Το εικοστό αντάμωμα των ορεινών Δωριέων πραγματοποιήθηκε στην θέση Πρατά τον λάκο κοντά στο χωριό Κεραςιά Δωρίδας,με σαφώς λιγότερο κόσμο φέτος ,Αχ αυτή η έρμη η κρίση…..
Πολύ σωστά τα επισημαίνει η καλή εφημερίδα …..
15.08.2014 Η εφημερίδα μας δεν έχει πάψει, από την πρώτη ημέρα της έκδοσής της έως και σήμερα, να επισημαίνει ότι ένα από τα βασικά προβλήματα του συλλογικού βίου είναι η εσφαλμένη ιεράρχηση των προτεραιοτήτων – ειδικά από την πλευρά του κράτους και των φορέων του. Πολλές φορές η έλλειψη αντιληπτικής ικανότητας, παιδείας και εθνικής ευαισθησίας οδηγεί τους διαχειριστές των κοινών υποθέσεων να επενδύουν στο εφήμερο και ασήμαντο και να περιφρονούν το μείζον.Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης. Οι πρόσφατες κρατικές χρηματοδοτήσεις για τη συνέχιση των ανασκαφών στην Αμφίπολη δεν υπερβαίνουν τα 150.000 ευρώ. Από την άλλη, οι εγγυήσεις, οι χορηγίες και οι πάσης φύσεως διευκολύνσεις που έχει δώσει το κράτος για το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ξεπερνούν τα 300.000.000 ευρώ. Η Αμφίπολη έχει τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας και απασχολεί την επιστημονική κοινότητα αλλά και τους πολιτικούς ολόκληρου του κόσμου, ενώ η μοίρα του Μεγάρου ενδιαφέρει μόνο ένα μικρό τμήμα του αθηναϊκού κοινού.Κι όμως, οι αριθμοί μαρτυρούν ότι το κράτος για κάθε ευρώ που έβαζε στην άκρη για την Αμφίπολη έδινε 2.000 ευρώ στο Μέγαρο! Το Μέγαρο ήταν δύο χιλιάδες φορές σημαντικότερο για τους επικεφαλής της εκτελεστικές εξουσίας από κάθε εκπρόσωπο της… μακεδονικής δυναστείας. Αν σ’ αυτά τα εξωφρενικά προστεθούν οι «πολιτιστικές Ολυμπιάδες», η Θεσσαλονίκη – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997 και οι συναφείς, κολοσσιαίες δαπάνες θεσμών με μηδενικό ενδιαφέρον, τότε θα καταλάβουμε σε τι είδους χέρια και νόες έχει πέσει το μέλλον της πατρίδας.Για κάθε ευρώ που έχει δοθεί για ανασκαφές και συντήρηση ευρημάτων, μουσείων και αρχαιολογικών χώρων αντιστοιχούν εκατομμύρια ευρώ, τα οποία έχουν δαπανηθεί για… συναυλίες και εκθέσεις έργων ακατάληπτης τεχνοτροπίας και μηδενικής απήχησης.Επειδή δεν πρέπει να περιορίζεται η οπτική μας στην επισήμανση των σφαλμάτων, καλό θα είναι να υπενθυμιστεί στους καθ’ ύλην αρμοδίους ότι κάθονται επάνω σ’ ένα χρυσωρυχείο με ανεξάντλητα αποθέματα. Αυτό είναι η Ιστορία και ο πολιτισμός μας. Βασιζόμενοι εκεί, πρέπει να ξεκινήσουν την προσπάθεια της εθνικής επανεκκίνησης. Σ’ αυτά τα πεδία πρέπει να δοθούν κονδύλια και ανθρώπινο δυναμικό.Στην Ιστορία, στον πολιτισμό, στη γλώσσα και στην εθνική αυτογνωσία κάθε λεπτό του ευρώ που δαπανάται επιστρέφει ως κέρδος. Πολλαπλάσιο! Αδιάψευστοι μάρτυρες των προαναφερθέντων είναι οι ειδικοί και μη απ’ όλα τα πλάτη και τα μήκη του πλανήτη, που έσπευσαν να έρθουν στην Ελλάδα όταν άκουσαν ότι υπάρχει έστω και μία πιθανότητα το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης να σχετίζεται με τον Μέγα Αλέξανδρο ή με μέλη της οικογένειάς του.Ας ασχοληθούμε επιτέλους με τα σημαντικά…http://www.dimokratianews.gr
15.08.2014 Η εφημερίδα μας δεν έχει πάψει, από την πρώτη ημέρα της έκδοσής της έως και σήμερα, να επισημαίνει ότι ένα από τα βασικά προβλήματα του συλλογικού βίου είναι η εσφαλμένη ιεράρχηση των προτεραιοτήτων – ειδικά από την πλευρά του κράτους και των φορέων του. Πολλές φορές η έλλειψη αντιληπτικής ικανότητας, παιδείας και εθνικής ευαισθησίας οδηγεί τους διαχειριστές των κοινών υποθέσεων να επενδύουν στο εφήμερο και ασήμαντο και να περιφρονούν το μείζον.Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης. Οι πρόσφατες κρατικές χρηματοδοτήσεις για τη συνέχιση των ανασκαφών στην Αμφίπολη δεν υπερβαίνουν τα 150.000 ευρώ. Από την άλλη, οι εγγυήσεις, οι χορηγίες και οι πάσης φύσεως διευκολύνσεις που έχει δώσει το κράτος για το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ξεπερνούν τα 300.000.000 ευρώ. Η Αμφίπολη έχει τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας και απασχολεί την επιστημονική κοινότητα αλλά και τους πολιτικούς ολόκληρου του κόσμου, ενώ η μοίρα του Μεγάρου ενδιαφέρει μόνο ένα μικρό τμήμα του αθηναϊκού κοινού.Κι όμως, οι αριθμοί μαρτυρούν ότι το κράτος για κάθε ευρώ που έβαζε στην άκρη για την Αμφίπολη έδινε 2.000 ευρώ στο Μέγαρο! Το Μέγαρο ήταν δύο χιλιάδες φορές σημαντικότερο για τους επικεφαλής της εκτελεστικές εξουσίας από κάθε εκπρόσωπο της… μακεδονικής δυναστείας. Αν σ’ αυτά τα εξωφρενικά προστεθούν οι «πολιτιστικές Ολυμπιάδες», η Θεσσαλονίκη – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997 και οι συναφείς, κολοσσιαίες δαπάνες θεσμών με μηδενικό ενδιαφέρον, τότε θα καταλάβουμε σε τι είδους χέρια και νόες έχει πέσει το μέλλον της πατρίδας.Για κάθε ευρώ που έχει δοθεί για ανασκαφές και συντήρηση ευρημάτων, μουσείων και αρχαιολογικών χώρων αντιστοιχούν εκατομμύρια ευρώ, τα οποία έχουν δαπανηθεί για… συναυλίες και εκθέσεις έργων ακατάληπτης τεχνοτροπίας και μηδενικής απήχησης.Επειδή δεν πρέπει να περιορίζεται η οπτική μας στην επισήμανση των σφαλμάτων, καλό θα είναι να υπενθυμιστεί στους καθ’ ύλην αρμοδίους ότι κάθονται επάνω σ’ ένα χρυσωρυχείο με ανεξάντλητα αποθέματα. Αυτό είναι η Ιστορία και ο πολιτισμός μας. Βασιζόμενοι εκεί, πρέπει να ξεκινήσουν την προσπάθεια της εθνικής επανεκκίνησης. Σ’ αυτά τα πεδία πρέπει να δοθούν κονδύλια και ανθρώπινο δυναμικό.Στην Ιστορία, στον πολιτισμό, στη γλώσσα και στην εθνική αυτογνωσία κάθε λεπτό του ευρώ που δαπανάται επιστρέφει ως κέρδος. Πολλαπλάσιο! Αδιάψευστοι μάρτυρες των προαναφερθέντων είναι οι ειδικοί και μη απ’ όλα τα πλάτη και τα μήκη του πλανήτη, που έσπευσαν να έρθουν στην Ελλάδα όταν άκουσαν ότι υπάρχει έστω και μία πιθανότητα το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης να σχετίζεται με τον Μέγα Αλέξανδρο ή με μέλη της οικογένειάς του.Ας ασχοληθούμε επιτέλους με τα σημαντικά…http://www.dimokratianews.gr
Η πενικιλίνη «γεννήθηκε» στις καλοκαιρινές διακοπές.
Καθημερινά ο άνθρωπος του 21ου αιώνα ασχολείται με την αντιμετώπιση μεταδοτικών ασθενειών, αλλά εκπλήσσεται όταν μαθαίνει πως αυτές είναι μόλις το ένα εικοστό όσων κατέτρεχαν τον άνθρωπο των αρχών του 20ού αιώνα.
Τη ραγδαία αυτή πρόοδο την οφείλουμε κυρίως στην οικογένεια των αντιβιοτικών που γέννησε ένα θαυματουργό φάρμακο, η πενικιλίνη.
Ο σκωτσέζος βιολόγος Ιαν Φλέμινγκ (Ian Fleming) και η ελληνίδα σύζυγός του Αμαλία όντως έψαχναν να βρουν ένα θαυματουργό φάρμακο. Δεν είχαν όμως καταφέρει τίποτε ως τον Αύγουστο του 1928, οπότε καταπτοημένοι έφυγαν για διακοπές.
Οταν επέστρεψαν, στις 3 Σεπτεμβρίου, ο Φλέμινγκ βάλθηκε να βάλει τάξη στα διάσπαρτα δοχεία με δείγματα σταφυλόκοκκων που είχε αφήσει στο εργαστήριό του.
Ανάμεσα στους χρησιμοποιημένους γυάλινους δίσκους Petri που πετούσε πρόσεξε έναν που είχε πιάσει μούχλα. Τον κοίταξε στο μικροσκόπιο και διαπίστωσε έκπληκτος πως η μούχλα είχε σκοτώσει όλα τα βακτήρια γύρω της!
Ο Φλέμινγκ καλλιέργησε επί τούτου τη μούχλα αυτή εξαρχής και αναλύοντάς την πείστηκε ότι είχε ανακαλύψει ένα παντοδύναμο αντιβιοτικό.
Μεταξύ των πρώτων εφαρμογών της η πενικιλίνη εξάλειψε τη σύφιλη.
Viagra: το αποτυχημένο φάρμακο για την καρδιά
Αρχικά, το Viagra στόχευε λίγο πιο ψηλά… κάπου στην καρδιά. Γνωρίζετε την Angina Pectoris; Αν όχι, δεν πειράζει: τη γνωρίζετε ως ασταθή στηθάγχη, τον πόνο που προκαλείται από σπασμούς των στεφανιαίων αρτηριών στην καρδιά.
Οντας κάτι το εξόχως επώδυνο, τρεις ερευνητές της φαρμακοβιομηχανία Pfizer, οι Andrew Bell, David Brown και Nicholas Terrett, ανέπτυξαν ένα χάπι – με την κωδική ονομασία UK92480 – για την αντιμετώπισή της.
Στόχος τους ήταν να διαστέλλει τις αρτηρίες ώστε το αίμα να κυκλοφορεί πιο ελεύθερα και ο πόνος να σταματά. Οταν όμως έφθασαν στις κλινικές δοκιμές του χαπιού, όλοι πείστηκαν ότι επρόκειτο για παταγώδη αποτυχία. Αλλά οι άρρενες μετέχοντες των δοκιμών είχαν μια… θαυματουργή παρενέργεια: στύση «μετά βαΐων και κλάδων».
Η συνέχεια είναι μάλλον πασίγνωστη: η Pfizer βάφτισε Viagra το περιβόητο μπλε χαπάκι και το παρουσίασε στην αγορά το 1996.
Το 2013 έφθασε να εισπράττει 288 εκατ. δολάρια από τις πωλήσεις του μόλις στο πρώτο τρίμηνο. Τα αγαθά, λοιπόν, «πόνοις κτώνται».
Καλή κάρπωση είχαν οι ψαράδες στην Κάρυστο!!
Παιδικά πλατσουρίσματα!!!
Διακόπι Δωρίδας
Διακόπι Δωρίδας
Διακόπι Δωρίδας
Άνω Χώρα
Άνω Χώρα
Άγονη γραμμή
Ναύπακτος-Άνω Χώρα
1954-1979
Άνω Χώρα
Άνω Χώρα Ναυπακτίας
