Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Καλη σχολική χρονιά !!!

Από τον Γιάννη τον Αναγνωστάκη η πιο κάτω ανάρτηση
 

 
Καθώς στεκόταν μπρος στην τάξη της την Ε’ δημοτικού, την πρώτη ημέρα του σχολείου ηκυρία Τζοβάννα είπε στα παιδιά ένα ψέμα. Όπως οι περισσότερες δασκάλες, κοίταξε τουςμαθητές της και είπε ότι τους αγαπούσε όλους το ίδιο.
Αλλά αυτό ήταν αδύνατον, διότι εκεί στην μπροστινή σειρά, βυθισμένο στοκάθισμά του ήταν ένα μικρό αγόρι, ο Μάνος Μανούσας… Η κυρία Τζοβάννα είχεπαρακολουθήσει τον Μάνο την προηγούμενη χρονιά και είχε προσέξει ότι οΜάνος δεν έπαιζε καλά με τα άλλα παιδιά. Τα ρούχα του ήταν τσαλακωμένα.Πάντα φαινόταν ότι χρειαζόταν μπάνιο. Και ο Μάνος μπορούσε να είναι πολύδυσάρεστος.Στο σχολείο που δούλευε η κυρία Τζοβάννα έπρεπε να επιθεωρήσει του κάθεμαθητού το ιστορικό. Άφησε του Μάνου το ιστορικό να το διαβάσει τελευταίο.Όταν όμως διάβασε το ιστορικό που έγραφαν οι προηγούμενες δασκάλες έμεινεέκπληκτη!Η δασκάλα της Α’ δημοτικού έγραφε: «Ο Μάνος είναι ένα φωτεινό παιδί με έτοιμο πάντα το χαμόγελο. Κάνει τις εργασίες του σωστά και προσεγμένα, και έχει καλούς τρόπους… είναι χαρά να τον έχουμε κοντά μας».Η δασκάλα της Β’ δημοτικού έγραφε: «Ο Μάνος είναι άριστος μαθητής. Αγαπητός από τους συμμαθητές του, αλλά φαίνεται προβληματισμένος εξ αιτίας της μητέρας του που έχει μια ανίατη ασθένεια, η ζωή στο σπίτι θα είναι δύσκολη».Η δασκάλα της Γ’ δημοτικού έγραφε: «Ο θάνατος της μητέρας του ήταν πολύ σκληρός και οδυνηρός για αυτόν. Προσπαθεί να κάνει καλά τις εργασίες του, αλλά ο πατέρας του δε δείχνει πολύ ενδιαφέρον. Η ζωή του σπιτιού σύντομα θα τον επηρεάσει εάν δε παρθούν ορισμένα μέτρα».Η δασκάλα της Δ’ δημοτικού έγραφε: «Ο Μάνος έχει αποσυρθεί και δεν δείχνει ενδιαφέρον για το σχολείο. Δεν έχει πολλούς φίλους και πολλές φορές κοιμάται στην τάξη».Διαβάζοντας όλα αυτά η κυρία Τζοβάννα κατάλαβε το πρόβλημα και ντράπηκε πολύ για τον εαυτό της. Αισθάνθηκε ακόμη χειρότερα, όταν οι μαθητές της της έφεραν χριστουγεννιάτικα δώρα. Όλα ήταν διπλωμένα σε πολύχρωμα χαρτιά με ωραίους φιόγκους, εκτός από του Μάνου. Το δώρο του ήταν άγαρμπα διπλωμένο σε μια καφετιά χοντρή σακούλα του μανάβη. Η κυρία Τζοβάννα δυσκολεύτηκε να το ανοίξει εν μέσω των άλλων δώρων. Μερικά παιδιά άρχισαν να γελάνε όταν έβγαλε από τη σακούλα ένα βραχιόλι που λείπανε μερικές από τις ψεύτικες αδαμάντινες χάντρες και ένα μπουκάλι ένα τέταρτο γεμάτο άρωμα. Αλλά έπνιξε τα γέλια των μαθητών καθώς είπε θαυμαστικά πόσο όμορφο ήταν το βραχιόλι φορώντας το στο χέρι της και βάζοντας μερικές σταγόνες στον καρπό του χεριού της.Ο Μάνος έμεινε λίγο παραπάνω στο σχολείο στο σχόλασμα για να πει «κυρία Τζοβάννα σήμερα μυρίζατε όπως ακριβώς μύριζε η μαμά μου». Όταν έφυγαν τα παιδιά έκλαιγε για περίπου μισή ώρα. Από εκείνη την ημέρα η κυρία σταμάτησε να διδάσκει ανάγνωση, γραφή και αριθμητική. Έδειχνε ιδιαίτερη προσοχή στο Μάνο. Καθώς δούλευε μαζί του το μυαλό του ζωντάνευε. Όσο πιο πολύ τον ενθάρρυνε τόσο πιο γρήγορα ανταποκρινόταν. Έως το τέλος του χρόνου ο Μάνος είχε γίνει ένα από τα πιο έξυπνα παιδιά της τάξης του, και παρόλο το ψέμα ότι θα αγαπούσε όλα τα παιδιά το ίδιο η κυρία Τζοβάννα ευνοούσε τον Μάνο ιδιαίτερα.Μετά από ένα χρόνο βρήκε ένα σημείωμα κάτω από την πόρτα της. Ήταν από τον Μάνο. Της έλεγε ότι ακόμη ήταν η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του. Πέρασαν έξι χρόνια πριν πάρει άλλο σημείωμα από τον Μάνο. Της έγραφε ότι τελείωσε το Λύκειο και ήταν τρίτος στην τάξη του, και ότι ακόμη ήταν η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του.Μετά τέσσερα χρόνια πήρε άλλο ένα σημείωμα που της έλεγε ότι παρόλο που τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα κατάφερε να επιμείνει και να συνεχίσει τις σπουδές του, και ότι σύντομα θα αποφοιτούσε από το πανεπιστήμιο με τις μεγαλύτερες διακρίσεις. Την διαβεβαίωνε ότι αυτή ήταν η πιο αγαπητή δασκάλα που είχε σε όλη του την ζωή.Πέρασαν ακόμη τέσσερα χρόνια και έφτασε ακόμα άλλο ένα γράμμα. Αυτή τη φορά εξηγούσε ότι αφού πήρε το δίπλωμά του αποφάσισε να προχωρήσει πιο πολύ και να κάνει διδακτορικό. Στο γράμμα εξηγούσε ότι αυτή παρέμεινε η πιο καλή και αγαπητή δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του. Μα τώρα το όνομά του ήταν πιο μακρύ Dr. Εμμανουήλ Σ. Μανούσος.Η ιστορία δεν τελείωνε εκεί. Υπήρξε ακόμη ένα γράμμα εκείνη την άνοιξη. Ο Μάνος της ανακοίνωνε ότι είχε γνωρίσει μια υπέροχη κοπέλα την οποία θα παντρευόταν. Της εξηγούσε ότι ο πατέρας του είχε πεθάνει πριν μερικά χρόνια και αναρωτιόταν αν θα συμφωνούσε να παραβρεθεί στο γάμο και να καθόταν στη θέση της μητέρας του γαμπρού. Βεβαίως η κυρία Τζοβάννα δέχτηκε. Μαντέψτε! Στο γάμο φορούσε εκείνο το βραχιόλι που της είχε δωρίσει κάποια Χριστούγεννα – χρόνια πίσω. Ναι, εκείνο το βραχιόλι που έλειπαν οι αδαμάντινες πέτρες. Και βεβαιώθηκε ότι φορούσε το ίδιο άρωμα που θυμόταν ότι φορούσε η μητέρα του Μάνου στα τελευταία τους Χριστούγεννα μαζί.Όταν συναντήθηκαν αγκαλιάστηκαν με στοργή. Ο κύριος Μανούσος ψιθύρισε στο αυτί της κυρίας Τζοβάννας «Σας ευχαριστώ κυρία Τζοβάννα που πιστεύατε σε μένα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με κάνατε να νιώθω σπουδαίος και μου δείξατε πως εγώ μπορούσα να διαφέρω».Η κυρία Τζοβάννα με δάκρυα στα μάτια ψιθύρισε: «Μάνο μου λάθος κατάλαβες. Εσύ ήσουν που δίδαξες σε εμένα πώς να διαφέρω. Δεν ήξερα πώς να διδάσκω μέχρι που σε γνώρισα».Σε παρακαλώ να θυμάσαι πως ό,τι κι αν κάνεις, όπου κι αν πας θα έχεις την ευκαιρία να αγγίξεις ή και να αλλάξεις τη σκοπιά, την άποψη ενός ανθρώπου. Και όταν το κάνεις σε παρακαλώ προσπάθησε να την κάνεις θετική.  

 
Δημοσιεύτηκε στισ

Yevgeny Khaldei – Η ανύψωση της σημαίας των Σοβιετικών, 1945

Αποτελεί μία από τις αναγνωρίσιμες φωτογραφίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μπορεί να μην ήταν αυθόρμητη όπως το πρότυπό της, η φωτογραφία του Joe Rosenthal με την αμερικανική σημαία να υψώνεται στο Iwo Jima, αλλά έγραψε τη δική της ιστορία.
Εκτός από καθοδηγούμενη, η πραγματική φωτογραφία είναι πειραγμένη. Οι Σοβιετικοί, επηρεασμένοι από τη δημοσιότητα που είχε πάρει η φωτογραφία του Joe Rosenthal, ζήτησαν από τον φωτογράφο να ταξιδέψει από τη Μόσχα στο Βερολίνο για τη λήψη μιας ανάλογης φωτογραφίας που θα συμβόλιζε τη νίκη τους εναντίον των Γερμανών.
Ξεκινώντας το ταξίδι του, ο Yevgeny Khaldei έβαλε στη βαλίτσα του και τη σημαία της Σοβιετικής Ένωσης. Μόλις έφτασε στο Βερολίνο άρχισε να αναζητά τοποθεσίες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν ιδανικό “κάδρο” για τη λήψη του.
Ανάμεσα στα σημεία που απέρριψε προτού καταλήξει στο κτίριο Reichstag, όπου βέβαια η σημαία των Σοβιετικών είχε υψωθεί λίγες ημέρες νωρίτερα, ήταν η Πύλη του Βραδεμβούργου και και το Αεροδρόμιο Tempelhof.
Στις 2 Μαΐου του 1945 έφτιαξε την “ομάδα” του -Σοβιετικοί στρατιώτες- και επιχείρησε να αναπαραστήσει τη στιγμή. Η φωτογραφία τραβήχτηκε αλλά η παρατηρητικότητα των Σοβιετικών θα έφερνε τις απαραίτητες αλλοιώσεις στο τελικό αποτέλεσμα.
Τα δύο ρολόγια που στην πραγματική λήψη φορά ένας εκ των στρατιωτών φανέρωναν ότι είχε προχωρήσει σε λεηλασίες. Έτσι ζήτησαν από τον Khaldei να τα αφαιρέσει.
Από τη στιγμή που μπήκε βέβαια στη διαδικασία να “αλλοιώσει” το τελικό αποτέλεσμα, είπε να προχωρήσει και σε μία ακόμα βελτιωτική ενέργεια, δίνονταν έναν πιο σκούρο τόνο στον καπνό που φαίνεται στο βάθος.
Η νέα πειραγμένη έκδοση της φωτογραφίας δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ogonjok και έγινε παγκοσμίως αναγνωρίσιμη. Αφού όμως είχε μπει ο δαίμονας του… φωτογραφείου, το τελικό αποτέλεσμα συνέχισε να υφίσταται αλλοιώσεις. Έτσι η σημαία άρχισε να κυματίζει πιο δραματικά στον αέρα, ενώ αργότερα προστέθηκε και χρώμα.
Δεν υπήρξε όμως στιγμή στη ζωή του Yevgeny Khaldei που να έχει μετανιώσει για το γεγονός πως η φωτογραφία υπέστη αλλοιώσεις και κάθε φορά που τον ρωτούσε κάποιος θα απαντούσε “είναι μια καλή φωτογραφία και σημαντική ιστορικά. Επόμενη ερώτηση“.
Δημοσιεύτηκε στισ

Kevin Carter – Ο λιμός του Σουδάν, 1994

Ο Νοτιοαφρικανός φωτογράφος Kevin Carter, μέλος του Bang – Bang Club, πήγε στο Σουδάν για να αποτυπώσει με τον φακό του τη φρίκη του λιμού και της εξαθλίωσης.
Εκεί βρέθηκε αντιμέτωπος με το θέαμα ενός μικρού κοριτσιού, εξαντλημένου από την πείνα, να προσπαθεί με όσες δυνάμεις διαθέτει να φτάσει στον σταθμό τροφοδοσίας του ΟΗΕ.
Έσκυψε για να τραβήξει μια λήψη των ματιών του σκελετωμένου κοριτσιού. Εκείνη τη στιγμή ένας γύπας προσγειώθηκε σε απόσταση 2-3 μέτρων, περιμένοντας τη στιγμή του θανάτου για να το κατασπαράξει.
Προσπάθησε να μην διώξει το αρπακτικό πουλί με κάποια του κίνηση μέχρι να απαθανατίσει με τον φωτογραφικό του φακό τη στιγμή. Ήθελε την καλύτερη δυνατή λήψη.
Όταν είχε το υλικό που ήθελε, κυνήγησε τον γύπα και συνέχισε να παρακολουθεί τον αγώνα επιβίωσης του μικρού κοριτσιού. Έκατσε κάτω από ένα δέντρο και άναψε τσιγάρο, ενώ μιλούσε στον Θεό και έκλαιγε.
“Είχε κατάθλιψη μετά. Έλεγε συνέχεια πως ήθελε να αγκαλιάσει την κόρη του” θυμάται η Silva που ήταν μαζί του στο ταξίδι.
Αργότερα, ο Kevin αποκάλυψε ότι περίμενε 20 λεπτά ελπίζοντας πως το αρπακτικό θα άνοιγε τα φτερά του. Το έργο του κέρδισε επαίνους αλλά και σκληρή κριτική. Η συγκεκριμένη φωτογραφία του χάρισε το βραβείο Pulitzer το 1994, ανοίγοντάς του τον δρόμο για σημαντικές συνεργασίες.
Στοιχειωμένος από τα όσα είχε αντικρίσει, τις εξαρτήσεις του από τα ναρκωτικά και τα οικονομικά προβλήματα, αυτοκτόνησε στα 33 του χρόνια, τρεις μήνες αφότου του απονεμήθηκε το βραβείο Pulitzer.
Δημοσιεύτηκε στισ

Το δικό μας παλικάρι ,πρώτη μούρη , μπράβο Νικολάκη!!!

Μαζί δείχνουμε το δρόμο για ζωοτροφές χωρίς μεταλλαγμένα

– 10 Σεπτεμβρίου, 2014

Ελάτε να σας κάνουμε το τραπέζι και να δοκιμάσουμε τη πρώτη φέτα από ζώα που δεν έχουν τραφεί με μεταλλαγμένα αλλά με το παραδοσιακό κτηνοτροφικό κουκί που φυτέψαμε μαζί. Αύριο στον πεζόδρομο της Κοραή στις 7μ.μ. σε συνεργασία με την Κοινωνική Κουζίνα «Ο άλλος άνθρωπος» μαγειρεύουμε και δοκιμάζουμε τη δική μας φέτα. Σας θέλουμε κοντά μας για να γιορτάσουμε παρέα την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της εκστρατείας μας για την προώθηση της καλλιέργειας ντόπιων κτηνοτροφικών φυτών για ζωοτροφές χωρίς μεταλλαγμένα.
Η φέτα μας αυτή προέρχεται από ζώα που τράφηκαν με ελληνικά κτηνοτροφικά κουκιά, τα οποία καλλιεργήθηκαν χάρη στη χρηματοδότηση 600 υποστηρικτών. Με αυτή τη δράση η Greenpeace και οι καταναλωτές δείχνουν το δρόμο στην ελληνική βιομηχανία ζωικών προϊόντων και στέλνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα: ο δρόμος για την αντικατάσταση της σόγιας με ελληνικές ζωοτροφές χωρίς μεταλλαγμένα είναι ανοιχτός! Ταυτόχρονα, απαιτούν από τον αρμόδιο Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να ανακοινώσει μέτρα ενίσχυσης για την καλλιέργεια των ντόπιων κτηνοτροφικών φυτών και τη χρήση τους στην ελληνική κτηνοτροφία.Η γαλακτοβιομηχανία και οι βιομηχανίες πουλερικών που δραστηριοποιούνται στη χώρα επιμένουν να εξάγουν κάθε χρόνο περίπου 500 εκατομμύρια ευρώ για την αγορά σόγιας -το μεγαλύτερο μέρος της οποίας είναι μεταλλαγμένη- από τη Βραζιλία, την Αργεντινή ή τις ΗΠΑ.Οι εταιρείες αυτές οφείλουν να προχωρήσουν άμεσα στην αντικατάσταση της σόγιας στις ζωοτροφές με παραδοσιακά πρωτεϊνούχα κτηνοτροφικά φυτά όπως το κουκί, το ρεβίθι, το λούπινο και το μπιζέλι διότι είναι η μόνη λύση που ακυρώνει οριστικά τα μεταλλαγμένα στην Ελλάδα. Η καλλιέργεια και χρήση ελληνικών πρωτεϊνούχων φυτών μπορεί να προσφέρει πολλαπλά οικονομικά και κοινωνικά οφέλη στη χώρα, αφού μπορούν να στηρίξουν την τοπική αγροτική παραγωγή και να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών ζωικών προϊόντων.

«Μαζί αποδεικνύουμε ότι η παραγωγή και διάθεση ζωικών προϊόντων χωρίς τη χρήση μεταλλαγμένων, γίνεται! Με την πολύτιμη στήριξη 600 υποστηρικτών μας, καταφέραμε να φυτέψουμε το κτηνοτροφικό κουκί με το οποίο τράφηκαν πρόβατα και να φτιάξουμε στη συνέχεια τη φέτα που σήμερα βρίσκεται στο πιάτο μας. Η γαλακτοβιομηχανία και η βιομηχανία αυγών και πουλερικών που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας δεν  μπορούν πλέον να κρύβονται πίσω από τεχνητές αδυναμίες και παρατεταμένες πιλοτικές εφαρμογές. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αναλάβουν σήμερα την ευθύνη τους και να προχωρήσουν στην χρήση ντόπιων ελληνικών ζωοτροφών χωρίς μεταλλαγμένα!»,

είπε η Έλενα Δανάλη, υπεύθυνη της εκστρατείας της Greenpeace για τη βιώσιμη γεωργία.Όπως καταγράφεται στις μαρτυρίες των παραγωγών που συμμετείχαν σε όλη τη διαδικασία παρασκευής της φέτας που παρουσίασε η Greenpeace, τα παραδοσιακά κτηνοτροφικά φυτά είναι όχι μόνο εφάμιλλα, αλλά και καλύτερα από την πανάκριβη και (τις περισσότερες φορές) μεταλλαγμένη σόγια και μπορούν κάλλιστα να την αντικαταστήσουν.Από τα 500 κιλά φέτας που παράχθηκαν, 250 θα διατεθούν μέσα από τα γεύματα της ΜΚΟ Ειδικής Μέριμνας και Προστασίας Μητέρας και Παιδιού, «Κιβωτός του Κόσμου» και 250 μέσα από την Κοινωνική Κουζίνα, «Ο Άλλος Άνθρωπος».


Δημοσιεύτηκε στισ


Αν διαβάσεις το παρακάτω κείμενο ,αναρωτιέσαι  καλα γιατι δεν αντιγράφουμε ακριβώς το μοντέλο της Σουηδίας; Θα έχουμε σίγουρα καλλίτερη περίθαλψη κσι σίγουρα μικρότερο κόστος Αιχμηρός Τί κοστίζει να επισκεφτείς Ιατρό, Κέντρο Υγείας ή Νοσοκομείο, εν έτει 2014, στη Σουηδία;,του Αργύρη ΑργυρίουΘα ήθελα να περιγράψω το οικονομικό πλαίσιο (από την πλευρά του Ασθενούς) για την Δημόσια Υγεία στη Σουηδία. Το πλαίσιο αυτό αλλάζει λίγο από Νομό σε Νομό αλλά χονδρικά είναι περίπου το ίδιο σε όλη την χώρα. Eδώ παίρνω σαν παράδειγμα τον Νομό του Jonkoping. Ότι γράφω ισχύει τώρα, δηλαδή τον Ιανουάριο του 2014, αλλά κάπως έτσι ήταν το σύστημα από το 1987 τουλάχιστον, που γνωρίζω τη Σουηδία. Ότι ισχύει για τους Δημόσιους Ιατρούς (που είναι η μεγάλη πλειοψηφία στην Σουηδία), ισχύει και για τους Ιδιώτες Ιατρούς που έχουν σύμβαση με το Σουηδικό Δημόσιο.Στη Σουηδία υπάρχει ένα ενιαίο ταμείο ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και σύνταξης για όλους τους κατοίκους της χώρας είτε αυτοί εργάζονται είτε όχι.Το νόμισμα είναι η Σουηδική Κορώνα. 10 Σουηδικές Κορώνες (Σ.Κ.) είναι 1,13 Ευρώ (Ε). Τα ποσά στα οποία θα αναφερθώ παρακάτω τα έχω μετατρέψει κατά προσέγγιση σε Ευρώ για την ευκολία μας. Κάθε φορά που κάποιος θέλει να επισκεφτεί ένα Γενικό Ιατρό για εξέταση στο Κέντρο Υγείας κοστίζει 17 Ε.Επίσκεψη κατ´οίκον κοστίζει 34 Ε.  Ανανέωση παλιάς συνταγής κοστίζει 11 Ε. Αν θελήσει να πάει κανείς από μόνος του κατευθείαν στο Νοσοκομείο κοστίζει 34 Ε. Σε περίπτωση που ο Νοσοκομειακός Ιατρός θεωρήσει ότι ο Ασθενής δεν χρήζει νοσοκομειακής περίθαλψης αλλά πρωτοβάθμιας, μπορεί να παραπέμψει τον Ασθενή πίσω στο Κέντρο Υγείας (και αυτό συμβαίνει αρκετά συχνά). Αν όμως ο Ασθενής επισκεφτεί πρώτα τον Γενικό του Ιατρό και ο Γενικός Ιατρός παραπέμψει επειγόντως τον Ασθενή στο Νοσοκομείο, τότε ο Ασθενής δεν πληρώνει τίποτε επιπλέον για την επίσκεψη στο Νοσοκομείο παρά μόνο ότι κόστισε για να επισκεφτεί τον Γενικό Ιατρό (17 Ε). Αν η παραπομπή στο Νοσοκομείο δεν είναι επείγουσα κοστίζει στον Ασθενή επιπλέον 17 Ε. Στον φυσικοθεραπευτή ή τον εργοθεραπευτή του Κέντρου Υγείας η επίσκεψη κοστίζει 9 Ε. Σε περίπτωση που ο Ασθενής χρειάζεται κάτι απλό μπορεί να συμβουλευτεί και νοσηλεύτρια και τότε είναι δωρεάν. Η περίθαλψη των παιδιών και των νέων κάτω των 20 ετών καθώς και των στρατευμένων είναι δωρεάν. Η παρακαλούθηση των εγκύων από Μαία είναι δωρεάν. Το τεστ εγκυμοσύνης κοστίζει 11 Ε. Ένα τεστ Παπανικολάου κοστίζει 11 Ε. Τέλος η μαστογραφία κοστίζει και αυτή 11 Ε.Αν για κάποιο λόγο ο Ασθενής δεν έχει να πληρώσει επί τόπου του στέλνουν λογαριασμό στο σπίτι. Αν αγνοήσει τον λογαριασμό δεν τον παν και στα δικαστήρια.. αλλά την επόμενη φορά που θα πάει στον Ιατρό θα του γίνει παρατήρηση.diaforetiko.gr : 429660 4874 27 Πόσο κοστίζει να επισκεφτείς γιατρό ή νοσοκομείο στη Σουηδία;Ο Ασθενής παίρνει απόδειξη κάθε φορά που πληρώνει για να επισκεφτεί Ιατρό ή άλλο νοσηλευτικό προσωπικό και αυτές τις αποδείξεις πρέπει να τις κρατά (αν και αυτά καταγράφονται και στον υπολογιστή του Ιατρού).
Μέσα στην διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους ένας Ασθενής μπορεί να πληρώσει για Ιατρούς, υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό και νοσηλίες μέχρι και 125 Ε συνολικά. Από εκεί και πέρα βγάζει κάρτα ελευθέρας και μπορεί να επισκέφτεται τους Ιατρούς και το υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό εντελώς δωρεάν για το ίδιο έτος. Η περίθαλψη για τα παιδιά και νέους μέχρι και 20 ετών είναι εντελώς δωρεάν ήδη από την πρώτη επίσκεψη.Σε περίπτωση που γίνει εισαγωγή στο Νοσοκομείο, ο Ασθενής πληρώνει 11 E/ημέρα τις πρώτες δέκα ημέρες και μετά την δέκατη ημέρα 7Ε/ημέρα. Φακελλάκια δεν υπάρχουν στη Σουηδία. Μπορεί π.χ. να κάνει κανείς εγχείρηση καρδιάς by-pass, να μείνει στο Νοσοκομείο 10 ημέρες, και να πληρώσει συνολικά 110 Ε. Για την φαρμακευτική περίθαλψη:Το κόστος των 125 πρώτων Ε για φάρμακα σε ένα ημερολογιακό έτος το επωμίζεται εξολοκλήρου ο ασθενής και από εκεί και πάνω πληρώνει όλο και μικρότερη συμμετοχή. Και σε αυτή την περίπτωση κρατά τις αποδείξεις (αν και αυτά τα ποσά αποθηκεύονται επίσης στον υπολογιστή του Φαρμακείου). Αν μέσα σε ένα ημερολογιακό έτος ο ασθενής ξεπεράσει συνολικά συμμετοχή 250 Ε για φάρμακα τότε παίρνει κάρτα ελευθέρας και για τα φάρμακα για το έτος αυτό.Με το σύστημα αυτό αποθαρρύνονται οι Ασθενείς οι οποίοι απλώς είδαν φως στο Κέντρο Υγείας και μπήκαν…έτσι για να μετρήσουν την πίεσή τους…και έτσι αποφεύγεται ο άσκοπος συνωστισμός.
Με το σύστημα επίσης αυτό, παρακινείται έμμεσα ο Ασθενής να προστρέξει πρώτα στον Γενικό Ιατρό αντί να πάει στο Νοσοκομείο αφού είναι φθηνότερο να επισκεφτεί τον Γενικό Ιατρό του.
Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι ότι ο Ασθενής σέβεται το Ιατρό και το έργο που αυτός επιτελεί (διότι ως γνωστόν ό,τι είναι δωρεάν δεν είναι καλό και μόλις πάμε και πληρώσουμε για το ίδιο πράγμα τότε αμέσως αυτό μεταμορφώνεται και γίνεται καλύτερο….).Με το σύστημα αυτό καλύπτεται τέλος και ένα μέρος της χρηματοδότησης των μονάδων Υγείας της χώρας. Να πω ότι τα Κέντρα Υγείας έχουν δικό τους προυπολογισμό και στο τέλος της χρονιάς ο διευθυντής του κάθε Κέντρου Υγείας συντάσσει ετήσιο οικονομικό ισολογισμό.Να τονισθεί βέβαια και το ότι στη Σουηδία όλοι οι άνθρωποι έχουν ένα εγγυημένο κατώτατο εισόδημα από το κράτος (ανεξάρτητα αν έχουν εργαστεί ποτέ στην ζωή τους ή όχι) και αυτό το 2014 ανέρχεται γύρω στα 700 Ε τον μήνα. Το κόστος ζωής στη Σουηδία και στην Ελλάδα είναι πλέον περίπου το ίδιο.Αργύρης Αργυρίου,Γενικός Ιατρός, Καβάλα.