Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Έχει γινει τελευταία αρκετή συζήτηση για την θεωρία των παιγνίων που ο δικός μας ο Βαρουφάκης υποτίθεται την κατέχει καλά (σε καλό να μας βγεί) και την χρησιμοποεί στις διαπραγματεύσεις…Ας δούμε τι είναι αυτη η θεωρία ….

Η «Θεωρίας Παιγνίων» και η διαπραγμάτευση με τους εταίρους

by Αντικλείδι
game-theory-bar

Πέντε κοπέλες, μια ξανθιά και τέσσερις μελαχρινές μπαίνουν σ’ ένα μπαρ. Τέσσερις άνδρες που τις βλέπουν γοητεύονται από την εντυπωσιακότερη, την ξανθιά. Εάν όμως επιχειρήσουν όλοι να την κατακτήσουν θα ακυρώσουν τις προσπάθειές τους. Έπειτα θα στραφούν στις μελαχρινές, όμως αυτές θα τους απορρίψουν γιατί καμιά γυναίκα δεν θέλει να έρχεται δεύτερη.
Η μόνη λύση να κερδίσουν κάτι είναι να δοκιμάσει ο καθένας να «ρίξει» μια μελαχρινή. Μπορεί έτσι να μην κατακτήσουν την ξανθιά, αλλά τουλάχιστον δεν θα μείνουν με άδεια χέρια.Ίσως το σκηνικό να σας θυμίζει κάτι. Αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές σκηνές της ταινίας «Ένας υπέροχος άνθρωπος» («A Beautiful Mind»), με πρωταγωνιστή τον Russell Crowe, ο οποίος υποδύεται μία πραγματική ιδιοφυία, τον John Forbes Nash.Έναν Αμερικανό μαθηματικό και οικονομολόγο, που σε ηλικία 21 ετών συμπλήρωσε τη «Θεωρία Παιγνίων» του John von Neaumann, φέρνοντας στο προσκήνιο την «Ισορροπία Nash» («Νash Equilibrium»), μία εργασία που αρκετά χρόνια μετά, το 1994, κι αφού είχε κερδίσει την πολυετή μάχη με τη σχιζοφρένεια, θα του απέφερε το Νόμπελ Οικονομικών. «Ο Νash μετέτρεψε τη θεωρία των παιγνίων σε οικονομικό εργαλείο», δήλωνε αργότερα ο επίσης Νομπελίστας οικονομολόγος του MIT, Ρόμπερτ Σόλοου, δίνοντας το στίγμα για το πόσο σημαίνουσα είναι, πια, στην οικονομία η εν λόγω θεωρία.Κάπως έτσι, λοιπόν, «σκαρφίστηκαν» μία απλουστευμένη κινηματογραφική αποτύπωση της «Θεωρίας Παιγνίων» ο σεναριογράφος της ταινίας, Ακίβα Γκόλντσμαν, και η συγγραφέας του ομότιτλου βιβλίου, Σύλβια Νάσαρ.Η γκάμα εφαρμογών της «Θεωρίας Παιγνίων» είναι τεράστια. Θα μπορούσε κανείς να πει, μάλιστα, πως είναι ανεξάντλητη. Βρίσκει θέση στην οικονομία, τις επιχειρήσεις, την πληροφορική, τις τηλεπικοινωνίες, την πολιτική, την κοινωνιολογία, τη βιολογία και φυσικά στην καθημερινότητα. Στη βιομηχανική οργάνωση, το σχεδιασμό μηχανισμών (mechanism design) με υποκλάδο τις δημοπρασίες, τις συμφωνίες, τα ολιγοπώλια, τα μονοπώλια. Παίζει, ταυτόχρονα, σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια διπλωματία και τις πολεμικές στρατηγικές, επηρεάζοντας τη μοίρα διαφόρων χωρών ακόμη κι αν δεν είναι άμεσα ορατό. Μια σύγχρονη μαθηματική θεωρία δύναται ν’ αναλύσει κάθε είδος αναμέτρησης, από τη ντάμα και το σκάκι μέχρι τον τζόγο ή έναν πυρηνικό πόλεμο. Και να προβλέψει τον νικητή.gametheoryΟ John Nash έδειξε ότι σε κάθε στατικό παιχνίδι μ’ ένα πεπερασμένο σύνολο στρατηγικών υπάρχει τουλάχιστον μία κατάσταση ισορροπίας, που αντιστοιχεί σε επιλογές στρατηγικής οι οποίες παρέχουν τη βέλτιστη ανταπόδοση και για τους δύο παίκτες: κανένας παίκτης δεν μπορεί να πετύχει κάτι καλύτερο αλλάζοντας τη στρατηγική του, τη στιγμή που η στρατηγική του άλλου παραμένει αμετάβλητη.Ωστόσο, η εργασία του Nash δεν δείχνει το πώς μπορεί κανείς να υπολογίσει μια τέτοια ισορροπία ούτε πόσες από αυτές υπάρχουν. Στην πραγματικότητα, ακόμη και απλά παιχνίδια έχουν μια πλειάδα «ισορροπιών Nash» και δεν υπάρχει τρόπος να ξεχωρίσει κανείς κάποια ιδιαίτερη. Μάλιστα, εκτός από το γεγονός ότι, αν και οι δύο παίκτες αποφασίσουν να μεγιστοποιήσουν την ανταπόδοσή τους, υπάρχει περίπτωση να καταλήξουν στο χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα και για τους δύο, το πρόσθετο πρόβλημα είναι πως, ακόμη και αν διαλέξουν μια στρατηγική που αντιστοιχεί σε μια ισορροπία Nash, το αποτέλεσμα ενδέχεται να είναι η απεμπόληση μια ευνοϊκότερης ανταπόδοσης. Αυτό φαίνεται στο φημισμένο «δίλημμα του κρατούμενου».Τι ορίζει αυτό: δύο άνθρωποι έχουν συλληφθεί ως ύποπτοι για κάποια παράβαση που έκαναν από κοινού. Οι δύο ύποπτοι κρατούνται σε διαφορετικά δωμάτια για ανάκριση, χωρίς να είναι σε θέση να επικοινωνούν μεταξύ τους. Αν ο ένας εξ αυτών ομολογήσει, ενώ ο άλλος κρατήσει το στόμα του κλειστό, τότε αυτός που ομολόγησε θα αφεθεί ελεύθερος, ενώ ο άλλος που κράτησε το στόμα του κλειστό θα καταδικαστεί σε φυλάκιση τριών χρόνων. Αν και οι δύο ομολογήσουν (προδίδοντας, έτσι, ο ένας τον άλλον), τότε θα καταδικαστούν σε φυλάκιση δύο χρόνων ο καθένας. Εάν, τέλος, και οι δύο κρατήσουν το στόμα τους κλειστό (ουσιαστικά συνεργαζόμενοι), τότε θα καταδικαστούν σε φυλάκιση ενός χρόνου ο καθένας. H ισορροπία Nash υπάρχει όταν και οι δύο ύποπτοι ομολογούν, αν και η περίπτωση που συνεργάζονται κρατώντας το στόμα τους κλειστό έχει καλύτερη ανταπόδοση και για τους δύο.Ένα άλλο μοντέλο εφαρμογής της «Θεωρίας Παιγνίων» είναι το «παιγνίδι του δειλού». Σ’ αυτό το παιγνίδι, οι παίκτες δεν θα επιθυμούσαν να υποχωρήσουν, εντούτοις, το χειρότερο αποτέλεσμα εγκυμονεί τον απόλυτο κίνδυνο και για τους δύο. Το εν λόγω παιγνίδι έχει πάρει τ’ όνομά του από γνωστό αμερικανικό παιγνίδι «κόντρας» που κατά καιρούς προβάλλεται στον κινηματογράφο όπου δύο αυτοκίνητα κινούνται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, το ένα κατά μέτωπο στο άλλο. Στην περίπτωση που κανείς από τους οδηγούς δεν στρίψει το τιμόνι, θα υπάρξει σύγκρουση με ολέθρια, και για τους δύο, αποτελέσματα. Όμως, όποιος στρίψει πρώτος θεωρείται δειλός.Όλα αυτά, βέβαια, αφορούν σίγουρα τη θεωρία αλλά, πλέον, και την πρώτη πράξη της νέας σειράς του ελληνικού δράματος. Διότι υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα που, όπως φαίνεται, υπό την ασφυκτική πίεση των εταίρων – δανειστών, θα απαντηθούν γρήγορα.  Θα επιμείνει μέχρι τέλους η ελληνική κυβέρνηση σε αυτή την τακτική υψηλού ρίσκου, θιασώτης της οποίας είναι ο υπουργός Οικονομικών; Και αν ναι, θα υποχωρήσει η Γερμανία; Αν το Βερολίνο κάνει κάποια βήματα πίσω, θα μπορέσει η νέα κυβέρνηση να διαχειριστεί εσωτερικά έναν συμβιβασμό; Ο συμβιβασμός αυτός θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μία θετική αλλαγή πορείας για την ευρωζώνη, που θα βάζει τέρμα στη λιτότητα; Και τι θα συμβεί στο απευκταίο ενδεχόμενο που η Γερμανία κολλήσει το πόδι στο γκάζι, αποδεικνύοντας ότι δεν φοβάται το Grexit; Που οι ευρωπαϊκές ελίτ, δηλαδή, θεωρήσουν ότι το status quo της ευρωζώνης θα αμφισβητηθεί υποχωρώντας, παρά μένοντας στη σκληρή γραμμή της λιτότητας και του «αποφασίζουμε και διατάζουμε»; Θα γίνει, τότε, δημοψήφισμα στην Ελλάδα για τη θέση της χώρας μας στο ευρωσύστημα; Θα ανοίξουν παράλληλα οι ασκοί του Αιόλου για τη διάλυση κοινού νομίσματος ή η ευρωζώνη θα βγει πιο δυνατή και η Ελλάδα θα απομονωθεί, καταλήγοντας ο Παρίας της Ευρώπης; ___________ Πηγή: voria.gr

Δημοσιεύτηκε στισ

Kolotumba, a Greek word

by sarant
Πολύ σπάνια βάζω τίτλο αμιγώς σε ξένη γλώσσα, αλλά νομίζω ότι δικαιολογείται. Βλέπετε, ενώ στο λεξιλόγιο των ευρωπαϊκών γλωσσών είναι πάμπολλες οι λέξεις ελληνικής προέλευσης, στη συντριπτική τους πλειοψηφία πρόκειται για γλωσσικά δάνεια από την κλασική ή τη μεταγενέστερη αρχαιότητα, ή έστω από τα βυζαντινά χρόνια -και βέβαια για νεολογισμούς φτιαγμένους με ελληνογενή δομικά στοιχεία του τύπου telephone.Μετρημένες είναι οι νεοελληνικές λέξεις που έχουν περάσει στα αγγλικά ή σε άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές γλώσσες στον εικοστό και τον εικοστό πρώτο αιώνα. Συνήθως πρόκειται για πολιτισμικά δάνεια, λέξεις που περιγράφουν πράγματα της ελληνικής ζωής που εξάγονται στο εξωτερικό, κυρίως στον τομέα των τροφίμων και ποτών (moussaka, feta cheese, ouzo, retsina, gyros: να προσεχτεί ότι δεν εξετάζω την απώτερη προέλευση της λέξης) ή γενικά της διασκέδασης και του πολιτισμού (π.χ. syrtaki παλιότερα).Άλλοτε πρόκειται για λέξεις που περιγράφουν καταστάσεις και θεσμούς της ελληνικής πραγματικότητας, που (υποτίθεται ότι) δεν έχουν εύκολο αντίστοιχο στη γλώσσα υποδοχής ή απλώς για να δοθεί στην αφήγηση αυτό που λέμε κουλέρ λοκάλ. Για παράδειγμα, όταν πήγαινα στην Αγγλική Φιλολογία έβλεπα ανακοινώσεις του τύπου “Certificate for  frontistirio”, ίσως επειδή ήταν δύσκολο να βρεθεί η αντίστοιχη αγγλική μονολεκτική απόδοση.Μια άλλη ελληνική λέξη που εμφανίστηκε σε ρεπορτάζ του ξένου τύπου αυτή τη φορά, είναι το fakelaki. Εδώ βρισκόμαστε ανάμεσα στη δυσκολία απόδοσης και στο κουλέρ λοκάλ. Ασφαλώς ο Άγγλος έχει δεκάδες όρους για να αποδώσει τη γενική έννοια της δωροδοκίας και του δωροδοκήματος, αλλά μπορεί να βρήκε ότι σε ορισμένα συμφραζόμενα δεν του ταιριάζει κανείς -ή απλώς να ήθελε να δώσει το τοπικό χρώμα, όπως θα έγραφε baksheesh (μια λέξη που έχει λεξικογραφηθεί στα αγγλικά) αν αναφερόταν στη Μέση Ανατολή. (Παρεμπιπτόντως, το φακελάκι δεν είναι ελληνική αποκλειστικότητα. Μάλιστα, σύμφωνα με το ΛΚΝ πρόκειται για μεταφραστικό δάνειο από το ιταλικό bustarella, που θα πει ακριβώς το ίδιο, φάκελος και μέσο δωροδοκίας, παρά το γεγονός ότι οι Ιταλοί έχουν περάσει διαφωτισμό).
Δημοσιεύτηκε στισ

Πώς βγήκε η φράση “Από πού κι ως πού, και πώς, και πόσα;”

«Από πού κι ως πού, και πώς, και πόσα;—Απ’Αθήνας στα Λιβάδια (ή Λεβαδειά), Θόδωρος και πεντακόσια»Υπάρχει ένας μύθος γύρω από τη φράση αυτή, που θέλει να εκθειάσει  τη σοφία των Ελλήνων και που το δημοσίευσε στην εφημερ. «Εστία» (1885, τ. ΙΘ’ σ. 285) ο Νικόλαος Πολίτης, που γράφει τα εξής:«Τον παλαιό καιρό ήτανε πολλοί σοφοί και μεγάλοι άνθρωποι εις την πατρίδα μας, και όλα τα βασίλεια που το άκουγαν αυτό εζήλευαν και έλεγαν, πώς να κάνουν να τους φτάσουν τους Έλληνας στη γνώμη και τα γράμματα. Μια φορά λοιπόν, αποφασίσανε και εμαζεύθησαν όλοι οι σοφοί που ήσαν εις τους άλλους τόπους και εξεκίνησαν να έλθουν εδώ, διά να ιδούν, αν θα μπορέσουν να τους βάλουν κάτω τους δικούς μας. Τ ο έμαθαν όμως οι Αθηναίοι αυτό και ένας από τους σοφούς τους Αθηναίους εντύνεται σα βοσκός, παίρνει το ραβδί του και ένα κοπάδι πρόβατα και κατεβαίνει στον Πειραιά και τα ’βοσκέ. Σαν έφθασαν οι σοφοί από τα ξένα, ο πρώτος που συνάντησαν, άμα βγήκαν έξω εις τον Πειραιά ήταν εκείνος ο βοσκός. Τους ήλθε λοιπόν τότες το νου να δοκιμάσουν, για να ιδούν τι πράμα είναι και οι παρακατιανοί άνθρωποι στην Ελλάδα, και έτσι να κρίνουν, αν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με τους μεγάλους. Πάνε λοιπόν στον βοσκό, τον χαιρετάνε και ερωτούν μονομιάς για το όνομά του και τα πρόβατά του έτσι σύντομα σύντομα, για να ιδούν αν θα τους καταλάβη και πώς θ’ αποκριθή:«Άπό πού κι ώς πού, πώς καί πόσα;» Και τότε ο δήθεν βοσκός τους απάντησε:«’Απ΄ Αθήνα στα λειβάδια, Θόδωρος και πεντακόσια!»! Εκείνοι τά ’χασαν τότε, και λεν αναμεταξύ τους.«Μωρέ, πού πάμε καί μέ ποιούς γυρεύομε νά τά βάλωμε! Ένας παλιοβοσκός, καί μάς έδωσε τέτοια άπάντηση, άμμή οι σοφοί τί θά είναι! Πίσωτε νά φύγωμε!»«Και έτσι γύρισαν πίσω’ς στον τόπο τους καταντροπιασμένοι».Υπάρχει, βέβαια, και η Βοιωτική παραλλαγή η οποία λέει τα εξής: «Μια φορά, ήταν ένας μεγάλος φιλόσοφος εις την Αθήνα, και αυτός έτυχε να βγει περιοδεία, ως τη Λεβαδειά να ειπούμε και τα περίχωρα. Αυτό το έμαθαν άλλοι δυο μικρότεροι φιλόσοφοι, ένας από τη Λαμία και άλλος από την Άμφισσα, έσμιξαν οι δυο κι αποφάσισαν να παν ν’ ανταμώσουν τον μεγάλο φιλόσοφο που ήρχετο. Επήγαν το λοιπόν, εις τη θέση Κέρατα της Λειβαδειάς, που ήταν να περάσει από κει ο Αθηναίος, και ηύραν δυο τσοπάνηδες και εζήτησαν κι άλλαξαν τα ρούχα τους μ’ αυτούς. Οι τσοπάνηδες τράβηξαν παράμερα και έμειναν οι φιλόσοφοι με τα πρόβατα. Σε λίγο πέρασε από κοντά τους ο μεγάλος φιλόσοφος και τους εχαιρέτησε και τους ερώτησε: « Από πού και πού πώς και πώς πόσα; κι εκείνοι του αποκρίθηκαν, καθώς είπαμε. Τότε στάθηκε ο φιλόσοφος και εσυλλογίσθη και είπε με το νου του, πως, οι τσοπάνηδες μιλούν έτσι, πόσο μάλλον οι γραμματισμένοι· εγώ δε θα βγω μπροστά σ αυτούς και εγύρισε πίσω».Από το βιβλίο του Τάκη Νασούλη “ΛΕΞΕΙΣ & ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ”

Δημοσιεύτηκε στισ

Ο άνθρωπος που προέβλεψε την κατάρρευση του ευρώ έναντι του φράγκου αποκαλύπτει: «Η Ελλάδα προκαλεί Παγκόσμιο Χάος»

Σήμερα ο άνθρωπος, που πριν από 66 ημέρες εντυπωσιακά προέβλεψε την κατάρρευση του ευρώ έναντι του ελβετικού φράγκου, προειδοποίησε στο «kingworldnews» πως τα γεγονότα που… τρέχουν αυτή την περίοδο στην Ελλάδα δημιουργούν σε όλο τον κόσμο χάος και τεράστια προβλήματα για την ανθρωπότητα.Egon von GreyerzΠιο συγκεκριμένα ο Egon von Greyerz αναφέρει πως: «Σήμερα βρισκόμαστε στα πρόθυρα συγκλονιστικών γεγονότων, τα οποία εκτυλίσσονται σε όλο τον κόσμο και αλλάζουν τη ζωή μας. Είναι ειρωνικό πως Καταλύτης του Θανάτου Θα μπορούσε να είναι ένα ελληνικό δράμα. Με τον τρόπο που εκτυλίσσονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του Έλληνα υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Βαρουφάκη και της Τρόικας, είναι δύσκολο να πω με σιγουριά αν πρόκειται για μια ελληνική τραγωδία ή κωμωδία.Ο Πρόεδρος της ΕΕ μόλις είπε ότι «η Ελλάδα κινδυνεύει με πτώχευση αν συνεχίσουν με την ίδια στρατηγική.« Λοιπόν, ο Βαρουφάκης απάντησε: «Είμαστε ήδη σε κατάσταση πτώχευσης.» ….Και συνεχίζει: «Είναι πραγματικά αναζωογονητικό να ακούω έναν υπουργό Οικονομικών να δέχεται πως μια χώρα είναι σε πτώχευση, δεδομένου μάλιστα ότι σχεδόν σε κάθε μεγάλη δυτική οικονομία, συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας, είναι σε πτώχευση. Πάντως δεν είναι συναρπαστικό όταν μια σχετικά μικρή οικονομία μπορεί τώρα να διαλύσει όλη την παγκόσμια οικονομία». Ο Egon von Greyerz συνεχίζει τον συλλογισμό του: «Το ελληνικό δράμα και ο κόσμος δεν μπορεί να έχουν αίσιο τέλος. Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι το ντόμινο που προκαλείται σχεδόν από κάθε προβληματική οικονομία. Είναι ένας κόσμος υπό πίεση, με τα χρέη να μην μπορούν ποτέ να αποπληρωθούν. Υπάρχει έτσι μια έλλειψη ζήτησης, η οποία δημιουργεί τον αποπληθωρισμό και ο αποπληθωρισμός είναι ο υπ “αριθμόν ένα εχθρός των υπερχρεωμένων εθνών.Κατά τις πρώτες 35 ημέρες του τρέχοντος έτους, 15 κεντρικές τράπεζες έχουν ήδη μειώσει τα επιτόκια και πολλές χώρες έχουν πλέον αρνητικά επιτόκια. Αυτό είναι καταστροφικό. Τα συνταξιοδοτικά ταμεία και οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν μπορούν να επιβιώσουν με αρνητικά επιτόκια. Αυτή τη στιγμή ελβετικές ασφαλιστικές εταιρείες δεν ξέρουν τι να κάνουν με τα μετρητά τους. Φυσικά δεν έχουν ακόμα καταλάβει ακόμα πως πρέπει να αγοράσουν χρυσό, αλλά σύντομα θα το κάνουν».