tanagralife.gr/
Εκπομπή ΄΄Πρωταθλητής ζωής” με τον γιατρό της καρδίας μας…Σπύρο Παπαιωάννου!
Η «Οδική Βοήθεια» στην «Ώρα Ασφάλισης»
ΣΟΚ: Ένα βαγόνι γεμάτο ΝΕΚΡΟΥΣ στο ΜΕΤΡΟ της Αθήνας!
Αυτό συμβαίνει τις μέρες του άγχους. Πρώτη σκέψη της ημέρας ‘δεν έχω πληρώσει τη δεη’. Το αντίδοτο του άγχους κοιμάται δίπλα μου. Ευτυχώς. Μέχρι να φτάσω στο μετρό η δεη έχει γίνει μια δουλειά που θα ταχτοποιήσω αύριο.Μπαίνω στο μετρό. Αλλάζω γραμμή στο Σύνταγμα και μπαίνω στο βαγόνι που με οδηγεί στον τελικό προορισμό. Μόλις που πρόλαβα να βρω τη γωνιά μου και να βγάλω το βιβλίο, μια σπαρακτική φωνή από δίπλα επαναλαμβάνει ‘Δε μπορώ να πάρω ανάσα’, ΄Χάνομαι’.μια γυναίκα γύρω στα 40 με τα ρούχα της δουλειάς. Έχει ιδρώσει, το βλέμμα της φανερώνει απελπισία, δε μπορεί να πάρει ανάσα. Παθαίνει έμφραγμα, κρίση πανικού, τι συμβαίνει; Οι διπλανοί της δεν την κοιτάνε καν. Την πλησιάζω. Δεν κουνιέται κανείς.Μόνο εγώ την ακούω ρε; Τι γίνεται;
Στη διαδρομή μέχρι την επόμενη στάση, φωνάζει σπαρακτικά πως δεν έχει ανάσα. Κουνάει τα χέρια της για να κάνει αέρα στο πρόσωπο της. Σηκώνεται όρθια, το σώμα της έχει μια κλίση προς τα πάνω σαν να προσπαθεί να βγει πάνω από όλους μας, για να αναπνεύσει.Δε νιώθετε ρε σείς την απελπισία της;
Η οδηγός του μετρό έρχεται στο βαγόνι μας και με πολύ αυστηρό ύφος της λέει ‘ Σας παρακαλώ κυρία μου, περάστε έξω’. Δε μπορώ να καταλάβω τι γίνεται, γιατί της μιλάει έτσι, τι έκανε λάθος; Τη βοηθάω να βγει έξω. Την ώρα που βγαίνει φωνάζει ‘Είχε σταματήσει για χρόνια. Με έχει πιάσει κρίση πανικού. Χάνομαι’. Ζητάει απελπισμένα ένα μπουκάλι νερό. Το ξέρω ότι δεν έχω στην τσάντα, αλλά κοιτάω. Δε ξέρω τι να κάνω. Ένα μπουκάλι νερό ρε σεις. Ο χρόνος έχει παγώσει στην αποβάθρα. Στην απόλυτη ησυχία μια γυναίκα φωνάζει την απελπισία της. Δε μπορεί να αναπνεύσει. Την ακούτε;
Γιατί κοιτάτε όλοι έτσι; Τι έχετε πάθει ρε; Τι σας συμβαίνει;Ένας ζωντανός ανάμεσα τους της ρίχνει ένα μπουκάλι νερό στα μαλλιά, μια άλλη ζωντανή της δίνει οδηγίες για βαθιές ανάσες. Συνέρχεται. Ηρεμεί. Η ανάσα της κοπάζει, αλλάζει το βλέμμα της. Ζητάει συγνώμη.Σας ζητάει συγνώμη ρε.
Πλησιάζει το βαγόνι, κάνει να ξαναμπεί. Δυο γυναίκες γύρω στα 60 δεν την αφήνουν. Απαγορεύεται να μπεις της λένε. Η κοπέλα που την είχε βοηθήσει νωρίτερα κι εγώ από λίγο πιο πίσω τους απαντάμε. Τι σημαίνει απαγορεύεται; Οι πόρτες κλείνουν, η γυναίκα μένει απέξω, το μετρό φεύγει.
Τι συμβαίνει; Υπάρχει κάποιος άνθρωπος εδώ μέσα ή έχετε πεθάνει όλοι ρε σεις;Κλαίω. Δεν είναι μόνο η απελπισία της και τα σπαρακτικά της λόγια που με έχουν λυγίσει. Είναι που δεν υπάρχουν ζωντανοί. Τι έχουν πάθει; Δε μπορώ να συγκρατήσω με τίποτα τα δάκρυα μου. Τα σκουπίζω. Ό άντρας δίπλα μου με κοιτάει.Τι με κοιτάς ρε; Κι αυτό σου φαίνεται περίεργο; Νιώθεις ρε;Κι άλλος ένας ζωντανός, γύρω στα 60, κλαίει κι αυτός. Δεν προλαβαίνω να τα μαζέψω και πέφτουν κι άλλα. Κλαίμε εμείς για σας, τρέχουμε εμείς για σας. Για σας, τα ζόμπι με τις ωτοασπίδες που αγχώνεστε να φτάσετε στη δουλειά σας. Που κοιτάνε παγωμένοι, που μπροστά στην απελπισία του άλλου μάθατε μόνο να παγώνετε. Δε σκεφτήκατε σε καμία στιγμή άραγε πως θα μπορούσατε να είστε εσείς στη θέση της; Δε ξέρω πως τα καταφέρνετε.Βγαίνω από το μετρό. Θέλω να μιλήσω σε έναν ζωντανό. Τα λέω. Κλαίω. Πρώτα μια περιγραφή, μετά η στεναχώρια και τα δε θέλω να ζω εδώ, κ….έλληνες.Εδώ, η ζωή δυσκολεύει. Νομίζεις πως θα την αντέξεις, από τη μία σκέφτεσαι πως εσύ πρέπει να συνεχίσεις να είσαι αυτός που θα βοηθήσεις τη γυναίκα που χάνεται και από την άλλη δεν αντέχεις άλλο να τους κοιτάς όλους αυτούς τους παγωμένους. Τους αδιάφορα παγωμένους.Καθώς έμπαινα στο γραφείο, με έπιασα να φωνάζω σιωπηλά αυτά που δεν είπα στην 60άρα με το απαγορεύεται. Πόσα ‘εσείς μας φέρατε ως εδώ’ να επανέλαβα άραγε.Την ξέρω την κρίση πανικού. Είναι μια σκέτη φρίκη. Ωμή απελπισία που σου κόβει την ανάσα. Αυτό που σε πεθαίνει όμως δεν είναι αυτό. Θάνατος είναι αυτά τα εκατοντάδες όρθια και καθιστά ζόμπι που παρακολουθούσαν. Τα σώματα τους έχουν παγώσει από το θάνατο. Η μόνη με ζεστό ακόμα χνώτο φώναζε ‘χάνομαι’ και 4-5 ζωντανοί της κρατούσαν το χέρι. Αυτοί, οι μόνοι ζεστοί.
athensmagazine
Μία νέα εφαρμογή στο Skype, έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα της επικοινωνίας μεταξύ ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.Σύμφωνα με το The Verge, η υπηρεσία Skype της Microsoft βάζει σε εφαρμογή μία νέα δυνατότητα μεταξύ των συνομιλιών. Το Skype translator,που βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, δίνει την δυνατότητα προς το παρόν, σε Άγγλους και Ισπανούς να επικοινωνούν μεταξύ τους χωρίς να μιλούν ο ένας την γλώσσα του άλλου, αλλά μεταφράζοντας την συνομιλία τους σε πραγματικό χρόνο.Η εφαρμογή αυτή είναι συμβατή με Windows 8.1 και αρχικά μπορεί να μεταφράζει από Αγγλικά σε Ισπανικά και αντίστροφα, ενώ στο άμεσο μέλλον έχει προγραμματιστεί η εφαρμογή να υποστηρίζει τουλάχιστον 45 ακόμα γλώσσες.Ήδη δοκιμές γίνονται σε συνεδριάσεις μεταξύ σχολείων της Αμερικής και του Μεξικού, ώστε να δοκιμαστεί η νέα υπηρεσία σε «πραγματικούς» διαλόγους. Να σημειωθεί επίσης ότι η εταιρία υποστηρίζει την μετάφραση μεταξύ γραπτών μηνυμάτων σε 40 γλώσσες , ενώ δίνει την ευκαιρία σε όλους τους χρήστες να πειραματιστούν, απλά κάνοντας αίτηση πρόσκλησης στην επίσημη σελίδα του Skype.
Μήπως έχει δίκιο ο Πωλ;
JAPONIKA : TO KAΘΑΡΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ 18% ΤΟΥ ΑΕΠ ΚΑΙ ΟΧΙ 175%
ΑΝΑΛΥΣΗ ΠΩΛ ΚΑΖΑΡΙΑΝ
Σε μια πρωτότυπη ανάλυση του ελληνικού χρέους προχωρά η Japonica η οποία μάλιστα διοργανώνει εκδήλωση με κύριο ομιλητή τον επενδυτή Paul Kazarian.Οπως συμπεραίνει το fund, το ελληνικό χρέος με την βοήθεια των διεθνών λογιστικών προτύπων Δημοσίου τομέα φθάνει σε ένα δείκτη (Καθαρό χρέος προς ΑΕΠ) σημαντικά χαμηλότερο του 60%«Xρησιμοποίησε το τεράστιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της Ελλάδας, ως δικό σου πλεονέκτημα» είναι ο τίτλος της παρουσίασης η οποία θέτει τα εξής ζητήματα:
1. Τα λογιστικά πρότυπα Δημοσίου Τομέα αποτυπώνουν το ελληνικό χρέος στο 18% του ΑΕΠ και όχι στο 175%.2. Το καθαρό επιτοκιακό έξοδο της Ελλάδας στα δάνεια είναι στο 1/3 από αυτό των ανταγωνιστών της (Πορτογαλία, Ισπανία). Δηλαδή η Ελλάδα πληρώνει στα δάνειά της χαμηλότερο επιτόκιο σε σύγκριση με τους τόκους που πληρώνουν οι υπόλοιπες χώρες. Κατά την ψήφιση του προϋπολογισμού τόσο ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς, όσο και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Βενιζέλος και ο υπουργός Οικονομικών κ. Χαρδούβελης σημείωσαν ότι, υπάρχει διαφορετική μέτρηση για το χρέος- στάση η οποία είναι διαφορετική από ό,τι λεγόταν στο παρελθόν. Το ελληνικό χρέος λοιπόν με την βοήθεια των Διεθνών λογιστικών προτύπων Δημοσίου τομέα φθάνει σε ένα δείκτη (Καθαρό χρέος προς ΑΕΠ) σημαντικά χαμηλότερο του 60%.
Όπως είπε και στην παρουσίασή του ο μεγαλοεπενδυτής, η «παρούσα αξία του χρέους αναφέρεται ως δίκαιη αξία ή λογιστική αξία η οποία δεν θα πρέπει να συγχέεται με τις παρούσες αξίες αγοράς». Ένας άλλος ορισμός που δίνει ο κ. Κazarian είναι ότι η οικονομική αξία του χρέους είναι η παρούσα αξία των μελλοντικών ταμειακών ροών, με έκπτωση (discounted) στα πιο συγκρίσιμα επιτόκια αγοράς.
Ο κ. Kazarian, σύμφωνα με το protothema, συγκέντρωσε τα ποσά που έχουν δοθεί στην Ελλάδα. Από τους ιδιώτες επενδυτές (ομολογιούχους) δόθηκαν 199 δισ. ευρώ και η σημερινή αξία τους μετά το «κούρεμα» είναι 50 δισ. ευρώ. Στον επίσημο τομέα (σ.σ Τράπεζες όχι κυβερνήσεις) δόθηκαν μέσω διακρατικών δανείων 243 δισ. ευρώ και η αξία τους σήμερα είναι 52 δισ. ευρώ. Συνολικά, οι ζημιές των πιστωτών διαμορφώνονται σε 340 δισ. σε ένα συνολικό ποσό 443 δισ. ευρώ. Οι πιστωτές έχουν αντέξει 340 δισ. ευρώ, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά.Αξίζει να σημειωθεί ότι και πριν μερικούς μήνες ο μεγαλοεπενδυτής που είχε επισκεφτεί την Ελλάδα, είχε αναλύσει ξανά το ελληνικό χρέος λέγοντας ότι η χώρα αποτελεί καλή επενδυτική ευκαιρία. Είχε πει συγκεκριμένα:«Το δημόσιο χρέος της Ιρλανδίας ανέρχεται στο 78% του ΑΕΠ, της Ιταλίας στο 112%, της Ισπανίας στο 63% και της Πορτογαλίας στο 74%. Δεν είναι όμως μόνο αυτή η σύγκριση που δείχνει ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε καλύτερη δημοσιονομικά θέση σε σχέση με τους εταίρους της στην ΕΕ.Οπως εξήγησε ο κ. Καζάριαν, μετά τις τελευταίες αναδιαρθρώσεις του ελληνικού χρέους και τη μεταφορά μέρους του από τον ιδιωτικό στον δημόσιο τομέα, η μέση λήξη των ελληνικών ομολόγων διαμορφώνεται στα 17 έτη σήμερα.Την ίδια στιγμή, ο μέσος όρος σε Ιταλία, Γαλλία, Ιρλανδία, Ισπανία και Πορτογαλία δεν ξεπερνά τα 7 έτη. Επιπλέον, τη διετία 2015-2016 το Ελληνικό Δημόσιο καλείται να αποπληρώσει το 5% της ονομαστικής αξίας του χρέους του, όταν στις πέντε παραπάνω χώρες το ποσοστό αυτό διαμορφώνεται σε υπερτετραπλάσια επίπεδα, στο 22%».Μοναδική δομή χρέους η ελληνική
Τα 275 δισ. ευρώ από τα 319 δισ. ευρώ (86%) έχουν ευνοϊκούς όρους περιλαμβάνοντας:
-μηδενικό επιτόκιο για 10 χρόνια
– επιδοτούμενα επιτόκια χαμηλότερα απο την αγορά
– μαζικές ωριμάνσεις ομολόγων σε 40 χρόνια
– χρέος με επιτόκια και αρχικές εκπτώσεις
– 30 δισ. σε περιουσιακά στοιχεία χρηματοδοτημένα με δάνεια του επίσημου τομέα
Όλα αυτά τα πλεονεκτήματα κάνουν τον ιδρυτή της Japonica να διαφημίζει την Ελλάδα απ άκρου εις άκρον στον κόσμο. Όταν του θυμίζουμε πως στην προηγούμενη παρουσίαση του έλεγε ότι, το ελληνικό χρέος διαμορφώνεται κάτω από 60%, μας διορθώνει λέγοντας «σημαντικά χαμηλότερα απο 60. Ναι, είναι στο 18%»!http://www.imerisia.gr/
-Τι θέλετε να χαρίσω στον καθένασας;
Ο πλεονέκτης πρόφτασε:
-Σ’ εμένα πάντως τα διπλάσια απ’ότι θα δώσεις σ’ αυτόν.
Και ο φθονερός:
Τι σημαίνει, όταν λέμε, σε κάποιον: “σου εύχομαι αρκετά”….
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com
«Σε έναν αερολιμένα, είδα έναν ηλικιωμένο πατέρα να αποχαιρετά την κόρη του που έφευγε με το αεροπλάνο. Λίγο πριν η κοπέλα απομακρυνθεί από κοντά του, στάθηκε για λίγο σιωπηλός, την κοίταξε και της είπε με συγκινημένη φωνή: «Σ αγαπώ! ..Σου εύχομαι αρκετά!»Εκείνη τον αγκάλιασε σφιχτά και του απάντησε: «Μπαμπά, η ζωή μου μαζί σου ήταν κάτι πολύ περισσότερο από αρκετό. Η αγάπη σου είναι όλα όσα χρειάστηκα ποτέ. Σου εύχομαι αρκετά και εγώ μπαμπά μου».Τον φίλησε, τον αποχαιρέτησε δακρυσμένη και έφυγε για να επιβιβασθεί στο αεροπλάνο.Εκείνος περπάτησε μέχρι το παράθυρο, κοντά στο σημείο όπου καθόμουν. Στάθηκε, για λίγο, όρθιος, κοιτάζοντας έξω. Δεν ήταν δύσκολο να καταλάβω, ότι προσπαθούσε πάρα πολύ, για να μην κλάψει.Στη συνέχεια, ήρθε και κάθισε στην καρέκλα δίπλα μου.Δεν ήθελα να εισβάλω στην ιδιωτική του ζωή πιάνοντας του κουβέντα και, γι’ αυτό, έβγαλα το κινητό μου και έκανα πως γράφω ένα μήνυμα. Μέχρι που άκουσα τη φωνή του να μου λέει:«Έχετε πει, ποτέ, “αντίο”, σε κάποιον, γνωρίζοντας ότι δεν θα τον ξαναδείτε ποτέ; Ότι τον αποχαιρετάτε για πάντα;»«Ναι», του απάντησα.Εκείνη τη στιγμή, ήρθαν στο μυαλό μου όλες εκείνες οι αναμνήσεις από τον δικό μου πατέρα. Όλη η αγάπη και η εκτίμηση που έτρεφα για αυτόν, για όλα όσα είχε κάνει για μένα. Θυμήθηκα, πως, όταν έμαθα ότι οι μέρες του ήταν περιορισμένες, τον επισκέφτηκα και του είπα, πρόσωπο με πρόσωπο, πόσο σημαντικός ήταν για μένα. Έτσι, ήξερα, πραγματικά, τι βίωνε αυτός ο άνθρωπος.
«Συγχωρέστε με για την ερώτηση, αλλά γιατί είναι αυτό το τελευταίο αντίο; Δεν θα έρθει πάλι η κόρη σας να σας δει;» τον ρώτησα.«Έχω μεγαλώσει πολύ πια και η κόρη μου ζει πάρα πολύ μακριά. Έχω συνειδητοποιήσει, πλέον, ότι το επόμενο ταξίδι της κόρης μου, εδώ, θα είναι για την κηδεία μου», μου είπε.«Όταν την αποχαιρετήσατε, σας άκουσα, χωρίς να το θέλω, να της λέτε: “σου εύχομαι αρκετά”. Αυτό γιατί το είπατε; Τι σημαίνει; τον ρώτησα, όλο περιέργεια.Άρχισε να χαμογελάει. «Αυτός είναι ένας χαιρετισμός, που χρησιμοποιούμε στην οικογένεια μας, από πολύ παλιά. Εγώ τον άκουσα από τους γονείς μου και εκείνοι από τους δικούς τους γονείς».Σταμάτησε, για μια στιγμή και κοιτώντας ψηλά, σαν να προσπαθούσε κάτι να θυμηθεί, χαμογέλασε ακόμα περισσότερο.«Όταν λέμε, σε κάποιον, σου εύχομαι αρκετά, του ευχόμαστε να έχει μια ζωή γεμάτη, με πολλά, καλά πράγματα». Στη συνέχεια, γύρισε προς το μέρος μου, με κοίταξε και σαν να απάγγελε κάποιο ποίημα, μου είπε:«Σου εύχομαι αρκετόν ήλιο, για να κρατήσει την συμπεριφορά σου, πάντα, φωτεινή. Σου εύχομαι αρκετή βροχή, για να εκτιμήσεις τον ήλιο περισσότερο. Σου εύχομαι αρκετή ευτυχία, για να κρατήσει το πνεύμα σου ζωντανό. Σου εύχομαι αρκετόν πόνο, έτσι ώστε οι μικρότερες χαρές, στη ζωή σου, να μοιάζουν μεγαλύτερες. Σου εύχομαι αρκετά κέρδη, για να ικανοποιήσεις τα θέλω σου. Σου εύχομαι αρκετές απώλειες, για να εκτιμήσεις όλα αυτά που έχεις στην κατοχή σου. Σου εύχομαι αρκετούς αποχαιρετισμούς, για να ξεπεράσεις τον τελευταίο πιο ανώδυνα».Στη συνέχεια, σηκώθηκε, με αποχαιρέτησε και μην μπορώντας να συγκρατήσει άλλο τα δάκρυα του, προχώρησε προς την έξοδο».———————–Ευχαριστούμε τον φίλο Δημήτρη Β. που μας το έστειλε. Απ ότι βρήκαμε τα πνευματικά δικαιώματα για αυτό το ποίημα ανήκουν στον συγγραφέα Bob Perkins . Στα ελληνικά – βάση παλαιότητας- ergasiaka-gr.netby Αντικλείδι , http://antikleidi.com










