Knossos palace,  νεαροί τραγουδούν κρητικά με συνοδεία λαούτου και ασκομαντούρας.

Στα βουνά της Κρήτης οι βοσκοί εμπνέονται από τον άγριο, όμορφο τόπο και μετατρέπονται σε καλλιτέχνες. Ενα καλάμι, μια πέτρα, μια προβιά, ένα ξύλο, όλα μεταποιούνται στις σκληροτράχηλες χέρες του βοσκού. Μεταμορφώνονται σε χειροτεχνήματα και μουσικά όργανα «Ενας από τους τελευταίους κατασκευαστές ασκομαντούρας μας ξεναγεί στα μυστικά της τέχνης του Κείμενο : Βασίλης Μαθιουδάκης Στα χωριά της πάνω Ρίζας του Ψηλορείτη, οι βοσκοί, αφού κολατσίσουν, βγάζουν από τη βούργια (ταγάρι) την ασκομαντούρα, ένα πνευστό φτιαγμένο από το δέρμα της αίγας (κατσίκα) και την ανάσα του Διονύσου, που με τον αρχέγονο ήχο του γητεύει τα κοπάδια αλλά και τ’ αγρίμια. Η ασκομαντούρα ή φλασκομαντούρα θεωρείται ένα από τα αρχαιότερα παραδοσιακά μουσικά όργανα της Κρήτης. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες γι’ αυτήν. Είναι ένα όργανο προς εξαφάνιση και κατάγεται πιθανότατα από τον άσκαυλο, ένα πνευστό όργανο-σύμβολο μέθεξης που το αναφέρει στη «Λυσιστράτη» ο Αριστοφάνης. Η κατασκευή της Ο Γιώργης Κουτεντάκης , κάτοικος Γέργερης, 81 χρόνων, θυμάται. «Οταν ήμουν παιδί, έκανα παρέα δύο βοσκούς: τον Νταντουλόκωστα και τον Μπαξέ. Και οι δύο έπαιζαν και έφτιαζαν ασκομαντούρες». Παρατηρώντας και ρωτώντας έφτιαξε την πρώτη του ασκομαντούρα από εθιά (ιτιά). «Δεν ήταν τέλεια, αλλά έπαιζε και παίζει ακόμα». Από παιδί πελεκούσε και δεν δυσκολεύτηκε να φτιάξει τη σκάφη και να την κοσμήσει με ξόμπλια (διακοσμητικά σχέδια). Παρατηρώντας τον Νταντουλόκωστα και με τις ορμηνιές του Μπαξέ σιγά σιγά άρχισε να τελειοποιεί την τέχνη. «Η σκάφη θέλει μεγάλη μαστοριά, γιατί πρέπει να σκαφτεί το ξύλο και μετά να χωνευτούν τα καλάμια». Το πλάτος της σκάφης είναι περίπου 3 πόντους και ανοίγει 5 ζεύγη τρυπών για να παίζει με 5 δάχτυλα, 3 μπρος και 2 πίσω. Τον ήχο τον καθορίζει το μήκος του χωνιού. Οσο πιο κοντό τόσο πιο εύηχο. Στην τρύπα όπου φυσά ο μουσικός τοποθετούνται τα χαμπιόλια, από καλάμι κι αυτά. Ενα για κάθε καλαμένιο μουσικό αγωγό. Η δυσκολία των χαμπιολιών είναι ότι πρέπει και τα δύο να παράγουν τον ίδιο ήχο για να γίνουν ταίρι. Μόλις βρει το ταίρι τα τοποθετεί και τα δοκιμάζει αλλάζοντάς τους θέσεις μέχρι να συγχρονιστούν. Τον ασκό τον έχει ήδη έτοιμο. «Στον έναν πόδα μπαίνει η σκάφη και στον άλλο το φυσητήρι και δένονται μ’ έναν ιδιαίτερο τρόπο γυρίζοντας το δέρμα ώστε να μη φαίνονται οι ραφές. Το ίδιο γίνεται και με τα ραμμένα με δέρμα ανοιχτά μέρη της προβιάς». Το φυσητήρι το φτιάζει από καρυδιά, ενώ την ασκομαντούρα από σφεντάμια, ιτιά και σφάκα (πικροδάφνη). Αφού δεθούν, με το φυσητήρι φουσκώνει τον ασκό. Με μια βαλβίδα δικής του πατέντας ο ασκός κρατά τον αέρα μέσα και η ασκομαντούρα είναι έτοιμη για τα μουσικά δρώμενα. Πριν δεθεί η σκάφη, της έχει φτιάξει το ξόμπλι (ανάγλυφος διάκοσμος της σκάφης) το οποίο είναι περίτεχνο και η θεματολογία του έχει γεωμετρικά μοτίβα αλλά και θέματα εμπνευσμένα από τη φύση και είναι χωρισμένο σε ζώνες. Φτιάνει το σχέδιο με μολύβι και το σκαλίζει μ’ ένα μικρό μαχαίρι, το ξομπλιαστήρι.Η προβιά «Η προβιά γίνεται αποκλειστικά από αίγα, κατά προτίμηση από κατσικάκι 15 κιλών». Η προβιά πρέπει να πλυθεί καλά για να φύγει η μυρωδιά. Στη συνέχεια μπαίνει στην άλμη όπως η φέτα, τουλάχιστον 15 μέρες, για να συντηρηθεί ώστε να μη σαπίσει και να μη μαδά. Παράλληλα ή μετά μπαίνει η στύψη για να την κάνει μαλακιά. Μετά ξαναπλένεται και ξυρίζει τα σημεία που θα δεθούν. Ράβει με δερμάτινα κορδόνια, τα ίδια με τα οποία ράβανε τα στιβάνια. Γυρνά ανάποδα την προβιά και την περνά μέσα από τις μικρές τρύπες των ποδιών ώστε να μη φαίνονται οι ραφές, μια τεχνική δύσκολη γιατί η προβιά είναι σκληρή και δύσκαμπτη αρχικά. Ολα λοιπόν τα δεσίματα είναι από μέσα, εκτός από της ασκομαντούρας που δένεται απ’ έξω. Στο χωριό Βορίζα βρίσκεται η Μονή Βαρσαμόνερου. Στον ναό του Αγίου Φανουρίου σώζεται τοιχογραφία όπου απεικονίζεται βοσκός να παίζει ασκομαντούρα, ενώ στο σύνηθες βουκολικό θέμα οι βοσκοί παίζουν φλογέρα. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………. Η νέα γενιά Η περιοχή της πάνω Ρίζας, δηλαδή τα χωριά της νότιας πλευράς του Ψηλορείτη και κυρίως η Γέργερη διέθετε και διαθέτει πλούσια παράδοση στα λαϊκά πνευστά όργανα με πρωταγωνιστή την ασκομαντούρα. Σήμερα υπάρχουν τέσσερις-πέντε κατασκευαστές, αλλά και δάσκαλοι, και πολλά παιδιά του χωριού ήδη από το Δημοτικό μαθαίνουν να παίζουν αλλά και να κατασκευάζουν. Ενα από αυτά είναι ο 10χρονος Διονύσης Καψάλης, ζωηρός και παθιασμένος με την ασκομαντούρα. Ασχολείται μόλις έναν χρόνο και ήδη παίζει αρκετά καλά πολλούς και δύσκολους σκοπούς. Δάσκαλός του ο Κωστής Μουζουράκης ο οποίος διδάσκει τις νότες με αριθμητικό σύστημα. Πρώτα μαθαίνουν να παίζουν με το θαμπιόλι, ένα είδος φλογέρας, και σιγά σιγά μπαίνουν και στον ασκό.

”Ο ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΣ ΓΛΕΖΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΖΑΓΟΡΑΚΗΣ”…

Για πρώτη φορά μετά τις Ευρωεκλογές συνεδρίασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο. Αφορμή για τους σχολιαστές του γερμανικού τύπου να περιγράψουν τα βασικά χαρακτηριστικά των νέων ευρωβουλευτών,…
που σύμφωνα με την εφημερίδα die Welt είναι οι πιο ασυνήθιστοι που έχουν ποτέ καθίσει στα έδρανα της ολομέλειας του σώματος.


«Θα έβγαζε μια εντυπωσιακή ομιλία»

Ανάμεσα σε όσους έχει επιλέξει η εφημερίδα για να τους παρουσιάσει ως κάτι το νέο και αξιοπρόσεκτο βρίσκονται ο Μανώλης Γλέζος, ως ο πιο ηλικιωμένος όλων των ευρωβουλευτών και ο Θεόδωρος Ζαγοράκης, ως ο πιο αθλητικός. «Τι μπορεί να φέρει ακόμη η πολιτική σε έναν που έχει ήδη γράψει ιστορία;», αναρωτιέται ο γερμανός αρθρογράφος για τον Μανώλη Γλέζο, υπενθυμίζοντας ότι ήταν αυτός που το 1941 κατέβασε τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη. «Ο Γλέζος ήταν πάντα αριστερός. Στις ευρωεκλογές κατέβηκε με τον ριζοσπαστικό ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τη δεκαετία του ’80 ανήκε στο ΠΑΣΟΚ». Για τον Ζαγοράκη η εφημερίδα υπενθυμίζει επίσης ότι επελέγη το 2004 ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου το 2004 και ήταν ο αρχηγός της ελληνική ομάδας που νίκησε. «Στις ευρωεκλογές κατέβηκε με τη ΝΔ και εξελέγη», σημειώνει ο γερμανός σχολιαστής. «Ως ευρωβουλευτής θα συνεχίσει να ενδιαφέρεται για τον αθλητισμό, μάλιστα είπε ότι θα πρέπει να καταπολεμηθεί η βία και ο ρατσισμός στο γήπεδα και να γίνουν επενδύσεις σε αθλητικές υποδομές».

Την τιμητική του έχει ο Μανώλης Γλέζος και στην Süddeutsche Zeitung του Μονάχου. «Εάν υπήρχε ακόμη το έθιμο ο πιο ηλικιωμένος ευρωβουλευτής του σώματος να προεδρεύει στην πρώτη συνεδρίαση, είναι σίγουρο ότι ο Μανώλης Γλέζος θα έβγαζε σήμερα μια εντυπωσιακή ομιλία», σημειώνει η γερμανίδα αρθρογράφος. «Αλλά το 2009 άλλαξε ο κανονισμός, για να αποφευχθεί τυχόν σκάνδαλο σε περίπτωση που προήδρευε τότε ο ακροδεξιός Ζαν Μαρί Λεπέν, γεννηθείς το 1928. Έτσι, η τιμωρία ενός ακροδεξιού λαϊκιστή πλήττει έναν αριστερό, που αφιέρωσε όλη του τη ζωή στο να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη των νεοναζιστικών εγκλημάτων». Και η εφημερίδα συνεχίζει: «Ο Γλέζος είπε ότι θέλει να χρησιμοποιήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως πλατφόρμα για τις πολεμικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο (…) Η κατάσταση της υγείας του δεν του επιτρέπει να πετά με το αεροπλάνο, αλλά το Στρασβούργο είναι προσβάσιμο με το τρένο και το πλοίο, όπως έχει επανειλημμένα πει» καταλήγει το άρθρο.

Πηγή:Deutsche Welle – enikos.gr

Υπολογιστής αποδεικνύει την «ύπαρξη του Θεού»

20:32 – Σάββατο, 09 Νοεμβρίου 2013

Δύο επιστήμονες απέδειξαν την ορθότητα ενός θεωρήματος του Gödel

Δύο επιστήμονες απέδειξαν με τη βοήθεια ενός υπολογιστή ένα θεώρημα αναφορικά με την ύπαρξη του Θεού, που πίστευε ακράδαντα ο μαθηματικός Kurt Gödel.

Ωστόσο, αυτό που είναι πραγματικά εντυπωσιακό, δεν είναι τόσο η άποψή τους για την ύπαρξη ή όχι του Θεού, αλλά για το πώς οι υπολογιστές κάνουν απλούστερη την επιστημονική πρόοδο, αναφέρει σε άρθρο του στο Spiegel ο David Knight.

«Επιστήμονες αποδεικνύουν την ύπαρξη του Θεού». Ο τίτλος στη γερμανική εφημερίδα «Die Welt» ήταν πολύ πιασάρικος, σχολιάζει ο αρθρογράφος.

Ωστόσο, υπάρχει κάτι άλλο πίσω από αυτόν τον ισχυρισμό, προσθέτει.

Στην πραγματικότητα, αυτό που απέδειξαν οι επιστήμονες ήταν ένα θεώρημα που είχε αναπτύξει ο διάσημος αυστριακός, μαθηματικός Kurt Gödel. 

Η πραγματική είδηση δεν αφορά «το υπέρτατο ον», αλλά αυτό που μπορεί να καταφέρει κανείς σε διάφορους τομείς της επιστήμης με τη χρήση της εξελιγμένης τεχνολογίας.

Όταν πέθανε ο Gödel το 1978 άφησε πίσω του μια «σκανδαλιστική» θεωρία, η οποία βασιζόταν στις αρχές της τροπικής λογικής, και η οποία υποστήριζε ότι πρέπει να υπάρχει κάποιο ανώτερο ον.

Οι μαθηματικές πράξεις που χρησιμοποίησε ο Gödel στην οντολογική απόδειξή του για την ύπαρξη του Θεού ήταν περίπλοκες, ωστόσο η ουσία αυτών που υποστήριζε ήταν ότι «ο Θεός υπάρχει».

Δεν ήταν φυσικά ο πρώτος που ισχυρίστηκε και προσπάθησε να αποδείξει κάτι τέτοιο. Επί αιώνες, πολλοί προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν την αφηρημένη σκέψη για να αποδείξουν την πιθανότητα ή αναγκαιότητα ύπαρξης του Θεού.

Όμως το μαθηματικό μοντέλο που ανέπτυξε ο Gödel πρότεινε και μια απόδειξη για την ιδέα αυτή. Τα θεωρήματα και τα αξιώματά του –παραδοχές που δεν μπορούν να αποδειχθούν- εκφράζονται ως μαθηματικές εξισώσεις. Και αυτό σημαίνει ότι μπορούν να αποδειχθούν.

Η απόδειξη της ύπαρξης του Θεού με ένα MacBook

Κι εδώ είναι που υπεισέρχονται οι επιστήμονες Christoph Benzmüller από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και ο Bruno Woltzenlogel Paleo από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης.

Χρησιμοποιώντας ένα συνηθισμένο MacBook απέδειξαν, ότι η… απόδειξη του Gödel ήταν σωστή – τουλάχιστον σε μαθηματικό επίπεδο – μέσω ανώτερης τροπικής λογικής.

Ο τίτλος της έρευνάς τους ήταν ο εξής: «Formalization, Mechanization and Automation of Gödel’s Proof of God’s Existence».

«Το γεγονός ότι η επισημοποίηση τέτοιων σύνθετων θεωρημάτων μπορεί να γίνει με τη χρήση υπολογιστών, ανοίγει ένα ευρύ τομέα δυνατοτήτων» είπε στο Spiegel Online ο Benzmüller.

«Είναι συγκλονιστικό το γεγονός ότι από τον ισχυρισμό του Gödel, όλα αυτά μπορούν να αποδειχθούν αυτόματα, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα με τη βοήθεια ενός απλού notebook» πρόσθεσε.

Κι ενώ το όνομα Gödel μπορεί να μη λέει πολλά στους πολλούς, ο αυστριακός μαθηματικός είναι πολύ «διάσημος» στους κύκλους των επιστημόνων, και απολαμβάνει φήμη ισάξια εκείνης του Albert Einstein, με τον οποίο μάλιστα ήταν στενοί φίλοι.

«Δεν περίμενα να προκαλούσε τόσο πολύ το ενδιαφέρον του κοινού, όμως η οντολογική απόδειξη του Gödel ήταν ένα πολύ καλύτερο παράδειγμα, από κάτι απρόσιτο στα μαθηματικά ή την τεχνητή νοημοσύνη» είπε ακόμη και συνέχισε: «Θα υπάρχουν κι άλλα πράγματ απου χρησιμοποιούν παρόμοια λογική. Μπορούμε άραγε να αναπτύξουμε συστήματα πληροφορικής, που να ελέγχουν κάθε ξεχωριστό βήμα και να είμαστε σίγουροι ότι είναι σωστά;». 

«Μια φιλόδοξη εκφραστική λογική»
Οι δύο επιστήμονες πιστεύουν ότι η εργασία τους μπορεί να έχει πολλές πρακτικές εφαρμογές σε τομείς, όπως η τεχνητή νοημοσύνη και η επαλήθευση software και hardware.

Ο Benzmüller τόνισε ακόμη ότι υπάρχουν πολλοί επιστήμονες, οι οποίες μελετούν παρόμοιους τομείς.

Ο ίδιος εμπνεύστηκε και αποφάσισε να ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό από ένα βιβλίο του Melvin Fitting με τίτλο «Types, Tableaus and Gödel’s God».

Η χρήση υπολογιστών για τη διευκόλυνση των μαθηματικών δεν είναι καινούρια, παρότι δεν είναι ευπρόσδεκτη από όλους τους τομείς.

Ο αμερικανός μαθηματικός Doron Zeilberger χρησιμοποιεί το όνομα Shalosh B. Ekhad στα επιστημονικά έγγραφά του και τις δημοσιεύσεις του από τη δεκαετία του 1980. Σύμφωνα με το ίδρυμα Simons Foundation, χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο αυτό για τους υπολογιστές που χρησιμοποιεί προκειμένου να αποδεικνύει θεωρήματα σε ελάχιστο χρόνο, που διαφορετικά απαιτούσαν πολλούς μαθηματικούς συλλογισμούς από σελίδα σε σελίδα.

Ο Zeilberger είχε πει ότι χρησιμοποιεί ένα «ανθρώπινο όνομα» για τον υπολογιστή, «για να δηλώσει ότι πρέπει να αναγνωρίζεται και η συμβολή των υπολογιστων». «Η ανθρωποκεντρική μισαλλοδοξία στο χώρο των μαθηματικών, δεν έχει βοηθήσει και πολύ στην πρόοδο» είπε ακόμη.

Σε τελική ανάλυση, καταλήγει το δημοσίευμα, η επισημοποίηση της οντολογικής απόδειξης του Gödel είναι απίθανο να αναγνωριστεί από τους άθεους, ούτε θεωρείται πιθανό ότι θα προσφέρει παρηγοριά στους θρησκευόμενους, οι οποίοι άλλωστε υποστηρίζουν ότι η ιδέα μιας ανώτερης δύναμης αψηφά τη λογική εξ ορισμού. 

Για τους μαθηματικούς όμως που αναζητούν τρόπους για ανοίξουν «νέους ορίζοντες», η είδηση θα μπορούσε να αποτελέσει μια… απάντηση στις προσευχές τους.
Μια μαθηματική απόδειξη της ύπαρξης του Θεού.


Υπάρχει ο Θεός; Κι αν υπάρχει από πότε υπάρχει και πού είναι; Είναι μοναδικός; Μπορεί να γίνει αντιληπτός απ’ τον άνθρωπο; … Κρίσιμα ερωτήματα στα οποία η θρησκεία και η φιλοσοφία έχουν κληθεί να δώσουν απαντήσεις μέσα στους αιώνες. Αλλά, ίσως ήρθε και η στιγμή να μπει στο παιχνίδι και η επιστήμη (όχι ότι δεν το έχει κάνει παλιότερα!). Θα μπορούσε άραγε η ύπαρξη του Θεού να είναι το αποτέλεσμα επεξεργασίας προτάσεων μαθηματικής λογικής; … Τα φαινόμενα δείχνουν πως «Ναι», καθώς κάποιοι, όπως ο μαθηματικός Dr. William Hatcher, αναλαμβάνουν να αποδείξουν την ύπαρξη του Θεού με μαθηματική λογική και … ακρίβεια!Αν εξαιρέσουμε τη θρησκευτική – εκ δόγματος – αντίληψη για την ύπαρξη του Θεού, πολλοί φιλόσοφοι ασχολήθηκαν μ’ αυτήν. Κάποιοι την θεώρησαν δεδομένη. Άλλοι όπως ο Αριστοτέλης πάσχισαν να την αποδείξουν. Και πράγματι ο Έλληνας φιλόσοφος, μελετώντας τις ιδιότητες των αντικειμένων δήλωνε ότι, πίσω απ’ όλα τα πράγματα θα πρέπει να υπάρχει μια πρώτη αιτία – την οποία ονόμαζε «Θεό». Για τον μαθητή του Πλάτωνα, τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι αλλιώς, καθώς δεν μπορούσε να δεχτεί μια άπειρη ακολουθία αιτιών που έβλεπε να υπάρχει πίσω από κάθε πράγμα ή γεγονός. … Όλες οι αιτίες θα έπρεπε να συγκλίνουν σε μία!Άλλοι φιλόσοφοι δοκίμασαν από άλλο δρόμο. Ο Αβικέννας για παράδειγμα, δεν βασίστηκε στις ιδιότητες των αντικειμένων, αλλά στις μεταξύ τους σχέσεις για να φτάσει στην ύπαρξη του Θεού. Άλλοι πάλι, όπως ο Θωμάς ο Ακινάτης ή ο Μαϊμονίδης απέδειξαν την αναγκαιότητα ύπαρξης του Θεού ακολουθώντας περισσότερο … «αριστοτελικούς» δρόμους.Ας επανέλθουμε όμως στον Dr. Hatcher, ο οποίος παρουσίασε τις σκέψεις του για τον Θεό σε μια σειρά συζητήσεων-διαλέξεων που οργάνωσε ο εκπαιδευτικός οργανισμός Baha’i, στην Columbia των Η.Π.Α.Εκεί λοιπόν, ο κ. Hatcher, ο οποίος δηλώνει «πλατωνιστής» παρουσίασε τη δικιά του μαθηματική απόδειξη της ύπαρξης του Θεού. Ο ίδιος δήλωσε ότι βασίστηκε κατά κύριο λόγο στην λογική του Αβικέννα για τις σχέσεις μεταξύ των αντικειμένων, παρά στην αριστοτελική που βασίζεται στην μελέτη των ιδιοτήτων τους.Ας συνοψίσουμε λοιπόν κάποιες βασικές αρχές πάνω στις οποίες βασίζεται η απόδειξη της ύπαρξης του Θεού κατά τον κ. Hatcher:1. Η πρώτη αρχή είναι η διαβεβαίωση ότι ΚΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ, επειδή ακόμα κι αν ο κόσμος είναι μια ψευδαίσθηση, ακόμα κι αυτή η ψευδαίσθηση ΥΠΑΡΧΕΙ !!! (μια απάντηση σε τυχόν «μηδενιστικές» τάσεις)2. Αφού ΚΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ, τότε αυτό το κάτι οφείλει την ύπαρξή του σε κάποια ΑΙΤΙΑ. Καθετί (αντικείμενο, ον, γεγονός) υπάρχει εξαιτίας κάποιας αιτίας, είτε εξωτερικής, είτε εσωτερικής (που προέρχεται απ’ αυτό το ίδιο). Σε φιλοσοφίες παλιότερων πολιτισμών κάτι τέτοιο θα εκφράζονταν με την Αρχή Αιτίας-Αιτιατού ή Αιτίας – Αποτελέσματος (ή τον Νόμο του Κάρμα των Ινδών).Ο κ. Hatcher αποκαλεί αυτές τις δύο αρχές του «ελάχιστα κριτήρια για την ύπαρξη του Θεού» και βασίζει σ’ αυτά τη διαπίστωσή του ότι, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ ο οποίος πρέπει να είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ και επιπλέον ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ !!!Όσο για το Σύμπαν, αυτό αποτελεί για τον κ. Hatcher ένα σύνολο φαινομένων, το οποίο (το Σύμπαν) δεν μπορεί να είναι το ίδιο η Αιτία της ύπαρξής του, καθώς είναι συνάθροιση των επιμέρους κομματιών του !!! Μ’ άλλα λόγια: το Σύμπαν δεν μπορεί να έχει δημιουργήσει τον εαυτό του, αλλά το ίδιο έχει δημιουργηθεί από κάποια εξωτερική Αιτία (τον Θεό)!Αυτές οι απόψεις ταιριάζουν με αρχαίες κοσμογονικές διδασκαλίες που θεωρούν το υλικό μας Σύμπαν σαν ένα δημιούργημα κι όχι σαν το αποτέλεσμα μιας … «τυχαίας» διαδικασίας !!! Μ’ άλλα λόγια οποιαδήποτε σύγχρονη επιστημονική θεωρία της δημιουργίας του Σύμπαντος (π.χ. Bing-Bang ή Υπερχορδές) δεν περιγράφει την αιτία της Δημιουργίας, αλλά τα φαινόμενα που προκλήθηκαν από την παρέμβαση μιας (εξωτερικής;) Δημιουργικής Δύναμης.Και έτσι όλα καταλήγουν ξανά στο ερώτημα που διχάζει επιστήμονες, φιλόλογους και θεολόγους: το Σύμπαν είναι αποτέλεσμα μιας ακολουθίας τυχαίων γεγονότων ή δημιουργήθηκε από μια Ανώτερη Αιτία που ονομάζουμε Θεό; Ή μήπως το ερώτημα αυτό δεν διχάζει, αλλά ενώνει τις «αντικρουόμενες» πλευρές. Ίσως απλά όλα να εξαρτώνται απ’ την οπτική απ’ την οποία τα βλέπουμε !!!http://www.columbiaspectator.com/vnews/display.v
/ART/2004/02/17/4031d9166ab57 Δείτε κι άλλες συναρπαστικές ειδήσεις και έρευνες από τον χώρο του Ανεξήγητου, του Εσωτερισμού και της ΜεταφυσικήςΣτείλτε τα δικά σας σχόλια και παρατηρήσεις στο [email protected]

αρκετοι φίλοι  αναγνώστες του Ορεινού  μας ζήτησαν να γράφουμε κάτι σαν οδηγίες ,για τις αγροτικές εργασίες που πρέπει να έχουν κατά νου για τον κάθε μήνα που διανύουμε  .θα προσπαθήσουμε να το κάνουμε όσο γίνεται πιο τακτικά βασιζόμενοι στις αρχές της βίοδυναμικής γεωργίας…..
 
6. Ο Ιούνιος (14 Ιουνίου-13 Ιουλίου).
Τον Ιούνιο πρέπει να σκάβουμε γύρω-γύρω τα κεντρωμένα κλήματα πριν από τις 13 του μηνός (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Ιουνίου) αν είναι δυνατό για δεύτερη ή για τρίτη φορά, γιατί η αρχή του σκαψίματος έπρεπε να γίνει πριν από της 15 Μαΐου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Μαΐου). Και το βλαστολόγημα το μήνα αυτόν συμπληρώνεται. Τους βλαστούς που ξεπετιούνται στα νέα κλήματα πρέπει να τους αφαιρούμε καθώς επίσης και τα βλαστάρια που θα φυτρώνουν στο επάνω μέρος του κλήματος. Γιατί το νέο κλήμα πρέπει να έχει ένα μόνο βλαστάρι. Επίσης πρέπει να κόβουμε τις βέργες των ανεπτυγμένων κληματαριών που είναι κρεμασμένες και δεν έχουν καρπό. Και κρεμούμε στις συκιές τα αγρυόσυκα (τα όρνια) τα χειμωνιάτικα και τα ανοιξιάτικα.
Τον Ιούνιο κεντρώνουμε όλα τα δέντρα έως τις 15 Ιουλίου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Ιουλίου), τη συκιά δε και κατόπιν. Τα δέντρα που έχουμε ξελακκώσει και τα αφήσαμε έτσι τα καταχώνουμε πάλι. Πριν από τις 13 του μηνός (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 26 Ιουνίου) μπορούμε να σκάψουμε γύρω και τούς καλαμώνες και τις ιτιές. Επίσης καιρός είναι να φυτέψουμε στους κήπους σέλινα, αμάραντο και δεντρομολόχα. Κόβουμε δε και το βίκο, καθώς είναι χορτάρι χλωρό ακόμη και τον ξεραίνουμε στον ίσκιο και έτσι γίνεται γλυκός. Και αφού τον κόψουμε ποτίζουμε το χωράφι και το οργώνουμε.
Από τις 23 Ιουνίου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 6 Ιουλίου) αρχίζει το αλώνισμα. Τις ημέρες δε αυτές ούτε βροχές πέφτουν ούτε δροσιά έχει.
7. Πώς γίνεται το πλιγούρι.
Κοπανίζουμε το ασπροσίταρο, το βράζουμε και το βάνουμε σε ζεστό νερό και το ζυμώνουμε. Έπειτα παίρνουμε άσπρο γύψο και τον ψιλοκοσκινίζουμε και άμμο πολύ άσπρο και πολύ ψιλό, το τέταρτο και μέρος του γύψου και τα ανακατεύουμε λίγο-λίγο όλα με το ασπροσίταρο και κοπανίζουμε και πάλι το μίγμα. Το πλιγούρι πρέπει να το φτιάνουμε στις ημέρες του αστερισμού του Κυνός (3).
Όταν όλο μαζί κοπανιστεί, το κοσκινίζουμε σε χοντρότερο κόσκινο. Το καλύτερο πλιγούρι γίνεται εκείνο που πρωτοκοσκινίσαμε, δεύτερο δε εκείνο που κατόπιν κοσκινίσαμε και χειρότερο το τρίτο.
8. Πώς γίνεται ό τραχανάς.
Το σιτάρι που λέγεται Αλεξαντρινό, το βρέχουμε και το κοπανίζουμε και το ξεραίνουμε στον ήλιο. Έπειτα επαναλαμβάνουμε τα ίδια, έως που να βγουν οι ίνες και οι φλούδες του σιταριού. Κατά τον ίδιον τρόπο ξεραίνουμε και αποθηκεύουμε και τον τραχανά από σιταρόβριζα.
9. Πώς γίνεται o φάρος.
Βρέχουμε κριθάρι, το κοπανίζουμε και το βάζουμε στον ήλιο. Έπειτα δε όταν το βάζουμε στην αποθήκη το πασπαλίζουμε ανάμεσα με τη σκόνη που βγήκε απ’ το ίδιο το κριθάρι. Το νερό που χρησιμοποιούμε για το φάρο πρέπει να είναι το ένα δέκατο. Αν βάλουμε στο φάρο άτριφτο αλάτι τον πειράζουν τα σκουλήκια. Και από το σιτάρι γίνεται φάρος κατά τον ίδιον τρόπο.
10. Ο Ιούλιος (14 Ιουλίου-13 Αυγούστου).
Τον Ιούλιο μήνα πρέπει να σκάβουμε τα αμπέλια το πρωί έως δυο ώρες ημέρα και από το δειλινό έως το βράδυ, όχι όμως βαθειά και να μαζεύουμε τα αγριοβότανα και ιδίως την αγριάδα. Πρέπει δε και τη γη όταν κομματιάζεται να την ισάζουμε και να βουλώνουμε τα ανοίγματα, για να μη καίει ό ήλιος το έδαφος στο βάθος. Επίσης πρέπει να ανασκάβουμε και τα ανεπτυγμένα αμπέλια γιατί η σκόνη ωριμάζει και μεγαλώνει τα σταφύλια.
Τον Ιούλιο πρέπει να κόβουμε τα αγριοβότανα και τα αγκάθια. Επίσης, αν είναι βιαστική ανάγκη και ξύλα μπορούμε να κόβουμε στη χάση του φεγγαριού και όταν το φεγγάρι είναι κάτω από τη γη. Πρέπει να οργώνουμε τα χωράφια από τα όποια θερίσαμε κουκιά και λαθούρια. Καθώς επίσης πρέπει να οργώνουμε όλα τα χωράφια ύστερα απ’ το θέρο πριν ξεραθεί η γη.
Τον ίδιο μήνα μαζεύουμε φύλλα για τροφή των ζώων πού βόσκουν και τα αποθηκεύουμε. Και κατά τις 15 του μηνός (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Ιουλίου) ξεριζώνουμε τη φτέρη, το βούτημο, τα βούρλα και το καλάμι. Κατόπιν κοπανίζουμε λούπινα ανθισμένα μαζί με βρωμόχορτο και τα χύνουμε επάνω στις ρίζες που έχουν μείνει στη γη και έτσι ξεραίνονται. Αν όμως έχει πολλές ρίζες το χωράφι σπέρνουμε λούπινα και όταν ανθίσουν τα κόβουμε και οργώνουμε για να καταχωθούν καθώς τα κόψαμε και από πάνω ρίχνουμε λεπτή κοπριά. Ύστερα από 12 ημέρες οργώνουμε το χωράφι δύο φορές και σπέρνουμε ότι είναι κατάλληλο για τη γη αφού ανακατέψουμε με το σπόρο και λίγη φακή.
ΚΡΑΤΑΕΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΥΤΗ Η ΚΟΛΩΝΙΑ!

Κάποτε τις λέγαν “θέσεις εργασίας”. Όταν υπήρχαν δουλειές. Στη συνέχεια τις βάφτισαν “θέσεις απασχόλησης”, ο Σημίτης τις έλεγε “ευκαιρίες απασχόλησης”. Το σίγουρο είναι ότι ο κόσμος που ψάχνει…
απελπισμένα να βρει μια δουλειά, να πάει ένα κομμάτι ψωμί στα παιδιά του, τους πιστεύει!  Σήμερα μιλάνε για προσλήψεις. Κρατάει χρόνια, αυτή η κολώνια!..