Άφιξη εξειδικευμένων αμπελοτεχνητών από Κρήτη στα Δερβενοχωρια.
Η άγνωστη Θεία Λειτουργία στην Αγία Σοφία
Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 21 Μάρτιος 2014 23:08Συντάχθηκε απο τον/την pentapostagma.grΠαρασκευή, 21 Μάρτιος 2014 21:53
Υπάρχει η γενική εντύπωση ότι η τελευταία Θεία Λειτουργία εντός της Αγίας Σοφίας τελέστηκε την Τρίτη 29 Μαϊου 1453. Στην πραγματικότητα όμως η Θεία Λειτουργία τελέστηκε στην Αγία Σοφία στις 19 Ιανουαρίου 1919 από τον Κρητικό ιερέα παπα – Λευτέρη Νουφράκη από τις Αλώνες Ρεθύμνου.
Τον Ιανουάριο του 1919, δύο ελληνικές μεραρχίες που είχαν για αποστολή να συμμετέχουν στην εκστρατεία της Κριμαίας στάθμευαν στην Κωνσταντινούπολη που βρισκόταν υπό την «συμμαχική επικυριαρχία».
Τότε ο πατήρ Λευτέρης που υπηρετούσε στη Β’ Ελληνική μεραρχία εκμυστηρεύτηκε σε κάποιους συντρόφους του το όνειρό του να τελεστεί η Θεία Λειτουργία εντός του ναού της Αγίας του Θεού Σοφίας που ήταν τότε τζαμί. Το εγχείρημα ήταν παράτολμο και έκρυβε πολύ μεγάλους κινδύνους…
Το ιστορικό αυτό γεγονός είναι σε γενικές γραμμές άγνωστο στη σύγχρονη Ελλάδα. Έχει θυσιαστεί και αυτό στο βωμό των πολιτικών σκοπιμοτήτων. Όμως τώρα, περισσότερο από ποτέ, σε μια εποχή όπου η Τουρκία επιχειρεί εκ νέου να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε Τζαμί, έχουμε ανάγκη από πρότυπα πατριωτισμού, αγωνιστικότητας και αυτοθυσίας.
Η βραβευμένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων Άννα Ιακώβου εμπνεύστηκε μια συναρπαστική ιστορία για παιδιά που ζωντανεύει τη μεγάλη
αυτή στιγμή για την πονεμένη Ρωμιοσύνη.
Το βιβλίο ονομάζεται Συνέβη εις την Πόλη και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Άθως Παιδικά.
Έγκυρες αποκλειστικές πληροφορίες ,που ο ΟΡΕΙΝΟΣ κατάφερε να συλλέξει , αναφέρουν ότι έρχονται αύριο πρωί πρωί στα ορεινά Δερβενοχώρια ομάδα επιλεγμένων αμπελουργών κλαδευτών από Κρήτη ,για να παραδόσουν μαθήματα κλαδευτικής τέχνης …..
Καλημέρα
«…Για χιλιάδες χρόνια παλαιότεροι πολιτισμοί, όπως αυτοί των Περσών, των Ασσυρίων, των Βαβυλώνιων, έβλεπαν τον άνθρωπο ως ένα απεχθές ον που σέρνονταν μπροστά σε θεότητες και δυνάστες.Οι ‘Έλληνες όμως, πήραν τον άνθρωπο και τον έστησαν στα πόδια του. Τον δίδαξαν να είναι υπερήφανος…Ο κόσμος είναι γεμάτος θαύματα, έλεγε ο Σοφοκλής, αλλά τίποτα δεν είναι πιο θαυμάσιο από τον άνθρωπο.Οι ‘Έλληνες έπεισαν τον άνθρωπο, όπως ο Περικλής το τοποθέτησε, ότι ήταν δικαιωματικά ο κάτοχος και ο κύριος του εαυτού του και δημιούργησαν νόμους για να περιφρουρήσουν τις προσωπικές του ελευθερίες.Οι αρχαίοι Έλληνες ενθάρρυναν την περιέργεια που είχε ο άνθρωπος για τον εαυτόν του και για τον κόσμο που τον περιτριγύριζε, διακηρύττοντας μαζί με τον Σωκράτη ότι μια ζωή χωρίς έρευνα δεν αξίζει τον κόπο να την ζούμε.Οι ‘Έλληνες πίστευαν στην τελειότητα σε όλα τα πράγματα, γιʼ αυτό μας κληροδότησαν την ομορφιά, που φτάνει από τον Παρθενώνα και τα ελληνικά αγάλματα, τις τραγωδίες του Αισχύλου, του Ευριπίδη και του Σοφοκλή, την ποίηση του Ησίοδου και του Ομήρου, μέχρι τα ζωγραφισμένα αγγεία ενός απλού νοικοκυριού.Χωρίς τους ‘Έλληνες μπορεί ποτέ να μην είχαμε αντιληφθεί τι είναι αυτοδιοίκηση.Αλλά, πολύ περισσότερο ακόμα και από την γλώσσα μας, τους νόμους μας, τη λογική μας, τα πρότυπά μας της αλήθειας και της ομορφιάς, χρωστάμε σε αυτούς την βαθιά αίσθηση για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.Από τους ‘Έλληνες μάθαμε να φιλοδοξούμε χωρίς περιορισμούς, να είμαστε, όπως είπε ο Αριστοτέλης, αθάνατοι μέχρι εκεί που μας είναι δυνατό…».(The New York Times, Μάρτιος 1975)
Πρόσεχε τον εαυτό σου!
Η ενότητα ψυχής και μυαλού είναι αυτή που κάνει την ανθρώπινή μας ύπαρξη ξεχωριστή. Ποτέ πριν δεν έχει υπάρξει άνθρωπος απόλυτα ίδιος με σένα· και ποτέ δεν θα ξαναϋπάρξει. Ο καθένας από μας είναι ένας και μοναδικός σε ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας.
Όμως υπάρχει και αντίλογος.
-Κανένας δεν είναι αναντικατάστατος!
Αυτό είναι λάθος. Όταν μιλάμε για δουλειές, τότε δεν τίθεται θέμα αντικατάστασης, αλλά διαδοχής. Στην δουλειά του μπορεί, ο άνθρωπος να αντικατασταθή. Ως προς την ίδια την ύπαρξή του όμως, ο καθένας είναι αναντικατάστατος.
Συντάχθηκε απο τον/την imverias.blogspot.gr
και επίσημα στην Ανοιξη!!!!
Η ισημερία συμβαίνει δύο φορές τον χρόνο, όταν ο άξονας της γης ευθυγραμμίζεται παράλληλα και σε ορθή γωνία με τον άξονα του ηλίου. Στη συγκεκριμένη στιγμή ο Ήλιος βρίσκεται σε ευθεία με το κατακόρυφο ισημερινό της γης, με αποτέλεσμα η νύχτα και η ημέρα να έχουν ίση διάρκεια σε οποιοδήποτε σημείο της γήινης επιφάνειας[1]. Η ισημερίασυμβαίνει γύρω στις 20 Μαρτίου και 22 Σεπτεμβρίου. Σε αυτό το σημείο η παρέκκλιση του άξονα της γης είναι μηδενική προς τον ήλιο. Το όνομα ισημερία προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις ίσος και μέρα, ενώ το διεθνές αντίστοιχο όνομα, equinox, προέρχεται από το λατινικό aequus (ίσος) και nox (νύχτα), καθώς κατά την ισημερία, η νύκτα και η ημέρα έχουν περίπου το ίδιο χρονικό μήκος.
ορεσίβιες φυσιογνωμείες
Το ελαιόλαδο υπό διωγμό με τις προτάσεις του ΟΟΣΑ
Η έκθεση του ΟΟΣΑ που παρήγγειλε το Υπουργείο Ανάπτυξης αποτελείται απο 325 σελίδες και κόστισε 990.000 Ευρώ.Η έκθεση έγινε με σκοπό να μειωθούν οι τιμές σε βασικά καταναλωτικά αγαθά όπως ειναι το ψωμί, το γάλα,το ελαιόλαδο καθώς και τα φάρμακα.Στην ουία η κυβέρνηση επιζητούσε την κάλυψη ενος διεθνούς οργανισμού για μέτρα που η ίδια ποτέ δεν θα τολμούσε να ανακοινώση.Τα προτεινόμενα μετρα ααπο τον ΟΟΣΑ υιοθετήθηκαν αμέσως απο την τρόίκα η οπία ζήτησε και την άμεση εφαρμογή τους.
Μεταξύ των μέτρων που προτείνωνται είναι:
τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα να πωλούνται και απο τα πολυκαταστήματα καθως στα φαρμακεία να είναι και μή φαρμακοποιοί και να μπορούν να ανοίγουν οπουδήποτε.Οι φαρμακοποιοί επιμένουν οτι οι τιμές των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων δεν θα μειωθούν και μετα άλλα μέτρα μόνο συγχιση και αβεβαιότητα θα προκύψη μεταξύ των καταναλωτών.Για το γάλα προτείνεται να καταργηθεί το γάλα πέντε ημερών και γιαούρτια να παρασκυάζωνται και απο γάλα σκόνη.Είναι γεγονός οτι στην χώρες-μέλη της ΕΕ δεν υπάρχει ο ορος <φρέσκο γάλα> αυτό ειναι ενα ελληνικό εύρημα για να προστατευθεί η ελληνική κτηνοτροφία.
Επί δεκαετίες η ελληνική πολιτεία παραπλανούσε τους ελληνες καταναλωτές με την σιωπή και την ανοχή των επιστημόνων του κλάδου οτι φρέσκο ειναι μόνο το γάλα των πέντε ημερών.Σήμερα καλείται να αντιμετωπιση την πραγματικότητα αλλα και να προστατεύση την ελληνική κτηνοτροφία.Ολοι γνωρίζουμε οτι το 80% του βόειου κρέατος είναι εισαγόμενο.Τα προτεινόμενα απο το υπουργειο Ανάπτυξης για γάλα,δύο,τριών κλπ ημερών κρίνωνται ανεδαφικά διότι οι τιμές δεν θα μειωθουν και πάλι.
Ισως μια πρόταση για γάλα τεσσάρων,πέντε και έξη ημερών να αποτελούσε λύση.¨οσο για το γάλα σκόνη στην παρασκευή γιαουρτιού ειναι επιεικώς απαράδεκτη πρόταση την στιγμή που το ελληνικό γιαούρτη απο φρέσκο γάλα θριαμβευει σε Ευρώπη και Αμερική.Οσον αφορά το ψωμί να πωλείται και απο κρεοπωλια,ψαράδικά,περίπτερα και απο μαγαζιά που δεν πωλούν τρόφιμα ειναι ενας καθαρός δείκτης της υποβάθμισης της ποιότητας ζωής των καταναλωτών περαν απο τους κινδύνους για την δημόσια υγεία.Σύμφωνα με την πρόταση του ΟΟΣΑ επισης το ψωμί απο κατεψυγμενη και πολλές φορές εισαγόμενη ζύμη και το φρέσκο ψωμι του παραδοσιακού φούρνου είναι το ίδιο και προτείνει ο ορος φούρνος να επεκταθει και στα πρατηρια ψωμιού και στα bake off.
Ομως την τσιμπίδα του ΟΟΣΑ δεν γλύτωσε ούτε ο χρυσός της ελληνικής γής το ελαιόλαδο.Προτείνει το ελαιόλαδο να πωλειται και αναμεμιγμένο σε οιανδήποτε αναλογία με κάθε είδους σπορέλαιο.Ειναι ηλίου φαεινότερον οτι ενα τέτοιο μετρο δεν θα ρίξει τις τιμές αφου οι τιμές ελαιολάδου και σπορελαιου ειναι σταθερες συνεπώς και τα μίγματα θα είναι σταθερά.Επειτα αν ο καταναλωτής επιθυμει αγοράζει ελαιόλαδο και σπορέλαιο/α της αρεσκείας του και φτιάχνει το δικό του μίγμα.Αντίθετα ο έλεγχος της αναλογίας σπορελαίου προς ελαιόλαδο ειναι και δύσκολος και χρονοβόρος και ακριβός. Mε την πρόταση αυτή θεσμοθετείται κατα κάποιο τρόπο η νόθευση του ελαιολάδου σε συνδυασμό ιδιαίτερα με την δεύτερη πρόταση το ελαιόλαδο συνεπώς και τα μίγματα να μην πωλουνται προς τα εστιατόρια σε συσκετασίες των 5 λίτρων αλλά και των 10,15 και 20 λίτρων.Αυτό θα διευκολύνει το πλανόδιο παραεμπόριο και θα υποβαθμίση την ποιότητα του ελαιολάδου.
Στις 8 και 9 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το Πανελλήνιο Συνέδριο Ελαιολάδου ΕΛΑΙΟΤΕΧΝΙΑ 2014 στα πλαισια της 6ης Μεσογειακής Εκθεσης Ελιάς και Ελαιολάδου.Οι Σύνεδροι που παρακολούθησαν το συνέδριο αυτό ενέκριναν ομόφωνα το παρακάτω ψήφισμα:
Η πρόταση του ΟΟΣΑ για άρση της απαγόρευσης ανάμιξης ελαιολάδου με άλλα φυτικά έλαια θα δημιουργήσει σύγχιση στην αγορά και κινδύνους παραπλάνησης των καταναλωτών.Ειναι δύσκολος και δαπανηρός ο προσδιορισμός του ποσοστού σπορελαίου στο ελαιόλαδο και ισοδυναμεί με νόθευση του ελαιολάδου.Η δεύτερη πρόταση του ΟΟΣΑ για κατάργηση της εμπορίας ελαιολάδου σε συσκευασίες 5 λίτρων διευκολύνει το παραεμπόριο και και υποβαθμίζει την ποιότητα του ελαιολάδου.
Ζητούμε απο την κυβέρνηση να μην εφαρμόση τις απαράδεκτες αυτές προτάσεις .
Νικος Κατσαρος
Π.Πρόεδρος ΕΦΕΤ
καλό απόγευμα
πριν πολλά χρόνια στα μέρη του Βάλτου
Πάσχα στον Μαραθώνα πριν 20 χρόνια
μετά το 3-0 και χαμόγελα;;
ανακοίνωση του ομίλου Λάτση :
Για την αποκατάσταση της αλήθειας σχετικά με τη συμμετοχή του Ομίλου Λάτση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας, ο Όμιλος επιθυμεί να παραθέσει τα πραγματικά γεγονότα της τελευταίας περιόδου.
(α) Ο Όμιλος Λάτση έχει επενδύσει συνολικά πλέον των 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ σε μετρητά στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα τα τελευταία 20 χρόνια. Οι επενδύσεις αυτές άρχισαν με την ίδρυση της Ευρωεπενδυτικής Τράπεζας στις αρχές της δεκαετίας του 1990, συνεχίστηκαν με εξαγορές διαφόρων τραπεζών, όπως αυτή της Τράπεζας Κρήτης, και κυρίως τη δημόσια πρόταση για την Τράπεζα Εργασίας, και ολοκληρώθηκαν με τη συμμετοχή του Ομίλου Λάτση με 500 εκατομμύρια ευρώ στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Eurobank το 2007.
Μέσω των επενδύσεων αυτών, ο Όμιλος Λάτση διατηρούσε το 44,70% των μετοχών της Εurobank. Η Eurobank συμμετείχε, όπως και οι άλλες ελληνικές τράπεζες, το 2012, στο Πρόγραμμα Ανταλλαγής Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου (PSI), από το οποίο υπέστη συνολικές ζημιές 6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Κατόπιν αυτού, η οικογένεια Λάτση απώλεσε ουσιαστικά το σύνολο της επένδυσής της των 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ στην Eurobank.
Αυτή η ζημιά είναι η άμεση συμμετοχή του Ομίλου, και κατ’ επέκταση της οικογένειας Λάτση, στη μείωση του δημοσίου χρέους και στην προσπάθεια αποκατάστασης της οικονομικής σταθερότητας της Ελλάδος. Κανένας άλλος ιδιώτης, σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν είχε τέτοιου ύψους οικονομική συμμετοχή στη διαγραφή του ελληνικού δημόσιου χρέους.
(β) Στις 5 Οκτωβρίου του 2012 η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας απηύθυνε δημόσια προαιρετική πρόταση προς τους μετόχους της Eurobank, καλώντας τους να ανταλλάξουν τις μετοχές τους με μετοχές της Εθνικής Τράπεζας, με σκοπό την εν συνεχεία συγχώνευση των δύο τραπεζών. Ο νέος τραπεζικός Όμιλος που θα δημιουργείτο θα ήταν ο μεγαλύτερος στην Ελλάδα και μέσα στις 20 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες – σαφώς ισχυρότερος από κάθε μία από τις δύο τράπεζες που θα τον συνέθεταν. Η νέα τράπεζα, σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο που είχε καταθέσει η Εθνική Τράπεζα, θα είχε συνολικό ενεργητικό 180 δισεκατομμυρίων ευρώ, δίκτυο 925 καταστημάτων στην Ελλάδα και ισχυρότατη παρουσία στην Τουρκία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Σερβία. Οι ετήσιες συνέργειες θα ήταν της τάξης των 600 εκατομμυρίων ευρώ, που αντιστοιχούσαν σε 3 δισεκατομμύρια ευρώ νέα κεφάλαια σε παρούσα αξία. Η πρόταση αυτή επικυρώθηκε από τη Γενική Συνέλευση των μετόχων της Εθνικής Τράπεζας στις 23 Νοεμβρίου 2012.
Οι 64.500 μέτοχοι της Eurobank, μεταξύ των οποίων και η οικογένεια Λάτση, οι οποίοι κατείχαν συνολικά το 84,35% των μετοχών της, απεδέχθησαν καλή τη πίστει την πρόταση της Εθνικής Τράπεζας και αντήλλαξαν – την περίοδο Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου του 2013 – τις μετοχές τους. Τα Διοικητικά Συμβούλια των δύο Τραπεζών, με αντίστοιχες αποφάσεις τους στις 19 Μαρτίου 2013, ενέκριναν την έναρξη των διαδικασιών συγχώνευσης των δύο πιστωτικών ιδρυμάτων.
(γ) Στις 8 Απριλίου 2013, αιφνιδιαστικά και απολύτως απροσδόκητα για τους μετόχους των δύο τραπεζών, ανακοινώθηκε από τις αρμόδιες θεσμικές αρχές ότι οι δύο Τράπεζες θα ανακεφαλαιοποιηθούν κατά μόνας, ανεξάρτητα η μια από την άλλη. Η διακοπή της συγχώνευσης οδήγησε στην απώλεια συνεργειών αξίας 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, σε απώλεια εποπτικών κεφαλαίων και σε επιβάρυνση του δημοσίου χρέους.
Η απόφαση αυτή ελήφθη αφού είχε γίνει η ανταλλαγή των μετοχών, καθώς και η εισαγωγή και διαπραγμάτευσή τους στο Χρηματιστήριο, δηλαδή σε χρόνο που όλοι οι άλλοτε μέτοχοι της Eurobank, μεταξύ των οποίων τα μέλη της οικογένειας Λάτση, είχαν πλέον στην κατοχή τους μόνο μετοχές της Εθνικής Τράπεζας και καμία μετοχή της Eurobank. Συνεπώς, η οικογένεια Λάτση δεν είχε δυνατότητα συμμετοχής στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Eurobank.
Οι ισχυρισμοί ότι η οικογένεια Λάτση εγκατέλειψε την Eurobank και ότι την «φόρτωσε» στον ελληνικό λαό μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) είναι απολύτως ψευδείς και συκοφαντικοί, αποκρύπτουν τις πραγματικές ευθύνες, όπου αυτές υπάρχουν, και κατατείνουν στην παραπλάνηση των Ελλήνων πολιτών, που εύλογα, ακόμη και σήμερα, προσπαθούν να κατανοήσουν πώς, μέσα σε λίγες μόλις εβδομάδες, ανατράπηκε πλήρως ο τραπεζικός χάρτης στην Ελλάδα, όπως αυτός είχε διαμορφωθεί ως αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς και υγιούς ανταγωνισμού τις τελευταίες δυο δεκαετίες.
Η οικογένεια Λάτση δεν επεδίωξε ούτε να συμψηφίσει τις ζημιές της με άλλες κινήσεις ώστε να διατηρήσει τον έλεγχο της Eurobank ούτε να φορτώσει τις ζημιές σε άλλους. Τις ανέλαβε πλήρως η ίδια. Εάν υπήρχαν κάποιοι που έβλαψαν τους Έλληνες φορολογούμενους, αυτοί είναι όποιοι εμπόδισαν τότε τη συγχώνευση Εθνικής- Eurobank.
(δ) Είναι αληθές ότι, αν δεν είχε προηγηθεί η ανταλλαγή μετοχών και η συμφωνία για τη συγχώνευση, οι παλαιοί μέτοχοι της Eurobank θα ήταν αυτοί που θα καλούντο να χρηματοδοτήσουν οι ίδιοι τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησής της, οι οποίες τελικώς προσδιορίστηκαν σε 5,8 δισεκατομμύρια ευρώ.
Προκειμένου να παραμείνει η Τράπεζα ιδιωτική, οι ιδιώτες μέτοχοι θα έπρεπε να συνεισφέρουν το 10%, ήτοι 580 εκατομμύρια ευρώ. Από αυτά, στην οικογένεια Λάτση αντιστοιχούσε το 44,7%, δηλαδή 260 εκατομμύρια ευρώ.
Είναι εύλογο και προφανές ότι, αν δεν είχε προταθεί και συμφωνηθεί η συγχώνευση των δύο τραπεζών και, μάλιστα, εάν δεν είχε ήδη γίνει η ανταλλαγή των μετοχών, η οικογένεια Λάτση θα επένδυε αυτά τα κεφάλαια στην Eurobank και θα διατηρούσε την ισχυρή θέση της σε αυτήν. Είναι επίσης εύλογο και προφανές ότι η παραμονή του Ομίλου Λάτση ως βασικού μετόχου της Eurobank θα είχε συνοδευτεί από επιχειρηματικές κινήσεις αντίστοιχες με εκείνες που έγιναν από άλλες συστημικές τράπεζες με στόχο την έμμεση κεφαλαιακή ενίσχυσή τους με εξαγορές, συγχωνεύσεις και απορροφήσεις άλλων πιστωτικών ιδρυμάτων.
(ε) Παρά την απροσδόκητη ανατροπή των δεδομένων, η οικογένεια Λάτση, μέσω του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση, συμμετείχε στην από 29 Απριλίου 2013 αποφασισθείσα αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εθνικής Τράπεζας με το ποσό των 100 εκατομμυρίων ευρώ διαδραματίζοντας τον κυρίαρχο και πρωταγωνιστικό ρόλο για να επιτύχει η κεφαλαιακή ενίσχυση της Εθνικής Τράπεζας και να διατηρηθεί o ιδιωτικός χαρακτήρας της. Η απόφαση αυτή είχε ως γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η κεφαλαιακή αυτή ενίσχυση επετεύχθη με τη δωρεά 100 εκατομμυρίων ευρώ από την οικογένεια Λάτση προς το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση, το οποίο προχώρησε στη συγκεκριμένη επένδυση. Έτσι, η όποια απόδοση αυτής της επένδυσης επιστρέφει υποχρεωτικά και αποκλειστικά στην ελληνική κοινωνία μέσω του κοινωφελούς έργου του Ιδρύματος. Ποιος άλλος ιδιώτης επενδυτής τοποθέτησε πραγματικά κεφάλαια τέτοιου ύψους στην ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού μας συστήματος; Κανείς.
(στ) Αξίζει να σημειωθεί ότι οι παραλληλισμοί με ξένες τράπεζες (Crédit Agricole και άλλες) είναι τουλάχιστον ατυχείς. Οι περιπτώσεις αυτές δεν μπορούν να συγκριθούν με αυτήν της Eurobank για τους κάτωθι λόγους:
Ήταν τράπεζες έντονα ζημιογόνες, ακόμα και στην προ κρίσεως εποχή, γεγονός που ανάγκαζε τους μετόχους τους να εισφέρουν κεφάλαια σχεδόν σε ετήσια βάση προκειμένου να τις βοηθήσουν να ανταπεξέλθουν. Αντίθετα, την ίδια εποχή, η Eurobank είχε υψηλή κερδοφορία και ισχυρή κεφαλαιακή επάρκεια.
Οι μέτοχοι αυτών των τραπεζών προσπαθούσαν για καιρό να αποεπενδύσουν. Την ίδια εποχή ο Όμιλος Λάτση επένδυε σημαντικά κεφάλαια στο ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Οι κεφαλαιακές ανάγκες της Eurobank προέκυψαν λόγω των ζημιών από τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που κατείχε (PSI), ενώ οι ανάγκες των εν λόγω τραπεζών από λειτουργικές ζημιές.
Οι μητρικές κάποιων εξ αυτών των τραπεζών συμμετείχαν σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου των ελληνικών θυγατρικών τους, προκειμένου να τους επιτραπεί, παράλληλα με άλλες ενέργειες, να μηδενίσουν τον διατραπεζικό δανεισμό (funding gap) που παρείχαν στις θυγατρικές τους. Δηλαδή, από τη μία πλευρά εισέφεραν κεφάλαια αλλά από την άλλη απέσυραν χρήματα, τα οποία επαναπατρίζονταν στη μητρική
εταιρεία. Με τον τρόπο αυτό, κατάφεραν να μειώσουν τη συνολική έκθεσή τους σε ελληνικό κίνδυνο. Ήταν μία απόφαση απεμπλοκής τους από την Ελλάδα, σε μία κρίσιμη περίοδο για τη χώρα. Αντιθέτως, και παρά τις αντιξοότητες, η οικογένεια Λάτση συνέχισε να στηρίζει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα ακόμα και στις δυσκολότερες στιγμές του, όπως αποδεικνύεται από τη μεγαλύτερη επένδυση ιδιώτη στην τελευταία ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
(ζ) Η οικογένεια Λάτση, μέσω των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της, εδώ και δεκαετίες, αποτελεί τον μεγαλύτερο ιδιώτη επενδυτή στην Ελλάδα. Οι επενδύσεις αυτές δημιουργούν χιλιάδες θέσεις εργασίας, συνεισφέρουν σημαντικά στην διαμόρφωση του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος και συμβάλλουν στον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο της χώρας μας. Βαθιά πεποίθησή μας είναι ότι δεν μπορεί να επέλθει εθνική πρόοδος χωρίς ευρείες συνεργασίες όλων των κοινωνικών εταίρων, χωρίς συναινέσεις, χωρίς διάλογο με ειλικρίνεια και με διάθεση εθνικής συνεννόησης. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αρχών, όπως πάντα με απόλυτη διαφάνεια και σεβασμό στη νομιμότητα και εκτίμηση προς τον εγχώριο και διεθνή ανταγωνισμό, συνεχίζουμε το κοινωφελές έργο του Ιδρύματος και αναπτύσσουμε την επιχειρηματική δράση του Ομίλου, επενδύοντας σημαντικά ίδια κεφάλαια, προσελκύοντας ισχυρούς διεθνείς επενδυτές, αναλαμβάνοντας το ρίσκο μακροπρόθεσμων επενδυτικών σχεδίων που δημιουργούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας.
Διότι εμείς εμπιστευόμαστε την Ελλάδα. Εμπράκτως.
(α) Ο Όμιλος Λάτση έχει επενδύσει συνολικά πλέον των 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ σε μετρητά στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα τα τελευταία 20 χρόνια. Οι επενδύσεις αυτές άρχισαν με την ίδρυση της Ευρωεπενδυτικής Τράπεζας στις αρχές της δεκαετίας του 1990, συνεχίστηκαν με εξαγορές διαφόρων τραπεζών, όπως αυτή της Τράπεζας Κρήτης, και κυρίως τη δημόσια πρόταση για την Τράπεζα Εργασίας, και ολοκληρώθηκαν με τη συμμετοχή του Ομίλου Λάτση με 500 εκατομμύρια ευρώ στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Eurobank το 2007.
Μέσω των επενδύσεων αυτών, ο Όμιλος Λάτση διατηρούσε το 44,70% των μετοχών της Εurobank. Η Eurobank συμμετείχε, όπως και οι άλλες ελληνικές τράπεζες, το 2012, στο Πρόγραμμα Ανταλλαγής Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου (PSI), από το οποίο υπέστη συνολικές ζημιές 6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Κατόπιν αυτού, η οικογένεια Λάτση απώλεσε ουσιαστικά το σύνολο της επένδυσής της των 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ στην Eurobank.
Αυτή η ζημιά είναι η άμεση συμμετοχή του Ομίλου, και κατ’ επέκταση της οικογένειας Λάτση, στη μείωση του δημοσίου χρέους και στην προσπάθεια αποκατάστασης της οικονομικής σταθερότητας της Ελλάδος. Κανένας άλλος ιδιώτης, σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν είχε τέτοιου ύψους οικονομική συμμετοχή στη διαγραφή του ελληνικού δημόσιου χρέους.
(β) Στις 5 Οκτωβρίου του 2012 η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας απηύθυνε δημόσια προαιρετική πρόταση προς τους μετόχους της Eurobank, καλώντας τους να ανταλλάξουν τις μετοχές τους με μετοχές της Εθνικής Τράπεζας, με σκοπό την εν συνεχεία συγχώνευση των δύο τραπεζών. Ο νέος τραπεζικός Όμιλος που θα δημιουργείτο θα ήταν ο μεγαλύτερος στην Ελλάδα και μέσα στις 20 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες – σαφώς ισχυρότερος από κάθε μία από τις δύο τράπεζες που θα τον συνέθεταν. Η νέα τράπεζα, σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο που είχε καταθέσει η Εθνική Τράπεζα, θα είχε συνολικό ενεργητικό 180 δισεκατομμυρίων ευρώ, δίκτυο 925 καταστημάτων στην Ελλάδα και ισχυρότατη παρουσία στην Τουρκία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Σερβία. Οι ετήσιες συνέργειες θα ήταν της τάξης των 600 εκατομμυρίων ευρώ, που αντιστοιχούσαν σε 3 δισεκατομμύρια ευρώ νέα κεφάλαια σε παρούσα αξία. Η πρόταση αυτή επικυρώθηκε από τη Γενική Συνέλευση των μετόχων της Εθνικής Τράπεζας στις 23 Νοεμβρίου 2012.
Οι 64.500 μέτοχοι της Eurobank, μεταξύ των οποίων και η οικογένεια Λάτση, οι οποίοι κατείχαν συνολικά το 84,35% των μετοχών της, απεδέχθησαν καλή τη πίστει την πρόταση της Εθνικής Τράπεζας και αντήλλαξαν – την περίοδο Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου του 2013 – τις μετοχές τους. Τα Διοικητικά Συμβούλια των δύο Τραπεζών, με αντίστοιχες αποφάσεις τους στις 19 Μαρτίου 2013, ενέκριναν την έναρξη των διαδικασιών συγχώνευσης των δύο πιστωτικών ιδρυμάτων.
(γ) Στις 8 Απριλίου 2013, αιφνιδιαστικά και απολύτως απροσδόκητα για τους μετόχους των δύο τραπεζών, ανακοινώθηκε από τις αρμόδιες θεσμικές αρχές ότι οι δύο Τράπεζες θα ανακεφαλαιοποιηθούν κατά μόνας, ανεξάρτητα η μια από την άλλη. Η διακοπή της συγχώνευσης οδήγησε στην απώλεια συνεργειών αξίας 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, σε απώλεια εποπτικών κεφαλαίων και σε επιβάρυνση του δημοσίου χρέους.
Η απόφαση αυτή ελήφθη αφού είχε γίνει η ανταλλαγή των μετοχών, καθώς και η εισαγωγή και διαπραγμάτευσή τους στο Χρηματιστήριο, δηλαδή σε χρόνο που όλοι οι άλλοτε μέτοχοι της Eurobank, μεταξύ των οποίων τα μέλη της οικογένειας Λάτση, είχαν πλέον στην κατοχή τους μόνο μετοχές της Εθνικής Τράπεζας και καμία μετοχή της Eurobank. Συνεπώς, η οικογένεια Λάτση δεν είχε δυνατότητα συμμετοχής στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Eurobank.
Οι ισχυρισμοί ότι η οικογένεια Λάτση εγκατέλειψε την Eurobank και ότι την «φόρτωσε» στον ελληνικό λαό μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) είναι απολύτως ψευδείς και συκοφαντικοί, αποκρύπτουν τις πραγματικές ευθύνες, όπου αυτές υπάρχουν, και κατατείνουν στην παραπλάνηση των Ελλήνων πολιτών, που εύλογα, ακόμη και σήμερα, προσπαθούν να κατανοήσουν πώς, μέσα σε λίγες μόλις εβδομάδες, ανατράπηκε πλήρως ο τραπεζικός χάρτης στην Ελλάδα, όπως αυτός είχε διαμορφωθεί ως αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς και υγιούς ανταγωνισμού τις τελευταίες δυο δεκαετίες.
Η οικογένεια Λάτση δεν επεδίωξε ούτε να συμψηφίσει τις ζημιές της με άλλες κινήσεις ώστε να διατηρήσει τον έλεγχο της Eurobank ούτε να φορτώσει τις ζημιές σε άλλους. Τις ανέλαβε πλήρως η ίδια. Εάν υπήρχαν κάποιοι που έβλαψαν τους Έλληνες φορολογούμενους, αυτοί είναι όποιοι εμπόδισαν τότε τη συγχώνευση Εθνικής- Eurobank.
(δ) Είναι αληθές ότι, αν δεν είχε προηγηθεί η ανταλλαγή μετοχών και η συμφωνία για τη συγχώνευση, οι παλαιοί μέτοχοι της Eurobank θα ήταν αυτοί που θα καλούντο να χρηματοδοτήσουν οι ίδιοι τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησής της, οι οποίες τελικώς προσδιορίστηκαν σε 5,8 δισεκατομμύρια ευρώ.
Προκειμένου να παραμείνει η Τράπεζα ιδιωτική, οι ιδιώτες μέτοχοι θα έπρεπε να συνεισφέρουν το 10%, ήτοι 580 εκατομμύρια ευρώ. Από αυτά, στην οικογένεια Λάτση αντιστοιχούσε το 44,7%, δηλαδή 260 εκατομμύρια ευρώ.
Είναι εύλογο και προφανές ότι, αν δεν είχε προταθεί και συμφωνηθεί η συγχώνευση των δύο τραπεζών και, μάλιστα, εάν δεν είχε ήδη γίνει η ανταλλαγή των μετοχών, η οικογένεια Λάτση θα επένδυε αυτά τα κεφάλαια στην Eurobank και θα διατηρούσε την ισχυρή θέση της σε αυτήν. Είναι επίσης εύλογο και προφανές ότι η παραμονή του Ομίλου Λάτση ως βασικού μετόχου της Eurobank θα είχε συνοδευτεί από επιχειρηματικές κινήσεις αντίστοιχες με εκείνες που έγιναν από άλλες συστημικές τράπεζες με στόχο την έμμεση κεφαλαιακή ενίσχυσή τους με εξαγορές, συγχωνεύσεις και απορροφήσεις άλλων πιστωτικών ιδρυμάτων.
(ε) Παρά την απροσδόκητη ανατροπή των δεδομένων, η οικογένεια Λάτση, μέσω του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση, συμμετείχε στην από 29 Απριλίου 2013 αποφασισθείσα αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εθνικής Τράπεζας με το ποσό των 100 εκατομμυρίων ευρώ διαδραματίζοντας τον κυρίαρχο και πρωταγωνιστικό ρόλο για να επιτύχει η κεφαλαιακή ενίσχυση της Εθνικής Τράπεζας και να διατηρηθεί o ιδιωτικός χαρακτήρας της. Η απόφαση αυτή είχε ως γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η κεφαλαιακή αυτή ενίσχυση επετεύχθη με τη δωρεά 100 εκατομμυρίων ευρώ από την οικογένεια Λάτση προς το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση, το οποίο προχώρησε στη συγκεκριμένη επένδυση. Έτσι, η όποια απόδοση αυτής της επένδυσης επιστρέφει υποχρεωτικά και αποκλειστικά στην ελληνική κοινωνία μέσω του κοινωφελούς έργου του Ιδρύματος. Ποιος άλλος ιδιώτης επενδυτής τοποθέτησε πραγματικά κεφάλαια τέτοιου ύψους στην ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού μας συστήματος; Κανείς.
(στ) Αξίζει να σημειωθεί ότι οι παραλληλισμοί με ξένες τράπεζες (Crédit Agricole και άλλες) είναι τουλάχιστον ατυχείς. Οι περιπτώσεις αυτές δεν μπορούν να συγκριθούν με αυτήν της Eurobank για τους κάτωθι λόγους:
Ήταν τράπεζες έντονα ζημιογόνες, ακόμα και στην προ κρίσεως εποχή, γεγονός που ανάγκαζε τους μετόχους τους να εισφέρουν κεφάλαια σχεδόν σε ετήσια βάση προκειμένου να τις βοηθήσουν να ανταπεξέλθουν. Αντίθετα, την ίδια εποχή, η Eurobank είχε υψηλή κερδοφορία και ισχυρή κεφαλαιακή επάρκεια.
Οι μέτοχοι αυτών των τραπεζών προσπαθούσαν για καιρό να αποεπενδύσουν. Την ίδια εποχή ο Όμιλος Λάτση επένδυε σημαντικά κεφάλαια στο ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Οι κεφαλαιακές ανάγκες της Eurobank προέκυψαν λόγω των ζημιών από τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που κατείχε (PSI), ενώ οι ανάγκες των εν λόγω τραπεζών από λειτουργικές ζημιές.
Οι μητρικές κάποιων εξ αυτών των τραπεζών συμμετείχαν σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου των ελληνικών θυγατρικών τους, προκειμένου να τους επιτραπεί, παράλληλα με άλλες ενέργειες, να μηδενίσουν τον διατραπεζικό δανεισμό (funding gap) που παρείχαν στις θυγατρικές τους. Δηλαδή, από τη μία πλευρά εισέφεραν κεφάλαια αλλά από την άλλη απέσυραν χρήματα, τα οποία επαναπατρίζονταν στη μητρική
εταιρεία. Με τον τρόπο αυτό, κατάφεραν να μειώσουν τη συνολική έκθεσή τους σε ελληνικό κίνδυνο. Ήταν μία απόφαση απεμπλοκής τους από την Ελλάδα, σε μία κρίσιμη περίοδο για τη χώρα. Αντιθέτως, και παρά τις αντιξοότητες, η οικογένεια Λάτση συνέχισε να στηρίζει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα ακόμα και στις δυσκολότερες στιγμές του, όπως αποδεικνύεται από τη μεγαλύτερη επένδυση ιδιώτη στην τελευταία ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
(ζ) Η οικογένεια Λάτση, μέσω των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της, εδώ και δεκαετίες, αποτελεί τον μεγαλύτερο ιδιώτη επενδυτή στην Ελλάδα. Οι επενδύσεις αυτές δημιουργούν χιλιάδες θέσεις εργασίας, συνεισφέρουν σημαντικά στην διαμόρφωση του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος και συμβάλλουν στον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο της χώρας μας. Βαθιά πεποίθησή μας είναι ότι δεν μπορεί να επέλθει εθνική πρόοδος χωρίς ευρείες συνεργασίες όλων των κοινωνικών εταίρων, χωρίς συναινέσεις, χωρίς διάλογο με ειλικρίνεια και με διάθεση εθνικής συνεννόησης. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αρχών, όπως πάντα με απόλυτη διαφάνεια και σεβασμό στη νομιμότητα και εκτίμηση προς τον εγχώριο και διεθνή ανταγωνισμό, συνεχίζουμε το κοινωφελές έργο του Ιδρύματος και αναπτύσσουμε την επιχειρηματική δράση του Ομίλου, επενδύοντας σημαντικά ίδια κεφάλαια, προσελκύοντας ισχυρούς διεθνείς επενδυτές, αναλαμβάνοντας το ρίσκο μακροπρόθεσμων επενδυτικών σχεδίων που δημιουργούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας.
Διότι εμείς εμπιστευόμαστε την Ελλάδα. Εμπράκτως.
και στο χορό διακρίνεται