ΟΡΕΙΝΟΣ

Το παλιό πέτρινο γεφύρι και η σιδερένια γέφυρα, σήμερα στο βυθό της λίμνης του Μόρνου .

Διακρίνονται : Ο Γιώργος Τσώνος, ο δάσκαλος, ο γιός του Κώστας, ο Γιώργος Χλωροκώστας και ο Πάνος Φλώρος.

Εἶπες·«Θὰ πάγω σ’ ἄλλη γῆ, θὰ πάγω σ’ ἄλλη θάλασσα.

Μιὰ πόλις ἄλλη θὰ βρεθεῖ καλλίτερη ἀπ’ αὐτή.

Κάθε προσπάθειά μου μιὰ καταδίκη εἶναι γραφτῆ ·

κ’ εἲν’ ἡ καρδιά μου-σὰν νεκρός-θαμένη.

Ὁ νοῦς μου ὡς πότε μὲς στὸν μαρασμὸν αὐτὸν θὰ μένει.

Ὅπου τὸ μάτι μου γυρίσω, ὅπου κι ἂν δῶ

ἐρείπια μαῦρα τῆς ζωῆς μου βλέπω ἐδῶ,

ποῦ τόσα χρόνια πέρασα καὶ ρήμαξα καὶ χάλασα.»

Καινούργιους τόπους δὲν θὰ βρεῖς,δὲν θάβρεις ἄλλες θάλασσες.

Ἡ πόλις θὰ σὲ ἀκολουθεῖ. Στοὺς δρόμους θὰ γυρνᾷς

τοὺς ἴδιους.Καὶ στὲς γειτονιὲς τὲς ἴδιες θὰ γερνᾷς·

καὶ μὲς στὰ ἴδια σπίτια αὐτὰ θ’ ἀσπρίζεις.

Πάντα στὴν πόλι αὐτὴ θὰ φθάνεις.Γιὰ τὰ ἀλλοῦ-μὴ ἐλπίζεις-

δὲν ἔχει πλοῖο γιὰ σέ,δὲν ἔχει ὁδό.

Ἔτσι ποῦ τὴ ζωή σου ρήμαξες ἐδῶ

στὴν κώχη τούτη τὴν μικρή,σ’ ὅλην τὴν γῆ τὴν χάλασες.

Η πόλις (1910),ένα απ’τα “αναγνωρισμένα” δημιουργήματα του Αλεξανδρινού Ποιητή…