Πλούσιες σοδειές …
Για πρώτη φορά μετά τις Ευρωεκλογές συνεδρίασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο. Αφορμή για τους σχολιαστές του γερμανικού τύπου να περιγράψουν τα βασικά χαρακτηριστικά των νέων ευρωβουλευτών,…
που σύμφωνα με την εφημερίδα die Welt είναι οι πιο ασυνήθιστοι που έχουν ποτέ καθίσει στα έδρανα της ολομέλειας του σώματος.
«Θα έβγαζε μια εντυπωσιακή ομιλία»
Ανάμεσα σε όσους έχει επιλέξει η εφημερίδα για να τους παρουσιάσει ως κάτι το νέο και αξιοπρόσεκτο βρίσκονται ο Μανώλης Γλέζος, ως ο πιο ηλικιωμένος όλων των ευρωβουλευτών και ο Θεόδωρος Ζαγοράκης, ως ο πιο αθλητικός. «Τι μπορεί να φέρει ακόμη η πολιτική σε έναν που έχει ήδη γράψει ιστορία;», αναρωτιέται ο γερμανός αρθρογράφος για τον Μανώλη Γλέζο, υπενθυμίζοντας ότι ήταν αυτός που το 1941 κατέβασε τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη. «Ο Γλέζος ήταν πάντα αριστερός. Στις ευρωεκλογές κατέβηκε με τον ριζοσπαστικό ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τη δεκαετία του ’80 ανήκε στο ΠΑΣΟΚ». Για τον Ζαγοράκη η εφημερίδα υπενθυμίζει επίσης ότι επελέγη το 2004 ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου το 2004 και ήταν ο αρχηγός της ελληνική ομάδας που νίκησε. «Στις ευρωεκλογές κατέβηκε με τη ΝΔ και εξελέγη», σημειώνει ο γερμανός σχολιαστής. «Ως ευρωβουλευτής θα συνεχίσει να ενδιαφέρεται για τον αθλητισμό, μάλιστα είπε ότι θα πρέπει να καταπολεμηθεί η βία και ο ρατσισμός στο γήπεδα και να γίνουν επενδύσεις σε αθλητικές υποδομές».
Την τιμητική του έχει ο Μανώλης Γλέζος και στην Süddeutsche Zeitung του Μονάχου. «Εάν υπήρχε ακόμη το έθιμο ο πιο ηλικιωμένος ευρωβουλευτής του σώματος να προεδρεύει στην πρώτη συνεδρίαση, είναι σίγουρο ότι ο Μανώλης Γλέζος θα έβγαζε σήμερα μια εντυπωσιακή ομιλία», σημειώνει η γερμανίδα αρθρογράφος. «Αλλά το 2009 άλλαξε ο κανονισμός, για να αποφευχθεί τυχόν σκάνδαλο σε περίπτωση που προήδρευε τότε ο ακροδεξιός Ζαν Μαρί Λεπέν, γεννηθείς το 1928. Έτσι, η τιμωρία ενός ακροδεξιού λαϊκιστή πλήττει έναν αριστερό, που αφιέρωσε όλη του τη ζωή στο να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη των νεοναζιστικών εγκλημάτων». Και η εφημερίδα συνεχίζει: «Ο Γλέζος είπε ότι θέλει να χρησιμοποιήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως πλατφόρμα για τις πολεμικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο (…) Η κατάσταση της υγείας του δεν του επιτρέπει να πετά με το αεροπλάνο, αλλά το Στρασβούργο είναι προσβάσιμο με το τρένο και το πλοίο, όπως έχει επανειλημμένα πει» καταλήγει το άρθρο.
Πηγή:Deutsche Welle – enikos.gr
Δύο επιστήμονες απέδειξαν την ορθότητα ενός θεωρήματος του Gödel
Ωστόσο, αυτό που είναι πραγματικά εντυπωσιακό, δεν είναι τόσο η άποψή τους για την ύπαρξη ή όχι του Θεού, αλλά για το πώς οι υπολογιστές κάνουν απλούστερη την επιστημονική πρόοδο, αναφέρει σε άρθρο του στο Spiegel ο David Knight.
«Επιστήμονες αποδεικνύουν την ύπαρξη του Θεού». Ο τίτλος στη γερμανική εφημερίδα «Die Welt» ήταν πολύ πιασάρικος, σχολιάζει ο αρθρογράφος.
Ωστόσο, υπάρχει κάτι άλλο πίσω από αυτόν τον ισχυρισμό, προσθέτει.
Στην πραγματικότητα, αυτό που απέδειξαν οι επιστήμονες ήταν ένα θεώρημα που είχε αναπτύξει ο διάσημος αυστριακός, μαθηματικός Kurt Gödel.
Η πραγματική είδηση δεν αφορά «το υπέρτατο ον», αλλά αυτό που μπορεί να καταφέρει κανείς σε διάφορους τομείς της επιστήμης με τη χρήση της εξελιγμένης τεχνολογίας.
Όταν πέθανε ο Gödel το 1978 άφησε πίσω του μια «σκανδαλιστική» θεωρία, η οποία βασιζόταν στις αρχές της τροπικής λογικής, και η οποία υποστήριζε ότι πρέπει να υπάρχει κάποιο ανώτερο ον.
Οι μαθηματικές πράξεις που χρησιμοποίησε ο Gödel στην οντολογική απόδειξή του για την ύπαρξη του Θεού ήταν περίπλοκες, ωστόσο η ουσία αυτών που υποστήριζε ήταν ότι «ο Θεός υπάρχει».
Δεν ήταν φυσικά ο πρώτος που ισχυρίστηκε και προσπάθησε να αποδείξει κάτι τέτοιο. Επί αιώνες, πολλοί προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν την αφηρημένη σκέψη για να αποδείξουν την πιθανότητα ή αναγκαιότητα ύπαρξης του Θεού.
Όμως το μαθηματικό μοντέλο που ανέπτυξε ο Gödel πρότεινε και μια απόδειξη για την ιδέα αυτή. Τα θεωρήματα και τα αξιώματά του –παραδοχές που δεν μπορούν να αποδειχθούν- εκφράζονται ως μαθηματικές εξισώσεις. Και αυτό σημαίνει ότι μπορούν να αποδειχθούν.
Η απόδειξη της ύπαρξης του Θεού με ένα MacBook
Κι εδώ είναι που υπεισέρχονται οι επιστήμονες Christoph Benzmüller από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και ο Bruno Woltzenlogel Paleo από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης.
Χρησιμοποιώντας ένα συνηθισμένο MacBook απέδειξαν, ότι η… απόδειξη του Gödel ήταν σωστή – τουλάχιστον σε μαθηματικό επίπεδο – μέσω ανώτερης τροπικής λογικής.
Ο τίτλος της έρευνάς τους ήταν ο εξής: «Formalization, Mechanization and Automation of Gödel’s Proof of God’s Existence».
«Το γεγονός ότι η επισημοποίηση τέτοιων σύνθετων θεωρημάτων μπορεί να γίνει με τη χρήση υπολογιστών, ανοίγει ένα ευρύ τομέα δυνατοτήτων» είπε στο Spiegel Online ο Benzmüller.
«Είναι συγκλονιστικό το γεγονός ότι από τον ισχυρισμό του Gödel, όλα αυτά μπορούν να αποδειχθούν αυτόματα, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα με τη βοήθεια ενός απλού notebook» πρόσθεσε.
Κι ενώ το όνομα Gödel μπορεί να μη λέει πολλά στους πολλούς, ο αυστριακός μαθηματικός είναι πολύ «διάσημος» στους κύκλους των επιστημόνων, και απολαμβάνει φήμη ισάξια εκείνης του Albert Einstein, με τον οποίο μάλιστα ήταν στενοί φίλοι.
«Δεν περίμενα να προκαλούσε τόσο πολύ το ενδιαφέρον του κοινού, όμως η οντολογική απόδειξη του Gödel ήταν ένα πολύ καλύτερο παράδειγμα, από κάτι απρόσιτο στα μαθηματικά ή την τεχνητή νοημοσύνη» είπε ακόμη και συνέχισε: «Θα υπάρχουν κι άλλα πράγματ απου χρησιμοποιούν παρόμοια λογική. Μπορούμε άραγε να αναπτύξουμε συστήματα πληροφορικής, που να ελέγχουν κάθε ξεχωριστό βήμα και να είμαστε σίγουροι ότι είναι σωστά;».
«Μια φιλόδοξη εκφραστική λογική»
Οι δύο επιστήμονες πιστεύουν ότι η εργασία τους μπορεί να έχει πολλές πρακτικές εφαρμογές σε τομείς, όπως η τεχνητή νοημοσύνη και η επαλήθευση software και hardware.
Ο Benzmüller τόνισε ακόμη ότι υπάρχουν πολλοί επιστήμονες, οι οποίες μελετούν παρόμοιους τομείς.
Ο ίδιος εμπνεύστηκε και αποφάσισε να ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό από ένα βιβλίο του Melvin Fitting με τίτλο «Types, Tableaus and Gödel’s God».
Η χρήση υπολογιστών για τη διευκόλυνση των μαθηματικών δεν είναι καινούρια, παρότι δεν είναι ευπρόσδεκτη από όλους τους τομείς.
Ο αμερικανός μαθηματικός Doron Zeilberger χρησιμοποιεί το όνομα Shalosh B. Ekhad στα επιστημονικά έγγραφά του και τις δημοσιεύσεις του από τη δεκαετία του 1980. Σύμφωνα με το ίδρυμα Simons Foundation, χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο αυτό για τους υπολογιστές που χρησιμοποιεί προκειμένου να αποδεικνύει θεωρήματα σε ελάχιστο χρόνο, που διαφορετικά απαιτούσαν πολλούς μαθηματικούς συλλογισμούς από σελίδα σε σελίδα.
Ο Zeilberger είχε πει ότι χρησιμοποιεί ένα «ανθρώπινο όνομα» για τον υπολογιστή, «για να δηλώσει ότι πρέπει να αναγνωρίζεται και η συμβολή των υπολογιστων». «Η ανθρωποκεντρική μισαλλοδοξία στο χώρο των μαθηματικών, δεν έχει βοηθήσει και πολύ στην πρόοδο» είπε ακόμη.
Σε τελική ανάλυση, καταλήγει το δημοσίευμα, η επισημοποίηση της οντολογικής απόδειξης του Gödel είναι απίθανο να αναγνωριστεί από τους άθεους, ούτε θεωρείται πιθανό ότι θα προσφέρει παρηγοριά στους θρησκευόμενους, οι οποίοι άλλωστε υποστηρίζουν ότι η ιδέα μιας ανώτερης δύναμης αψηφά τη λογική εξ ορισμού.
Για τους μαθηματικούς όμως που αναζητούν τρόπους για ανοίξουν «νέους ορίζοντες», η είδηση θα μπορούσε να αποτελέσει μια… απάντηση στις προσευχές τους.

Υπάρχει ο Θεός; Κι αν υπάρχει από πότε υπάρχει και πού είναι; Είναι μοναδικός; Μπορεί να γίνει αντιληπτός απ’ τον άνθρωπο; … Κρίσιμα ερωτήματα στα οποία η θρησκεία και η φιλοσοφία έχουν κληθεί να δώσουν απαντήσεις μέσα στους αιώνες. Αλλά, ίσως ήρθε και η στιγμή να μπει στο παιχνίδι και η επιστήμη (όχι ότι δεν το έχει κάνει παλιότερα!). Θα μπορούσε άραγε η ύπαρξη του Θεού να είναι το αποτέλεσμα επεξεργασίας προτάσεων μαθηματικής λογικής; … Τα φαινόμενα δείχνουν πως «Ναι», καθώς κάποιοι, όπως ο μαθηματικός Dr. William Hatcher, αναλαμβάνουν να αποδείξουν την ύπαρξη του Θεού με μαθηματική λογική και … ακρίβεια!Αν εξαιρέσουμε τη θρησκευτική – εκ δόγματος – αντίληψη για την ύπαρξη του Θεού, πολλοί φιλόσοφοι ασχολήθηκαν μ’ αυτήν. Κάποιοι την θεώρησαν δεδομένη. Άλλοι όπως ο Αριστοτέλης πάσχισαν να την αποδείξουν. Και πράγματι ο Έλληνας φιλόσοφος, μελετώντας τις ιδιότητες των αντικειμένων δήλωνε ότι, πίσω απ’ όλα τα πράγματα θα πρέπει να υπάρχει μια πρώτη αιτία – την οποία ονόμαζε «Θεό». Για τον μαθητή του Πλάτωνα, τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι αλλιώς, καθώς δεν μπορούσε να δεχτεί μια άπειρη ακολουθία αιτιών που έβλεπε να υπάρχει πίσω από κάθε πράγμα ή γεγονός. … Όλες οι αιτίες θα έπρεπε να συγκλίνουν σε μία!Άλλοι φιλόσοφοι δοκίμασαν από άλλο δρόμο. Ο Αβικέννας για παράδειγμα, δεν βασίστηκε στις ιδιότητες των αντικειμένων, αλλά στις μεταξύ τους σχέσεις για να φτάσει στην ύπαρξη του Θεού. Άλλοι πάλι, όπως ο Θωμάς ο Ακινάτης ή ο Μαϊμονίδης απέδειξαν την αναγκαιότητα ύπαρξης του Θεού ακολουθώντας περισσότερο … «αριστοτελικούς» δρόμους.Ας επανέλθουμε όμως στον Dr. Hatcher, ο οποίος παρουσίασε τις σκέψεις του για τον Θεό σε μια σειρά συζητήσεων-διαλέξεων που οργάνωσε ο εκπαιδευτικός οργανισμός Baha’i, στην Columbia των Η.Π.Α.Εκεί λοιπόν, ο κ. Hatcher, ο οποίος δηλώνει «πλατωνιστής» παρουσίασε τη δικιά του μαθηματική απόδειξη της ύπαρξης του Θεού. Ο ίδιος δήλωσε ότι βασίστηκε κατά κύριο λόγο στην λογική του Αβικέννα για τις σχέσεις μεταξύ των αντικειμένων, παρά στην αριστοτελική που βασίζεται στην μελέτη των ιδιοτήτων τους.Ας συνοψίσουμε λοιπόν κάποιες βασικές αρχές πάνω στις οποίες βασίζεται η απόδειξη της ύπαρξης του Θεού κατά τον κ. Hatcher:1. Η πρώτη αρχή είναι η διαβεβαίωση ότι ΚΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ, επειδή ακόμα κι αν ο κόσμος είναι μια ψευδαίσθηση, ακόμα κι αυτή η ψευδαίσθηση ΥΠΑΡΧΕΙ !!! (μια απάντηση σε τυχόν «μηδενιστικές» τάσεις)2. Αφού ΚΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ, τότε αυτό το κάτι οφείλει την ύπαρξή του σε κάποια ΑΙΤΙΑ. Καθετί (αντικείμενο, ον, γεγονός) υπάρχει εξαιτίας κάποιας αιτίας, είτε εξωτερικής, είτε εσωτερικής (που προέρχεται απ’ αυτό το ίδιο). Σε φιλοσοφίες παλιότερων πολιτισμών κάτι τέτοιο θα εκφράζονταν με την Αρχή Αιτίας-Αιτιατού ή Αιτίας – Αποτελέσματος (ή τον Νόμο του Κάρμα των Ινδών).Ο κ. Hatcher αποκαλεί αυτές τις δύο αρχές του «ελάχιστα κριτήρια για την ύπαρξη του Θεού» και βασίζει σ’ αυτά τη διαπίστωσή του ότι, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ ο οποίος πρέπει να είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ και επιπλέον ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ !!!Όσο για το Σύμπαν, αυτό αποτελεί για τον κ. Hatcher ένα σύνολο φαινομένων, το οποίο (το Σύμπαν) δεν μπορεί να είναι το ίδιο η Αιτία της ύπαρξής του, καθώς είναι συνάθροιση των επιμέρους κομματιών του !!! Μ’ άλλα λόγια: το Σύμπαν δεν μπορεί να έχει δημιουργήσει τον εαυτό του, αλλά το ίδιο έχει δημιουργηθεί από κάποια εξωτερική Αιτία (τον Θεό)!Αυτές οι απόψεις ταιριάζουν με αρχαίες κοσμογονικές διδασκαλίες που θεωρούν το υλικό μας Σύμπαν σαν ένα δημιούργημα κι όχι σαν το αποτέλεσμα μιας … «τυχαίας» διαδικασίας !!! Μ’ άλλα λόγια οποιαδήποτε σύγχρονη επιστημονική θεωρία της δημιουργίας του Σύμπαντος (π.χ. Bing-Bang ή Υπερχορδές) δεν περιγράφει την αιτία της Δημιουργίας, αλλά τα φαινόμενα που προκλήθηκαν από την παρέμβαση μιας (εξωτερικής;) Δημιουργικής Δύναμης.Και έτσι όλα καταλήγουν ξανά στο ερώτημα που διχάζει επιστήμονες, φιλόλογους και θεολόγους: το Σύμπαν είναι αποτέλεσμα μιας ακολουθίας τυχαίων γεγονότων ή δημιουργήθηκε από μια Ανώτερη Αιτία που ονομάζουμε Θεό; Ή μήπως το ερώτημα αυτό δεν διχάζει, αλλά ενώνει τις «αντικρουόμενες» πλευρές. Ίσως απλά όλα να εξαρτώνται απ’ την οπτική απ’ την οποία τα βλέπουμε !!!http://www.columbiaspectator.com/vnews/display.v
/ART/2004/02/17/4031d9166ab57 Δείτε κι άλλες συναρπαστικές ειδήσεις και έρευνες από τον χώρο του Ανεξήγητου, του Εσωτερισμού και της ΜεταφυσικήςΣτείλτε τα δικά σας σχόλια και παρατηρήσεις στο [email protected]
Τον Ιούνιο πρέπει να σκάβουμε γύρω-γύρω τα κεντρωμένα κλήματα πριν από τις 13 του μηνός (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Ιουνίου) αν είναι δυνατό για δεύτερη ή για τρίτη φορά, γιατί η αρχή του σκαψίματος έπρεπε να γίνει πριν από της 15 Μαΐου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Μαΐου). Και το βλαστολόγημα το μήνα αυτόν συμπληρώνεται. Τους βλαστούς που ξεπετιούνται στα νέα κλήματα πρέπει να τους αφαιρούμε καθώς επίσης και τα βλαστάρια που θα φυτρώνουν στο επάνω μέρος του κλήματος. Γιατί το νέο κλήμα πρέπει να έχει ένα μόνο βλαστάρι. Επίσης πρέπει να κόβουμε τις βέργες των ανεπτυγμένων κληματαριών που είναι κρεμασμένες και δεν έχουν καρπό. Και κρεμούμε στις συκιές τα αγρυόσυκα (τα όρνια) τα χειμωνιάτικα και τα ανοιξιάτικα.
Τον Ιούνιο κεντρώνουμε όλα τα δέντρα έως τις 15 Ιουλίου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Ιουλίου), τη συκιά δε και κατόπιν. Τα δέντρα που έχουμε ξελακκώσει και τα αφήσαμε έτσι τα καταχώνουμε πάλι. Πριν από τις 13 του μηνός (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 26 Ιουνίου) μπορούμε να σκάψουμε γύρω και τούς καλαμώνες και τις ιτιές. Επίσης καιρός είναι να φυτέψουμε στους κήπους σέλινα, αμάραντο και δεντρομολόχα. Κόβουμε δε και το βίκο, καθώς είναι χορτάρι χλωρό ακόμη και τον ξεραίνουμε στον ίσκιο και έτσι γίνεται γλυκός. Και αφού τον κόψουμε ποτίζουμε το χωράφι και το οργώνουμε.
Από τις 23 Ιουνίου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 6 Ιουλίου) αρχίζει το αλώνισμα. Τις ημέρες δε αυτές ούτε βροχές πέφτουν ούτε δροσιά έχει.
Κοπανίζουμε το ασπροσίταρο, το βράζουμε και το βάνουμε σε ζεστό νερό και το ζυμώνουμε. Έπειτα παίρνουμε άσπρο γύψο και τον ψιλοκοσκινίζουμε και άμμο πολύ άσπρο και πολύ ψιλό, το τέταρτο και μέρος του γύψου και τα ανακατεύουμε λίγο-λίγο όλα με το ασπροσίταρο και κοπανίζουμε και πάλι το μίγμα. Το πλιγούρι πρέπει να το φτιάνουμε στις ημέρες του αστερισμού του Κυνός (3).
Όταν όλο μαζί κοπανιστεί, το κοσκινίζουμε σε χοντρότερο κόσκινο. Το καλύτερο πλιγούρι γίνεται εκείνο που πρωτοκοσκινίσαμε, δεύτερο δε εκείνο που κατόπιν κοσκινίσαμε και χειρότερο το τρίτο.
Το σιτάρι που λέγεται Αλεξαντρινό, το βρέχουμε και το κοπανίζουμε και το ξεραίνουμε στον ήλιο. Έπειτα επαναλαμβάνουμε τα ίδια, έως που να βγουν οι ίνες και οι φλούδες του σιταριού. Κατά τον ίδιον τρόπο ξεραίνουμε και αποθηκεύουμε και τον τραχανά από σιταρόβριζα.
Βρέχουμε κριθάρι, το κοπανίζουμε και το βάζουμε στον ήλιο. Έπειτα δε όταν το βάζουμε στην αποθήκη το πασπαλίζουμε ανάμεσα με τη σκόνη που βγήκε απ’ το ίδιο το κριθάρι. Το νερό που χρησιμοποιούμε για το φάρο πρέπει να είναι το ένα δέκατο. Αν βάλουμε στο φάρο άτριφτο αλάτι τον πειράζουν τα σκουλήκια. Και από το σιτάρι γίνεται φάρος κατά τον ίδιον τρόπο.
Τον Ιούλιο μήνα πρέπει να σκάβουμε τα αμπέλια το πρωί έως δυο ώρες ημέρα και από το δειλινό έως το βράδυ, όχι όμως βαθειά και να μαζεύουμε τα αγριοβότανα και ιδίως την αγριάδα. Πρέπει δε και τη γη όταν κομματιάζεται να την ισάζουμε και να βουλώνουμε τα ανοίγματα, για να μη καίει ό ήλιος το έδαφος στο βάθος. Επίσης πρέπει να ανασκάβουμε και τα ανεπτυγμένα αμπέλια γιατί η σκόνη ωριμάζει και μεγαλώνει τα σταφύλια.
Τον Ιούλιο πρέπει να κόβουμε τα αγριοβότανα και τα αγκάθια. Επίσης, αν είναι βιαστική ανάγκη και ξύλα μπορούμε να κόβουμε στη χάση του φεγγαριού και όταν το φεγγάρι είναι κάτω από τη γη. Πρέπει να οργώνουμε τα χωράφια από τα όποια θερίσαμε κουκιά και λαθούρια. Καθώς επίσης πρέπει να οργώνουμε όλα τα χωράφια ύστερα απ’ το θέρο πριν ξεραθεί η γη.
Τον ίδιο μήνα μαζεύουμε φύλλα για τροφή των ζώων πού βόσκουν και τα αποθηκεύουμε. Και κατά τις 15 του μηνός (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Ιουλίου) ξεριζώνουμε τη φτέρη, το βούτημο, τα βούρλα και το καλάμι. Κατόπιν κοπανίζουμε λούπινα ανθισμένα μαζί με βρωμόχορτο και τα χύνουμε επάνω στις ρίζες που έχουν μείνει στη γη και έτσι ξεραίνονται. Αν όμως έχει πολλές ρίζες το χωράφι σπέρνουμε λούπινα και όταν ανθίσουν τα κόβουμε και οργώνουμε για να καταχωθούν καθώς τα κόψαμε και από πάνω ρίχνουμε λεπτή κοπριά. Ύστερα από 12 ημέρες οργώνουμε το χωράφι δύο φορές και σπέρνουμε ότι είναι κατάλληλο για τη γη αφού ανακατέψουμε με το σπόρο και λίγη φακή.
Κάποτε τις λέγαν “θέσεις εργασίας”. Όταν υπήρχαν δουλειές. Στη συνέχεια τις βάφτισαν “θέσεις απασχόλησης”, ο Σημίτης τις έλεγε “ευκαιρίες απασχόλησης”. Το σίγουρο είναι ότι ο κόσμος που ψάχνει…
απελπισμένα να βρει μια δουλειά, να πάει ένα κομμάτι ψωμί στα παιδιά του, τους πιστεύει! Σήμερα μιλάνε για προσλήψεις. Κρατάει χρόνια, αυτή η κολώνια!..
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό μας στάλθηκε το παρακάτω κείμενο.Στην κοιλιά της εγκύου δύο έμβρυα συνομιλούν. Το ένα είναι σκεπτικιστής, τοάλλο, γεμάτο εμπιστοσύνη και πίστη. Tο γεμάτο αμφιβολίες έμβρυο ρωτάει: “Και πιστεύεις πραγματικά σε μια ζωή μετά τη γέννηση;”Το έμβρυο που πιστεύει, απαντά: “Ασφαλώς, ναι. Για μένα είναι απόλυταβέβαιο ότι υπάρχει ζωή μετά τη γέννησή μου. Η ζωή εδώ, είναι μόνο για να μαςμεγαλώνει, ώστε να μπορούμε να προετοιμάζουμε τους εαυτούς μας για τηζωή μετά τη γέννησή μας, έτσι ώστε να είμαστε αρκετά δυνατά για ό,τι μαςπεριμένει μετά.”Ο μικρός σκεπτικιστής έχει εκνευριστεί: “Αυτό είναι αρκετά ανόητο. Δενυπάρχει ζωή μετά τη γέννηση. Πώς θα έμοιαζε μια τέτοια ζωή, ούτως ήάλλως;”Ο μικρός πιστός όμως, υποστηρίζει: “Δε γνωρίζω. Αλλά σίγουρα θα έχει πολύπερισσότερο φως από εδώ. Και ίσως να στεκόμαστε στα πόδια μας και νατρώμε με το στόμα μας!”Το γεμάτο αμφιβολίες έμβρυο ξεσπάει: “Ένα μάτσο ανοησίες! Δεν υπάρχειτέτοιο πράγμα όπως το περπάτημα. Και φαγητό με το στόμα είναι πραγματικάμια εντελώς γελοία ιδέα – έχουμε τον ομφάλιο λώρο, που μας τροφοδοτείαρκετά καλά, ήδη! Αυτό από μόνο του μας δείχνει ότι η ζωή μετά τη γέννησηείναι αδύνατη: ο ομφάλιος λώρος είναι πολύ κοντός!”Ο μικρός πιστός παραμένει ακλόνητος: “Είναι όντως δυνατή. Απλά μπορεί ναείναι λίγο διαφορετική από ό,τι είμαστε εδώ.”Ο μικρός σκεπτικιστής σιγά-σιγά χάνει την υπομονή του μπροστά σε τόσηχαζομάρα: “Κανείς, και εννοώ ποτέ κανείς, δεν ήρθε πίσω μετά τη γέννηση!Ρίξε μια ματιά σε αυτό: η γέννηση είναι απλά το Τέλος της Ζωής. Τελεία καιπαύλα. Και κάτι ακόμα για σένα και τα τρελά όνειρά σου: Η ζωή είναι μία μεγάλησκοτούρα μέσα στο σκοτάδι, αυτό είναι!”Ο μικρός πιστός δεν το αφήνει έτσι: “Το παραδέχομαι ότι δεν γνωρίζω πώςακριβώς είναι η ζωή μετά τη γέννηση. Αλλά σε κάθε περίπτωση εμείς θα δούμετελικά τη μητέρα μας και αυτή θα μας φροντίσει.”Ο σκεπτικιστής γούρλωσε τα μάτια του: “Μητέρα! Πιστεύεις στη μητέρα; Είναιγελοίο! Με συγχωρείς, αλλά. πού είναι αυτή, θα ήθελα να σε ρωτήσω;”Ο μικρός πιστός κάνει μια χειρονομία με το χέρι: “Αυτή είναι εδώ! Παντού γύρωμας. Ζούμε μέσα σ’ αυτήν, καθώς και μέσω αυτής. Χωρίς αυτήν εμείς δεν θαήταν δυνατόν να υπάρχουμε!”Ο μικρός σκεπτικιστής δεν είναι δυνατόν τώρα να συγκρατηθεί: “Αυτό φτάνειπραγματικά το αποκορύφωμα της ανοησίας. Και για κανένα λόγο δεν μπορώ ναδω πουθενά τη μητέρα σου. Ούτε ένα κομμάτι της – είναι αρκετά προφανές -διότι απλά-δεν-υπάρχει!”Το μικρό, που πιστεύει, κουνάει το κεφάλι του και κλείνει τα μάτια: “Μερικέςφορές, όταν είμαστε πολύ ήσυχα, την ακούω να τραγουδά. Ή να χαϊδεύει τονκόσμο μας. Νιώθω και έχω την αίσθηση και πιστεύω σταθερά, ότι η γέννησηείναι ένα μεγάλο νέο ξεκίνημα!”…ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧA ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ:“ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ;”














