Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Το δικό μας παλικάρι ,πρώτη μούρη , μπράβο Νικολάκη!!!

Μαζί δείχνουμε το δρόμο για ζωοτροφές χωρίς μεταλλαγμένα

– 10 Σεπτεμβρίου, 2014

Ελάτε να σας κάνουμε το τραπέζι και να δοκιμάσουμε τη πρώτη φέτα από ζώα που δεν έχουν τραφεί με μεταλλαγμένα αλλά με το παραδοσιακό κτηνοτροφικό κουκί που φυτέψαμε μαζί. Αύριο στον πεζόδρομο της Κοραή στις 7μ.μ. σε συνεργασία με την Κοινωνική Κουζίνα «Ο άλλος άνθρωπος» μαγειρεύουμε και δοκιμάζουμε τη δική μας φέτα. Σας θέλουμε κοντά μας για να γιορτάσουμε παρέα την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της εκστρατείας μας για την προώθηση της καλλιέργειας ντόπιων κτηνοτροφικών φυτών για ζωοτροφές χωρίς μεταλλαγμένα.
Η φέτα μας αυτή προέρχεται από ζώα που τράφηκαν με ελληνικά κτηνοτροφικά κουκιά, τα οποία καλλιεργήθηκαν χάρη στη χρηματοδότηση 600 υποστηρικτών. Με αυτή τη δράση η Greenpeace και οι καταναλωτές δείχνουν το δρόμο στην ελληνική βιομηχανία ζωικών προϊόντων και στέλνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα: ο δρόμος για την αντικατάσταση της σόγιας με ελληνικές ζωοτροφές χωρίς μεταλλαγμένα είναι ανοιχτός! Ταυτόχρονα, απαιτούν από τον αρμόδιο Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να ανακοινώσει μέτρα ενίσχυσης για την καλλιέργεια των ντόπιων κτηνοτροφικών φυτών και τη χρήση τους στην ελληνική κτηνοτροφία.Η γαλακτοβιομηχανία και οι βιομηχανίες πουλερικών που δραστηριοποιούνται στη χώρα επιμένουν να εξάγουν κάθε χρόνο περίπου 500 εκατομμύρια ευρώ για την αγορά σόγιας -το μεγαλύτερο μέρος της οποίας είναι μεταλλαγμένη- από τη Βραζιλία, την Αργεντινή ή τις ΗΠΑ.Οι εταιρείες αυτές οφείλουν να προχωρήσουν άμεσα στην αντικατάσταση της σόγιας στις ζωοτροφές με παραδοσιακά πρωτεϊνούχα κτηνοτροφικά φυτά όπως το κουκί, το ρεβίθι, το λούπινο και το μπιζέλι διότι είναι η μόνη λύση που ακυρώνει οριστικά τα μεταλλαγμένα στην Ελλάδα. Η καλλιέργεια και χρήση ελληνικών πρωτεϊνούχων φυτών μπορεί να προσφέρει πολλαπλά οικονομικά και κοινωνικά οφέλη στη χώρα, αφού μπορούν να στηρίξουν την τοπική αγροτική παραγωγή και να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών ζωικών προϊόντων.

«Μαζί αποδεικνύουμε ότι η παραγωγή και διάθεση ζωικών προϊόντων χωρίς τη χρήση μεταλλαγμένων, γίνεται! Με την πολύτιμη στήριξη 600 υποστηρικτών μας, καταφέραμε να φυτέψουμε το κτηνοτροφικό κουκί με το οποίο τράφηκαν πρόβατα και να φτιάξουμε στη συνέχεια τη φέτα που σήμερα βρίσκεται στο πιάτο μας. Η γαλακτοβιομηχανία και η βιομηχανία αυγών και πουλερικών που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας δεν  μπορούν πλέον να κρύβονται πίσω από τεχνητές αδυναμίες και παρατεταμένες πιλοτικές εφαρμογές. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αναλάβουν σήμερα την ευθύνη τους και να προχωρήσουν στην χρήση ντόπιων ελληνικών ζωοτροφών χωρίς μεταλλαγμένα!»,

είπε η Έλενα Δανάλη, υπεύθυνη της εκστρατείας της Greenpeace για τη βιώσιμη γεωργία.Όπως καταγράφεται στις μαρτυρίες των παραγωγών που συμμετείχαν σε όλη τη διαδικασία παρασκευής της φέτας που παρουσίασε η Greenpeace, τα παραδοσιακά κτηνοτροφικά φυτά είναι όχι μόνο εφάμιλλα, αλλά και καλύτερα από την πανάκριβη και (τις περισσότερες φορές) μεταλλαγμένη σόγια και μπορούν κάλλιστα να την αντικαταστήσουν.Από τα 500 κιλά φέτας που παράχθηκαν, 250 θα διατεθούν μέσα από τα γεύματα της ΜΚΟ Ειδικής Μέριμνας και Προστασίας Μητέρας και Παιδιού, «Κιβωτός του Κόσμου» και 250 μέσα από την Κοινωνική Κουζίνα, «Ο Άλλος Άνθρωπος».


Δημοσιεύτηκε στισ


Αν διαβάσεις το παρακάτω κείμενο ,αναρωτιέσαι  καλα γιατι δεν αντιγράφουμε ακριβώς το μοντέλο της Σουηδίας; Θα έχουμε σίγουρα καλλίτερη περίθαλψη κσι σίγουρα μικρότερο κόστος Αιχμηρός Τί κοστίζει να επισκεφτείς Ιατρό, Κέντρο Υγείας ή Νοσοκομείο, εν έτει 2014, στη Σουηδία;,του Αργύρη ΑργυρίουΘα ήθελα να περιγράψω το οικονομικό πλαίσιο (από την πλευρά του Ασθενούς) για την Δημόσια Υγεία στη Σουηδία. Το πλαίσιο αυτό αλλάζει λίγο από Νομό σε Νομό αλλά χονδρικά είναι περίπου το ίδιο σε όλη την χώρα. Eδώ παίρνω σαν παράδειγμα τον Νομό του Jonkoping. Ότι γράφω ισχύει τώρα, δηλαδή τον Ιανουάριο του 2014, αλλά κάπως έτσι ήταν το σύστημα από το 1987 τουλάχιστον, που γνωρίζω τη Σουηδία. Ότι ισχύει για τους Δημόσιους Ιατρούς (που είναι η μεγάλη πλειοψηφία στην Σουηδία), ισχύει και για τους Ιδιώτες Ιατρούς που έχουν σύμβαση με το Σουηδικό Δημόσιο.Στη Σουηδία υπάρχει ένα ενιαίο ταμείο ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και σύνταξης για όλους τους κατοίκους της χώρας είτε αυτοί εργάζονται είτε όχι.Το νόμισμα είναι η Σουηδική Κορώνα. 10 Σουηδικές Κορώνες (Σ.Κ.) είναι 1,13 Ευρώ (Ε). Τα ποσά στα οποία θα αναφερθώ παρακάτω τα έχω μετατρέψει κατά προσέγγιση σε Ευρώ για την ευκολία μας. Κάθε φορά που κάποιος θέλει να επισκεφτεί ένα Γενικό Ιατρό για εξέταση στο Κέντρο Υγείας κοστίζει 17 Ε.Επίσκεψη κατ´οίκον κοστίζει 34 Ε.  Ανανέωση παλιάς συνταγής κοστίζει 11 Ε. Αν θελήσει να πάει κανείς από μόνος του κατευθείαν στο Νοσοκομείο κοστίζει 34 Ε. Σε περίπτωση που ο Νοσοκομειακός Ιατρός θεωρήσει ότι ο Ασθενής δεν χρήζει νοσοκομειακής περίθαλψης αλλά πρωτοβάθμιας, μπορεί να παραπέμψει τον Ασθενή πίσω στο Κέντρο Υγείας (και αυτό συμβαίνει αρκετά συχνά). Αν όμως ο Ασθενής επισκεφτεί πρώτα τον Γενικό του Ιατρό και ο Γενικός Ιατρός παραπέμψει επειγόντως τον Ασθενή στο Νοσοκομείο, τότε ο Ασθενής δεν πληρώνει τίποτε επιπλέον για την επίσκεψη στο Νοσοκομείο παρά μόνο ότι κόστισε για να επισκεφτεί τον Γενικό Ιατρό (17 Ε). Αν η παραπομπή στο Νοσοκομείο δεν είναι επείγουσα κοστίζει στον Ασθενή επιπλέον 17 Ε. Στον φυσικοθεραπευτή ή τον εργοθεραπευτή του Κέντρου Υγείας η επίσκεψη κοστίζει 9 Ε. Σε περίπτωση που ο Ασθενής χρειάζεται κάτι απλό μπορεί να συμβουλευτεί και νοσηλεύτρια και τότε είναι δωρεάν. Η περίθαλψη των παιδιών και των νέων κάτω των 20 ετών καθώς και των στρατευμένων είναι δωρεάν. Η παρακαλούθηση των εγκύων από Μαία είναι δωρεάν. Το τεστ εγκυμοσύνης κοστίζει 11 Ε. Ένα τεστ Παπανικολάου κοστίζει 11 Ε. Τέλος η μαστογραφία κοστίζει και αυτή 11 Ε.Αν για κάποιο λόγο ο Ασθενής δεν έχει να πληρώσει επί τόπου του στέλνουν λογαριασμό στο σπίτι. Αν αγνοήσει τον λογαριασμό δεν τον παν και στα δικαστήρια.. αλλά την επόμενη φορά που θα πάει στον Ιατρό θα του γίνει παρατήρηση.diaforetiko.gr : 429660 4874 27 Πόσο κοστίζει να επισκεφτείς γιατρό ή νοσοκομείο στη Σουηδία;Ο Ασθενής παίρνει απόδειξη κάθε φορά που πληρώνει για να επισκεφτεί Ιατρό ή άλλο νοσηλευτικό προσωπικό και αυτές τις αποδείξεις πρέπει να τις κρατά (αν και αυτά καταγράφονται και στον υπολογιστή του Ιατρού).
Μέσα στην διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους ένας Ασθενής μπορεί να πληρώσει για Ιατρούς, υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό και νοσηλίες μέχρι και 125 Ε συνολικά. Από εκεί και πέρα βγάζει κάρτα ελευθέρας και μπορεί να επισκέφτεται τους Ιατρούς και το υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό εντελώς δωρεάν για το ίδιο έτος. Η περίθαλψη για τα παιδιά και νέους μέχρι και 20 ετών είναι εντελώς δωρεάν ήδη από την πρώτη επίσκεψη.Σε περίπτωση που γίνει εισαγωγή στο Νοσοκομείο, ο Ασθενής πληρώνει 11 E/ημέρα τις πρώτες δέκα ημέρες και μετά την δέκατη ημέρα 7Ε/ημέρα. Φακελλάκια δεν υπάρχουν στη Σουηδία. Μπορεί π.χ. να κάνει κανείς εγχείρηση καρδιάς by-pass, να μείνει στο Νοσοκομείο 10 ημέρες, και να πληρώσει συνολικά 110 Ε. Για την φαρμακευτική περίθαλψη:Το κόστος των 125 πρώτων Ε για φάρμακα σε ένα ημερολογιακό έτος το επωμίζεται εξολοκλήρου ο ασθενής και από εκεί και πάνω πληρώνει όλο και μικρότερη συμμετοχή. Και σε αυτή την περίπτωση κρατά τις αποδείξεις (αν και αυτά τα ποσά αποθηκεύονται επίσης στον υπολογιστή του Φαρμακείου). Αν μέσα σε ένα ημερολογιακό έτος ο ασθενής ξεπεράσει συνολικά συμμετοχή 250 Ε για φάρμακα τότε παίρνει κάρτα ελευθέρας και για τα φάρμακα για το έτος αυτό.Με το σύστημα αυτό αποθαρρύνονται οι Ασθενείς οι οποίοι απλώς είδαν φως στο Κέντρο Υγείας και μπήκαν…έτσι για να μετρήσουν την πίεσή τους…και έτσι αποφεύγεται ο άσκοπος συνωστισμός.
Με το σύστημα επίσης αυτό, παρακινείται έμμεσα ο Ασθενής να προστρέξει πρώτα στον Γενικό Ιατρό αντί να πάει στο Νοσοκομείο αφού είναι φθηνότερο να επισκεφτεί τον Γενικό Ιατρό του.
Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι ότι ο Ασθενής σέβεται το Ιατρό και το έργο που αυτός επιτελεί (διότι ως γνωστόν ό,τι είναι δωρεάν δεν είναι καλό και μόλις πάμε και πληρώσουμε για το ίδιο πράγμα τότε αμέσως αυτό μεταμορφώνεται και γίνεται καλύτερο….).Με το σύστημα αυτό καλύπτεται τέλος και ένα μέρος της χρηματοδότησης των μονάδων Υγείας της χώρας. Να πω ότι τα Κέντρα Υγείας έχουν δικό τους προυπολογισμό και στο τέλος της χρονιάς ο διευθυντής του κάθε Κέντρου Υγείας συντάσσει ετήσιο οικονομικό ισολογισμό.Να τονισθεί βέβαια και το ότι στη Σουηδία όλοι οι άνθρωποι έχουν ένα εγγυημένο κατώτατο εισόδημα από το κράτος (ανεξάρτητα αν έχουν εργαστεί ποτέ στην ζωή τους ή όχι) και αυτό το 2014 ανέρχεται γύρω στα 700 Ε τον μήνα. Το κόστος ζωής στη Σουηδία και στην Ελλάδα είναι πλέον περίπου το ίδιο.Αργύρης Αργυρίου,Γενικός Ιατρός, Καβάλα.

Δημοσιεύτηκε στισ

Οι ψαράδες της Σρι Λάνκα

Το ψάρεμα πάνω σε στύλο είναι ένας παραδοσιακός τρόπος ψαρέματος στη Σρι Λάνκα. Οι ψαράδες κάθονται πάνω σε στύλους λίγα μέτρα από την ακτή. Η μοναδική αυτή τεχνική μπορεί να φαίνεται πρωτόγονη και αρχαία, όμως δεν είναι έτσι. Οι ψαράδες της Σρι Λάνκα ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν αυτό τον τρόπο ψαρέματος κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου,κυρίως λόγω της έλλειψης τροφίμων και του γεγονότος ότι οι κλασσικοί ψαρότοποι ήταν υπερπλήρεις από κόσμο.
Αρχικά χρησιμοποίησαν συντρίμμια πλοίων και αεροσκαφών και στη συνέχεια άρχισαν να στήνουν τους στύλους τους σε κοραλλιογενείς ύφαλους. Η απαιτητική τεχνική πέρασε σε δύο τουλάχιστον γενιές αλιέων, που ζουν κατά μήκος 30 χιλιομέτρων της νότιας ακτής, ανάμεσα στις πόλεις του Unawatuna και Weligama.
Η παράδοση εξαφανίστηκε μετά το καταστροφικό τσουνάμι του 2004,που έπληξε την περιοχή και κατάστρεψε μεγάλο μέρος της ακτογραμμής του Ινδικού Ωκεανού. Σύντομα όμως οι ψαράδεςεπέστρεψαν στα έθιμά τους. Ο επισκέπτης στη Σρι Λάνκα μπορεί να τους δει να στέκονται πάνω στους στύλους τους, ελπίζοντας να πιάσουν κάτι. Οι ψαριές όμως είναι φτωχές και όλο και πιο λίγοι ψαρεύουν με αυτή την μέθοδο.
Το ψάρεμα σταματά εντελώς κατά τη διάρκεια των ετήσιων μουσώνων. Πολλοί ψαράδες, για οικονομικούς λόγους, νοικιάζουν τους στύλους τους σε ανθρώπους που υποδύονται τους ψαράδες για τουριστικούς λόγους. Τόσο οι πραγματικοί όσο και οι υποδυόμενοι τους ψαράδεςέχουν αποτελέσει θέμα φωτογραφικών έργων.
Πραγματικοί ή όχι, με τον παράδοξο αυτό τρόπο ψαρέματος οι άνθρωποι κερδίζουν τα προς το ζην και είναι πράγματι όμορφες οι εικόνες των ψαράδων που προσπαθούν να ισορροπήσουν πάνω στους στύλους!
Πηγήaxioperierga.blogspot.com/
Αναρτήθηκε από  

Η γνώμη σας 
Δημοσιεύτηκε στισ

παράξενες φώτο.


Richard Drew – Ο Falling Man, 2001

Η φωτογραφία του Richard Drew, που ονομάστηκε “The Falling Man”, έγινε εικόνα – σύμβολο της τρομοκρατικής επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου που συγκλόνισε τον κόσμο.
Μέχρι και σήμερα κανείς δεν γνωρίζει την ταυτότητα του ανθρώπου -ένας από τους πολλούς που επέλεξαν να πηδήξουν- της συγκεκριμένης φωτογραφίας.
Η απόλυτη αποτύπωση της φρίκης και της απελπισίας. Ανθρώπινες ψυχές που έχουν παγώσει στον αέρα, ενώ οδηγούνται στον θάνατο.
Ο Richard Drew εκείνο το πρωινό του 2001 κάλυπτε μια εκδήλωση για τον χώρο της μόδας όταν του τηλεφώνησε ο αρχισυντάκτης του για να πάει εσπευσμένα στο World Trade Center.
“Σήκωσα τη φωτογραφική μου μηχανή και ξαφνικά βλέπω ανθρώπους να πέφτουν από το World Trade Center. Η φωτογραφία είχε μια συμμετρία.
Είναι σαν να πέφτει με το κεφάλι. Το ένα του πόδι είναι ελαφρώς λυγισμένο στο γόνατο. Φαίνεται, όπως τον περιέγραψε ο Tom Junod από το Esquire, σαν ένα βέλος“.
Η επιλογή των New York Times να τη δημοσιεύσουν στην 7η σελίδα τους την επόμενη ημέρα επικρίθηκε έντονα. Για αρκετό καιρό είχε κατά μία έννοια μπει στο αρχείο έως ότου εμφανίστηκε ξανά σε άρθρο του Esquire το 2003.
Με το πέρασμα του χρόνου όμως άρχισε να εκδηλώνεται έντονο ενδιαφέρον για την ταυτότητα του ανθρώπου της φωτογραφίας που τραβήχτηκε στις 9:41:15 εκείνου του τραγικού πρωινού.
Ο ρεπόρτερ της The Globe and Mail Peter Cheney επιχείρησε να λύσει τον γρίφο. Ένας από τους ανθρώπους με τους οποίους έχει συνδεθεί ο άγνωστος άνδρας είναι ο Norberto Hernandez που εργαζόταν ως σεφ ζαχαροπλαστικής.
Η φωτογραφία μάλιστα δίχασε από τότε την οικογένεια του Norberto Hernandez. Όταν ο Peter Cheney πήγε στον αδερφό του Tino και την αδερφή του Milagros, και οι δύο συνέδεσαν το πρόσωπο της φωτογραφίας με τον αδερφό τους.
Είχε όμως εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση όταν πήγε με τη φωτογραφία στην κηδεία του, με τη μεγαλύτερη κόρη του Jacqueline να απαντά οργισμένα στον δημοσιογράφο, ενώ και η σύζυγός του Eulogia αρνείται να πιστέψει πως είναι εκείνος.
Ένα χαρακτηριστικό – κλειδί για την ανακάλυψη της ταυτότητας του άγνωστου άνδρα είναι το ανοιχτόχρωμο πορτοκαλί t-shirt που φορούσε και φαίνεται σε μια σειρά 12 λήψεων που απαθανάτισε με τον φακό του ο Drew.
“Εκείνο το πρωί φορούσε Old Navy εσώρουχο. Πράσινο. Μαύρες κάλτσες. Μπλε τζιν. Ένα ρολόι Casio και ένα μπλε Old Navy μπλουζάκι. Όχι πορτοκαλί” θυμάται η Eulogia.
Ένας άλλος όμως υπάλληλος των Windows, ο Jonathan Briley, συνήθιζε να φοράει πορτοκαλί μπλουζάκι και όπως σημείωσε η αδερφή του Gwendolyn θα του ήταν αδύνατο να αναπνεύσει επειδή είχε άσθμα.
Η ταυτότητα πάντως του ανθρώπου της φωτογραφίας δεν έχει επίσημα επιβεβαιωθεί.
Δημοσιεύτηκε στισ

παράξενες φωτο.

Alfred Eisenstaedt – Το φιλί του ναύτη, 1945

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε τελειώσει και οι στρατιώτες στις 14 Αυγούστου 1945 επέστρεφαν στα σπίτια τους.
Μέσα στο γενικότερο κλίμα ευφορίας, το φιλί του ναύτη Glenn McDuffie με την άγνωστή του τότε νοσοκόμα Edith Shain προέκυψε αυθόρμητα στη μέση του δρόμου στην Times Square.
Η στιγμή απαθανατίστηκε από τον Alfred Eisenstaedt και έμεινε στην ιστορία ως “το φιλί του ναύτη”, συμβολίζοντας το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Στις 27 Αυγούστου του 1945 η ασπρόμαυρη φωτογραφία έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό LIFE περνώντας στην αιωνιότητα.
“Ήμουν ευτυχισμένος! Άρχισα να τρέχω στους δρόμους και τότε είδα τη νοσοκόμα. Με είδε και αυτή να είμαι χαμογελαστός… Απλά την πλησίασα και τη φίλησα.
Δεν ανταλλάξαμε ούτε λέξη. Στη συνέχεια μπήκα στον σταθμό του τρένου και κατευθύνθηκα στο Μπρούκλιν“.
Με τον φωτογράφο να μην έχει κρατήσει τα στοιχεία τους, χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια έως ότου αναγνωριστούν τα πρόσωπα της εμβληματικής φωτογραφίας.
Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που θέλησαν να θέσουν εαυτούς ως τους πρωταγωνιστές της διάσημης φωτογραφίας. Η Eith Shain έστειλε επιστολή στον Alfred Eisenstaedt προς το τέλος της δεκαετίας του 1970 ισχυριζόμενη πως είναι εκείνη που απεικονίζεται στη φωτογραφία.
Περιγράφοντας το περιστατικό σημείωνε πως δεν θα μπορούσε να μην του επιτρέψει να τη φιλήσει από τη στιγμή που είχε πολεμήσει και για εκείνη στον πόλεμο.
Από τη στιγμή που η πρωταγωνίστρια είχε αποκαλυφθεί, το περιοδικό LIFE στο τεύχος Αυγούστου του 1980 κάλεσε τον ναύτη να βγει επίσης μπροστά, αποκαλύπτοντας την ταυτότητά του. Την πατρότητα του πρωταγωνιστή διεκδίκησαν αρκετοί άνδρες και μόλις το 2008, στα 81 του χρόνια, αποδόθηκε στον Glenn McDuffie.
Έδινε μάλιστα μια άλλη διάσταση στο διάσημο φιλί, σημειώνοντας πως ήταν ενθουσιασμένος, καθώς με τη λήξη του πολέμου θα απελευθερωνόταν ο αδερφός του που κρατούνταν αιχμάλωτος από τους Γιαπωνέζους.
Σε αντίθεση μάλιστα και από τους ισχυρισμούς του φωτογράφου, σημείωνε πως παρέτεινε το φιλί για να έχει τη δυνατότητα να τους απαθανατίσει.
“Είδα έναν άνδρα να τρέχει προς το μέρος μας. Φοβήθηκα πως μπορεί να είναι κάποιος θυμωμένος σύζυγος ή φίλος που ερχόταν για να με χτυπήσει. Κοίταξα και είδα πως μας έβγαζε φωτογραφία και έτσι παρέτεινα το φιλί για να έχει τη λήψη“.