ΤΟ ΑΠΟΚΡΥΦΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΡΩΜΗΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Γράφει ο Ιωάννης Κορνιλάκης – Συγγραφέας του έργου “Ιωάννης Καποδίστριας ο Άγιος 
της πολιτικής”

Η είδηση δεν είναι αυτή που φαίνεται. Η είδηση η πραγματική είναι αυτή που δεν φαίνεται.
 Αναρωτιέμαι πολλές φορές, εάν οι άνθρωποι εφαρμόζουν μία από τις επισημάνσεις που
 κατέθεσε ο Χριστός στη γη, και μάλιστα με τρόπο επιδεικτικά σκληρό. «Ὑποκριταί τό μέν
 πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν, τά δέ σημεῖα τῶν Καιρῶν οὐ δύνασθε γνῶναι;»
(Ματθ. ιστ΄ 3). Στη βάση αυτή διατυπώνεται το ερώτημα εάν υπάρχει κάποιο σημείο των καιρών, 
που εφάνη στην πρόσφατη συνάντηση  του Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου και του Οικουμενικού
 Πατριάρχου Βαρθολομαίου και μάλιστα εκεί, στην Πόλη των πόλεων, την Κωνσταντινούπολη 
και στην έδρα του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, στο Φανάρι. Σημείον η ημερομηνία άφιξης
 του προκαθημένου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, η οποία κατεγράφη πλέον δημοσιογραφικά,
 αλλά κυρίως ιστορικά. 29 Νοεμβρίου 2014.

Ασχολούμενος μερικές δεκαετίες με την Βυζαντινή ιστορία αλλά και την νεότερη Ελληνική,

αντιμετώπιζα με δέος τη χρονική διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. 1123 χρόνια. 

Από τις 11 Μαΐου 330 μ.Χ και τον επίσημο εγκαινιασμό της Κωνσταντινούπολης από τον
 Μέγα Κωνσταντίνο, μέχρι και την αποφράδα Τρίτη της 29ης Μαΐου 1453 που σηματοδότησε
 την πτώση της. Επί 11 και πλέον αιώνες, 1123 χρόνια ακριβώς, στην Αγία Σοφία και στους
 εκατοντάδες ιερούς ναούς της, τελούνταν λειτουργίες της Ορθοδοξίας. 

Επί 1123 χρόνια ο Βυζαντινός αετός κυμάτιζε στην Κωνσταντινούπολη. Επί 1123 χρόνια
 ο Ελληνισμός κυριαρχούσε ταυτόχρονα με τον Χριστιανισμό, και αυτό υπήρξε Θεϊκή οικονομία,
 παρ’ ότι στους 11 αυτούς αιώνες υπήρξαν αίσχη, αθλιότητες και αμαρτίες.

Όταν επεριπερρίσευσε η αμαρτία, η Χάρις δεν επλεόνασε και η Πόλη έπεσε. Σε μια τέτοια χρονική
 διάρκεια μιας Αυτοκρατορίας, υπήρξε αρχή υπήρξε και τέλος.
Υπήρξε η 11η Μαΐου 330, υπήρξε και η 29η Μαΐου 1453. Σε μια χρονική διάρκεια όμως υπάρχε
 και το μέσον. Το μέσον όμως είναι συγκεκριμένο, 561 χρόνια και 6 μήνες. Κάνοντας έναν απλό
 υπολογισμό διαπιστώνουμε ότι ο Ελληνισμός κράτησε την Κωνσταντινούπολη 1123 χρόνια. 

Η επίσημη επίσκεψη της Δύσης δια του  Προκαθημένου της στην Ανατολή, έγινε ακριβώς στα 561

 χρόνια και 6 μήνες απ’ την 29η Μαΐου 1453. Την αποφράδα ημέρα της Άλωσης η Δύση έλειπε. 
Την αποφράδα ημέρα της Άλωσης η Δύση δεν βοήθησε την Ανατολή, αν και της ζητήθηκε 
η συνδρομή της. Την αποφράδα ημέρα της Άλωσης η Δύση ως άσωτος υιός, η Παλαιά Ρώμη, 
έστρεψε τα νώτα της στη Νέα Ρώμη. Την αποφράδα ημέρα της Άλωσης παρέμεινε στο αξίωμα 
της διάσπασης, της διχόνοιας και του σχίσματος, παρ’ ότι είχαν περάσει 399 χρόνια από το 1054…

Και σήμερα, στις 29 Νοεμβρίου 2014, ο Προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Πάπας
 Φραγκίσκος, κλείνει την κεφαλή στον Οικοδεσπότη της Ορθοδόξου Χριστιανοσύνης
 Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και δέχεται τον Πατρικό ασπασμό με ιστορικό συμβολισμό…
 Η εικόνα εύγλωττη. Για αυτούς βέβαια που μπορούν και θέλουν να καταλάβουν…

ΠΑΝΑΓΙΑ “ΙΝΑ ΩΣΙΝ ΕΝ”
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΔΟΞΑ
Και αυτή η εικόνα πραγματοποιήθηκε ακριβώς στο μέσον,
 στα 561 χρόνια και 6 μήνες από την αποφράδα Τρίτη. 
Ας θυμηθούμε όμως στο σημείο αυτό ένα Θεοτοκίο του
 Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού που αναφέρεται στην Θεοτόκο,
 την Υπέρμαχο Στρατηγό και Προστάτιδα της Πόλης.
 «ὑμνήσωμεν Μαρίαν τήν Παρθένον…Αὕτη τό μεσότειχον τῆς
 ἔχθρας καθελοῦσα, εἰρήνην ἀντεισῆξε, καί τό βασίλειον
 ἠνέῳξε…θαρσείτω λαός τοῦ Θεοῦ· καί γάρ αὐτός πολεμήσει
 τούς ἐχθρούς ὡς παντοδύναμος». Στο ίδιο Θεοτοκίο η Κυρία
 Θεοτόκος αποκαλείται Παγκόσμιος Δόξα. 
Ίσως δεν αποτελεί σύμπτωση, ότι ακριβώς στο μέσον την 29η
 Νοεμβρίου 2014 εόρταζε και ένας Άγιος με συμβολικό όνομα, 
ο Όσιος Παγκόσμιος. Στη βάση τέλος του γενικότερου
 γεωπολιτικού σχεδίου στη γειτονιά μας, το μέσον αυτό
 ίσως να  αποτελεί Σημείον εξελίξεων, και όποιος

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΓΚΡΕΜΙΣΤΗΚΕ: ΤΑ ΤΟΞΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΡΚΙΝΟ ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΝ

Posted: Ιουνίου 24, 2014 at 11:48 μμ, Last Updated: Ιουνίου 24, 2014 at 8:35 μμ

prokaloun-karkino

Η νέα έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από το αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (NIH), έχει συνταράξει το μύθο που επικρατεί ότι στην πραγματικότητα τα φάρμακα της χημειοθεραπείας καταπολεμούν τον καρκίνο.Αντίθετα, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, Amherst, (UMA) διαπίστωσαν ότι αυτά τα κλινικά δηλητήρια, αν και μερικές φορές αρχικά είναι αποτελεσματικά στην αναχαίτιση της ανάπτυξης και της διάδοσης των υπαρχόντων καρκινικών κυττάρων, τελικά, προκαλούν μεγάλες ζημιές των βλαστικών κυττάρων που προκαλούν ακόμη περισσότερο καρκίνο.Δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS), η ομάδα που εργάστηκε για το έργο ερεύνησε πώς τα χημειοθεραπευτικά επηρεάζουν συστηματικά το σώμα με τη δοκιμή τους στις μύγες των φρούτων. Σύμφωνα με την ανακοίνωση σχετικά με τη μελέτη, οι επιστήμονες χορήγησαν ανθρώπινα ισοδύναμες δόσεις χημειοθεραπευτικών φαρμάκων σε Δροσόφιλα, ένα είδος μύγας των φρούτων, που είχαν γεννήσει με ανθρώπινο καρκινογόνο γονίδιο, το οποίο ενεργοποιήθηκε στα εντερικά βλαστικά κύτταρα των μυγών ».Οι Μύγες των φρούτων αποδεικνύουν ότι προκαλούν καρκίνο οι επιδράσεις των φαρμάκων της χημειοθεραπείας στον άνθρωπο
Τα Δροσόφιλα, αποδεικνύεται, ότι είναι τέλεια δείγματα για αυτό το είδος του πειράματος, επειδή τα ​​μικροπεριβάλλοντα τους είναι κατάλληλα ταιριαγμένα για την αξιολόγηση του τμήματος, της διαφοροποίησης και του θανάτου των βλαστικών κυττάρων που εκτίθενται σε εξωτερικές επιρροές. Όσον αφορά στα φάρμακα της χημειοθεραπείας, τα δροσόφιλα χρησίμευσαν ως βέλτιστα δείγματα για την παρέκταση των δεδομένων σχετικά με το πώς τα ανθρώπινα βλαστικά κύτταρα ανταποκρίνονται στη δηλητηρίαση με αυτές τις χημικές ουσίες.Η ομάδα ήταν σε θέση να λάβει 88 δείγματα που χρησιμοποιούνται επί του παρόντος στα φάρμακα της χημειοθεραπείας από το Εθνικό Ίδρυμα Καρκίνου (NCI) , καθώς και ενα ιστορικό 6.000 μικρών μορίων από το Ινστιτούτο Χημείας του Χάρβαρντ και Κυτταρικής Βιολογίας, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τη δοκιμή των φαρμάκων. Από αυτό, οι ερευνητές εντόπισαν αρκετές νέες ενώσεις, συμπεριλαμβανομένων τριών κινεζικών φαρμακευτικών εκχυλισμάτων ικανά να αναστέλλουν τους όγκους χωρίς να προκαλούν επιβλαβείς παρενέργειες.Ταυτόχρονα, τουλάχιστον επτά από τα δοκιμασμένα φάρμακα της χημειοθεραπείας, καθένα από τα οποία είναι σήμερα σε χρήση στην δυτική ιατρική, βρέθηκαν να προκαλούν σημαντικές παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένου τον υπερ-πολλαπλασιασμό των αρχέγονων κυττάρων. Λαμβάνοντας αυτά τα φάρμακα, έμαθαν, ότι προκάλεσαν μικρές αυξήσεις «όγκων» να προκύψουν από τα βλαστικά κύτταρα, τα οποία, λαμβάνοντας υπόψη το σωστό περιβάλλον και το γενετικό υπόβαθρο, θα μπορούσαν να γυρίσουν σε κακοήθη.«Ανακαλύψαμε ότι διάφορα χημειοθεραπευτικά που σταματούν τους ταχέως αναπτυσσόμενους όγκους έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα σχετικά με τα βλαστικά κύτταρα στο ίδιο ζώο, προκαλώντας τα να διαιρούνται πολύ γρήγορα «, δήλωσε ο Μισέλ Μάρκστέιν, ένας μοριακός βιολόγος από το UMA και ομο-συντάκτης της νέας μελέτης. «Αυτή ήταν μια έκπληξη, διότι έδειξε ότι το ίδιο φάρμακο μπορεί να έχει αντίθετες δράσεις επί των κυττάρων στο ίδιο ζώο:. καταστολή της ανάπτυξης του όγκου σε ένα κυτταρικό πληθυσμό, αρχίζοντας την ανάπτυξη σε ένα άλλο »

Κι αν είναι πλήθος τα άσκημα

Κι αν είναι τ’ άδεια αφέντες 
Φτάνει μια σκέψη , μια ψυχή
Φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω
Να δώσει νόημα στων πολλών την ύπαρξη 
Ένας φτάνει