Από το Έθνος….
ΠΕΡΙΠΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΟΒΟΙΩΤΙΑ

Καρτέρια με τους… θηροφύλακες

Πριν από λίγες μέρες, μια καταγγελία για λαθροθηρία στα Δερβενοχώρια στάθηκε η αφορμή για να δω από κοντά τους θηροφύλακες εν δράσει. Κατά τη διάρκεια ενός ρεπορτάζ πέρυσι τον Αύγουστο στην Κωπαΐδα, σε συζήτηση που είχα με ομοσπονδιακό θηροφύλακα της Δ’ ΚΟΣΕ, ενημερώθηκα για τις δυσκολίες στο έργο των ομοσπονδιακών θηροφυλάκων.

Το ραντεβού δόθηκε για αργά το απόγευμα κάπου στα βόρεια προάστια, όπου συναντήθηκα με τους ομοσπονδιακούς θηροφύλακες του νομού Αττικής, τον κ. Αλέκο Κόκκαλη και τον κ. Βαγγέλη Ρωμανό. Αμέσως, άρχισαν οι εκπλήξεις. Ο Βαγγέλης Ρωμανός με δυσκολία μπορούσε να μετακινηθεί εξαιτίας ενός πόνου στη μέση και αμέσως αναρωτήθηκα “Πού πάει αυτός;” για να πάρω την απάντηση (λες και διάβασε τη σκέψη μου): “Είμαστε που είμαστε λίγοι, αν με το παραμικρό καθόμασταν στο σπίτι…”

Καρτέρια με τους... θηροφύλακες

Μπαίνοντας στο αυτοκίνητο, το γνωστό πράσινο Suzuki Jimmy, στην ουσία σήμανε και η έναρξη της επιχείρησης. Η επιχείρηση θα γινόταν σε συνεργασία με θηροφύλακες του νομού Βοιωτίας και συγκεκριμένα με τον κ. Βαγγέλη Μήτρου, τον κ. Νίκο Περλεπέ και τον κ. Δημήτρη Ζιώγα, οι οποίοι μας περίμεναν στους πρόποδες της Πάρνηθας.Η καταγγελία
Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται καταγγελία για λαθροθηρία στη συγκεκριμένη περιοχή. Ηταν ήδη γνωστό στους θηροφύλακες ότι στην περιοχή δρουν δύο “συμμορίες λαθροθήρων” και μάλιστα ορισμένα μέλη τους κυκλοφορούν εφοδιασμένα με στρατιωτικού τύπου τουφέκια! Η περιοχή είναι πλούσια σε μεγάλα θηράματα με τα αγριογούρουνα και τα ελάφια να έχουν τη μερίδα του λέοντος και όπως μας εξήγησε ο Αλέκος Κόκκαλης “τα ελάφια έχουν φτάσει σχεδόν μέχρι τη Θήβα και έχουν περάσει τον Ασπρόπυργο. Όπως βέβαια και τα αγριογούρουνα που έχουν κατακλύσει την Αττική.

Καρτέρια με τους... θηροφύλακες

Οι συγκεκριμένοι λαθροθήρες δεν είναι καν κυνηγοί. Είναι επαγγελματίες που λαθροθηρεύουν με σκοπό την πώληση των θηραμάτων και το πιο σημαντικό είναι ότι δεν διστάζουν σε τίποτα.” και συνεχίζει ” Την τελευταία φορά, σε μια επιχείρηση που έγινε στα Σπάτα πριν από χρόνια, που είχαμε μαζί ένα δημοσιογράφο δεχθήκαμε ένοπλη επίθεση.”Μέτρα ασφαλείας
Οταν φθάσαμε στο σημείο που συνάντησης άρχισαν οι θηροφύλακες να καθορίζουν τον τρόπο που θα δρούσαν και μου έδωσαν οδηγίες ώστε σε πιθανή εμπλοκή με λαθροθήρες να μην κινδυνεύσει η ζωή μου. “Μπορεί εμείς να μην έχουμε αλεξίσφαιρα γιλέκα, αλλά βρήκαμε ένα για σένα” μου είπε χαμογελώντας ο Δημήτρης Ζιώγας. “Τα αλεξίσφαιρα γιλέκα έχουν ημερομηνία λήξης και τα δικά μας έχουν λήξει. Η αλήθεια είναι ότι με τα γιλέκα αισθανόμαστε μεγαλύτερη ασφάλεια και καλό είναι να μεριμνήσουν οι Ομοσπονδίες ώστε να εφοδιάσουν με αλεξίσφαιρα γιλέκα όλους τους ομοσπονδιακούς θηροφύλακες.””Αν φορούσε αλεξίσφαιρο γιλέκο ο Θοδωρής Παπασπυρόπουλος (είναι ο ομοσπονδιακός θηροφύλακας που έχασε τη ζωή του πριν από τέσσερα χρόνια στην Αμαλιάδα σε συμπλοκή με λαθροθήρες) ίσως να μην έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες των λαθροθήρων” προσθέτει ο Βαγγέλης Μήτρου και συνεχίζει “Παλιά βγαίναμε μόνοι μας βραδινές περιπολίες. Τα τελευταία χρόνια όμως έχουν αυξηθεί οι επιθέσεις λαθροθήρων σε θηροφύλακες και κανείς μας δεν το ριψοκινδυνεύει.”Το έργο της
Η ώρα περνούσε και καμιά ύποπτη κίνηση δεν είχε υποπέσει στην αντίληψη των θηροφυλάκων. “Ετσι είναι. Μπορεί να έρθουμε πολλές φορές στο ίδιο σημείο για να κατορθώσουμε να συλλάβουμε ένα λαθροθήρα. Είναι μεγάλες οι εκτάσεις και δεν είναι εύκολη η παρακολούθηση” μας εξηγεί ο Νίκος Περλεπές.Οι πέντε συνολικά θηροφύλακες του νομού Βοιωτίας και οι έξι που είναι στην Αττική καλούνται να καλύψουν μια περιοχή που δέχεται μεγάλη κυνηγετική πίεση, αφού οι περισσότερες εξορμήσεις των κυνηγών της πρωτεύουσας γίνονται στα κυνηγοτόπια του νομού Βοιωτίας αλλά και της Αττικής. Σίγουρα είναι λίγοι για να καλύψουν μια τόσο μεγάλη περιοχή που δέχεται τόσο μεγάλο όγκο κυνηγών και αυτός είναι ο λόγος που επιχειρούν, σε συνεργασία με θηροφύλακες όμορων νομών.Εξάλλου, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η βασική ασχολία των θηροφυλάκων είναι ο έλεγχος της εφαρμογής του νόμου περί θήρας αλλά τελικά καταλήγουν να είναι οι άνθρωποι για όλες τις δουλειές. Είναι αυτοί που θα βοηθήσουν στην πυροπροστασία και την πυρόσβεση.Πριν από μερικά χρόνια, σε μεγάλη φωτιά στην Αττική, ο Αλέκος Κόκκαλης βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή του καταφέρει να σώσει από τις φλόγες τους κατοίκους ενός σπιτιού και δίκαια επιβραβεύτηκε από τον τότε πρωθυπουργό της χώρας κ. Γ. Παπανδρέου.Επίσης, η επιδρομή της λύσσας στη Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα είναι γεγονός και εκεί πάλι κλήθηκαν οι θηροφύλακες να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά. Να μαζέψουν τα δείγματα και να τα στείλουν στις κτηνιατρικές υπηρεσίες χωρίς καν να είναι εμβολιασμένοι.Οι θηροφύλακες καλούνται να καλύψουν και το κενό που έχει αφήσει πίσω της η αγροφυλακή και πριν από λίγες ημέρες ο Δημήτρης Ζιώγας και ο Βαγγέλης Μήτρου μετά από αρκετές βραδινές περιπολίες κατάφεραν να συλλάβουν επ’ αυτοφόρω ύποπτο που έκλεβε συστηματικά κρεμμύδια. Οι θηροφύλακες είναι οι πρώτοι που τρέχουν στο πλευρό των κτηνοτρόφων όταν οι λύκοι και οι αρκούδες κάνουν επιθέσεις στα κοπάδια τους.Γι’ αυτό πρέπει οι κυνηγοί να καταλάβουν ότι για τους θηροφύλακες η θηροφύλαξη αποτελεί εργασία. Με αυτόν τον τρόπο συντηρούν τις οικογένειές τους και πρέπει όλοι εμείς να δείχνουμε κατανόηση και να βοηθούμε στο δύσκολο έργο που έχουν. Δυστυχώς δεν μπορεί να είναι παντού. Και μια καλή κουβέντα είναι για αυτούς η καλύτερη επιβράβευση των κόπων τους. Ας διαφυλάξουμε αυτό το μεγάλο επίτευγμα των κυνηγετικών οργανώσεων που λέγεται Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή ως κόρη οφθαλμού.Αγαπημένη παρέα
Οι θηροφύλακες επιδιώκουν τη συνεργασία με τους κυνηγούς. Εντύπωση μου έκανε η προθυμία των θηροφυλάκων να επιχειρούν όποτε τους ζητηθεί γιατί πρέπει να γνωρίζετε ότι οι θηροφύλακες της Δ’ΚΟΣΕ δεν έχουν ωράριο. Το Δ.Σ, οι υπεύθυνοι της θηροφυλακής και οι θηροφύλακες της Δ’ ΚΟΣΕ είναι μια μεγάλη και αγαπημένη παρέα και πολλές φορές αντί να πάνε για καφέ προτιμούν να βγουν στο βουνό για να προστατέψουν αυτό που όλοι τους αγαπούν. Το κυνήγι!Κλείνοντας σας μεταφέρω αυτά που είπε μια μελισσοκόμος κατά τη διάρκεια ελέγχου από τους Δημήτρη Ζιώγα και Βαγγέλη Μήτρου: ”Ευχαριστούμε που υπάρχετε!” τους είπε η ευγενική κυρία όταν τελείωσαν τον έλεγχο που κάνανε στον σύντροφό της την ώρα που με την βοήθεια φακών ετοίμαζαν τα μελίσσια τους για να τα μεταφέρουν σε άλλη περιοχή. Οι ίδιοι αισθάνθηκαν ότι ήταν το ομορφότερο και πιο εμψυχωτικό πράγμα που είχαν ακούσει μέχρι τότε σε αυτή τη δουλειά!Και όπως το μετέφερε στο προσωπικό του προφίλ στο facebook o Δημήτρης Ζιώγας “Και να το ακούς από έναν άνθρωπο της υπαίθρου πάνω σε ένα βουνό βαθιά στο σκοτάδι της νύχτας το κάνει πιο αυθεντικό και πιο ατόφιο…Και εμείς ευχαριστούμε την ευγενική κυρία για τα καλά της λόγια που ζέσταναν την ψυχή μας και μας έδωσαν δύναμη και κουράγιο να συνεχίσουμε.”Κωνσταντίνος Λουρής
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Κωνσταντίνος Λουρής

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

  • Καρτέρια με τους... θηροφύλακες
  • Καρτέρια με τους... θηροφύλακες

ΡΤΗ, 25 ΙΟΥΝΊΟΥ 2014

Αρχαίο φυτό βλάστησε ξανά έπειτα από 32.000 χρόνια!

Μια σημαντική ανακάλυψη που άφησε άφωνους Ρώσους
 επιστήμονες 
οφείλεται αποκλειστικά σε έναν άγνωστο σκίουρο,
 ο οποίος έζησε ούτε λίγο ούτε πολύ πριν από περίπου
 3.000 δεκαετίες!

Το μικρόσωμο ζώο είχε την έμπνευση να θάψει στη γη
 τον καρπό ενός φυτού ούτως ώστε να έχει σίγουρη
 τροφή για τις δύσκολες ημέρες του χειμώνα.

Αυτός ο καρπός ανακαλύφθηκε τυχαία στη Σιβηρία, μέσα σε μια φυσική κρύπτη κοντά στις
 όχθες του ποταμού Kolyma και αφορά στο φυτό Silene stenophylla.

Οι ώριμοι σπόροι βρέθηκαν κατεστραμμένοι (πιθανότατα να τους
κατέστρεψε ο ίδιος ο σκίουρος προκειμένου να μην βλαστήσουν στο λαγούμι),
 ωστόσο κάποιοι από τους ανώριμους σπόρους διατηρήθηκαν.

Το φυτό Silene έρχεται από την εποχή των Μουσώνων και άνθισε ξανά έπειτα από 32.000 χρόνια.
 Η ονομασία του προέρχεται από τον Σειληνό, παιδαγωγό του Θεού Διονύσου. Από το γένος Silene υπάρχουν 108 είδη

Πηγή: http://www.zoomblog.org/2014/06/32000.html#ixzz35fF0qDBD

KAI TΩΡΑ Η ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΚΟΣΤΑ ΡΙΚΑ…

Τα πανηγύρια για την πρόκριση στους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου για πρώτη φορά στην ιστορία μας καλά κρατούν, αλλά η στιγμή που μπορεί να ξαναγραφτεί ιστορία μέσα σε λίγες ημέρες είναι κοντά…
Την Κυριακή το βράδυ, στις 23:00, η Εθνική Ελλάδας αντιμετωπίζει την μεγάλη έκπληξη του τουρνουά, την εκπληκτική ως τώρα Κόστα Ρίκα. Η παρέα του άσου του Ολυμπιακού, Τζόελ Κάμπελ, έχει αφήσει άναυδη με τις ως εμφανίσεις της την ποδοσφαιρική υφήλιο και σίγουρα βλέπει ως μοναδική ευκαιρία την αναμέτρηση με την Ελλάδα για να προκριθεί στα προημιτελικά.

Αυτό βέβαια ισχύει και για μας: Άλλο είναι να πρέπει να αντιμετωπίσεις την Ουρουγουάη, την Ιταλία ή την Αγγλία (άσχετα αν οι δύο τελευταίες αποκλείστηκαν) και άλλο την επικίνδυνη μεν, ταπεινή δε Κόστα Ρίκα. Αν την περάσουμε ακολουθεί στους «8» η Ολλανδία των Ρομπέν και Φαν Πέρσι. Δύσκολο, αλλά έτσι δεν λέγαμε και το 2004 σε κάθε παιχνίδι; Τα όνειρα είναι για όλους. Αφού ονειρευόμαστε λοιπόν, ας το πάμε μέχρι το τέλος: περνάμε τους Ολλανδούς (ή τους Μεξικανούς), συναντούμε στον ημιτελικό Αργεντινή ή Γαλλία (οι δεύτεροι ακόμη βλέπουν εφιάλτες με τους Χαριστέα και Ζαγοράκη) και μετά στον τελικό; Γερμανία ή Βραζιλία με προτίμηση στους διοργανωτές γιατί έχουμε και μια προϊστορία (βλέπε Πορτογαλία)…

Επειδή όμως αυτά είναι ακόμη μακρινά και βασίζονται περισσότερο στον ενθουσιασμό της στιγμής για την ιστορική πρόκριση απέναντι στην Ακτή Ελεφαντοστού, ας προσγειωθούμε και ας τα δούμε βήμα βήμα. Με πρώτη φυσικά την Κόστα Ρίκα. Ποια είναι η αντίπαλος της Εθνικής μας; Ποια είναι τα μυστικά της που την έφεραν στην πρώτη θέση ενός ομίλου-φωτιά χωρίς μάλιστα να χάσει; Ας δούμε.

Ο προπονητής
Ο Χόρχε Λουίς Πίντο αν και όχι τόσο γνωστός στο ευρύ κοινό, θεωρείται γριά-αλεπού των πάγκων. Είναι λάτρης της πειθαρχίας, κάτι που έχει περάσει σε απόλυτο βαθμό στους παίκτες του και δεν αφήνει ποτέ ένα παιχνίδι στην τύχη του, μελετώντας σε βάθος τους αντιπάλους της ομάδας του. Η αμυντική τακτική που εφαρμόζει είναι σεμιναριακή, ενώ είναι πολύ συμπαγής ομάδα με τις γραμμές να βρίσκονται πολύ κοντά η μία στην άλλη, χάρη στο διαρκές τρέξιμο όλων των παικτών.

Ο τερματοφύλακας
Ο Κέιλορ Νάβας, συμπαίκτης του δικού μας Λουκά Βύντρα στη Λεβάντε, κάνει τουρνουά για μεταγραφή: Έχει δεχτεί μόλις ένα γκολ σε τρεις αγώνες και ήταν ένας από τους βασικούς λόγους της πρόκρισης της ομάδας της Κεντρικής Αμερικής.

Ο σούπερ-σταρ
Ο Μπράιαν Ρουίζ, ένας εντυπωσιακός all around επιθετικός. Ο άσος της PSV μπορεί με την ίδια ευκολία να οργανώσει το παιχνίδι, αλλά και να βρεθεί σε θέση εκτελεστή. Ο προπονητής του έχει δώσει ελευθερία κινήσεων μέσα στο παιχνίδι κι εκείνος τον έχει δικαιώσει απόλυτα. Υπήρξε συπαίκτης του Καραγκούνη στη Φούλαμ.

Το μεγάλο ταλέντο
Δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον «δικό μας» Τζόελ Κάμπελ. Ο μεσοεπιθετικός του Ολυμπιακού, μέσω του Μουντιάλ και των εμφανίσεών του (έχει πετύχει ένα γκολ και έχει βγάλει μια ασίστ), ψάχνει την καθιέρωση στην Άρσεναλ και ο Βενγκέρ σίγουρα θα τρίβει τα χέρια του με αυτά που βλέπει. Γνωστός στους περισσότερους διεθνείς, λόγω της παρουσίας του στο ελληνικό πρωτάθλημα, θα προσπαθήσει να δημιουργήσει – αλλά και να εκμεταλλευτεί τυχόν – ρήγματα στα άκρα της ελληνικής άμυνας. Ξεκινά από τη δεξιά πλευρά, αλλά μπορεί να βρεθεί και αριστερά, ενώ γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνος όταν συγκλίνει.

Ο στόχος της
Αυτό που ήθελε το κατάφερε και με το παραπάνω. Έψαχνε τις καλές εμφανίσεις, της βγήκαν και τα αποτελέσματα, τερματίζοντας στην πρώτη θέση ενός ομίλου που περιελάμβανε Ιταλία, Αγγλία και Ουρουγουάη. Από δω και περά ό, τι βγει. Πάντως θεωρούν ότι τους δίνεται μια τεράστια ευκαιρία απέναντι σε μια ομάδα που είναι περίπου στα μέτρα της.

παράξενα θέματα…..

Υπήρξαν πολλές φορές μεταξύ του 1813 και του 1952 που το Λονδίνο καλύφθηκε από μια παχιά μαύρη ομίχλη. Αυτό που έκανε αυτές τις ομίχλες διαφορετικές από την καθημερινή ομίχλη με την οποία οι περισσότεροι από εμάς είμαστε εξοικειωμένοι, είναι ότι έγιναν αιτία να σκοτωθούν άνθρωποι. Η πρώτη περίπτωση κράτησε μια εβδομάδα. Τόσο δεν υπήρχε ορατότητα που ακόμα και πολύ παλιοί Λονδρέζοι δεν μπορούσαν να βρουν το δρόμο τους μέσα στην πόλη. Στην διάρκεια της μαύρης ομίχλης του 1873, τα ποσοστά θανάτων στο Λονδίνο αυξήθηκαν κατά 40%.
Πάντως, ο αληθινός δολοφόνος υπήρξε η ομίχλη της 26 Ιανουαρίου του 1880. Η ομίχλη περιείχε ένα παχύ μείγμα ρύπων εργοστασίου και άνθρακα το οποίο είχε μεγάλη ποσότητα διοξείδιο του θείου. Η ομίχλη αυτή παρέμεινε για τρεις μέρες και εκτιμάτε ότι 12.000 άνθρωποι πέθαναν από αυτήν.



Τα επόμενα χρόνια υπήρξαν περισσότερες ομίχλες που σκότωσαν ανθρώπους, αλλά μόνον όταν το 1952 η ομίχλη σκότωσε 4.000 ανθρώπους η Αγγλία αποφάσισε επιτέλους να αρχίσει έναν αγώνα εναντίων της μόλυνσης η οποία έκανε της ομίχλες τόσο θανατηφόρες