Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Θυρανοίξια  Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου και Μεταμόρφωσης του Σωτήρα , στην Ξερόβρυση Σκούρτων την 11/10/2014 . 
 Φαίνεται πως ακόμη και τα ερείπια , αρχαίων τόπων  λατρείας , διατηρούν  την Ιερότητα και την  αγιότητα , στον χώρο που τα περιβάλει , σαν να προσμένουν το πλήρωμα του  χρόνου , ώστε να αναδειχθούν και πάλι . Ίσως , η θετική   αυτή αύρα και  ενέργεια που εκπέμπουν , να επηρεάζει ευαίσθητους , ταπεινούς και ευσεβείς  ανθρώπους , μεταδίδοντας τους την φλόγα ,  να τα αναδείξουν , την κατάλληλη στιγμή . Αυτήν την εσωτερική παρόρμηση ένιωσαν ο Ανδρέας ΜΑΡΗΣ  και η Ζωή ΑΓΑΘΗ επισκεπτόμενοι τα ερείπια του πανάρχαιου  Ναού του Αγίου Βασιλείου στην Ξερόβρυση Σκόυρτων  , προ έτους περίπου , οι οποίοι αμέσως  μετά  ,   αποφάσισαν την ανέγερση νέου Ναού , με αποτέλεσμα σήμερα  , ένα ακόμη σεμνό και λιτό εκκλησάκι , να κοσμεί , τον ορεινό όγκο της Πάρνηθας . Πρόκειται για τον δισυπόστατο ναό του Αγίου Βασιλείου και της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα  που κτίσθηκε με πρωτοβουλία και δαπάνη δύο αυτών  , ευσεβών κατοίκων της περιοχής μας , τα θυρανοίξια του οποίου θα τελεσθούν το απόγευμα της 11/10/2014 . Ένα πλινθόκτιστο κεραμοσκέπαστο εκκλησάκι  κτισμένο με πολύ μεράκι και περισσή θρησκευτική κατάνυξη , σε πλήρη αρμονία με το φυσικό του περιβάλλον , ανάμεσα σε έρημα βράχια  , αγριοβελανιδιές , πουρνάρια και σχίνα , μέσα σε μοσχοβολιές που αναδύονται από τις  μυρτιές, τις δάφνες ,  τα θυμάρια , τα φασκόμηλα   και από τα αγριολούλουδα του Βουνού , στην πευκόφυτη  περιοχή της  Ξερόβρυσης Σκούρτων , στα ερείπια μάλιστα του χιλιόχρονου Ναού Αγίου Βασιλείου που προϋπήρχε  εκεί . Οι πετροπέρδικες στις πλαγιές και χαμηλότερα στις ρεματιές τα κοτσύφια , τα αηδόνια και τα ορτύκια , καθώς και οι ήχοι από τα κουδούνια των προβάτων , δημιουργούν  την μουσική υπόκρουση στο μαγευτικό  τοπίο του κάδρου  , σαν να  συνθέτουν μια μαγική μελωδία , υμνολογία  προς τον Ύψιστο Δημιουργό .  Μας εντυπωσίασε ακόμη ο πρωτότυπος και απλός τρόπος με τον οποίο χρησιμοποίησαν τα υλικά οι αυτοδίδακτοι αυτοί χειρώνακτες με πρωτεργάτη τον Ανδρέα , καθώς και  δυσθεόρατη  βελανιδιά στο περίβολο του Ναού με Διάμετρο Κορμού τα 6,5 μέτρα , η οποία δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι κάλλιστα θα μπορούσε να αποτελέσει και διατηρούμενο μνημείο της Φύσης . Το εκκλησάκι του Αγίου Βασιλείου και Μεταμόρφωσης του Σωτήρα θα αποτελεί πλέον από την 11/10/2014 μία πραγματικότητα και μια ζωντανή φωνή στην ερημιά, που θα μας συντροφεύει , αποτελώντας σημείο  ευλαβικής αναφοράς και παρηγοριάς για τους ανθρώπους της υπαίθρου και θα στέκεται εκεί ,  ακοίμητος φρουρός της πίστης μας , μοναχικό και γαλήνιο   έτοιμο να μας υποδεχθεί. και να μας καλωσορίσει, προσκαλώντας το κάθε  διαβάτη που θα περνάει εμπρός του να σταθεί για να κάνει τον σταυρό του και μέσα από την  ταπεινή προσευχή του, να  ηρεμεί   μακριά από το θόρυβο και την πολυκοσμία . Ας είναι ευλογημένοι οι κτήτορες του Ναού αυτού καθώς και όλοι εκείνοι οι κάτοικοι  που περιποιούνται ακούραστα τα πολλά ξωκλήσια της περιοχής μας και όλοι  οι ανώνυμοι πολίτες που τα νοιάζονται και τα λειτουργούν με ευλάβεια. Σκούρτα 5 Οκτωβρίου 2014 ΜΙΧΑΣ Χρήστος 

Δημοσιεύτηκε στισ

http://antikleidi.com/author/iakovidou/~ Mαρία Ιακωβίδου 

Οι σειρήνες του μυαλού μου

Το μυαλό είναι μια μηχανή συνεχούς αναπαραγωγής εικόνας. Κινείται ελεύθερα στη σφαίρα του χρόνου, μετέωρο μεταξύ παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος. Έχει τη δυνατότητα να αναγεννά, στη σφαίρα του μη υλικού, αναμνήσεις ήδη ολοκληρωμένες. Μια αγκαλιά, που τα σώματα που την απάρτιζαν χάθηκαν στους τόπους, ένα φιλί που έσβησε, ένα αποχαιρετισμό που μας γέμισε με πόνο. Σε επόμενη φάση, το μυαλό μπορεί να γεννήσει λόγια που δεν ακούσαμε, εικόνες που ακόμα δεν έχουμε ζήσει, που όμως βαθύτερα επιθυμούμε να ήταν η ζώσα πραγματικότητα.Οι σειρήνες στη μυθολογία ήταν πλάσματα ταυτισμένα με το νερό, τον έρωτα, τον θάνατο. Η μορφή τους, συγγραφικά, ποικίλει από γυναίκες εξαιρετικής ομορφιάς μέχρι ανθρωπόμορφα πουλιά (γυναικείο ανθρώπινο κεφάλι και κορμός πουλιού). Το σίγουρο είναι ότι αποπλανούσαν τους ναυτικούς με το εξαιρετικό τους τραγούδι, τους έκαναν να ξεχνάνε τον προορισμό τους και να τους κατασπάρασσαν.Αυτή είμαι εγώ, εσύ, όλοι μας. Δηλαδή όχι εγώ, εσύ, όλοι μας, ήτοι το ανθρώπινο αποτύπωμα μας, αλλά η σκέψη που μας εκτρέπει από την πεπατημένη, μας παρασύρει και ενδέχεται να μας καταστρέψει. Αγλαόπη (λαμπρή στην όψη) και Θελξιέπεια (γοητευτική στο λόγο), τουλάχιστον σε πρώτη φάση. Είναι η σκέψη η ηδονική, η με κάποιο τρόπο απαγορευμένη και η σίγουρα θελκτική. Με λίγα λόγια, όλοι βρισκόμαστε στο αέναο ταξίδι της ζωής μας, ταυτόχρονα ναύτες και καπετάνιοι της προσωπικής μας γαλέρας, σε μια εκ πρώτης όψεως, καθορισμένη πορεία, η οποία κάποια στιγμή διακόπτεται από την σειρήνα σκέψη. Είναι εκείνη ακριβώς η στιγμή που πρέπει να πάρουμε μια απόφαση. Φοβόμαστε τη σειρήνα και δενόμαστε στο κατάρτι ως άλλος Οδυσσέας ή αφήνουμε τον ηδονιστή εαυτό μας να ζήσει;Ας συμφωνήσουμε να αφήσουμε κατά μέρος το ενδεχόμενο να γίνουμε βορά των γεγονότων και ας μείνουμε μόνο στο παρορμητικό της κατάστασης. Διότι σαφέστατα αν υποθέτουμε ότι θα καταστραφούμε, το πιο σώφρον είναι να αντιδράσουμε λογικά και να απομακρυνθούμε. Τι είναι αυτό λοιπόν που μας εμποδίζει να παρεκκλίνουμε της πορείας μας και να ακολουθήσουμε μια αποπλάνα σκέψη;Τα πράγματα είναι τόσο απλά όσο εμείς τους το επιτρέπουμε. Ο τρόμος είναι μια φυσική παρόρμηση και βιώνεται βάσει συγκεκριμένου περιστατικού. Για παράδειγμα, τρομάζουμε υπό την απειλή ενός μαχαιριού. Ο φόβος από την άλλη, εξίσου φυσικό συναίσθημα, αποδίδεται κυρίως στις σκέψεις μας. Με λίγα λόγια, φόβο μας προκαλεί η ιδέα ενός γεγονότος και όχι αυτό καθ’ εαυτό το γεγονός, το οποίο μπορεί μεν να είναι πραγματωμένο στο παρελθόν ή απλώς δε φανταστικό, προϊόν του μυαλού μας. Καθώς λοιπόν, το μυαλό μας αναπαράγει συνεχώς εικόνες, είναι αυτό που θα ωθήσει να ακολουθήσουμε τη σειρήνα και να αλλάξουμε κατεύθυνση ή θα μας δημιουργήσει φόβο και θα παραμείνουμε στην προδιαγεγραμμένη πορεία μας. Σαφέστατα, εκ προοιμίου ο φόβος δεν είναι πάντα αρνητικός, καθώς μπορεί να λειτουργήσει προφυλακτικά της καταστροφής.Οι ευκαιρίες παρουσιάζονται άπαξ στην ευθεία κίνηση του χρόνου και είναι δική μας η ευθύνη αν θα τις αξιοποιήσουμε ή θα προσπεράσουμε αμέτοχοι. Είναι ένα μπουκάλι που επιπλέει και εμείς αποφασίζουμε αν θα το ανασύρουμε και θα διαβάσουμε το τυλιγμένο σημείωμα ή όχι. Στην πορεία μας, παρουσιάζεται η ηδονική σειρήνα και μας προκαλεί δηλητηριώδεις σκέψεις περί αλλαγής προορισμού. Ο αρνητικά εννοούμενος φόβος αποτελεί μια μηχανή κιμά, από την οποία διέρχεται η σκέψη και καταλήγει άμορφη και άνοστη μάζα. Το θέμα είναι να βρεθεί η κατάλληλη δοσολογία, μυαλού, που δημιουργεί ξεκάθαρες εικόνες, φόβου, που προφυλάσσει από την κακοτοπιά αλλά δεν μας βυθίζει στην λιμνώδη ασφάλεια και φιλτράρισμα σειρήνων σκέψεων που μας οδηγούν στην ευχάριστη και εποικοδομητική αποπλάνηση και όχι στην καταστροφή.Όταν ρώτησαν τον Σωκράτη αν είναι καλύτερα κάποιος να παντρευτεί ή να παραμείνει εργένης αυτός απάντησε: «Παντρέψου. Αν σου πάει καλά, θα γίνεις λίγο ευτυχισμένος. Αν σου πάει στραβά, θα γίνεις φιλόσοφος». Και κάπως έτσι πρέπει να σκεπτόμαστε. Ο φόβος είναι πάντα η μια επιλογή. Υπάρχει όμως και εναλλακτική. Εξάλλου, καμία καλή ιστορία δεν παραμένει αξέχαστη χωρίς ανατροπές και παρακάμψεις. Καμία ομελέτα δεν γίνεται αν δεν σπάσουμε αυγά..~ Mαρία Ιακωβίδου  http://antikleidi.com/author/iakovidou/