Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Ο πύργος των Αθηνών 

Με την ονομασία αυτή είναι γνωστό το υψηλότερο κτίριο της Ελλάδας κι ένα από τα υψηλότερα της Ευρώπης την εποχή της αποπεράτωσής του το 1971. Βρίσκεται στην Αθήνα επί της οδού Μεσογείων 2-4 και είναι μετά την Ακρόπολη το πλέον αναγνωρίσιμο κτίριο της πρωτεύουσας. Θα μπορούσαμε να πούμε με υπερβολική δόση αυθαιρεσίας ότι είναι η απάντηση της σύγχρονης Ελλάδας στους αρχαίους προγόνους της. Έχει ύψος 103 μέτρα και αποτελείται από 28 ορόφους, ενώ δίπλα του υπάρχει ένα χαμηλότερο κτίριο ύψους 65 μέτρων. Όλο αυτό το κτιριακό συγκρότημα φιλοξενεί γραφεία και καταστήματα.

Ο Πύργος των Αθηνών είναι ένα από τα λίγα υψηλά κτίρια της πρωτεύουσας, σε μία πόλη που πάσχει ανεξήγητα από πολεοδομική υψοφοβία. Οι λόγοι πολλοί: η καταλυτική παρουσία του ιερού βράχου της Ακρόπολης, η σεισμικότητα του Αττικού εδάφους, η μη διατάραξη του Αττικού τοπίου, αλλά και ιδεολογικο-κοινωνικές παράμετροι.Η ιστορία του κτιρίου ταυτίζεται με την ταχύτατη οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας τη δεκαετία του ’60. Ο οικοδομικός τομέας δια της αντιπαροχής έπαιζε πρωταγωνιστικό ρόλο και το επάγγελμα του πολιτικού μηχανικού ήταν το πιο περιζήτητο. Η τυπική οικοδομή της εποχής ήταν η πολυκατοικία των έξι ορόφων και το υψηλότερο κτίριο της Αθήνας το δεκατεσσάρων ορόφων ξενοδοχείο «Χίλτον», που αποπερατώθηκε το 1963.Όλα αυτά βάλθηκε να τα ξεπεράσει η οικοδομική εταιρεία «Αλβέρτης – Δημόπουλος Α.Ε.», μία από τις μεγαλύτερες της εποχής εκείνης, με σημαντικά έργα στην Ελλάδα (Αμερικανική και Βρετανική Πρεσβεία, Ευγενίδειο Πλανητάριο κ.ά.) και τη Μέση Ανατολή. Οι ιδιοκτήτες της εταιρείας θέλησαν να κατασκευάσουν έναν ουρανοξύστη στην Αθήνα για να αποτυπώσουν το στίγμα της επιτυχημένης πορείας τους.Τους βοήθησε σε αυτό και ο αναπτυξιακός νόμος της χούντας (ΑΝ 395/68 «Περί του ύψους των οικοδομών και ελευθέρας δομήσεως»), που προέβλεπε την ανέγερση υψηλών κτηρίων σε πανταχόθεν ελεύθερο χώρο. Μέχρι τότε το μέγιστο ύψος των κτιρίων ήταν τα 35 μέτρα (σήμερα 27 μέτρα). Σίγουρα, η μεγαλομανία των απριλιανών έπαιξε το ρόλο της, αλλά είχαν και στόχο την ανάδειξη της Αθήνας ως διεθνούς επιχειρηματικού κέντρου.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/

Δημοσιεύτηκε στισ

ΑΝΑΖΗΤΕΙ ΤΟΥΣ ΕΝΟΧΟΥΣ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ 2007

 06.10.2014«Εως τις 30 Αυγούστου, 74 άνθρωποι (εκ των οποίων εννέα πυροσβέστες και δύο πιλότοι πυροσβεστικών αεροσκαφών) είχαν χάσει τη ζωή τους, είχαν καεί 1.500 σπίτια, ενώ 6.000 άνθρωποι είχαν μείνει άστεγοι. Με την Ηλεία να δέχεται το πιο φονικό πλήγμα, σε Αττική, Μεσσηνία, Αρκαδία, Αχαΐα, Λακωνία, Αργολίδα, Κορινθία, Εύβοια και Φθιώτιδα καταστράφηκαν συνολικά 4.500.000 ελαιόδεντρα και απανθρακώθηκαν 60.000 αιγοπρόβατα. Εκείνο το καλοκαίρι η Ελλάδα έχασε περίπου 2.700.000 στρέμματα πρασίνου».  
Αυτά έγραφε, μεταξύ πολλών άλλων, το συγκλονιστικό άρθρο της «κυριακάτικης δημοκρατίας» που έφερε τον εύγλωττο τίτλο «Πυροτρομοκρατία για να φύγει ο Καραμανλής». Το δημοσίευμα της εφημερίδας μας είχε ως επίκεντρο το υπό έκδοση βιβλίο «Οι ασύμμετρες πυρκαγιές του 2007 στην Ελλάδα», που φέρει την υπογραφή δύο ανθρώπων οι οποίοι αφιέρωσαν τη ζωή τους στο Πυροσβεστικό Σώμα.  
Συγγραφείς είναι οι Ιωάννης Π. Σταμούλης και Νικόλαος Γ. Διαμαντής, πρόεδρος και επίτιμος πρόεδρος αντίστοιχα της Ενωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος.  
Οι δύο βετεράνοι πυροσβέστες με αναλυτικό και εμπεριστατωμένο τρόπο παραθέτουν σειρά ερμηνειών για τα αναπάντητα ερωτήματα, τα οποία βασανίζουν ακόμα και σήμερα τους Ελληνες, που δεν μπορούν να λησμονήσουν τη βιβλική καταστροφή του καλοκαιριού του 2007.  
Η έρευνά τους και η επεξεργασία των στοιχείων που συγκέντρωσαν για τη στρατιωτικού τύπου επίθεση που δέχτηκε η πατρίδα μας τους οδήγησε στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για εφαρμογή ενός ενιαίου σχεδιασμού, «με πολλούς και οργανωμένους εκτελεστές».  
Φυσικά, όλα τα γεγονότα, οι απώλειες των ανθρώπινων ζωών και το τρομερό πλήγμα στον ελληνικό δασικό πλούτο και στην οικονομία μας σημειώθηκαν πριν από τις εκλογές, τις διαπραγματεύσεις για το όνομα των Σκοπίων και τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη.  
Είναι ζήτημα εθνικής αξιοπρέπειας, δικαιοσύνης και απόδοσης τιμής στους αδικοχαμένους συμπολίτες μας εκείνου του «μαύρου» καλοκαιριού να εντοπιστούν οι ηθικοί και οι φυσικοί αυτουργοί του εγκλήματος και να υποστούν όλα όσα επιβάλλουν οι ελληνικοί και οι διεθνείς νόμοι.  
Μια καλή αρχή ξετυλίγματος του κουβαριού είναι το βιβλίο των δύο σπουδαίων Ελλήνων πυροσβεστών.http://www.dimokratianews.gr/

Δημοσιεύτηκε στισ

Η Κατάρα του Τράγου

30Αθλητικός μύθος, που προσπαθεί να εξηγήσει γιατί η ομάδα μπέιζμπολ των Σικάγο Καμπς (Chicago Cubs) δεν έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα στις ΗΠΑ από το 1945, ούτε έχει φθάσει στον τελικό από τότε.Η ιστορία ξεκινά τα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα από τον Παλαιόπυργο Αρκαδίας. Ο νεαρός Βασίλης Σιάνης, όπως και χιλιάδες άλλοι συμπατριώτες μας, αφήνει το χωριό του και μεταναστεύει στο Σικάγο για την αναζήτηση καλύτερης τύχης. Δουλεύει σκληρά και το 1934 καταφέρνει να κάνει το αμερικάνικο όνειρο πραγματικότητα. Με 205 δολάρια αγοράζει το εστιατόριο Lincoln Tavern, το μετονομάζει σε Billy Goat Tavern και σύντομα γίνεται αντικείμενο συζήτησης, με πελάτες την αφρόκρεμα της Πόλης των Ανέμων. Μασκότ του καταστήματος ήταν ο Μέρφι, ένας συμπαθής τράγος, τον οποίο ο ιδιοκτήτης του είχε σώσει από βέβαιο θάνατο, όταν είχε τραυματιστεί σοβαρά, πέφτοντας από το φορτηγό που τον μετέφερε.Ο Γουίλιαμ Σιάνης, τώρα, είναι ένας αξιοσέβαστος πολίτης του Σικάγου, οπαδός του Δημοκρατικού Κόμματος (το 1944 κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στο Σικάγο κρέμασε μια ταμπέλα στο μαγαζί του που έγραφε «Απαγορεύεται η είσοδος σε Ρεπουμπλικάνους») και της ομάδας των Σικάγο Καμπς. Είχε δικό του θεωρείο στο Ρίνγκλεϊ Φιλντ, αλλά και μια μεγάλη παραξενιά. Συνήθιζε να πηγαίνει στο γήπεδο μαζί με τον αγαπημένο του τράγο Μέρφι. Η παραξενιά του αυτή είχε γίνει αποδεκτή από τους φιλάθλους των Καμπς, που θεωρούσαν τον Μέρφι, το γούρι της ομάδας. Μάλιστα, πριν από τα εντός έδρας παιγνίδια των Καμπς, ο Μέρφι έκανε το γύρο του γηπέδου με τον κύριό του, γνωρίζοντας την αποθέωση κάθε φορά.Ο Οκτώβριος του 1945 ήταν σημαντικός για τους Καμπς. Είχαν φτάσει για 16η φορά σε τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μπέιζμπολ, όπως ονομάζουν οι Αμερικανοί το εθνικό τους πρωτάθλημα και με αντιπάλους τους Ντιτρόι Τάιγκερς (Detroit Tigers) διεκδικούσαν τον τρίτο τους τίτλο σε μια σειρά επτά αγώνων. Όλα πήγαιναν καλά μέχρι το τέταρτο παιγνίδι και οι Καμπς ήταν μπροστά με 2-1 νίκες, έχοντας σπάσει μία φορά την έδρα των αντιπάλων τους.Στις 6 Οκτωβρίου 1945, 42.923 φίλαθλοι γέμισαν το Ρίνγκλεϊ Φιλντς, για τον τέταρτο αγώνα της σειράς, που θα έκρινε πολλά. Ανάμεσα στους θεατές, ο Σιάνης με τον Μέρφι. Τα πράγματα από την αρχή πήγαιναν στραβά για τους γηπεδούχους. Στην 7η περίοδο (inning), οι αντίπαλοί τους προηγούνταν με 4-1 και ήταν κοντά στην ισοφάριση με 2-2 νίκες.Εκείνη τη στιγμή, που τα νεύρα ήταν τεντωμένα, βρήκε την ώρα ο Μέρφι να κάνει την ανάγκη του. Σε χρόνο μηδέν, μια δυσάρεστη οσμή απλώθηκε γύρω από το θεωρείο του Σιάνη, δημιουργώντας αποπνικτική ατμόσφαιρα. Οι επίσημοι άρχισαν να δυσφορούν και να διαμαρτύρονται. Ο Πρόεδρος των Καμπς, Φίλιπ Ρίνγκλεϊ εξοργίστηκε και ζήτησε αμέσως από τους άνδρες ασφαλείας να βγάλουν έξω τον συμπαθή τράγο. Ο Σιάνης το θεώρησε προσβολή και λογομάχησε με τον Ρίνγκλεϊ. Σε κάποια στιγμή ακούστηκε να καταριέται την ομάδα: «Να μην φθάσει ποτέ άλλοτε σε τελικό!» και στη συνέχεια αποχώρησε οργισμένος.Η κατάρα του φαίνεται να έπιασε. Οι Σικάγο Καμπς όχι μόνο έχασαν το πρωτάθλημα του 1945 (4-3 οι νίκες για τους Ντιτρόιτ Τάιγκερς), αλλά βυθίστηκαν στην αφάνεια για πολλά χρόνια. Οι οπαδοί τους δεν ξέχασαν την Κατάρα του Τράγου, όπως έμεινε στην αθλητική ιστορία των ΗΠΑ το περιστατικό. Πολλές φορές ζήτησαν από τον Σαμ Σιάνη, που σήμερα διευθύνει την αλυσίδα εστιατορίων Billy Goat Tavern του θείου του, να λύσει τα μάγια. Επιστρατεύτηκαν τράγοι, έκαναν τον γύρω του γηπέδου, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.Η ομάδα στην πορεία του χρόνου καλυτέρευσε τις επιδόσεις της, αλλά τελικό δεν είδε ακόμη. Ο δράστης της υπόθεσης Γουίλιαμ Σιάνης δεν πάτησε από τότε στο γήπεδο των Καμπς. Αφοσιώθηκε στις επιχειρήσεις του και πέθανε σε βαθιά γεράματα στις 22 Οκτωβρίου 1970.ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/

Δημοσιεύτηκε στισ

Θυρανοίξια  Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου και Μεταμόρφωσης του Σωτήρα , στην Ξερόβρυση Σκούρτων την 11/10/2014 . 
 Φαίνεται πως ακόμη και τα ερείπια , αρχαίων τόπων  λατρείας , διατηρούν  την Ιερότητα και την  αγιότητα , στον χώρο που τα περιβάλει , σαν να προσμένουν το πλήρωμα του  χρόνου , ώστε να αναδειχθούν και πάλι . Ίσως , η θετική   αυτή αύρα και  ενέργεια που εκπέμπουν , να επηρεάζει ευαίσθητους , ταπεινούς και ευσεβείς  ανθρώπους , μεταδίδοντας τους την φλόγα ,  να τα αναδείξουν , την κατάλληλη στιγμή . Αυτήν την εσωτερική παρόρμηση ένιωσαν ο Ανδρέας ΜΑΡΗΣ  και η Ζωή ΑΓΑΘΗ επισκεπτόμενοι τα ερείπια του πανάρχαιου  Ναού του Αγίου Βασιλείου στην Ξερόβρυση Σκόυρτων  , προ έτους περίπου , οι οποίοι αμέσως  μετά  ,   αποφάσισαν την ανέγερση νέου Ναού , με αποτέλεσμα σήμερα  , ένα ακόμη σεμνό και λιτό εκκλησάκι , να κοσμεί , τον ορεινό όγκο της Πάρνηθας . Πρόκειται για τον δισυπόστατο ναό του Αγίου Βασιλείου και της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα  που κτίσθηκε με πρωτοβουλία και δαπάνη δύο αυτών  , ευσεβών κατοίκων της περιοχής μας , τα θυρανοίξια του οποίου θα τελεσθούν το απόγευμα της 11/10/2014 . Ένα πλινθόκτιστο κεραμοσκέπαστο εκκλησάκι  κτισμένο με πολύ μεράκι και περισσή θρησκευτική κατάνυξη , σε πλήρη αρμονία με το φυσικό του περιβάλλον , ανάμεσα σε έρημα βράχια  , αγριοβελανιδιές , πουρνάρια και σχίνα , μέσα σε μοσχοβολιές που αναδύονται από τις  μυρτιές, τις δάφνες ,  τα θυμάρια , τα φασκόμηλα   και από τα αγριολούλουδα του Βουνού , στην πευκόφυτη  περιοχή της  Ξερόβρυσης Σκούρτων , στα ερείπια μάλιστα του χιλιόχρονου Ναού Αγίου Βασιλείου που προϋπήρχε  εκεί . Οι πετροπέρδικες στις πλαγιές και χαμηλότερα στις ρεματιές τα κοτσύφια , τα αηδόνια και τα ορτύκια , καθώς και οι ήχοι από τα κουδούνια των προβάτων , δημιουργούν  την μουσική υπόκρουση στο μαγευτικό  τοπίο του κάδρου  , σαν να  συνθέτουν μια μαγική μελωδία , υμνολογία  προς τον Ύψιστο Δημιουργό .  Μας εντυπωσίασε ακόμη ο πρωτότυπος και απλός τρόπος με τον οποίο χρησιμοποίησαν τα υλικά οι αυτοδίδακτοι αυτοί χειρώνακτες με πρωτεργάτη τον Ανδρέα , καθώς και  δυσθεόρατη  βελανιδιά στο περίβολο του Ναού με Διάμετρο Κορμού τα 6,5 μέτρα , η οποία δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι κάλλιστα θα μπορούσε να αποτελέσει και διατηρούμενο μνημείο της Φύσης . Το εκκλησάκι του Αγίου Βασιλείου και Μεταμόρφωσης του Σωτήρα θα αποτελεί πλέον από την 11/10/2014 μία πραγματικότητα και μια ζωντανή φωνή στην ερημιά, που θα μας συντροφεύει , αποτελώντας σημείο  ευλαβικής αναφοράς και παρηγοριάς για τους ανθρώπους της υπαίθρου και θα στέκεται εκεί ,  ακοίμητος φρουρός της πίστης μας , μοναχικό και γαλήνιο   έτοιμο να μας υποδεχθεί. και να μας καλωσορίσει, προσκαλώντας το κάθε  διαβάτη που θα περνάει εμπρός του να σταθεί για να κάνει τον σταυρό του και μέσα από την  ταπεινή προσευχή του, να  ηρεμεί   μακριά από το θόρυβο και την πολυκοσμία . Ας είναι ευλογημένοι οι κτήτορες του Ναού αυτού καθώς και όλοι εκείνοι οι κάτοικοι  που περιποιούνται ακούραστα τα πολλά ξωκλήσια της περιοχής μας και όλοι  οι ανώνυμοι πολίτες που τα νοιάζονται και τα λειτουργούν με ευλάβεια. Σκούρτα 5 Οκτωβρίου 2014 ΜΙΧΑΣ Χρήστος