Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Η αγάπη είναι ο φόβος

“Και τι κρατά τάχα το χέρι που οι άνθρωποι δίνουν;” Όλοι φοβόμαστε. Τα γερατειά, τις ρυτίδες, τη μοναξιά, την αρρώστια, την απόρριψη, τη ματαίωση, την προδοσία, το σκοτάδι, τον αμείλικτο συνοδοιπόρο μας, τον θάνατο.
Όλοι φοβόμαστε. Το αβέβαιο μέλλον, το άγνωστο τοπίο, τους αυθάδεις έρωτες, τα βαθιά νερά, το κρύο σπίτι, τα “τιποτένια ομοιώματα”, τις μέρες που “δεν έχεις πια τι να λογαριάσεις”, που “δεν βρίσκεις καθρέφτες να φωνάξεις τ’ όνομά σου”.Όλοι φοβόμαστε. Που “δεν προφταίνουμε ν’ αγαπήσουμε έναν άνθρωπο κι ύστερα τον χάνουμε”, που “πλήθος ενέδρες της ζωής παραμονεύουν την πτώση σου”.Όλοι φοβόμαστε. Τα ανεξόφλητα χρέη, της τράπεζας και της Ιστορίας, τη βαριά σκιά της κληρονομιάς που μας έλαχε, την κοινή γνώμη των κοινών φίλων, τα μάτια των παιδιών μας, που μας κοιτάζουν με δυσπιστία για τα τόσα χρόνια και χρόνια στον τροχό χωρίς το κληροδότημα μιας ουτοπίας.Όλοι φοβόμαστε. Τα “χαμόγελα των καθαρμάτων”, που πληθαίνουν καιροφυλακτώντας, την υποκρισία στο μάτι του αρπακτικού της διπλανής πόρτας, τη φωνασκία εκείνων που δεν αντέχουν μέσα στους πολλούς, τους σαλταδόρους του καινούργιου τρένου της εξουσίας, την τύχη μας που ίσως ενδίδει πια και τα έργα της ζωής μας, μήπως προκύψουν όλα πλάνες.agapi-fobos-2Όλοι φοβόμαστε, γιατί ξέρουμε πως οι μόνοι που δεν έχουν ούτε μια άσπρη τρίχα στην ψυχή τους είναι αυτοί που σκοτώθηκαν νωρίς.Όλοι φοβόμαστε. Και τα μισά απ’ αυτά που φοβόμαστε ότι θα κάνουν οι άλλοι τα έχουμε κάνει κι εμείς. Ή θα τα κάναμε αν μας δινόταν η ευκαιρία.Όλοι φοβόμαστε. Αλλά ο μοναδικός τρόπος για να διαπιστώσεις “τι κρατά τάχα το χέρι που οι άνθρωποι δίνουν” είναι να το απλώσεις κι εσύ. Ο μοναδικός τρόπος για να ζήσεις, είναι να ρισκάρεις. Αν έχεις βέβαια κάτι κι εσύ να δώσεις, που σημαίνει ότι έχεις κι εσύ κάτι να χάσεις.Όλοι φοβόμαστε… “Η αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους” και ο Ουρανός περιμένει.

 Πηγή: avgi.grby Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Δημοσιεύτηκε στισ

Newsweek: Ο Σόιμπλε μεγαλύτερη απειλή για την Ευρωζώνη από τον Τσίπρα 

αναφέρεται σε άρθρο στο αμερικανικό περιοδικό Newsweek.

Συγκεκριμένα, ο Τόμας Ράιτ, διευθυντής του Project on International Order and Strategy στο Brookings Institution, τονίζει ότι «ο νέος Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αλέξης Τσίπρας, διαθέτει σαφή εντολή για την επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους και της σχέσης με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα», προσθέτοντας ότι «θα γραφτούν πολλά τις επόμενες εβδομάδες για τα οικονομικά θέματα που περιλαμβάνονται στις διαπραγματεύσεις».

Ο αρθρογράφος υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Πρώτον, η πεποίθηση ότι οι τεράστιες συνέπειες μιας ελληνικής εξόδου από την Ευρωζώνη μπορούν να ελεγχθούν, θα καταστήσει μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ περισσότερο πιθανή και όχι λιγότερο. 

»Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η γερμανική κυβέρνηση θεωρεί ότι η Ευρωζώνη μπορεί να διαχειριστεί μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Όπως επισημαίνεται ωστόσο, μεταξύ άλλων, παραμένει απίθανη μια έξοδος της Ελλάδας, όχι τόσο επειδή η Γερμανία θα θελήσει να πραγματοποιήσει το πείραμα, αλλά επειδή η κατάσταση θα οδηγούνταν πραγματικά στην άκρη του γκρεμού, προκαλώντας την αντίδραση της ΕΚΤ και την ενεργοποίηση των μηχανισμών που διαθέτει, όπως τη διακοπή της παροχής ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες.

»Δεύτερον, υπάρχει η άποψη ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αποτελεί μεγαλύτερη απειλή για την Ευρωζώνη από τον Αλέξη Τσίπρα. 

»Τις επόμενες εβδομάδες, ο κ. Τσίπρας θα χαρακτηρισθεί ως η αιτία των προβλημάτων της Ευρωζώνης, μολονότι τα τελευταία πέντε χρόνια ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επέβαλε τη γερμανική οικονομική ορθοδοξία στην Ευρωζώνη, όπου συμπεριλαμβάνονταν η λιτότητα, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, η στήριξη σε μια υφεσιακή νομισματική πολιτική και η εθνικοποίηση του τραπεζικού χρέους.

»Τρίτον, η Γερμανία θα επιχειρήσει να αποδυναμώσει τα λαϊκιστικά κόμματα στην Ευρώπη. Το χειρότερο αποτέλεσμα για τη Γερμανία θα ήταν μια συμφωνία με την Ελλάδα, καθώς θα ενίσχυε τα λαϊκιστικά κόμματα και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. 

»Σύμφωνα με τη γερμανική οπτική, το καλύτερο αποτέλεσμα θα ήταν η απαξίωση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα ως προειδοποίηση και για τις άλλες χώρες. 

»Εάν ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ αποτύχει και η Ελλάδα τεθεί εκτός Ευρωζώνης, θα αποτελεί και αυτό ισχυρό ράπισμα για τη Γερμανία».

Καταλήγοντας, ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι «υπάρχει βέβαια και μια μέση άποψη, μια συναινετική συμφωνία με την Ευρωζώνη, που θα εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη-μέλη. Η Γερμανία απορρίπτει ωστόσο και αυτή την επιλογή».

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δημοσιεύτηκε στισ

Το αμερικανικό χαρτί /Αντώνης Παπαγιαννίδης

RSS

Ο Bill de Blasio δεν είναι απλώς δήμαρχος της Νέας Υόρκης, διάδοχος του ούτως ή άλλου υψηλού προφίλ Michael Bloomberg. Είναι και μια από τις πιο προωθημένες, «αριστερές» προσωπικότητες του Δημοκρατικού Κόμματος στις ΗΠΑ – ιδιότητα που του δίνει σημαντικό ρόλο στις εσωτερικές ισορροπίες εκείνου του πολιτικού χώρου που (σήμερα, πάντως) δείχνει να προηγείται στη διεκδίκηση του προεδρικού θώκου μετά τον Barack Obama. (Ναι μεν η Αμερική κινείται σαφώς δεξιότερα, όμως η αμφιβολία για την ύπαρξη πειστικού υποψηφίου των Ρεπουμπλικάνων – με τη δραστηριοποίηση των υπερσυντηρητικών του Tea Party να έχουν αποδυναμώσει τη συνολική τους ακτινοβολία – δίνει στους Δημοκρατικούς μια άνεση για την ώρα. Και στους Δημοκρατικούς, η καμπάνια γίνεται βέβαια στο κέντρο, πλην όμως η ανάδειξη του υποψηφίου επηρεάζεται ισχυρά από την αριστερή πτέρυγα…).Όταν λοιπόν «έπεσε» η είδηση ότι ο de Blasio όχι απλώς συνεχάρη τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά και προσέφερε καλές υπηρεσίες διαμεσολάβησης στη δύσκολη φάση που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, μπορεί ο δημοσιογραφικός κόσμος (που εκείνη την ώρα κάλυπτε την επίσκεψη Σουλτς-Ντάισελμπλουμ στην Αθήνα) να παραξενεύτηκε, όμως σκαλίζοντας λίγο παραπάνω θα έβλεπε τι; Μια συνέχεια/μια εμβάθυνση του αμερικανικού ενδιαφέροντος για την Ελλάδα, για την ελληνική υπόθεση (για το ελληνικό αδιέξοδο που πάει να χτιστεί στην Ευρώπη;). Είχε προηγηθεί η τοποθέτηση του ίδιου του Barack Obama, που μην ξεχνάμε ήταν εκείνος που – μαζί με τον υπουργό Οικονομικών Tim Geithner – «κράτησε την Ελλάδα στην Ευρωζώνη» , αποθαρρύνοντας τη λογική Grexit το 2011-12. Ο Obama μεν είπε, και είπε στους Ευρωπαίους, ότι είναι αναγκαία τώρα η στροφή προς ανάπτυξη και απασχόληση. είπε βέβαια και ότι οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να συνεχιστούν, όμως η έμφαση ήταν στην αναπτυξιακή στροφή…Πού «δένουν» όλα αυτά; Μη χάσετε την άκρια του νήματος. Τη δίνει η προπορευόμενη – για την ώρα – παρουσία της Hillary Clinton στην κούρσα για την αμερικανική Προεδρία: η στοίχιση των Δημοκρατικών πίσω από τη Hillary είναι το ένα, η ήδη από μηνών προαναγγελία του Ιδρύματος Κλίντον ότι τον Ιούνιο θα βρεθεί η διεθνής του διοργάνωση στην Αθήνα (αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας της Γιάννας Αγγελοπούλου) είναι το άλλο. Αναγγέλλοντας την πρωτοβουλία εκείνη ο Bill Clinton, μπροστά στον Obama του οποίου ακόμη λειτουργεί ως μέντορας, είχε πει εμφατικά στο κοινό του Clinton Global Initiative: «και μη νομίζετε ότι ξέρετε τι συνέβη το 2010 στην Ελλάδα και τον Ευρωπαϊκό Νότο».

Δημοσιεύτηκε στισ

Κρούγκμαν: «Θέλετε να βάλουμε στοίχημα;»

31/01/201514:4051

Κρούγκμαν: «Θέλετε να βάλουμε στοίχημα;»Ο διάσημος οικονομολόγος βάζει δύο στοιχήματα: αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ και επιβιώσει από 1-2 χρόνια μεγάλων αναταραχών θα συμπαρασύρει σε έξοδο κι άλλες χώρες του Νότου και δεύτερον, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κάνει πίσω μπροστά στη Μέρκελ που ακολουθεί τακτική… Κορλεόνε!

Την πεποίθησή του πως η σχέση της νέας ελληνικής κυβέρνησης με την Ευρώπη και δη τη Γερμανία δεν πρόκειται να είναι εύκολη καταθέτει ο διάσημος οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν. Ο Αμερικανός “σοφός”, που από μακρού χρόνου έχει τοποθετηθεί επικριτικά εναντίον της γερμανικής οικονομικής συνταγής, της “ορθοδοξίας της λιτότητας”, εμφανίζεται έτοιμος να βάλει δύο σημαντικά στοιχήματα για την περαιτέρω πορεία της “δύσκολης” διαπραγμάτευσης μεταξύ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης Μέρκελ.

Στο σχετικό άρθρο του στην εφημερίδα New York Times, o κ. Κρούγκμαν θέτει δύο στοιχήματα: το πρώτο, στο οποίο υποστηρίζει ότι αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ και επιβιώσει από 1-2 χρόνια μεγάλων αναταραχών θα συμπαρασύρει σε έξοδο κι άλλες χώρες του Νότου και το δεύτερο, στο οποίο διατείνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κάνει πίσω μπροστά στη Μέρκελ που ακολουθεί τακτική… Κορλεόνε!

Αναλυτικότερα το άρθρο του έχει ως εξής:

Οι αγορές πανικοβάλλονται. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι αυτό δεν αποτελεί ετυμηγορία των αγορών επί της νέας ελληνικής κυβέρνησης, ή εν πάση περιπτώσει όχι μόνο επί της νέας ελληνικής κυβέρνησης. Οι αγορές κρίνουν ότι ο κίνδυνος της μη επίτευξης συμφωνίας και η άτακτη κατάρρευση της μέχρι σήμερα διαδικασίας είναι υψηλός.

Νομίζω ότι είναι σημαντικό να είμαστε όσο πιο ξεκάθαροι μπορούμε για τα στοιχήματα και τα πραγματικά συμφέροντα προκειμένου να μην σκοντάψει κανείς και επέλθει μια καταστροφή που γίνεται και πρέπει να αποφευχθεί. Ακολουθούν μερικά σημεία σχετικά με το πού βρισκόμαστε.

1. Δεν συζητάμε για το αν η Ελλάδα θα ξεπληρώσει το χρέος της. Όπως προσπάθησα να εξηγήσω και πριν μερικές ημέρες το ύψος και το νούμερο του ελληνικού χρέους είναι λίγο-πολύ χωρίς σημασία. Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσο από αυτό θα μεταφέρει στους πιστωτές της μέσω των πρωτογενών πλεονασμάτων – και ναι, σε αυτή την χρονική στιγμή αυτό είναι το μόνο που έχει σημασία. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα οι πιστωτές να προσφέρουν περισσότερους πόρους στην Ελλάδα.

2. Αν η Ελλάδα τηρούσε πλήρως τους όρους του προηγούμενου προγράμματος για τα επόμενα πέντε χρόνια θα είχε πληρώσει περίπου το 20% του ετήσιου Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ). Για αυτό το ποσό μιλάμε. Από τη σκοπιά των πιστωτών είναι ασήμαντο. Από τη σκοπιά της Ελλάδας ωστόσο είναι ζωτικής σημασίας. Η διαφορά μεταξύ ενός πρωτογενούς πλεονάσματος της τάξης του 4,5% του ΑΕΠ και, ας πούμε, του 1,5% του ΑΕΠ για την ελληνική οικονομία και την ευημερία των πολιτών της είναι τεράστιο. Ο μόνος λόγος για τους πιστωτές να τηρήσουν σκληρή στάση θα ήταν για να καταστήσουν την Ελλάδα παράδειγμα και να αποθαρρύνουν άλλους οφειλέτες από το να προσπαθήσουν μια αντίστοιχη διαπραγμάτευση για ανακούφιση.

3. Αν οι πιστωτές κρατήσουν σκληρή γραμμή, ο μοχλός πίεσής τους δεν θα είναι η άρνηση νέων δανείων προς την ελληνική κυβέρνηση. Με την Ελλάδα να τρέχει με ένα πρωτογενές πλεόνασμα όλα τα νέα δάνεια θα πάνε στην αποπληρωμή κεφαλαίων και τόκων των παλαιών δανείων και κάτι λιγότερο από το τίποτα θα φτάσει στους Έλληνες. Υπήρξε μια μέτρια de facto βοήθεια προς την Ελλάδα την περίοδο 2010-2012 αλλά τώρα δεν υπάρχει και ούτε πρόκειται.

4. Αντιθέτως, η εξουσία των πιστωτών στην Ελλάδα έρχεται μέσω της δυνατότητάς τους να συντρίψουν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, το οποίο σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από τη δυνατότητά του να δανείζεται σε ώρες ανάγκης από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Αν διακοπεί αυτή τη στήριξη, η Ελλάδα θα υποστεί τραπεζική κατάρρευση. Ναι λοιπόν, οι πιστωτές έχουν ένα ισχυρό όπλο να χρησιμοποιήσουν απέναντι σε μια απείθαρχη Ελλάδα. Αλλά στα αλήθεια, θέλουν να το κάνουν αυτό; Σε μια ένωση που υποτίθεται ότι διαπνέεται από τα δημοκρατικά ιδεώδη; Στην πραγματικότητα θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν η ΕΚΤ, που σίγουρα αντιλαμβάνεται τους κινδύνους, είναι πρόθυμη να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο. Αν η κατάσταση συνεχίσει έτσι, θα περίμενα τον Ντράγκι να κάνει κάποια δήλωση προκειμένου να καθησυχάσει τις αγορές ότι η διακοπή χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών δεν βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

5. Αν αφήσουμε έξω τα ευρωπαϊκά ιδεώδη, οι επιπτώσεις ενός σκληρού παιχνιδιού με την Ελλάδα για τις τράπεζες θα μπορούσαν πολύ εύκολα να αποδειχτούν τεράστιες. Μέχρι τώρα το ευρώ έχει αποδειχτεί πολύ ανθεκτικό, σε μεγάλο βαθμό, όπως τόνισε και ο Barry Eichengreen, εξαιτίας του ότι αν μια χώρα απλά υπαινισσόταν ότι θα φύγει από το ευρώ θα αντιμετώπιζε την μητέρα όλων των bank-run. Αλλά, όπως φοβόμουν πριν από λίγο καιρό, αυτό το επιχείρημα καθίσταται άνευ σημασίας αν το τραπεζικό σύστημα έχει ήδη καταρρεύσει. Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ (GREXIT), η οποία έχει πολλές φορές μέχρι σήμερα προβλεφθεί χωρίς να έχει γίνει, μπορεί να γίνει πραγματικότητα αν οι Ευρωπαίοι πιστωτές προσπαθήσουν να ασκήσουν πίεση αφαιρώντας το δίχτυ ασφαλείας των ελληνικών τραπεζών.

6. Και αν η Ελλάδα αφήσει πραγματικά το ευρώ, αν αποδειχτεί δηλαδή ότι το ενιαίο νόμισμα δεν είναι μη αναστρέψιμο, πιστεύετε πραγματικά ότι αυτό δεν θα γίνει μεταδοτικό; Θέλετε να παίξουμε ένα στοίχημα;

7. Ειδικότερα σκεφτείτε τι θα συμβεί αν η Ελλάδα αφήσει το ευρώ και στη συνέχεια καταφέρει να βρει το βηματισμό της, μετά από πιθανότατα 1-2 χαοτικά χρόνια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να το αποτρέψει αυτό αν σκόπιμα υπονόμευε την ελληνική μετα-ευρώ οικονομία. Αλλά αυτό θα ήταν άλλη μια προδοσία των ευρωπαϊκών αρχών.

8. Επί του παρόντος η Γερμανία μιλάει σαν αν πρόκειται να ακολουθήσει τη στρατηγική του Michael Corleone. Αλλά στα αλήθεια πιστεύουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήθελε -ή και θα μπορούσε- να υποχωρήσει με την ουρά του κάτω από τα σκέλια αμέσως μόλις κέρδισε μια δραματική εκλογική νίκη; Ξανά, θέλετε να παίξουμε ένα στοίχημα;

Ο Daniel Davies μας λέει ότι «οι ευρωπαίοι ηγέτες που χαράζουν την πολιτική δεν είναι ηλίθιοι», λένε πάντως ηλίθια πράγματα, μιλώντας ακόμα για επέκταση της λιτότητας και αντιμετωπίζοντας ακόμα το χρέος ως ένα καθαρά ηθικό ζήτημα. Μπορούν να γίνουν ρεαλιστές και να αποδεχτούν ότι δεν γίνεται να βγάλεις αίμα από μια πέτρα, ούτε ακόμα και με 4,5% ανάπτυξης, προκειμένου να αποτρέψουν την γενική καταστροφή;