Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Νισάφι, κύριε Σαμαρᾶ! Του Σαράντου Καργάκου

08/08/2013

Μπαϊλντίσαμε, ἀντιλοΐσαμε. Κᾶνε, γιαβρούμ, νισάφι! Οὔτε καλέμι οὐλεμά τόν πόνο μας δέν γράφει. Δέν ἀρκοῦν τό ἕνα καί δύο καί τρία καί τέσσερα φορομπηχτικά σαμάρια πού μᾶς φόρεσες, εἶναι καί… κακοφτιαγμένα! Μᾶς πληγώνουν σωματικά καί ψυχικά. Χάρη στήν τουρκική κουλτούρα, πού ὅλο καί ἁπλώνεται στή χώρα μας, κάθε πρωί ἀναφωνῶ: “Ἀλλάχ κερίμ…”. Ἴλεως ὁ Θεός. Ὁ Θεός νά μᾶς λυπηθεῖ.

Δέν εἶναι πού, κατά τό ἆσμα, ἡ ἐφορία θά μᾶς φάει καί τά δαχτυλίδια (προσωπικά δέν ἔχω κανένα), ἀλλά θά βρεθοῦμε στήν ἀνάγκη – ὅπως λέει τό ἆσμα- νά κοιμηθοῦμε στά σανίδια. Εἴπαμε, τά σαΐνια σου (ἀλήθεια, στό “Κλίν” τά βρῆκες;) νά μᾶς πάρουν καί τήν τελευταία δεκάρα. Ὄχι ὅμως καί τήν ψυχή. Ἀπό τήν ἀρχή τοῦ χρόνου ὥς αὐτή τή στιγμή πού γράφω ( 1 μ.μ. τῆς 8ης Αὐγούστου) ἡ σύζυγός μου κι ἐγώ τρέχουμε ἀπό γραφεῖο σέ γραφεῖο, ἀπό ὄροφο σέ ὄροφο, ἀπό τράπεζα σέ τράπεζα καί μαζεύουμε χαρτιά γιά νά στείλουμε στά ἐκδορεῖα, ὅπου ἁρμόδιοι ἐκδορεῖς θά κοστολογήσουν τό τομάρι μας.

Ἄς τό πάρουν μιά καί καλή. Θέλω τόσα, δῶστε τόσα! Αὐτό πού ὑφίσταται σήμερα ὁ εὐσυνείδητος πολίτης πού ἐκπληρώνει μέ συνέπεια τίς φοροδοτικές του ὑποχρεώσεις, θυμίζει τό μαρτύριο τοῦ Κατσαντώνη. Πού γιά νά ὁμολογήσει ποῦ ἔχει κρυμμένα τά γρόσια του , ὁ παραδόπιστος Ἀλῆ Πασᾶς ἔβαλε τό δήμιο νά τοῦ τσακίζει μέ ξύλινο σφυρί μεθοδικά τά κόκκαλα. Ὁ ἥρωας τουμπάνιασε καί πέθανε ψιθυρίζοντας: ” Ἔρμα γρόσια…”.

Σέ αὐτή τήν κατάσταση μᾶς φέρατε, κύριε Σαμαρᾶ! Ἄλλα ἐτάξατε καί ἄλλα ἐπράξατε. Καί συνεχίζετε μέ τούς “τζοχανταραίους” σας νά πράττετε. Εἶμαι 76 ἐτῶν. Μπορῶ ἀπό τό Λαύριο, μέ καλό καιρό, νά πάω κολυμπώντας στό Μακρονήσι. Δέν μπορῶ ὅμως νά ξαναπάω στή ἐφορία. Θά προτιμοῦσα νά πάω στόν Ἄδη, ἀλλά σκέφτομαι τίς γραφειοκρατικές διατυπώσεις τῆς… κηδείας. Οὔτε νά πεθάνουμε δέν μποροῦμε. Ἄφεριμ!

Υ.Γ.

Πρός τό παρόν μόνο τό στεφανοχάρτι καί τό νούμερο τῆς σκελέας πού φοροῦσα στό στρατό δέν μοῦ ἔχουν ζητήσει. Ἄς τό σκεφθοῦν κι αὐτό.

idem

sarantoskargakos.gr

Δημοσιεύτηκε στισ

Οι φακοί επαφής που ελέγχουν δείκτες του αίματοςtchjkonggies2Την ώρα που τα Google Glass κερδίζουν συνεχώς έδαφος σε όρους κακής φήμης, ένα νέο προϊόν του ηλεκτρονικού κολοσσού έχει βαλθεί να τον κάνει να κατακτήσει και τον πραγματικό κόσμο. Οι φακοί επαφής του διαβητικού κάνουν τη μέτρηση του σακχάρου παρελθόν, καθώς είναι σε θέση να παίρνουν τις αντίστοιχες μετρήσεις από το δάκρυ του ασθενούς την ώρα που τους φορά! Σύμφωνα με τα επίπεδα σακχάρου, αλλάζουν χρώμα, ενημερώνοντας έτσι τον κάτοχο για πιθανό κίνδυνο στην υγεία του. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα σερβίρονται και διαφημίσεις σε λίγο κατευθείαν στα μάτια του κατόχου…

Δημοσιεύτηκε στισ

Το σουτιέν που καθορίζει τη διατροφήtchjkonggies10Η εκμετάλλευση της παχυσαρκίας είναι μια επικερδής αγορά, η οποία έχει ήδη οδηγήσει σε μια σειρά καινοτόμων τεχνολογιών. Το Τμήμα Ερευνών της Microsoft κατασκεύασε ένα ειδικό σουτιέν που σε αποτρέπει από την υπερφαγία! Μια σειρά από αισθητήρες εμφυτευμένοι στο σουτιέν μετρούν την καρδιακή λειτουργία της γυναίκας και άλλους σωματικούς δείκτες, ανάμεσα στους οποίους και τα επίπεδα άγχους. Κι επειδή τρώμε συνήθως όταν είμαστε αγχωμένοι, το σουτιέν ειδοποιεί την κυρία όταν κάνει την παρασπονδία να μασουλήσει κάτι σε κατάσταση άγχους, κρατώντας τη σιλουέτα της σε καλή φόρμα…

Δημοσιεύτηκε στισ

Με πλήρη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η άλεση σιταριού ζέα σε μηχανή του Γιάννη Αναγνωστάκη,μέγα γαιοκτήμονα της περιοχής Τσιγκουρατίου.Η μηχανη παραγγέλθηκε στο εργαστήριο του Ζάρα στο Μοσχάτο με προδιαγραφές που δόθηκαν από το Σ Γκίκα.

Ήδη έχει εγκατασταθεί στο εργαστήριο του Σ Γκίκα και έχει αρχίσει να λειτουργεί σε κανονικούς ρυθμούς, ευχόμαστε καλά αλέσματα και καλά ψωμιά !!!

Δημοσιεύτηκε στισ

Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό  Κάποτε ήταν ένα παιδί, που κανείς δεν το εκτιμούσε, όλοι το θεωρούσαν ανίκανο να κάνει οτιδήποτε, πολύ χαζό για να του αναθέσουν σοβαρές δουλειές, πολύ επιπόλαιο για να του δώσουν να βγάλει εις πέρας την οποιαδήποτε εργασία. Άχρηστο το ανέβαζαν, σκάρτο το κατέβαζαν…Πολύ στεναχωρημένο το παιδί, μια μέρα πήγε να βρει τον σοφό του δάσους και να ζητήσει τη συμβουλή του. «Δάσκαλε», του είπε, «θέλω τη συμβουλή και την καθοδήγησή σου στο πρόβλημά μου! Κανείς δεν με σέβεται, δεν με ενθαρρύνει, όλοι με θεωρούν ανίκανο για το οτιδήποτε!». Ο Δάσκαλος δεν μίλησε, μόνο έβγαλε ένα δαχτυλίδι που φορούσε στο μικρό του δάχτυλο, το έδωσε στο παιδί και του είπε: «Έχω ένα πολύ σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Πάρε το δαχτυλίδι μου και πήγαινε στην αγορά. Προσπάθησε να το πουλήσεις, και μην δεχτείς τίποτε λιγότερο από ένα χρυσό φλουρί! Αν επιστρέψεις με τη λύση στο πρόβλημά μου, τότε θα σε συμβουλεύσω κι εγώ για το δικό σου».Ξεκίνησε το παιδί να πάει στην αγορά, ανυπομονώντας να πουλήσει το δαχτυλίδι του Δασκάλου και να μπορέσει να πάρει τη λύση στο δικό του πρόβλημα. Άρχισε λοιπόν να δείχνει το κόσμημα στους εμπόρους και τους περαστικούς, προσπαθώντας να βρει εκείνον που θα του έδινε όχι λιγότερο από ένα χρυσό φλουρί. Όπου όμως κι αν απευθυνόταν, οι άνθρωποι γελούσαν κοροϊδευτικά, λέγοντας πως αυτό το δαχτυλίδι δεν αξίζει σε καμία περίπτωση τόσο πολύ, πως θα έδιναν το πολύ μερικά ασημένια νομίσματα αλλά τίποτε παραπάνω. Το παιδί άρχισε να απογοητεύεται, γιατί όσο κι αν προσπαθούσε, δεν έβρισκε έναν άνθρωπο που να εκτιμήσει το δαχτυλίδι και να θελήσει να το πάρει στην τιμή που του είχε ορίσει ο Δάσκαλος. Όταν έφτασε το βράδυ, χωρίς να έχει καταφέρει να πουλήσει το δαχτυλίδι, γύρισε γεμάτος λύπη στον Δάσκαλο και του περίγραψε την αποτυχία του.«Πάρε ξανά το δαχτυλίδι», του είπε ο Δάσκαλος, «και πήγαινε στον κοσμηματοπώλη. Δείξτου το και ζήτησέ του να εκτιμήσει την αξία του, και μην του το δώσεις όσα χρήματα και αν σου προσφέρει».Πράγματι το παιδί την επόμενη μέρα πήγε με το δαχτυλίδι στον κοσμηματοπώλη. Εκείνος φόρεσε το μονόκλ του, εξέτασε το κόσμημα και γεμάτος ενθουσιασμό είπε στο παιδί: «Μα, αυτό το δαχτυλίδι είναι θαυμάσιο! Αν βιάζεστε για χρήματα μπορούμε να το δώσουμε με 58 χρυσά φλουριά! Φυσικά, με λίγη προσπάθεια και αν έχετε το χρόνο, σίγουρα μπορούμε να το πουλήσουμε και για 80 χρυσά φλουριά!». Το παιδί τον ευχαρίστησε, πήρε το κόσμημα και γύρισε στον Δάσκαλο, πολύ μπερδεμένο, να του πει τα καθέκαστα.Ο Δάσκαλος πήρε το δαχτυλίδι, το φόρεσε ξανά στο μικρό του δάχτυλο και είπε στο παιδί «Νεαρέ μου, μόλις πήρες την απάντηση στο πρόβλημά σου. Είσαι σαν αυτό το δαχτυλίδι: δεν μπορείς να περιμένεις παρά μόνο από έναν ειδικό να αναγνωρίσει την πραγματική σου αξία. Όσο βασίζεσαι στην γνώμη του κάθε ενός που βρίσκεται στον δρόμο σου, και που δεν μπορεί, δεν ξέρει και δεν θα μπει στη διαδικασία να κρίνει τι πραγματικά αξίζεις, τόσο θα είσαι ένας άνθρωπος που δεν αξίζει τίποτα για κανέναν».“ου των πολλών την γνώμην, αλλά του ενός (του επαϊοντος) και αυτής ταύτης της αληθείας”!(Σωκράτης στο έργο του Πλάτωνα “Κρίτων”)