Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Άκουσα στον ΣΚΑΙ το υπουργό επικρατείας ,τον κ Α Φλαμπουράρη ,να απαντά σε σχετική ερώτηση οτι συμφωνεί για λόγους πατριωτικούς να φέρουν τα χρήματα στην Ελλαδα όλοι οι πολιτικοί που έχουν χρήματα στο εξωτερικό αλλά πέραν τούτου ουδέν ….

Πράξτε το κύριοι της Κυβέρνησης !!
Με το παράδειγμα σας πείστε ´ολους τους Έλληνες να επαναπατρίσουν τα χρηματά τους ,
Ειναι ο μόνος τρόπος για την επανεκκίνηση της οικονομίας και δεν στοιχίζει τίποτε παρά μόνο να επανακάμψει  η εμπιστοσύνη στον δύσμοιρο τούτο τόπο….
Αιχμηρός
Δημοσιεύτηκε στισ

Ντάνιελ Σπέκχαρντ: «Η Ελλάδα είναι πολύ πιο σημαντική από όσο πιστεύει ο κόσμος»

«Οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών κοιτάζουν τα δέντρα και χάνουν το δάσος» δήλωσε ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ελλάδα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, σχετικά με την ελληνική κρίση χρέους, αναφέρει ο Κρις Μάθιους στο αμερικανικό περιοδικό Fortune, υπογραμμίζοντας την αναφορά του κ. Σπέκχαρντ ότι «η Ελλάδα είναι πολύ πιο σημαντική από όσο πιστεύει ο κόσμος».Μεταξύ άλλων, ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι «τα σχέδια διάσωσης που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα μπορεί να κράτησαν μακριά τους πιστωτές της χώρας, αποτέλεσαν ωστόσο έναν βραχυπρόθεσμο εφιάλτη για την οικονομία της, ενώ η ύφεση οδήγησε μια αριστερή κυβέρνηση στην εξουσία, που υποσχέθηκε να θέσει τέλος στη λιτότητα. Έκτοτε, όμως, οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης και ειδικότερα της Γερμανίας υιοθέτησαν σκληρή γραμμή κατά της Ελλάδας, αρνούμενοι να χαλαρώσουν τους όρους των σχεδίων διάσωσης λόγω του φόβου ότι μια τέτοια κίνηση θα ενίσχυε τα αριστερά κόμματα άλλων χωρών, όπως στην Ισπανία και στην Πορτογαλία».Στη συνέχεια σημειώνει ότι «σύμφωνα, ωστόσο, με τον πρώην πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ελλάδα, η λογική αυτή επικεντρώνεται στα δέντρα χάνοντας το δάσος και θα μπορούσε να κοστίσει στη Γερμανία και στην ευρωζώνη πολύ περισσότερα, από τη σκοπιά της ρευστότητας και της γεωπολιτικής εξουσίας.Ο κ. Σπέκχαρντ είχε αναφερθεί πρόσφατα σε συνέντευξή του στο Fortune στον κίνδυνο απομάκρυνσης της Ελλάδας από τη σφαίρα επιρροής της Δύσης και της Γερμανίας, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα είναι «ένα κρίσιμης σημασία κράτος για την άσκηση της αμερικανικής και δυτικής επιρροής, τόσο στη Μέση Ανατολή, όπως και στην Αν. Ευρώπη».Στο άρθρο υπογραμμίζεται αναφορά του κ. Σπέκχαρντ ότι «η Ελλάδα είναι πολύ πιο σημαντική από όσο πιστεύει ο κόσμος» και ότι «η συμβατική σοφία λέει σήμερα ότι μπορούμε να επιτρέψουμε ένα Grexit και να επουλώσουμε την πληγή, αλλά το πράγμα δεν είναι τόσο απλό».Όπως υπογραμμίζεται στο δημοσίευμα, ο Αμερικανός πρώην πρεσβευτής στην Αθήνα αναφέρθηκε παράλληλα «στο γεγονός ότι η σημερινή αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη στενές σχέσεις με τη Ρωσία, καθώς ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, μια μέρα μετά την εκλογή του, αντιτάχθηκε στην επιβολή νέων κυρώσεων στη Ρωσία, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, υποβάθμισε την επιβολή νέων κυρώσεων. Ο ελληνικός λαός διατηρεί επίσης πολιτισμικούς δεσμούς με τη Ρωσία, όπως την κοινή θρησκεία, γεγονός που διευκολύνει τη συνεργασία».Στο άρθρο αναφέρεται, επίσης, ότι «λόγω του μικρού μεγέθους της χώρας, μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ δεν μοιάζει με μεγάλη απώλεια, αλλά εάν λάβουμε υπόψη ότι η καταπολέμηση της ρωσικής επιθετικότητας στην Αν. Ευρώπη είναι σημαντική για τη διατήρηση της πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας στην περιοχή, τότε ίσως αξίζει μακροπρόθεσμα η υιοθέτηση μιας πιο ήπιας στάσης έναντι του ελληνικού χρέους».Καταλήγοντας, τονίζεται ότι «ο κ. Σπέκχαρντ εξέφρασε την άποψη ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να χαλαρώσει τους όρους του σχεδίου διάσωσης, παρέχοντας στους πολίτες τον χρόνο να συνειδητοποιήσουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να εκπληρώσει τις λαϊκιστικές του υποσχέσεις και να παραμείνει μέλος του ευρώ».Ο πρώην πρεσβευτής υποστήριξε επίσης ότι «η υιοθέτηση σκληρής γραμμής έναντι της Ελλάδας δεν πρόκειται να αποτρέψει τις εξελίξεις σε άλλες χώρες, όπως την Ισπανία. Με οικονομικούς όρους, η Ελλάδα δεν είναι ίσως τόσο σημαντική παγκοσμίως, αλλά σε μια στιγμή όπου οι ΗΠΑ και η Ευρώπη διεξάγουν πολυέξοδες πολιτικές μάχες στην Αν. Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή, η εκδίωξη μιας χώρας όπως η Ελλάδα, που βρίσκεται στο σταυροδρόμι αυτών των περιοχών, θα ήταν πολύ πιο δαπανηρή μακροπρόθεσμα».

Δημοσιεύτηκε στισ

Η θρυλική παροικία των ελλήνων σφουγγαράδων στο Τάρπον Σπρινγκς στη Φλόριντα. 

Ήδη από τα αρχαία χρόνια η μεσογειακή σπογγαλιεία θεωρούταν η καλύτερη, ενώ το επάγγελμα του σφουγγαρά ήταν ανέκαθεν σκληρό, άγριο και επικίνδυνο. Άκμασε κυρίως στα νησιά της Καλύμνου, της Σύμης, της Χάλκης και του Καστελόριζου, καθώς η ενασχόληση με τη θάλασσα ήταν πάντα επικερδής για τους κατοίκους των άγονων αυτών νησιών. 
Η βιομηχανική επανάσταση απαίτησε τη χρήση περισσότερων σφουγγαριών, κυρίως για τη λειτουργία των μηχανημάτων, γεγονός το οποίο οδήγησε στη χρήση μιας νέας κατασκευής, του σκάφανδρου. Η συσκευή αυτή ωστόσο παρουσίασε σημαντικά προβλήματα με κυριότερο αυτό της «νόσου των δυτών», η οποία μπορούσε να οδηγήσει τον σφουγγαρά από την παράλυση μέχρι και στον θάνατο λόγω ορισμένων κατασκευαστικών αδυναμιών που τη χαρακτήριζαν. το εμπόριο σφουγγαριών στο Τάρμπον Σπρίνγκς 
Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα μετά την οικονομική κρίση, πολλοί σφουγγαράδες έγιναν μετανάστες στις ΗΠΑ. Εκεί, στην πόλη Τάμπα στη Φλόριντα υπάρχει ένα μικρό ψαροχώρι δίπλα στον ποταμό Ανκλόουτ ο οποίος εκβάλει στο κόλπο του Μεξικού, το περίφημο Τάρπον Σπρινγκς. 
Το χωριό πήρε το όνομά του από ένα είδος ψαριού, το «tarpon». Εκεί ανακαλύφθηκε μεγάλη ποσότητα σφουγγαριών. Οι ποσότητες και η ποιότητα των σφουγγαριών ήταν τόσο μεγάλη που πολλές επιχειρήσεις μετέφεραν την έδρα τους από την Κούβα και τις Μπαχάμες στην Τάμπα. 
Ο πρώτος Έλληνας που εγκαταστάθηκε στο Τάρπον Σπρινγκς λέγεται ότι ήταν ο Ιωάννης Κόκκορης το 1903, ο οποίος έφθασε από τη Νέα Υόρκη για να ασχοληθεί με τα σφουγγάρια.
 Ο Κόκκορης εργαζόταν ήδη στη Νέα Υόρκη για τον έμπορο σφουγγαριών Λεμπέση και γνώριζε τα πάντα γύρω από την αλίευση και το εμπόριό τους. Το 1905 ο Κόκκορης μαζί με τον Σπύρο Βουτέρη ναύλωσαν ένα καΐκι με το όνομα «Ελπίδα» και ξεκίνησαν την αλίευση σφουγγαριών στον κΚόλπο του Μεξικού. Οι Έλληνες αυτοί ακολουθούσαν τις ίδιες τεχνικές που έκαναν και στην πατρίδα τους, καθώς οι μαύροι έως τότε συνήθιζαν να καμακώνουν τα σφουγγάρια ή να τα πιάνουν με γάντζους, προκαλώντας τους συχνά καταστροφές. 
Σύντομα κάλεσαν και άλλους νησιώτες για να συνεχίσουν την παράδοση αυτή και δημιουργήθηκαν φιλικοί δεσμοί με τους μαύρους της περιοχής λόγω της εργατικότητάς τους αλλά και της βίαιης, ρατσιστικής συμπεριφοράς που δέχονταν από μέλη της Κου Κλουξ Κλαν και άλλων οργανώσεων. Το 1907 υπό το Νικόλαο Πέππα, η ελληνική κοινότητα οργανώθηκε και σύντομα το μικρό και ασήμαντο ψαροχώρι μεταμορφώθηκε σε λίκνο της σπογγαλιείας ολόκληρων των ΗΠΑ. Ελευθέριος και Έλενα Βενιζέλου επισκέπτονται την ελληνική παροικία στο Τάρμπον Σπρινγκς Η ανάπτυξη ήταν ραγδαία και μέχρι και το 1950 η παραγωγή σφουγγαριών του Τάρπον, Σπρινγκς κάλυπτε το 45% της αγοράς των ΗΠΑ. Η ανάπτυξη συνεχίστηκε έως τότε παρά τη Μεγάλη Ύφεση και τα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η πτώση επήλθε μετά τη δεκαετία του 1950, λόγω της ασθένειας των σφουγγαριών «blight», πιθανότατα από τη μόλυνση του κόλπου του Μεξικού και εξαιτίας ενός νέου προϊόντος: του συνθετικού σφουγγαριού το οποίο ήταν πολύ φθηνότερο και σαφώς γρηγορότερο στην κατασκευή. Έκτοτε, η παραγωγή μειώθηκε σημαντικά και το μυθικό εμπόριο σφουγγαριών έχασε την παλιά του αίγλη. Δεν είναι λίγοι ωστόσο αυτοί που ασχολούνται ακόμα και τώρα με τη σπογγαλιεία, με ασφαλέστερα μέσα και χωρίς να απειλείται η ζωή τους. Σήμερα, η μικρή πόλη του Τάρπον Σπρινγκς αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα τουριστικά θέρετρα των ΗΠΑ λόγω του ελληνικού χαρακτήρα του και του θερμού κλίματος της Φλόριντας. Οι ιστορίες των σφουγγαράδων, οι οποίοι βουτούσαν σε ένα ταξίδι ζωής και θανάτου γοητεύουν τους τουρίστες και πλανώνται σε αυτή τη μικρή, ελληνική γωνιά των ΗΠΑ. 
*Το άρθρο αφιερώνεται στη μνήμη της επίκουρης καθηγήτριας Εθνολογίας του Ιονίου Πανεπιστημίου, Εύης Ολυμπίτου, η οποία αγάπησε τα ταξίδια και τις ιστορίες των σφουγγαράδων όσο κανείς.   
Τζέμα Δεσύλλα Ιστορικός-ερευνήτρια… 

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/