Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ
π. Κωνσταντίνος ΣτρατηγόπουλοςΥπάρχει σήμερα μία βίαιη εισβολή στην ζωή του κάθε ανθρώπου με γεγονότα ορατά, που κρίνονται σε δύο στοιχεία: στην εισβολή στην πράξη της ζωής, σ΄αυτό που έχουμε, περιουσία ή όπως διαφορετικά θέλετε πείτε την και σ΄αυτό που έχουμε στο νου μας, τη σκέψη μας και το μυαλό μας. Ποιά είναι η λύση στο παραπάνω πρόβλημα; Ποιά είναι η ευθύνη μας; Ποιός είναι τελικά ο τρομοκράτης;
Για να μπορέσω να προσεγγίσω καλύτερα, ερμηνευτικά και σύντομα, στην αγάπη σας και τα δυό κείμενα που ακούσαμε πριν από λίγο, του Λουκά και του αποστόλου Παύλου, πιθανώς να πρέπει να κάνω ένα ξεκίνημα παράξενο και να θυμηθώ κείμενα παλιάς τραγικής, φουτουριστικής, απελπιστικής λογοτεχνίας που μιλούσαν για μελλοντικές καταστάσεις που τα πράγματα θα είναι δύσκολα, κείμενα Οργουελικά τα λέγαμε παλιά· όπου τα μοντέλα ήταν διπλά.Πρώτα υπήρχε μια βίαια εισβολή στη ζωή του ανθρώπου σε οποιαδήποτε δεδομένα στην οικογένειά του, στην περιουσία του, στο είναι του και δεύτερο μια βίαια εισβολή στο νου του. Προσέξτε, αυτές οι τρομακτικές λογοτεχνίες, που ήταν για μας παραμύθια τότε, αλλά δυστυχώς σήμερα δεν είναι παραμύθια είναι γεγονότα ορατά, κρίνονται σε δύο στοιχεία: στην εισβολή στην πράξη της ζωής, σ᾽ αυτό που έχεις, περιουσία την είπα, όπως θέλετε πείτε την και σ᾽ αυτό που έχεις στο νου σου, τη σκέψη σου και το μυαλό σου. Είναι ένα ξεκίνημα που μπορεί να βοηθήσει τώρα την κατανόηση της διπλής ερμηνευτικής προσπάθειάς μου στα δύο τα κείμενα που ακούσαμε.Ο Χριστός περπατάει στο δρόμο, στην Ιεριχώ και βλέπει το Ζακχαίο. Ο Ζακχαίος Τον προσεγγίζει, κατεβαίνει κάτω και δίνει μία υπόσχεση. Λέει, τη μισή μου περιουσία τη δίνω και αν κάποιον αδίκησα τα δίνω τετραπλά.

Μια μικρή παρατήρηση, αυτά τα άκουσε το υπουργείο οικονομικών; Μήπως να βοηθηθεί, δηλαδή, να ξέρει πως να πάρει τα χρήματά μας.Δίνω λοιπόν, αλλά τα δίνω εγώ. Είναι μια αλλαγή του συστήματος. Δεν είναι πια μια βίαια εισβολή στη ζωή σου την πρακτική, είναι περιουσία, αυτό που έχεις. Ό,τι είναι βίαιο, είναι τραγικό. Και η βία πάντοτε φτιάχνει βία. Τολμώ να πω, πιστεύω να μη διαφωνήσετε, θα είστε ελεύθεροι βέβαια αν διαφωνήσετε, όλα τα σύγχρονα συστήματα του κόσμου, οι προτάσεις που έχουμε, στην οικονομική-πολιτική ζωή, απ’ τον πιο ακραίο καπιταλισμό, [μέχρι] τον πιο ακραίο κομμουνισμό, στηρίζονται στη βία. Σε οποιαδήποτε έκφρασή της, αλλά στηρίζονται στη βία. Και η βία πάντοτε φτιάχνει βία. Φτιάχνει και τρομοκρατία. Κάτω απ᾽ αυτή την έννοια, συγχωρέστε με, αν ακούω να ομιλεί ο Πρωθυπουργός ή ομιλεί ο Ξηρός για μένα είναι το ίδιο και τα δύο είναι στοιχεία βίας. Και μιλούν στο λαό με βία.Άλλη ήταν η γλώσσα του Χριστού και του Ευαγγελίου. Εδώ υπάρχει το Ευαγγέλιο, υπάρχει μια πρόταση, ένα κείμενο διαχρονικό. Αλλά, υπάρχει ένα αλλά, ποιον συνάντησε ο Ζακχαίος; Τον Χριστό συνάντησε! Θα πείτε, ε, που είναι ο Χριστός τώρα; Δεν θα γίνει [τίποτε]. Αν ήταν ο Χριστός, μπορεί να συγκινείτο η καρδιά του και να άλλαζε και τότε αυτό που λες ως θεωρητικό σύστημα αλλαγής των πραγμάτων και της βίας, έτσι να επιτυγχανόταν χωρίς να περάσει καμιά κρατική ή τρομοκρατική βία.Θα το πείτε αν δεν θυμάστε το πρώτο κείμενο, την πρώτη επιστολή του αποστόλου Παύλου, προς Τιμόθεον. Όπου τολμούσε να κάνει μια ανατροπή των πάντων. Και σήμερα δεν κάνει μια ανατροπή λέγοντας, να υπήρχε μία άλλη κατάσταση, μία νέα γενιά οικονομολόγων πολιτικών, θα ᾽βγαζε σ᾽ άλλες λύσεις; Το έχει απαντήσει προ πολλού ο απόστολος Παύλος και μάλιστα με έναν τρόπο επικίνδυνο ακόμη και για τη σκέψη μας. Τι λέει στον Τιμόθεο; «Μηδείς σου της νεότητος καταφρονείτῳ», δεν πειράζει που είσαι νέος, δεν είναι εκεί η ιστορία, ποια θα είναι η νέα γενιά που θα αλλάξει τα πράγματα. Αλλά αυτή η γενιά που έχει αυτά τα στοιχεία, λέει ο απόστολος Παύλος. Μιλάει για πίστη, για αγάπη, για αγνότητα, για καθαρότητα, όπου οι καρδιές είναι αλλαγμένες. Όπου δεν φοβόμαστε ούτε ηλικίες ούτε τίποτε, ούτε ψάχνουμε άλλα προσόντα. Ψάχνουμε αυτή την καθαρότητα, οπότε καταργείται τι; Η βίαια εισβολή στο νου μας.Αυτή είναι η ιστορία αυτή, η έλλειψη καθαρότητας είναι η βίαια εισβολή στο νου μας. Να λοιπόν δύο βίες, η βίαια εισβολή στην ύπαρξή μας, στην περιουσία μας και η βίαια εισβολή πάνω στο νου μας και αυτή είναι η καταστροφή του ανθρώπου.Θέλουνε πολίτες ή φυτά; Αυτό είναι το ερώτημα. Μα απ᾽ ό,τι βλέπω, η απάντησή μου είναι βέβαιη, από μένα όμως δοσμένη, σίγουρα θέλουνε φυτά. Κι εμείς δεν θέλουμε φυτά. Θέλουμε τον άνθρωπο του Ευαγγελίου, θέλουμε τον Ζακχαίο, ο οποίος συγκλονίζεται από τον Χριστό και από τους Αγίους που βλέπει στη ζωή του, έχετε μία ευθύνη γι᾽ αυτό το πράγμα, πόσους Αγίους συναντάει κάθε άνθρωπος στη ζωή του κάθε μέρα. Και ταυτόχρονα θέλουμε αυτήν την καθαρότητα του νοός, όπως την περιγράφει ο απόστολος Παύλος σε ένα νέο άνθρωπο. Έχει κανείς να πει κάτι άλλο; Μπορεί να πει κανείς πως αυτή η φιλοσοφία του κόσμου αυτού, το γίγνεσθαι δεν μας δίνει τέτοια δεδομένα. Πώς δεν τα ᾽δωσε; Και για τις δύο τις βίες έχουμε απάντηση. Ποιος θα το κάνει; Αλήθεια μεγάλο το ερώτημα, ποιος θα το κάνει, αφού όπως σας είπα γελώ αν ακούσω και τον Πρωθυπουργό και τον Ξηρό, ποιος θα το κάνει;Εσείς τι είστε εδώ πέρα; Εμείς τι είμαστε οι Χριστιανοί; Τι παρουσία έχουμε πάνω στον κόσμο; Ποιο είναι το στίγμα που αφήνουμε; Είναι ένα στίγμα ενός περαστικού περάσματος, όπου παίρνουμε τα γίγνεσθαι και λέμε, ε, τίποτα δεν θα γίνει και το πολύ-πολύ διαμαρτυρόμαστε, γιατί μετά κάποιοι θα διαμαρτυρηθούν και θα πετάξουν και μερικά γκαζάκια ή μερικά μολότοφ και θα πούμε είναι τρομοκράτες. Είναι τρομοκράτες. Εμείς έχουμε άλλη αλλαγή στον κόσμο. Αν αυτό το ξεχάσουμε, τα δύο κείμενα που ακούσαμε σήμερα, είναι γελοία προς το άκουσμα δηλαδή, γιατί να τα ακούσουμε, γιατί τα λέει η Εκκλησία; Επειδή είναι Κυριακή πρωί και βρεθήκαμε εδώ όλοι μαζί, για να ακούσουμε και ένα κείμενο και να κάνουμε και ένα κήρυγμα; Αν αυτό δεν συγκλονίσει τη ζωή μας τι θα γίνει;Δύο συγκλονιστικά κείμενα και τότε πια δεν θα απογοητευτώ αν ξαναθυμηθώ τα τραγικά μυθιστορήματα του Όργουελ, για την καθήλωση της περιουσίας μας και του νου μας. Γιατί έχω το Ευαγγέλιο. Κανένας Όργουελ, κανένας τρομοκράτης δεν πιάνει στη ζωή μου. Αν δεν το κάνουμε, αν δεν το λειτουργήσουμε έτσι, είμαστε εμείς οι τρομοκράτες που καταστρέφουμε τη ζωή μας.(Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, επάνω στο χωρίο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου, κεφάλαιο 19ο, στίχοι 1 έως 10, στα πλαίσια της ερμηνείας που έγινε στο κήρυγμα της Κυριακής 26-01-2014)

Δημοσιεύτηκε στισ

Συμβαίνει τώρα ….

Μεγάλη παρέα Σκουρταναίων  βρίσκεται αυτή την στιγμή στο Τσούμα Πούσι στο κονάκι του Γκίκα και απολαμβάνει  το φεγγαρόλουστο οροπέδιο του Τσιγκουρατίου !!
Το τσίπουρο ,φυσικά ντόπιο , ρέει άφθονο και βοηθά τους εκλεκτούς φίλους να περνούν ευχάριστες στιγμές!!!

Δημοσιεύτηκε στισ
Μεγάλη αναστάτωση χθες στα Σκούρτα ….

Με μεγάλη ταχύτητα διαδόθηκε η φήμη χθες στο πρωί στην μικρή κοινωνία των Σκούρτων για την κλοπή των αλόγων του Βασίλη και του Αποστόλη από την περιοχή του Τσιγκουρατίου όπου έβοσκαν ελεύθερα . Τα σενάρια έδιναν και έπαιρναν !!! 
Μάλιστα υπήρξαν και αυτόπτες μάρτυρες που είδαν γύφτο Τσαμπάση που αφού εξέτασε τα ζώα  και τα βρήκε υγιή τα φόρτωσε σε κλειστό φορτηγάκι και έφυγε μάλλον προς Ιταλία που ως γνωστό τρώνε και αλογίσιο κρέας…
Την ίδια στιγμή μια άλλη φήμη διαδόθηκε ταχύτατα που αναφερόταν σε επέλαση τσιγγάνων στο Τσιγκουράτι ,συγκεκριμένα μικρό ντατσούν που οδηγούσε μαυριδερός σαν κατράμι που μάλλον ήταν ο αρχηγός άφησε στου Καραβοκύρη άλλο μαυριδερό μεγάλο στην ηλικία με σκοπό να εισβάλει στην κατοικία !!!
Υπήρξε κινητοποίηση, αλλά ευτυχώς όλα κύλησαν ομαλά , τα άλογα βρέθηκαν να βόσκουν αμέριμνα μέσα στο δάσος και οι μαυριδεροί ήσαν Σκουρτανιώτες που έκαναν την κυριακάτικη βόλτα τους…..

Δημοσιεύτηκε στισ


Μας στάλθηκε από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό  και ευχαρίστως το αναρτούμε  αφού πέρασε κσι από τριπλή διύλιση……

Ο ΓΝΩΜΟΝΑΣ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗΜια μέρα, εκεί που ο μεγάλος φιλόσοφος έκανε τον περίπατό του στηνΑκρόπολη, συνάντησε κάποιο γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει νατου πει κάτι πολύ σημαντικό, που άκουσε για κάποιο μαθητή του.Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν τονέλεγχο της «τριπλής διυλίσεως».-Τριπλή διύλισις; ρώτησε με απορία ο γνωστός του.-Ναι. Πριν μου πεις τι άκουσες, θα καθίσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμεαυτό που θέλεις να μου πεις.Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας. Είσαι εντελώς σίγουρος ότι αυτό πουπρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;-Ε… όχι ακριβώς, απλά το άκουσα και…-Μάλιστα. Άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ήψέματα.-Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της αγαθότητας.Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;-Καλό; Όχι, το αντίθετο μάλλον…-Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό, αν και δεν είσαι καθόλουσίγουρος ότι είναι αλήθεια.Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.-Παρ’ όλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς ακόμα να περάσεις τον έλεγχο,γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο.Το φίλτρο της χρησιμότητας.Αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου μπορεί να μου χρησιμεύσει σεκάτι;-Όχι, δε νομίζω…-Άρα λοιπόν, αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια ούτε καλό ούτεχρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος, έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα…Μήπως είναι καιρός να εφαρμόσουμε κι εμείς αυτό το σοφό κριτήριο στη ζωή μας;  

Δημοσιεύτηκε στισ

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2013

Γέρων Δαμιανός Γρηγοριάτης (+1911-1993)

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ὁ Γέροντας Δαμιανός Γρηγοριάτης γεννήθηκε στό χωριό Σκούρτα Θηβῶν τῆς Βοιωτίας τό ἔτος 1911. Οἱ γονεῖς του ὠνομάζοντο Διομήδης καί Εὐγενία, τό ἐπώνυμον Ἀγαθής. Στό Μοναστήρι μας ἦλθε γιά νά μονάση τό ἔτος 1942 σέ ἡλικία 31 ἐτῶν. 
Μετά ἀπό ἕνα χρόνο ἐκάρη μεγαλόσχημος μοναχός ἀπό τόν ἡγούμενο παπᾶ Θεόδωρο λαβών τό ὄνομα Δαμιανός μοναχός. Σύμφωνα μέ μαρτυρία τοῦ Μοναχολογίου τῆς Μονῆς μας τό 1947 ἀνεχώρησε ἀπό τήν Μονή γιά ἕνα ἑπτάμηνο καί ἐγκατεστάθηκε σ᾿ ἕνα Κουτλουμουσιανό Κελλί τῶν Καρυῶν.
Κατόπιν ἐζήτησε συγχώρησι ἀπό τόν Καθηγούμενο καί τήν Γεροντική Σύναξι τῆς Μονῆς καί ἐπέστρεψε, ὅπου καί ἔμεινε μέχρι τοῦ θανάτου του.
Ὁ Γέροντας Δαμιανός ἦτο ἀπό τούς πρώτους τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὑπομονετικούς ἀχθοφόρους. Δέν δειλιοῦσε μπροστά στήν ἀντιμετώπισι τῆς ὁποιασδήποτε δυσκολίας τῆς Μονῆς μας. Λόγῳ λειψανδρείας τά τελευταῖα χρόνια, ἀφ᾿ὅτου ἐξήρχετο τίς πρωϊνές ὧρες ἀπό τό κελλί του, τό ἔβλεπε πάλι τίς βραδυνές ὧρες. 
Καί θά ἔπρεπε νά κάνη τόν Κανόνα τῆς προσευχῆς του μόνο τίς νυκτερινές ὧρες, διότι ὅλη τήν ἡμέρα ἔτρεχε παντοῦ νά προλάβη. Ἀλλά, ὅπως ὁ ἴδιος μοῦ ἔλεγε, οἱ δουλειές τῆς Μονῆς δέν τελειώνουν. “Ἐμεῖς θά πεθάνουμε, ἀλλά οἱ δουλειές δέν πεθαίνουν”, μοῦ ἔλεγε συχνά, ὅταν τόν ἔβλεπα κουρασμένον.

Μέ τήν ἔναρξι τῆς ἡγουμενίας τοῦ Γέροντός μας π. Γεωργίου, μπῆκε ἕνα νέο πνεῦμα στήν Μονή μας. Τά  17 Γεροντάκια πού βρήκαμε τό 1974 ἀγκάλιασαν τήν μικρή συνοδία καί τόν νέο Καθηγούμενο μέ περισσή στοργή, ἀγάπη καί σεβασμό.
Ὁ Γέρο-Δαμιανός ἔλεγε συχνά καί μπροστά μας στόν Γέροντά μας: “Γέροντα, ὅ,τι ἀποφασίσης θά σοῦ κάνω ὑπακοή καί δέν θά σοῦ φέρω ἀντίρρησι σέ τίποτε”. 
Ὅταν ἔπαιρνε τήν εὐχή του, ἔσκυπτε τό κεφάλι του ἀνυπόκριτα μέχρι τοῦ ἐδάφους. Ἀγαποῦσε τόν Γέροντά μας, γι᾿ αὐτό καί τόν βοήθησε θετικά ὅλα τά πρῶτα ἐκεῖνα  χρόνια μέχρις ὅτου ἐπέλθη ἡ ἀμοιβαία συγχώνευσις καί ἐναρμόνισις μεταξύ τῶν νεωτέρων καί παλαιοτέρων Πατέρων.
Ἀπό τά πρῶτα του χρόνια ἐργάσθηκε γιά μιά ὀκταετία στούς Κήπους τῆς Μονῆς. Κατόπιν κρατοῦσε ταυτόχρονα 3-4 διακονήματα. Ἦτο μέγας Οἰκονόμος, ὑπεύθυνος τοῦ Δοχειοῦ, τοῦ δάσους τῆς Μονῆς καί τῆς πωλήσεως ξυλείας. Προσπαθοῦσε νά διευθύνη καί τακτοποιήση ταυτόχρονα ὅλες τίς ἐξωτερικές ἐργασίες τῆς Μονῆς. 
Γιά παράδειγμα, χαλοῦσε τό τσιμεντένιο αὐλάκι πού μετέφερε τό νερό ἀπό τό βουνό στούς Κήπους τῆς Μονῆς, ἔπρεπε, μετά τόν Ἐξάψαλμο νά φύγη ἡ ὁμάς τῶν ἀναρριχητῶν Πατέρων μέ πρωτοπόρο τόν ἀκατάβλητον Γέρο-Δαμιανόν γιά τήν δύσκολη ἀνάβασι μέχρι νά εὑρεθῆ τό χαλασμένο σημεῖο καί νά ἐπιδιορθωθῆ. 
Χαλοῦσε τό πέτρινο καλντερίμι πού συνδέει τήν Μονή μέ τό δάσος τοῦ βουνοῦ; Ἔπρεπε οἱ πιό ρωμαλέοι Πατέρες καί πάλι μέ ἐπικεφαλῆς τόν Γέρο-Δαμιανό νά φθάσουν μέ τά πόδια στό σημεῖο ἐκεῖνο. Πρώτη τους δουλειά νά κυλήσουν πέτρες, μικρές καί μεγάλες, μετά νά σκάψουν καί μέ τάξι νά τίς τοποθετήσουν γιά νά διορθώσουν τό καλντερίμι.