Δυναμική η παρέμβαση του πρώην (;) Πρόεδρου του ΣΟΦΤ , ανήμερα της Ανάστασης η για να κυριολεκτούμε το εσπέρας αυτής, με θορυβώδη και λαμπρόν τρόπον, απέδειξε πως διαθέτει ικανότητες και προσόντα για να είναι πάντα μια χρυσή εφεδρεία!!!

Φιού ντου ,  απού δεν πίνει ,  κι απού δεν κερνά η ζωή ΄ναι λίγη και γοργοπερνά .

To Πάσχα  πλησιάζει  ,   η διάθεση μας ανεβαίνει..  και προφανώς  ,   οι προετοιμασίες για το ψήσιμο του Οβελία , βρίσκονται σε τελικό στάδιο  . Σημαντική όμως υπόθεση για να περάσουμε όμορφα , πέρα από  τα εδέσματα ,   είναι  η  καλή  παρέα και  ασφαλώς το καλό κρασί . ,  κάπου εδώ  όμως ,  φαίνονται ότι αρχίζουν τα δύσκολα.,   καθώς γεννάται το ερώτημα ,  που θα το βρεις καλό κρασί   σήμερα .. . ? Θ αφεθείς στην τύχη σου ,  επιλέγοντας  αποτυχημένα εγχειρήματα Οινοπαραγωγών , με  κίνδυνο να υποστείς την Βάσανο .. , της επόμενης ημέρας ? , .. η μήπως θα ήταν καλύτερα να  ανακουφιστείς  πίσω από μια καλή ετικέτα μιας φιάλης ή τελικά  ,  θα  αρκεστείς και θα προμηθευτείς το ποτό  που θα σε συνοδεύσει τις μέρες αυτές  ,  πλανημένος   από μία  επιμελή συσκευασία του .  Δύσκολο πράγμα ..  τελικά , να διαλέξεις ένα καλό κρασί , καθώς  διαφαίνεται  πέραν των άλλων ,  ότι  διανύουμε και την  εποχή της Παγκοσμιοποίησης των γεύσεων … , (με επικρατούσα άποψη  , κάντα  όλα ανάκατα  και κάτι θα βγεί , για να δείξουμε ότι φτιάξαμε  κάτι εντυπωσιακό και μοναδικό ) . Σε   μία εποχή  λοιπόν ,  που όλα τα προϊόντα κινδυνεύουν να γίνουν  ίδια  ,  για να αρέσουν προφανώς σε΄ όλους (έτσι όπως  μας δημιούργησαν)  για  να πουλάνε περισσότερο , (για τις ανάγκες της βιομηχανίας παραγωγής  , στην  εποχή λοιπόν  του εντυπωσιασμού  , που όλα είναι φτιαγμένα ,   για να ξεγελιούνται οι αισθήσεις μας και οι αδαείς Ουρανίσκοι μας , στην εποχή των μακρότιτλων , των ετικετών , των διαπιστεύσεων και των πιστοποιήσεων ,  που πέραν  όλων  των άλλων μας υποπτεύουν  περισσότερο , για    αμφιβόλου ποιότητας   προϊόντα   , αντί να μας διασφαλίζουν ,  φαίνεται … ,  ότι εμείς   τουλάχιστον    , εδώ στα ΄΄ Ορεινά Δερβενοχώρια  ΄΄  μπορούμε να απολαύσουμε   κάτι το διαφορετικό  και για να γίνω πιο συγκεκριμένος , μπορούμε να πιούμε  τον Τοπικό Ρηννίτη Οίνο  με την επωνυμία   ΄΄ Πρόσταγμα΄΄  , φτιαγμένο με μεράκι (αλλά και πιθανότατα. ,  με κρυφές συνταγές που διατηρήθηκαν  στους αιώνες,  ως επτασφραγιστο μυστικό και μεταδόθηκαν σε λίγους ,  από στόμα σε στόμα  , από ειδικούς μύστες της τέχνης )  .Κάποιος λοιπόν  ντόπιος  ερασιτέχνης  Οινοπαραγωγός   , που για ευνόητους λόγους δεν αναφέρω το όνομα του , παρά μόνο τα πρώτα κεφαλαία του Ονοματεπωνύμου του Κ.Μ , συνεπικουρούμενος     από φίλους τους , στις Πλαγιές της Πάρνηθας   ΄΄ εδώ στην Άμπελόέσσα Πανακτία , στην Χώρα του Πάνα και του Διονύσου , σε  αυτήν την εύφορη κι ευλογημένη γη  , φαίνεται ότι ανακάλυψε (διερευνάται πως?  )  τα μυστικά και παρήγαγε  τον Ρητινίτη αυτόν Τοπικό Οίνο , από εκλεκτές ποικιλίες που καλλιεργεί  ,  στο κτήμα του  ,  με την επωνυμία ΄΄ Αφθονία ΄΄  και κατά άλλους  ΄΄ Κιβωτό τη Πάρνηθας΄΄ . Αναμφισβήτητα ,  η  αρμονική αυτή σχέση  φιλίας που  αναπτύχθηκε   ανάμεσα  σε αυτόν και το περιβάλλον,  σε συνδυασμό με τις ειδικές απόκρυφες γνώσεις  του  και την  συστηματική καλλιέργεια της περιοχής του ,  αυτή άρχισε να  τους δίνει τις  εξαιρετικές αυτές ποικιλίες σταφυλιών ,  από τα οποία προέρχονται τα ευγενή αν μη τι άλλο . κρασιά  του   ,  που ελπίζω ,  , να μας συνοδεύσουν κατά πρώτο λόγο  στο ταξίδι της Μέθεξης .. και  κατά δεύτερο.. ,   να συνοδεύσουν  τις γεύσεις ,  του  πλούσιου σε εδέσματα τραπεζιού , του καθενός μας  το Πάσχα .   (κα όλα αυτά τα λέω ,  ως συγχώρεση και ως δημόσια συγνώμη στον παραγωγό του Οίνου αυτού  . καθώς  κάποτε.,  μεταμεσονύκτιες ώρες , βρισκόμενους σε   ταβερνείο  της περιοχής μου  , επηρεασμένος από την μόδα αυτή  της παγκοσμιοποίησης των γεύσεων , απολαμβάνοντας  κατ΄ ιδέαν ,  άλλα ευτελή ποτά , δεν εξετίμησα την ποιότητα του Οίνου του και δεν προσέδωσα ως αδαείς ,  την δέουσα σημασία , που  όφειλα και έπρεπε . )     Καλό  Πάσχα   , Με Ρηνίτιτη Τοπικό Οίνο Τσιγουρατίου   , το ΄΄ Προστάζει ΄΄ η μέρα  ΜΙΧΑΣ Χρήστος  

Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ
Περαστική από τη χθεσινή αϋπνία μου
λίγο, για μια στιγμή, μου χαμογέλασε
η θεούλα με τη μωβ κορδέλα
που από παιδάκι μου κυκλοφοράει τα μυστικά
Ύστερα χάθηκε πλέοντας δεξιά
να πάει ν’ αδειάσει τον κουβά με τ’ απορρίματά μου
– της ψυχής αποτσίγαρα κι αποποιηματάκια –
εκεί που βράζει ακόμη όλο παλιά νεότητα
και αγέρωχο το πέλαγος.
Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ, β
Πάλι μες στην κοιλιά της θάλασσας το μαύρο
εκείνο σύννεφο που ανεβάζει κάπνες
όπως φωνές επάνω από ναυάγιο
Χαμένοι αυτοί που πιάνονται από τ’ Άπιαστα
Όπως εγώ προχθές του Αγίου Γεωργίου ανήμερα
που πήα να παραβγώ μ’ αλόγατα όρθια
και θωρακοφόρους
και μου χύθηκε όλη, όξω απ’ τη γης, η ερωτοπαθής
ψυχή μου.
(Από την ποιητική συλλογή «Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου»).