Καλημέρα καλή Κυριακή
Δέκα οδυνηρά εμφανείς αλήθειες τις οποίες όλοι ξεχνούν
“Η αλήθεια δεν παύει να υπάρχει όταν την αγνοούμε”.Το ξέρετε καλά ότι μπορεί να ακούσετε κάτι εκατό φορές με εκατό διαφορετικούς τρόπους μέχρι να το χωνέψετε. Οι δέκα αλήθειες που παραθέτονται πιο κάτω ανήκουν σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία – μαθήματα ζωής τα οποία πολλοί από εμάς μάθαμε πριν πολλά χρόνια και εξακολουθούν να μας τα υπενθυμίζουν, αλλά για κάποιον λόγο δεν τα έχουμε χωνέψει ακόμα.Αυτή φίλοι μου είναι η δική μας προσπάθεια να μας βοηθήσουμε όλους μας – ακόμα κι εμάς – να τις «θυμηθούμε» μια και καλή…
Ο μέσος όρος ζωής των ανθρώπων είναι σχετικά μικρός
Βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε ότι η ζωή είναι μικρή και πως όλοι θα πεθάνουμε κάποια στιγμή. Όμως μας εκπλήσσει όταν αυτό συμβαίνει σε κάποιον γνωστό μας. Είναι σαν να ανεβαίνουμε σκάλες έχοντας απασχολημένο το μυαλό μας και δεν υπολογίζουμε το τελευταίο σκαλοπάτι. Περιμένουμε να έχει άλλο ένα και για ένα μικρό διάστημα χάνουμε την ισορροπία μας πριν το μυαλό μας επιστρέψει στην πραγματικότητα και συνειδητοποιήσει πώς είναι πραγματικά ο κόσμος.
Ζήστε τη ζωή σας ΣΗΜΕΡΑ! Μην αγνοείτε τον θάνατο, αλλά μην τον φοβάστε κιόλας. Να φοβάστε τη ζωή που δεν ζήσατε επειδή φοβόσαστε τόσο πολύ να ενεργήσετε. Ο θάνατος δεν είναι η μεγαλύτερη απώλεια στη ζωή. Η μεγαλύτερη απώλεια είναι αυτά που πεθαίνουν μέσα σας όσο είστε ακόμα ζωντανοί. Να τολμάτε. Να έχετε θάρρος. Να ανησυχείτε για τον θάνατο αλλά να κάνετε το επόμενο βήμα.
Θα ζήσετε μόνο τη ζωή που φτιάξατε για τον εαυτό σας
Η ζωή σας είναι δική σας και μόνο. Οι άλλοι μπορεί να προσπαθήσουν να σας πείσουν, αλλά δεν μπορούν να αποφασίσουν αντί για εσάς. Μπορούν να περπατήσουν δίπλα σας, αλλά όχι με τα δικά σας βήματα. Βεβαιωθείτε λοιπόν πως το μονοπάτι το οποίο αποφασίσετε να ακολουθήσετε ακολουθεί τη δική σας διαίσθηση και επιθυμία και μην φοβάστε να αλλάξετε μονοπάτι ή να δημιουργήσετε ένα καινούργιο όταν κάτι τέτοιο είναι λογικό.Να θυμάστε, είναι πάντοτε καλύτερο να βρίσκεστε στη βάση της σκάλας την οποία θέλετε να ανεβείτε παρά στην κορυφή μιας την οποία δεν θέλατε να ανεβείτε. Να είστε παραγωγικοί και υπομονετικοί. Και συνειδητοποιήστε πως η υπομονή δεν έχει να κάνει με την καρτερία αλλά με την ικανότητα να διατηρείτε μια καλή συμπεριφορά όταν εργάζεστε σκληρά γι” αυτά τα οποία πιστεύετε. Είναι η δική σας ζωή και αποτελείται μονάχα από δικές σας επιλογές. Είθε τα έργα σας να μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια σας. Είθε η ζωή σας να κηρύττει πιο δυνατά από τα χείλη σας. Είθε η επιτυχία σας να είναι η φασαρία που θα κάνετε στο τέλος.Και αν η ζωή σάς μαθαίνει μόνο ένα πράγμα, ας είναι η γνώση ότι το να κάνετε ένα βήμα στο πάθος σας, αξίζει πάντα. Ακόμη κι αν δεν έχετε ιδέα πού θα σας οδηγήσει, να είστε αρκετά γενναίοι, να προχωρήσετε στο άγνωστο και να ακούσετε την καρδιά σας.
Απασχόληση δεν σημαίνει και δημιουργικότητα
Το να είμαστε απασχολημένοι δεν είναι αρετή, ούτε κάτι που αξίζει σεβασμό. Αν και όλοι μας έχουμε εποχές που είμαστε πολύ απασχολημένοι, πολύ λίγοι έχουμε την πραγματική ανάγκη να είμαστε απασχολημένοι ΣΥΝΕΧΩΣ. Πολύ απλά δεν ξέρουμε να ζούμε με τα μέσα που διαθέτουμε ούτε να βάζουμε τις σωστές προτεραιότητες, ούτε φυσικά να λέμε όχι εκεί που χρειάζεται.Το να είμαστε απασχολημένοι σπάνια ισούται με το να είμαστε δημιουργικοί στις μέρες μας. Κοιτάξτε γύρω σας. Οι πολυάσχολοι άνθρωποι είναι πολύ περισσότεροι από τους δημιουργικούς. Οι πολυάσχολοι άνθρωποι βιάζονται και συνεχώς αργούν στις υποχρεώσεις τους. Πηγαίνουν στη δουλειά τους, σε συνεδριάσεις, σε συναντήσεις, σε κοινωνικές υποχρεώσεις κ.λπ. Πολύ σπάνια έχουν ελεύθερο χρόνο για την οικογένειά τους και κοιμούνται λίγο. Κι όμως, τα emails φεύγουν από τα κινητά τους τηλέφωνα σε ρυθμό πολυβόλου και το πρόγραμμά τους είναι μονίμως φορτωμένο. Αυτό το πρόγραμμα τους δίνει την αίσθηση της υπεροχής και στης σπουδαιότητας. Είναι όμως απλά μια ψευδαίσθηση. Μοιάζουν με χάμστερς που γυρίζουν σε μια ρόδα.Αν και το να είμαστε απασχολημένοι μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε πιο ζωντανοί για λίγο, η αίσθηση αυτή δεν κρατάει για πολύ. Κάποια στιγμή, είτε είναι αύριο είτε την ώρα που θα πεθαίνουμε, θα ευχηθούμε να είχαμε σπαταλήσει λιγότερο χρόνο απασχολημένοι με την εργασία μας και να είχαμε ζήσει μια πιο συγκροτημένη ζωή.
Πριν την επιτυχία θα υπάρχει μια μορφή αποτυχίας
Τα περισσότερα λάθη είναι αναπόφευκτα. Μάθετε να συγχωρείτε τον εαυτό σας. Δεν είναι πρόβλημα το να κάνετε λάθη. Το πρόβλημα είναι να μην μαθαίνετε από αυτά.Αν φοβάστε την αποτυχία, πιθανότατα δεν θα μπορέσετε να κάνετε ό,τι χρειάζεται για να επιτύχετε. Η λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι να συμβιβαστείτε με την αποτυχία. Θέλετε να μάθετε τη διαφορά ενός μάστερ κι ενός αρχάριου; Ο μάστερ έχει αποτύχει περισσότερες φορές απ” όσες φορές έχει δοκιμάσει ο αρχάριος. Πίσω από κάθε έργο τέχνης βρίσκονται χιλιάδες αποτυχημένες προσπάθειες κατασκευής του, απλά αυτές τις προσπάθειες δεν τις μαθαίνουμε ποτέ.Εν κατακλείδι: Το ότι δε συμβαίνει τώρα, δε σημαίνει ότι δεν θα συμβεί ποτέ. Μερικές φορές, τα πράγματα πρέπει να πάνε πολύ στραβά πριν πάνε σωστά.
Η σκέψη και η πράξη είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα
Η επιτυχία ποτέ δεν σας ψάχνει όσο κάθεστε και την αναλογίζεστε.Είστε αυτό που κάνετε, όχι αυτό που λέτε ότι θα κάνετε. Η γνώση είναι βασικά άχρηστη χωρίς την δράση. Τα καλά πράγματα δεν έρχονται σε αυτούς που περιμένουν. Έρχονται σε αυτούς που δουλεύουν πάνω σε σκοπούς που έχουν νόημα. Αναρωτηθείτε τι είναι πραγματικά σημαντικό και να έχετε το θάρρος να χτίσετε τη ζωή σας γύρω από την απάντησή σας.Και να θυμάστε, αν περιμένετε μέχρι να είστε 100% έτοιμοι να ξεκινήσετε, πιθανότατα θα περιμένετε για όλη την υπόλοιπη ζωή σας.
Δεν χρειάζεται να περιμένετε μια συγνώμη για να συγχωρήσετε
Η ζωή γίνεται πολύ πιο εύκολη αν μάθετε να αποδέχεστε όλες τις συγνώμες που δεν λάβατε. Το κλειδί είναι να νιώθετε ευγνωμοσύνη για κάθε εμπειρία – θετική ή αρνητική. Πρέπει να κάνετε ένα βήμα πίσω και να λέτε «Ευχαριστώ για το μάθημα». Να συνειδητοποιείτε πως η μνησικακία του παρελθόντος καταστρέφει τη σημερινή ευτυχία και πως το να κρατάτε κακία είναι σαν να επιτρέπετε σε κακούς ενοικιαστές να νοικιάζουν έναν χώρο στο μυαλό σας.Η συγχώρεση είναι μια υπόσχεση – που θέλετε να κρατήσετε. Όταν συγχωρείτε κάποιον, δίνετε μια υπόσχεση να μην αφήνετε το αμετάβλητο παρελθόν να επηρεάζει τον παρόντα εαυτό σας. Δεν έχει να κάνει με το να ελευθερώνετε κάποιον εγκληματία για τα εγκλήματά του, αλλά με το να απελευθερώνετε τον εαυτό σας από το βάρος του να είσαστε αιωνίως θύματα.
Κάποιοι άνθρωποι απλά δεν ταιριάζουν με εσάς
Για τους άλλους, θα είσαστε τόσο σημαντικοί όσο οι άνθρωποι οι οποίοι σας περιστοιχίζουν. Να είστε λοιπόν γενναίοι και να απελευθερώνετε αυτούς που σας υποβαθμίζουν. Δεν πρέπει να προσπαθείτε να επιβάλλετε φιλίες με ανθρώπους που σας κάνουν να νιώθετε συνεχώς κάτι λιγότερο από σημαντικοί.Αν κάποιος σας κάνει να νιώθετε άβολα και ανασφαλείς κάθε φορά που είστε μαζί του, πιθανότατα δεν είναι αυτό που λέμε «καλός φίλος». Αν σας κάνει να νιώθετε ότι δεν είστε ο εαυτός σας ή σας κάνει να νιώθετε κατώτερος, μην προσπαθείτε να γίνετε φίλος του. Αν νιώθετε συναισθηματικά αποστραγγισμένοι έπειτα από κάποια έξοδο μαζί του ή νιώθετε άβολα όταν αναφέρεται το όνομά του, ακούστε τη διαίσθησή σας. Υπάρχουν πολλοί «σωστοί» άνθρωποι για εσάς οι οποίοι θα σας γεμίζουν ενέργεια και θα σας εμπνεύουν να είσαστε ο εαυτός σας. Δεν έχει νόημα να προσπαθείτε να κάνετε παρέα με ανθρώπους που δεν ταιριάζουν με εσάς.
Δεν είναι δουλειά των άλλων να σας αγαπήσουν. Είναι δική σας δουλειά
Είναι σημαντικό να είσαστε ευγενικοί με τους άλλους, αλλά είναι ακόμα πιο σημαντικό να είσαστε ευγενικοί με τον εαυτό σας. Πρέπει να αγαπάτε πραγματικά τον εαυτό σας για να καταφέρετε το οτιδήποτε σε αυτό τον κόσμο. Βεβαιωθείτε λοιπόν πως δεν θα αρχίσετε να βλέπετε τον εαυτό σας μέσα από τα μάτια όσων δεν σας εκτιμούν. Να γνωρίζετε την αξία σας, ακόμα κι αν εκείνοι δεν τη γνωρίζουν.Σήμερα, επιτρέψτε σε κάποιον να σας αγαπήσει γι” αυτό που είστε – όσα ελαττώματα κι αν έχετε, όσο μη ελκυστικοί κι αν νιώθετε μερικές φορές και όσο ατελείς νομίζετε ότι είστε. Επιτρέψτε σε κάποιον να σας αγαπήσει ανεξαρτήτως όλων αυτών κι επιτρέψτε σε αυτόν τον κάποιον να είναι ο εαυτός σας.
Δεν σας ορίζουν αυτά που κατέχετε
Τα υλικά αγαθά είναι απλά πράγματα και δεν έχουν να κάνουν με αυτό που είσαστε ως άνθρωποι. Οι περισσότεροι από εμάς μπορούν να τα βγάλουν πέρα με πολύ λιγότερα απ” όσα νομίζουν. Αυτή είναι μια σημαντική υπενθύμιση, ειδικά στις καταναλωτικές κοινωνίες οι οποίες επικεντρώνονται στα υλικά αγαθά και όχι στις ουσιαστικές συνδέσεις κι εμπειρίες.Πρέπει να δημιουργήσετε τους δικούς σας πολιτισμούς. Μην παρακολουθείτε τηλεόραση, μη διαβάζετε περιοδικά μόδας και μη βλέπετε τις βραδινές ειδήσεις. Βρείτε τη δύναμη να γεμίσετε το χρόνο σας με ουσιαστικές εμπειρίες. Ο χρόνος και ο χώρος που καταλαμβάνετε αυτή τη στιγμή είναι η ΖΩΗ σας και αν ενδιαφέρεστε για τη ζωή των επωνύμων, τότε χάνετε τη δύναμή σας. Παραδίνετε τη ζωή σας στο μάρκετινγκ και στα μίντια, τα οποία έχουν δημιουργηθεί από τις μεγάλες εταιρίες για να σας κάνουν να θέλετε να ντύνεστε και να ζείτε με συγκεκριμένο τρόπο. Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι τραγικός. Είναι πλύση εγκεφάλου προερχόμενη από το Χόλυγουντ. Αυτό που είναι αληθινό είσαστε ΕΣΕΙΣ, οι φίλοι σας, η οικογένειά σας, οι αγαπημένοι σας, οι ελπίδες σας, τα σχέδιά σας κ.λπ.Πολύ συχνά μας λένε πως δεν είμαστε σημαντικοί. «Πάρε ένα πτυχίο, βρες μια δουλειά, αγόρασε αυτοκίνητο, αγόρασε σπίτι, συνέχισε να αποκτάς». Και είναι λυπηρό γιατί κάποια μέρα θα ξυπνήσετε και θα συνειδητοποιήσετε πως σας έχουν ξεγελάσει. Και μετά θα θέλετε να πάρετε πίσω το μυαλό σας από αυτούς που σας κάνουν πλύση εγκεφάλου και θέλουν να σας μετατρέψουν σε ανδρείκελα τα οποία τρέχουν και αγοράζουν τα πάντα.
Όλα αλλάζουν, κάθε στιγμή
Αγκαλιάστε την αλλαγή και συνειδητοποιήστε πως συμβαίνει για κάποιον λόγο. Στην αρχή μπορεί να μην είναι εμφανής, αλλά στο τέλος θα αξίζει τον κόπο.Αυτά που έχετε σήμερα μπορεί αύριο να γίνουν αυτά που είχατε. Ποτέ δεν ξέρετε. Τα πράγματα αλλάζουν, πολλές φορές χωρίς προειδοποίηση. Οι άνθρωποι και οι καταστάσεις έρχονται και φεύγουν. Η ζωή δεν περιμένει κανέναν. Κινείται ταχύτατα και περνά από την ηρεμία στο χάος σε δευτερόλεπτα και αυτό συμβαίνει στους ανθρώπους καθημερινά. Πιθανότατα συμβαίνει δε κάποιον κοντά σας, αυτή τη στιγμή.Μερικές φορές ένα κλάσμα του δευτερολέπτου αλλάζει την κατεύθυνση της ζωής μας. Μια φαινομενικά ασήμαντη κι αβλαβής απόφαση ταρακουνάει ολόκληρο τον κόσμο μας όπως ένας μετεωρίτης που πέφτει στη Γη. Ολόκληρες ζωές έχουν αναποδογυρίσει – προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο – λόγω ενός απροσδόκητου γεγονότος. Και αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν συνεχώς.Όσο καλές ή κακές είναι οι συνθήκες τώρα, θα αλλάξουν. Να είστε σίγουροι γι” αυτό. Όταν λοιπόν η ζωή είναι όμορφη, χαρείτε την. Μην ψάχνετε συνεχώς για κάτι καλύτερο. Η ευτυχία ποτέ δεν έρχεται σε εκείνους που δεν εκτιμούν αυτό που έχουν όσο καιρό το έχουν._______ Marc & Angel Chernoff Πηγή: healinghomeΑντικλείδι , http://antikleidi.com
Ο Ηλίας
Ρόμβης
Ο πλούσιος, ο φτωχός κι ο φιλόσοφος
Στο μεγάλο δρόμο, απάνω στα σκαλοπάτια ενός μεγάρου, κάθεται ένας ζητιάνος. Δίπλα του είναι ξαπλωμένος ένας μαύρος, μαλλιαρός σκύλος. Ο σκύλος του ζητιάνου.
Ο ήλιος πυρώνει από ψηλά τον άνθρωπο και το σκύλο, απάνω στα λευκά μάρμαρα.Ο άνθρωπος είναι ντυμένος στα κουρέλια. Το πρόσωπό του είναι χλωμό, αρρωστιάρικο και παραπονεμένο. Ο σκύλος έχει ένα γυαλιστερό, παστρικό τρίχωμα, που τον σκεπάζει ως τα ρουθούνια. Το μούτρο του είναι εύθυμο και γελαστό, και το μάτια του γυαλίζουν κάτω απ’ τα πυκνά του φρύδια.Ο ήλιος πυρώνει από ψηλά τον άνθρωπο και το σκύλο και ζητεί να τους ομορφήνη και τους δύο. Ο ζητιάνος όμως φαίνεται σαν να κρυώνη, και το φως, που τον λούζει, τον κάνει ασχημότερο. Ο σκύλος χαίρεται το φως μέσα στη γούνα του, και το μαλλί του γυαλίζει σαν μετάξι.Απ’ τη μεγάλη πόρτα του μεγάρου βγήκε μια παχουλή υπηρέτρια, με κόκκινα δροσερά μάγουλα. Έδωκε με καλοσύνη μια φέτα ψωμί κ’ ένα κομμάτι κρέας στο ζητιάνο και πέταξε με περιφρόνηση ένα κόκκαλο στο σκύλο.
Ο άνθρωπος πήρε το κομμάτι το κρέας, με ντροπή, κι αναστέναξε, σαν να τού έδιναν φαρμάκι. Άρχισε να μασάη χωρίς όρεξη, με συχνούς αναστεναγμούς και με κομμένα λόγια. Ο σκύλος άρπαξε το κόκκαλο με λαχτάρα, κούνησε την ουρά του, τώβαλε ανάμεσα στα μπροστινά του πόδια κι’ άρχισε να το ροκανίζη μ’ ευτυχία.
Ο ήλιος πύρωνε από ψηλά τον άνθρωπο και το σκύλο. Οι διαβάτες περνούσαν βιαστικοί μπροστά τους. Πού και πού κανένας έρριχνε μια πεντάρα στο δίσκο του ζητιάνου και κυττάζοντας το σκύλο, που τούφραζε το δρόμο, μουρμούριζε μέσα του: «Να χαθής, βρωμόσκυλο». Ο ζητιάνος έπαιρνε το έλεος του διαβάτη κι’ όλο αναστέναζε. Ο σκύλος άκουε τις βρισιές του κι’ όλο κουνούσε την ουρά του….Ένας μάγκας, καθισμένος σταυροπόδι στο πεζοδρόμιο, κύτταζε με δυο μεγάλα γαλανά μάτια τον άνθρωπο και το σκύλο. Άξαφνα άρχισε να γελάη μοναχός του: «Για κύττα! είπε. Ένας πλούσιος κ’ ένας φτωχός!…»Ο ήλιος πύρωνε από ψηλά και τους τρεις! Τον πλούσιο, τον φτωχό και τον φιλόσοφο.**********
Την Δευτέρα ο ήλιος θα ανατείλει από την Ανατολή. Αλλά όχι για όλους…
Κι αυτή την Δευτέρα;
Μην έχετε αμφιβολία ότι την Δευτέρα ο ήλιος θα ανατείλει από την Ανατολή.
Τα παιδιά, όμως, δεν θα πάνε σχολείο, λόγω των καλοκαιρινών διακοπών.
Και χιλιάδες άνθρωποι δεν θα πάνε στις δουλειές τους, επειδή δεν έχουν δουλειά.
Οι μαθητές μειώθηκαν, καθώς οι ικανοί άνθρωποι εξακολουθούν να φεύγουν στο εξωτερικό με τις οικογένειές τους.
Αντίθετα, οι άνεργοι αυξήθηκαν, καθώς η αριστερή κυβέρνηση δεν έκανε κάτι γι’ αυτούς….
Την Δευτέρα ο ήλιος θα ανατείλει από την Ανατολή. Αλλά όχι για όλους…
Ας μας πουν οι οπαδοί της ρήξης ποιο είναι το σχέδιό τους για την επόμενη ημέρα. Ο μόνος ο οποίος έχει κάνει μία συγκεκριμένη και ειλικρινή αναφορά είναι ο κ. Λαπαβίτσας, ο οποίος έχει μιλήσει για μεγάλες θυσίες και για δελτία στα τρόφιμα και στα καύσιμα. Αλλά ούτε κι αυτός μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι υπάρχει ένα σχέδιο βάσει του οποίου θα κληθούμε να στηθούμε στις ουρές για ένα καρβέλι ψωμί και για ένα μπιτόνι βενζίνη. Ότι οι θυσίες μας θα έχουν ένα αποτέλεσμα.
Αλλά και οι οπαδοί της συμφωνίας, επίσης, δεν είναι σε θέση να μας διαβεβαιώσουν ότι θα βγούμε από το τούνελ σε ένα – δυο ή είκοσι δύο χρόνια! Οι λεγόμενες φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις (είτε βρίσκονται εντός του ΣΥΡΙΖΑ είτε στην ευρύτερη αντιπολίτευση) έχουν ταυτίσει το ευρωπαϊκό ιδεώδες με το ευρώ, αγνοώντας όλα τα υπόλοιπα που οδήγησαν την Ευρώπη στην υιοθέτηση ενός κοινού νομίσματος.
Αλλά και οι οπαδοί της συμφωνίας, επίσης, δεν είναι σε θέση να μας διαβεβαιώσουν ότι θα βγούμε από το τούνελ σε ένα – δυο ή είκοσι δύο χρόνια! Οι λεγόμενες φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις (είτε βρίσκονται εντός του ΣΥΡΙΖΑ είτε στην ευρύτερη αντιπολίτευση) έχουν ταυτίσει το ευρωπαϊκό ιδεώδες με το ευρώ, αγνοώντας όλα τα υπόλοιπα που οδήγησαν την Ευρώπη στην υιοθέτηση ενός κοινού νομίσματος.
Όποιος νομίζει ότι η διαχωριστική γραμμή στην κοινωνία και στην πολιτική είναι μεταξύ δεξιάς και αριστεράς, πλανάται! Η πραγματική διαχωριστική γραμμή είναι μεταξύ εκείνων που έχουν σχέδιο και γνωρίζουν και εκείνων που δεν έχουν σχέδιο και δεν γνωρίζουν. Το χειρότερο όλων είναι να πιστεύει κανείς ότι έχει σχέδιο και γνωρίζει, ενώ στην πραγματικότητα αγνοεί θεμελιώδη στοιχεία που για άλλους Ευρωπαίους είναι μέρος της καθημερινότητας τους.
Πόσο απέχει η δεξιά από την αριστερά; Συγκρίνετε τις προτάσεις που έγιναν από την νυν και την προηγούμενη κυβέρνηση προς την Ευρώπη. Δεν θα βρείτε διαφορές στην φιλοσοφία τους. Προστατεύουν τον δημόσιο τομέα και φορτώνουν με περισσότερους φόρους τους λίγους που επιμένουν ακόμη να επιχειρούν στον ιδιωτικό τομέα. Για να μην είμαστε άδικοι υπάρχει και μία διαφορά! Τα μέτρα που προτείνει η νυν κυβέρνηση είναι σκληρότερα. Αλλά αυτό οφείλεται στην επιδείνωση της Οικονομίας. Εντάξει, ευθύνονται γι’ αυτό, αλλά δεν είναι τώρα αυτό το θέμα μας.
Είναι τόσο βαρετό να συμμετέχει κανείς σε ανούσιες συζητήσεις που από ένα σημείο και έπειτα διψάει για κάτι πρωτότυπο. Για μία έξυπνη ιδέα! Σε μία χώρα, λοιπόν, που στερείται σχεδίων και προτάσεων, θα μας ήταν ίσως αρκετό ακόμη κι ένα πραγματικό σχέδιο για την δραχμή! Αλλά να ήταν σχέδιο! Όχι άλλα τσιτάτα, όχι άλλες βαρετές και ανέξοδες θεωρίες από επαναστάτες του καναπέ και από ανθρώπους που στα σαράντα τους δεν έχουν βγάλει μόνοι τους ένα ευρώ…
Το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι στερούμαστε καλών ιδεών σε μία χώρα που δεν στερείται ανθρώπων που παράγουν καλές ιδέες! Το αποδεικνύουν κάθε φορά που περνούν τα σύνορα αυτής της χώρας και τους δίνεται η δυνατότητα να δημιουργήσουν. Δικαίως, λοιπόν, αναρωτιέται κανείς τι στο καλό μας συμβαίνει! Τι είναι εκείνο που εμποδίζει τους δημιουργικούς ανθρώπους να εκφραστούν και να δημιουργήσουν στην ίδια τους την χώρα.
Η Δευτέρα θα είναι σαν όλες τις Δευτέρες. Ο ήλιος θα ανατείλει από την ανατολή, τα λεωφορεία θα περιμένουν στις στάσεις να μεταφέρουν τους ανθρώπους στις δουλειές τους, οι μαγαζάτορες θα ανοίγουν τα στόρια των μαγαζιών τους. Ή μήπως αυτή την Δευτέρα θα συμβεί κάτι διαφορετικό;
Μην έχετε αμφιβολία! Την ημέρα της κρίσης δεν θα την αποφύγουμε όσο λειτουργούμε με τον τρόπο που λειτουργούμε τα τελευταία 35 χρόνια! Αν δεν είναι αυτή η Δευτέρα, θα είναι μία από τις επόμενες. Αργά ή γρήγορα ο λογαριασμός της αφροσύνης μας θα πληρωθεί. Κι αυτό δεν έχει να κάνει με την δεξιά ή την αριστερά. Αλλά με ανίκανες πολιτικές ηγεσίες που εκλέγονται από έναν ράθυμο λαό…
Θανάσης Μαυρίδης
Δεν υπάρχει απόλυτη αλήθεια
Αιχμηρός
“Αλέξης Τσίπρας: Οι Γερμανοί δεν πληρώνουν τους Έλληνες”.
Αυτός είναι ο τίτλος της νέας παρέμβασης του Έλληνα πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα και μάλιστα σε ένα γερμανικό μέσο, το Tagesspiegel, την ώρα που οι διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους εταίρους βρίσκονται στο πλέον κρίσιμο σημείο και με το σενάριο της ρήξης να μην απομακρύνεται.
Το άρθρο γνώμης του Αλέξη Τσίπρα δημοσιεύτηκε πριν λίγο και “βαδίζει” στην ρητορική των τελευταίων ημερών, σύμφωνα με την οποία οι δανειστές παρουσιάζονται να μην κάνουν… ούτε βήμα πίσω ώστε να βρεθεί η “χρυσή τομή”.
Αυτό αποδεικνύεται από την πρώτη κιόλας παράγραφο, όπου με το “καλημέρα” ο πρωθυπουργός τονίζει πως σε μία διαπραγμάτευση είναι “θεμιτή η επίμονη αντιπαράθεση επιχειρημάτων… Διαφορετικά, όταν ο διάλογος δεν αποσκοπεί στην αλήθεια, πρέπει να καταφύγει κανείς στις μεθόδους που περιγράφει ο σπουδαίος Γερμανός φιλόσοφος Σοπενάουερ στο «Η Τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο»!“.
Στην συνέχεια ο Αλέξης Τσίπρας κάνει λόγο για αθέμιτη και επιλεκτική χρήση στατιστικών δεικτών “για να παραχθούν αστήρικτες γενικεύσεις που συσκοτίζουν την πραγματικότητα”, ενώ επιχειρεί να αποδομήσει τον… “μύθο” όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, σύμφωνα με τον οποίο “ο Γερμανός φορολογούμενος πληρώνει μισθούς και συντάξεις Ελλήνων”.
Ακόμη γίνεται αναφορά και σύγκριση μεταξύ των ορίων συνταξιοδότησης σε Ελλάδα και Γερμανία αντίστοιχα, λέγοντας πως “συμφωνήσαμε στην άμεση κατάργηση του καθεστώς των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων που αυξάνουν τη μέση ηλικία συνταξιοδότησης και δεσμευτήκαμε να προχωρήσουμε άμεσα στην ενοποίηση των ταμείων, μειώνοντας τα λειτουργικά τους έσοδα και περιορίζοντας τα ειδικά καθεστώτα”.
Ολόκληρο το άρθρο γνώμης του Αλέξη Τσίπρα στο Tagesspiegel
Αναλυτικά όσα είπε ο Αλέξης Τσίπρας:
“Στην εξέλιξη μιας διαπραγμάτευσης είναι θεμιτή η επίμονη αντιπαράθεση επιχειρημάτων, αρκεί να υπάρχει ειλικρίνεια και καλή πίστη μεταξύ των μερών.
Διαφορετικά, όταν ο διάλογος δεν αποσκοπεί στην αλήθεια, πρέπει να καταφύγει κανείς στις μεθόδους που περιγράφει ο σπουδαίος Γερμανός φιλόσοφος Σοπενάουερ στο «Η Τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο»!
“Ο Ντισραέλι έλεγε ότι υπάρχουν τριών ειδών ψεύδη: τα συνήθη, τα καταστρεπτικά και η στατιστική. Ας μην επιτρέψουμε μια ιδεοληπτική χρήση των δεικτών να καταστρέψει την ώριμη συμφωνία που προετοιμάσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα των εντατικών διαβουλεύσεων. Είναι καθήκον όλων μας”
Γιατί είναι αθέμιτο να χρησιμοποιούνται επιλεκτικά στατιστικοί δείκτες, περιβεβλημένοι μάλιστα με το κύρος διακεκριμένων οικονομολόγων όπως ο Olivier Blanchard, για να παραχθούν αστήρικτες γενικεύσεις που συσκοτίζουν την πραγματικότητα.
Με δυό λόγια η σημερινή μου παρέμβαση στη φιλόξενη εφημερίδα σας αποσκοπεί στο να αποκαταστήσει έναν διαδεδομένο μύθο προς τον μέσο Γερμανό φορολογούμενο.
Όσοι του λένε ότι πληρώνει μισθούς και συντάξεις Ελλήνων δεν του λένε την αλήθεια.
Δεν παρεμβαίνω για να αρνηθώ ότι το ασφαλιστικό μας σύστημα έχει πρόβλημα. Αλλά για να επισημάνω που ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα και πως μπορεί να επιλυθεί. Γιατί τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει κύματα περικοπών, χωρίς όμως να αποδώσουν κάτι, παρά μόνο μεγαλύτερη ύφεση που έκανε το πρόβλημα ακόμα μεγαλύτερο.
Πιο συγκεκριμένα, ίσως να ακούγεται εντυπωσιακά μεγάλο ως μέγεθος ότι ποσοστό 75% των πρωτογενών δαπανών πηγαίνει στην πληρωμή μισθών και συντάξεων. Στην πραγματικότητα, όμως, μόλις το 30% αφορά τις συντάξεις και εν πάση περιπτώσει οι μισθοί είναι διαφορετικό πράγμα από τις συντάξεις και η άθροισή τους είναι σοβαρό μεθοδολογικό σφάλμα.
Ειδικά η σύγκριση με την Γερμανία είναι μάλλον παραπειστική καθώς σύμφωνα με τα διαχρονικά στοιχεία των Αgeing Reports (2009, 2015) η συνταξιοδοτική δαπάνη στην Ελλάδα από 11,7% του ΑΕΠ το 2007 (ελάχιστα υψηλότερη από το 10,4% της Γερμανίας) έφτασε στο 16,2% το 2013 (ενώ στη Γερμανία παρέμεινε περίπου σταθερό). Που οφείλεται αυτή η αύξηση; Μήπως στην αύξηση των συνταξιούχων ή στην αύξηση των συντάξεων; Τίποτα από τα δύο, αφού ο αριθμός των συνταξιούχων δεν έχει μεταβληθεί ιδιαίτερα ενώ το ύψος των συντάξεων έχει συρρικνωθεί δραματικά από τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν.
Αρκεί η απλή αριθμητική για να συμπεράνει κανείς ότι η αύξηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης σαν ποσοστό του ΑΕΠ οφείλεται αποκλειστικά στη μείωση του ΑΕΠ (του παρονομαστή) και όχι στην αύξηση της δαπάνης (του αριθμητή). Με άλλα λόγια, το ΑΕΠ μειώθηκε πιο γρήγορα από τις συντάξεις.
Σε ότι αφορά τις ηλικίες συνταξιοδότησης, μήπως στην Ελλάδα οι εργαζόμενοι συνταξιοδοτούνται πολύ νωρίτερα; Η αλήθεια είναι το όριο συνταξιοδότησης στην Ελλάδα είναι στα 67 έτη για άντρες και γυναίκες, δηλαδή δύο χρόνια πάνω από τη Γερμανία.
Η μέση ηλικία αποχώρησης από την αγορά εργασίας των αντρών στην Ελλάδα είναι στα 64,4 χρόνια, δηλαδή 8 μήνες νωρίτερα από τα 65,1 χρόνια της Γερμανίας ενώ οι ελληνίδες γυναίκες αποχωρούν από την εργασία τους στα 64,5 χρόνια, 3,5 περίπου μήνες αργότερα από τις γερμανίδες που αποχωρούν στα 64,2 χρόνια.
Τα παραπάνω δεν τα αναφέρω για να αποφύγω το πρόβλημα ούτε για να αρνηθώ τις στρεβλώσεις και παθογένειες του ασφαλιστικού μας συστήματος αλλά για να αποδείξω ότι το πρόβλημα δεν είναι η υποτιθέμενη γενναιοδωρία του.
Η πιο σημαντική διαταραχή στο σύστημα οφείλεται στα μειωμένα έσοδα που κατέγραψε τα τελευταία χρόνια. Αυτά προέκυψαν τόσο από τις απώλειες περιουσιακών στοιχείων που προκάλεσε το PSI ( κούρεμα των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου που κατείχαν τα Ασφαλιστικά Ταμεία με συνολικό κόστος περίπου 25 δις) όσο όμως -και κυρίως- από την μεγάλη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών που προκάλεσε η εκτίναξη της ανεργίας και η μείωση των μισθών.
Ειδικότερα δε, κατά τη περίοδο 2010- 2014 με σειρά μέτρων αφαιρέθηκαν από το ασφαλιστικό μας σύστημα περί τα 13 δις ευρώ, με αντίστοιχη μείωση συντάξεων και παροχών σε ποσοστό περίπου 50%, γεγονός που έχει εξαντλήσει τα περιθώρια περεταίρω μειώσεων χωρίς να θιγεί ο πυρήνας λειτουργίας του συστήματος.
Εξάλλου πρέπει να καταλάβουμε ότι το σύστημα πιέζεται κυρίως από την πλευρά των εσόδων κι όχι τόσο των δαπανών, όπως συχνά υπονοείται.
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να επισημάνω και ένα επιπλέον στοιχείο που αποτελεί ιδιαιτερότητα της Ελλάδας της κρίσης. Το ασφαλιστικό σύστημα αποτελεί τον θεσμοθετημένο μηχανισμό αλληλεγγύης μεταξύ των γενεών και η βιωσιμότητα του είναι κεντρικό ζήτημα για το σύνολο της κοινωνίας. Παραδοσιακά, αυτή η αλληλεγγύη σημαίνει ότι οι νέοι χρηματοδοτούν με τις εισφορές τους τις συντάξεις των γονιών τους. Όμως, στην Ελλάδα της κρίσης, συχνά βλέπουμε αυτή την αλληλεγγύη αντεστραμμένη αφού οι συντάξεις των γονιών χρηματοδοτούν την επιβίωση των παιδιών τους. Οι συντάξεις της τρίτης ηλικίας είναι το τελευταίο καταφύγιο για ολόκληρες οικογένειες που έχουν ένα ή κανένα πλέον μέλος να εργάζεται σε μια χώρα με ανεργία 25% στο γενικό πληθυσμό και 50% στους νέους.
Μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση δεν μπορούμε να υιοθετούμε μια λογική τυφλών και οριζόντιων περικοπών, όπως μας ζητάνε κάποιοι, που θα προκαλέσουν δραματικές κοινωνικές συνέπειες. Από την άλλη δεν στεκόμαστε καθόλου αδιάφορα μπροστά στην αδύναμη προοπτική του ασφαλιστικού μας συστήματος και είμαστε αποφασισμένοι να εξασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα του.
Η Ελληνική κυβέρνηση κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις για εξορθολογισμό του συστήματος. Συμφωνήσαμε στην άμεση κατάργηση του καθεστώς των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων που αυξάνουν τη μέση ηλικία συνταξιοδότησης και δεσμευτήκαμε να προχωρήσουμε άμεσα στην ενοποίηση των ταμείων, μειώνοντας τα λειτουργικά τους έσοδα και περιορίζοντας τα ειδικά καθεστώτα.
Όπως αναλύσαμε διεξοδικά στις συζητήσεις με τους θεσμούς, αυτές οι μεταρρυθμίσεις λειτουργούν αποφασιστικά υπέρ της βιωσιμότητας του συστήματος. Κι όπως όλες οι μεταρρυθμίσεις, τα αποτελέσματά τους δεν φαίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Όμως η βιωσιμότητα απαιτεί μακροπρόθεσμη οπτική και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με στενά βραχυπρόθεσμα δημοσιονομικά κριτήρια (πχ μείωση δαπάνης κατά 1% του ΑΕΠ το 2016).
Ο Ντισραέλι έλεγε ότι υπάρχουν τριών ειδών ψεύδη: τα συνήθη, τα καταστρεπτικά και η στατιστική. Ας μην επιτρέψουμε μια ιδεοληπτική χρήση των δεικτών να καταστρέψει την ώριμη συμφωνία που προετοιμάσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα των εντατικών διαβουλεύσεων. Είναι καθήκον όλων μας“.
Πηγή: tagesspiegel