Γεγονός είναι πως ο 21ος αιώνας με τις καινοτομίες στον τεχνολογικό και ιατρικό τομέα, από τις μεγαδόσεις βιταμινών ως τη χορήγηση ορμονών έχει αυξήσει το όριο ζωής του μέσου ανθρώπου. Σίγουρα, όμως, το ελιξίριο της ζωής δεν κρύβεται αποκλειστικά σε αυτά τα στοιχεία. Ακολουθούν 10 τρόποι που θα σας βοηθήσουν να σβήσετε 100 κεράκια στην τούρτα σας.
1. Τρέξε σαν να εξαρτάται η ζωή σου από αυτό!Γιατί; Διότι μπορεί όντως να εξαρτάται. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ παρακολούθησαν δρομείς και μη για 21 χρόνια. Τα πορίσματά τους έδειξαν ότι οι δρομείς είχαν λιγότερα κρούσματα από καρδιακές νόσους, όπως και μειωμένες πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου, μολύνσεων και νευρολογικών παθήσεων. Το συμπέρασμα είναι απλό: Τρέξε και μπορεί να ζήσεις περισσότερο.2. Βάλε στη διατροφή σου τα σωστά χρώματα!Έρευνες έχουν δείξει πως διατροφές πλούσιες σε πράσινα ή μωβ λαχανικά, τα οποία είναι πλούσια σε βιταμίνη C, όχι μόνο προστατεύουν μόνο την καρδιά, αλλά αποτρέπουν τη νόσο του Άλτσχάιμερ. Παράλληλα, κόκκινες τροφές όπως κόκκινο κρέας καλό είναι να περιορίζονται όσο είναι δυνατόν, καθώς οι χορτοφάγοι έχουν 12% λιγότερες πιθανότητες πρόωρου θανάτου. Όσον αφορά τις υγιεινές διατροφικές συνήθειες, όμως, το ελιξίριο φαίνεται να κρύβεται στη μεσογειακή διατροφή. Ο συνδυασμός υψηλής προτίμησης σε ψάρια και λαχανικά και χαμηλότερης σε ζωικά προϊόντα όπως τα γαλακτοκομικά και το κόκκινο κρέας προσφέρουν 20% περισσότερες πιθανότητες μακροζωίας.3. Ζήσε σαν… σκίουρος!Με άλλα λόγια, διασκέδασε και φάε καρύδια. Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι ζουν περισσότερο. Μια μελέτη του 2011 που δημοσιεύθηκε στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών διαπίστωσε ότι μεταξύ των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας, η ομάδα που σκόραρε ως “πιο ευτυχισμένη” είχε ποσοστό θανάτου 3,6% λιγότερο από το μισό το ποσοστό θανάτου της πιο δυστυχισμένης ομάδας, η οποία έφτασε στο 7,3%. Ας μην αγνοούμε και την αξία των ξηρών καρπών. Η κατανάλωση ξηρών καρπών μπορεί να σας βοηθήσει να ζήσετε περισσότερο, σύμφωνα με μια μελέτη στο BioMed Central σε 7.000 άτομα ηλικίας 55 έως 90. Η μελέτη διαπίστωσε ότι όσοι προσθέτουν στη δίαιτά τους καρύδια είχαν 45% χαμηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από καρκίνο ή καρδιαγγειακή νόσο.4. Διατηρήστε αδύνατη την κοιλιά σας!Το επιπλέον βάρος στο στομάχι δεν είναι καλό για τη μακροζωία σας. Οι γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, που έχουν αυξήσει το βάρος στην περιφέρεια της μέσης τους, βρίσκονται σε υψηλότερο κίνδυνο για καρδιακή νόσο και διαβήτη, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο του Maryland Medical Center. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η απώλεια του οιστρογόνου οδηγεί σε μια αλλαγή στο πρότυπο του σωματικού λίπους, το οποίο μετατοπίζεται από τα ισχία στην κοιλιά.5. Δώστε σημασία στην όσφρηση!Μελέτη, στην οποία συμμετείχαν περίπου 3.000 άτομα μεγαλύτερης ηλικίας έδειξε ότι όσοι δεν μπορούσαν πλέον να ανιχνεύσουν ή να διακρίνουν οσμές είχαν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν μέσα σε πέντε χρόνια από ό, τι τα άτομα με φυσιολογική όσφρηση. Τα ευρήματα ήταν τα πρώτα που ανέδειξαν τη σημασία της όσφρησης σε σχέση με τον κίνδυνο θνησιμότητας σε ηλικιωμένους.6. Γελάστε πολύ!Σε μια μελέτη του 2012, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Aging, του Albert Einstein College of Medicine και του Πανεπιστημίου Yeshiva ερευνητές προσδιόρισαν ποια χαρακτηριστικά προσωπικότητας είχαν από κοινού σε ομάδα 243 αιωνόβιων. Όλοι τους έβρισκαν έναν λόγο να γελάσουν πολύ. “Θεωρούσαν το γέλιο σημαντικό μέρος της ζωής”, δήλωσε ο επικεφαλής των ερευνητών.7. Μάθετε να πίνετε τσάι με τον σωστό τρόποΤο πράσινο, αλλά και το μαύρο τσάι περιέχουν μια συγκεντρωμένη δόση από κατεχίνες, ουσίες που χαλαρώνουν τα αιμοφόρα αγγεία και προστατεύουν την καρδιά σας. Σε μια ιαπωνική μελέτη σε περισσότερους από 40.500 άνδρες και γυναίκες, εκείνοι που κατανάλωναν πράσινο τσάι είχαν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιακή νόσο. Άλλες μελέτες που περιλαμβάνουν το μαύρο τσάι έδειξε παρόμοια αποτελέσματα. Το έτοιμο προς κατανάλωση τσάι δεν μετράει, επειδή οι κατεχίνες υποβαθμίζονται τη στιγμή που προστίθεται νερό. Ακόμα, μερικές μελέτες δείχνουν ότι η προσθήκη γάλακτος μειώνει την προστατευτική δράση του τσαγιού στο καρδιαγγειακό σύστημα. Το συμπέρασμα; Βάλτε λεμόνι και μέλι στο τσάι σας!8. Μάθετε να δίνετε, όχι να παίρνετε!Οι γενναιόδωροι άνθρωποι δίνουν με πολλούς τρόπους. Κάνουν χάρες, φιλοφρονήσεις, βοηθούν τους άλλους. Κι αυτό που παίρνουν σε αντάλλαγμα είναι, μεταξύ άλλων, μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο ανακάλυψαν μια σύνδεση μεταξύ του να δίνεις και του χαμηλότερου κινδύνου πρόωρου θανάτου.9. Μείνετε απασχολημένοιΑπό τους καλύτερους τρόπους παράτασης της ζωής σας μπορεί να είναι το να συνεχίσετε να δουλεύετε. Από τους άνδρες που ήταν μέλη της διάσημης έρευνας του πανεπιστημίου Χάρβαρντ για τη μακροζωία, οι γηραιότεροι ήταν εκείνοι που είχαν μια επιτυχή σταδιοδρομία και συνέχιζαν να εργάζονται τουλάχιστον σε βάση μερικής απασχόλησης στα 70 τους. «Το άγχος που προέρχεται από μια φιλόδοξη καριέρα μπορεί να είναι ευεργετικό για την υγεία”, όπως σημειώνεται σε ένα απόσπασμα από το βιβλίο Longevity Project.10. Μην περνάτε πολλή ώρα μπροστά στην τηλεόραση!Κάθε ώρα που περνάτε μπροστά από την τηλεόραση μετά την ηλίκία των 25 μειώνει τη διάρκεια ζωής σας κατά περίπου 22 λεπτά, σύμφωνα με έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Queensland, στην Αυστραλία. Επίσης, διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που κάθονταν μπροστά από την οθόνη της τηλεόρασης για ένα μέσο όρο έξι ωρών την ημέρα έχασαν τη ζωή τους σχεδόν πέντε χρόνια νωρίτερα από ό, τι οι άνθρωποι που δεν παρακολουθούν ποτέ τηλεόραση. Δεν είναι η τηλεόραση καθ΄ αυτή που κάνει τη ζημιά, αλλά η αδράνεια που παρατηρείται.__________Πηγή: protothema.gr

Για τη δυστυχία του να είσαι επιχειρηματίας στην Ελλάδα, αναφέρονται σε άρθρο του οι Financial Times. Το άρθρο υπογράφει ο Μάρκος Βερέμης ο οποίος ανακηρύχτηκε το 2013 Έλληνας επιχειρηματίας της χρονιάς από την Ernst & Young. Περιγράφει με γλαφυρό τρόπο την εθνική παρακμή, τον λαϊκισμό, τις καταλήψεις στα πανεπιστήμια, τον εθνικιστικό λόγο αλλά και το επιχειρηματικό πνεύμα που «ευνουχίζεται» στην Ελλάδα και αναζητά διέξοδο στο εξωτερικό.
Συγκεκριμένα, το άρθρο αναφέρει:«Καθώς φεύγω με το αεροπλάνο από την Αθήνα ένα ανοιξιάτικο απόγευμα, δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου την σκέψη πως δεν έχω δει ποτέ την χώρα μου σε τόσο δεινή θέση.Η παρατεταμένη κρίση μας έχει στοιχίσει το ένα τέταρτο του ΑΕΠ, το κράτος στερεύει γρήγορα από ρευστό και η απομόνωση της Ελλάδας γίνεται μεγαλύτερη κάθε ημέρα που περνάει. Η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει το ευρωπαϊκό της μονοπάτι και μαζί του την σύνδεση με τις φιλελεύθερες αξίες και την προσδοκώμενη ευημερία.Την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση επιδίδεται σε μια εθνικιστική ρητορική, δεν ακούγονται οι φωνές από την πραγματική οικονομία, τους ανθρώπους με διεθνείς ορίζοντες και τις επιχειρήσεις που οι εξαγωγές και οι υπηρεσίες τους προσφέρουν την τελευταία ελπίδα για ανάκαμψη. Μου φέρνει στο νου τις λέξεις του WB Yeats: «To κέντρο δεν κρατάει… οι καλύτεροι δίχως πεποίθηση καμία, ενώ οι χειρότεροι ωθούνται από την ένταση του πάθους».Η ευνοϊκή θέση στην οποία βρίσκομαι έρχεται σε αντίθεση με την κατάπτωση της ελληνικής οικονομίας. Η Upstream, η εταιρεία mobile marketing που ίδρυσα, έχει τριπλασιάσει τα έσοδα και το προσωπικό της τα τελευταία τρία χρόνια. Έχουμε δημιουργήσει μια παγκόσμια εταιρεία που εξελίσσει software στην Αθήνα και το εξάγει σε 42 χώρες, με εννιά γραφεία σε όλο τον κόσμο.Η ομάδα μας, με μέσο όρο ηλικίας τα 29 χρόνια, διαψεύδει τα στερεότυπα για τους Έλληνες εργαζόμενους – ότι είναι τεμπέληδες, εσωστρεφείς και ζουν στο παρελθόν. Αντίθετα, είναι αποφασισμένοι, ανταγωνιστικοί και ευπροσάρμοστοι.Η αβεβαιότητα και οι αναταραχές που βιώνουν έξω από το χώρο εργασίας τους έχει βοηθήσει να βγάλουν τον καλύτερο εαυτό τους και τους βοήθησε να δημιουργήσουν μια πραγματικά διεθνή εταιρεία. Αυτό μας απελευθέρωσε με την σειρά του από την στενοκεφαλιά και την κλειστοφοβία της εθνικής παρακμής.Αλίμονο, δεν είναι αρκετό να συγχαίρω την ομάδα μου γιατί δραπέτευσε από την ελληνική κρίση. Το να πηγαίνεις καλά σε μια χώρα που καταρρέει είναι σχεδόν το ίδιο καταθλιπτικό με το να απογοητεύεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Δεν υπάρχει απόλυτη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην πολιτική και τις επιχειρήσεις.Αναρωτιέμαι αν υπήρξε ποτέ πραγματικά ένα πολιτικό κέντρο για να κρατήσει. Ορισμένοι θα επιρρίψουν σωστά την ευθύνη στην υπερβολική δόση λιτότητας, η οποία σκότωσε τα παραδοσιακά κόμματα που ισχυρίζονταν ότι εκπροσωπούν το κέντρο. Αλλά η αλήθεια είναι πως τα κόμματα του υποτιθέμενου κέντρου δεν εκπροσώπησαν ποτέ μια οικονομικά συνετή, προσανατολισμένη στις εξαγωγές και φιλική προς τις επιχειρήσεις ή φιλελεύθερη πολιτική. Ήταν πελατειακά δίκτυα που φλέρταραν με αντιμαχόμενες ιδεολογίες ενώ ακολουθούσαν το ίδιο κρατικιστικό, εσωστρεφές μοντέλο.Η κατάρρευση τους, που επισπεύτηκε από λάθη εντός και εκτός Ελλάδας, δεν μας άφησε στο σημείο να πρέπει να αναζωογονήσουμε το διεθνιστικό πολιτικό κέντρο όσο στο να το χτίσουμε από την αρχή. Είναι μια αργή και επώδυνη διαδικασία, η οποία μπορεί να μην ολοκληρωθεί έγκαιρα για να μας σώσει από τους λαϊκιστές και τους ζηλωτές που αποστρέφονται την πραγματική οικονομία και την παγκοσμιοποίηση.Ο μέσος φιλελεύθερος εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα απλά δεν έχει εκπαιδευτεί να βγαίνει στους δρόμους, να καταλαμβάνει κοινοβούλια ή να φωνάζει στους αντιπάλους του. Ενώ τα ακτιβιστικά κόμματα της άκρας αριστεράς και δεξιάς έκαναν πρόβες στις συναθροίσεις, συγκρούονταν με την αστυνομία και διοργάνωναν καταλήψεις στα πανεπιστήμια, εμείς κοιτούσαμε κυριολεκτικά τις δουλειές μας. Για κάποιο αόριστο λόγο είχαμε επαναπαυθεί στην ιδέα πως το πολιτικό αυτό θέατρο θα χάσει την σημασία του καθώς θα γίνεται πραγματικότητα το αναπόφευκτο ευρωπαϊκό μας μέλλον.Το τίμημα που μπορεί να πληρώσει η δική μου γενιά επαγγελματιών επειδή υπήρξε τόσο αποκομμένη από οτιδήποτε έχει να κάνει με την πολιτική θα είναι να καταντήσουμε ξένοι στην ίδια μας τη χώρα. Υπο-εκπροσωπούμενοι σε κάθε έκφανση της δημόσιας ζωής, αναρωτιέται κανείς που έχουν πάει όλοι οι λογικοί άνθρωποι της μεσαίας τάξης. Άνθρωποι όπως αυτοί που απασχολούμε στην Upstream.Οι κεντρώες αξίες που πάντοτε ασπάζονταν, κυρίως η αξιοκρατία και η προσπάθεια για αριστεία, βρίσκονται σήμερα υπό αμφισβήτηση. Πολλοί νέοι, μορφωμένοι Έλληνες, που θέλουν δουλειές και ένα μέλλον μακριά από την αγκαλιά του δημοσίου, αρχίζουν να νιώθουν πως πρέπει να φύγουν για να επιτύχουν τους στόχους αυτούς.Ενώ προσγειώνομαι στο Λονδίνο, θυμάμαι και πάλι ότι η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που απειλείται από εθνικιστές και λαϊκιστές. Αλλά οι επιχειρήσεις καλλιεργούν πολίτες του κόσμου που φέρνουν ακόμα πιο κοντά τις αγορές. Καθώς η διεθνής επιχειρηματική αρένα αποκτάει μεγαλύτερη σημασία, είναι σωστό να διεκδικήσει την παρουσία της στην πολιτική σφαίρα ως μια φωνή λογικής. Όσο πιο δυνατή γίνεται, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να ακουστούν οι γραφικοί τοπικοί νταήδες.Η ιστορία μου δείχνει ότι το επιχειρηματικό πνεύμα μπορεί να λάμψει παρά τις αποτυχίες της πολιτικής. Πέρα από την αποφασιστικότητα να δημιουργήσουμε και να προοδεύσουμε, η διατήρηση μιας παγκόσμιας οπτικής ήταν το πιο σημαντικό συστατικό στην επέκταση μας. Δεν υπάρχει πιο ισχυρό αντίδοτο στις παράλογες, απομονωτικές πολιτικές που έχουν καταβαραθρώσει την χώρα μου από μια σημαντική μερίδα ανθρώπων που βλέπουν πραγματικά προοπτικές σε ένα παγκοσμιοποιημένο κόσμο».________  Πηγή: imerisia.gr

Πριν χρόνια, ένας φίλος μου είχε διηγηθεί μια ιστορία. Δεν ξέρω αν είναι αληθινή, είναι όμως σίγουρα εξόχως διδακτική:Η Χριστίνα Ωνάση αγαπούσε λέει πολύ την κόκα-κόλα! Κάθε χρόνο, επισκεπτόταν τον Σκορπιό για λίγες μέρες και κατέβαινε για jogging, στην παραλία. Ακόμη και σε εκείνες τις στιγμές λοιπόν ήθελε να πίνει το αγαπημένο της ποτό – για αυτό και ζήτησε από τους ανθρώπους τηςνα βάζουν σε κάποιο σημείο της διαδρομής ένα τραπεζάκι, με 2-3 κουτάκια αναψυκτικού.Την επόμενη κιόλας μέρα, η εταιρεία Κόκα-Κόλα εγκατέστησε στον παραλιακό δρόμο του νησιού από ένα επαγγελματικό ψυγείο, γεμάτο με αναψυκτικά, σε κάθε 100 μέτρα!Ακούγοντας την πιο πάνω ιστορία, καταλαβαίνει κάποιος γιατί η Χριστίνα Ωνάση έζησε μέσα στην κατάθλιψη και οδηγήθηκε στην αυτοκτονία: πρώτον, γιατί είχε συνηθίσει να υλοποιείται, πολύ εύκολα και χωρίς κόπο, η οποιαδήποτε επιθυμία της, μικρή ή μεγάλη. Τι να ονειρευτείς μετά – και τι να σε κινητοποιήσει να προχωρήσεις;Δεύτερον, διότι όταν η ζωή που σου προσφέρεται είναι γεμάτη με εύκολες, αβίαστες επιτυχίες και κατακτήσεις, σε όλα, η κάθε μικρή καθημερινή αποτυχία είναι ικανή να σε κάνει να νιώσεις άχρηστος και πελαγωμένος. Δεν ξέρεις πώς να την διαχειριστείς, δεν έχεις μάθει να επιβιώνεις αυτοδύναμα – και στο τέλος, απλώς διαλύεσαι.Δείτε τώρα πως, το πιο πάνω παράδειγμα έχει εφαρμογή στην καθημερινότητα μας: σκεφτείτε μια σκηνή π.χ. όπου δύο μικρά παιδιά, άγνωστα μεταξύ τους, συναντώνται σε μια παιδική χαρά και παίζουν, στο σκάμμα με την άμμο. Κάποια στιγμή, διεκδικώντας το ίδιο κουβαδάκι, μπαίνουν σε διαδικασία έντασης που οδηγεί σε σωματική επαφή μεταξύ τους, σπρωξίματα και κλάματα.Και τι κάνουν οι γονείς εκείνη την στιγμή; Σηκώνονται αγχωμένοι από το παγκάκι που κάθονται, τρέχουν στα παιδιά τους και προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα παρεμβαίνοντας, συνήθως με κάποιον από τους παρακάτω τρόπους:

• μαλώνοντας το παιδί τους με φράσεις τύπου «άσε κάτω το κουβαδάκι, το θέλει το άλλο παιδάκι να παίξει»
• λέγοντας έντονα και με ύφος τα-λέω-στη-νύφη-για-να-τα-ακούσει-η-πεθερά, κάτι του τύπου «μπορείτε να παίξετε και οι δύο μαζί ήρεμα, χωρίς να μαλώνετε». Αυτού του είδους η παρέμβαση πολλές φορές οδηγεί τελικά σε προστριβή μεταξύ των γονέων!
• παίρνοντας το παιδί τους μακριά από το σκάμμα και παρηγορώντας το, με γλυκόλογα και αγκαλιές.

Σε κάθε περίπτωση (εκτός και αν η ένταση μεταξύ των παιδιών απειλεί σοβαρά την σωματική τους ακεραιότητα), η γονική παρέμβαση είναι λάθος! Το γεγονός ότι τα δύο παιδιά μπαίνουν σε διαδικασία διεκδίκησης του ίδιου πράγματος, τους δίνει μοναδική ευκαιρία να αρχίσουν να μαθαίνουν πώς να διαχειρίζονται το συναίσθημα και την ανικανοποίητη επιθυμία τους.Και η ζωή μας, καθημερινά, είναι γεμάτη από καταστάσεις που δεν μας επιτρέπουν να κάνουμε αυτό που θέλουμε, γεμάτη από στιγμές που μας χαρίζουν άσχημα συναισθήματα: απογοήτευση, απόρριψη, θυμό, πίκρα.Η δυνατότητα μας να διαχειριστούμε ακριβώς αυτές τις στιγμές, είναι αυτή που στο τέλος της ημέρας διαχωρίζει τον ευτυχισμένο άνθρωπο από τον δυστυχισμένο, τον χαρούμενο και ικανοποιημένο από τον μόνιμα θυμωμένο και βλοσυρό.Η μόνη παρέμβαση λοιπόν που χρειάζεται η πιο πάνω κατάσταση, είναι η ήρεμη και νηφάλια εξήγηση προς το παιδί ότι, κάθε δικό του πρόβλημα, πρέπει το ίδιο το παιδί να βρει τρόπο να το αντιμετωπίσει. Πως; αναπτύσσοντας την δική του κρίση, μαθαίνοντας να ζει χωρίς να δέχεται ή να κάνει παρεμβάσεις στην ατομική ελευθερία την δική του και των γύρω, αποδεχόμενο την διαφορετικότητα και την μοναδικότητα καθενός, ανακαλύπτοντας κάθε στιγμή τις δικές του εναλλακτικές λύσεις ώστε να είναι καλά και να συνεργάζεται εποικοδομητικά, μέσα στο σύνολο.Αυτά, δεν επιτυγχάνονται φυσικά με εντολές, με αφορισμούς ή όταν οι γονείς λύνουν οι ίδιοι τα προβλήματα. Επιτυγχάνονται μέσα από πολλή συζήτηση, ακούγοντας προσεκτικά το παιδί και ενθαρρύνοντας το να εκφράσει με ειλικρίνεια τους φόβους και τις ανησυχίες του. Και φυσικά, δίνοντας του (στην πράξη) κάθε δυνατότητα να πάρει από νωρίς τα δικά του ρίσκα, να αποφασίζει μόνο του για ότι το αφορά και να μάθει να δέχεται τις συνέπειες των πράξεων του.Γνωρίζοντας ότι, για όλα αυτά, έχει την αμέριστη εμπιστοσύνη των γονέων του και το δικαίωμα-προτροπή να κάνει πολλά λάθη, από πολύ μικρή ηλικία….Και αν δεν με πιστεύετε εμένα, πιστέψτε τουλάχιστο τον μεγάλο Μάνο Χατζιδάκι:-«βλέπετε, μονάχα ή ήττα προκαλεί την σκέψη, την αναθεώρηση και την περισυλλογή. Με την ήττα μόνο ξαναγεννιόμαστε…»____ ~του Γιάννη Κ. Γιαννούδη  Πηγή: fractalartby Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Ένας απλός κώδικας συμπεριφοράς για να μην καταδυναστεύει η ηλεκτρονική συσκευή κάθε πτυχή της ζωής μας. Mνιώθετε ότι αργά και σταθερά το κινητό σας τηλέφωνο καταλαμβάνει όλο και μεγαλύτερο ρόλο στη ζωή σας και σας εμποδίζει να την απολαμβάνετε όπως παλιότερα; Κάθε πότε ελέγχετε το κινητό σας μήπως και ήρθε μήνυμα και δεν το πήρατε είδηση;
Αυτές οι σύντομες σχέσεις με την ηλεκτρονική συσκευή ονομάζονται από τους επιστήμονες «μικροαλληλεπίδραση» και περιλαμβάνουν τις γρήγορες ματιές στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις διάφορες εφαρμογές, ενώ πολύ συχνά δεν διαρκούν περισσότερο από μερικά δευτερόλεπτα. Παρά τη μικρή τους διάρκεια, μπορεί να γίνουν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας δηλητηριάζοντας τη ζωή μας. Η σχέση μας με την έξυπνη συσκευή  πρέπει να οριοθετηθεί κατά τρόπο ώστε να μπορέσουμε να ζήσουμε καλύτερα και πιο ελεύθερα. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο κάποιοι επιστήμονες εμπνεύστηκαν έναν κώδικα δεοντολογίας επτά σημείων, που στοχεύει κατά κύριο λόγο στο να επιτρέψει σε όσους πάνε διακοπές να μην καταδυναστεύονται από το κινητό τους τηλέφωνο, αλλά να απολαμβάνουν περισσότερο τον τόπο όπου βρίσκονται, τον σύντροφό τους και τελικά να ανακτήσουν την ηρεμία τους. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια σειρά νέων «κανόνων καλής συμπεριφοράς» σε μια εποχή κατά την οποία η κοινώς αποδεκτή συμπεριφορά απέχει χρόνια, ίσως ακόμα και  δεκαετίες, από τα εργαλεία με τα οποία μας έχει εξοπλίσει η νέα τεχνολογία.Παρακάτω παρουσιάζονται οι επτά κανόνες καλής συμπεριφοράς για τους κατόχους έξυπνων κινητών που θα σας επιτρέψουν να μην αφήσετε την τεχνολογία να καταστρέψει κάθε είδους άλλη εμπειρία.1. Μία ημέρα χωρίς τηλέφωνο. Πρέπει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο να μάθουμε αυτοέλεγχο και αυτοπειθαρχία. Κάθε συσκευή έχει ένα κουμπί με το οποίο τίθεται εκτός λειτουργίας. Ομως, πολύ συχνά είμαστε εξαιρετικά διστακτικοί ή απρόθυμοι να το χρησιμοποιήσουμε μήπως και χάσουμε κάτι. Πώς άραγε μπορούμε να απαρνηθούμε τον ενθουσιασμό και τη χαρά που νιώθουμε όταν κάποιος κάνει «like» στην ανάρτησή μας ή απαντά στο mail που στείλαμε;Ο συνειδητός νους μας δεν έχει και ιδιαίτερες ικανότητες για λήψη αποφάσεων υψηλής ποιότητας. Οπως σημειώνει στο βιβλίο του ο Τσαρλς Ντάχινγκ («Η δύναμη της έξεως»), οι περισσότερες επιλογές μας δεν είναι αποτελέσματα πολύ βαθιάς σκέψης. Αφήνουμε αναμμένο το κινητό μας στην τσέπη μας ακόμη κι όταν πάψουν να ισχύουν οι αρχικές συνθήκες που μας οδήγησαν σε αυτήν την απόφαση, δεν το κλείνουμε, δηλαδή, ακολουθώντας κάποιο είδος αυτοματισμού.Σπάστε, λοιπόν, αυτή τη συνήθεια και αφήστε το κινητό σας στο σπίτι ολόκληρη την ημέρα ή βάλτε το σε airplane mode έτσι ώστε να απελευθερωθείτε για μερικές ώρες. Μια άλλη λύση είναι να κλείσετε όλες τις ηλεκτρονικές σας συσκευές σε ένα θησαυροφυλάκιο με χρονοδιακόπτη. Καλό θα ήταν μέσα να κλείσετε και όλα σας τα κατσαβίδια έτσι ώστε την ώρα που θα είσαστε πιο αδύνατος να μη μπείτε σε πειρασμό.2. Μιλήστε τώρα. Στείλτε μήνυμα αργότερα.Καλύτερα να «τουιτάρετε» αργότερα, κάτι που μπορείτε να κάνετε και με το mail. Το σκεπτικό πίσω από αυτόν τον πρώτο κανόνα είναι αρκετά απλό. Η αλήθεια είναι ότι χάρη στα έξυπνα κινητά μπορούμε να κάνουμε διαδικτυακά οτιδήποτε, οπουδήποτε και όποια ώρα της ημέρας και αν είναι. Ετσι δεν διαχωρίζεται η αναψυχή από την εργασία, τα γεύματα ή τον ύπνο, τις διακοπές και τις προσωπικές μας στιγμές. Απολαμβάνουμε τα μικρά ψηφιακά δώρα και τιμάμε τις διαδικτυακές μας υποχρεώσεις, με αποτελέσμα να καταλήγουμε να μην ευχαριστιόμαστε αυτό που βρίσκεται ακριβώς μπροστά μας.3. Μην τα ψάχνετε όλα.Εν ολίγοις, ξεχάστε τους χάρτες, τις μηχανές αναζήτησης, τις διάφορες ιστοσελίδες που θα σας δώσουν πληροφορίες και κριτικές για ξενοδοχεία ή οτιδήποτε άλλο. Αν πρέπει αναγκαστικά να χρησιμοποιήσετε το τηλέφωνό σας για να αναζητήσετε κάτι στο περιβάλλον σας, ίσως θα ήταν καλύτερο να χρησιμοποιήσετε κάποιες εφαρμογές που θα σας επιτρέψουν να βρείτε εντελώς τυχαία τις πληροφορίες. Σκεφτείτε πόσο λιγότερες συζητήσεις θα είχαν γίνει και πόσο λιγότερα άτομα θα είχατε συναντήσει αν τελικά όλες τις απαντήσεις σάς τις έδινε το κινητό τηλέφωνο. Το να χάσετε λίγο τον δρόμο, αλλά και τον έλεγχο –κυριολεκτικά και μεταφορικά–, είναι ένας θαυμάσιος τρόπος για να βρείτε νέες απαντήσεις σε ερωτήσεις που δεν ξέρατε καν ότι θέλατε να ρωτήσετε.4. Μην αφήνετε το τηλέφωνο ποτέ πάνω στο τραπέζι.Δεν υπάρχει τίποτα πιο αγενές από το να αδιαφορείτε για τους συνδαιτυμόνες σας και να ασχολείστε με το κινητό σας. Εάν υπάρχει μία διαφορά ανάμεσα στο να δειπνείς και στο να προσλαμβάνεις θερμίδες, τότε σίγουρα είναι η ευγνωμοσύνη, αλλά και η χαρά ότι το δείπνο μας το μοιραζόμαστε με τους άλλους ανθρώπους. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, το να αφήνετε το κινητό σας σε κοινή θέα πάνω στο τραπέζι γεννάει αρνητικά συναισθήματα σε όλους τους γύρω σας. Κρατήστε το μακριά από το τραπέζι και προσπαθήστε να το βγάλετε και από το μυαλό σας.5. Κοιτάξτε πριν φωτογραφίσετε.Πολλοί άνθρωποι φωτογραφίζουν συνέχεια με το κινητό τους τηλέφωνο. Ωστόσο, έφτασε ο χρόνος να αναγνωρίσετε ότι κάποιες φορές η φωτογραφική απαθανάτιση κάποιων στιγμών μπορεί να καταστρέψει αυτά ακριβώς που προσπαθούμε να αιχμαλωτίσουμε με τον φωτογραφικό φακό. Οι εμπειρίες έχουν πάντα μεγαλύτερη αξία, μην τις χάνετε, λοιπόν, προσπαθώντας να τις κρατήσετε διά παντός στο φωτογραφικό σας άλμπουμ.6. Δοκιμάστε προτού αναρτήσετε.Kάποιες φορές η τεχνολογία μας φέρεται σαν να μην είμαστε ολόκληροι άνθρωποι, αλλά οφθαλμοί που κοιτάζουν στην οθόνη και δάχτυλα που πληκτρολογούν. Ομως η αλήθεια είναι διαφορετική. Εξακολουθούμε να είμαστε ολόκληροι άνθρωποι, που υπάρχουμε σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο. Και ο μοναδικός τρόπος να γευτούμε τη στιγμή είναι να την απολαύσουμε με όλες μας τις αισθήσεις. Προτού, λοιπόν, αναρτήσετε στο Instagram κάποια φωτογραφία, καταστήστε βέβαιο ότι θα σταματήσετε, θα γευθείτε, θα αναπνεύσετε βαθιά και θα απολαύσετε τη στιγμή όσο σας το επιτρέπουν οι δυνατότητές σας. Ο επιστήμονας των ηλεκτρονικών υπολογιστών και φιλόσοφος Τζάρον Λανιέ τονίζει ότι η γεύση και το άρωμα δεν έχουν τύχει αρκετής προσοχής από τις ψηφιακές τεχνολογίες μαζί με κάθε τι άλλο που οι προγραμματιστές δεν μπορούν να περιλάβουν στους αλγορίθμους τους. Ομως αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν τα εργαλεία που διαθέτουμε και που τελικά μπορούν να μας προκαλέσουν ένα είδος λησμονιάς εάν δεν είμαστε προσεκτικοί και αν καταντήσουμε να μετράμε και να εκτιμάμε μόνο τα πράγματα που οι μικρές μας οθόνες μπορούν να αποτυπώσουν.7. Φιλήστε το, καληνύχτα. Καθώς βρίσκεστε ξαπλωμένος στο κρεβάτι σας, είναι πολύ μεγάλος πειρασμός να κοιτάξετε το κινητό σας μια τελευταία φορά, να στείλετε ένα τελευταίο μήνυμα. Ετοιμαστείτε, ούτως ή άλλως, για διαταραγμένο ύπνο. Οι οθόνες εκπέμπουν γαλάζιο φως που ο εγκέφαλός μας συνδέει με τις ώρες που έχουμε ηλιακό φως. Η έκθεση διαταράσσει το βιολογικό μας ρολόι και το ίδιο συμβαίνει και με την ίδια διαταραγμένη προσοχή μας.Τελικά, ένας κώδικας συμπεριφοράς προφανώς δεν μπορεί να επιλύσει όλα τα προβλήματα. Ομως μπορεί να μας βοηθήσει να σπάσουμε κάποιες κακές συνήθειες που πιθανώς να μην καταλαβαίνουμε καν ότι έχουμε.