Αρχίζουν τα οργώματα στο κτήμα Αφθονία….
Χρειάζεται δουλειά για να μπορέσεις να αφήσεις πίσω αυτό που δεν έχεις πια. Να αποδεσμευτείς και ν’ αρχίσεις να σκέφτεσαι αυτό που ακολουθεί. Πρόκειται, κατά τη γνώμη μου για τη χειρότερη πρόκληση με την οποία βρίσκεσαι αντιμέτωπος όταν είσαι ένας υγιής ενήλικος. Να ξέρεις ότι μπορείς πραγματικά να αντιμετωπίσεις την απώλεια οποιουδήποτε πράγματος. Αυτό είναι το κουράγιο, η δύναμη της ωριμότητας: να έχεις την πεποίθηση ότι μπορείς να αντιμετωπίσεις ό,τι και να σου συμβεί, ακόμη και την ιδέα ότι κάποια στιγμή κι εσύ ο ίδιος δεν θα υπάρχεις. Ίσως έτσι, μέσω της συνειδητοποίησης πως όλοι μου οι δεσμοί είναι προσωρινοί, μπορέσω να δεχτώ και ορισμένα άλλα πράγματα που είναι από τα δυσκολότερα να δεχτεί κανείς: Ότι δεν είμαι αιώνιος, ότι είναι ορισμένος ο χρόνος για το πέρασμά μου από αυτόν τον κόσμο, από τον τόπο αυτό, το συγκεκριμένο διάστημα. Λένε πως ήταν κάποιος μια φορά που πήγε να επισκεφτεί έναν διάσημο ραβίνο, να τον συμβουλευθεί για κάποιο θρησκευτικό ζήτημα. Μπαίνει στο σπίτι του ραβίνου και το βλέπει τελείως άδειο. Υπήρχαν μόνο δύ σκαμνάκια, ένα στρώμα ριγμένο στο πάτωμα κι ένα απλά τραπεζάκι.
Ο επισκέπτης αφού πήρε τις απαντήσεις που ήθελε στο ζήτημα που τον απασχολούσε, ρωτάει τον ραβίνο: “Με συγχωρείτε, ραβίνε… Πού είναι τα έπιπλά σας;” Ο ραβίνος του λέει: “Τα δικά σου που είναι;” Ο επισκέπτης του απαντάει: “Μα εγώ δεν είμαι από δω, περαστικός είμαι από αυτήν την πόλη”. “Κι εγώ περαστικός είμαι…”, του λέει ο ραβίνος. Φαίνεται ότι ζούμε σ΄ έναν κόσμο όπου αγοράζουμε, αποκτούμε ένα σωρό πράγματα και μένουμε δεμένοι σ’ αυτά. Ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου, από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, η βιομηχανική κοινωνία μας υποσχόταν κάτι που στην πραγματικότητα δεν θα μπορούσε ποτέ να πραγματοποιήσει – αλλά αυτό δεν μας το είπε κανείς. Μας υποσχέθηκε ότι αν μπορέσουμε να αγοράσουμε όλα όσα θέλουμε, τότε θα είμαστε καλά, δεν θα υποφέρουμε, και τα λοιπά… και τα λοιπά… Μας ξεγέλασαν! Μας είπαν ψέματα! Καταλαβαίνεις; Ψέματα!
Η ιστορία έδειξε ότι όλα ήταν ένα ψέμα!
Απόσπασμα από το βιβλίο “Ο δρόμος των δακρύων“, του Αργεντίνου ψυχοθεραπευτή Χόρχε Μπουκάι, εκδόσεις opera/animus
Πηγή: psycheandlife2.wordpress.com Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Αντικλείδι, http://antikleidi.com/2014/10/17/
Αυτά είναι τα τρία σημαντικότερα πράγματα που ο Μπιλ Γκέιτς έμαθε από τον μέντορα του
Ο Μπιλ Γκέιτς είναι σίγουρα ένας από τους πιο αξιοζήλευτους εκατομμυριούχους στον κόσμο. Ωστόσο κάνεις δε γεννιέται επιτυχημένος και ακόμα κι αν φτάσει στην κορυφή, συνεχίζει να μαθαίνει.
Τις πολύτιμες συμβουλές του φίλου και μέντορα του Γουόρεν Μπάφετ, οι οποίες τον βοήθησαν να χτίσει αλλά και να διατηρήσει την «αυτοκρατορία» του, αποκαλύπτει ο Μπιλ Γκέιτς, μιλώντας στο Business Insider
Να κοιτάζεις την «γενική εικόνα»
Όταν ο Γκέιτς συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Μπάφετ, το άμεσο ένστικτο του ήταν να επικεντρωθεί στην επιφάνεια της επιτυχίας του: συλλογή και επένδυση σε μετοχές. Αλλά ο Γκέιτς γρήγορα έμαθε ότι το κλειδί για την επιτυχία του Μπάφετ βρίσκεται πολύ πιο βαθιά, στην γενική εικόνα μιας επιχείρησης: «Έχει ένα ολόκληρο πλαίσιο για την επιχειρηματική σκέψη που είναι πολύ ισχυρό» είχε πει ο ίδιος ο Γκέιτς. Αντί να εστιάζει στις λεπτομέρειες της κάθε ημέρας, ο Μπάφετ κοιτάζει τη συνολική ανάπτυξη. «Μιλά για την αναζήτηση της εταιρείας – το ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα – και αν αυτό συρρικνώνεται ή αυξάνεται» εξηγεί ο Γκέιτς. «Λέει ότι ο μέτοχος οφείλει να ενεργεί σαν να κατέχει το σύνολο των επιχειρήσεων, κοιτάζοντας το μελλοντικό κέρδος και να αποφασίσει αν αξίζει»
Να είστε ειλικρινείς με τους μετόχους.
Ο Μπάφετ στέλνει κάθε τόσο ένα e-mail στους μετόχους του, μια πρακτική που ενέπνευσε τον Γκέιτς να αρχίσει να κάνει το ίδιο. Ενώ οι επιστολές του Μπάφετ προσφέρουν επιχειρηματικές και επενδυτικές ιδέες, ο Γκέιτς πιστεύει ότι την ειλικρίνειά του είναι αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει. «Είναι πρόθυμος να μιλήσει ειλικρινά και να επικρίνει πράγματα όπως δικαιώματα προαίρεσης αγοράς μετοχών και παραγώγων χρηματοοικονομικών προϊόντων» εξηγεί ο Γκέιτς. «Δεν φοβάται να πάρει θέσεις, όπως τη στάση του για την αύξηση των φόρων για τους πλούσιους, που αντιβαίνουν στο συμφέρον του.»
Να εκτιμάς το χρόνο σου
«Δεν έχει σημασία πόσα χρήματα έχετε, δεν μπορείτε να αγοράσετε περισσότερο χρόνο» μας θυμίζει ο Γκέιτς, σημειώνοντας ότι ο Μπάφετ το καταλαβαίνει αυτό καλύτερα από τον καθένα. Μάλιστα κάνει μια προσπάθεια να είναι στη διάθεση των στενότερων συνεργατών του και πάντα βρίσκει χρόνο για να απαντήσει προσωπικά τηλεφωνήματα από αυτούς. «Είναι πολύ γενναιόδωρος με το χρόνο του για τους ανθρώπους που εμπιστεύεται» εξηγεί ο Γκέιτς.














