμογελάμε αιώνες μετά!!!

Πηγή: Του Καιρου Παιχνιδια

•Μου άρεσε πολύ η Κλαυδία.Το τζιβαέρι μας.Δηλαδή πετράδι,θησαυρός.Ενας ήχος-απόηχος,βαθειά ελληνικός,ένα μείγμα νόστου,πόνου,αντοχής και ελπίδας ,που διαπέρασε τον αιώνα σαν αστραπή και έφερε,με τη μουσική,την αλήθεια της γενοκτονίας των Ελλήνων Ποντίων από τη λεπίδα των Νεότουρκων.110 χρόνια πριν.Ενοχλησε την Τουρκία.Στα παλιά μας τα παπούτσια.
•Η αλήθεια είναι η άρνηση της λήθης.Αυτο που δεν πρέπει να ξεχαστεί υποκύπτοντας στη λήθη.
Μεσα στον χυλό της Eurovision ένας ήχος ταυτοτικός.Απο τους παπούδες και τις γιαγιάδες μας.Βαθιά ψυχή.
•Μπράβο στους Arcade για τη μουσική και τους στίχους και στον Φωκα Ευαγγελινό για την άρτια σκηνική επένδυση.Μπραβο και σε όσους επέλεξαν το τραγούδι.Με την τόλμη και την ευθύτητα ότι η διάκριση του είναι δύσκολη στους ανέμους της woke και της ισοπέδωσης.
•Όσο για τη Κλαυδία.Αστερομάτα πραγματική.Απέριττη.Ελληνιδα.Μουφερε τον συνειρμό του Γεωργουσόπουλου «Ήταν ο τόπος μου άσπρα γαρύφαλλα και τα κορίτσια σεμνά./Είχαν αρμύρα τα χείλη,τα μάτια τους/καίγανε την οικουμένη…»

Πάνος Μπιτσαξής