Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Πρέπει να γίνεις εσύ ήλιος για να φωτίσεις τους σβησμένους ήλιους των άλλων – Καζαντζάκης

Αντικλείδι
23966-kazantzakis1

Πρέπει να γίνεις εσύ ήλιος για να φωτίσεις τους σβησμένους ήλιους των άλλων. Δεν υπάρχουν ιδέες, υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες, κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει.Πού να βρω μια ψυχή σαρανταπληγιασμένη κι απροσκύνητη, σαν την ψυχή μου, να της ξομολογηθώ;
Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύουμαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι …
Να μην αρνιέσαι τη νιότη σου ως τα βαθιά γεράματα, να μάχεσαι σε όλη σου τη ζωή να μετουσιώσεις σε κατάκαρπο δέντρο την εφηβική σου άνθηση, αυτός, θαρρώ, είναι ο δρόμος του ολοκληρωμένου ανθρώπου.
Έχουν να πουν πως άνθρωπος είναι το ζώο που συλλογιέται το θάνατο. Όχι, σου λέω εγώ. Άνθρωπος είναι το ζώο που συλλογιέται την αθανασία. 
Νιώθω σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν. Μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα.
Άσφαλτα κατέχει η χωματένια αυτή μήτρα την αξία του κάθε παιδιού της· κι όσο ανώτερη η ψυχή που έπλασε, τόσο και δυσκολότερη της αναθέτει εντολή: να σώσει τον εαυτό του ή τη ράτσα του ή τον κόσμο· από την πρώτη, τη δεύτερη, την τρίτη εντολή που σου αναθέτει διαβαθμίζεται η ψυχή σου.
Άστρα, πουλιά, σπόροι μέσα στο χώμα, όλα υπακούουν. Και μόνο ο άνθρωπος σηκώνει κεφάλι και θέλει να παραβεί το νόμο και να μετατρέψει την υπακοή σε ελευτερία. Γι’ αυτό κι απ’ όλα τα πλάσματα του Θεού αυτός μονάχα μπορεί κι αμαρταίνει. Τι θα πει αμαρταίνει; χαλνάει την αρμονία.
oi filoi mou einai maura poulia
Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει.
Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύουμαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι …
Δέν διαλέγεις αυτά που πιστεύεις. Αυτά διαλέγουν εσένα.
Πιστεύω στα αναρίθμητα, εφήμερα προσωπεία που πήρε ο Θεός στους αιώνες και ξεκρίνω, πίσω από την άπαυτη ροή του, την απόλυτη ενότητα.
Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα τ’ανθρώπου, να σπας τα σύνορα! Ν’ αρνειέσαι οτι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες:
Θάνατος δεν υπάρχει
Ένας δρόμος, ένας μονάχα οδηγάει στο Θεό, ο ανήφορος.
Αν δε δει ο Θεός χέρι ανθρώπου, δε βάζει μήτε κι αυτός το δικό του.
Σκύβω απάνω στο μερμήγκι, θωρώ μέσα στο γυαλιστερό μαύρο μάτι του το πρόσωπο του Θεού.
Θεός είναι η ακατάλυτη δύναμη που μεταμορφώνει την ύλη σε πνέμα. Κάθε άνθρωπος έχει μέσα του ένα κομμάτι από το θεϊκό αυτό στρόβιλο και γι’ αυτό κατορθώνει να μετουσιώνει το ψωμί και το νερό και το κρέας και να το κάνει στοχασμό και πράξη.
Δεν είναι νερό δροσερό ο Θεός, όχι, δεν είναι νερό δροσερό, να το πιεις, να δροσερέψεις. Είναι φωτιά, και πρέπει να περπατάς απάνω της. Κι όχι μονάχα να περπατάς, παρά, κι αυτό ‘ναι το πιο δύσκολο, παρά και να χορεύεις!
Σίγουρα, ευτύς ως μπορέσεις να χορέψεις, η φωτιά γίνεται νερό δροσάτο, μα ώσπου να φτάσεις ως εκεί τι αγώνας, τι αγωνία, Θεέ μου!
   ~ Νίκος Καζαντζάκης
_______________
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Δημοσιεύτηκε στισ

Επιστολή – βόμβα από τον Μίκη Θεοδωράκη 

για τον ΣΥΡΙΖΑ







“Ο ΣΥΡΙΖΑ με εκμεταλλεύτηκε για να κερδίσει τις 

εκλογές το 2012″ δηλώνει ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης

Επίθεση προς τον ΣΥΡΙΖΑ εξαπέλυσε σήμερα ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης
 Μίκης Θεοδωράκης
 μέσω μίας επιστολήςπου δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του δηλώνοντας πικραμένος και
 θυμωμένος από τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο πρόσωπό του. 
Ο Μίκης Θεοδωράκης κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για τη διάλυση της…

ΣΠΙΘΑΣ μέσω φραξιονισμού και για εκμετάλλευση του όποιου κύρους του. 

Εκείνο που προκαλεί εντύπωση  είναι ο ισχυρισμός του ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μεταχειρίστηκε
 τον ίδιο και τον Μανώλη Γλέζο για τις μεγάλες συγκεντρώσεις του 2012 (στις 12 Φεβρουαρίου) 
«για να αυξήσει μονομερώς την εκλογική του δύναμη και να μπει στη Βουλή, με στόχο
 την κατάκτηση της διακυβέρνησης μέσα από το Σύστημα εγκαταλείποντας τους δυο 
πυλώνες άμυνας, το Λαϊκό Μέτωπο και τον πλούτο της χώρας».
Ολόκληρη η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη έχει ως εξής:
Ο Μίκης Θεοδωράκης απαντώντας σε επιστολή του φίλου του Δ.Α. που τον 
ρωτά κατά πόσον ο όρος που έθεσε για να στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ είναι εφικτός, αναφέρει τα εξής:
«Αγαπητέ μου Δημήτρη,
Έχεις απόλυτο δίκιο. Δηλαδή ο όρος που έθεσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι εν γνώσει μου
 ανέφικτος, γιατί θα οδηγούσε σε σφοδρή σύγκρουση με απρόβλεπτες συνέπειες. 
Τότε, θα με ρωτήσεις, γιατί το έπραξα; Υπάρχει προϊστορία γι’ αυτό. Αν θυμάσαι,
 στις αρχές του 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ δέχθηκε την πρότασή μου να δημιουργήσουμε το
 Μέτωπο ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. (Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) συμφωνώντας
 ότι η απαλλαγή μας από το Μνημόνιο δεν είναι δυνατόν να λυθεί μέσα από 
το Σύστημα (εκλογές, Βουλή, Κυβέρνηση) χωρίς να έχουμε δημιουργήσει τις
 προϋποθέσεις άμυνας του Λαού στη σίγουρη αντίθεση των πιστωτών μας. Κι αυτές 
οι προϋποθέσεις ήσαν δύο:
Πρώτον: η δημιουργία ενός μεγάλου Πανεθνικού Παλλαϊκού Μετώπου με τη
 συμμετοχή της πλειοψηφίας του ελληνικού Λαού και
Δεύτερον: η αναζήτηση οικονομικών πόρων για την εξασφάλιση της ζωής και της ανάπτυξης
 της χώρας με τη δημιουργία κοινοπραξιών με μεγάλες οικονομικές δυνάμεις (Ανατολής και Δύσης)
 με στόχο την εκμετάλλευση του τεράστιου εθνικού μας πλούτου (εδαφικού, υπο-εδαφικού και 
υποθαλάσσιου). Τότε, αφού δηλαδή θα είχαμε εξασφαλίσει την οικονομική μας αυτοδυναμία 
και τη σύσσωμη παλλαϊκή υπεράσπιση σε τυχόν επιθέσεις, το Μέτωπο «ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α.» 
θα έπαιρνε μέρος σε εκλογές με στόχο την διακυβέρνηση της χώρας που από θέση ισχύος 
θα διακανόνιζε με τρόπο δίκαιο τις οικονομικές και άλλες υποχρεώσεις και δεσμεύσεις μας 
απέναντι σε τρίτους.
Αφού συμφωνήσαμε, η ΣΠΙΘΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτές τις δύο βασικές θέσεις, καλέσαμε 
(ο Μανώλης Γλέζος, ο Γεώργιος Κασιμάτης κι εγώ) τον Λαό στο Σύνταγμα στις 12 Φεβρουαρίου 
του 2012 με στόχο να μετρήσουμε τη δύναμή μας και στη συνέχεια, εάν βρίσκαμε ανταπόκριση,
 να σχηματίσουμε την ηγετική ομάδα του Μετώπου που θα ξεκινούσε και θα διηύθυνε τον αγώνα.
Η ανταπόκριση του Λαού μας ξεπέρασε και τις πιο τολμηρές μας προσδοκίες, αφού οι διαδηλωτές
 ήταν πάνω από 500.000. Επί κεφαλής ήμασταν ο Μανώλης Γλέζος, ο Γεώργιος Κασιμάτης κι εγώ. 
Και οι τρεις δεχθήκαμε άγρια επίθεση από τα ΜΑΤ. Στη συνέχεια η Κυβέρνηση πανικόβλητη
 μετέβαλε τους χώρους της συγκέντρωσης σε κόλαση. Είχαν σωστά κατανοήσει ότι ζούσαμε μια
 ιστορική στιγμή, που θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία της χώρας και να μεταβάλει το θύμα-Λαό
 σε ελεύθερο αφέντη της χώρας του.
Φαίνεται όμως, ότι δεν ήταν ίδια η εκτίμηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, για την οποία όπως
 αποδείχθηκε, η συνεργασία μαζί μας δεν ήταν ειλικρινής αλλά απλώς μας μεταχειρίστηκε, 
για να αυξήσει μονομερώς την εκλογική του δύναμη και να μπει στη Βουλή, με στόχο την
 κατάκτηση της διακυβέρνησης μέσα από το Σύστημα εγκαταλείποντας τους δυο πυλώνες 
άμυνας, το Λαϊκό Μέτωπο και τον πλούτο της χώρας.
Τότε, όταν ο Λαός είδε ότι το Μέτωπο που προτείναμε και τον καλέσαμε να επικυρώσει με την 
παρουσία του την 12η Φεβρουαρίου ήταν ένα τέχνασμα για να βοηθήσει τον ΣΥΡΙΖΑ να μπει
 στην Βουλή, απογοητεύτηκε, παραιτήθηκε και αποσύρθηκε.
Στη συνέχεια μεταβλήθηκε σε μια παθητική μάζα ανθρώπων, με αποτέλεσμα να διευκολυνθεί
 η καταστροφική πολιτική των Μνημονίων και σήμερα να είναι ένας άβουλος παρατηρητής 
χωρίς ελπίδα και μέλλον.
Όταν αργότερα, ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις με επισκέφθηκαν ο Μανώλης Γλέζος
 και ο Αλέξης Τσίπρας για να ζητήσουν τη συμμετοχή μου στις δεύτερες εκλογές (γιατί όπως μου 
είπαν πίστευαν ότι η συμμετοχή μου αυτή θα εξασφάλιζε την απόλυτη πλειοψηφία στην Βουλή), 
τους επανέλαβα ότι χωρίς τις προϋποθέσεις που είχα θέσει, δηλαδή την ύπαρξη του Παλλαϊκού 
Μετώπου και την εξασφάλιση των οικονομικών πόρων από την συνεκμετάλλευση του πλούτου 
της χώρας, θεωρώ ενέργεια τυχοδιωκτική τον τυχόν σχηματισμό Κυβέρνησης, εφ’ όσον το
 συγκεκριμένο κόμμα θα ήθελε να αποκαλείται «Αριστερά» και να είναι πραγματικά Αριστερά 
και μάλιστα Ελληνική Αριστερά, με το φορτίο που αυτή κουβαλά από τους ηρωικούς αγώνες,
 από τις θυσίες και το αίμα που έχυσαν για τον Ελληνικό Λαό οι σύντροφοί μας. Και αρνήθηκα 
να συνεργαστώ ούτε και δημοσιοποίησα το περιεχόμενο της συνάντησης.
Αν το κάνω τώρα, είναι γιατί προκλήθηκα στο πιο ευαίσθητο σημείο μου. Στην ίδια την τιμή μου.
Για όλους αυτούς τους λόγους, όπως είπα και στην αρχή, όχι μόνο δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ 
να διακηρύττει από τώρα το τέλος του Μνημονίου αλλά δίχως την αναγκαία λαϊκή 
στήριξη της οργανωμένης λαϊκής πλειοψηφίας και της προοπτικής μιας οικονομικής
 αυτοδυναμίας στηριγμένης στον πλούτο της χώρας, θα του είναι στο μέλλον 
δύσκολο -αν όχι αδύνατο- 
να αμυνθεί στις αναμενόμενες σκληρές επιθέσεις των αδυσώπητων πιστωτών και
 άλλων ξένων δυνάμεων.
Βλέπεις λοιπόν ότι η μεταχείρισή μας με κορύφωμα την 12η Φεβρουαρίου του 2012 
δεν αποτελεί μόνο μια απαράδεκτη ηθική κακοποίηση αλλά είναι ταυτόχρονα και ένα μεγάλο
 λάθος με απρόβλεπτες συνέπειες για τον Λαό μας.
Ομολογώ ότι δεν θα αποκάλυπτα τώρα αυτή την ζοφερή αλήθεια, αν δεν με προκαλούσε
 ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αφού πρώτα διέλυσε την ΣΠΙΘΑ με τη μέθοδο του 
φραξιονισμού, επιμένει να διατηρεί ομάδες με την ονομασία της Σπίθας, με στόχο να 
εκμεταλλευτεί για μια φορά ακόμα το όποιο κύρος μου, δηλαδή να ανασκαλέψει την 
μεγάλη πληγή που μου άνοιξαν ως τώρα.
Δυστυχώς η ηλικία μου δεν μου επιτρέπει να δράσω, όπως έκανα σε όλη τη ζωή μου
 και να αντιδράσω στα χτυπήματα κάτω από τη μέση, που εξακολουθώ να δέχομαι.
Έχω όμως ακόμα αλώβητη τη Μνήμη και την Σκέψη μου, που μου προσφέρουν
 τη δύναμη να υπερασπίζομαι τον ελληνικό Λαό και τα ιδανικά της Αριστεράς, που 
μου προσφέρουν οι αγώνες και οι πράξεις μου για την Ελλάδα.
Σε χαιρετώ με αγάπη,
Μίκης»
Δημοσιεύτηκε στισ

Επιλεγμένο αποσπάσμα  από το βιβλίο του Νόαμ  Τσόμσκι Δύο ώρες διαύγειας
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Σας επιτρέπεται να είστε εκλεκτικός, γιατί απευθύνεστε σε ανθρώπους που σας γνωρίζουν ήδη…
Όχι, αυτό δεν είναι σωστό! Ακριβώς πριν έρθω εδώ, έδωσα μια διάλεξη στο Κάνσας. Η αίθουσα είχε 1.500 θέσεις και ήταν υπερπλήρης. Κανείς δεν ήξερε από που ήρθαν αυτοί οι άνθρωποι. Αλλά έτσι γίνεται πάντα. Παντού όπου δίνω διαλέξεις, υπάρχει μεγάλο πλήθος. Υπάρχουν δίκτυα όπου βρίσκονται άνθρωποι που διαφωνούν με αυτά που συμβαίνουν και που θέλουν ν’ ακούσουν μια άλλη άποψη. Δεν είμαι ο μόνος σ’ αυτή την περίπτωση. Στις ΗΠΑ, υπάρχει μια χούφτα ομιλητών που, όπως εγώ, περνούν τον καιρό τους ταξιδεύοντας σ’ όλη τη χώρα και έχουν την ίδια δράση. Παντού όπου πάνε, υπάρχει πλήθος. Στην πραγματικότητα, υπάρχει ένα τεράστιο κοινό σε όλες αυτές τις περιοχές στις οποίες δεν φτάνουν οι New York Times, όπου όμως βρίσκονται διάσπαρτοι μικροί εκδοτικοί οίκοι. Επομένως είναι μια επιλογή, αλλά πιστεύω ότι δεν είναι κακή επιλογή.
Αν ψάχνετε τη διασημότητα και το γόητρο, αυτός δεν είναι καλός τρόπος για να τα αποκτήσετε. Αντίθετα, αν θέλετε να ενθαρρύνετε τη συμμετοχή και τη λαϊκή δράση…
Δεν πιστεύετε ότι το σύστημα θα μπορούσε να αλλάξει από τα μέσα;
Δεν λέω ότι αυτό δεν θα πετύχει ποτέ. Για παράδειγμα, αν οι άνθρωποι έχουν λαϊκή υποστήριξη στο εξωτερικό, μπορούν να κάνουν διάφορα πράγματα στο εσωτερικό. Έχω καλούς φίλους που κατέχουν πολύ υψηλές θέσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης καν που υποστηρίζουν την κριτική των μέσων. Θα προτιμούσαν να επανεξετάσουν οι άνθρωποι τα μέσα ενημέρωσης και να αποκαλΰψουν τα ψέματα τους, γιατί αυτό θα τους έδινε ένα μεγαλύτερο εύρος χειρισμών. Οι μεν θα ενίσχυαν τους δε. Αυτό ισχύει για το σύνολο του πολίτικου συστήματος και για άλλους κατεστημένους θεσμούς.