Στις αρχές του 1957 η δημοσιογράφος Γιολάντα Τερέντσιο (σσ οι παλιότεροι θα τη θυμούνται ανεξίτηλα) επισκέφθηκε το ζεύγος Καζαντζάκη στο σπίτι τους στην πόλη Αντίμπ. Περιγράφει το χώρο, δίνει ένα σύντομο πορτρέτο του συγγραφέα και καταγράφει τη συζήτηση που είχε μαζί του. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα:Ζουν ήσυχα, ερημικά, οι δυο Ελληνες στο γραφικό μικρό σπίτι της οδού του Μπα-Καστελέ. Απ’ τα παράθυρά τους βλέπουν το λιμάνι της Αντίμπ και τη γαλανή Μεσόγειο. Η πρόσχαρη φιλοξενία της οικοδέσποινας αγκαλιάζει τον επισκέπτη μόλις δρασκελίσει το κατώφλι. Λίγα σκαλιά οδηγούν στο γραφείο του συγγραφέα. Ψηλός, ίσιος, ασκητικός, μ’ ένα καλό χαμόγελο, απλώνει το μπράτσο και σφίγγοντας το χέρι ρωτάει άπληστα, με την ιδιαίτερη προσφορά του: «Τι νέα μας φέρνετε απ’ την Ελλάδα;»Ευτυχώς, μια σειρά από δημοσιογραφικές έρευνες μ’ έχουν φέρει τελευταία σ’ επαφή με την έξω από την Αθήνα Ελλάδα κι έτσι του διηγούμαι τι είδα και τι άκουσα στα χωριά και τις πόλεις, από τ’ άγρια βράχια της Μάνης ώς την κορφή του Βίτσι.Πως γίνονται και μεγάλα έργα, αλλά πως η φτώχεια μένει πάντοτε φτώχεια και πως η εγκατάλειψη στα χωριά είναι τόση ώστε οι άνθρωποι στη Βόρειο Ελλάδα μου είπαν πως ζούνε «πίσω από τον ήλιο».Πίσω από τον ήλιο, μουρμουρίζει ο Καζαντζάκης και σημειώνει την απλή αυτή φράση, που βγήκε απ’ τα χείλια του λαού που τόσο βαθιά αγαπάει.Γ.Τ.: Πέστε μου τώρα και για σας, είσαστε ευχαριστημένος;Ν.Κ.: Είμαι ευτυχισμένος -αν κι είναι ντροπή να αισθάνεται κανείς ευτυχισμένος μια ώρα τέτοια. Αν δεν ήταν μπροστά η Ελένη, θα σας έλεγα πως αυτή η γυναίκα είναι η αιτία της ευτυχίας μου… πραγματικά, δεν είχα ποτέ μου τολμήσει να φαντασθώ τέτοια κατανόηση από άνθρωπο. Αλλ’ αν εξακολουθήσω, θα θυμώσει… Είμαι ευτυχισμένος γιατί μπορώ να δουλεύω, γιατί δεν έχω καμία φιλοδοξία, κανένα μίσος, γιατί έχω την καρδιά μου καθαρή. Οταν δουλεύει κανείς πνευματικά δεν αρρωσταίνει, δεν γερνάει – αυτό είναι το μυστικό: να μην παρατήσει κανείς τη δουλειά του, γιατί τότε αλίμονο. Πέντε λεπτά μετά τον θάνατό σου, το μυαλό σου να δουλεύει ακόμα. Του Γκαίτε, είμαι σίγουρος, ότι δούλευε και μετά τον θάνατό του, γι’ αυτό όταν ο Εκερμαν ξεσκέπασε το σώμα του, ήταν σαν του εφήβου, είχε πειθαρχήσει στα βάσανά του.Γ.Τ.: Αν μπορούσατε να ξαναγεννηθείτε, θα το θέλατε;Ν.Κ.: Δεν θα ήθελα να πεθάνω ποτέ· μ’ ενδιαφέρει η ζωή, ο άνθρωπος -όχι οι άνθρωποι όλοι μαζί.Γ.Τ.: Πιστεύετε στην ποιοτική εξέλιξη της ανθρωπότητας;Ν.Κ.: Ενας Αρμένης ποιητής είπε κάποτε: «Ο πιθηκάνθρωπος ξεκίνησε να γίνει άνθρωπος, αλλά δεν έφτασε ακόμα…».Γ.Τ.: Υπάρχει ελπίδα για τους ανθρώπους να ζήσουν κάποτε ευτυχισμένοι;Ν.Κ.: Με στοίχημα, σε χίλια χρόνια!… Ενας χωρικός πήρε έναν κόρακα, για να εξακριβώσει αν αλήθεια ζη εκατό χρόνια, μα ο χωρικός πέθανε πρώτος! Ετσι κι εγώ, και χίλια χρόνια αν ζήσω, δεν θα προφτάσω να δω τους ανθρώπους ευτυχισμένους.Γ.Τ.: Ποια είναι τα μεγαλύτερα εμπόδια στην ευτυχία τους;Ν.Κ.: Αυτό είναι πολύ δύσκολο ν’ απαντήσει κανείς, αυτό είναι η μεγάλη μου αγωνία… Το μεγαλύτερο εμπόδιο στον άνθρωπο είναι, φαντάζομαι, η έλλειψη πίστης σ’ ένα ιδανικό ανώτερο από το Εγώ του. Αν δεν πιστεύει κανείς σ’ ένα πράγμα ανώτερο από τον εαυτό του, δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος.Γ.Τ.: Νομίζετε πως μπορεί ν’ αποφευχθεί ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος;Ν.Κ.: Δεν νομίζω πως θα τον γλιτώσουμε…(Μην λέτε τέτοια πράγματα! φωνάζει η κυρία Καζαντζάκη. Ο,τι και να βάλουμε στο μυαλό μας, ό,τι και να πούμε, τα πράγματα θα έρθουν αλλιώτικα.)Ν.Κ.: Ο πόλεμος θα σταματήσει όταν ο πιθηκάνθρωπος γίνει άνθρωπος! Ο μεγαλύτερος κίνδυνος σήμερα είναι η διάσταση που υπάρχει ανάμεσα διανοητικού και ηθικού ανθρώπου. Ο διανοητικός άνθρωπος έχει φθάσει στο μαγικό, στο υπεράνθρωπο, ενώ ηθικά είναι ανάπηρος. Οταν αρμονισθούν αυτά τα δύο, τότε θ’ αποκτήσει κι η ανθρωπότητα το ισοζύγιο και θα γίνει ευτυχισμένη. Ο σημερινός άνθρωπος μου θυμίζει τον θηριοδαμαστή που μπήκε στο κλουβί των θηρίων νομίζοντας πως η τίγρη ήταν γυμνασμένη…Γ.Τ.: Ο πνευματικός άνθρωπος μπορεί ν’ ανήκει σ’ ένα κόμμα ή πρέπει να μένει πάντοτε ανεξάρτητος, για να είναι ελεύθερος να κρίνει; Οπως είπε ο Σαρτρ, κάποτε, ότι ο πνευματικός άνθρωπος πρέπει να πολεμάει την αδικία όπου και να τη βρίσκει.Ν.Κ.: Είναι δύσκολο για τον πνευματικό άνθρωπο να μείνει μόνος του. Μόνος του είναι αδύνατος, αν ενωθεί όμως με τους άλλους χαλάει. Το πρόβλημα είναι: πώς είναι δυνατόν να ενωθούν οι τίμιοι άνθρωποι; Ο πνευματικός άνθρωπος πρέπει να καταδικάζει την αδικία όπου τη βρίσκει και κάνοντας αυτό που κάνω απαντώ στο ερώτημά σας: γράφω για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια που ποδοπατιέται παντού τόσο εύκολα. Αν ενωθώ με τους άλλους θα χάσω την ελευθερία μου. Η ψυχολογία της μάζας είναι αλλιώτικη, μιλάω για τους διανοούμενους σαν μάζα, όχι για τις λαϊκές μάζες, που τις σέβομαι και που έχουν τη δική τους δουλειά. Ενας πνευματικός άνθρωπος μόνος του μπορεί να δουλέψει καλύτερα: ελεύθερος άνθρωπος παλεύει για την ελευθερία. Δέκα ελεύθεροι άνθρωποι, ενωμένοι, χάνουν την ελευθερία τους. Εκείνο που χρειάζεται είναι ν’ ακολουθήσεις τον δρόμο σου ώς την άκρη. Η αξία του δρόμου είναι να μη σταματήσεις ποτέ!Γ.Τ.: Ποιο είναι το πολυτιμότερο πράγμα στον κόσμο;Ν.Κ.: Για μένα ο χρόνος. Οπως είπε ο αισθητικός Μπέρναρντ Μπέρενσον, που αποτραβήχτηκε στη Φλωρεντία κι είναι ενενήντα χρονώ, μου έρχεται να κατέβω στο δρόμο και ν’ απλώσω το χέρι μου στους διαβάτες και να τους πω: «Δώστε μου λίγο από το χρόνο που χάνετε…».Γ.Τ.: Κι εγώ που σας έφαγα τόσην ώρα απ’ τον πολύτιμο χρόνο σας!Ν.Κ.: Ε, δεν πειράζει, άπλωσα κι εγώ το χέρι μου και κάτι μάζεψα…~~~~~~~(Περιοδικό «Ταχυδρόμος» 2 Μαρτίου 1957 – αναδημοσιεύθηκε σε επετειακό λεύκωμα για τα 50 χρόνια από το θάνατό του, πέρυσι)Πηγή: antiparos-blogΑντικλείδι , http://antikleidi.com

Γεγονός είναι πως ο 21ος αιώνας με τις καινοτομίες στον τεχνολογικό και ιατρικό τομέα, από τις μεγαδόσεις βιταμινών ως τη χορήγηση ορμονών έχει αυξήσει το όριο ζωής του μέσου ανθρώπου. Σίγουρα, όμως, το ελιξίριο της ζωής δεν κρύβεται αποκλειστικά σε αυτά τα στοιχεία. Ακολουθούν 10 τρόποι που θα σας βοηθήσουν να σβήσετε 100 κεράκια στην τούρτα σας.
1. Τρέξε σαν να εξαρτάται η ζωή σου από αυτό!Γιατί; Διότι μπορεί όντως να εξαρτάται. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ παρακολούθησαν δρομείς και μη για 21 χρόνια. Τα πορίσματά τους έδειξαν ότι οι δρομείς είχαν λιγότερα κρούσματα από καρδιακές νόσους, όπως και μειωμένες πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου, μολύνσεων και νευρολογικών παθήσεων. Το συμπέρασμα είναι απλό: Τρέξε και μπορεί να ζήσεις περισσότερο.2. Βάλε στη διατροφή σου τα σωστά χρώματα!Έρευνες έχουν δείξει πως διατροφές πλούσιες σε πράσινα ή μωβ λαχανικά, τα οποία είναι πλούσια σε βιταμίνη C, όχι μόνο προστατεύουν μόνο την καρδιά, αλλά αποτρέπουν τη νόσο του Άλτσχάιμερ. Παράλληλα, κόκκινες τροφές όπως κόκκινο κρέας καλό είναι να περιορίζονται όσο είναι δυνατόν, καθώς οι χορτοφάγοι έχουν 12% λιγότερες πιθανότητες πρόωρου θανάτου. Όσον αφορά τις υγιεινές διατροφικές συνήθειες, όμως, το ελιξίριο φαίνεται να κρύβεται στη μεσογειακή διατροφή. Ο συνδυασμός υψηλής προτίμησης σε ψάρια και λαχανικά και χαμηλότερης σε ζωικά προϊόντα όπως τα γαλακτοκομικά και το κόκκινο κρέας προσφέρουν 20% περισσότερες πιθανότητες μακροζωίας.3. Ζήσε σαν… σκίουρος!Με άλλα λόγια, διασκέδασε και φάε καρύδια. Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι ζουν περισσότερο. Μια μελέτη του 2011 που δημοσιεύθηκε στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών διαπίστωσε ότι μεταξύ των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας, η ομάδα που σκόραρε ως “πιο ευτυχισμένη” είχε ποσοστό θανάτου 3,6% λιγότερο από το μισό το ποσοστό θανάτου της πιο δυστυχισμένης ομάδας, η οποία έφτασε στο 7,3%. Ας μην αγνοούμε και την αξία των ξηρών καρπών. Η κατανάλωση ξηρών καρπών μπορεί να σας βοηθήσει να ζήσετε περισσότερο, σύμφωνα με μια μελέτη στο BioMed Central σε 7.000 άτομα ηλικίας 55 έως 90. Η μελέτη διαπίστωσε ότι όσοι προσθέτουν στη δίαιτά τους καρύδια είχαν 45% χαμηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από καρκίνο ή καρδιαγγειακή νόσο.4. Διατηρήστε αδύνατη την κοιλιά σας!Το επιπλέον βάρος στο στομάχι δεν είναι καλό για τη μακροζωία σας. Οι γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, που έχουν αυξήσει το βάρος στην περιφέρεια της μέσης τους, βρίσκονται σε υψηλότερο κίνδυνο για καρδιακή νόσο και διαβήτη, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο του Maryland Medical Center. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η απώλεια του οιστρογόνου οδηγεί σε μια αλλαγή στο πρότυπο του σωματικού λίπους, το οποίο μετατοπίζεται από τα ισχία στην κοιλιά.5. Δώστε σημασία στην όσφρηση!Μελέτη, στην οποία συμμετείχαν περίπου 3.000 άτομα μεγαλύτερης ηλικίας έδειξε ότι όσοι δεν μπορούσαν πλέον να ανιχνεύσουν ή να διακρίνουν οσμές είχαν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν μέσα σε πέντε χρόνια από ό, τι τα άτομα με φυσιολογική όσφρηση. Τα ευρήματα ήταν τα πρώτα που ανέδειξαν τη σημασία της όσφρησης σε σχέση με τον κίνδυνο θνησιμότητας σε ηλικιωμένους.6. Γελάστε πολύ!Σε μια μελέτη του 2012, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Aging, του Albert Einstein College of Medicine και του Πανεπιστημίου Yeshiva ερευνητές προσδιόρισαν ποια χαρακτηριστικά προσωπικότητας είχαν από κοινού σε ομάδα 243 αιωνόβιων. Όλοι τους έβρισκαν έναν λόγο να γελάσουν πολύ. “Θεωρούσαν το γέλιο σημαντικό μέρος της ζωής”, δήλωσε ο επικεφαλής των ερευνητών.7. Μάθετε να πίνετε τσάι με τον σωστό τρόποΤο πράσινο, αλλά και το μαύρο τσάι περιέχουν μια συγκεντρωμένη δόση από κατεχίνες, ουσίες που χαλαρώνουν τα αιμοφόρα αγγεία και προστατεύουν την καρδιά σας. Σε μια ιαπωνική μελέτη σε περισσότερους από 40.500 άνδρες και γυναίκες, εκείνοι που κατανάλωναν πράσινο τσάι είχαν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιακή νόσο. Άλλες μελέτες που περιλαμβάνουν το μαύρο τσάι έδειξε παρόμοια αποτελέσματα. Το έτοιμο προς κατανάλωση τσάι δεν μετράει, επειδή οι κατεχίνες υποβαθμίζονται τη στιγμή που προστίθεται νερό. Ακόμα, μερικές μελέτες δείχνουν ότι η προσθήκη γάλακτος μειώνει την προστατευτική δράση του τσαγιού στο καρδιαγγειακό σύστημα. Το συμπέρασμα; Βάλτε λεμόνι και μέλι στο τσάι σας!8. Μάθετε να δίνετε, όχι να παίρνετε!Οι γενναιόδωροι άνθρωποι δίνουν με πολλούς τρόπους. Κάνουν χάρες, φιλοφρονήσεις, βοηθούν τους άλλους. Κι αυτό που παίρνουν σε αντάλλαγμα είναι, μεταξύ άλλων, μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο ανακάλυψαν μια σύνδεση μεταξύ του να δίνεις και του χαμηλότερου κινδύνου πρόωρου θανάτου.9. Μείνετε απασχολημένοιΑπό τους καλύτερους τρόπους παράτασης της ζωής σας μπορεί να είναι το να συνεχίσετε να δουλεύετε. Από τους άνδρες που ήταν μέλη της διάσημης έρευνας του πανεπιστημίου Χάρβαρντ για τη μακροζωία, οι γηραιότεροι ήταν εκείνοι που είχαν μια επιτυχή σταδιοδρομία και συνέχιζαν να εργάζονται τουλάχιστον σε βάση μερικής απασχόλησης στα 70 τους. «Το άγχος που προέρχεται από μια φιλόδοξη καριέρα μπορεί να είναι ευεργετικό για την υγεία”, όπως σημειώνεται σε ένα απόσπασμα από το βιβλίο Longevity Project.10. Μην περνάτε πολλή ώρα μπροστά στην τηλεόραση!Κάθε ώρα που περνάτε μπροστά από την τηλεόραση μετά την ηλίκία των 25 μειώνει τη διάρκεια ζωής σας κατά περίπου 22 λεπτά, σύμφωνα με έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Queensland, στην Αυστραλία. Επίσης, διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που κάθονταν μπροστά από την οθόνη της τηλεόρασης για ένα μέσο όρο έξι ωρών την ημέρα έχασαν τη ζωή τους σχεδόν πέντε χρόνια νωρίτερα από ό, τι οι άνθρωποι που δεν παρακολουθούν ποτέ τηλεόραση. Δεν είναι η τηλεόραση καθ΄ αυτή που κάνει τη ζημιά, αλλά η αδράνεια που παρατηρείται.__________Πηγή: protothema.gr

Για τη δυστυχία του να είσαι επιχειρηματίας στην Ελλάδα, αναφέρονται σε άρθρο του οι Financial Times. Το άρθρο υπογράφει ο Μάρκος Βερέμης ο οποίος ανακηρύχτηκε το 2013 Έλληνας επιχειρηματίας της χρονιάς από την Ernst & Young. Περιγράφει με γλαφυρό τρόπο την εθνική παρακμή, τον λαϊκισμό, τις καταλήψεις στα πανεπιστήμια, τον εθνικιστικό λόγο αλλά και το επιχειρηματικό πνεύμα που «ευνουχίζεται» στην Ελλάδα και αναζητά διέξοδο στο εξωτερικό.
Συγκεκριμένα, το άρθρο αναφέρει:«Καθώς φεύγω με το αεροπλάνο από την Αθήνα ένα ανοιξιάτικο απόγευμα, δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου την σκέψη πως δεν έχω δει ποτέ την χώρα μου σε τόσο δεινή θέση.Η παρατεταμένη κρίση μας έχει στοιχίσει το ένα τέταρτο του ΑΕΠ, το κράτος στερεύει γρήγορα από ρευστό και η απομόνωση της Ελλάδας γίνεται μεγαλύτερη κάθε ημέρα που περνάει. Η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει το ευρωπαϊκό της μονοπάτι και μαζί του την σύνδεση με τις φιλελεύθερες αξίες και την προσδοκώμενη ευημερία.Την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση επιδίδεται σε μια εθνικιστική ρητορική, δεν ακούγονται οι φωνές από την πραγματική οικονομία, τους ανθρώπους με διεθνείς ορίζοντες και τις επιχειρήσεις που οι εξαγωγές και οι υπηρεσίες τους προσφέρουν την τελευταία ελπίδα για ανάκαμψη. Μου φέρνει στο νου τις λέξεις του WB Yeats: «To κέντρο δεν κρατάει… οι καλύτεροι δίχως πεποίθηση καμία, ενώ οι χειρότεροι ωθούνται από την ένταση του πάθους».Η ευνοϊκή θέση στην οποία βρίσκομαι έρχεται σε αντίθεση με την κατάπτωση της ελληνικής οικονομίας. Η Upstream, η εταιρεία mobile marketing που ίδρυσα, έχει τριπλασιάσει τα έσοδα και το προσωπικό της τα τελευταία τρία χρόνια. Έχουμε δημιουργήσει μια παγκόσμια εταιρεία που εξελίσσει software στην Αθήνα και το εξάγει σε 42 χώρες, με εννιά γραφεία σε όλο τον κόσμο.Η ομάδα μας, με μέσο όρο ηλικίας τα 29 χρόνια, διαψεύδει τα στερεότυπα για τους Έλληνες εργαζόμενους – ότι είναι τεμπέληδες, εσωστρεφείς και ζουν στο παρελθόν. Αντίθετα, είναι αποφασισμένοι, ανταγωνιστικοί και ευπροσάρμοστοι.Η αβεβαιότητα και οι αναταραχές που βιώνουν έξω από το χώρο εργασίας τους έχει βοηθήσει να βγάλουν τον καλύτερο εαυτό τους και τους βοήθησε να δημιουργήσουν μια πραγματικά διεθνή εταιρεία. Αυτό μας απελευθέρωσε με την σειρά του από την στενοκεφαλιά και την κλειστοφοβία της εθνικής παρακμής.Αλίμονο, δεν είναι αρκετό να συγχαίρω την ομάδα μου γιατί δραπέτευσε από την ελληνική κρίση. Το να πηγαίνεις καλά σε μια χώρα που καταρρέει είναι σχεδόν το ίδιο καταθλιπτικό με το να απογοητεύεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Δεν υπάρχει απόλυτη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην πολιτική και τις επιχειρήσεις.Αναρωτιέμαι αν υπήρξε ποτέ πραγματικά ένα πολιτικό κέντρο για να κρατήσει. Ορισμένοι θα επιρρίψουν σωστά την ευθύνη στην υπερβολική δόση λιτότητας, η οποία σκότωσε τα παραδοσιακά κόμματα που ισχυρίζονταν ότι εκπροσωπούν το κέντρο. Αλλά η αλήθεια είναι πως τα κόμματα του υποτιθέμενου κέντρου δεν εκπροσώπησαν ποτέ μια οικονομικά συνετή, προσανατολισμένη στις εξαγωγές και φιλική προς τις επιχειρήσεις ή φιλελεύθερη πολιτική. Ήταν πελατειακά δίκτυα που φλέρταραν με αντιμαχόμενες ιδεολογίες ενώ ακολουθούσαν το ίδιο κρατικιστικό, εσωστρεφές μοντέλο.Η κατάρρευση τους, που επισπεύτηκε από λάθη εντός και εκτός Ελλάδας, δεν μας άφησε στο σημείο να πρέπει να αναζωογονήσουμε το διεθνιστικό πολιτικό κέντρο όσο στο να το χτίσουμε από την αρχή. Είναι μια αργή και επώδυνη διαδικασία, η οποία μπορεί να μην ολοκληρωθεί έγκαιρα για να μας σώσει από τους λαϊκιστές και τους ζηλωτές που αποστρέφονται την πραγματική οικονομία και την παγκοσμιοποίηση.Ο μέσος φιλελεύθερος εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα απλά δεν έχει εκπαιδευτεί να βγαίνει στους δρόμους, να καταλαμβάνει κοινοβούλια ή να φωνάζει στους αντιπάλους του. Ενώ τα ακτιβιστικά κόμματα της άκρας αριστεράς και δεξιάς έκαναν πρόβες στις συναθροίσεις, συγκρούονταν με την αστυνομία και διοργάνωναν καταλήψεις στα πανεπιστήμια, εμείς κοιτούσαμε κυριολεκτικά τις δουλειές μας. Για κάποιο αόριστο λόγο είχαμε επαναπαυθεί στην ιδέα πως το πολιτικό αυτό θέατρο θα χάσει την σημασία του καθώς θα γίνεται πραγματικότητα το αναπόφευκτο ευρωπαϊκό μας μέλλον.Το τίμημα που μπορεί να πληρώσει η δική μου γενιά επαγγελματιών επειδή υπήρξε τόσο αποκομμένη από οτιδήποτε έχει να κάνει με την πολιτική θα είναι να καταντήσουμε ξένοι στην ίδια μας τη χώρα. Υπο-εκπροσωπούμενοι σε κάθε έκφανση της δημόσιας ζωής, αναρωτιέται κανείς που έχουν πάει όλοι οι λογικοί άνθρωποι της μεσαίας τάξης. Άνθρωποι όπως αυτοί που απασχολούμε στην Upstream.Οι κεντρώες αξίες που πάντοτε ασπάζονταν, κυρίως η αξιοκρατία και η προσπάθεια για αριστεία, βρίσκονται σήμερα υπό αμφισβήτηση. Πολλοί νέοι, μορφωμένοι Έλληνες, που θέλουν δουλειές και ένα μέλλον μακριά από την αγκαλιά του δημοσίου, αρχίζουν να νιώθουν πως πρέπει να φύγουν για να επιτύχουν τους στόχους αυτούς.Ενώ προσγειώνομαι στο Λονδίνο, θυμάμαι και πάλι ότι η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που απειλείται από εθνικιστές και λαϊκιστές. Αλλά οι επιχειρήσεις καλλιεργούν πολίτες του κόσμου που φέρνουν ακόμα πιο κοντά τις αγορές. Καθώς η διεθνής επιχειρηματική αρένα αποκτάει μεγαλύτερη σημασία, είναι σωστό να διεκδικήσει την παρουσία της στην πολιτική σφαίρα ως μια φωνή λογικής. Όσο πιο δυνατή γίνεται, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να ακουστούν οι γραφικοί τοπικοί νταήδες.Η ιστορία μου δείχνει ότι το επιχειρηματικό πνεύμα μπορεί να λάμψει παρά τις αποτυχίες της πολιτικής. Πέρα από την αποφασιστικότητα να δημιουργήσουμε και να προοδεύσουμε, η διατήρηση μιας παγκόσμιας οπτικής ήταν το πιο σημαντικό συστατικό στην επέκταση μας. Δεν υπάρχει πιο ισχυρό αντίδοτο στις παράλογες, απομονωτικές πολιτικές που έχουν καταβαραθρώσει την χώρα μου από μια σημαντική μερίδα ανθρώπων που βλέπουν πραγματικά προοπτικές σε ένα παγκοσμιοποιημένο κόσμο».________  Πηγή: imerisia.gr

Πριν χρόνια, ένας φίλος μου είχε διηγηθεί μια ιστορία. Δεν ξέρω αν είναι αληθινή, είναι όμως σίγουρα εξόχως διδακτική:Η Χριστίνα Ωνάση αγαπούσε λέει πολύ την κόκα-κόλα! Κάθε χρόνο, επισκεπτόταν τον Σκορπιό για λίγες μέρες και κατέβαινε για jogging, στην παραλία. Ακόμη και σε εκείνες τις στιγμές λοιπόν ήθελε να πίνει το αγαπημένο της ποτό – για αυτό και ζήτησε από τους ανθρώπους τηςνα βάζουν σε κάποιο σημείο της διαδρομής ένα τραπεζάκι, με 2-3 κουτάκια αναψυκτικού.Την επόμενη κιόλας μέρα, η εταιρεία Κόκα-Κόλα εγκατέστησε στον παραλιακό δρόμο του νησιού από ένα επαγγελματικό ψυγείο, γεμάτο με αναψυκτικά, σε κάθε 100 μέτρα!Ακούγοντας την πιο πάνω ιστορία, καταλαβαίνει κάποιος γιατί η Χριστίνα Ωνάση έζησε μέσα στην κατάθλιψη και οδηγήθηκε στην αυτοκτονία: πρώτον, γιατί είχε συνηθίσει να υλοποιείται, πολύ εύκολα και χωρίς κόπο, η οποιαδήποτε επιθυμία της, μικρή ή μεγάλη. Τι να ονειρευτείς μετά – και τι να σε κινητοποιήσει να προχωρήσεις;Δεύτερον, διότι όταν η ζωή που σου προσφέρεται είναι γεμάτη με εύκολες, αβίαστες επιτυχίες και κατακτήσεις, σε όλα, η κάθε μικρή καθημερινή αποτυχία είναι ικανή να σε κάνει να νιώσεις άχρηστος και πελαγωμένος. Δεν ξέρεις πώς να την διαχειριστείς, δεν έχεις μάθει να επιβιώνεις αυτοδύναμα – και στο τέλος, απλώς διαλύεσαι.Δείτε τώρα πως, το πιο πάνω παράδειγμα έχει εφαρμογή στην καθημερινότητα μας: σκεφτείτε μια σκηνή π.χ. όπου δύο μικρά παιδιά, άγνωστα μεταξύ τους, συναντώνται σε μια παιδική χαρά και παίζουν, στο σκάμμα με την άμμο. Κάποια στιγμή, διεκδικώντας το ίδιο κουβαδάκι, μπαίνουν σε διαδικασία έντασης που οδηγεί σε σωματική επαφή μεταξύ τους, σπρωξίματα και κλάματα.Και τι κάνουν οι γονείς εκείνη την στιγμή; Σηκώνονται αγχωμένοι από το παγκάκι που κάθονται, τρέχουν στα παιδιά τους και προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα παρεμβαίνοντας, συνήθως με κάποιον από τους παρακάτω τρόπους:

• μαλώνοντας το παιδί τους με φράσεις τύπου «άσε κάτω το κουβαδάκι, το θέλει το άλλο παιδάκι να παίξει»
• λέγοντας έντονα και με ύφος τα-λέω-στη-νύφη-για-να-τα-ακούσει-η-πεθερά, κάτι του τύπου «μπορείτε να παίξετε και οι δύο μαζί ήρεμα, χωρίς να μαλώνετε». Αυτού του είδους η παρέμβαση πολλές φορές οδηγεί τελικά σε προστριβή μεταξύ των γονέων!
• παίρνοντας το παιδί τους μακριά από το σκάμμα και παρηγορώντας το, με γλυκόλογα και αγκαλιές.

Σε κάθε περίπτωση (εκτός και αν η ένταση μεταξύ των παιδιών απειλεί σοβαρά την σωματική τους ακεραιότητα), η γονική παρέμβαση είναι λάθος! Το γεγονός ότι τα δύο παιδιά μπαίνουν σε διαδικασία διεκδίκησης του ίδιου πράγματος, τους δίνει μοναδική ευκαιρία να αρχίσουν να μαθαίνουν πώς να διαχειρίζονται το συναίσθημα και την ανικανοποίητη επιθυμία τους.Και η ζωή μας, καθημερινά, είναι γεμάτη από καταστάσεις που δεν μας επιτρέπουν να κάνουμε αυτό που θέλουμε, γεμάτη από στιγμές που μας χαρίζουν άσχημα συναισθήματα: απογοήτευση, απόρριψη, θυμό, πίκρα.Η δυνατότητα μας να διαχειριστούμε ακριβώς αυτές τις στιγμές, είναι αυτή που στο τέλος της ημέρας διαχωρίζει τον ευτυχισμένο άνθρωπο από τον δυστυχισμένο, τον χαρούμενο και ικανοποιημένο από τον μόνιμα θυμωμένο και βλοσυρό.Η μόνη παρέμβαση λοιπόν που χρειάζεται η πιο πάνω κατάσταση, είναι η ήρεμη και νηφάλια εξήγηση προς το παιδί ότι, κάθε δικό του πρόβλημα, πρέπει το ίδιο το παιδί να βρει τρόπο να το αντιμετωπίσει. Πως; αναπτύσσοντας την δική του κρίση, μαθαίνοντας να ζει χωρίς να δέχεται ή να κάνει παρεμβάσεις στην ατομική ελευθερία την δική του και των γύρω, αποδεχόμενο την διαφορετικότητα και την μοναδικότητα καθενός, ανακαλύπτοντας κάθε στιγμή τις δικές του εναλλακτικές λύσεις ώστε να είναι καλά και να συνεργάζεται εποικοδομητικά, μέσα στο σύνολο.Αυτά, δεν επιτυγχάνονται φυσικά με εντολές, με αφορισμούς ή όταν οι γονείς λύνουν οι ίδιοι τα προβλήματα. Επιτυγχάνονται μέσα από πολλή συζήτηση, ακούγοντας προσεκτικά το παιδί και ενθαρρύνοντας το να εκφράσει με ειλικρίνεια τους φόβους και τις ανησυχίες του. Και φυσικά, δίνοντας του (στην πράξη) κάθε δυνατότητα να πάρει από νωρίς τα δικά του ρίσκα, να αποφασίζει μόνο του για ότι το αφορά και να μάθει να δέχεται τις συνέπειες των πράξεων του.Γνωρίζοντας ότι, για όλα αυτά, έχει την αμέριστη εμπιστοσύνη των γονέων του και το δικαίωμα-προτροπή να κάνει πολλά λάθη, από πολύ μικρή ηλικία….Και αν δεν με πιστεύετε εμένα, πιστέψτε τουλάχιστο τον μεγάλο Μάνο Χατζιδάκι:-«βλέπετε, μονάχα ή ήττα προκαλεί την σκέψη, την αναθεώρηση και την περισυλλογή. Με την ήττα μόνο ξαναγεννιόμαστε…»____ ~του Γιάννη Κ. Γιαννούδη  Πηγή: fractalartby Αντικλείδι , http://antikleidi.com