Photo by streethacher
Photo by streetha Λεμεσός
Photo by streethacker Λευκαρα
Γιατί οι γυναίκες κάνουν τις περισσότερες δουλειές στο σπίτι;
Οι σημερινές γυναίκες μπορεί να περνούν
περισσότερο χρόνο στη δουλειά τους αλλά συνεχίζουν να έχουν μια
«δεύτερη βάρδια» στο σπίτι. Σε γενικές γραμμές, περίπου οι μισές
γυναίκες θα κάνουν δουλειές του σπιτιού ενώ στους άνδρες το ποσοστό αυτό
πέφτει στο 20%. Οι γυναίκες ξοδεύουν περίπου τρεις ώρες περισσότερες
κάθε εβδομάδα τρίβοντας την τουαλέτα ή βάζοντας μπουγάδα, ενώ οι άνδρες
απολαμβάνουν περίπου τρεις ώρες περισσότερη ξεκούραση. Το ίδιο συμβαίνει
ακόμη και με τις γυναίκες που δουλεύουν πλήρες ωράριο. Έχει υπολογιστεί
ότι, στη διάρκεια ενός χρόνου, αφιερώνουν περίπου μιάμιση εβδομάδα
παραπάνω στις δουλειές του σπιτιού από ό,τι οι σύντροφοί τους. Γιατί
συμβαίνει αυτό;
περισσότερο χρόνο στη δουλειά τους αλλά συνεχίζουν να έχουν μια
«δεύτερη βάρδια» στο σπίτι. Σε γενικές γραμμές, περίπου οι μισές
γυναίκες θα κάνουν δουλειές του σπιτιού ενώ στους άνδρες το ποσοστό αυτό
πέφτει στο 20%. Οι γυναίκες ξοδεύουν περίπου τρεις ώρες περισσότερες
κάθε εβδομάδα τρίβοντας την τουαλέτα ή βάζοντας μπουγάδα, ενώ οι άνδρες
απολαμβάνουν περίπου τρεις ώρες περισσότερη ξεκούραση. Το ίδιο συμβαίνει
ακόμη και με τις γυναίκες που δουλεύουν πλήρες ωράριο. Έχει υπολογιστεί
ότι, στη διάρκεια ενός χρόνου, αφιερώνουν περίπου μιάμιση εβδομάδα
παραπάνω στις δουλειές του σπιτιού από ό,τι οι σύντροφοί τους. Γιατί
συμβαίνει αυτό;
Κατά μία σχολή σκέψης, οι γυναίκες έχουν
μεγαλύτερη έφεση να φροντίζουν τους γύρω τους, αρχής γενομένης από τα
παιδιά τους. Περνούν διπλάσιο χρόνο με τα παιδιά τους από ό,τι οι
πατεράδες. Είναι αλήθεια ότι το γυναικείο σώμα έχει εκείνα τα βιολογικά
χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα για την εγκυμοσύνη και το θηλασμό
και είναι αλήθεια ότι αυτές οι εμπειρίες μπορούν να δημιουργήσουν
δεσμούς. Έχει επίσης αποδειχτεί, όμως, ότι αν οι άνδρες αφιερώσουν
περισσότερο χρόνο στα παιδιά τους, ιδιαίτερα στην μικρότερη ηλικία τους,
τότε έχουν μεγαλύτερη ανάμιξη στη ζωή των παιδιών τους και αργότερα.
μεγαλύτερη έφεση να φροντίζουν τους γύρω τους, αρχής γενομένης από τα
παιδιά τους. Περνούν διπλάσιο χρόνο με τα παιδιά τους από ό,τι οι
πατεράδες. Είναι αλήθεια ότι το γυναικείο σώμα έχει εκείνα τα βιολογικά
χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα για την εγκυμοσύνη και το θηλασμό
και είναι αλήθεια ότι αυτές οι εμπειρίες μπορούν να δημιουργήσουν
δεσμούς. Έχει επίσης αποδειχτεί, όμως, ότι αν οι άνδρες αφιερώσουν
περισσότερο χρόνο στα παιδιά τους, ιδιαίτερα στην μικρότερη ηλικία τους,
τότε έχουν μεγαλύτερη ανάμιξη στη ζωή των παιδιών τους και αργότερα.
Όμως δεν υπάρχει τίποτε που να καθορίζει
βιολογικά το ότι η γυναίκα πρέπει να κάνει το νοικοκυριό. Δεν υπάρχει
καμία φυσική προδιάθεση για πλύσιμο πιάτων ή για σκούπισμα.
βιολογικά το ότι η γυναίκα πρέπει να κάνει το νοικοκυριό. Δεν υπάρχει
καμία φυσική προδιάθεση για πλύσιμο πιάτων ή για σκούπισμα.
Τουλάχιστον μία από τις αιτίες αυτής της
διαφοράς μπορεί ν΄ αναζητηθεί στις δουλειές στο σπίτι που κάνει κανείς
παιδί. Μια ευρεία γκάμα μελετών έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι από τα
κορίτσια ζητείται πολύ περισσότερο να κάνουν δουλειές που σχετίζονται
με το σπίτι. Μάλιστα μία από αυτές τις μελέτες βρήκε ότι τα κορίτσια
ξοδεύουν δύο περισσότερες ώρες μικροδουλειών μέσα στο σπίτι ανά
εβδομάδα, ενώ το ίδιο χρονικό διάστημα τα αγόρια παίζουν δύο φορές
περισσότερο. Αυτή η διαφορά εγγράφεται στο υποσυνείδητό τους και στις
συνήθειές τους: τα περισσότερα κορίτσια μαθαίνουν ότι το νοικοκυριό
είναι δική τους δουλειά και τα περισσότερα αγόρια μαθαίνουν ότι θα τους
καθαρίζουν τα κορίτσια.
διαφοράς μπορεί ν΄ αναζητηθεί στις δουλειές στο σπίτι που κάνει κανείς
παιδί. Μια ευρεία γκάμα μελετών έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι από τα
κορίτσια ζητείται πολύ περισσότερο να κάνουν δουλειές που σχετίζονται
με το σπίτι. Μάλιστα μία από αυτές τις μελέτες βρήκε ότι τα κορίτσια
ξοδεύουν δύο περισσότερες ώρες μικροδουλειών μέσα στο σπίτι ανά
εβδομάδα, ενώ το ίδιο χρονικό διάστημα τα αγόρια παίζουν δύο φορές
περισσότερο. Αυτή η διαφορά εγγράφεται στο υποσυνείδητό τους και στις
συνήθειές τους: τα περισσότερα κορίτσια μαθαίνουν ότι το νοικοκυριό
είναι δική τους δουλειά και τα περισσότερα αγόρια μαθαίνουν ότι θα τους
καθαρίζουν τα κορίτσια.
Ηδιαφορά μεταξύ των φύλων όσον αφορά στις δουλειές του σπιτιού δεν
περιορίζεται στο χρόνο ούτε στην προσπάθεια. Τα κορίτσια μπορεί να
κάνουν πολύ περισσότερες δουλειές του σπιτιού, αλλά δεν ανταμείβονται
αρκετά για αυτές. Το 67% των αγοριών εξασφαλίζουν κάποιου είδους
αντάλλαγμα για κάτι που κάνουν, ενώ μόνο το 59% των κοριτσιών το
πετυχαίνει. Η μελέτη που κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα κορίτσια κάνουν
δουλειές του σπιτιού δύο ώρες περισσότερες την εβδομάδα σε σχέση με τα
αγόρια, εντόπισε, επίσης, ότι για αυτές τις δουλειές τα αγόρια είναι 15%
πιθανότερο ότι θα έχουν εξασφαλίσει κάποιο αντάλλαγμα για να τις
κάνουν. Ακόμη όμως και αν πάρουν αντάλλαγμα ή πληρωθούν γι αυτές, τα
κορίτσια πάλι ανταμείβονται λιγότερο ή πληρώνονται λιγότερο. Τι μένει
τελικά στο μυαλό των παιδιών: τα αγόρια κάνουν κάτι ιδιαίτερο και για
αυτό ανταμείβονται όταν βάζουν πλυντήριο ή κουρεύουν το γκαζόν, ενώ
αντίθετα τα κορίτσια κάνουν κάτι «φυσιολογικό» που δεν χρειάζεται
επιβράβευση.
Είναι αποδεδειγμένο ότι αυτές τις
εμπειρίες τις κουβαλάμε μεγαλώνοντας. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα αγόρια
που έχουν μεγαλώσει μόνο με γυναίκες αδελφές είναι κατά 13,5% πιο
συντηρητικά στις απόψεις τους ως προς τους ρόλους των γυναικών σε
σύγκριση με τα αγόρια που μεγαλώνουν μόνο με αγόρια αδέλφια. Οι
ερευνητές υποψιάζονται ότι η τάση αυτή διαμορφώνεται από το γεγονός ότι
πιθανότερα σε μικρή ηλικία, οι αδελφές ήταν αυτές που έκαναν τις
περισσότερες δουλειές του σπιτιού και αυτό τελικά καταγράφηκε ως ρόλος
της γυναίκας και στο μυαλό του αγοριού.
εμπειρίες τις κουβαλάμε μεγαλώνοντας. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα αγόρια
που έχουν μεγαλώσει μόνο με γυναίκες αδελφές είναι κατά 13,5% πιο
συντηρητικά στις απόψεις τους ως προς τους ρόλους των γυναικών σε
σύγκριση με τα αγόρια που μεγαλώνουν μόνο με αγόρια αδέλφια. Οι
ερευνητές υποψιάζονται ότι η τάση αυτή διαμορφώνεται από το γεγονός ότι
πιθανότερα σε μικρή ηλικία, οι αδελφές ήταν αυτές που έκαναν τις
περισσότερες δουλειές του σπιτιού και αυτό τελικά καταγράφηκε ως ρόλος
της γυναίκας και στο μυαλό του αγοριού.
Υπάρχει και μια άλλη σχολή σκέψης, η
οποία υποστηρίζει ότι οι γυναίκες έχουν υψηλότερα στάνταρντς
καθαριότητας. «Οι άνδρες είναι γουρούνια που δεν νοιάζονται!» λέει αυτή η
εκδοχή. Και αυτό όμως, στην ουσία, είναι μια κοινωνική παραδοχή που
καλλιεργείται και στα δύο φύλα. Τα διαφημιστικά μηνύματα αποτυπώνουν
πολύ καλά αυτό το σημείο: μόνο 2% εξ αυτών δείχνουν άνδρες να
μαγειρεύουν, να καθαρίζουν ή να φροντίζουν τα παιδιά ενώ η πλειοψηφία
των διαφημιστικών δείχνουν γυναίκες να πωλούν προϊόντα που σχετίζονται
με την καθαριότητα του σπιτιού. Η ίδια μελέτη εντόπισε επίσης ότι οι
άνδρες που παρακολουθούν διαφημιστικά μηνύματα στα οποία πρωταγωνιστούν
άνδρες σε μη παραδοσιακούς ρόλους όσον αφορά στις δουλειές του σπιτιού,
υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να διάκεινται θετικά ως προς το να κάνουν
τέτοιες δουλειές.
οποία υποστηρίζει ότι οι γυναίκες έχουν υψηλότερα στάνταρντς
καθαριότητας. «Οι άνδρες είναι γουρούνια που δεν νοιάζονται!» λέει αυτή η
εκδοχή. Και αυτό όμως, στην ουσία, είναι μια κοινωνική παραδοχή που
καλλιεργείται και στα δύο φύλα. Τα διαφημιστικά μηνύματα αποτυπώνουν
πολύ καλά αυτό το σημείο: μόνο 2% εξ αυτών δείχνουν άνδρες να
μαγειρεύουν, να καθαρίζουν ή να φροντίζουν τα παιδιά ενώ η πλειοψηφία
των διαφημιστικών δείχνουν γυναίκες να πωλούν προϊόντα που σχετίζονται
με την καθαριότητα του σπιτιού. Η ίδια μελέτη εντόπισε επίσης ότι οι
άνδρες που παρακολουθούν διαφημιστικά μηνύματα στα οποία πρωταγωνιστούν
άνδρες σε μη παραδοσιακούς ρόλους όσον αφορά στις δουλειές του σπιτιού,
υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να διάκεινται θετικά ως προς το να κάνουν
τέτοιες δουλειές.
Αντί να υποθέτουμε ότι οι γυναίκες
θέλουν καθαρότερα σπίτια, ας θυμηθούμε καλύτερα ότι περιμένουμε από
αυτές να έχουν καθαρότερα σπίτια, ένα κριτήριο που δεν ισχύει όσον αφορά
στους άνδρες συντρόφους τους. Οι γυναίκες νιώθουν ότι θα κριθούν πολύ
αυστηρά αν δεν έχουν καθαρό το σπίτι, δεν έχουν πετύχει το φαγητό ή
ο,τιδήποτε άλλο που έχει εγγραφεί στο μυαλό τους ως δική τους υποχρέωση.
Δεν ισχύει το ίδιο για τους άνδρες.
θέλουν καθαρότερα σπίτια, ας θυμηθούμε καλύτερα ότι περιμένουμε από
αυτές να έχουν καθαρότερα σπίτια, ένα κριτήριο που δεν ισχύει όσον αφορά
στους άνδρες συντρόφους τους. Οι γυναίκες νιώθουν ότι θα κριθούν πολύ
αυστηρά αν δεν έχουν καθαρό το σπίτι, δεν έχουν πετύχει το φαγητό ή
ο,τιδήποτε άλλο που έχει εγγραφεί στο μυαλό τους ως δική τους υποχρέωση.
Δεν ισχύει το ίδιο για τους άνδρες.
Και όποια γυναίκα θέλει ν’ αλλάξει αυτή
την δυναμική αντιμετωπίζει ένα άλλο πρόβλημα. Ποιες γυναίκες αποκαλούν
οι άνδρες «γκρινιάρες»; Μα τις γυναίκες που τους ζητούν να αναμιχθούν
λίγο περισσότερο με τις δουλειές του σπιτιού. Αυτές αντιμετωπίζουν τον
κίνδυνο να τους «κολλήσει» ο άντρας αυτή τη ταμπέλα. Ο γκρινιάρης είναι
αυτός που ενοχλεί με το αίτημά του τον άλλον. Οι γυναίκες έχουν ακούσει
από τους γονείς τους, από τα διαφημιστικά πρακτορεία και από τον
κοινωνικό περίγυρο ότι είναι αυτές υπεύθυνες για να είναι καθαρό το
σπίτι, και όταν αρνούνται να δεχτούν το ρόλο αυτό, τότε εισπράττουν
άσχημους χαρακτηρισμούς. Μην αναρωτιέστε λοιπόν γιατί σπαταλούν τόσο
περισσότερο χρόνο στο να κάνουν δουλειές του σπιτιού. Είναι πιο εύκολο
να λύσουν το πρόβλημα με αυτόν τον τρόπο παρά αν προσπαθήσουν να
συνεννοηθούν.
την δυναμική αντιμετωπίζει ένα άλλο πρόβλημα. Ποιες γυναίκες αποκαλούν
οι άνδρες «γκρινιάρες»; Μα τις γυναίκες που τους ζητούν να αναμιχθούν
λίγο περισσότερο με τις δουλειές του σπιτιού. Αυτές αντιμετωπίζουν τον
κίνδυνο να τους «κολλήσει» ο άντρας αυτή τη ταμπέλα. Ο γκρινιάρης είναι
αυτός που ενοχλεί με το αίτημά του τον άλλον. Οι γυναίκες έχουν ακούσει
από τους γονείς τους, από τα διαφημιστικά πρακτορεία και από τον
κοινωνικό περίγυρο ότι είναι αυτές υπεύθυνες για να είναι καθαρό το
σπίτι, και όταν αρνούνται να δεχτούν το ρόλο αυτό, τότε εισπράττουν
άσχημους χαρακτηρισμούς. Μην αναρωτιέστε λοιπόν γιατί σπαταλούν τόσο
περισσότερο χρόνο στο να κάνουν δουλειές του σπιτιού. Είναι πιο εύκολο
να λύσουν το πρόβλημα με αυτόν τον τρόπο παρά αν προσπαθήσουν να
συνεννοηθούν.
Υπάρχει, όμως, και μια αχτίδα ελπίδας.
Οι άνδρες έχουν αρχίσει να μαγειρεύουν περισσότερο από ό,τι παλιά. Σε
μια έρευνα που συμμετείχαν 900 άνδρες, περίπου οι μισοί από αυτούς είπαν
ότι οι ίδιοι ψώνιζαν τα τρόφιμα και το 46% ότι είχε αναλάβει το
μαγείρεμα του φαγητού στο σπίτι. Το μαγείρεμα είναι μία από αυτές τις
δουλειές που συνοδεύεται από ανταμοιβή στο τέλος, το νόστιμο γεύμα.
Μπορεί βέβαια να τους επηρεάζει και το ότι οι περισσότεροι μεγάλοι σεφ
είναι άνδρες γι αυτό ν’ ανακατεύονται περισσότερο στην κουζίνα ενώ μια
σειρά από τηλεοπτικά παιχνίδια πλέον δείχνουν ολοένα περισσότερο άνδρες
στην κουζίνα. Δεν υπάρχει ένας τρόπος να γίνει και το σκούπισμα πιο
ανδροπρεπές στα μάτια τους;
Οι άνδρες έχουν αρχίσει να μαγειρεύουν περισσότερο από ό,τι παλιά. Σε
μια έρευνα που συμμετείχαν 900 άνδρες, περίπου οι μισοί από αυτούς είπαν
ότι οι ίδιοι ψώνιζαν τα τρόφιμα και το 46% ότι είχε αναλάβει το
μαγείρεμα του φαγητού στο σπίτι. Το μαγείρεμα είναι μία από αυτές τις
δουλειές που συνοδεύεται από ανταμοιβή στο τέλος, το νόστιμο γεύμα.
Μπορεί βέβαια να τους επηρεάζει και το ότι οι περισσότεροι μεγάλοι σεφ
είναι άνδρες γι αυτό ν’ ανακατεύονται περισσότερο στην κουζίνα ενώ μια
σειρά από τηλεοπτικά παιχνίδια πλέον δείχνουν ολοένα περισσότερο άνδρες
στην κουζίνα. Δεν υπάρχει ένας τρόπος να γίνει και το σκούπισμα πιο
ανδροπρεπές στα μάτια τους;
Μέχρι τότε, το νοικοκυριό θα παραμένει
σε μεγάλο βαθμό ευθύνη των γυναικών και θα παραμένει πάντα δύσκολο να
αιτιολογήσει κανείς γιατί συμβαίνει αυτό. Οι δουλειές του σπιτιού είναι
το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα ότι η κοινωνία καλλιεργεί στο μυαλό των δύο
φύλων, από την παιδική ηλικία, διαφορετικές αντιλήψεις για την απλήρωτη
εργασία. Δεν υπάρχει πραγματικά καμία καλή εξήγηση για το γιατί οι
γυναίκες είναι αυτές που πρέπει να πάρουν τη σκούπα και το σφουγγάρι.
σε μεγάλο βαθμό ευθύνη των γυναικών και θα παραμένει πάντα δύσκολο να
αιτιολογήσει κανείς γιατί συμβαίνει αυτό. Οι δουλειές του σπιτιού είναι
το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα ότι η κοινωνία καλλιεργεί στο μυαλό των δύο
φύλων, από την παιδική ηλικία, διαφορετικές αντιλήψεις για την απλήρωτη
εργασία. Δεν υπάρχει πραγματικά καμία καλή εξήγηση για το γιατί οι
γυναίκες είναι αυτές που πρέπει να πάρουν τη σκούπα και το σφουγγάρι.
~ 
Μπράις Κόβερτ , thenation.com
Μπράις Κόβερτ , thenation.com
Πηγή: antinews.gr
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Photo by Orinos streethacker Λευκωσία
Επιστροφή στην Κύπρο των τοιχογραφιών της εκκλησίας του Αγίου Θεμωνιανού Λύσης …
Τα αυτοκίνητα του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό η παρακάτω ανάρτηση
Πίεση και διατροφή: Ποια τρόφιμα να αποφεύγουμε
Δευτέρα 01 Ιούν 2015
Για να περιορίσετε το αλάτι, αν έχετε υπέρταση, δείτε ποια τρόφιμα θα πρέπει να αποφεύγετε. Ποια τρόφιμα περιέχουν κάλιο;
Η αυξημένη αρτηριακή πίεση (υπέρταση) αποτελεί έναν από τους κυριότερους παράγοντες κινδύνου για τα καρδιαγγειακά νοσήματα (έμφραγμα μυοκαρδίου, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, στεφανιαία νόσος, απόφραξη αρτηριών). Η φυσιολογική αρτηριακή πίεση ορίζεται από τη συστολική 140 mmHg η συστολική και > 90 mmHg η διαστολική πίεση. Η υψηλή αρτηριακή πίεση έχει σαν αποτέλεσμα η καρδιά να δουλεύει πιο έντονα απ΄ ότι φυσιολογικά.Η δίαιτα ενός ατόμου με υψηλή πίεση θα πρέπει να βασίζεται στις ακόλουθες αρχές:Αν είστε άτομο με υψηλή πίεση, το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να περιορίσετε την κατανάλωση αλατιού στην καθημερινή σας διατροφή. Πιο συγκεκριμένα, για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει να κάνετε τα παρακάτω:- Χρησιμοποιήστε λιγότερο αλάτι στο μαγείρεμα.
– Aντικαταστήστε το κανονικό αλάτι με αλάτι Ιμαλαίων.
– Προσπαθήστε να σταματήσετε τη συνήθεια να προσθέτετε αλάτι κατά τη διάρκεια του φαγητού σας στο τραπέζι.
– Δώστε γεύση στα φαγητά σας με χυμό λεμονιού, βότανα, μπαχαρικά. αρωματικό ξύδι και μυρωδικά αντί για αλάτι.
– Εάν αγοράζετε λαχανικά σε κονσέρβα, διαλέξτε αυτά που αναφέρουν στην ετικέτα τους «χωρίς αλάτι».
– Mειώστε το αλμυρό κρέας και ψάρι, όπως πχ μπέικον, παστουρμά, σαλάμι, παστές σαρδέλες.
– Περιορίστε την κατανάλωση αλατισμένων τροφίμων και σνακς όπως είναι οι αλατισμένοι ξηροί καρποί, τα παστά, τα κονσερβοποιημένα προϊόντα, τα επεξεργασμένα τρόφιμα και εκείνα που περιέχουν συντηρητικά.
– Αποφύγετε διάφορες έτοιμες σάλτσες (σόγια σως, μπάρμπεκιου σως, πέστο σως μουστάρδα, κέτσαπ), μαγειρική σόδα και προϊόντα που περιέχουν νάτριο.
– Αποφύγετε ή καταργήστε τις σούπες σε κονσέρβα ή πακέτο. Προσπαθήστε να φτιάχνετε τις δικές σας σούπες.Επιπλέον, προσθέστε στην καθημερινή σας διατροφή τρόφιμα υψηλής περιεκτικότητας σε κάλιο, καθώς το κάλιο συμβάλλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης μέσω διάφορων μηχανισμών. Εισάγετε στη διατροφή σας φρούτα όπως μπανάνα, ξερά βερίκοκα, πορτοκάλι, αβοκάντο, μάνγκο, μήλο, αχλάδια, δαμάσκηνα, μανταρίνια, ροδάκινο και λαχανικά μαγειρεμένο σπανάκι, αγκινάρες, σκόρδο, κρεμμύδι, καλαμπόκι ψητό, πατάτα ψητή, αρακάς, φρέσκιες ντομάτες, μπάμιες, μελιτζάνες.Ακολουθήστε μια διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες καταναλώνοντας τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες όπως ψωμί, δημητριακά και ζυμαρικά ολικής άλεσης, βρώμη, μούσλι, καστανό ρύζι, όσπρια, φρούτα και λαχανικά.Περιορίστε την κατανάλωση καφέ, ροφημάτων και αναψυκτικών που περιέχουν καφεΐνη, όπως ρόφημα σοκολάτας, τσάι, cola. Μια μέτρια κατανάλωση καφέ, 2 φλιτζάνια την ημέρα, δεν φαίνεται να επηρεάζει την αρτηριακή πίεση υγιών ή υπερτασικών ατόμων. Άρα δεν υπάρχει λόγος πλήρους αποχής από την κατανάλωση πηγών καφεΐνης. Να σημειώσυμε εδώ πως η μέτρηση της πίεσης καλό είναι να αποφεύγεται αμέσως μετά τη λήψη καφέ.Προσοχή στην ποσότητα αλκοόλ που καταναλώνετε. Μικρές ποσότητες αλκοόλ (έως 2 ποτήρια κρασί την ημέρα για τους άνδρες και 1 ποτήρι για τις γυναίκες) μπορεί να έχουν ευεργετική επίδραση στην αρτηριακή πίεση. Μεγάλες ποσότητες αλκοόλ όμως δεν επιτρέπουν στα αντιϋπερτασικά φάρμακα να δράσουν και επιπλέον αυξάνεται ο κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου.Καταναλώνετε 8-10 ποτήρια νερό ημερησίως για καλή ενυδάτωση του οργανισμού σας και καλή λειτουργία των νεφρών.Καλό είναι να διαβάζετε πάντα τις διατροφικές ετικέτες των τροφίμων έτσι ώστε να αποφύγετε τροφές υψηλής περιεκτικότητας σε νάτριο ή αλάτι, σάκχαρα, κορεσμένα λιπαρά (κόκκινο κρέας, γλυκίσματα, λιπαρά κρέατα και αλλαντικά, πλήρη γαλακτοκομικά, βούτυρο, πατατάκια, γαριδάκια) και να προτιμάτε τρόφιμα υψηλής περιεκτικότητας σε κάλιο, μονοακόρεστα, πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (ελαιόλαδο, λιπαρά ψάρια όπως σολομός, ξιφίας, τόνος, σαρδέλα, πέστροφα) και χαμηλής περιεκτικότητας σε χοληστερίνη.Τέλος, για την αντιμετώπιση της υπέρτασης σε περίπτωση υπέρβαρων ή παχύσαρκων ατόμων επιβάλλεται απώλεια βάρους (διατήρηση ενός φυσιολογικού δείκτη μάζας σώματος), καθώς επίσης και καθημερινή άσκηση.Πηγή: iatronet.gr
– Aντικαταστήστε το κανονικό αλάτι με αλάτι Ιμαλαίων.
– Προσπαθήστε να σταματήσετε τη συνήθεια να προσθέτετε αλάτι κατά τη διάρκεια του φαγητού σας στο τραπέζι.
– Δώστε γεύση στα φαγητά σας με χυμό λεμονιού, βότανα, μπαχαρικά. αρωματικό ξύδι και μυρωδικά αντί για αλάτι.
– Εάν αγοράζετε λαχανικά σε κονσέρβα, διαλέξτε αυτά που αναφέρουν στην ετικέτα τους «χωρίς αλάτι».
– Mειώστε το αλμυρό κρέας και ψάρι, όπως πχ μπέικον, παστουρμά, σαλάμι, παστές σαρδέλες.
– Περιορίστε την κατανάλωση αλατισμένων τροφίμων και σνακς όπως είναι οι αλατισμένοι ξηροί καρποί, τα παστά, τα κονσερβοποιημένα προϊόντα, τα επεξεργασμένα τρόφιμα και εκείνα που περιέχουν συντηρητικά.
– Αποφύγετε διάφορες έτοιμες σάλτσες (σόγια σως, μπάρμπεκιου σως, πέστο σως μουστάρδα, κέτσαπ), μαγειρική σόδα και προϊόντα που περιέχουν νάτριο.
– Αποφύγετε ή καταργήστε τις σούπες σε κονσέρβα ή πακέτο. Προσπαθήστε να φτιάχνετε τις δικές σας σούπες.Επιπλέον, προσθέστε στην καθημερινή σας διατροφή τρόφιμα υψηλής περιεκτικότητας σε κάλιο, καθώς το κάλιο συμβάλλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης μέσω διάφορων μηχανισμών. Εισάγετε στη διατροφή σας φρούτα όπως μπανάνα, ξερά βερίκοκα, πορτοκάλι, αβοκάντο, μάνγκο, μήλο, αχλάδια, δαμάσκηνα, μανταρίνια, ροδάκινο και λαχανικά μαγειρεμένο σπανάκι, αγκινάρες, σκόρδο, κρεμμύδι, καλαμπόκι ψητό, πατάτα ψητή, αρακάς, φρέσκιες ντομάτες, μπάμιες, μελιτζάνες.Ακολουθήστε μια διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες καταναλώνοντας τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες όπως ψωμί, δημητριακά και ζυμαρικά ολικής άλεσης, βρώμη, μούσλι, καστανό ρύζι, όσπρια, φρούτα και λαχανικά.Περιορίστε την κατανάλωση καφέ, ροφημάτων και αναψυκτικών που περιέχουν καφεΐνη, όπως ρόφημα σοκολάτας, τσάι, cola. Μια μέτρια κατανάλωση καφέ, 2 φλιτζάνια την ημέρα, δεν φαίνεται να επηρεάζει την αρτηριακή πίεση υγιών ή υπερτασικών ατόμων. Άρα δεν υπάρχει λόγος πλήρους αποχής από την κατανάλωση πηγών καφεΐνης. Να σημειώσυμε εδώ πως η μέτρηση της πίεσης καλό είναι να αποφεύγεται αμέσως μετά τη λήψη καφέ.Προσοχή στην ποσότητα αλκοόλ που καταναλώνετε. Μικρές ποσότητες αλκοόλ (έως 2 ποτήρια κρασί την ημέρα για τους άνδρες και 1 ποτήρι για τις γυναίκες) μπορεί να έχουν ευεργετική επίδραση στην αρτηριακή πίεση. Μεγάλες ποσότητες αλκοόλ όμως δεν επιτρέπουν στα αντιϋπερτασικά φάρμακα να δράσουν και επιπλέον αυξάνεται ο κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου.Καταναλώνετε 8-10 ποτήρια νερό ημερησίως για καλή ενυδάτωση του οργανισμού σας και καλή λειτουργία των νεφρών.Καλό είναι να διαβάζετε πάντα τις διατροφικές ετικέτες των τροφίμων έτσι ώστε να αποφύγετε τροφές υψηλής περιεκτικότητας σε νάτριο ή αλάτι, σάκχαρα, κορεσμένα λιπαρά (κόκκινο κρέας, γλυκίσματα, λιπαρά κρέατα και αλλαντικά, πλήρη γαλακτοκομικά, βούτυρο, πατατάκια, γαριδάκια) και να προτιμάτε τρόφιμα υψηλής περιεκτικότητας σε κάλιο, μονοακόρεστα, πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (ελαιόλαδο, λιπαρά ψάρια όπως σολομός, ξιφίας, τόνος, σαρδέλα, πέστροφα) και χαμηλής περιεκτικότητας σε χοληστερίνη.Τέλος, για την αντιμετώπιση της υπέρτασης σε περίπτωση υπέρβαρων ή παχύσαρκων ατόμων επιβάλλεται απώλεια βάρους (διατήρηση ενός φυσιολογικού δείκτη μάζας σώματος), καθώς επίσης και καθημερινή άσκηση.Πηγή: iatronet.gr
‘MAΘΗΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ Η ΣΤΑΣΗ ΤΣΙΠΡΑ”…
Στην στρατηγική του Αλέξη Τσίπρα να παραμείνει σταθερός στις «κόκκινες
γραμμές» και να αντιστέκεται …
στην «παράλογη στρατηγική της θηλιάς» των
πιστωτών, δείχνοντας έτσι το παράδειγμα στους Ευρωπαίους, αναφέρεται ο
αρχισυντάκτης της οικονομικής, γαλλικής εφημερίδας «La Tribune», Ρομαρίκ
Γκοντέν.
Αναλύοντας τις θέσεις του Έλληνα πρωθυπουργού, όπως ξεκάθαρα
διατυπώνονται με το άρθρο του στην εφημερίδα «Le Monde», ο Γκοντέν
καταλήγει: Πραγματικά ο Αλέξης Τσίπρας, μόλις έδωσε ένα ωραίο μάθημα
στρατηγικής σε όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ότι: είναι δυνατό να
αντισταθεί κανείς στην Άνγκελα Μέρκελ. Για ορισμένους, όπως για τον
Φρανσουά Ολάντ, το μάθημα είναι σίγουρα σκληρό…».
Το δημοσίευμα έχει τίτλο: «Ο Αλέξης Τσίπρας υπογράφει την αποτυχία της
θηλιάς», με αναφορά στη «στρατηγική της θηλιάς», όπως ο ίδιος ο
πρωθυπουργός είχε χαρακτηρίσει τον Μάρτιο σε συνέντευξή του στο
γερμανικό περιοδικό Spiegel, τη στρατηγική των θεσμών απέναντι στην
Ελλάδα.
Οι πιστωτές ήλπιζαν, λέει ο συντάκτης, ότι «ότι όσο θα έσφιγγε η θηλιά
και θα μεγάλωνε η οικονομική ασφυξία, τόσο η ελληνική αντίσταση θα
μειωνόταν. Να όμως που συνέβη το αντίθετο.
Με το άρθρο του ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει αποφασιστικός: Ξεκινάει
καταγγέλλοντας το αδιέξοδο των πολιτικών των προηγούμενων κυβερνήσεων
που επιβλήθηκαν από την τρόικα, αναφέρει τις υποχωρήσεις που αποδέχθηκε
να κάνει η κυβέρνησή του και καταλήγει λέγοντας ξεκάθαρα, ότι διατηρεί
τις “κόκκινες γραμμές”».
Με τη στάση του αυτή ο Αλέξης Τσίπρας «έχει εντελώς ανατρέψει την κατάσταση» εκτιμά ο Ρ. Γκοντέν.
«Δεν είναι η Ελλάδα που θα πρέπει «να ζητιανέψει» μια συμφωνία (…)
αλλά θα πρέπει οι πιστωτές να συνειδητοποιήσουν την πραγματικότητα των
ελληνικών υποχωρήσεων και την πραγματικότητα μιας οικονομίας που «έχει
ματώσει από το δικό τους μπλοκάρισμα».
Όπως τονίζει, «αυτή η κίνηση τακτικής του Αλέξη Τσίπρα είναι ιδιαίτερα
έξυπνη. Από εδώ και στο εξής, είναι αυτός που βάζει τους κανόνες του
παιγνιδιού και δείχνει αποφασισμένος να παραμείνει σταθερά στις θέσεις
του όπως και εάν έχουν τα πράγματα. Ο χρόνος τώρα λειτουργεί κατά των
πιστωτών που υποχρεούνται να επιλέξουν και που έτσι κι αλλιώς έχουν
χάσει: Μια υποχώρηση μπρος στην Αθήνα θα είναι μια πολιτική ήττα και
αυτό παρά τις ελληνικές υποχωρήσεις, μια ώθηση προς ένα Grexit θα είναι
καταστροφή».
Ο συντάκτης τεκμηριώνει τη θέση του αυτή θεωρώντας ότι τα συστήματα
προστασίας της ευρωζώνης είναι «αδοκίμαστα» και δύσκολα οι Ευρωπαίοι θα
ρισκάρουν θέτοντας σε κίνδυνο «τη μη αναστρεψιμότητα» του ευρώ».
Για τον αρχισυντάκτη της «La Tribune», το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα είναι ένα κατευθείαν κάλεσμα προς την Άνγκελα Μέρκελ.
«Η κριτική για την αδιαλλαξία των πιστωτών είναι στην πραγματικότητα μια
κριτική κατά του υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος δεν
έκρυψε ποτέ την προτίμησή του για Grexit», τονίζει ο συντάκτης και
προσθέτει: «Το μήνυμα του Αλέξη Τσίπρα προς το Βερολίνο είναι ότι ο
Σόιμπλε μπορεί να κερδίσει, μπορεί να πετύχει τους στόχους του εάν δεν
τον σταματήσει η καγκελάριος, διότι η Ελλάδα δεν θα υποχωρήσει στον
εκβιασμό. Δεν μπορεί επομένως να χρησιμοποιηθεί ως μια απλή απειλή προς
εκφοβισμό. Εξ ου και το αίτημα του Αλέξη Τσίπρα να δοθεί λύση στο
ελληνικό πρόβλημα σε επίπεδο αρχηγών κυβερνήσεων.
Εάν η κυρία Μέρκελ δεν αναλάβει το θέμα, εάν αφήσει τον Σόιμπλε να
αποφασίσει, τότε θα θέσει σε κίνδυνο το ευρωπαϊκό σχέδιο, πράγμα που ο
Έλληνας πρωθυπουργός γνωρίζει ότι η καγκελάριος δεν θέλει» καταλήγει το
δημοσίευμα.
Δραχμή; Ίσως, αλλά όχι έτσι!
Το εθνικό νόμισμα δεν είναι απαραίτητα μία κακή επιλογή. Αρκεί το νόμισμα αυτό να έχει υπόσταση. Η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να κάνει αυτή την στιγμή μία τέτοια επιλογή. Το χειρότερο ευρώ είναι σαφώς καλύτερη επιλογή από την καλύτερη δραχμή! Επειδή η Ευρώπη υπάρχει και παράγει, ενώ η Ελλάδα εισάγει μέχρι και τις αγωνίες της. Το μόνο που εξάγει αυτή η χώρα είναι νέοι άνθρωποι που μεταναστεύουν, επειδή δεν βλέπουν μέλλον σε αυτή την γωνιά του πλανήτη. Να συμφωνήσουμε, για χάρη της συζήτησης, ότι το ευρώ δεν έχει μέλλον. Ότι η ίδια η Ευρώπη δεν έχει μέλλον. Σε αυτή την περίπτωση προκύπτουν δύο ερωτήματα: Το πρώτο ερώτημα είναι το πότε θα διαλυθεί η Ευρώπη. Αν είναι το «γεγονός» αυτό να συμβεί το 2.100, δεν θα μας αφορά. Τουλάχιστον όχι εμάς που διαβάζουμε τώρα αυτές τις γραμμές. Και το δεύτερο ερώτημα είναι τι μέτρα έχουμε λάβει για το ενδεχόμενο που η Ευρωζώνη καταρρεύσει (αν καταρρεύσει) σε ένα πιο… εύλογο χρονικό διάστημα.Το να δίνει κανείς διαλέξεις για την Δευτέρα Παρουσία είναι ίσως συναρπαστικό. Τουλάχιστον γι’ αυτόν που δίνει την διάλεξη και βγάζει με αυτό τον τρόπο το ψωμί του. Όμως, αλίμονο! Αν πραγματικά γνώριζε το μεγάλο αυτό μυστικό θα είχε στα σίγουρα έναν καλύτερο τρόπο για να αξιοποιήσει το υπόλοιπο της ζωής τους, από το να βλέπει την αμφισβήτηση ζωγραφισμένη στα μάτια των ανθρώπων. Δυστυχώς, αρκετά μέλη της σημερινής κυβέρνησης αντιμετωπίζουν το θέμα του νομίσματος από την σκοπιά του σταυροφόρου μιας ιδεοληπτικής στάσης. Το ίδιο συνέβαινε και με μέλη και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Οι περισσότεροι μπαίνουν σε ένα ψευδές δίλημμα: «Ευρώ ή θάνατος» οι μεν, «δραχμή ή θάνατος» οι δε. Το πραγματικό δίλημμα θα έπρεπε να είναι το εξής: «Παραγωγή ή αφανισμός». Ειδικά με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ συμβαίνει και το εξής: Βρέθηκαν ξαφνικά στην εξουσία και δεν είχαν τον απαραίτητο χρόνο για να προσαρμόσουν νωρίτερα τις όποιες θεωρίες τους στον κόσμο του ρεαλισμού. Δεν πρόλαβαν! Κι επειδή έχουν κτίσει καριέρες κατηγορώντας τους… Θεσμούς και προφητεύοντας το τέλος του καπιταλισμού, βρίσκονται παγιδευμένοι από τις ίδιες τις ιδεοληψίες τους. Αν αναθεωρήσουν θα είναι σαν να προδίδουν όλη την προηγούμενη διαδρομή τους. Το ευρώ, πάντως, είναι σήμερα μία καλή λύση για την Ελλάδα, επειδή η δραχμή δεν είναι. Επειδή είναι δεδομένη η κατάσταση της ελληνικής Οικονομίας. Αν η Ελλάδα είχε μία ανεπτυγμένη Οικονομία, με έντονο εξαγωγικό χαρακτήρα, η συζήτηση θα γινότανε σε τελείως διαφορετική βάση. Και πάλι όμως δεν θα υπήρχαν «αξιώματα» στην συζήτηση αυτή. Απλά, θα είχαμε περισσότερες επιλογές. Για παράδειγμα, η Ιταλία που παράγει δεν τόλμησε να κάνει την επιλογή ενός εθνικού νομίσματος. Έκρινε ότι δεν ήταν προς το συμφέρον της. Η διαφορά μεταξύ ημών και των Ιταλών είναι ότι οι Ιταλοί έχουν την δυνατότητα της επιλογής. Εμείς όχι. Αυτή την στιγμή η έξοδος από το ευρώ είναι για την Ελλάδα αυτοκτονία. Κι όσοι ισχυρίζονται ότι θα καταφέρουμε να ανακάμψουμε έπειτα από δύο ή τρία χρόνια, δεν σας λένε την αλήθεια. Δεν θέλουν απαραίτητα να σας πούνε ψέματα, αλλά οι εξελίξεις τους πρόλαβαν απροετοίμαστους. Δεν έχουν σχέδιο, δεν έχουν αποδείξεις ότι αυτά που ισχυρίζονται έχουν πιθανότητες επιτυχίας κι έτσι περιχαρακώνονται πίσω από την θεωρία τους. Το κακό είναι ότι όλα αυτά τα γνωρίζουν οι δανειστές. Όταν λοιπόν πάνε οι Βαρουφάκηδες και τους λένε τα διάφορα περί δημιουργικής ασάφειας και τα άλλα σχετικά, οι δανειστές ακονίζουν τα μαχαίρια τους. Προφανώς σκέφτονται ότι για να υποστηρίζει κάποιος ένα τόσο ανόητο σχέδιο, θα πρέπει να βρίσκεται σε μεγάλη απελπισία…Το ευρώ δεν είναι επιλογή για την Ελλάδα. Είναι θέμα ζωτικής σημασίας. Η δραχμή, όμως, θα πρέπει να είναι στο μέλλον στο τραπέζι. Ή καλύτερα, να δημιουργηθούν εκείνες οι συνθήκες που θα μπορούμε να επιλέξουμε το πιο συμφέρον για την χώρα και τον λαό της. Κι αυτό είναι το απολύτως λογικό. Όπως όλες οι κεντρικές τράπεζες κάνουν σενάρια και παίρνουν τα μέτρα τους για ένα πιθανό Grexit, το ίδιο θα πρέπει να κάνει στο μέλλον και η όποια ελληνική κυβέρνηση: Να έχουν έτοιμο ένα σχέδιο για το τι θα κάνει η χώρα σε περίπτωση κατάρρευσης του ευρώ. Αυτή άλλωστε είναι η δουλειά όσων βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης: Να υπερασπίζονται τα συμφέροντα των ανθρώπων που υπηρετούν και οι οποίοι και πληρώνουν τους μισθούς τους. Είμαστε με την Ευρώπη, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν πρέπει να υπάρχει σχέδιο Β σε περίπτωση που αποτύχει αυτή η προσπάθεια. Δεν μπορούμε να αφήσουμε την Ελλάδα να χαθεί μαζί με το ευρώ. Αλλά μεταξύ αυτού και της βεβαιότητας που αναπτύσσουν κάποιοι για το ότι η δραχμή θα είναι καλύτερη επιλογή για την Ελλάδα από το ευρώ και με δεδομένα τα προβλήματα της Οικονομίας της χώρας μας, υπάρχει μεγάλη διαφορά. Θανάσης Μαυρίδης[email protected]
Το άρθρο του Στέφανου Μάνου, πρώην Υπουργού, που δημοσιεύθηκε και στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook και αναφέρεται στην “επικείμενη συμφωνία” της Ελληνικής Κυβέρνησης με τους Ευρωπαίους αξιωματούχους και το ΔΝΤ έχει γίνει ήδη viral στα social media.
Αναλυτικά το άρθρο αναφέρει:
“Η Συμφωνία”
Λένε ότι επίκειται συμφωνία. Η συμφωνία θα περιλαμβάνει προφανώς τη δέσμευση της Ελλάδας για πρωτογενώς πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Ξεκινώντας ενδεχομένως χαμηλά και μεγαλώνοντας σταδιακά. Η δέσμευση είναι σημαντική διότι υποδηλώνει την πρόθεσή μας να τιμήσουμε τις υποχρεώσεις μας. Οτι δεν θέλουμε πια να ζούμε με δανεικά.
Για να επιτευχθεί ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα 1% του ΑΕΠ το 2015 μπορεί (δεν έχω πρόσβαση στα στοιχεία) να σημαίνει ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα ύψους 4 δισ. ευρώ ή και παραπάνω. Κάθε μέρα που περνάει χωρίς συμφωνία, αυξάνεται το ύψος των απαιτούμενων μέτρων.
Ιδεώδες θα ήταν τα 4 δισ. να προκύψουν από τη μείωση των κρατικών δαπανών. Μείωση δαπανών χωρίς έλεος. Και πάντως όχι αύξηση δαπανών. Αρα όχι επαναπροσλήψεις, όχι ΕΡΤ, όχι πολλά δαπανηρά άλλα.
Πόσο δύσκολο είναι επιτέλους να γίνει κατανοητό ότι η δημιουργία πλεονάσματος μπορεί να γίνει είτε με αύξηση των εσόδων είτε με μείωση των δαπανών; Ακούμε μόνο για αύξηση των φόρων. Ούτε λέξη για μείωση δαπανών. Η κυβέρνηση έχει αποκλείσει υφεσιακά μέτρα. Στην Οργουελιανή διάλεκτο του κ. Βαρουφάκη η αύξηση των φόρων ΔΕΝ είναι υφεσιακό μέτρο!
Μείωση των δαπανών με μείωση των μισθών στο Δημόσιο ή με μείωση του αριθμού των υπαλλήλων.
Η μείωση των δαπανών τα τελευταία χρόνια στηρίχτηκε στη μείωση αποδοχών και συντάξεων. Κανείς δεν ζητά την περαιτέρω μείωση τους. Η υπερβολική μείωση αποθαρρύνει τους δημοσίους υπαλλήλους και δημιουργεί λάθος κίνητρα. Μη εξυπηρέτηση των πολιτών και διαφθορά.
Η μόνη πολιτική που απομένει είναι εκείνη που ποτέ δεν δοκιμάστηκε. Μείωση των δαπανών με την κατάργηση δεκάδων περιττών οργανισμών και υπηρεσιών, και απόλυση του προσωπικού τους.
Σε άρθρο του στην «Εστία», ο Γιώργος Στεφανάκης θύμισε τι έγραψε στο «Βήμα» στις 25.10.87 ο Α. Παπανδρέου: «Εχουμε περίπου το διπλάσιο προσωπικό εκείνου που απαιτείται για να παράγουμε τις απαιτούμενες δημόσιες υπηρεσίες». Μετά την κυβέρνηση Καραμανλή 2004-2009 πρέπει να ξεπεράσαμε το τριπλάσιο.
Υποστηρίζω ότι το κράτος οφείλει να μεριμνήσει ώστε οι απολυόμενοι να λαμβάνουν για μια τριετία το 70% του μισθού τους (άρα η εξοικονόμηση την πρώτη τριετία θα είναι το 30% της σχεδιαζόμενης οικονομίας) και οφείλει να αναλάβει την επανεκπαίδευση τους ώστε να τους βοηθήσει να βρουν δουλειά σε τομείς όπου υπάρχει ζήτηση.
Η ελληνική κοινωνία έχει εκπαιδευτεί από τους ινστρούχτορες των ραδιοτηλεοπτικών ΜΜΕ να φρίττει στη σκέψη ότι μπορεί να θιγεί η ιερή αγελάδα του δημόσιου τομέα. Και όμως είναι ο μόνος τρόπος για την πραγματοποίηση πρωτογενούς πλεονάσματος χωρίς περαιτέρω επιδείνωση της οικονομίας.
Τα τελευταία πέντε χρόνια η οικονομική πολιτική των κυβερνήσεων συνοψιζόταν σε φόρους και πάλι φόρους και σε μείωση συντάξεων και μισθών. Η οικονομία υποχώρησε κατά 25% και ένα εκατ. άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους. Οι προτάσεις της σημερινής κυβέρνησης φαίνεται να περιορίζονται σε σημαντική αύξηση των φόρων. Θα προκαλέσουν τα ίδια αποτελέσματα. Περισσότερη ύφεση και περισσότερη ανεργία.
Η απόλυση δημοσίου υπαλλήλου προϋποθέτει υπουργική απόφαση που καταργεί τη θέση που κατέχει ο υπάλληλος. Το πολιτικό μας σύστημα δεν εκτρέφει υπουργούς ικανούς να πάρουν τέτοια απόφαση. Οι υπουργοί είναι όμως ικανοί να επιβάλλουν εξοντωτικούς φόρους προκειμένου να μας διαβεβαιώνουν ότι «οι μισθοί του Δημοσίου είναι εγγυημένοι». Οι φόροι οδηγούν σε συρρίκνωση των οικονομικών δραστηριοτήτων και σε απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Για τον υπουργό είναι πιο εύκολο να προκαλέσει -δια των φόρων- την απόλυση εκατό εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα από το να αποφασίσει μία απόλυση στο Δημόσιο. Την άδικη και απαράδεκτη συμπεριφορά των υπουργών παρακολουθεί απαθής η ελληνική κοινωνία που έχει μάθει από τους ινστρούχτορες των ΜΜΕ να μην σκέπτεται.
Στην Ε.Ε., η Ελλάδα ξοδεύει για συντάξεις -ως ποσοστό του ΑΕΠ- περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Στα χάλια που έχει η οικονομία είναι λογικό να χρειάζεται εξέταση προκειμένου να διαπιστωθεί πώς μπορεί να περιοριστεί η δαπάνη. Οπως είναι συνηθισμένο στον τόπο μας, οι βρωμιές κρύβονται μέσα σε ατέλειωτες λεπτομερειακές ρυθμίσεις, σε αφόρητη πολυνομία, σε έλλειψη στοιχείων αλλά και διαφάνειας.
Τρεις παρατηρήσεις: α. Είναι άδικο να κόβονται οι συντάξεις 80άρηδων για να πληρωθούν πρόωρες συντάξεις 50άρηδων. Θα πρέπει αμέσως να θεσπιστεί ότι η ελάχιστη σύνταξη δίνεται μόνο μετά τα 65 (67). Οι προώρως συνταξιοδοτούμενοι να μην δικαιούνται την ελάχιστη σύνταξη. Πρέπει επίσης να απαλειφθούν και όσες διατάξεις ευνοούν την πρόωρη σύνταξη. β. Δεκάδες φόροι (υπέρ τρίτων) επιβάλλονται στην κοινωνία για να παίρνουν ευνοϊκότερη σύνταξη από ό,τι τους αναλογεί διάφορες προνομιούχες ομάδες (δημοσιογράφοι, δικηγόροι κ.α.). Ολοι οι υπέρ τρίτων φόροι πρέπει να καταργηθούν. γ. Τα ταμεία επικουρικής σύνταξης θα έπρεπε να συγχωνευτούν με τα ταμεία κύριας σύνταξης. Μέτρο απλοποίησης και διαφάνειας.
Η Ελλάδα χρειάζεται παραγωγή και εξαγωγές. Χρειάζεται επενδύσεις. Ο,τι διευκολύνει την παραγωγή και τις εξαγωγές είναι καλό. Ο,τι τις εμποδίζει, κακό.
Αυτό πρέπει να διαχυθεί σε όλη τη συμφωνία αν η χώρα θέλει να ελπίζει σε ανάκαμψη. Δύσκολο, μια και κάτι τέτοιο προϋποθέτει την αποκήρυξη του κρατισμού που χρησιμοποιήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις (από τον ΣΥΡΙΖΑ υπερθετικά) ως εργαλείο διατήρησης της εξουσίας. Ο κρατισμός εκτρέφει τα πολυπληθή κρατικοδίαιτα παράσιτα που αποστερούν πόρους από τις υγιείς μη κρατικοδίαιτες δυνάμεις.
Με αυτό το πρίσμα πρέπει να εξεταστεί το εργασιακό και όχι με τον κορσέ των ανόητων κυβερνητικών κόκκινων γραμμών.
Με αυτό το πρίσμα πρέπει να εξεταστούν οι αποκρατικοποιήσεις και οι μεγάλες αυτοχρηματοδοτούμενες επενδύσεις. Οχι μόνον όσες ξεκίνησαν αλλά και δεκάδες άλλες που δεν έχουν ξεκινήσει. Παράδειγμα η παραχώρηση του λιμανιού στο Λαύριο και η σύνδεσή του με την Αττική οδό και τον προαστιακό. Η παραχώρηση της Μακρονήσου για την εγκατάσταση αιολικών και ηλιακών μονάδων.
Με αυτό το πρίσμα πρέπει να εξεταστεί η ολοσχερής κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και η οικονομική χειραφέτηση των δήμων. Οι δήμοι να χρηματοδοτούνται από τους δημότες που απολαμβάνουν τις υπηρεσίες τους. Οι δημότες πρέπει να πληρώνουν (οι άμεσα ωφελούμενοι) και όχι όλοι οι φορολογούμενοι με την διαμεσολάβηση του κράτους.
Δεν είμαι αισιόδοξος. Δεν πιστεύω ότι θα λυθούν τα προβλήματα αν: 1. Δεν δεσμευτούμε για αυξανόμενα πρωτογενή πλεονάσματα.2. Δεν περιοριστεί δραστικά το προσωπικό του δημόσιου τομέα. 3. Δεν περιοριστεί ο αφόρητος κρατισμός.
Συμφωνία χωρίς τέτοια στοιχεία θα αναβάλλει απλώς την επόμενη κρίση που δεν θα αργήσει.”
Γιατί οι αρχαίοι «έβαζαν νερό» στο κρασί τους
Συχνά, και ιδιαίτερα τώρα το καλοκαίρι,
γίνομαι αποδέκτης ερωτημάτων σχετικών με το αν οι αρχαίοι Ελληνες είχαν
υποκατάστατα των σημερινών ψυγείων και ακόμη αν είχαν τη δυνατότητα να
ψύχουν τα διάφορα ποτά τους. Και στα δύο αυτά ερωτήματα η απάντηση είναι
θετική.
γίνομαι αποδέκτης ερωτημάτων σχετικών με το αν οι αρχαίοι Ελληνες είχαν
υποκατάστατα των σημερινών ψυγείων και ακόμη αν είχαν τη δυνατότητα να
ψύχουν τα διάφορα ποτά τους. Και στα δύο αυτά ερωτήματα η απάντηση είναι
θετική.
Ωστόσο ακόμη και η πιο σύντομη ανάπτυξή
τους απαιτεί έκταση που ξεπερνά τον περιορισμένο χώρο μιας επιφυλλίδας.
Ετσι θα περιοριστώ στο δεύτερο ερώτημα, επιφυλασσόμενος σε μια άλλη,
ελπίζω επίσης καλοκαιριάτικη, επιφυλλίδα να ασχοληθώ και με το πρώτο.
τους απαιτεί έκταση που ξεπερνά τον περιορισμένο χώρο μιας επιφυλλίδας.
Ετσι θα περιοριστώ στο δεύτερο ερώτημα, επιφυλασσόμενος σε μια άλλη,
ελπίζω επίσης καλοκαιριάτικη, επιφυλλίδα να ασχοληθώ και με το πρώτο.
![WineMixing[2]](http://i0.wp.com/antikleidi.com/wp-content/uploads/2013/01/WineMixing2.jpg)
Οπως είναι γνωστό, το κατ’ εξοχήν ποτό
των αρχαίων Ελλήνων ήταν ο «θείος οίνος». Ανδρες, γυναίκες και παιδιά
γεύονταν το ένθεο αυτό ποτό και ιδιαίτερα οι πρώτοι, που συνομιλούσαν
και φλυαρούσαν ατέλειωτες ώρες κάθε μέρα στους ανδρώνες πίνοντας κρασί.
Οι συμμετέχοντες στις κρασοκατανύξεις αυτές συνήθως δεν έχαναν τη
διαύγεια του νου τους επειδή το κρασί που κατανάλωναν ήταν νερωμένο.
Σπάνια, και για πολύ συγκεκριμένους σκοπούς, οι αρχαίοι Ελληνες έπιναν
ανέρωτο κρασί, «άκρατον οίνον». Η ανάμειξη του κρασιού με το νερό
γινόταν μέσα σε μεγάλα ευρύστομα αγγεία, γνωστά ως κρατήρες, και η
συνήθης αναλογία ήταν τρία μέρη νερού προς ένα οίνου. Αυτή την αναλογία
προτείνει και ο Ησίοδος, ο ποιητής της υπαίθρου, δεν λείπουν ωστόσο
γραπτές μαρτυρίες που κάνουν λόγο για μείξη με νερό σε μεγαλύτερη
αναλογία. Αυτή ακριβώς η κυριαρχία του νερού ήταν που απέτρεπε πολλές
δυσάρεστες καταστάσεις για τους πότες. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια που
βάζει ο κωμικός ποιητής Αλέξις (4ος-3ος αι. π.Χ.) στο στόμα του Σόλωνα:
«Ηδη από τα κάρα τον πουλάνε (τον οίνον) νερωμένο, όχι βέβαια για να
κερδίσουν κάτι παραπάνω, αλλά γιατί προνοούν για τους αγοραστές, να
έχουν μετά την οινοποσία το κεφάλι ελαφρύ» (μτφρ. Μ. Κοπιδάκη).
των αρχαίων Ελλήνων ήταν ο «θείος οίνος». Ανδρες, γυναίκες και παιδιά
γεύονταν το ένθεο αυτό ποτό και ιδιαίτερα οι πρώτοι, που συνομιλούσαν
και φλυαρούσαν ατέλειωτες ώρες κάθε μέρα στους ανδρώνες πίνοντας κρασί.
Οι συμμετέχοντες στις κρασοκατανύξεις αυτές συνήθως δεν έχαναν τη
διαύγεια του νου τους επειδή το κρασί που κατανάλωναν ήταν νερωμένο.
Σπάνια, και για πολύ συγκεκριμένους σκοπούς, οι αρχαίοι Ελληνες έπιναν
ανέρωτο κρασί, «άκρατον οίνον». Η ανάμειξη του κρασιού με το νερό
γινόταν μέσα σε μεγάλα ευρύστομα αγγεία, γνωστά ως κρατήρες, και η
συνήθης αναλογία ήταν τρία μέρη νερού προς ένα οίνου. Αυτή την αναλογία
προτείνει και ο Ησίοδος, ο ποιητής της υπαίθρου, δεν λείπουν ωστόσο
γραπτές μαρτυρίες που κάνουν λόγο για μείξη με νερό σε μεγαλύτερη
αναλογία. Αυτή ακριβώς η κυριαρχία του νερού ήταν που απέτρεπε πολλές
δυσάρεστες καταστάσεις για τους πότες. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια που
βάζει ο κωμικός ποιητής Αλέξις (4ος-3ος αι. π.Χ.) στο στόμα του Σόλωνα:
«Ηδη από τα κάρα τον πουλάνε (τον οίνον) νερωμένο, όχι βέβαια για να
κερδίσουν κάτι παραπάνω, αλλά γιατί προνοούν για τους αγοραστές, να
έχουν μετά την οινοποσία το κεφάλι ελαφρύ» (μτφρ. Μ. Κοπιδάκη).
Το νερό που χρησιμοποιούσαν για το
αραίωμα του κρασιού φρόντιζαν να προέρχεται από «σκιαράν παγάν» (πηγή),
από «κρήνην αέναον και απόρρυτον» ή από «ψυχρόν φρέαρ». Ετσι μαζί με τη
μείξη του κρασιού τους οι αρχαίοι πετύχαιναν συγχρόνως και την ψύξη του.
Πολύ διαδεδομένη ήταν και η πρακτική να χρησιμοποιούν και νερό που
προερχόταν από λιώσιμο χιονιού, το οποίο, ως γνωστόν, το συντηρούσαν
ακόμη και το καλοκαίρι και το εμπορεύονταν. Ωστόσο είχαν εφεύρει και
ιδιαίτερους τρόπους ψύξης του κρασιού. Γύρω στα μέσα του 6ου αι. π.Χ.
επινόησαν ένα αγγείο ειδικής κατασκευής που επέτρεπε την ψύξη του οίνου
και τη διατήρησή του σε ψυχρή κατάσταση όσο αυτός βρισκόταν
αποθηκευμένος σε μεγάλα στενόστομα αγγεία, στους αμφορείς, προτού
μεταφερθεί στους κρατήρες. Πιο συγκεκριμένα κατασκεύασαν έναν ειδικό
τύπο αμφορέα με κύριο γνώρισμα τα διπλά του τοιχώματα. Με τη βοήθεια των
εσωτερικών τοιχωμάτων δημιουργούνταν ο κατ’ εξοχήν χώρος του αγγείου,
μέσα στον οποίο έχυναν, από το στόμιό του, το κρασί. Ο χώρος που
σχηματιζόταν από τα εξωτερικά τοιχώματα και περιέβαλλε τον εσωτερικό
γέμιζε με τη βοήθεια μιας προχοής που βρισκόταν στο πάνω μέρος με ψυχρό
νερό ή χιόνι. Ετσι πετύχαιναν τη μόνιμη ψύξη του κρασιού, αφού εύκολα
μπορούσαν να ανανεώνουν το ψυκτικό μέσο, όταν αυτό έλιωνε και
ζεσταινόταν, με φρέσκο. Διά μέσου μιας οπής που βρισκόταν στο κάτω μέρος
του αγγείου απομάκρυναν το ζεστό νερό και στη συνέχεια, σφραγίζοντάς
την, έριχναν στον εξωτερικό χώρο του φρέσκο χιόνι ή κρύο νερό. Τέτοια
αγγεία, γνωστά στους αρχαιολόγους ως αμφορείς – ψυκτήρες,
κατασκευάζονταν στο δεύτερο μισό του 6ου αι. π.Χ. στην Αθήνα, αλλά και
σε ένα άλλο μέρος του αρχαίου ελληνικού κόσμου, πιθανόν στο Ρήγιο της
Μεγάλης Ελλάδας, στη Ν. Ιταλία. Ανάλογες κατασκευαστικές λεπτομέρειες
που πετύχαιναν την ψύξη του κρασιού και γενικότερα υγρών συναντούμε
σποραδικά και σε άλλα οινοφόρα αγγεία των αρχαίων Ελλήνων, όπως π.χ. σε
οινοχόες.
αραίωμα του κρασιού φρόντιζαν να προέρχεται από «σκιαράν παγάν» (πηγή),
από «κρήνην αέναον και απόρρυτον» ή από «ψυχρόν φρέαρ». Ετσι μαζί με τη
μείξη του κρασιού τους οι αρχαίοι πετύχαιναν συγχρόνως και την ψύξη του.
Πολύ διαδεδομένη ήταν και η πρακτική να χρησιμοποιούν και νερό που
προερχόταν από λιώσιμο χιονιού, το οποίο, ως γνωστόν, το συντηρούσαν
ακόμη και το καλοκαίρι και το εμπορεύονταν. Ωστόσο είχαν εφεύρει και
ιδιαίτερους τρόπους ψύξης του κρασιού. Γύρω στα μέσα του 6ου αι. π.Χ.
επινόησαν ένα αγγείο ειδικής κατασκευής που επέτρεπε την ψύξη του οίνου
και τη διατήρησή του σε ψυχρή κατάσταση όσο αυτός βρισκόταν
αποθηκευμένος σε μεγάλα στενόστομα αγγεία, στους αμφορείς, προτού
μεταφερθεί στους κρατήρες. Πιο συγκεκριμένα κατασκεύασαν έναν ειδικό
τύπο αμφορέα με κύριο γνώρισμα τα διπλά του τοιχώματα. Με τη βοήθεια των
εσωτερικών τοιχωμάτων δημιουργούνταν ο κατ’ εξοχήν χώρος του αγγείου,
μέσα στον οποίο έχυναν, από το στόμιό του, το κρασί. Ο χώρος που
σχηματιζόταν από τα εξωτερικά τοιχώματα και περιέβαλλε τον εσωτερικό
γέμιζε με τη βοήθεια μιας προχοής που βρισκόταν στο πάνω μέρος με ψυχρό
νερό ή χιόνι. Ετσι πετύχαιναν τη μόνιμη ψύξη του κρασιού, αφού εύκολα
μπορούσαν να ανανεώνουν το ψυκτικό μέσο, όταν αυτό έλιωνε και
ζεσταινόταν, με φρέσκο. Διά μέσου μιας οπής που βρισκόταν στο κάτω μέρος
του αγγείου απομάκρυναν το ζεστό νερό και στη συνέχεια, σφραγίζοντάς
την, έριχναν στον εξωτερικό χώρο του φρέσκο χιόνι ή κρύο νερό. Τέτοια
αγγεία, γνωστά στους αρχαιολόγους ως αμφορείς – ψυκτήρες,
κατασκευάζονταν στο δεύτερο μισό του 6ου αι. π.Χ. στην Αθήνα, αλλά και
σε ένα άλλο μέρος του αρχαίου ελληνικού κόσμου, πιθανόν στο Ρήγιο της
Μεγάλης Ελλάδας, στη Ν. Ιταλία. Ανάλογες κατασκευαστικές λεπτομέρειες
που πετύχαιναν την ψύξη του κρασιού και γενικότερα υγρών συναντούμε
σποραδικά και σε άλλα οινοφόρα αγγεία των αρχαίων Ελλήνων, όπως π.χ. σε
οινοχόες.
Μέσα στο τρίτο τέταρτο του 6ου αι. π.Χ.
αθηναίοι κεραμείς βρήκαν έναν άλλο τρόπο ψύξης κρασιού που εξυπηρετούσε
καλύτερα τις ανάγκες των συμποσιαστών. Ο προηγούμενος, που μόλις
περιγράψαμε, απαιτούσε τη γρήγορη κατανάλωση του κρασιού από τη στιγμή
που αυτό περνούσε από τον αμφορέα – ψυκτήρα στον κρατήρα. Αν όμως ο
ρυθμός κατανάλωσης ήταν αργός, τότε το κρασί μέσα στον κρατήρα θα έχανε
τη δροσιά του. Ετσι δημιουργήθηκε η ανάγκη να εφευρεθεί ένας άλλος
τρόπος που θα εξασφάλιζε μόνιμη ψύξη του κρασιού. Δηλαδή, όταν αυτό θα
γέμιζε τα κρασοπότηρα των αρχαίων γλεντζέδων, γνωστά κυρίως ως κύλικες,
θα έπρεπε να είναι ακόμη κρύο ή δροσερό. Επινοήθηκε έτσι ένα
χαρακτηριστικό μανιταρόσχημο αγγείο, το οποίο, αφού το γέμιζαν με κρασί,
το τοποθετούσαν μέσα στον κρατήρα που ήταν γεμάτος με κρύο νερό ή
χιόνι. Πετύχαιναν δηλαδή έναν τρόπο ψύξης που θυμίζει αυτόν με τον οποίο
σήμερα διατηρούμε κρύο ένα μπουκάλι σαμπάνιας ή κρασιού καθώς το
τοποθετούμε μέσα σε δοχείο που περιέχει παγάκια. Το κρασί το αντλούσαν
από το στενόστομο μανιταρόσχημο αγγείο, τον ψυκτήρα, όπως ονομαζόταν
στην αρχαιότητα, με τη βοήθεια μιας κουτάλας που είχε μακριά λαβή. Το
σκεύος αυτό οι αρχαίοι το ονόμαζαν αρύταινα ή κύαθο. Είναι πολύ πιθανό
ότι το κρασί στους ψυκτήρες αυτούς ήταν ανέρωτο, οπότε το αραίωμά του
γινόταν εκ των υστέρων, μέσα στα ίδια τα κρασοπότηρα, με κρύο νερό που
έφερναν με ένα κανάτι, την αρχαία οινοχόη. Ετσι, εκτός από τη μείξη του
κρασιού, πετύχαιναν συγχρόνως και την καλύτερη ψύξη του.
αθηναίοι κεραμείς βρήκαν έναν άλλο τρόπο ψύξης κρασιού που εξυπηρετούσε
καλύτερα τις ανάγκες των συμποσιαστών. Ο προηγούμενος, που μόλις
περιγράψαμε, απαιτούσε τη γρήγορη κατανάλωση του κρασιού από τη στιγμή
που αυτό περνούσε από τον αμφορέα – ψυκτήρα στον κρατήρα. Αν όμως ο
ρυθμός κατανάλωσης ήταν αργός, τότε το κρασί μέσα στον κρατήρα θα έχανε
τη δροσιά του. Ετσι δημιουργήθηκε η ανάγκη να εφευρεθεί ένας άλλος
τρόπος που θα εξασφάλιζε μόνιμη ψύξη του κρασιού. Δηλαδή, όταν αυτό θα
γέμιζε τα κρασοπότηρα των αρχαίων γλεντζέδων, γνωστά κυρίως ως κύλικες,
θα έπρεπε να είναι ακόμη κρύο ή δροσερό. Επινοήθηκε έτσι ένα
χαρακτηριστικό μανιταρόσχημο αγγείο, το οποίο, αφού το γέμιζαν με κρασί,
το τοποθετούσαν μέσα στον κρατήρα που ήταν γεμάτος με κρύο νερό ή
χιόνι. Πετύχαιναν δηλαδή έναν τρόπο ψύξης που θυμίζει αυτόν με τον οποίο
σήμερα διατηρούμε κρύο ένα μπουκάλι σαμπάνιας ή κρασιού καθώς το
τοποθετούμε μέσα σε δοχείο που περιέχει παγάκια. Το κρασί το αντλούσαν
από το στενόστομο μανιταρόσχημο αγγείο, τον ψυκτήρα, όπως ονομαζόταν
στην αρχαιότητα, με τη βοήθεια μιας κουτάλας που είχε μακριά λαβή. Το
σκεύος αυτό οι αρχαίοι το ονόμαζαν αρύταινα ή κύαθο. Είναι πολύ πιθανό
ότι το κρασί στους ψυκτήρες αυτούς ήταν ανέρωτο, οπότε το αραίωμά του
γινόταν εκ των υστέρων, μέσα στα ίδια τα κρασοπότηρα, με κρύο νερό που
έφερναν με ένα κανάτι, την αρχαία οινοχόη. Ετσι, εκτός από τη μείξη του
κρασιού, πετύχαιναν συγχρόνως και την καλύτερη ψύξη του.
Οτι οι μανιταρόσχημοι ψυκτήρες, οι
οποίοι με το ψηλό πόδι και το φουσκωτό σώμα τους «επέπλεαν» μέσα στο
κρύο νερό (ή στο χιόνι) του κρατήρα, περιείχαν κρασί είναι σήμερα
βέβαιο. Εκτός από ορισμένες σχετικές παραστάσεις, το μαρτυρούν και τρία
ιδιόμορφα αγγεία που έγιναν σχετικά πρόσφατα γνωστά στην έρευνα.
Πρόκειται ουσιαστικά για τρεις κρατήρες που στο εσωτερικό τους έχουν
ενσωματωμένο έναν ψυκτήρα. Δηλαδή, κρατήρας και ψυκτήρας αποτελούν στις
περιπτώσεις αυτές ένα ενιαίο κατασκευαστικά σύνολο και γι’ αυτό τα
αγγεία αυτά τα αποκαλούμε κρατήρες – ψυκτήρες. Στο κάτω μέρος τους
φέρουν προχοή, η παρουσία της οποίας δικαιολογείται μόνο αν δεχθούμε ότι
διά μέσου αυτής απομακρυνόταν το ζεστό πια νερό του αγγείου, όταν
ανανέωναν το ψυκτικό υλικό του. Επομένως το κρασί υποχρεωτικά πρέπει να
βρισκόταν στον ψυκτήρα των αγγείων αυτών. Αλλωστε, δεν υπάρχει καμία
αμφιβολία ότι τα αγγεία αυτά είχαν λειτουργία ανάλογη με αυτήν των
αμφορέων – ψυκτήρων που είδαμε παραπάνω. Ο τρόπος ψύξης που μόλις
περιγράψαμε ήταν σε χρήση για 80 περίπου χρόνια και πιο συγκεκριμένα από
το 530 ως το 460/50 π.Χ.
οποίοι με το ψηλό πόδι και το φουσκωτό σώμα τους «επέπλεαν» μέσα στο
κρύο νερό (ή στο χιόνι) του κρατήρα, περιείχαν κρασί είναι σήμερα
βέβαιο. Εκτός από ορισμένες σχετικές παραστάσεις, το μαρτυρούν και τρία
ιδιόμορφα αγγεία που έγιναν σχετικά πρόσφατα γνωστά στην έρευνα.
Πρόκειται ουσιαστικά για τρεις κρατήρες που στο εσωτερικό τους έχουν
ενσωματωμένο έναν ψυκτήρα. Δηλαδή, κρατήρας και ψυκτήρας αποτελούν στις
περιπτώσεις αυτές ένα ενιαίο κατασκευαστικά σύνολο και γι’ αυτό τα
αγγεία αυτά τα αποκαλούμε κρατήρες – ψυκτήρες. Στο κάτω μέρος τους
φέρουν προχοή, η παρουσία της οποίας δικαιολογείται μόνο αν δεχθούμε ότι
διά μέσου αυτής απομακρυνόταν το ζεστό πια νερό του αγγείου, όταν
ανανέωναν το ψυκτικό υλικό του. Επομένως το κρασί υποχρεωτικά πρέπει να
βρισκόταν στον ψυκτήρα των αγγείων αυτών. Αλλωστε, δεν υπάρχει καμία
αμφιβολία ότι τα αγγεία αυτά είχαν λειτουργία ανάλογη με αυτήν των
αμφορέων – ψυκτήρων που είδαμε παραπάνω. Ο τρόπος ψύξης που μόλις
περιγράψαμε ήταν σε χρήση για 80 περίπου χρόνια και πιο συγκεκριμένα από
το 530 ως το 460/50 π.Χ.
Οπωσδήποτε οι κρατήρες – ψυκτήρες δεν
φαίνεται να ήταν ιδιαίτερα συχνοί στην αρχαιότητα. Σποραδικά απαντώνται
και σε άλλες εποχές, όπως π.χ. ένας που βρέθηκε στη μυκηναϊκή Τίρυνθα
και χρονολογείται στον 13ο αι. π.Χ. Η σπανιότητά τους πρέπει να
οφείλεται στο γεγονός ότι οι αρχαίοι προτιμούσαν λίγο περισσότερο το
κόκκινο κρασί που δεν απαιτεί ιδιαίτερη ψύξη. Κυρίως όμως στο ότι, όπως
ήδη είπαμε παραπάνω, το νερό με το οποίο αραίωναν το κρασί φρόντιζαν να
είναι «παγωμένο» έτσι ώστε δεν απαιτούνταν καμία φροντίδα για περαιτέρω
ψύξη του θείου αυτού ποτού.
φαίνεται να ήταν ιδιαίτερα συχνοί στην αρχαιότητα. Σποραδικά απαντώνται
και σε άλλες εποχές, όπως π.χ. ένας που βρέθηκε στη μυκηναϊκή Τίρυνθα
και χρονολογείται στον 13ο αι. π.Χ. Η σπανιότητά τους πρέπει να
οφείλεται στο γεγονός ότι οι αρχαίοι προτιμούσαν λίγο περισσότερο το
κόκκινο κρασί που δεν απαιτεί ιδιαίτερη ψύξη. Κυρίως όμως στο ότι, όπως
ήδη είπαμε παραπάνω, το νερό με το οποίο αραίωναν το κρασί φρόντιζαν να
είναι «παγωμένο» έτσι ώστε δεν απαιτούνταν καμία φροντίδα για περαιτέρω
ψύξη του θείου αυτού ποτού.
Μιχάλης Α. Τιβέριος
Πηγή: tovima.gr 04/07/1999
Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Καλημέρα Έλληνες!!!
Νέα ζωή στο κτήμα αυτάρκεια !!!
Ελαφάκι μιας ημέρας!!!
