Ορεινή Δωρίδα ,χωρίο Κόκκινος με την λίμνη Μόρνου
Προετοιμασίες για το Πάσχα
Κρεαταγορά Αθηνών. Απόγευμα Μ Πέμπτης
Ποιος ήταν ο δαίμονας του Αλέξανδρου που αναγνώρισε ο Διογένης;
«Από πολλή ώρα σου τον λέω, εσύ όμως δεν ακούς ότι ο μεγαλύτερος εχθρός και αντίπαλος του εαυτού σου είσαι εσύ ο ίδιος για όσον καιρό παραμένεις κακός και ανόητος· κι αυτός είναι ό άνθρωπος πού εσύ τον ξέρεις λιγότερο από οποιονδήποτε άλλο. Κανένας, βλέπεις, αλόγιστος και κακός άνθρωπος δεν γνωρίζει τον εαυτό του.
Γιατί διαφορετικά δεν θα όριζε ό Απόλλωνας ότι το πιο δύσκολο πράγμα για τον καθένα είναι να έχει αυτογνωσία. Ή μήπως νομίζεις ότι ή αφροσύνη δεν είναι ή πιο μεγάλη και πιο σοβαρή πάθηση και ζημιά για όσους την έχουν και ότι ό αλόγιστος άνθρωπος είναι ό πιο επιβλαβής για τον ίδιο του τον εαυτό; Ή μήπως δεν παραδέχεσαι ότι όποιος είναι ό πιο επιβλαβής —για τον καθένα μας— και όποιος προξενεί ένα σωρό κακά, αυτός είναι και ό πιο μεγάλος και πιο σοβαρός εχθρός μας;
“Ας δυσανασχετείς κι ας τινάζεσαι για αυτά πού σου λέω, και ας με νομίζεις τον πιο ελεεινό άνθρωπο και ας με βρίζεις σε όλους και, αν το νομίζεις σωστό, ακόμη και να με καρφώσεις με το ξίφος σου· γιατί είμαι ό μόνος άνθρωπος από τον όποιο θα ακούσεις την αλήθεια — από κανέναν άλλο δεν θα την μάθεις. Γιατί δούλοι τους είναι χειρότεροι από ’μένα και δουλοπρεπέστεροι».
Αυτά έλεγε ό Διογένης, αδιαφορώντας εντελώς για το αν θα τον τιμωρούσε ο ’Αλέξανδρος άλλα συνάμα έχοντας και τη βεβαιότητα ότι δεν θα συνέβαινε τίποτα. Γιατί ήξερε ότι ό ’Αλέξανδρος ήταν δούλος της δόξας και δεν θα διέπραττε κανένα λάθος σε σχέση με αυτήν. Έτσι, είπε στον ’Αλέξανδρο ότι δεν είχε ούτε καν το χαρακτηριστικό γνώρισμα των βασιλιάδων.
Ό Αλέξανδρος απόρησε και του απάντησε: «Μα δεν έλεγες τώρα δα ότι ό βασιλιάς δεν χρειάζεται τέτοια σημάδια;»
«Βεβαίως, μα τον Δία», απάντησε ό Διογένης, «δεν χρειάζεται τα εξωτερικά σημάδια, όπως τιάρες και πορφυρένιους μανδύες· τέτοια πράγματα ασφαλώς δεν του χρησιμεύουν σε τίποτα – το διακριτικό σημάδι της φύσης όμως πρέπει να το έχει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο».
«Και ποιό είναι αυτό το σημάδι;» είπε ό ’Αλέξανδρος. «Είναι αυτό», αποκρίθηκε ό Διογένης, «πού το έχει ό βασιλιάς ακόμη και στις μέλισσες. Ή δεν έχεις ακουστά ότι στις μέλισσες υπάρχει βασιλιάς βγαλμένος από τη φύση, κι όχι όπως γίνεται με εσάς πού λέτε ότι κατέχετε το αξίωμα επειδή ή γενιά σας κρατάει από τον Ηρακλή;» «Ποιό είναι αυτό το σημάδι;» είπε ό ’Αλέξανδρος. «Δεν έχεις ακούσει από τούς γεωργούς ότι εκείνη η μέλισσα είναι η μόνη χωρίς κεντρί, αφού αυτή δεν χρειάζεται κανένα όπλο εναντίον κανενός; Γιατί καμιά από τις άλλες μέλισσες δεν πρόκειται να της αμφισβητήσει τα βασιλικά δικαιώματα ούτε και πρόκειται να πολεμήσει εναντίον της, όταν έχει αυτό το προνόμιο. ’Απεναντίας εσύ μου δίνεις την εντύπωση πώς όχι μόνο περπατάς αρματωμένος άλλα ότι ακόμη και κοιμάσαι με τα όπλα. Δεν ξέρεις», είπε, «ότι το να οπλοφορεί κανείς είναι γνώρισμα ανθρώπου ο όποιος φοβάται; Κι άνθρωπος πού φοβάται δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει βασιλιάς περισσότερο απ’ ότι δούλος».
Σαν το άκουσε αυτό ο Αλέξανδρος τράβηξε λίγο το χέρι από το ξίφος. Με αυτά τα λόγια ό Διογένης τον παρακινούσε να εμπιστεύεται λιγότερο τα όπλα και περισσότερο τις αγαθές πράξεις και το να φέρεται με δικαιοσύνη. «’Εσύ όμως», συνέχισε, «κουβαλάς μέσα σου μια ψυχή ερεθισμένη, ένα κεντρί τόσο ακράτητο κι άγριο. Δεν θα πετάξεις αύτη την αρματωσιά πού έχεις τώρα; Κι αφού βάλεις επάνω σου ένα απλό ρούχο, δεν θα υπηρετήσεις εκείνους που είναι καλύτεροί σου; Τι, θα περιφέρεσαι με αυτό το γελοίο κορδόνι επάνω σου; ‘Ύστερα από λίγο θα σου φυτρώσει μήπως ένα λοφίο κι ένα λύρα, όπως στα κοκόρια; Δεν έχεις ακούσει για τη γιορτή των Σακών πού έχουν οι Πέρσες, έχει πού ετοιμάζεσαι να εκστρατεύσεις;» Κι εκείνος αμέσως ρώτησε τη γιορτή είναι αυτή —ήθελε, βλέπεις, να γνωρίζει τα πάντα σχετικά με τούς Πέρσες. Ο Διογένης του απάντησε: «Παίρνουν ένα φυλακισμένο, από εκείνους πού έχουν καταδικαστεί εις θάνατον, τον καθίζουν στο θρόνο του βασιλιά, του δίνουν το ένδυμα το βασιλικό και τον αφήνουν τις μέρες εκείνες να διατάζει και να πίνει και να ζαχαρώνει με τις παλλακίδες του βασιλιά, και κανένας δεν τον εμποδίζει σε τίποτα να κάνει ότι θέλει. Μετά από αυτά όμως τον γδύνουν, τον μαστιγώνουν και τον κρεμούν. Τί νομίζεις ότι συμβολίζει αυτό το πράγμα και γιατί το κάνουν οι Πέρσες; Δεν συμβολίζει το ότι συχνά άνθρωποι αλόγιστοι και αχρείοι αποκτούν αύτη τη βασιλική εξουσία κι αυτό τον τίτλο, και αφού αποχαλινωθούν για ένα διάστημα, έπειτα έχουν επαίσχυντο και οικτρό τέλος; Κι έτσι, όταν βγάλουν τον άνθρωπο από τις αλυσίδες, φυσικό είναι ένας αλόγιστος κι ένας πού δεν γνωρίζει αύτη τη διαδικασία, να χαίρεται και να καλοτυχίζει τον εαυτό του για ότι συμβαίνει εκείνη τη στιγμή, ενώ όποιος γνωρίζει περί τίνος πρόκειται να μη θέλει να ακολουθήσει αδιαμαρτύρητα αλλά να προτιμάει τις αλυσίδες με τις όποιες ήταν δεμένος ως τότε.
Δίων Χρυσόστομος – Λόγοι IV(4):
Περί βασιλείας Aπόσπασμα από το βιβλίο “Οι αρχαίοι κυνικοί – Αποσπάσματα και μαρτυρίες” – Ν.Μ.Σκουτερόπουλος Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Αντικλείδι, http://antikleidi.com/2014/10/23/diogenes-alex-2/#more-80822
Μεγάλη Εβδομάδα του Οδυσσέα Ελύτη
Μ. ΠΕΜΠΤΗ
Μέρα τρεμάμενη, όμορφη σαν νεκροταφείο
με κατεβασιές ψυχρού ουρανού
Γονατιστή Παναγία κι αραχνιασμένη
Τα χωμάτινα πόδια μου άλλοτε
(Πολύ νέος ή και ανόητα όμορφος θα πρέπει
να ήμουν)
Οι και δύο και τρεις ψυχές που δύανε
Γέμιζαν τα τζάμια ηλιοβασίλεμα.
Μ. ΠΕΜΠΤΗ, β
Σωστός Θεός. Όμως κι αυτός έπινε το φαρμάκι του
γουλιά γουλιά καθώς του είχε ταχθεί
έως ότου ακούστηκε η μεγάλη έκρηξη.
Χάθηκαν τα βουνά. Και τότε αλήθεια φάνηκε
πίσω από το πελώριο πηγούνι ο κύλικας
Κι αργότερα οι νεκροί μες στους ατμούς, εκτάδην.
Τώρα xιόνια στα Δερβενοχωρια !!!!
foto by gikas
Καλημέρα απο την βροχερή Αθήνα
-
ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
Η Εκκλησία θυμάται το γεγονός της Αλείψεως του Κυρίου υπό πόρνης γυναικός.Νωρίς το απόγευμα ψάλλεται η Ακολουθία του Ευχελαίου. Ο ιερέας χρίει τους πιστούς με Μύρο, που είναι η απτή απόδειξη της Χάριτος του Θεού, προκειμένου να συγχωρηθούν οι αμαρτίες τους.Το βράδυ ψάλλεται στις Εκκλησίες ο Όρθρος της Μεγάλης Πέμπτης. Στην υμνολογία κυριαρχούν τα γεγονότα της νίψεως των ποδών των αποστόλων υπό του Κυρίου, του Μυστικού Δείπνου, της προσευχής του Κυρίου προς τον πατέρα του στην Γεθσημανή πριν από την σύλληψή του και της προδοσίας του Κυρίου από τον Ιούδα. Το βασικό τροπάριο της ημέρας Ότε οι ένδοξοι μαθηταί αποδίδεται στον Ρωμανό τον Μελωδό.
Ευαγγέλιο (Κατά Λουκά κβ’ 1-39)
Οι Ιουδαίοι θέλουν να φονεύσουν τον Ιησού, χωρίς να προκαλέσουν το λαό, τον οποίο εφοβούντο. Ο Ιούδας καταστρώνει με τους αρχιερείς και γραμματείς το σχέδιο της προδοσίας. Μυστικός Δείπνος.
Ένας κορυφαίος Έλληνας δικαστής λέει τα πράγματα με το όνομα τους !!
Θα τον μιμηθούν και άλλοι κορυφαίοι Έλληνες ;
Αιχμηρός
Βασίλης Νικόπουλος:
Έλληνες πολιτικοί έχουν πράξει το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας εξακολουθητικώς 20.03.2015
Ο ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΚΑΤΑΚΕΡΑΥΝΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
«Την τελευταία 5ετία έχουμε προγραμματισμένες παραβιάσεις του Συντάγματος»
«Οι δύο κυβερνήσεις, του Παπανδρέου και του Σαμαρά, ήταν οι δύο κυβερνήσεις που κατέλυσαν την εθνική κυριαρχία την οποία κατοχυρώνει στο άρθρο 1 το Σύνταγμά μας.
Ψηφίζοντας τα μνημόνια παρεχώρησαν στους δανειστές –όχι σε κράτη- την κυριαρχία» «Ο Ποινικός Κώδικας μιλάει για το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας:
αυτοί έχουν πράξει αυτό το έγκλημα εξακολουθητικώς, αφού παραχώρησαν την εθνική κυριαρχία στους ξένους.
Εσχάτη προδοσία με απλά λόγια, όταν τα βασικά όργανα του κράτους, στερούνται του δικαιώματος της ελεύθερης άσκησης των καθηκόντων τους από έναν τρίτο. Αυτό συνέβη στην Ελλάδα»
Συνέντευξη Δήμος Μπακιρτζάκης
Ψηφίζοντας τα μνημόνια παρεχώρησαν στους δανειστές –όχι σε κράτη- την κυριαρχία της χώρας μας.
Στη φράση αυτή του πρώην προέδρου του Αρείου Πάγου, Βασίλειου Νικόπουλου στηρίζει την άποψή του ότι Έλληνες πολιτικοί έχουν πράξει το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας εξακολουθητικώς. Πρόκειται για διαπιστώσεις ενός ανώτατου δικαστή, τις οποίες διατυπώνει στην αποκλειστική του συνέντευξη στο ράδιο Χρόνος 87,5 με θάρρος και γενναιότητα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, όταν άλλες γνωστές προσωπικότητες του δημόσιου βίου έχουν κρυφθεί.
Το βιβλίο του με τον τίτλο «Αγαπημένο μου… Σύνταγμα ή αντισυνταγματικοί παραλογισμοί – Η αλήθεια για την σημερινή αντισυνταγματική κατάσταση της Ελλάδας» που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ και θα παρουσιαστεί την προσεχή Δευτέρα 23 Μαρτίου στην Κομοτηνή, ήταν αφορμή για τη συνέντευξη με τον πρώην πρόεδρο του Αρείου Πάγου.
«Αγαπημένο μου Σύνταγμα», ο τίτλος του βιβλίου σας ενέχει και έναν συναισθηματισμό;
-Δείχνει περισσότερο έναν πόνο για τον τρόπο με τον οποίο το ίδιο το κράτος, η Πολιτεία, μεταχειρίζεται το Σύνταγμα, διότι κατά την τελευταία 5ετία κυρίως, την μνημονιακή περίοδο, το Σύνταγμα έπαυσε από αποκλειστική υπαιτιότητα των εκάστοτε κυβερνήσεων, να παίζει τον ρόλο που ο λαός του έχει αναθέσει: να είναι δηλαδή ο ανώτατος και ο υπέρτατος νόμος του κράτους που ρυθμίζει την συγκρότηση και τη λειτουργία του.
Είναι ένας καταστατικός χάρτης που δεν πρέπει να παραβιάζεται και γι’ αυτό εσείς ήσασταν από τους πρώτους που καταγγείλατε τις παραβιάσεις.
-Και δεν έγινε μία δυστυχώς, αλλά πολλές παραβάσεις κατά τρόπο συστηματικό, προκλητικό και αναιδέστατο προς το λαό, αλλά και προς το ίδιο το Σύνταγμα. Ο λαός έχει την πεποίθηση ότι το έσχατο καταφύγιό του είναι το Σύνταγμα. Το Σύνταγμα εξ ορισμού είναι ο υπέρτατος νόμος που κατοχυρώνει και προστατεύει τα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Αυτές είναι που προσδίδουν τον χαρακτήρα σε ένα Σύνταγμα ως φιλελεύθερο, και στο πολίτευμα ως δημοκρατικό.
Ο λαός και ο απλός πολίτης πιστεύουν ότι ναι μεν οι κοινοί νόμοι μπορούν να παραβιάζονται, όχι όμως και το Σύνταγμα, δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Άρα τίθεται θέμα ερμηνείας, γιατί το Συμβούλιο Επικρατείας αποφάνθηκε ότι το μνημόνιο είναι Συνταγματικό;
-Δεν φτάνει η γνώση των ανθρώπων και των δικαστικών, αλλά και η θέληση και η ψυχή για να το πει κανείς σε ένα καθεστώς, που είναι πραγματικά κοινοβουλευτικά δικτατορικό. Υπήρχαν πιέσεις και μπορεί μεν αυτές να μην είναι συγκεκριμένες υποκειμενικά, αλλά το γενικό κλίμα που καλλιεργείτο οδηγεί την συνείδηση του δικαστή προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτός είναι ο χειρότερος τρόπος εκμαυλισμού της δικαστικής συνείδησης και κατεύθυνσης της δικαστικής εξουσίας προς το κανάλι που θέλουμε. Όταν ο δικαστής πηγαίνει στη δουλειά του και στην πορεία βλέπει όλες τις εφημερίδες, που είναι ενορχηστρωμένες με το πρόγραμμα της κυβέρνησης, μέχρι να φτάσει στο δικαστικό μέγαρο, έχει διαμορφώσει μια συνείδηση, κάτι που είναι ανθρωπίνως αναπόφευκτο. Γι’ αυτό έλεγα στους δικαστές, όταν ήμουν πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ότι η ανεξαρτησία σας δεν εξαρτάται από το Σύνταγμα. Η δικαστική ανεξαρτησία εξαρτάται από τον συγκεκριμένο δικαστή, είναι θέμα ψυχής και αντοχής του κάθε δικαστή.
Το Σύνταγμά μας, όπως είναι αυτή την στιγμή, είναι ορθό ο καθένας το εφαρμόζει κατά τη δική του εκτίμηση ή χρειάζεται κάποιες αλλαγές και συνταγματική αναθεώρηση;
-Αυτή η ερώτηση είναι πάρα πολύ επίκαιρη και σας ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να πάρω θέση σε αυτό το θέμα. Το Σύνταγμα της Ελλάδος που ψηφίστηκε το 1975 και αναθεωρήθηκε τέσσερις φορές από τότε, είναι ένα από τα πιο δημοκρατικά και τα πιο φιλελεύθερα Συντάγματα, όχι μόνο της Ευρώπης, αλλά και του κόσμου ολόκληρου. Πρέπει να είμαστε περήφανοι, γιατί το Σύνταγμά μας είναι ένα από τα πρώτα Συντάγματα που κατοχυρώνουν τις ατομικές ελευθερίες και κατοχυρώνει ένα πραγματικά ακραιφνώς δημοκρατικό πολίτευμα. Αναθεωρήθηκε τόσες φορές, όσες δεν χρειαζόταν. Το Σύνταγμα έχει μια πολύ δύσκολη διαδικασία αναθεώρησης, κι αυτό το κάνει ακριβώς γιατί δεν θέλει να αναθεωρείται συνέχεια, διότι τότε θα γίνεται έρμαιο της κάθε κυβέρνησης. Δεν χρειάζεται να αναθεωρηθεί το Σύνταγμα, τουλάχιστον για άλλα 20-30 χρόνια. Κι αυτό δεν είναι μόνο δική μου πεποίθηση. Ένας από τους μεγαλύτερους συνταγματολόγους ο αείμνηστος καθηγητής Αριστόβουλος Μάνεσης, καυτηρίασε την τελευταία αναθεώρηση και την επέκρινε ως άχρηστη, αναποτελεσματική κι επικίνδυνη. Δεν χρειάζεται να αναθεωρηθεί το Σύνταγμα, χρειάζεται να εφαρμοστεί. Δεν εφαρμόζεται σωστά όχι μόνο από κακή ερμηνεία –που αυτό είναι ανθρώπινο και μπορεί να συμβεί- αλλά εσκεμμένως. Την τελευταία 5ετία έχουμε προγραμματισμένες παραβιάσεις του Συντάγματος. Αυτή η επιδρομή που έγινε στα εργασιακά θέματα, έχει καταλύσει τις διατάξεις που προστατεύουν την εργασία ως ατομικό δικαίωμα του ανθρώπου. Η επιδρομή που έγινε στον οικογενειακό θεσμό αντίκειται επίσης στο Σύνταγμα, όπως αντίκειται ευθέως και η επιδρομή στην παιδεία, που η παιδεία πρέπει εκτός των άλλων να στοχεύει στην άσκηση της ελληνικής και θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων.
Είναι αντισυνταγματική και η έλευση της Τρόικα;
-Οι δύο κυβερνήσεις, του Παπανδρέου και του Σαμαρά, ήταν οι δύο κυβερνήσεις που κατέλυσαν την εθνική κυριαρχία την οποία κατοχυρώνει στο άρθρο 1 το Σύνταγμά μας. Ψηφίζοντας τα μνημόνια παρεχώρησαν στους δανειστές –όχι σε κράτη- την κυριαρχία. Και σήμερα δεν κυβερνάει η κυβέρνηση, αλλά οι εκπρόσωποι των τριών δανειστών μας: της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκπρόσωποί τους ήταν οι τρεις κύριοι, οι γνωστοί σε όλους μας ως «Τρόικα». Αυτοί έρχονταν μέχρι προχθές στην Ελλάδα και με θράσος τους ανοίγαμε μέχρι και την πόρτα, για να ανέβουν τα σκαλιά του Μεγάρου Μαξίμου, που σημαίνει να μπουν μέσα στο Μέγαρο της Κυβέρνησης και να καθίσουν με τον πρωθυπουργό να του πουν τι θα κάνει. Και μετά από τρεις μήνες, θα ξανάρθουμε να δούμε αν κάνατε αυτά τα πράγματα, για να δώσουμε τη δόση. Και ο πρωθυπουργός αναίσχυντα και επαίσχυντα δεχόταν αυτό τον εξευτελιστικό ρόλο.
Με τη νέα κυβέρνηση τι έχει αλλάξει;
-Σήμερα λέμε όχι, κι αυτό είναι πολύ καλό. Βέβαια, η σημερινή κυβέρνηση λέει και κάτι άλλο πολύ σωστό: ότι θέλει να μιλήσει με τους θεσμούς διεθνούς δικαίου, δηλαδή με επίσημα όργανα των δανειστών σε πολιτειακό επίπεδο, δηλαδή να μιλήσει με στελέχη και όχι με υπαλλήλους. Γίνεται όμως ένας άμεσος και ωμός εκβιασμός από όλους τους δανειστές. -Αυτό είναι αναμενόμενο. Μέρι το 2010 –εδώ και 3000 χρόνια- η Ελλάδα ήταν στοιχημένη στην πολιτική του «όχι». Όταν βρισκόταν στα στενά και τις δυσκολίες, έλεγε «όχι», σε στιγμές ασυγκρίτως χειρότερες από αυτές που διανύουμε σήμερα. Πότε είπε «ναι» η Ελλάδα; Το έμαθε να το λέει το 2010. Χωρίς να έχουμε πόλεμο, χωρίς να έχουμε κινδύνους τέτοιους που να αφανίζουν το κράτος, αλλά σε καιρό ειρήνης και στους δανειστές. Το Σύνταγμα, λοιπόν, δεν χρειάζεται αλλαγή.
Δεν λέει όμως ότι πρέπει να τιμωρηθούν κι όσοι έφεραν την χώρα μέχρι εδώ;
-Δεν χρειάζεται να το αναφέρει το Σύνταγμα, το λένε οι κοινοί νόμοι. Το Σύνταγμα δεν καθορίζει όλες τις λεπτομέρειες της ζωής μας, καθορίζει μόνο την οργάνωση της Πολιτείας. Τα υπόλοιπα τα αναθέτει στο Κοινοβούλιο και πράγματι σήμερα στην Ελλάδα υπάρχει ο Ποινικός Κώδικας, που είναι ένα κορυφαίο νομοθέτημα και καλύπτει όλες τις παράνομες ενέργειες τόσο των κρατικών οργάνων όσο και όλων των ανθρώπων.
Άρα τι ισχύει τελικά με το νόμο περί ευθύνης των υπουργών;
-Είναι ένα επαίσχυντο νομοθέτημα, αντιδημοκρατικό και αντίκειται στην ισότητα που καθιερώνει το άρθρο 4 του Συντάγματος, διότι μεταχειρίζεται διαφορετικά μια κάστα ανθρώπων, δηλαδή τους υπουργούς κυρίως αλλά και τους βουλευτές, σε σχέση με τους υπόλοιπους Έλληνες. Τους αφήνει στο ποινικό απυρόβλητο και κατοχυρώνει το ανεύθυνό τους, ενώ κάτι τέτοιο δεν ισχύει για κανέναν άλλο Έλληνα. Είναι αντισυνταγματικός και πρέπει να καταργηθεί. Το Σύνταγμα έχει πρόβλεψη για την ευθύνη των υπουργών, ότι δεν μπορεί να καταργηθεί χωρίς αναθεώρησή του. Αυτός είναι ίσως και ο κυριότερος λόγος που κατά την άποψή μου θα έπρεπε να γίνει μια αναθεώρηση. Αν γίνει όμως, αυτή η διάταξη δεν θα θιγεί, αλλά θα θιγούν ίσως άλλες που δεν θα πρέπει να θιγούν. Γι’ αυτό είμαι κατά της όποιας αναθεώρησης, έστω κι αν υπάρχει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών. Αν, όμως, λειτουργήσει κανονικά ο Ποινικός Κώδικας, δεν θα τολμήσει κανένας υπουργός να κάνει πράξεις που να συγκαλύπτονται από το νόμο περί ευθύνης υπουργών. Ο Ποινικός Κώδικας μιλάει για το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας: αυτοί έχουν πράξει αυτό το έγκλημα εξακολουθητικώς, αφού παραχώρησαν την εθνική κυριαρχία στους ξένους. Εσχάτη προδοσία με απλά λόγια, όταν τα βασικά όργανα του κράτους, στερούνται του δικαιώματος της ελεύθερης άσκησης των καθηκόντων τους από έναν τρίτο. Αυτό συνέβη στην Ελλάδα.
Από την πείρα σας, τι εκτιμάται ότι θα γίνει.
Το «όχι» θα αποφέρει πολιτικά ή οικονομικά οφέλη ή είναι ένα «όχι» το οποίο θα πληρώσουμε; -Δεν μπορώ να μιλήσω οικονομικά, γιατί δεν είμαι ειδικός. Εθνικά, όμως, έχει ήδη αποφέρει οφέλη. Έχει πραγματικά εμπεδώσει στον απλό Έλληνα, ότι υπάρχει μια κυβέρνηση που προστατεύει την αξιοπρέπειά μας. Αυτό πρέπει να το εκτιμήσουμε. Δεν το έχουμε εκτιμήσει η μετά τον πόλεμο γενιά, γιατί δεν έχουμε ζήσει την φρίκη του πολέμου και νομίζουμε ότι όλα είναι έτσι και ωραία. Οι ήρωες μας όλοι πέθαναν, για να είμαστε εμείς ελεύθεροι. Δεν το εκτιμούμε αυτό. Αυτό έστω και λεκτικά, μας το δίνει η νέα κυβέρνηση. Είναι ευθύνη μας να λέμε «όχι».
Για την υγεία μας,
ΜΕΙΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΡΗΣΜΕΝΗ ΚΟΙΛΙΑ ΣΕ 60 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΠΛΗ ΣΥΝΤΑΓΗ!
Πώς να μειώσετε την πρησμένη κοιλιά σε 60 δευτερόλεπτα, με αυτήν την απλή συνταγήΥπάρχει ένας εύκολος τρόπος για να μειώσετε το μεγάλο μέγεθος της κοιλιάς σας, κι αυτό είναι το Sassy Water.Ονομάστηκε έτσι από την εφευρέτη της Cynthia Sass, αυτή η συνταγή μετατρέπει το συνηθισμένο νερό σε ένα θαυματουργό ρόφημα που μπορεί να κάνει θαύματα για την υγεία σας.Περιέχει σχεδόν καθόλου θερμίδες και μπορεί ακόμη και να βοηθήσει να βελτιώσετε την πέψη σας.Το Sassy Water είναι ένα βασικό στοιχείο για το πρόγραμμα διατροφής . Και υπάρχει ένας καλός λόγος για αυτό.
Βλέπετε, ενώ πίνοντας οκτώ ποτήρια νερό μπορεί να ικανοποιείται την απαίτηση του σώματός σας για ενυδάτωση, υπάρχουν μερικά πράγματα ομως που θα πρέπει να σας ανησυχούν, όπως: η ισορροπία των υγρών του σώματός σας (ηλεκτρολύτες) και η κατακράτηση των υγρών.Τζίντζερ, αγγούρι, λεμόνι και δυόσμος μπορούν να βελτιώσουν την υγεία σας με περισσότερους τρόπους από ό, τι μπορείτε να φανταστείτε.Συστατικά
- 2 λίτρα νερό (περίπου 8½ π.)
- 1 κουταλάκι του γλυκού τριμμένο τζίντζερ
- 1 αγγούρι, ξεφλουδισμένο και κομμένο σε λεπτές φέτες
- 1 λεμόνι, κομμένο σε λεπτές φέτες
- 12 φύλλα δυόσμου
ΟδηγίεςΜην ξεφλουδίσετε τα λεμόνιαΑναμίξτε όλα τα συστατικά Αφήστε το μείγμα στο ψυγείο για όλη τη νύχταΠιείτε Sassy Water κατά τη διάρκεια της επόμενης ημέρας, ξεκινώντας από το πρωί.Το Λεμόνι και το λεμονόνερο είναι ιδανικό για τη διαδικασία απώλειας βάρους, δίαιτα κυτταρίτιδας και βοηθάει στην αποτελεσματική δίαιτα. Το λεμόνι είναι ένα φυσικό διουρητικό και είναι μια αλκαλική τροφή η οποία παρέχει την κατάλληλη ισορροπία του ρΗ.Το Αγγούρι είναι ένα θρεπτικό διουρητικό. Αυξάνει τη λειτουργία των νεφρών που καίει το λίπος μέσω των ούρων. Αυτή η λειτουργία έχει μια ουσιαστική σημασία για την αποτελεσματική υγιή απώλεια βάρους.Το Τζίντζερ είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά συστατικά σε αυτήν την συνταγή. Έχει μια υπέροχη μυρωδιά και γεύση και μεταφέρει πολλά υγιή οφέλη.Η πιπερόριζα είναι πολύ χρήσιμη στο να ηρεμεί τον γαστρεντερικό σωλήνα και είναι ένας δοκιμασμένος μαχητής του καρκίνου. Πηγή: gnorizo.gr
Ο Πρόεδρος , πανταχού παρών και τα πάντα πληρών!!
Οι καλλιτέχνες του οροπεδίου!!
Κάποτε…..
Η σημασία της μάχης των Θερμοπυλών στην αρχαία εποχή. Γιατί ο Μ. Αλέξανδρος κατηγόρησε τους απόγονους του Λεωνίδα για δειλία και πώς οι Εβραίοι ανακάλυψαν κοινή καταγωγή με την αρχαία Σπάρτη
«Ποιος από τους μεταγενέστερους» γράφει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης (ΙΑ’, 11, 2) σχολιάζοντας τη θυσία των 300 Σπαρτιατών στις Θερμοπύλες, «δεν θα ζηλέψει την παλικαριά αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι, καθώς βρέθηκαν στην αρπάγη μιας συντριπτικά υπέρτερης καταστάσεως, σωματικά υπέκυψαν, έμειναν όμως αήττητοι στην ψυχή. Γι’ αυτό, μόνο αυτοί από όλη την ιστορία αναφέρονται». Αυτή η ηθική νίκη έδωσε το κουράγιο στους Έλληνες να συντρίψουν τους Πέρσες στη Σαλαμίνα και στις Πλαταιές και να απομακρύνουν τον θανάσιμο κίνδυνο από την πατρίδα τους. Οι Έλληνες εκείνης της εποχής κατανόησαν ήδη από τότε τη βαρύνουσα σημασία της θυσίας των ομοεθνών τους στις Θερμοπύλες. Στους τάφους των νεκρών πολεμιστών χαράχτηκαν τρία επιγράμματα του λυρικού ποιητή Σιμωνίδη του Κείου. Ο τελευταίος, επίσης, προέβη σε άλλο κείμενό του στην αξιολόγηση των νεκρών πολεμιστών: «Το μαύρο σύννεφο του θανάτου τους βρήκε, όμως αυτοί δεν θα πεθάνουν, αν και νεκροί, αφού η δόξα της αρετής τους επάνω θα τους ανεβάζει από τα δώματα του Αδη». Σύγχρονο άγαλμα του Λεωνίδα. Ο Σπαρτιάτης βασιλιάς τιμήθηκε και από τους συγχρόνους του Ελληνες. Η τοποθεσία της μάχης, έγινε σημείο αναφοράς για τον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Στις Θερμοπύλες ανεγέρθη, λίγο μετά τη μάχη ένας πέτρινος λέων, ως μια έντεχνη υπόμνηση του ονόματος του νεκρού Σπαρτιάτη βασιλιά. Περί το 440 π.Χ. τα λείψανα του Λεωνίδα μεταφέρθηκαν στη Σπάρτη. Η ιδιαίτερη τιμητική ταφή χαρακτηρίστηκε υπερβολική από τον Ηρόδοτο. Ωστόσο, ήταν ανάγκη εκείνη την περίοδο για τη σπαρτιατική πολιτεία να επαναβεβαιώσει τον ρόλο της ως υπερασπιστή της ανεξαρτησίας των Ελλήνων. Ήταν η εποχή που ανέβαινε δυναμικά η Αθήνα και αναλάμβανε ηγετικό ρόλο στον αντιπερσικό αγώνα. Όσο οδεύουμε προς τον Πελοποννησιακό Πόλεμο η αντίληψη αυτή των Σπαρτιατών αρχίζει να αλλάζει. Ο περσικός κίνδυνος πλέον φαίνεται μακρινός. Ο νέος εχθρός για την ανεξαρτησία των ελληνικών πόλεων ενσαρκώνεται στις επεκτατικές διαθέσεις της αθηναϊκής δημοκρατίας. Χρέος λοιπόν της Σπάρτης είναι να προστατέψει τις ελληνικές πόλεις όπως έπραξαν τότε οι υπερασπιστές των Θερμοπυλών. Το παράδειγμα των Θερμοπυλών ήταν τόσο επιβλητικό, ώστε χρησίμευε και ως αφορμή επίκλησης για ηρωική στάση ακόμη και στους Αθηναίους ρήτορες. Έτσι, ο Λυσίας υπενθυμίζει την γενναία στάση της Σπάρτης κατά τη διάρκεια των Περσικών Πολέμων, περισσότερο όμως για να επιτιμήσει στη συνέχεια τη φιλοτυρρανική εξωτερική της πολιτική. Τον 4ο αι. π.Χ. ο Λυκούργος, ο οποίος ανήκε στην αντιμακεδονική παράταξη, αναφέρει τις Θερμοπύλες ως παράδειγμα ηρωικής αρετής (Κατά Λεωκράτους 106-7, 128-30). Θεωρεί, μάλιστα, ότι οι Αθηναίοι όφειλαν να διαπνέονται από ίδιο πνεύμα και να αντιταχθούν στη μακεδονική επέκταση προς τη νότιο Ελλάδα. Ακόμα και ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος συνέβαλε στη διαιώνιση της ανάμνησης των Θερμοπυλών, σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς. Ύστερα από τη νίκη εναντίον των Περσών στο Γρανικό ποταμό, έδωσε εντολή να σταλούν στην Αθήνα 300 περσικές πανοπλίες ως λάφυρα. Επέμεινε να αφιερωθούν στον ναό της Αθηνάς στην Ακρόπολη, συνοδευόμενες από την γνωστή επιγραφή: «Αλέξανδρος, ο γιός του Φιλίππου, και οι λοιποί Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων, από τους βαρβάρους που κατοικούν στην Ασία. Πράγματι την εποχή εκείνη οι Σπαρτιάτες διακρίθηκαν μόνο δια της απουσίας τους από την πανελλήνια εκστρατεία εναντίον της Περσίας. Πόσο διαφορετικά ήταν όλα το 480 π.Χ όταν οι Σπαρτιάτες ήταν οι αναγνωρισμένοι ηγέτες των Ελλήνων στην προσπάθεια αναχαίτισης του Ξέρξη. Αυτή ακριβώς την τεράστια διαφορά του τότε με το τώρα θέλησε να υπογραμμίσει ο Αλέξανδρος αφιερώνοντας 300 πανοπλίες. Ήταν σαν να έλεγε στους συγχρόνους του Σπαρτιάτες: «αυτές για τους 300 των Θερμοπυλών, από τους οποίους υπολείπεστε πολύ σε γενναιότητα». Ο Μέγας Αλέξανδρος συνέβαλε στη διαιώνιση της ανάμνησης της μάχης των Θερμοπυλών Κατά την ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα μόνιμο ιερό-ηρώο στην πόλη τους, το ονομαζόμενο Λεωνίδειο. Παράλληλα, καθιέρωσαν ετήσιες εορτές προς τιμήν του, τα Λεωνίδαια. Η διάρκεια αυτών των εορτών, όμως πιθανότατα ατόνησε κατά τη φάση παρακμής της Σπάρτης, την ύστερη ελληνιστική εποχή. Η θυσία του βασιλιά Λεωνίδα και των πολεμιστών του και η αίγλη που την περιέβαλε αποτέλεσε ισχυρότατο κίνητρο ώστε, όχι μόνο ιδιώτες, αλλά και κοινότητες να εφευρίσκουν συγγενικούς δεσμούς με την πολιτεία του Ευρώτα σε μια προσπάθεια να πετύχουν αναγνώριση και αποδοχή. Έτσι έγινε και στις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ., ο τότε Μέγας Αρχιερέας της Ιερουσαλήμ ισχυρίστηκε ότι είχαν κοινή καταγωγή οι Εβραίοι και οι Σπαρτιάτες από τον Αβραάμ και τον Μωυσή. Ο Σπαρτιάτης βασιλιάς Αρεύς ανταποκρίθηκε – έτσι τουλάχιστον ισχυρίζεται το κείμενο των Μακκαβαίων-θετικά στους εβραϊκούς ισχυρισμούς. Σύμφωνα με τον Πολ Κάρτλεζ, καθηγητή ελληνικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, αυτή ήταν μια μέθοδος των Εβραίων για να βρουν μια θέση συμβολικά μέσα στην τάξη του ελληνιστικού κόσμου και πιο πρακτικά, να αποκτήσουν έναν πιθανό σύμμαχο (δηλαδή τον βασιλιά Αρεα) ενάντια στις καταχρήσεις των επιθετικών ντόπιων μοναρχών του οίκου των Σελευκιδών. Νίκος Γιαννόπουλος ιστορικός…
Κέρδος online 8/4/2015 7:19
Κέρδος online 8/4/2015 7:19