Πειραιάς

Αναχωρήσεις

Της Μαρίας Σμυρνάκη*

Όταν διαπνέονται από γνήσιο ενδιαφέρον και βαθιά αγάπη για το παιδί, που τολμούν να εκφράσουν. Όταν αποδέχονται την ουσία της ύπαρξής του χωρίς προϋποθέσεις. Όταν του προσφέρουν όλο το χώρο που χρειάζεται, ώστε να δοκιμάσει τις δυνατότητές του και να ανακαλύψει τις κλίσεις, τα ταλέντα του. Όταν του επιτρέπουν να αγωνίζεται έχοντας ως βάση τις δικές του κυρίως δυνάμεις. Όταν είναι διακριτικά «εκεί» σε κάθε βήμα και περισσότερο υποστηρικτικά δίπλα του, όποτε πραγματικά είναι αναγκαίο. Όταν του παρέχουν την ασφάλεια που χρειάζεται, ώστε να ξεπερνά τα άγχη και τους φόβους του, δίνοντας κάθε φορά έμφαση στους νέους στόχους της ανάπτυξής του. Όταν στη ματιά τους, καθώς τους αντικρίζει, εισπράττει την πίστη τους στις δυνατότητές του. Όταν το ενθαρρύνουν να χαίρεται τις στιγμές και τις νίκες του απολαμβάνοντας την ομορφιά της ζωής. Όταν το ενισχύουν να αποδέχεται και να αγκαλιάζει τις «ήττες» του σαν δώρα που έχουν να του διδάξουν τα πιο σημαντικά. Όταν αναγνωρίζουν και σέβονται τη μοναδικότητά του. Όταν μπορούν, για το καλό του παιδιού, να ξεπερνούν τις προσωπικές τους προσδοκίες, φιλοδοξίες ή προκαταλήψεις, οι οποίες συχνά προκύπτουν από τις ακάλυπτες συναισθηματικές τους ανάγκες, τις πιθανές τραυματικές εμπειρίες ή ανεκπλήρωτες επιθυμίες τους. Όταν τολμούν να κάνουν τις δικές τους υπερβάσεις βλέποντάς το παιδί περισσότερο σαν μια ξεχωριστή οντότητα, παρά ως προέκταση του εαυτού τους. Όταν καταφέρνουν να απελευθερωθούν από την ανάγκη τους να κατευθύνουν την πορεία και τον τρόπο ανάπτυξής του. Όταν είναι δεκτικοί σε επιλογές του, που το διαφοροποιούν από αυτούς, επιτρέποντας την αυτονόμησή του. Όταν με τις πράξεις τους υπερασπίζουν τις αξίες της εντιμότητας, της ειλικρίνειας, της αυθεντικότητας, του σεβασμού, της κατανόησης, της ταπεινότητας και της αγάπης. Όταν αντέχουν να φανερώσουν τις αδυναμίες τους και ξέρουν να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Όταν καταφέρνουν να είναι συνεπείς με τις δεσμεύσεις και το λόγο τους. Όταν οι ίδιοι δεν επαναπαύονται και αναζητούν να επενδύουν με νόημα ό,τι κάνουν. Όταν στις σχέσεις τους θέτουν τα όριά τους, κάτι που φυσικά δεν θα μπορούσαν να παραλείψουν στη σχέση τους με το παιδί. Όταν δεν σταματούν να κάνουν την αυτοκριτική τους βλέποντας κάθε εμπειρία ως ευκαιρία για μάθηση, αυτογνωσία, αυτοβελτίωση. Όταν, όσο και αν δυσκολεύονται στη δική τους ζωή, δε σταματούν ποτέ να αγωνίζονται, να ονειρεύονται και να ελπίζουν. Και γενικότερα, όταν η όλη στάση ζωής τους υποστηρίζει στην πράξη όλα αυτά που με λόγια θέλουν να του μεταδώσουν. 

*Η Μαρία Σμυρνάκη είναι ψυχολόγος, Διδάκτωρ ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου Κρήτης Θεραπευτικό Προσωπικό ΚΕΘΕΑ Αριάδνη 

Οδός Κ Βάρναλη στην Πετρούπολη πριν 30 χρόνια …

Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό 

Και στο βάθος ο Σπύρος!!!!

  Ένα ανέλπιστο σύμμαχο βρήκε η Ελλάδα στους αγώνες που δίνει τόσο για να κατανοηθεί η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα τα τελευταία έξι χρόνια από τις πολιτικές της τρόικας όσο και στην διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων. 

Πρόκειται για το σόου Die Anstalt (To Ινστιτούτο) που προβάλλεται από ZDF, το δεύτερο κανάλι της κρατικής (!) τηλεόρασης της Γερμανίας. Η επόμενη εκπομπή με αντικείμενο την Ελλάδα, η οποία θα προβληθεί από την γερμανική τηλεόραση αύριο Τρίτη, έχει ήδη «ανέβει» στο ίντερνετ. 

Από τα 50 λεπτά που διαρκεί το σόου ξεχωρίζουν δύο ενότητες. 

Στην πρώτη παρουσιάζεται με τον πλέον παραστατικό και σατυρικό τρόπο η κατάσταση που έχει περιέλθει Ελλάδα, η οποία εμφανίζεται ως μία ταβέρνα η οποία λειτουργεί υπό τις οδηγίες της τρόικα ενώ στο δεύτερο μέρος θίγεται με πολύ καυστικό και συγκινητικό τρόπο το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. 

Παρόν στην εκπομπή είναι και ο επιζών από το Δίστομο, Αργύρης Σφουντούρης, του οποίου οι Γερμανοί εκτέλεσαν και τους δύο γονείς και αρκετούς συγγενείς. Το Die Anstalt πηγαίνοντας κόντρα στις λαϊκιστικές φωνές της Γερμανίας έχει επανειλημμένα και στο παρελθόν παρουσιάσει το ελληνικό πρόβλημα από μία διαφορετική οπτική. Στην αυριανή εκπομπή – η οποία αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις – οι παραγωγοί καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν είναι μόνο οι Έλληνες οι οποίοι πρέπει να πληρώσουν τα χρέη τους αλλά και οι Γερμανοί, χωρίς τρικ… 

Ποιος είναι ο Αργύρης Σφουντούρης Ο Αργύρης Σφουντούρης γεννήθηκε το 1940 στο Δίστομο. Σε πολύ μικρή ηλικία στις 10 Ιουνίου 1944 έχασε τους γονείς του, που εκτελέσθηκαν από τα Γερμανικά στρατεύματα των SS κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα. Μεταξύ των 218 εκτελεσθέντων, 32 έφεραν το επίθετο Σφουντούρης. Ο μικρός τότε Αργύρης, έφθασε στην Αθήνα, όπου περιπλανήθηκε σε διάφορα ορφανοτροφεία επί τρία χρόνια, μαζί με χιλιάδες άλλα ορφανά παιδιά, αθώα θύματα της ιδίας γερμανικής κατοχής. Το 1949, ήταν ένας από τα 10 παιδιά που ταξίδεψαν στην Ελβετία στο ίδρυμα Πεσταλότσι, που σκοπός του είναι να στεγάζει παιδιά χωρίς οικογένεια. Γρήγορα ξεχώρισε για την ευστροφία του μυαλού του.

 Φοίτησε στο γυμνάσιο και στην συνέχεια στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης Μαθηματικά, Πυρηνική Φυσική και Αστροφυσική. Παράλληλα έγραφε ποιήματα και δοκίμια. Μετέφρασε στην γερμανική γλώσσα, διάφορους Έλληνες ποιητές όπως Κ. Καβάφη, Γ. Σεφέρη, Ι. Ρίτσο, Ο. Ελύτη κ.α. Την περίοδο της δικτατορίας στην Ελλάδα, εκδίδει στην Ελβετία ένα πολιτιστικό περιοδικό στην ελληνική και γερμανική γλώσσα. Διδάσκει σε διάφορα γυμνάσια της περιοχής της Ζυρίχης. 

Μετά από 40 χρόνια αποφασίζει μια ριζική αλλαγή στην ζωή του. Πηγαίνει στο Νεπάλ, στην Σομαλία και στην Ινδονησία όπου για 10 περίπου χρόνια βοηθάει ενεργά στην αναδιοργάνωση τους. Επιστρέφοντας στην Ευρώπη βρίσκει τη Γερμανία ενωμένη, καθώς εν τω μεταξύ οι κάτοικοι του Βερολίνου είδαν το τείχος που τους χώριζε από τον δυτικό κόσμο να πέφτει, δημιουργώντας μία καινούργια κατάσταση στην χώρα.

 Με την επανένωση της Γερμανίας αρχίζει μία περίοδος με δυνατότητες απολογισμού και καταμέτρησης των θυμάτων πολέμου. Ο Αργύρης Σφουντούρης οργανώνει το 1994 στους Δελφούς, μία «Σύνοδο για την ειρήνη», στην οποία κάλεσε και Γερμανούς πολιτικούς, εκ των οποίων όμως δεν παρευρέθη κανείς. Μετά από πολλές ανεπιτυχείς απόπειρες για συζήτηση με τις Γερμανικές Αρχές, το 1995 μαζί με τις τρεις επιζώσες αδερφές του, ζητούν δικαίωση με νόμιμη διαδικασία. 

Η καταγγελία και οι ακόλουθες εφέσεις δεν έφεραν κανένα θετικό αποτέλεσμα και οι υποθέσεις ακόμα εκκρεμούν στο δικαστήριο της πόλεως Καρλσρούε της Γερμανίας. 

Πριν από μερικά χρόνια, ο Ελβετός σκηνοθέτης Στέφαν Χάουπτ αποφάσισε να ανεβάσει την «Ασκητική» του Νίκου Καζαντζάκη στη Ζυρίχη. Χρειαζόταν έναν Έλληνα, όχι απαραιτήτως ηθοποιό, για να διαβάσει αποσπάσματα του έργου. Συναντήθηκε με τον Αργύρη Σφουντούρη, ο οποίος -συμπτωματικά- ήταν ο μεταφραστής της «Ασκητικής» στα γερμανικά. Έτσι, δημιουργήθηκε η ταινία «Ένα τραγούδι για τον Αργύρη». 

Ο Μίκαϊλ Κορνιένκο και ο Σκοτ Κέλι θα περάσουν 342 ημέρες σε τροχιά, σχεδόν διπλάσιο διάστημα από τη συνηθισμένη αποστολή στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Μαζί τους είναι και ο Γκενάντι Παντάλκα, που θα μείνει εκεί για έξι μήνες.Αυτή είναι η πρώτη απόπειρα που κάνει η NASA για την παραμονή στο διάστημα για ένα χρόνο. Τέσσερις Ρώσοι έχουν περάσει ένα χρόνο ή περισσότερο στο διάστημα, όλοι τους στο σοβιετικό σταθμό Mir.Στόχος της αποστολής να καταγραφούν οι συνέπειες που έχει στο ανθρώπινο σώμα μία παρατεταμένη περίοδος σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, ένα καθοριστικό βήμα για την εποίκιση άλλων πλανητών. Ο δίδυμος αδερφός του Κέλι, Μαρκ, ένας συνταξιοδοτημένος αστροναύτης, συμφώνησε να πάρει μέρος στο πρόγραμμα, καθώς θα υποβάλλεται στα ίδια ιατρικά πειράματα με τον αδερφό του, προκειμένου να βοηθήσει τους επιστήμονες να βγάλουν ένα πιο ασφαλές συμπέρασμα για τις συνέπειες της ζωής στο διάστημα.Τα οστά και οι μύες γίνονται πιο αδύναμα εξαιτίας της έλλειψης βαρύτητας, όπως και το ανοσοποιητικό σύστημα. Επίσης, τα σωματικά υγρά επηρεάζονται, αυξάνοντας την πίεση στον εγκέφαλο και τα μάτια.Η NASA δεν έχει κρατήσει κανέναν στο διάστημα για πάνω από επτά συνεχείς μήνες. Οι Ρώσοι κατέχουν το ρεκόρ, με την παραμονή 14 μηνών μακριά από τη Γη, το οποίο σημείωσε ο Βαλερί Πολιάκοφ, όταν έμεινε στον παλιό διαστημικό σταθμό Mir το 1994-1995. Αρκεοί ακόμη Ρώσοι έχουν περάσει 8-12 μήνες εκεί, αλλά μόνο ένας από όλους αυτούς είναι ακόμη ζωντανός.