Ελληνικά και Ισραηλινά μαχητικά μαζί στον αέρα με τους Αρχηγούς παρόντες (ΦΩΤΟ)
Παρασκευή 12-12-2014 17:36Επιμέλεια: Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣΆσκηση αεροπορικών επιχειρήσεων στην οποία συμμετείχαν και 5 αεροσκάφη F-16 της 330 Μοίρας της 111 Πτέρυγας Μάχης και ισραηλινές αεροπορικές δυνάμεις είχε την παρακολούθησε στην αεροπορική βάση Ovda του Ισραήλ ο Αρχηγός του ΓΕΑ αντιπτέραρχος Ε. Τουρνάς.Για την συνεκπαίδευση – στο πλαίσιο της πολύπτυχης στρατιωτικής συνεργασίας 2014- είχαν μεταβεί στο Ισραήλ με μεταγωγικό αεροσκάφος C-130 και 40 τεχνικοί διαφόρων ειδικοτήτων (επιστρέφουν σήμερα).
Ώρα Ασφάλισης για την… υγειά σας
Μην κατακρίνεις αυτούς που δοκιμάζουν και αποτυγχάνουν,
Η καινούρια εφαρμογή του Facebook που θα συζητηθεί
να κρατήσουν τους χρήστες τους όλο και περισσότερο συνδεδεμένους.
γίνονται ο καθρέπτης της ζωής μας. Οι υπεύθυνοι τεχνολογίας του Facebook είναι έτοιμοι να
προχωρήσουν σε μια καινοτομία που θα συζητηθεί. Δημιουργούν ένα λογισμικό τεχνητής
νοημοσύνης που θα σε προειδοποιεί αν ανεβάζεις μια φωτογραφία ή ένα κείμενο που μπορεί
να καταστρέψει την ζωή σου. Το λογισμικό αυτό είναι σε θέση να ξεχωρίσει τις φωτογραφίες
στις οποίες είστε νηφάλιος από αυτές που είστε μεθυσμένος.
που μπορεί να ανεβάσει κάποιος από μια νυχτερινή έξοδο. Αν ο χρήστης εμφανίζεται
μεθυσμένος ή σε απρεπείς στάσεις θα του εμφανιστεί ένα μήνυμα που θα τον προειδοποιεί
αν θέλει να την αναρτήσει για να μην τον δουν σε αυτή την κατάσταση οι γονείς του ή το αφεντικό του.
Αυτό το λογισμικό είναι απόρροια της προσπάθειας των μεγιστάνων του διαδικτύου
να δημιουργήσουν ένα φιλικό περιβάλλον προς τον χρήστη χρησιμοποιώντας την τεχνική της
βαθιάς γνώσης.
από ένα άτομο η οποία συγκεντρώνεται σε βάσεις δεδομένων, με σκοπό να χρησιμοποιηθεί
από τις εταιρείες για να προσφέρουν μια πιο προσωπική χρήση του διαδικτύου.
την προσωπική τους ελευθερία και δεν θέλουν να είναι απλά δεδομένα σε ένα υπολογιστή
και να τους υπαγορεύουν οι μηχανές τι να κάνουν.
“40 χρόνια στρατιωτικός φούρναρης”! Ο πιο παλιός “στρατιώτης της κουρμάνας και της γαλέτας” (ΦΩΤΟ)
- Πέμπτη, 11 Δεκέμβριος 2014 12:30
- Από onalert.gr
“40 χρόνια φούρναρης…έχω ψηηηήσει!”. Το γνωστό παλιό διαφημιστικό σλόγκαν ταιριάζει …γάντι ( παρά κάτι!) στον πιο παλιό φούρναρη …κουραμάνας στο στρατό κ. Σωτήρη Κίσσα που αποχωρεί με σύνταξη από το ”791 Τάγμα Εφοδιασμού” στο Μενίδι, τους στρατιωτικούς Φούρνους από τους οποίους τροφοδοτούνται κάθε μέρα φρέσκο μυρωδάτο ψωμί 40 Μονάδες όλων των Κλάδων,Κέντρα Εκπαιδεύσεως…
Από Γουδή σε Μενίδι
Για την ακρίβεια ο κ. Κίσσας φεύγει με 37 χρόνια εργασίας ”στην πλάτη” από τα οποία τα τελευταία 28 …υπηρετώντας από διάφορα πόστα – ως πολιτικός υπάλληλος αρτεργάτης – την …κουραμάνα, και τα προηγούμενα ως ελεύθερος επαγγελματίας ζαχαροπλάστης, στην Πανόρμου Αμπελοκήπων. Και φεύγοντας τώρα από τις άρτιες εγκαταστάσεις του Στρατοπέδου ”Καποτά”, όπου εδρεύει το 791 Τάγμα Εφοδιασμού ( 791 ΤΕΦ), θυμάται και την μεγάλη μετεγκατάσταση από το Γουδή στο Μενίδι το 1990- σταθμό στην ιστορία των στρατιωτικών αρτοποιείων.

Το 791 ΤΕΦ είναι μια σχεδόν …άγνωστη στην κοινή γνώμη μονάδα Εφοδιασμού των Ενόπλων Δυνάμεων.Όπως άγνωστες είναι και οι αντίστοιχες μονάδες σε όλη την Ελλάδα, παρόλο από αυτές βγαίνει ο …άρτος ο επιούσιος για ένα μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων- των μονίμων στρατιωτικών και των στρατευμένων! Η γνωστή από τους παππούδες ζεστή κουραμάνα του συσσιτίου!
Η συνταγή
Η συνταγή της κουραμάνας που χρησιμοποιείται στο 791 ΤΕΦ είναι απλή- όπως την κάνουν και όλοι οι στρατιωτικοί φούρνοι αλλά και (σχεδόν) όλοι οι άλλοι φούρνοι. Για την παρασκευή του άρτου, όπως μας πληροφορούν οι αρμόδιοι της μονάδας δια του ΓΕΣ
χρησιμοποιούνται:
α. Άλευρο τύπου 70%.
β. Αλάτι.
γ. Μαγιά.
δ. Ξύδι.
ε. Ελαιόλαδο.
στ. Νερό.
Ο υπό συνταξιοδότηση αρτεργάτης ο κ. Κισσας που τον ρωτήσαμε για το ξύδι μας εξηγεί ότι είναι ”για τον βάκιλο” και χρησιμοποιείται σε μικρή ποσότητα.
Συνεχίζοντας την ”γνωριμία” με τα στρατιωτικά αρτοποιεία η διοίκηση της μονάδας περιγράφει το 791 ΤΕΦ, ως ένα σύγχρονο εργοστάσιο παραγωγής άρτου, με δύο γραμμές παραγωγής.Για δε το προσωπικό μας πληροφορούν ότι η παραγωγή του άρτου στο 791 ΤΕΦ γίνεται από προσωπικό, ειδικότητας αρτοποιού,που εκπαιδεύεται στο Κέντρο Εφοδιασμού και Μεταφορών (το οποίο λειτουργεί και ως Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης-ΚΕΚ),στη Σπάρτη.

Στο 791 ΤΕΦ απασχολούνται 6 μόνιμοι υπάλληλοι και 10 υπαξιωματικοί ειδικότητας αρτοποιού και 2 μόνιμοι υπάλληλοι ειδικότητας τεχνίτη με επικεφαλής αξιωματικό βαθμού Λοχαγού- όλοι άντρες, τυχαία βέβαια. ”Στη Μονάδα δεν υφίσταται θήλυ προσωπικό ανάλογης ειδικότητας για να χρησιμοποιείται στη γραμμή παραγωγής άρτου – σε άλλες Μονάδες υπηρετεί θήλυ προσωπικό σχετικής ειδικότητας” μας πληροφόρησαν . Επίσης το στρατιωτικό προσωπικό που απασχολείται στο εν λόγω χώρο απέκτησε την ειδικότητά του στο Στρατό Ξηράς και δεν προέρχεται από οικογένεια αρτοποιών- όπως συμβαίνει πολλές φορές στους παραδοσιακούς φούρνους της γειτονιάς όπου υπάρχει οικογενειακή παράδοση…
Η …γαλέτα για τα πολεμικά αποθέματα
Πέραν της καθημερινής αρτοποίησης το εργοστάσιο αναλαμβάνει κάθε χρόνο και το έργο παραγωγής διπυρίτη, ο οποίος καλύπτει ανάγκες συγκρότησης συγκεκριμένων
πολεμικών αποθεμάτων.
Πρόκειται για την γνωστή …γαλέτα του στρατού, η παραγωγή της οποίας πραγματοποιείται τη χρονική περίοδο από 1 Οκτωβρίου μέχρι και 31 Μαΐου κάθε έτους, από το προσωπικό που απασχολείται για την παραγωγή του άρτου. Ο διπυρίτης γίνεται ως επί το πλείστον αυτοματοποιημένα σε ειδικό πολυ-μηχάνημα το οποίο πλέον της
παραγωγής του, τον συσκευάζει σε ειδική αεροστεγή συσκευασία προκειμένου να καλύπτονται στο 100% ο χρόνος και οι συνθήκες εναποθήκευσής του.
Υγειονομικός έλεγχος υλικών
Τα υλικά παραγωγής του άρτου και του διπυρίτη ελέγχονται για την ποιότητά τους από αρμόδιους και εξειδικευμένους ιατρούς και κτηνιάτρους του Στρατού- , έτσι ώστε να πληρούν τα καθοριζόμενα στις τεχνικές προδιαγραφές του στρατού αλλά και του Κώδικα Τροφίμων και Ποτών.
Η προμήθεια των υλικών πραγματοποιείται σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία με τις προβλεπόμενες διαγωνιστικές διαδικασίες, αναφέρεται από το ΓΕΣ., που μας διαβεβαιώνει ότι καθ’ όλη τη διάρκεια, από την παραλαβή των εφοδίων μέχρι τη λήξη της παραγωγικής διαδικασίας και τη διανομή, τηρούνται όλοι οι προβλεπόμενοι κανόνες Υγιεινής και Ασφάλειας.
Και από τις Λέσχες
Από τις Λέσχες Αξιωματικών των τριών Κλάδων και τα ΚΑΑΥ, που εδρεύουν στο λεκανοπέδιο Αττικής, προβλέπεται από σχετικές διαταγές, να μπορούν να προμηθεύονται τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και οι οικογένειές τους ψωμί κατά τη σίτισή τους στις Λέσχες, έναντι καταβολής χρηματικού αντιτίμου, το οποίο είναι
ανάλογο με το κόστος παραγωγής της μίας μερίδας στο 791 ΤΕΦ.
Γιατί οι γυναίκες κάνουν τις περισσότερες δουλειές στο σπίτι;by Αντικλείδι |
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗ – ΦΟΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ
Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του στο αμφιθέατρο του πανεπιστημίου, για την σχέση μεταξύ…επιστήμης και πίστης στον Θεό.
Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό;
Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε.
Καθ.: Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Φυσικά.
Καθ.: Είναι ο……
Θεός παντοδύναμος;
Φοιτ.: Ναι
Καθ.: Ο αδερφός μου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εμάς θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους. Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;
Φοιτ.: ..
Καθ.: Δεν μπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουμε νεαρέ μου. Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Είναι καλός ο διάβολος;
Φοιτ.: Όχι.
Καθ.: Ποιος δημιούργησε τον διάβολο;
Φοιτ.: ο.. .. Θεός..
Καθ.: Σωστά.. Πες μου παιδί μου, υπάρχει κακό σ’ αυτόν τον κόσμο;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Το κακό βρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα πάντα, σωστά;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Άρα λοιπόν ποιος δημιούργησε το κακό;
Φοιτ.: …
Καθ.: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήμια; Όλα αυτά τα τρομερά στοιχεία υπάρχουν σ’ αυτόν τον κόσμο, έτσι δεν είναι;
Φοιτ.: Μάλιστα.
Καθ..: Λοιπόν, ποιος τα δημιούργησε;
Φοιτ.: …
Καθ.: Η επιστήμη λέει ότι χρησιμοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιβάλλον γύρω σου και να προσαρμόζεσαι σε αυτό. Πες μου παιδί μου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;
Φοιτ.: Όχι, κύριε.
Καθ.: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, μυρίσει το Θεό; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί με κάποια από τις αισθήσεις σου το Θεό;
Φοιτ..: …Όχι, κύριε. Φοβάμαι πως όχι.
Καθ.: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόμα σε Αυτόν;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Σύμφωνα με εμπειρικό, ελεγχόμενο και με δυνατότητα μελέτης των αποτελεσμάτων ενός φαινομένου πρωτόκολλο, η επιστήμη υποστηρίζει ότι ο Θεός δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί μου;
Φοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω μόνο την πίστη μου.
Καθ.: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόβλημα της επιστήμης.
Φοιτ: Κύριε καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε θερμότητα;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Και υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε κρύο;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις μεγάλη θερμότητα, ακόμα περισσότερη θερμότητα, υπερθερμότητα, καύσωνα, λίγη θερμότητα ή καθόλου θερμότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται κρύο. Μπορεί να χτυπήσουμε 458 βαθμούς υπό το μηδέν, που σημαίνει καθόλου θερμότητα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι μόνο μια λέξη, που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την απουσία θερμότητας. Δεν μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο. Η θερμότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερμότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της. Στην αίθουσα επικρατεί σιγή…
Φοιτ.: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονομάζουμε σκοτάδι;
Καθ.: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;
Φοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαμπερό φως, εκτυφλωτικό φως.. Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονομάζουμε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα μπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.
Καθ.: Που θέλεις να καταλήξεις με όλα αυτά, νεαρέ μου;
Φοιτ.: Κύριε, θέλω να καταλήξω ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωματική…
Καθ..: Ελαττωματική!; Μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί;
Φοιτ.: Κύριε καθηγητά, σκέφτεστε μέσα στα όρια της δυαδικότητας. Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και μετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που μπορεί να μετρηθεί. Κύριε καθηγητά, η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως την σκέψη. Χρησιμοποιεί την ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο μάλλον να καταλάβει απόλυτα, αυτήν την ενέργεια. Το να βλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν μπορεί να υπάρξει αυτόνομος. Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: είναι απλά η απουσία της. Τώρα πείτε μου κάτι, κύριε καθηγητά. Διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από μια μαϊμού;
Καθ.: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και βέβαια.
Φοιτ.: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει με τα μάτια σας την εξέλιξη;
Καθ.: ..
Φοιτ.: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δεν σταματά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του θέματος. Τότε μήπως δεν είστε επιστήμονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;
Καθ.: ..
Φοιτ.(προς την τάξη): Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του κ.καθηγητή; Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακουμπήσει ή μυρίσει τον εγκέφαλο του κ.καθηγητή; Κανένας. Άρα σύμφωνα με τους κανόνες του εμπειρικού, ελεγχόμενου και με δυνατότητα προβολής πρωτόκολλου, η επιστήμη μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε. Και αφού είναι έτσι τα πράγματα, τότε, με όλο τον σεβασμό, πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτά που διδάσκετε, κύριε;
Καθ.: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου, παιδί μου.
Φοιτ.: Αυτό είναι, κύριε.. Ο σύνδεσμος μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ. Αυτή είναι που κινεί τα πράγματα και τα κρατάει ζωντανά..
Το όνομα του νεαρού φοιτητή ήταν …Άλμπερτ Αινστάιν
Read more: http://www.newsbomb.gr/
Το Νόμπελ του Γιώργου Σεφέρη
Ο Γιώργος Σεφέρης παραλαμβάνει το Νόμπελ ΛογοτεχνίαςΤο μεσημέρι της 24ης Οκτωβρίου του 1963 έφθασε στην Αθήνα η χαρμόσυνη είδηση της απονομής του Νόμπελ Λογοτεχνίας στον ποιητή Γιώργο Σεφέρη. Ήταν η πρώτη φορά που ένας Έλληνας τιμάται με Νόμπελ. Αμέσως μετά, ο ποιητής δήλωσε τα ακόλουθα:
Διαλέγοντας έναν Έλληνα ποιητή για το βραβείο Νομπέλ, νομίζω πως η Σουηδική Ακαδημία θέλησε να εκδηλώσει την αλληλεγγύη της με τη ζωντανή πνευματική Ελλάδα. Εννοώ: αυτή την Ελλάδα για την οποία τόσες γενεές αγωνίστηκαν, προσπαθώντας να κρατήσουν ό,τι ζωντανό από τη μακριά παράδοση της. Νομίζω, ακόμη, ότι η Σουηδική Ακαδημία θέλησε να δείξει πως η σημερινή ανθρωπότητα χρειάζεται και την ποίηση – κάθε λαού – και το ελληνικό πνεύμα.
Στις 10 Δεκεμβρίου το 1963 έγινε στη Στοκχόλμη η τελετή απονομής των βραβείων Νόμπελ. Ανάμεσα στους τιμηθέντες και ο Γιώργος Σεφέρης, ο οποίος το βράδυ της ίδιας ημέρας εκφώνησε την παρακάτω ομιλία στο δείπνο που παρατέθηκε στους νομπελίστες στο Δημαρχείο της Στοκχόλμης. Στην ομιλία του, ο Έλληνας ποιητής συνοψίζει τις πεποιθήσεις του, αφενός για την άμεση και αδιάσπαστη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας (και ευρύτερα της ελληνικής ηθικής συνείδησης) από την αρχαιότητα ως τη σημερινή εποχή και αφετέρου για την αναγκαιότητα και τη λειτουργία της ποίησης στο σύγχρονο κόσμο.
Η Ομιλία
Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να – εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα*. Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα- πρώτα από τον εαυτό μου.
Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά· κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. O ίδιος νόμος ισχύει και όταν ακόμη πρόκειται για φυσικά φαινόμενα: «Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα» λέει ο Ηράκλειτος· «ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν»**.
Συλλογίζομαι πως δεν αποκλείεται ολωσδιόλου να ωφεληθεί ένας σύγχρονος επιστήμων, αν στοχαστεί τούτο το απόφθεγμα του Ίωνα φιλοσόφου. Όσο για μένα συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή, ώστε να γίνει κανόνας και του φυσικού κόσμου. Και ένας από τους διδασκάλους μου, των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει: «…θα χαθούμε, γιατί αδικήσαμε…»***. Αυτός ο άνθρωπος ήταν αγράμματος· είχε μάθει να γράφει στα τριάντα πέντε χρόνια της ηλικίας του. Αλλά στην Ελλάδα των ημερών μας, η προφορική παράδοση πηγαίνει μακριά στα περασμένα όσο και η γραπτή. Το ίδιο και η ποίηση. Είναι για μένα σημαντικό το γεγονός ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβρύζει ανάμεσα σ’ ένα λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα – και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης – κι ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης.
Παρατήρησαν, τον περασμένο χρόνο, γύρω από τούτο το τραπέζι, την πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης και στη λογοτεχνία· παρατήρησαν πως ανάμεσα σ’ ένα αρχαίο ελληνικό δράμα και ένα σημερινό η διαφορά είναι λίγη. Ναι, η συμπεριφορά του ανθρώπου δε μοιάζει να έχει αλλάξει βασικά. Και πρέπει να προσθέσω πως νιώθει πάντα την ανάγκη ν’ ακούει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση. Αυτή τη φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει πού να ‘βρει καταφύγιο· απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους. Γι’ αυτή δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου. Το βασίλειό της είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. Έχει τη χάρη ν’ αποφεύγει πάντα τη συνήθεια, αυτή τη βιομηχανία. Χρωστώ την ευγνωμοσύνη μου στη Σουηδική Ακαδημία, που ένιωσε αυτά τα πράγματα· που ένιωσε πως οι γλώσσες, οι λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δεν πρέπει να καταντούν φράχτες, όπου πνίγεται ο παλμός της ανθρώπινης καρδιάς· που έγινε ένας Άρειος Πάγος ικανός: να κρίνει με αλήθεια επίσημη την άδικη μοίρα της ζωής,για να θυμηθώ το Σέλλεϋ, τον εμπνευστή, καθώς μας λένε, του Αλφρέδου Νομπέλ, αυτού του ανθρώπου που μπόρεσε να εξαγοράσει την αναπόφευκτη βία με τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του.
Σ’ αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.
Όταν, στο δρόμο της Θήβας, ο Oιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Oιδίποδα.










