Από τον φίλτατο Χρήστο Μίχα λάβαμε το παρακάτω email και με χαρά το αναρτούμε
Οδού παρούσης την ατραπόν μη ζήτει. Βλέποντας τις φωτογραφίες που αναρτήθηκαν στο Εξαίρετο Ιστολόγιο σας , σχετικές με την διάνοιξη του μονοπατιού της Μαζαρέκας , κυριεύτηκα ξαφνικά και χωρίς να το θέλω , από μια εσωτερική αμηχανία , η οποία εξελίχθηκε στην συνέχεια σε αδυναμία , στο να εκφραστώ κατάλληλα και όπως πραγματικά θα ήθελα .. , καθώς κατά ανεξήγητο λόγο, ένιωσα την πένα μου βαριά , τα χέρια μου πιασμένα και κουρασμένα … και το μυαλό μου στεγνό από σκέψεις , ιδέες και εμπνεύσεις . Σκέφτηκα ότι θα προτιμούσα ή και θα χαιρόμουν ακόμη .., αν αυτή η πρόσκαιρη φαντάζομαι , επιδείνωση της κατάσταση της υγείας μου , ήταν απόρροια κόπωσης , από την έντονη προσπάθεια της χρήσης των σκαπτικών -κοπτικών εργαλείων σας , … συμμετέχοντας και εγώ στις εργασίες για την διάνοιξη του μονοπατιού . Λόγοι όμως άλλοι .. , ανυπέρβλητοι και πάνω από όλα , ανεξάρτητοι από την θέληση μου και όχι οκνηρία . , με ανάγκασαν να μην παρευρεθώ και ως εκ τούτου .. , να μην δηλώσω παρόν , στο υπέροχο αυτό ταξίδι σας ή για να ακριβολογώ .. στο ραντεβού σας στον Τόπο μας .. , με τον Χρόνο .. και την Τοπική μας Ιστορία , της οποίας από χθες και ύστερα από αυτό .. , αποτελείτε εξαίρετα , εκλεκτά και σπουδαία μέλη της . Αγκομαχώντας λοιπόν τώρα . , από κούραση στην προσπάθεια μου να αρθρώσω έστω και αυτά τα λίγα , που θα πω παρακάτω , αλλά και από ντροπή που δεν συμμετείχα , λες και η τύχη ήθελε να με εκδικηθεί που δεν αγκομάχησα χθες μαζί σας στο κακοτράχαλο αυτό μονοπάτι της Πάρνηθας , όπου κοπιάσατε αλλά αμειφθήκατε πιστεύω.. , σχεδόν κατάιδρος , λές και έσκαβα , κάτω από έντονη συναισθηματική φόρτιση , καθώς εκ του ονόματος του μονοπατιού , είναι καταφανέστατατο και αυταπόδεικτο πως συνεπωνυμοι πρόγονοι μου το κατασκεύασαν , θα ήθελα πρώτα απ όλα , .. να εκφράσω τα θερμά ταπεινά και ειλικρινή μου συγχαρητήρια , προς όλους όσους συμμετείχαν και ιδιαίτερα , να χαιρετήσω και να επικροτήσω την πρωτοβουλία του διαπνεόμενου επιτέλους , από έντονα Ριζοσπαστικές ιδέες , σύμφωνες και με τα νέα ρεύματα της εποχής μας , Συλλόγου Οικιστών Τσιγγουρατίου , για τον καθαρισμό του Πανάρχαιου αυτού Μονοπατιού , προς το Πυργάρι και την Μαζαρέκα. Τα συναισθήματα μου λοιπόν , μετά από αυτό το γεγονός , είναι πλούσια και ανάμεικτα . Λυπάμαι που δεν το κάναμε τότε .. , Θυμώνω ή ζηλευω που δεν ήμασταν εμείς αυτοί που το υλοποίησαν .. , Χάιρομαι όμως , που το μονοπάτι αυτό , για το οποίο εσείς κοπιάσατε , θα μας δώσει την ευκαιρία για αναψυχή , πεζοπορία , άθληση , σωματική υγεία και ψυχική ανάταση .. , αυτή όμως , είναι μόνον η ανθρώπινη διάσταση αντίληψης των πραγμάτων . , στην οποία πιστεύω ακράδαντα , ότι δεν στόχευαν καν οι διοργανωτές της .. Διαβλέποντας λοιπόν και συγχωρέστε με αν κάνω λάθος , τον συμβολισμό της κίνησης τους ( κάθαρση μέσω του καθαρισμού της φύσης – ανύψωση μέσω της πορείας αναρρίχησης στο κάστρο ) και της πανανθρώπινης διάστασης του εγχειρήματος τους , στεναχωριέμαι παράλληλα .. . Στεναχωριέμαι , λοιπόν που δεν ήμουν εκεί , όχι για να ανοίξουμε και να καθαρίσουμε (αυτό ήταν κάτι εύκολο όπως αποδείχθηκε ), αλλά να ταξιδέψουμε σε ειδυλλιακούς – καθαρτικούς τόπους , όπως οι Αρχαίες Ευνοστίδες (Μαζαρέκα).. , να διαβούμε μαζί αυτά τα δυσπρόσιτα , από την εγκατάλειψη και αποξένωση του ανθρώπου από το φυσικό του περιβάλλον , μονοπάτια και καστροκορφές και να ανυψωθούμε τελικά, αναρριχόμενοι σε ενεργειακούς τόπους , όπως σε αυτό το Αρχαίο Βοιωτικό Οχυρό (φρυκτωρία) ) το ΄΄ Πυργάρι΄΄ , όπου επιτυχώς φθάσατε , χωρίς να χρειαστείτε πυξίδα …. . Στεναχωριέμαι λοιπόν που δεν ήμουν μαζί σας , να περπατήσω … , όχι πλέον στο μονοπάτι , αλλά στον ΄΄Δίαυλο΄΄ σας στο άχρονο και στο άκοσμο , αποτέλεσμα φυσικά της προσπάθειας και την έμπνευσης σας . Δεν ήμουν μαζί σας , όχι στο μονοπάτι σας , αλλά στην ΄΄Γέφυρα ΄΄ συμφιλίωσης και επικοινωνίας του ανθρώπου με την φύση , που δημιουργήσατε . Δεν ήμουν και εγώ εκεί μαζί σας , στο μονοπάτι όπου οι φυσικοί μας νόμοι και όλοι οι ανθρώπινοι κανόνες συνθλίβονται , μέσα στην παραδοξότητα της νοητής μας πραγματικότητας , όπως τα βράχια που συνθλίψατε χθες , χωρίς να διαταράξετε την τάξη και την αρμονία της φύσης και του οικοσυστήματος μας . Δεν ήμουν και εγώ στην αφετηρία της πορείας σας , εκεί στο ΄΄Ορεινό΄΄ Τσιγγουράτι , όπου τέμνονται οι δρόμοι του Πολιτισμού, του ανθρωπισμού και τις οικολογίας και δεν αφουγκράστηκα μαζί σας τα πολλαπλά μηνύματα , τα οποία είμαι βέβαιος ότι λάβατε χθες , από την μητέρα φύση και όχι μόνο … , στο μακρύ σας ταξίδι γεμάτο εμπειρίες διάμεσου της ατραπού και όχι της Οδού , αποδεικνύοντας περίτρανα σε όλους μας , ότι η ρήση του τίτλου των αρχαίων προγόνων μας, ήταν τελικά πέρα για πέρα εσφαλμένη .. Χρήστος Μίχας
Πριν καταναλώσουμε τις διάφορες δοξασίες για τα ξένα κέντρα που υποτίθεται
ότι συνωμότησαν για να εξοντώσουν τον περήφανο ελληνικό λαό και να κάνουν
τη χώρα αποικία χρέους, θα έπρεπε να γνωρίζουμε ότι το δημόσιο χρέος δημιουργείται
με δύο τρόπους: Ο πρώτος είναι τα ελλείμματα του προϋπολογισμού, όταν δηλαδή το
δημόσιο ξοδεύει περισσότερα από όσα εισπράττει, και ο δεύτερος είναι οι τόκοι που
πληρώνει το κράτος για να εξυπηρετήσει δάνεια που πήρε στο παρελθόν εξαιτίας
παλιότερων ελλειμμάτων.
Οι έννοιες του πρωτογενούς ελλείμματος και του πρωτογενούς πλεονάσματος μα
επιτρέπουν να ξεχωρίζουμε τα αποτελέσματα που δημιουργούνται στην τρέχουσα
διαχείριση από τα βάρη των παλιών χρεών. Πρωτογενές έλλειμμα έχουμε όταν
τα χρήματα που συγκεντρώνει το κράτος δεν φτάνουν για να καλύψουν τα έξοδά
του πριν πληρώσει τους τόκους. Αντίστοιχα, πρωτογενές πλεόνασμα έχουμε
όταν περισσεύουν χρήματα στο κράτος, πάλι πριν την πληρωμή των τόκων.
Από το 1994 μέχρι το 2002 στην Ελλάδα είχαμε συνεχώς πρωτογενή
πλεονάσματα, ενώ από το 2003 έως το 2013 είχαμε πρωτογενή ελλείμματα.
Είναι εντυπωσιακό ότι το πρωτογενές έλλειμμα του 2003 ήταν δεκαπέντε φορές
μικρότερο από το αντίστοιχο του 2009. Ο πίνακας αποτυπώνει τα πρωτογενή
αποτελέσματα ως ποσοστά επί του ΑΕΠ, το οποίο φούσκωνε τα χρόνια πριν
τη χρεοκοπία από την κατανάλωση των δανεικών που μοίραζε το κράτος.
Αν δούμε τις πρωτογενείς δαπάνες του κράτους σε ευρώ, τα πράγματα
γίνονται πιο χειροπιαστά.
Εξέλιξη δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης 2004-2009 (από Απολογιστικά
Στοιχεία ΓΓΚΑ & Φαρμακευτικής Οίκου Ναύτου)
Το ελληνικό κράτος το 2002 ήθελε 62 δισ. για να λειτουργήσει, παρότι ήταν
η εποχή που ολοκληρώνονταν τα μεγάλα έργα και έτρεχε η προετοιμασία των
ολυμπιακών αγώνων. Βεβαίως και τότε είχαμε ένα σπάταλο και πελατειακό
κράτος, δεν είχε αντιμετωπιστεί το ασφαλιστικό και υπήρχαν φαινόμενα διαφθοράς.
Όμως τα δημόσια οικονομικά βρίσκονταν υπό έλεγχο. Το κράτος κάλυπτε τα έξοδά του
και του περίσσευαν και χρήματα για να καλύψει μέρος των τόκων για τα δάνεια που
είχαν ληφθεί παλιότερα (κυρίως μετά το 1981).
Το 2009 το ίδιο κράτος ξόδεψε 113 δισ. (πάντα πριν την πληρωμή τόκων) χωρίς να
έχουν βελτιωθεί οι υπηρεσίες που παρείχε στους πολίτες. Ήταν τότε που επανιδρύθηκε
η αγροφυλακή, έγιναν δεκάδες χιλιάδες προσλήψεις και η γαλάζια συνέντευξη
ακύρωσε την αξιοκρατική επιλογή του ΑΣΕΠ. Το ίδιο έκανε και η μονιμοποίηση
κατοντάδων χιλιάδων συμβασιούχων που είχαν προσληφθεί από τα πελατειακά δίκτυα.
Από τους πρωταγωνιστές στη θεσμική οπισθοδρόμηση ήταν ο τότε υπουργός και
σήμερα Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος τώρα
συμμετέχει πρόθυμα σε εκδηλώσεις για το λογιστικό έλεγχο του χρέους, όχι ως
κατηγορούμενος αλλά σαν κατήγορος.
Ξέρω ότι πολλοί αναγνώστες θα θεωρούν τα στοιχεία για την περίοδο πριν το
2004 παραποιημένα. Λυπάμαι που θα τους απογοητεύσω, αλλά τα παραπάνω στοιχεία έχουν
διαμορφωθεί μετά την απογραφή Αλογοσκούφη, που μετέφερε δαπάνες για εξοπλισμούς
από τη χρονιά της παραλαβής τους στη χρονιά της παραγγελίας τους, επιβαρύνοντας
τα μεγέθη της εποχής Σημίτη και ελαφρύνοντας τα ελλείμματα της διακυβέρνησης
Καραμανλή. Η αρμόδια κοινοτική υπηρεσία δέχτηκε τα αναθεωρημένα στοιχεία,
αλλά αργότερα αποφάσισε ότι η σωστή μέθοδος είναι αυτή που ακολουθήθηκε πριν το
2004 και τώρα ισχύει για όλες τις χώρες.
Πέρα από το ιστορικό της διόγκωσης του χρέους, έχει μεγάλη σημασία και
το είδος των δαπανών που τροφοδοτούσαν τα ελλείμματα. Ενδεικτικά μπορούμε να
αναφέρουμε ότι το 2000 η ετήσια δημόσια φαρμακευτική δαπάνη ήταν 800 εκατομμύρια
και το 2009 έφτασε στα 5,1 δισ. Η συνολική επιχορήγηση σε ασφαλιστικά ταμεία και
ΔΕΚΟ από 5,52 δισ. το 2002 ανέβηκε σε 20,8 δισ. το 2009 (αύξηση 277%).
Η συνολική επιχορήγηση των ασφαλιστικών ταμείων από το 2000 έως το 2013
ήταν 185 δισ. σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία (Το Βήμα, 19-4-2014).
Τα παραπάνω είναι μόνο μερικά κορυφαία σημεία της μακράς πορεία της χώρας
προς τη χρεοκοπία. Αντί να δούμε την αλήθεια και να διορθώσουμε αυτά που μας
οδήγησαν στην κατάρρευση, στην Ελλάδα στήθηκε ένα θέατρο του παραλόγου.
Μετεκλογικά διαψευστήκαν τα περί επαχθούς χρέους, διαγραφής κλπ.
Η νέα κυβέρνηση παρακαλάει για νέα δανεικά που μέχρι χθες τα κατήγγειλε.
Ταυτόχρονα επιχειρεί να δημιουργήσει αντιπερισπασμό για τα αδιέξοδά της
και φτιάχνει επιτροπές για τα μνημόνια. Μέσα στον καιροσκοπισμό της
απαλλάσσει προκαταβολικά την κυβέρνηση Καραμανλή από τις τεράστιες ευθύνες της.
Σωστά επισημάνθηκε ότι το ζητούμενο σήμερα είναι να ερευνήσουμε όχι πώς
μπήκαμε στο μνημόνιο, αλλά γιατί δεν βγαίνουμε. Γιατί ενώ οι άλλες χώρες της
ευρωζώνης που εντάχθηκαν σε προγράμματα στήριξης ξεπέρασαν την κρίση,
η Ελλάδα εξακολουθεί να βολοδέρνει και επιστρέφει στην αβεβαιότητα;
Οι λόγοι είναι πολλοί. Ένας από αυτούς είναι ότι αρκετοί πολιτικοί και
δημοσιογράφοι δεν δίστασαν να εμπορευτούν κάθε εξωπραγματική δοξασία
για την κρίση και οι πολίτες ήταν έτοιμοι να πιστέψουν τα παραμύθια.
Έτσι η αντίδραση στην κρίση ήταν συντηρητική. Η πλειονότητα στράφηκε
κατά της πτώχευσης αλλά παρέμεινε υπέρ των στρεβλώσεων που την έφεραν.
Τίποτε ανάλογο δεν συνέβη στις άλλες χώρες. Θα μπορούσαμε να προσέχαμε.
Σπέρνοντας ρεβίθια στο Τσιγκουράτι
ΓΙΑΤΙ ΜΠΗΚΑΜΕ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ
Ανάλυση-σοκ του Θοδωρή Σκυλακάκη για τα 5 χρόνια μνημονίω
Ανοικτή επιστολή του Προέδρου της Δράσης Θόδωρου Σκυλακάκη προς τους πολίτες, με αφορμή τα 5 χρόνια μνημονίων
Αγαπητοί φίλοι,
«Γιορτάζουμε» σήμερα πέντε χρόνια μνημόνια και είναι μια ευκαιρία να δοθεί απάντηση σε δύο κρίσιμα ερωτήματα:
- Γιατί μπήκαμε στα μνημόνια;
- Πότε θα βγούμε από αυτά;
Στις απαντήσεις μου θα χρησιμοποιήσω αποκλειστικά τους αριθμούς. Σημειώνω ότι όλοι οι δημαγωγοί της υφηλίου και οι υποστηρικτές τους μισούν τους αριθμούς. Γιατί οι αριθμοί λένε την αλήθεια και η αλήθεια πονάει, τόσο όσους κοροϊδεύουν τον λαό, όσο και εκείνους που κοροϊδεύουν τον εαυτό τους.
Μπήκαμε στο μνημόνιο για έναν βασικό λόγο. Γιατί από το 2001 ως το 2009 το κράτος στο σύνολό του[1] ξόδεψε 827 δις ευρώ και εισέπραξε 695. Μπήκε μέσα 132 δις! Δηλαδή –για να έχουμε την πραγματική εικόνα- 50 ΕΝΦΙΑ! Μπαίναμε μέσα κατά μέσο όρο έξι ΕΝΦΙΑ κάθε χρόνο. Για αυτό χρεοκοπήσαμε και φτάσαμε στο μνημόνιο. Όλα τα άλλα που γράφονται αγνοούν την κεντρική και κυρίαρχη αιτία.
Σημειώνω όμως ότι την εφιαλτική αυτή υπέρβαση δεν την ψήφισε ποτέ η ελληνική Βουλή. Κοροϊδεύοντας εαυτόν και αλλήλους (και Ευρωπαίους), οι κυβερνήσεις προέβλεπαν και η Βουλή ψήφιζε στον προϋπολογισμό μέσο έλλειμμα 1,4% του ΑΕΠ κάθε χρόνο και το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένα μέσο έλλειμμα 7,3% του ΑΕΠ. Δηλαδή από τα 132 δις που ξόδεψε παραπάνω από όσα εισέπραξε το κράτος, τα 107 δεν τα ψήφισε ποτέ η Βουλή. Αντίθετα, οι κυβερνήσεις έκρυβαν τις υπερβάσεις και από τη Βουλή και από το λαό και από την Ευρώπη. Τα στοιχεία για το έλλειμμα και το χρέος αναθεωρήθηκαν, μετά την απολογιστική οριστικοποίησή τους, 70 φορές στη διάρκεια αυτών των ετών, εκ των οποίων οι 68 φορές προς τα πάνω. Το τεράστιο αυτό θέμα βέβαια ποτέ δεν διερευνήθηκε και η σημερινή κυβέρνηση ρητά αποφεύγει να το περιλάβει στην εξεταστική επιτροπή για τα περίφημα μνημόνια.
Γιατί δεν βγήκαμε από τα μνημόνια;
Και εδώ η απάντηση είναι απλή. Γιατί το πολιτικό σύστημα με το «αντιμνημονιακό» παραμύθι (που είχε ως στόχο να κρύψει τις συγκλονιστικές ευθύνες που περιέγραψα), προκάλεσε μια τεράστια και διαχρονική αβεβαιότητα για την συμμετοχή ή όχι της χώρας στο ευρώ. Αβεβαιότητα που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Ενώ λοιπόν οι περικοπές και οι –πολύ περισσότεροι από ό,τι συγκριτικά έπρεπε- φόροι (αναγκαστικά ως ένα βαθμό και τα δύο, μια που το κράτος ζούσε με δανεικά και σταμάτησαν να το δανείζουν), αποκατέστησαν σταδιακά τη δημοσιονομική ισορροπία, η εγκληματική πολιτική αβεβαιότητα του αντιμνημονίου, με την οποία «έπαιζαν» κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις, διέλυσε την οικονομία. Με τρεις (αλληλοτροφοδοτούμενους μεταξύ τους) τρόπους:
Πρώτον θέρισε τις επενδύσεις. Από 50 δις το 2009[3] έπεσαν στα 21 δις το 2014. Ποιος άλλωστε να επενδύσει σε μια χώρα όταν κινδυνεύει να χάσει (αν η χώρα βγει από το ευρώ), τη μισή του επένδυση; Δεύτερον έδιωξε για τον ίδιο λόγο τις καταθέσεις (πολλές από τις οποίες έφυγαν στο εξωτερικό). Και τρίτον μείωσε δραματικά την εμπιστοσύνη και την πίστωση στην αγορά, που έγινε ουσιαστικά αγορά μετρητών. Η μισή σχεδόν μείωση του ΑΕΠ οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο συνδυασμό των παραγόντων αυτών και κυρίως στην τεράστια μείωση των επενδύσεων, που έγινε παρά το γεγονός ότι η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας από πλευράς μισθών αποκαταστάθηκε στα χρόνια αυτά.
Αν η Ελλάδα είχε προσελκύσει το 2014 το 70% των επενδύσεων που προσέλκυσε το 2009[4] θα είχαμε 250 χιλιάδες ανέργους λιγότερους, 10% μεγαλύτερο ΑΕΠ, 7 δις επιπλέον δημόσια έσοδα και η κρίση θα ήταν ήδη παρελθόν. Ο ελληνικός λαός όμως αποπλανήθηκε από το βολικό ψυχολογικά αντιμνημονιακό παραμύθι και ψήφισε μια κυβέρνηση που διώχνει και τις τελευταίες επενδύσεις και επενδυτές που είχαν απομείνει. Κάτι αφ’ εαυτού δύσκολο μια που μιλάμε για πολύ «σκληροτράχηλους» επενδυτές, αφού η προηγούμενη κυβέρνηση είχε «επιτύχει» να έχει ήδη από το 2013 τις λιγότερες (ως ποσοστό του ΑΕΠ), επενδύσεις στον κόσμο!
Αποτέλεσμα του παραλογισμού των «αντιμνημονίων» είναι ότι αντί να σκίσουμε («σελίδα – σελίδα») τα μνημόνια σκίζουμε, πέντε χρόνια τώρα, «επιχείρηση – επιχείρηση» τον ιδιωτικό τομέα και τους εργαζομένους σ’ αυτόν, που οδηγήθηκαν μαζικά στην ανεργία και καταστρέφουμε τον ελληνικό παραγωγικό ιστό, με μια ύφεση που κατά το ήμισυ περίπου ήταν άνευ λόγου και αχρείαστη. Οφείλεται αποκλειστικά στην αβεβαιότητα.
Η εξαγωγή των πολιτικών ευθυνών για την καταστροφή και η μη ανάληψη ευθύνης και η μη προώθηση των ριζικών μεταρρυθμίσεων στο κράτος από το εγχώριο πολιτικό σύστημα, οδήγησε και οδηγεί σε μαζική εισαγωγή αβεβαιότητας και δυστυχίας. Και όσο ο ελληνικός λαός συνεχίζει να αγοράζει μαζικά το παραμύθι του «αντιμνημονίου», τόσο τα μνημόνια και η δυστυχία θα συνεχίζονται. Γιατί αντί να ασχοληθούμε με την αρρώστια πάθαμε ψύχωση με το φάρμακο. Αντί να ασχοληθούμε με το αίτιο της καταστροφής, που ήταν ένα χρεοκοπημένο από κάθε άποψη κράτος, ασχοληθήκαμε με το αποτέλεσμα της καταστροφής που ήταν τα μνημόνια. Και όσο δεν διορθώνεις το αίτιο, το πρόβλημα παραμένει.
Αντίθετα μόλις το παραμύθι του «αντιμνημονίου» τελειώσει και θαφτεί οριστικά, η οικονομία είναι έτοιμη να εκραγεί αναπτυξιακά προς τα πάνω. Είναι έτοιμη για ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από 5% το χρόνο, που θα μας βγάλουν από τα μνημόνια (δηλαδή από τον περιορισμό της ανεξαρτησίας μας που συνεπάγεται ο αναγκαστικός δανεισμός από έναν μόνο δανειστή) και θα επιτρέψουν στη χώρα να γυρίσει στην κανονικότητα.
Το πότε θα συμβεί αυτό εναπόκειται στον ελληνικό λαό. Μέχρι να συμβεί εμείς θα συνεχίσουμε να παρουσιάζουμε την πραγματικότητα με αριθμούς και ορθολογικά επιχειρήματα. Θα συνεχίσουμε να λέμε την αλήθεια, αδιαφορώντας για το κόστος που έχει η υπεράσπισή της σε μια κοινωνία της οποίας τα κριτήρια έχουν αναπόφευκτα επηρεαστεί από δεκαετίες αχαλίνωτου λαϊκισμού και μαζικής παραπλάνησης.
Θόδωρος Σκυλακάκης
Πρόεδρος της Δράσης
[1] Δαπάνες και έσοδα Γενικής Κυβέρνησης σε δις ευρώ (τρέχουσες τιμές, πρωτογενή στοιχεία Eurostat). Χρησιμοποιώ τρέχουσες τιμές γιατί είναι πιο κοντά στα σημερινά δεδομένα.
[2] Σε σταθερές τιμές του 2009.
[3] Ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου σε όρους όγκου με τιμές αναφοράς ευρώ του 2010.
[4] Είχε δηλαδή μια μείωση επενδύσεων αντίστοιχη με την Πορτογαλία.
27.4.15
“ I LOVE ACORNS “ : Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕ ΣΤΗΝ ΚΕΑ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΕΨΕ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΒΕΛΑΝΙΔΙΟΥ
Πριν από 31 χρόνια η Καλιφορνέζα Marcie Mayer βρέθηκε για διακοπές δύο εβδομάδων στην Ελλάδα και τελικά δεν έφυγε ποτέ. Καθώς ταξίδευε στην Ελλάδα επισκέφθηκε και την Κέα. Οι ομορφιές του νησιού δεν ήταν ο μόνος λόγος που το μέρος αυτό την τράβηξε κοντά του. Η Mayer θέλησε να κατακτήσει τον θησαυρό της Κέας που δεν είναι άλλος από τα βελανίδια της.Αποφάσισε λοιπόν να δώσει ξανά ζωή στην επεξεργασία και στο εμπόριο βελανιδιού, κάτι που συνέβαινε κάποτε στο νησί, αλλά είχε σταματήσει από το 1965. Μέσα από την πρωτοβουλία «Hamada Acorn Initiative», έπεισε τους κατοίκους να εμπιστευθούν ξανά το βελανίδι και καθώς οι παλαιότεροι άρχισαν να θυμούνται, οι νέοι δέχθηκαν να ακολουθήσουν.Η Marcie Mayer μίλησε στη HuffPost Greece για το «μαγικό» της ταξίδι στην Ελλάδα, για το πώς ερωτεύθηκε τα βελανίδια, αλλά και γιατί αξίζει να δοκιμάσουμε τα προϊόντα που ετοιμάζει από το αλεύρι τους.
Γιατί επιλέξατε να μείνετε στην Κέα;Μετά από πολλά χρόνια που έμενα στην Αθήνα και ταξίδευα στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκα στην Κέα. Ήταν το ιδανικό μέρος για να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου, αφού αυτό το νησί έχει μία ισχυρή αγροτική κοινότητα και δεν έχει καταστραφεί από τον τουρισμό.
Πότε άρχισε η «ιστορία αγάπης» σας με τα βελανίδια; Για ποιο λόγο επιλέξετε να ασχοληθείτε με αυτά;Ερωτεύτηκα τα βελανίδια όταν ήμουν 11 χρονών, στην τετάρτη Δημοτικού, στο μάθημα της κας Μόργκαν. Μας μιλούσε για τους ιθαγενείς Αμερικάνους και πώς συντήρησαν τον εαυτό τους καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας τρώγοντας βελανίδια, και αυτό κάπως «αντήχησε» μέσα στο μικρό μου κεφάλι. Είχα αρχίσει να πειραματίζομαι από τότε, αλλά μόνο όταν μετακόμισα στην Κέα ξεκίνησα να ασχολούμαι σοβαρά με την παραγωγή τροφών από βελανίδι σε εμπορικό επίπεδο.
Στραφήκατε στο Kickstarter για βοήθεια. Πώς λειτούργησε αυτό για σας;Το Kickstarter ήταν φανταστικό. «Έτρεξα» το πρώτο μου μεγάλο project στην Ελλάδα μέσω Kickstarter και ήμουν τυχερή που είχα την ευκαιρία να χρησιμοποιήσω την πλατφόρμα πριν γίνει τόσο γνωστή όσο είναι σήμερα. Είναι πιο δύσκολο τώρα να οργανώσεις επιτυχημένες «crowd funding» καμπάνιες, με τόσες που βρίσκονται «εκεί έξω.»
Τι είναι ακριβώς το «Hamada Acorn Initiative»;Ιδρύθηκε για να διδάξει στους ανθρώπους παγκοσμίως τις θρεπτικές αξίες που έχει το – άνευ γλουτένης – βελανίδι, αλλά και για να δώσει νέα ώθηση στο δίκτυο εξαγωγής από καπάκια βελανιδιών που υπήρχε στην Κέα, αλλά είχε σταματήσει από το 1965. Η Πρωτοβουλία αυτή τη στιγμή αγοράζει και εξάγει καπάκια βελανιδιών από αγρότες του νησιού και τα στέλνει στην Ευρώπη για επεξεργασία δέρματος και στην Ινδία για διακοσμητικές τέχνες.
Πώς αντέδρασε η κοινότητα της Κέας σε αυτή σας την πρωτοβουλία;Η τοπική κοινότητα του νησιού ήταν εξαιρετικά υποστηρικτική. Οι μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι θυμήθηκαν αμέσως τις μέρες που ως νέοι μαζεύονταν για να συλλέξουν βελανίδια και έτσι ενθάρρυναν τις οικογένειές τους να συμμετέχουν.Θεωρείτε ότι η πρωτοβουλία σας έχει βοηθήσει την οικονομία του νησιού;Αυτή τη στιγμή 42 αγροτικές οικογένειες μαζεύουν βελανίδια και αυτό έχει δώσει μια μικρή αύξηση στο εισόδημά τους. Το ασυνήθιστο και όμορφο δρύινο δάσος του νησιού έχει γίνει τώρα περισσότερο γνωστό και ελκύει πεζοπόρους και λάτρεις της φύσης από όλο τον κόσμο. Ο Δήμος Κέας πρόσθεσε μάλιστα και ένα φύλλο βελανιδιού στο λογότυπο του νησιού!
Ποια ήταν η αντίδραση της ελληνικής αγοράς στα προϊόντα από βελανίδι;Δεν προλαβαίνω να ψήνω για να καλύψω όλη τη ζήτηση! Αυτή τη στιγμή έχω παρουσιάσει μπισκότα από βελανίδια και σύντομα θα προσθέσω κράκερ από βελανίδια και μία ενεργειακή μπάρα που θα είναι 100% χωρίς γλουτένη.
Τι μπορεί να φτιάξει κανείς με το αλεύρι από βελανίδια; Γιατί να το επιλέξει κάποιος;Δεν έχει γλουτένη και είναι γεμάτο με αντιοξειδωτικά. Κάθε ειδικός στις τροφές που έχει αναλύσει το αλεύρι για μένα έχει μείνει έκπληκτος και θαυμάζει το πόσο θρεπτικά είναι τα βελανίδια. Επειδή το αλεύρι δεν έχει γλουτένη, «συμπεριφέρεται» πολύ διαφορετικά από τα άλλα αλεύρια και ξόδεψα κάποιο χρόνο για να δουλέψω με τις ξεχωριστές ιδιότητές του. Βασικά, μπορείς να φτιάξεις τα πάντα με αλεύρι από βελανίδια και πάντα προσπαθώ να βρω νέους τρόπους για να το χρησιμοποιήσω.
Θα φεύγατε ποτέ από την Ελλάδα;Πότε. Αυτό είναι το σπίτι μου. Χρειάστηκαν 19 χρόνια για να γίνω Ελληνίδα υπήκοος και είμαι πάρα πολύ χαρούμενη που είμαι εδώ και αποτελώ μέρος του μέλλοντος αυτού του υπέροχου τόπου.*Μπορείτε να βρείτε τα «Acorn Cookies» στο Zillion’s στη Νέα Ερυθραία και σταHolmes. Θα έχετε όμως την ευκαιρία να τα δοκιμάσετε και στο Φεστιβάλ Γεύσεων και Πολιτισμού στην Τεχνόπολις στο Γκάζι, καθώς εκεί θα βρίσκεται και η Marcie με τα μπισκότα της!http://www.huffingtonpost.gr/
Σε αυτό το υπέροχο σημειό φθάνει το μοναπάτι που χθες καθαρίστηκε από τους κατοίκους και φίλους της περιοχής Σκούρτων, διαβάστε το παρακάτω κείμενο του Γ Αθανασόπουλο για το Πυργάρι
Πύργος (Πυργάρι)
Περιγραφή Τετράγωνος εποπτικός πύργος – φρυκτωρία του 4ου αι. π.Χ. κατασκευασμένος κατά το ψευδοισόδομο τραπεζοειδές σύστημα. Οι διαστάσεις του είναι 8Χ8 μ. ενώ το μέγιστο ύψος που σώζεται είναι περίπου 2 μ. Βρίσκεται στην κορυφή Πυργάρι (737μ.) και εποπτεύει ένα μεγάλο τμήμα της ΒΔ Πάρνηθας ελέγχοντας τα ορεινά περάσματα και τα έφορα οροπέδια των Σκούρτων στα Ν-ΝΔ και Μαζαραίικων και Βούντημα στα Β-ΒΑ. Έχει άμεση οπτική επαφή με το φρούριο Πάνακτο στα ΝΔ και με τον πύργο στο Λημικό στα Α.Σε ελάχιστη απόσταση από τον πύργο στα Α, διακρίνεται ο χώρος που πιθανόν να είναι το λατομείο απ’ όπου εξήχθησε το οικοδομικό υλικό του. Δεν υπάρχει πινακίδα που να οδηγεί προς τον πύργο ούτε εμφανές μονοπάτι. Όμως η πρόσβαση είναι σχετικά εύκολη και δύσκολα δεν θα το δείτε.
Γεώργιος Αθανασόπουλος
Το ιδανικό ζευγάρι
Ύστερα από πολλά χρόνια γάμου, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι κερδίζει το μετάλλιο της παραδειγματικής συζυγικής ζωής. Όμως ο άντρας αρνείται να το παραλάβει ξεκινώντας έτσι έναν πολύ ενδιαφέροντα διάλογο πάνω στη σχέση του ζευγαριού. Γιατί τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Η συνέχεια σ αυτό το μικρό διήγημα ενός σπουδαίου ποιητή και λογοτέχνη, που έφυγε πριν ένα χρόνο από τη ζωή, του Ταντέους Ρούζεβιτς*
Μια μέρα, κάποιος χτύπησε το σπίτι του γέρο—Κοβάλσκυ. Τα κτυπήματα ήταν δυνατά κι είχαν ένα επίσημο τόνο. Η γριά κιτρίνισε μα δεν κινήθηκε καθόλου. Ό άντρας της είχε πάει να κάνει μια βόλτα. Φοβότανε μήπως βρεθεί απέναντι σε κανένα ληστή ή σε τίποτα κλέφτες. “Όταν όμως άκουσε τη γνωστή φωνή του υπαλλήλου της δημαρχίας αποφάσισε να ανοίξει. Φορούσε μια στολή με αργυρά κουμπιά και στο κεφάλι του είχε ένα κασκέτο. Πρόσεξε το φόβο της γυναίκας, χαμογέλασε και είπε με ένα πολύ επίσημο τόνο στη φωνή του.
—Σάς προσκαλούν στο δημαρχείο αύριο στις δέκα ή ώρα το πρωί : θα σάς απονείμουν το μετάλλιο, για την επέτειο πενήντα ετών παραδειγματικής συζυγικής ζωής. Να ή πρόσκλησις.
υστέρα πρόσθεσε μ’ ένα πιο εγκάρδιο τόνο :
—Επιτρέψτε μου να σάς εκφράσω τα προσωπικά μου συγχαρητήρια.
Έκανε ένα στρατιωτικό χαιρετισμό και έφυγε.
Όταν ό άντρας της γύρισε απ’ τον περίπατο, ή γριά του έτεινε το μάγουλό της και του είπε χαμογελώντας.
—’Έλαβα μια πρόσκληση από το δημαρχείο. Κερδίσαμε το μετάλλιο της παραδειγματικής συζυγικής ζωής. Μάς καλούν αύριο το πρωί.
Δεν πηγαίνω, μουρμούρισε ο γέρος σηκώνοντας τούς ώμους.
—Τί σε πιάνει κάθε τόσο ;
—’Η ατομική μου ζωή, παραδειγματική ή όχι, δεν άφορα κανέναν. Δεν έχω τη συνήθεια να προσφέρομαι για θέαμα. “Ας μην υπολογίζουν σε μένα.
— Μα φίλε μου μπορεί και να θυμώσουν. Γιατί να διστάζουμε να παρουσιαστούμε μπροστά τους. Θα φορέσω τη μπλε ρόμπα μου με το άσπρο γιακαδάκι. Eδώ και πέντε χρόνια δε μου δόθηκε ευκαιρία να το φορέσω.
— Μια και το θέλεις, δεν έχεις παρά να πας μόνη σου.
— Μόνη μου ; Πώς το σκέφτηκες αυτό ; Θα πάω μόνη μου να ζητήσω ένα μετάλλιο πού απονέμεται στην κοινή μας ζωή ;
— Όλα αυτά είναι ανοησίες. Διερωτώμαι σε τί θα χρησιμεύσει στις γέρικές σου ημέρες αυτό το μετάλλιο !
— Σε παρακαλώ… θα μάς έκανε καλό να βγαίναμε λίγο έξω, αυτό θα μάς άλλαζε τις ιδέες.
— Είναι να μη βάλεις κάτι στο κεφάλι σου. Και τί ώρα γίνεται αυτή ή γιορτή ;
— Στις δέκα.
— Κι όμως ξέρεις πώς στις δέκα ή ώρα κάνω τον περίπατό μου.
— Μα πρέπει να πάμε. Θα ξυριστείς, θα φορέσεις καθαρό πουκάμισο, θα γυαλίσεις τα παπούτσια σου. Εγώ θα φορέσω τη ναυτική μου ρόμπα και ίσως τα γάντια μου. Τί σκέφτεσαι ;
Ο γέρος είχε αρχίσει να καθαρίζει την πίπα του και δεν έλεγε τίποτα. Αφού ύστερα, τη φύσηξε, βγήκε από τη σιωπή του.
— Αφού σ’ αρέσει πήγαινε συ. Αλλά χωρίς εμένα. Τί θέλεις να το κάνω αυτό το μετάλλιο ; Να το φοράω στον τάφο ; Ή προσωπική μου ζωή δεν άφορα παρά μόνο εμένα. Δε θέλω να γίνομαι γελοίος. Τούς γνωρίζω καλά. Την ώρα πού σου κολλούν το μετάλλιο στο στήθος, από πίσω σου βγάζουν τη γλώσσα.
— Μη ζητάς προσχήματα. Θα πάμε μαζί αύριο το πρωί, χωρίς να βιαστούμε, όπως πηγαίνουμε περίπατο… Και ύστερα θα επιστρέψουμε… Περνάνε ημέρες ολόκληρες χωρίς να μιλήσουμε σ’ άνθρωπο.
— Μπορείς να μιλάς σε μένα. Δεν έχω ανάγκη από ξένους. “Αν όμως θέλεις, πήγαινε μόνη σου.
—Μην επιμένεις. Σ’ αφήνω να σκεφτείς μέχρι αύριο. Θα αλλάξεις οπωσδήποτε γνώμη Θα βγούμε μαζί και θα περπατήσουμε σιγά-σιγά, υστέρα θα κάτσουμε λίγο να αναπαυτούμε σ’ ένα πάγκο παρατηρώντας τούς ανθρώπους πού θα πηγαίνουν να παρευρεθούν στη γιορτή. Είσαι πολύ ατίθασος χαρακτήρας, θα σου κάνει καλό να ψυχαγωγείσαι λίγο. ’Ώ, μη μου κάνεις μούτρα, μη θυμώνεις… “Άλλωστε, ύστερα απ’ τη γιορτή θύμωσε αν σου κάνει αυτό ευχαρίστηση.
Η γριά έβγαλε από τον κομμό ένα αντρικό πουκάμισο, έραψε ένα κουμπί και ύστερα ξεκρέμασε τη ναυτική της ρόμπα για να τη βουρτσίσει.
— Στο βάθος, συνέχισε, δεν άλλαξες. Δεν θέλησες ποτέ να με βγάλεις έξω. Ό περίπατος, το καφενείο, το θέατρο, ήταν για τούς άλλους. Είσαι ό ίδιος πενήντα τώρα χρόνια. Δε θέλω να σε μουρμουρίζω, αλλά πρέπει να το αναγνωρίσεις. Μια μόνο φορά με πήγες στο καφενείο — ένα χρόνο μετά το γάμο μας— και δεν σταμάτησες να γκρινιάζεις γιατί δεν μάς σέρβιραν φρέσκες πάστες. Λες και ήταν δικό μου λάθος. Οι άλλοι άντρες πάνε τις γυναίκες τους στο θέατρο, τις πάνε περίπατο, εσύ όμως πάντα βγαίνεις μόνος σου. Φοράς το ανοικτό σου κοστούμι, παίρνεις το μπαστούνι σου και δρόμο. Ενώ για μένα υπάρχει μόνο το νοικοκυριό, το φαΐ και ή μπουγάδα.
Ό γέρος διάβαζε μια εφημερίδα και έκανε τον κουφό.
— Όλο αυτό τον καιρό, συνέχισε ή γριά, οι φίλες μου με ζήλευαν. «Να ένα ευτυχισμένο σπίτι» έλεγαν. Και εγώ έσφιγγα τα δόντια και έκλαιγα κρυφά. Όταν γύριζες από τούς περίπατούς σου, ζήταγες επιτακτικά να σου φέρω να φας, γκρίνιαζες λίγο ακόμα και ύστερα πήγαινες να κοιμηθείς. Οι τοκογλύφοι πού σου δάνειζαν χρήματα ορκίζονταν στο όνομα σου. «Τί καταπληκτικός άνθρωπος ό σύζυγός σας, ένας αληθινός θησαυρός» έλεγαν κουνώντας τί κεφάλι. Και το χρήμα πετούσε. Ξόδευες με τα δυο χέρια… Την ώρα πού ή γυναίκα σου έπλενε στο σπίτι, εσύ έκοβες βόλτες με το μπαστουνάκι σου σφυρίζοντας και κλείνοντας το μάτι στα ωραία κορίτσια. Το καταλαβαίνεις πώς όλο και κάποιος θα βρισκόταν να με πληροφορήσει για τις μπερμπαντιές σου, μα εγώ τα φύλαγα όλα μέσα μου και έκλαιγα κρυφά.
— Τί μύγα σε τσίμπησε σήμερα ; φώναξε ό γέρος, αφήνοντας να του πέσει ή εφημερίδα. Δεν σταματάς τη μουρμούρα ; ’Αδύνατο να μ’ αφήσεις να διαβάσω ήσυχος. Με κατηγορείς τώρα ότι ζητούσα άλλου συντροφιές. Τί ήθελες να κάνω; Να μένω συνεχώς πλάι σου για να ακούω τον εξάψαλμο ; Ποτέ δε μπόρεσες να συζητήσεις μαζί μου. Κινδύνευα πλάι σου να αποκτηνωθώ. Όταν ήμουνα νέος, ήμουνα γιομάτος φλόγα, ό κόσμος ήταν δικός μου. Και να τί μ’ έκανες. ‘Ένα γέρικο βόδι. Τίποτα δε σ’ ενδιέφερε: μόνο να τρως και να κοιμάσαι σα ζώο. Όσο για το χρήμα πού ξόδευα ήταν ή δεν ήταν δικό μου; Τί μου έδωσες για προίκα ; Δεν είχες παρά μόνο την πουκαμίσα σου όταν σε παντρεύτηκα. Μουχατε μιλήσει για ένα ακίνητο, αλλά εγώ νέος και άπειρος, δεν είχα αντιληφτεί ότι υπάρχουν έξη κληρονόμοι πίσω του κι’ ότι στην πραγματικότητα το ακίνητο ήταν μια παράγκα. Πάει πολύ να με κατηγορείς γιατί από καιρό σε καιρό έπινα Κανά ουζάκι με τούς φίλους μου. Ήθελες να μένω όλη την ημέρα σπίτι σου για να σε βλέπω να χωνεύεις ; Ούτε μια φορά δε σ’ άκουσα πενήντα χρόνια τώρα να πεις μια έξυπνη κουβέντα. Συνεχώς μου χάιδευες τ’ αυτιά με ανοησίες.
— Δεν φοβάσαι λοιπόν το Θεό, είπε ή γριά κλαίγοντας, για να μιλάς έτσι. Και να σκέπτομαι πώς για χάρη σου πέρασα μια ολόκληρη ζωή πλάι στις κατσαρόλες μου. Γιατί δεν κουραζόσουνα ποτέ να τρως. Πραγματικό γουρούνι. Πέρναγα την ημέρα μου φτιάχνοντάς σου μπιφτεκάκια, κι’ εσύ τα κατάπινες όλα, χωρίς να πεις ούτε μια λέξι, ούτε καν ευχαριστώ. Ό κύριος παραπονείται γιατί δεν είχα μαζί του συζητήσεις ανωτέρας ποιότητος. Μα μήπως και εσύ είπες ποτέ σου τίποτα έξυπνο ; Πολλές φορές τη νύκτα, θέλησα να σε ρωτήσω να μου εξηγήσεις κάτι… ήμουν νέα… όλων των ειδών οι σκέψεις περνούσαν από το κεφάλι μου. Κοιτούσα τ’ αστέρια και είχα επιθυμία να κλάψω χωρίς να ξέρω γιατί. “Ήθελα να ξέρω τί γίνεται στο υπερπέραν και πολλά πράγματα ακόμα. Με λίγα λόγια, ήθελα να μιλήσω σε κάποιον, αλλά εσύ, μόλις σου απεύθυνα το λόγο, με απόπαιρνες. «”Άσε με ήσυχο, είναι ώρα για ύπνο». Αυτό ήταν ότι ήξερες να λες. Ποτέ ένας ανθρώπινος λόγος. “Ίσως να μην είχες τίποτα να πεις, γιατί δεν ήξερες τίποτα. Την πρώτη του μηνός μοΰριχνες στο τραπέζι μερικά νομίσματα σα να ήμουν καμιά υπηρέτρια. Και τί απαιτήσεις! Μου συνέβηκε να φάω μια κόρα, αλατισμένη από τα δάκρυά μου, για να σου φυλάξω τα καλά κομμάτια. Κι όλα αυτά για να είσαι ευχαριστημένος. Φάε λοιπόν βασιλιά μου, ιππότη μου, χρυσαφένιε μου σύζυγε! Τρώε πενήντα χρόνια συνέχεια. Μόνο ό Θεός ήταν μάρτυρας των δακρύων μου…
Κατάπιε ένα λυγμό και υστέρα σηκώνοντας το κεφάλι :
—Λοιπόν θα πάμε αύριο να πάρουμε το μετάλλιό μας;
~~~~~~~~~~~~~~
* Ταντέους Ρουζέβιτς
Γεννήθηκε στο Ραντόμσκ το 1921. Πεζογράφος και ποιητής αξιόλογος. Τα θέματα στα ευθυμογραφήματα του τα αντλεί από την καθημερινή ζωή.
Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Η έλλειψη νερού κατά την οδήγηση εξίσου επικίνδυνη με τη μέθη
BY ADMIN · 27 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2015
Οι οδηγοί που δεν έχουν πιει αρκετό νερό κάνουν τόσα λάθη στο δρόμο, όσα εκείνοι που βρίσκονται υπό την επήρεια αλκοόλ, υποστηρίζει μία νέα έρευνα.Επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Loughborough στην Αγγλία εξέτασαν οδηγούς που είχαν πιει μόλις 25ml νερού σε μια ώρα και βρήκαν, ότι έκαναν τα διπλάσια λάθη στην οδήγηση σε σχέση με αυτούς που ήταν καλά ενυδατωμένοι και σχεδόν τον ίδιο αριθμό λαθών όπως εκείνοι που είχαν καταναλώσει το νόμιμο όριο αλκοόλ.Ακόμη και η ήπια αφυδάτωση μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στις νοητικές λειτουργίες, από μειωμένη συγκέντρωση και εγρήγορση μέχρι αλλαγές στη διάθεση, εξήγησαν οι ερευνητές μιλώντας στην εφημερίδα The Daily Telegraph.Η συγκεκριμένη έρευνα είναι η πρώτη που συνδέει την αφυδάτωση με την ικανότητα οδήγησης.«Όλοι γνωρίζουμε τις επιπτώσεις που έχει στις οδηγικές μας ικανότητες η κατανάλωση αλκοόλ, όμως δε σκεφτόμαστε για τις επιδράσεις άλλων πραγμάτων που μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητά μας στην οδήγηση. Ένα από αυτά είναι η έλλειψη νερού και η αφυδάτωση» ανέφερε ο καθηγητής Ron Maughan στη βρετανική εφημερίδα.Τα συμπεράσματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Physiology and Behaviour.
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό η παρακάτω ανάρτηση
ΠΕΙΡΑ
Κατά την πυρπόληση της Τροίας οικάτοικοι έφευγαν πανικόβλητοιπαίρνοντας ο καθένας
τους ό,τιθεωρούσε πιο πολύτιμο. Άλλοι τατρόφιμα, άλλοι το ρουχισμό τους, άλλοι
τα χρυσαφικά τους.
Ένας, όμως, έφευγε μέσα από τις φλόγες φορτωμένος στους ώμουςτου τον
γέροντα πατέρα του. Τον θεωρούσε το πολυτιμότερο που είχε.
Την πείρα του και τη σοφίατου την μέτραγε σαν θησαυρόανεκτίμητο.
Η ιστορία κράτησε το όνομά του. Λεγόταν Αινείας.
Και η λαϊκήπαροιμία είπε:
«Να πουλάς χρυσάφι και ν’ αγοράζεις Γέρο».
Σαν σήμερα….
27 Απριλίου 1941: Οι Γερμανοί στην Αθήνα – Ποιοι τους υποδέχτηκαν σε καφενείο
- 00
- Από onalert
Κυριακή, 27 Απριλίου 1941. Οι γερμανικές δυνάμεις μπαίνουν στην Αθήνα και σε ένα καφενείο στους Αμπελόκηπους περίμεναν τους εισβολείς οι τέσσερις άνδρες που ανέλαβαν το θλιβερό καθήκον της παράδοσης της πόλεως των Αθηνών.
Ήταν ο φρούραρχος Αθηνών υποστράτηγος Χρ. Καβράκος, ο νομάρχης Αττικοβοιωτίας Κ. Πεζόπουλος και οι δήμαρχοι Αθηναίων και Πειραιώς Αμβρόσιος Πλυτάς και Μιχ. Μανούσκος.Το καφενείο στους Αμπελόκηπους ονομαζόταν «Λουξ» – άλλοι έγραψαν «Παρθενών» –, ανήκε στον κτηματία Ανδρέα Γλεντζάκη και βρισκόταν στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας, απέναντι από την τότε έπαυλη Θων.
Οι Έλληνες αξιωματούχοι δήλωσαν πως η Αθήνα ήταν μια ανοχύρωτη πόλη που δεν είχε την πρόθεση να προβάλει αντίσταση. Ο Γερμανός αντισυνταγματάρχης Φον Σέιμπεν όρισε ουσιαστικά πολιτικούς διοικητές των Αθηνών και του Πειραιά τους δύο δημάρχους, ενώ κατέστησε αιχμάλωτο πολέμου και υπεύθυνο για τυχόν εχθρικές πράξεις τον υποστράτηγο Καβράκο.
Στην επιτροπή προβλεπόταν ως πρόεδρος ο αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος (πρώην μητροπολίτης Τραπεζούντας [1913-1938] σε δύσκολη στιγμή του Ελληνισμού), ο οποίος αρνήθηκε όμως να παραστεί μη αντέχοντας να συναντήσει τους εισβολείς, κάτι βέβαια που δεν πέρασε απαρατήρητο.
Όλοι ξέρουμε ότι τα σωστά τρόφιμα, μας γεμίζουν με πολύτιμα θρεπτικά συστατικά, αλλά ποιος θα περίμενε ότι μας προστατεύουν και από καθημερινά προβλήματα, όπως ο λόξιγκας ή τα εξανθήματαΣίγουρα, στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, τίποτα δεν αντικαθιστά την επίσκεψη στον γιατρό, αλλά και τα δέκα παρακάτω γιατροσόφια μπορούν να φανούν πολύ χρήσιμα!
Τζίντζερ για τους πόνους περιόδου
Η Κινεζική ιατρική χρησιμοποιεί το τζίντζερ, δηλαδή την πιπερόριζα, για πάνω από δύο χιλιετίες, καθώς βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος και μειώνει τις φλεγμονές στους μύες—ένας από αυτούς τους μυες είναι και η μήτρα, από όπου ξεκινούν οι κράμπες κατά την περίοδο. Πόσο μάλλον, μια πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε πως το τζίντζερ μπορεί να είναι το ίδιο αποτελεσματικό με ορισμένα παυσίπονα όσον αφορά τους πόνους περιόδου. Ενώ απαιτείται αρκετή ακόμα έρευνα για να αποδειχθεί κάτι τέτοιο με σιγουριά, στις επόμενες “μέρες του μήνα” δεν θα ήταν κακό να φτιάξετε ένα τσάι με πιπερόριζα.Κράνμπερι για καλή λειτουργία του ουροποιητικού συστήματος
Τα κράνμπερι περιέχουν προανθοκυανιδίνες, οι οποίες είναι ουσίες που καταπολεμούν τα βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν ουρολοίμωξη. Φαίνεται πως το κάνουν αυτό με το να μην επιτρέπουν στα βακτήρια να προσκολλώνται στα τοιχώματα της κύστης. Αν πάσχετε ήδη από ουρολοίμωξη, τα κράνμπερι δεν πρόκειται να σας βοηθήσουν, αλλά η καθημερινή τους κατανάλωση μπορεί να προλάβει μελλοντικά ξεσπάσματα.Τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο για τα συμπτώματα της περιόδου
Αν η διάθεσή σας έχει… σκαμπανεβάσματα πριν την περίοδο, δεν είστε μόνες. Περίπου το 85% των γυναικών αντιμετωπίζουν αυτά τα συμπτώματα, αλλά μικρές αλλαγές στη διατροφή μπορούν να τα ελαττώσουν. Πριν την περίοδο, τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα πέφτουν, οπότε θα ήταν καλό να καταναλώνετε περίπου 1 γραμμάριο ασβεστίου ημερησίως. Εκτός από τα γαλακτοκομικά προϊόντα, πλούσια σε ασβέστιο είναι τα αμύγδαλα, το μπρόκολο, τα φυλλώδη λαχανικά και οι σαρδέλες.Βρώμη για το έκζεμα
Για να ηρεμήσετε το κοκκινισμένο δέρμα που σας φαγουρίζει, κάντε το εξής: αλέστε 1/3 της κούπας βρώμη μέχρι να γίνει σκόνη, και αναμείξτε τη μέσα σε ζεστό νερό με τα χέρια σας. Εναλλακτικά, αναμείξτε τη βρώμη σε όσο νερό χρειάζεται για να γίνει πολτός και να την αλείψετε ακριβώς πάνω στην περιοχή που σας βασανίζει, για περίπου 10 λεπτά. Η αντιφλεγμονώδης δράση της βρώμης οφείλεται στην μεγάλη της περιεκτικότητα σε φυτοχημικά.Θαλασσινό αλάτι για την ξηροδερμία
Το θαλασσινό αλάτι είναι καλό για να κάνουμε απολέπιση, μιας και οι πιο χοντροί και τραχείς του κόκκοι καθαρίζουν καλύτερα την επιδερμίδα από ξηρά και νεκρά κύτταρα. Αναμείξτε μία κούπα θαλασσινού αλατιού με μισή κούπα λάδι για μασάζ. Προσοχή, όμως: μην χρησιμοποιείτε το μείγμα σε ευαίσθητες περιοχές, όπως το πρόσωπο και το πίσω μέρος των χεριών, καθώς μπορεί να τα ερεθίσει.Αγγούρι για τα πρησμένα μάτια
Αυτό ίσως να είναι από τα πιο κλασικά και δοκιμασμένα κόλπα, και όντως δουλεύει! Τα αγγούρια είναι κατά 95% νερό, και έτσι προσφέρουν μια ευχάριστη, δροσερή αίσθηση, η οποία κάνει τα αιμοφόρα αγγεία να συστέλλονται. Επιπλέον, το μέγεθος μιας φέτας αγγουριού ταιριάζει απόλυτα στο σχήμα των ματιών, και έτσι η δράση του “απλώνεται” εξίσου. Αφήνοντάς τα για 10 λεπτά είναι αρκετό για να νιώσετε πιο φρέσκοι.Δαμάσκηνα για τη δυσκοιλιότητα
Τα αποξηραμένα δαμάσκηνα είναι πλούσια σε αδιάλυτες φυτικές ίνες, οι οποίες βοηθούν το πεπτικό μας σύστημα να αποβάλλει ευκολότερα τα περιττώματα. Επίσης, δύο ουσίες που περιέχουν τα δαμάσκηνα, λειτουργούν σαν φυσικά καθαρτικά, η σορβιτόλη και η διϋδροφαινιλιζατίνη, και τα αποτελέσματα που έχουν στον οργανισμό μας είναι μακροπρόθεσμα, καλύτερα από τα κοινά φάρμακα κατά της δυσκοιλιότητας. Το σώμα μας, με τον καιρό, μπορεί να αναπτύξει ανοχή στις φαρμακευτικές ουσίες. Ένα ή δύο δαμάσκηνα την ημέρα είναι ό,τι πρέπει για να δώσουμε μια μικρή ώθηση στο πεπτικό μας σύστημα.Ζάχαρη για τον λόξιγκα
Όταν μας πιάνει λόξιγκας, το διάφραγμα παθαίνει μια σειρά από μικρούς σπασμούς, αλλά μπορούμε να σταματήσουμε αυτή την αντίδραση βάζοντας μια κουταλιά ζάχαρη κάτω από τη γλώσσα μας. Η γλυκιά αίσθηση που μας προσφέρει η ζάχαρη πυροδοτεί το πνευμονογαστρικό νεύρο, που είναι το μεγαλύτερο κρανιακό νεύρο στο σώμα, ξεκινώντας από τον εγκέφαλο και καταλήγοντας στο διάφραγμα, ελέγχοντας τις λειτουργίες του στομαχιού.Μήλα για την καούρα
Ο καλύτερος τρόπος για να προλάβουμε εντελώς την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, κοινώς γνωστή ως καούρα, είναι να αποφεύγουμε τα αναψυκτικά, το μοσχάρι με μεγάλη περιεκτικότητα λίπους και τα τηγανητά. Ένα τρόφιμο, όμως, που πρέπει να κρατήσουμε στην καθημερινή μας διατροφή είναι το μήλο, που είναι πηγή πηκτίνης, μιας διαλυτής φυτικής ίνας, η οποία απορροφά τα οξέα του στομαχιού. Συν, τα δύο είδη οξέων που περιέχει το μήλο, μηλικό οξύ και τρυγικό οξύ, εμποδίζουν τα γαστρικά υγρά να “ξεφεύγουν” από το στομάχι. Τέλος, τα μήλα θεωρούνται αλκαλικά φαγητά, συνεπώς βοηθούν να ισορροπηθεί το pH του οργανισμού.Κουρκουμάς για τις μολύνσεις
Ο κουρκουμάς, ή αλλιώς κιτρινόριζα, είναι ένα μπαχαρικό που στην Ινδία θεωρείται σχεδόν ιερό. Χρησιμοποιείται εκτεταμένα για την πρόληψη μολύνσεων και για τη θεραπεία πληγών. Αυτό οφείλεται στο βασικό του συστατικό, την κουρκουμίνη. Τα τρόφιμα που περιέχουν κουρκουμίνη έχουν ισχυρές αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Μελέτες, μάλιστα, έχουν αποκαλύψει ότι η κουρκουμίνη έχει τη δυνατότητα να σταματάει τα βακτήρια από το να πολλαπλασιάζονται. Συνεπώς, λίγος κουρκουμάς πάνω σε μια επιφανειακή πληγή μπορεί να δράσει σαν ένα εναλλακτικό αντιβιοτικό.
Η Κινεζική ιατρική χρησιμοποιεί το τζίντζερ, δηλαδή την πιπερόριζα, για πάνω από δύο χιλιετίες, καθώς βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος και μειώνει τις φλεγμονές στους μύες—ένας από αυτούς τους μυες είναι και η μήτρα, από όπου ξεκινούν οι κράμπες κατά την περίοδο. Πόσο μάλλον, μια πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε πως το τζίντζερ μπορεί να είναι το ίδιο αποτελεσματικό με ορισμένα παυσίπονα όσον αφορά τους πόνους περιόδου. Ενώ απαιτείται αρκετή ακόμα έρευνα για να αποδειχθεί κάτι τέτοιο με σιγουριά, στις επόμενες “μέρες του μήνα” δεν θα ήταν κακό να φτιάξετε ένα τσάι με πιπερόριζα.Κράνμπερι για καλή λειτουργία του ουροποιητικού συστήματος
Τα κράνμπερι περιέχουν προανθοκυανιδίνες, οι οποίες είναι ουσίες που καταπολεμούν τα βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν ουρολοίμωξη. Φαίνεται πως το κάνουν αυτό με το να μην επιτρέπουν στα βακτήρια να προσκολλώνται στα τοιχώματα της κύστης. Αν πάσχετε ήδη από ουρολοίμωξη, τα κράνμπερι δεν πρόκειται να σας βοηθήσουν, αλλά η καθημερινή τους κατανάλωση μπορεί να προλάβει μελλοντικά ξεσπάσματα.Τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο για τα συμπτώματα της περιόδου
Αν η διάθεσή σας έχει… σκαμπανεβάσματα πριν την περίοδο, δεν είστε μόνες. Περίπου το 85% των γυναικών αντιμετωπίζουν αυτά τα συμπτώματα, αλλά μικρές αλλαγές στη διατροφή μπορούν να τα ελαττώσουν. Πριν την περίοδο, τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα πέφτουν, οπότε θα ήταν καλό να καταναλώνετε περίπου 1 γραμμάριο ασβεστίου ημερησίως. Εκτός από τα γαλακτοκομικά προϊόντα, πλούσια σε ασβέστιο είναι τα αμύγδαλα, το μπρόκολο, τα φυλλώδη λαχανικά και οι σαρδέλες.Βρώμη για το έκζεμα
Για να ηρεμήσετε το κοκκινισμένο δέρμα που σας φαγουρίζει, κάντε το εξής: αλέστε 1/3 της κούπας βρώμη μέχρι να γίνει σκόνη, και αναμείξτε τη μέσα σε ζεστό νερό με τα χέρια σας. Εναλλακτικά, αναμείξτε τη βρώμη σε όσο νερό χρειάζεται για να γίνει πολτός και να την αλείψετε ακριβώς πάνω στην περιοχή που σας βασανίζει, για περίπου 10 λεπτά. Η αντιφλεγμονώδης δράση της βρώμης οφείλεται στην μεγάλη της περιεκτικότητα σε φυτοχημικά.Θαλασσινό αλάτι για την ξηροδερμία
Το θαλασσινό αλάτι είναι καλό για να κάνουμε απολέπιση, μιας και οι πιο χοντροί και τραχείς του κόκκοι καθαρίζουν καλύτερα την επιδερμίδα από ξηρά και νεκρά κύτταρα. Αναμείξτε μία κούπα θαλασσινού αλατιού με μισή κούπα λάδι για μασάζ. Προσοχή, όμως: μην χρησιμοποιείτε το μείγμα σε ευαίσθητες περιοχές, όπως το πρόσωπο και το πίσω μέρος των χεριών, καθώς μπορεί να τα ερεθίσει.Αγγούρι για τα πρησμένα μάτια
Αυτό ίσως να είναι από τα πιο κλασικά και δοκιμασμένα κόλπα, και όντως δουλεύει! Τα αγγούρια είναι κατά 95% νερό, και έτσι προσφέρουν μια ευχάριστη, δροσερή αίσθηση, η οποία κάνει τα αιμοφόρα αγγεία να συστέλλονται. Επιπλέον, το μέγεθος μιας φέτας αγγουριού ταιριάζει απόλυτα στο σχήμα των ματιών, και έτσι η δράση του “απλώνεται” εξίσου. Αφήνοντάς τα για 10 λεπτά είναι αρκετό για να νιώσετε πιο φρέσκοι.Δαμάσκηνα για τη δυσκοιλιότητα
Τα αποξηραμένα δαμάσκηνα είναι πλούσια σε αδιάλυτες φυτικές ίνες, οι οποίες βοηθούν το πεπτικό μας σύστημα να αποβάλλει ευκολότερα τα περιττώματα. Επίσης, δύο ουσίες που περιέχουν τα δαμάσκηνα, λειτουργούν σαν φυσικά καθαρτικά, η σορβιτόλη και η διϋδροφαινιλιζατίνη, και τα αποτελέσματα που έχουν στον οργανισμό μας είναι μακροπρόθεσμα, καλύτερα από τα κοινά φάρμακα κατά της δυσκοιλιότητας. Το σώμα μας, με τον καιρό, μπορεί να αναπτύξει ανοχή στις φαρμακευτικές ουσίες. Ένα ή δύο δαμάσκηνα την ημέρα είναι ό,τι πρέπει για να δώσουμε μια μικρή ώθηση στο πεπτικό μας σύστημα.Ζάχαρη για τον λόξιγκα
Όταν μας πιάνει λόξιγκας, το διάφραγμα παθαίνει μια σειρά από μικρούς σπασμούς, αλλά μπορούμε να σταματήσουμε αυτή την αντίδραση βάζοντας μια κουταλιά ζάχαρη κάτω από τη γλώσσα μας. Η γλυκιά αίσθηση που μας προσφέρει η ζάχαρη πυροδοτεί το πνευμονογαστρικό νεύρο, που είναι το μεγαλύτερο κρανιακό νεύρο στο σώμα, ξεκινώντας από τον εγκέφαλο και καταλήγοντας στο διάφραγμα, ελέγχοντας τις λειτουργίες του στομαχιού.Μήλα για την καούρα
Ο καλύτερος τρόπος για να προλάβουμε εντελώς την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, κοινώς γνωστή ως καούρα, είναι να αποφεύγουμε τα αναψυκτικά, το μοσχάρι με μεγάλη περιεκτικότητα λίπους και τα τηγανητά. Ένα τρόφιμο, όμως, που πρέπει να κρατήσουμε στην καθημερινή μας διατροφή είναι το μήλο, που είναι πηγή πηκτίνης, μιας διαλυτής φυτικής ίνας, η οποία απορροφά τα οξέα του στομαχιού. Συν, τα δύο είδη οξέων που περιέχει το μήλο, μηλικό οξύ και τρυγικό οξύ, εμποδίζουν τα γαστρικά υγρά να “ξεφεύγουν” από το στομάχι. Τέλος, τα μήλα θεωρούνται αλκαλικά φαγητά, συνεπώς βοηθούν να ισορροπηθεί το pH του οργανισμού.Κουρκουμάς για τις μολύνσεις
Ο κουρκουμάς, ή αλλιώς κιτρινόριζα, είναι ένα μπαχαρικό που στην Ινδία θεωρείται σχεδόν ιερό. Χρησιμοποιείται εκτεταμένα για την πρόληψη μολύνσεων και για τη θεραπεία πληγών. Αυτό οφείλεται στο βασικό του συστατικό, την κουρκουμίνη. Τα τρόφιμα που περιέχουν κουρκουμίνη έχουν ισχυρές αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Μελέτες, μάλιστα, έχουν αποκαλύψει ότι η κουρκουμίνη έχει τη δυνατότητα να σταματάει τα βακτήρια από το να πολλαπλασιάζονται. Συνεπώς, λίγος κουρκουμάς πάνω σε μια επιφανειακή πληγή μπορεί να δράσει σαν ένα εναλλακτικό αντιβιοτικό.
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό η παρακάτω ανάρτηση
Κανείς δεν γερνά απλώς γιατίπερνούν τα χρόνια. Ο άνθρωποςγερνά μόνον όταν χάνει τα ιδανικάτου.Τα χρόνια ρυτιδώνουν το δέρμα. Η απώλεια όμως του ενθουσιασμούρυτιδώνει την ψυχή.Άσχετα αν είσαι 17 ή 77 χρονών, είσαι νέος όσο και η Πίστη σου και γέρος όσο και η αμφιβολία σου,είσαι νέος όσο και η ελπίδα σου και γέρος όσο και η απελπισία σου.Όσο η καρδιά σου δέχεται ταμηνύματα του μεγάλου, του υψηλούκαι του αιώνιου, τόσο είσαι ΝΕΟΣ!
1590 μέτρα μονοπατιού καθαρίστηκαν σήμερα από εθελοντές που έτρεξαν στην πρόσκληση του ΣΟΦΤ ( σύλλογος οικιστών και φίλων Τσιγκουρατίου ) . Το παλιό μονοπάτι του Κοτς’ Μίχα που ξεκινά από το Τσιγκουράτι και οδηγεί στην Μαζαρέκα , μετά την διάνοιξη της αμαξιτής οδού , είχε αρχίσει να κλίνει και σιγά σιγά θα εξαφανιζόταν . Η εξαφάνιση ενός μονοπατιού που το χρησιμοποιούσανε οι κάτοικοι χιλιάδες χρόνια δεν είναι απλώς μια δυσμενής για το δάσος εξέλιξη , μιας και εξαφανίζεται μια αντιπυρική ζώνη , είναι και κάτι περισσότερο . Χάνεται ένα κομμάτι της ιστορίας του τόπου ,χάνονται μνήμες …
Νομίζω είναι αξιέπαινη η όλη προσπάθεια και πρέπει να αγκαλιαστεί πιο ένθερμα από την τοπική κοινωνία ,μάλιστα θα προέτρεπα και τον Χρήστο Μίχα που έχει το χάρισμα του γράφειν να ασχοληθεί με την ιστορία των παλιών μονοπατιών .
Σήμερα καθαρίστηκε το μέρος του μονοπατιού που οδηγεί στο Πυργάρι και ελπίζουμε την επόμενη Κυριακή να καθαριστεί και το κομμάτι που οδηγεί στην Μαζαρέκα.
Σήμερα οι εθελοντές που μπόρεσαν να έλθουν ήσαν :
Ο Νίκος Λαγάρας ο πρόεδρος του Συλλόγου
Ο Γιώργος Παπαδόπουλος πρώην πρόεδρος και νυν αντιπρόεδρος
Ο Γιάννης Μαστοράκος,ο Κώστας Μπερτσιάς , ο Γιάννης Παούρης ,ο Γιώργος Μελάς και ο Φώτης Παπαδόπουλος . Ηθικά συμπαραστάθηκαν με την ολιγόλεπτη παρουσία τους ο Σπύρος Γκίκας και ο Γιώργος Τζελάς. Επίσης η Μαρία Μπερτσιά φρόντισε για το δεκατιανό με τις εξαίρετες πίτες που είχε ετοιμάσει για την ομάδα .
Οι προτάσεις σημειώνονται και θα εξεταστούν δεόντως
Η Γωγώ γιορτάζει ,χρόνια πολλα !!!
