Ο Αριστοτέλης ήταν σαφής: «Είμαστε αυτό που κάνουμε επαναλαμβανόμενα».
«Αν οι νέοι συνειδητοποιούσαν πόσο γρήγορα θα γίνουν δέσμιοι των συνηθειών τους, θα έδειχναν μεγαλύτερη προσοχή στη συμπεριφορά τους» είχε γράψει ο William James.
Πώς ακριβώς όμως μπορεί κανείς να «επανασυνδέσει» τις συνήθειές του από τη στιγμή που θα παγιωθούν στην καθημερινή του ρουτίνα;
Ήδη οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι θέλει κάτι παραπάνω από τη «δύναμη της συνήθειας», γράφει από την πλευρά της η Maria Popova στο brainpickings.org.
Όταν ο ψυχολόγος Jeremy Dean καταπιάστηκε με το ζήτημα του «πόσο καιρό μπορεί να πάρει σε κάποιον να δημιουργήσει ή να αλλάξει μια συνήθεια», μελετώντας ιστοσελίδες με περιεχόμενο ψυχολογίας και συμβουλευτικής, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια πολύ συγκεκριμένη απάντηση: 21 ημέρες.

  Τα ξεσπάσματα θυμού δεν είναι άγνωστα σε κανένα από μας, αυτό όμως, που μας φαίνεται καινούργιο είναι η άποψη των αμερικανών ερευνητών του Πανεπιστημίου του Σικάγο ότι οι εκρήξεις θυμού στην ουσία είναι μια ασθένεια που μπορεί να θεραπευτεί με φάρμακα, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και με μια ασπιρίνη.
Η πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύθηκε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση JAMA Psychiatry, υποστηρίζει ότι οι οργισμένοι άνθρωποι ίσως έχουν μια υπερβολική φλεγμονώδη αντίδραση στον οργανισμό τους – με άλλα λόγια, υπάρχει μια οργανική εξήγηση για το γεγονός ότι χάνουν την ψυχραιμία τους.
Η φλεγμονή είναι η φυσική αντίδραση του οργανισμού σε ένα τραυματισμό ή μια λοίμωξη. Οδηγεί στην παραγωγή κυτοκινών που ενεργοποιούν την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σικάγο πήραν δείγματα αίματος από 70 εθελοντές που χαρακτηρίζονται από συχνά και ανεξέλεγκτα ξεσπάσματα θυμού. Τα συμπτώματα των θερμόαιμων και οξύθυμων αυτών ανθρώπων έχουν πλέον ήδη κατηγοριοποιηθεί και «βαφτιστεί» ως διαλείπουσα εκρηκτική διαταραχή – μια πρόσφατα αναγνωρισμένη διαταραχή – που χαρακτηρίζεται από εκρήξεις επιθετικότητας δυσανάλογες σε σχέση με τα γεγονότα.
Παρατηρήθηκε, λοιπόν, ότι οι εθελοντές με αυτή τη διαταραχή είχαν σημαντικά υψηλά επίπεδα κυτοκινών γεγονός που, σύμφωνα με τους ερευνητές, υποδηλώνει μια άμεση σχέση ανάμεσα στη φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού και την επιθετικότητα. Με άλλα λόγια, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η φλεγμονή μπορεί να προκαλεί θυμό.
Εάν πράγματι πυροδοτεί τα ξεσπάσματα θυμού η έρευνα υποστηρίζει ότι αντί να προσπαθήσουμε να ηρεμήσουμε, η λήψη μιας ασπιρίνης – που έχει αντιφλεγμονώδη δράση – θεωρητικά θα μπορούσε να μαλακώσει τα ξεσπάσματα ακόμη και να αποτρέψει την εκδήλωσή τους.
Πρόκειται βέβαια, για μια μικρή έρευνα στα συμπεράσματα της οποίας δεν πρέπει να δοθεί υπερβολική βαρύτητα μέχρις ότου επιβεβαιωθούν από επόμενες μελέτες.