Τώρα ,σε άμεσο χρόνο από τι κάμερες ασφαλείας!!!
Γράψε και άλλα Καμπουράκη !!!
Αιχμηρός
‘Θα πάω στο χωριό μου’
Το ακούω όλο και συχνότερα: «Θα πάω στο χωριό μου. Θα βάλω πατάτες, ντομάτες, μαρούλια, κοτόπουλα, κουνέλια. Θα μαζεύω το λάδι μου. Θα ‘χω το κρασί, το τσίπουρο μου. Εκεί τα πράγματα είναι φτηνά. Κι έπειτα τι να κάνω στην Αθήνα χωρίς δουλειά; Εκεί θα επιβιώσω.»
Αμ, δεν θα πας. Κι αν πας, θα φύγεις γρήγορα.Γιατί θα μπεις στο internet στην «καλλιέργεια πατάτας» κι όλα θα μοιάζουν απλά, όμως στην πράξη τίποτα δε θα μπορείς να εφαρμόσεις. Τότε θα πάς στο καφενείο και θα ρωτάς πώς καλλιεργούνται οι πατάτες κι οι θαμώνες θα σε δουλεύουνε. Θα σού εξηγήσουν βέβαια, αλλά θα χασκογελάνε με νόημα. Θα ψάχνεις πατάτες με μπόλικα μάτια για να τις φυτέψεις και δεν θα βρίσκεις. Κι όταν τα καταφέρεις, θα πρέπει να σκάψεις τις αυλακιές στο χωράφι κι είναι μεγάλος ο κόπος της τσάπας σε λασπωμένο έδαφος κι ακόμα μεγαλύτερη η τέχνη της. Γιατί θ’ αγκομαχάς σκυφτός και θα ιδρώνεις κι όταν θα κοιτάς πίσω σου θα βλέπεις ότι τα πόδια σου πατούσαν εκεί που έσκαβες και το τσιμεντοποίησαν πάλι το έδαφος. Κι έτσι τη χαλασμένη αυλακιά πρέπει να την ξαναπάρεις από την αρχή και θα μπαίνουν σβώλοι από βρεγμένο χώμα μέσα στις γαλότσες σου, θα σού λερώνουν τις κάλτσες και θα βλαστημάς. Κι όταν παραχώσεις τους βολβούς στο χωράφι την άνοιξη, θα περιμένεις υπομονετικά (αλλά όχι ξεκούραστα) ως τον Ιούλιο. Θα πηγαίνεις κάθε πρωί στο μποστάνι, θα κοιτάς τις πατατιές που μεγαλώνουν, θα νιώθεις ικανοποίηση αλλά δεν θα είσαι σίγουρος αν προχωράνε καλά ή χάλια. Δεν θα ξέρεις αν χρειάζονται λίπασμα και πόσο, εσύ θα προτιμούσες κοπριά αλλά πού να τη βρεις και πως να τη μεταχειριστείς που είναι ζωική και βρωμάει;
Θα ‘χεις πάρει απόφαση να μην ρίξεις φυτοφάρμακα, αλλά στο καφενείο θα σε αποθαρρύνουν λέγοντας πως αν δεν ραντίσεις δεν θα βγάλεις ούτε μια τηγανιά για το γαμώτο. Μέχρι το Μάη τα φυτά σου θα σκεπάζονται από κάτι άγνωστα ζιζάνια που οι άλλοι ονομάζουν αβρωνιές και χοιρομουρίδες και τα τρώνε τσιγαριαστά ή χτυπητά με αυγά. Από τον Ιούνη το χωράφι θα θέλει συνέχεια πότισμα, όχι με το εύκολο λάστιχο αλλά με το τρεχούμενο νερό στ’ αυλάκι. Θα μπαίνεις στις λάσπες ως στον αστράγαλο κι όλο θα γεμίζει το μποστάνι με γλιστρίδες, αγριόβλητα και στίφνους που πρέπει να ξεριζώνεις, καθότι τα λιπάσματα δεν πάνε μόνο στις πατατιές. Κι όταν φτάσει ντάλα καλοκαίρι, (τότε που παλιότερα έπαιρνες το φέρυ και πήγαινες διακοπές στα μπαράκια των Κυκλάδων), εσύ θα πάρεις πάλι την τσάπα και θα δουλεύεις δέκα μέρες για να βγάλεις τις πατάτες. Προσεκτικά γιατί κάθε στραβή κίνηση τού εργαλείου κόβει τους βολβούς μέσα στη γη και θα πηγαίνει στράφι ο κόπος σου. Κι όταν με το καλό τελειώσεις, θα τις ρίξεις σε τελάρα που θα τα κουβαλάς με τον ώμο ως το σπίτι. Θα κουραστείς αφάνταστα, διότι εκατόν πενήντα κιλά πατάτες είναι πολλά τελάρα και το φορτωμένο πήγαινε-έλα μοιάζει ατέλειωτο. Όταν δεις τον σωρό με τη σοδειά στην αυλή θα ευχαριστηθείς που επιτέλους κατάφερες να βγάλεις τις πατάτες της χρονιάς σου, μα έπειτα θα συνειδητοποιήσεις ότι με 0,60 ευρώ που πουλιούνται στον μανάβη, ο σωρός σου κάνει 90 ευρώ. Και θα βλαστημήσεις πάλι, γιατί δούλεψες πέντε μήνες για 90 ευρώ, ενώ κάποτε στην Αθήνα τα ‘βγαζες για πλάκα σε μισή μέρα αραχτός πίσω από ένα γραφείο.
Θα έχει προηγηθεί και η αποτυχία στα λίγα όψιμα μαρούλια που έβαλες για δοκιμή στα τέλη τού χειμώνα και στα φάγανε οι γυμνοσάλιαγκες μέχρι να πεις κύμινο, θα έχουν αρχίσει να σού τη δίνουν και οι κότες. Καθότι πήρες καμιά εικοσαριά κοτοπουλάκια απ’ τον έμπορα μόλις έφτασες στο χωριό για να έχεις το δικό σου αληθινό κρέας χωρίς ορμόνες, όμως σιγά-σιγά ανακάλυψες ότι πρόκειται για κάτι βρωμοπούλια που τρώνε σαν αφορισμένα, χέζουνε σαν γελάδια, αλλά μεγαλώνουν με το πάσο τους. Κι επειδή είναι μεγάλος κόπος να σκύβεις και να μαζεύεις ένα τσουβάλι ξινίδια κάθε μέρα, αναγκάζεσαι να τα ταϊζεις με καλαμπόκι που είναι πανάκριβο αν το υπολογίσεις με το βάρος κάθε κότας. Κι αν δεν θέλεις να βρωμίσει η περιοχή πρέπει κάθε βδομάδα να φτυαρίζεις τις κουτσουλιές τους και μπήκε μια φορά αλεπού και σού ‘πνιξε πέντε, γεγονός που σ’ ανάγκασε να ξαναφτιάξεις το κοτέτσι απ’ την αρχή χωρίς τσαπατσουλιές. Και για να μην ξαναπλησιάσει το αρπακτικό πήρες σκύλο, τον οποίον έδεσες στον κορμό τού δέντρου εκεί δίπλα να γαυγίζει κι ας ήσουν (ως Αθηναίος) κάθετα αντίθετος σε τέτοιες βάναυσες πρακτικές. Και τώρα ψάχνεις καμιά γειτόνισσα να σου τα σφάξει, να στα ξεπουπουλιάσει και να τα καθαρίσει απ’ τα άντερα, διότι εσύ αδύνατο να το κάνεις.
Και κάθε βράδυ θα πηγαίνεις στο μοναδικό καφενείο τού χωριού, μόνο που θ’ ανακαλύψεις ότι οι περισσότεροι απ’ τους θαμώνες δεν είναι κάποιοι φιλοσοφημένοι γέροντες με λευκά μαλλιά και σοφές κουβέντες, αλλά κάτι στενοκέφαλοι μπεκρούλιακες με κιτρινισμένα δάκτυλα που λένε όλο τις ίδιες ιστορίες και τσακώνονται συνέχεια μ’ αυτούς που έχουν χωράφι σύνορο. Και πάλι θα βλαστημήσεις από μέσα σου. Διότι απ’ έξω θα έχει μπόλικο πολυδιαφημισμένο οξυγόνο της εξοχής, αλλά μέσα στο καφενείο θα ‘χει πολλή τσιγαρίλα και κάπνα απ’ τα μπουριά της σόμπας κι έναν αέρα εγκατάλειψης που φτάνει βαθιά μέσα στο πνευμόνι σου. Και εκεί θ’ ανακαλύψεις πάλι ότι στις φρικτές μέρες μας, που σιγά-σιγά μετατρεπόμαστε σε άνεργους μετανάστες, το «Δόξα-σοι-ο-Θεός-είμαστε-καλά» είναι το ίδιο δύσκολο και στη παγερή Αθήνα και στο μίζερο χωριό σου. Κι ακόμα χειρότερα, ότι ενώ οι άλλοι γύρω σου (εν τη αφελεία τους) ακόμα θα ελπίζουν στην εμφάνιση κάποιου προφήτη, εσύ δεν θα μπορείς. Ότι τους δικούς σου προφήτες τους σκότωσες τότε που περιδιάβαινες στη Βουκουρεστίου με έπαρση και μπαινόβγαινες στα μαγαζιά με τις λαμπερές βιτρίνες…
Θα ‘χεις πάρει απόφαση να μην ρίξεις φυτοφάρμακα, αλλά στο καφενείο θα σε αποθαρρύνουν λέγοντας πως αν δεν ραντίσεις δεν θα βγάλεις ούτε μια τηγανιά για το γαμώτο. Μέχρι το Μάη τα φυτά σου θα σκεπάζονται από κάτι άγνωστα ζιζάνια που οι άλλοι ονομάζουν αβρωνιές και χοιρομουρίδες και τα τρώνε τσιγαριαστά ή χτυπητά με αυγά. Από τον Ιούνη το χωράφι θα θέλει συνέχεια πότισμα, όχι με το εύκολο λάστιχο αλλά με το τρεχούμενο νερό στ’ αυλάκι. Θα μπαίνεις στις λάσπες ως στον αστράγαλο κι όλο θα γεμίζει το μποστάνι με γλιστρίδες, αγριόβλητα και στίφνους που πρέπει να ξεριζώνεις, καθότι τα λιπάσματα δεν πάνε μόνο στις πατατιές. Κι όταν φτάσει ντάλα καλοκαίρι, (τότε που παλιότερα έπαιρνες το φέρυ και πήγαινες διακοπές στα μπαράκια των Κυκλάδων), εσύ θα πάρεις πάλι την τσάπα και θα δουλεύεις δέκα μέρες για να βγάλεις τις πατάτες. Προσεκτικά γιατί κάθε στραβή κίνηση τού εργαλείου κόβει τους βολβούς μέσα στη γη και θα πηγαίνει στράφι ο κόπος σου. Κι όταν με το καλό τελειώσεις, θα τις ρίξεις σε τελάρα που θα τα κουβαλάς με τον ώμο ως το σπίτι. Θα κουραστείς αφάνταστα, διότι εκατόν πενήντα κιλά πατάτες είναι πολλά τελάρα και το φορτωμένο πήγαινε-έλα μοιάζει ατέλειωτο. Όταν δεις τον σωρό με τη σοδειά στην αυλή θα ευχαριστηθείς που επιτέλους κατάφερες να βγάλεις τις πατάτες της χρονιάς σου, μα έπειτα θα συνειδητοποιήσεις ότι με 0,60 ευρώ που πουλιούνται στον μανάβη, ο σωρός σου κάνει 90 ευρώ. Και θα βλαστημήσεις πάλι, γιατί δούλεψες πέντε μήνες για 90 ευρώ, ενώ κάποτε στην Αθήνα τα ‘βγαζες για πλάκα σε μισή μέρα αραχτός πίσω από ένα γραφείο.Θα έχει προηγηθεί και η αποτυχία στα λίγα όψιμα μαρούλια που έβαλες για δοκιμή στα τέλη τού χειμώνα και στα φάγανε οι γυμνοσάλιαγκες μέχρι να πεις κύμινο, θα έχουν αρχίσει να σού τη δίνουν και οι κότες. Καθότι πήρες καμιά εικοσαριά κοτοπουλάκια απ’ τον έμπορα μόλις έφτασες στο χωριό για να έχεις το δικό σου αληθινό κρέας χωρίς ορμόνες, όμως σιγά-σιγά ανακάλυψες ότι πρόκειται για κάτι βρωμοπούλια που τρώνε σαν αφορισμένα, χέζουνε σαν γελάδια, αλλά μεγαλώνουν με το πάσο τους. Κι επειδή είναι μεγάλος κόπος να σκύβεις και να μαζεύεις ένα τσουβάλι ξινίδια κάθε μέρα, αναγκάζεσαι να τα ταϊζεις με καλαμπόκι που είναι πανάκριβο αν το υπολογίσεις με το βάρος κάθε κότας. Κι αν δεν θέλεις να βρωμίσει η περιοχή πρέπει κάθε βδομάδα να φτυαρίζεις τις κουτσουλιές τους και μπήκε μια φορά αλεπού και σού ‘πνιξε πέντε, γεγονός που σ’ ανάγκασε να ξαναφτιάξεις το κοτέτσι απ’ την αρχή χωρίς τσαπατσουλιές. Και για να μην ξαναπλησιάσει το αρπακτικό πήρες σκύλο, τον οποίον έδεσες στον κορμό τού δέντρου εκεί δίπλα να γαυγίζει κι ας ήσουν (ως Αθηναίος) κάθετα αντίθετος σε τέτοιες βάναυσες πρακτικές. Και τώρα ψάχνεις καμιά γειτόνισσα να σου τα σφάξει, να στα ξεπουπουλιάσει και να τα καθαρίσει απ’ τα άντερα, διότι εσύ αδύνατο να το κάνεις.Και κάθε βράδυ θα πηγαίνεις στο μοναδικό καφενείο τού χωριού, μόνο που θ’ ανακαλύψεις ότι οι περισσότεροι απ’ τους θαμώνες δεν είναι κάποιοι φιλοσοφημένοι γέροντες με λευκά μαλλιά και σοφές κουβέντες, αλλά κάτι στενοκέφαλοι μπεκρούλιακες με κιτρινισμένα δάκτυλα που λένε όλο τις ίδιες ιστορίες και τσακώνονται συνέχεια μ’ αυτούς που έχουν χωράφι σύνορο. Και πάλι θα βλαστημήσεις από μέσα σου. Διότι απ’ έξω θα έχει μπόλικο πολυδιαφημισμένο οξυγόνο της εξοχής, αλλά μέσα στο καφενείο θα ‘χει πολλή τσιγαρίλα και κάπνα απ’ τα μπουριά της σόμπας κι έναν αέρα εγκατάλειψης που φτάνει βαθιά μέσα στο πνευμόνι σου. Και εκεί θ’ ανακαλύψεις πάλι ότι στις φρικτές μέρες μας, που σιγά-σιγά μετατρεπόμαστε σε άνεργους μετανάστες, το «Δόξα-σοι-ο-Θεός-είμαστε-καλά» είναι το ίδιο δύσκολο και στη παγερή Αθήνα και στο μίζερο χωριό σου. Κι ακόμα χειρότερα, ότι ενώ οι άλλοι γύρω σου (εν τη αφελεία τους) ακόμα θα ελπίζουν στην εμφάνιση κάποιου προφήτη, εσύ δεν θα μπορείς. Ότι τους δικούς σου προφήτες τους σκότωσες τότε που περιδιάβαινες στη Βουκουρεστίου με έπαρση και μπαινόβγαινες στα μαγαζιά με τις λαμπερές βιτρίνες…του Δ. ΚαμπουράκηΠηγή: protagon.gr
Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Πόσοι Έλληνες γνωρίζουν ότι,
5
γραμμάρια σπόρος υβριδίου τομάτας (δηλαδή 1000 σπόροι) κοστίζει περί τα
260 Ευρώ. Το 1 κιλό δηλαδή στοιχίζει 52.000 Ευρώ την ίδια στιγμή που
ένα κιλό χρυσού 24k σήμερα αξίζει 31.800 Ευρώ. Μια μέση θερμοκηπιακή
μονάδα στην Κρήτη έκτασης 10 στρεμμάτων χρειάζεται τον χρόνο 40.000 +
4.000 (οι απώλειες) για σπόρους. Δηλαδή 11.440 Ευρώ.
γραμμάρια σπόρος υβριδίου τομάτας (δηλαδή 1000 σπόροι) κοστίζει περί τα
260 Ευρώ. Το 1 κιλό δηλαδή στοιχίζει 52.000 Ευρώ την ίδια στιγμή που
ένα κιλό χρυσού 24k σήμερα αξίζει 31.800 Ευρώ. Μια μέση θερμοκηπιακή
μονάδα στην Κρήτη έκτασης 10 στρεμμάτων χρειάζεται τον χρόνο 40.000 +
4.000 (οι απώλειες) για σπόρους. Δηλαδή 11.440 Ευρώ.
-Πόσοι από αυτούς τους σπόρους παράγονται στην Ελλάδα;
-Μηδέν!
-Όλοι σχεδόν εισάγονται!
-Μήπως πρέπει να το ξανασκεφτούμε;
Διαβάστε το παρακάτω κείμενο για δείτε τους μύθους που έχουμε καλλιεργήσει για την περίφημη πρωτογενή παραγωγή και μάλιστα τους μύθους αυτούς ,τους ενισχύουν και άνθρωποι που κατέχουν και υπεύθυνες θέσεις….
Αιχμηρός
Για ποια ελληνική αγροτική παραγωγή μιλάμε;
Μιλάμε πολλές φορές υπερηφάνως για την πρωτογενή παραγωγή στην Ελλάδα αγνοώντας τα βασικά τα οποία οι επαγγελματίες της γης ξέρουν καλύτερα απ΄ τον καθένα. Οι περισσότεροι που δεν ανήκουν στον αγροτικό χώρο έχουν μια βαθιά άγνοια των σύγχρονων δεδομένων συνοψίζοντας τις όποιες γνώσεις τους στο δίπτυχο “επιδοτήσεις” και “παραδοσιακοί καλλιεργητές”.
Δεν είναι όμως έτσι.
Πόσοι γνωρίζουν για παράδειγμα την τιμή ενός φακέλου 1000 σπόρων τομάτας οι οποίες προορίζονται για την παραγωγή μισού στρέμματος θερμοκηπίου κατά τη διάρκεια μιας καλλιεργητικής περιόδου;
Ας δεχτούμε ως δεδομένο πως εδώ και χρόνια έχουμε ξεφύγει από την παραδοσιακή μορφή καλλιέργειας και όπως και οι άλλοι συνάδερφοι μας στο εξωτερικό έχουμε εισέλθει σε μια νέα αγροτική εποχή.
Για να καταφέρει ο σύγχρονος αγρότης παγκοσμίως να παράγει, πρέπει να κάνει χρήση πολλών υπηρεσιών και εφοδίων τα οποία στο παρελθόν φάνταζαν μη απαραίτητα και τα οποία συνδιαμορφώνουν το τελικό κόστος των προϊόντων.
Από τα “αγροεφόδια” αυτά εξαρτόμαστε όλοι οι παραγωγοί. Δεν είναι δυνατόν να παράξεις χωρίς σπόρους για παράδειγμα ή χωρίς καύσιμα. Είναι αδύνατον να καλλιεργήσεις χωρίς τρακτέρ ή χωρίς ανταλλακτικά γι΄ αυτό.
Ας κάνουμε λοιπόν πρόχειρη παράθεση των σύγχρονων βασικών συντελεστών παραγωγής, για τα οποία ελάχιστοι μιλούν και ακόμη λιγότεροι κατέχουν, αναφέροντας κατά περίπτωση και τις Χώρες από τις οποίες κατά κύριο λόγο τα προμηθευόμαστε, για να ξέρουμε στην δική μας περίπτωση που περίπου βρισκόμαστε.
– Σπόροι – εισαγόμενοι σχεδόν στο σύνολο τους… (Ολλανδία, ΗΠΑ, Ιαπωνία, Ισραήλ, Ιταλία, Γαλλία)
– Φυτοχώματα – εισαγόμενα (Λιθουανία, Γερμανία, Ολλανδία, Φινλανδία)
– Αγροτικά μηχανήματα και παρελκόμενα – εισαγωγής (Ιταλία, Γερμανία, Ολλανδία, ΗΠΑ)
– Αυτοματισμοί και συστήματα ελέγχου περιβάλλοντος – εισαγωγής (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία)
– Υδροπονικός εξοπλισμός – εισαγωγής (Ολλανδία)
– Αντλητικά συγκροτήματα – εισαγωγής (Γερμανία, Ιταλία, Δανία)
– Επαγγελματικά οχήματα και άλλα μέσα μεταφοράς – εισαγόμενα (Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία)
– Λιπάσματα – εισαγωγής (Γερμανία, Ισραήλ, Ιταλία, ΗΠΑ)
– Φυτοπροστατευτικά προϊόντα – εισαγωγής (Γερμανία, ΗΠΑ)
– Τεχνικός εξοπλισμός όπως εργαλεία κα. στο σύνολο τους εισαγωγής (Ιαπωνία, ΗΠΑ, Γερμανία)
– Θερμοκήπια κατά ένα μεγάλο μέρος εισαγωγής (Ολλανδία, Ισραήλ, Γαλλία, Ιταλία)
– Δίχτυα σκίασης εισαγωγής (Ιταλία, Ισραήλ)
– Υλικά συσκευασίας κατά ένα μεγάλο μέρος εισαγόμενα από διάφορες Χώρες
– Αρδευτικός εξοπλισμός ευτυχώς κατά ένα μεγάλο μέρος Ελληνικός
– Καύσιμα, λιπαντικά και άλλα αναλώσιμα – εισαγωγής
– Ζυγοί, εκτυπωτικά μηχανήματα, συσκευαστήρια, ψυγεία ως επι το πλείστον εισαγωγής από διάφορες Χώρες
– Ζωοτροφές οι περισσότερες από άλλες Χώρες εκτός Ελλάδος
– Αμελκτικός εξοπλισμός εισαγωγής (Ιταλία, Ολλανδία, Γαλλία)
– Ζωικό κεφάλαιο αναπαραγωγής σχεδόν στο σύνολό του εισαγόμενο. (Ιταλία, Ολλανδία, Γαλλία, Ισπανία)
– Μηχανολογικός εξοπλισμός παστερίωσης, τυροκομίας και επεξεργασίας γάλακτος εισαγόμενος από διάφορες Χώρες
– Εξοπλισμός ελαιοτριβείων (Ιταλία)
– Ηλεκτρικό ρεύμα ως επί το πλείστον εγχώριο
– Μισθωτή εργασία κατά αποκλειστικότητα σχεδόν από μετανάστες. (Αλβανία, Πακιστάν, Ινδία, Βουλγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, Αίγυπτος, Ιράκ)
Για κάθε ευρώ που λαμβάνουν από την πώληση των προϊόντων τους οι Έλληνες παραγωγοί τα 90 και πλέον ευρωλεπτά είναι δεδομένο πως φεύγουν εκτός Ελλάδος.
Είναι κάτι παραπάνω από εύλογο να συμπεράνει κανείς πως σχεδόν οι μόνοι σοβαροί συντελεστές εγχώριας παραγωγής είναι τελικά οι ίδιοι οι αγρότες, η γη, το νερό, η ατμόσφαιρα και ο ήλιος. Αυτά όμως τα διαθέτουν οι πάντες.
Αρκούν αυτά για να μας κάνουν ανταγωνιστικούς ή έστω υπολογίσιμους; Μας δίνουν αυτά που έχουμε έστω και ένα μικρό προβάδισμα εξασφαλίζοντας έστω και μια μικρή προοπτική για το μέλλον;
Πιθανόν να φτάσει κανείς στο συμπέρασμα πως είμαστε χαμένοι από χέρι…
Όλη η αγορά των προμηθειών έχει ήδη καταληφθεί από δυνατούς παγκόσμιους παίκτες. Σε μεγάλο βαθμό θα έχει δίκιο.
Άρα δεν υπάρχει καμία προοπτική;
Θα επιχειρήσω να δώσω μια απάντηση/παράδειγμα προς μίμηση. Η περίπτωση ανάπτυξης που ταιριάζει περισσότερο στην θέση μας είναι αυτή του Ισραήλ. Πριν το 1960 το Ισραήλ “παρήγαγε” μόνο πέτρες και άμμο. Το νερό τους μετά βίας έφτανε για να πιούν οι άνθρωποι, ενώ για τις καλλιέργειες δεν επαρκούσε ούτε κατά διάνοια. Ήλιος καυτός σχεδόν όλο τον χρόνο και καλλιεργήσιμες εκτάσεις άνευ αξίας αναφοράς.
Σήμερα καταφέρνουν να παράγουν στην άμμο κάτω από υπερσύγχρονα θερμοκήπια και ειδικά δίχτυα σκίασης τα οποία κρατούν τα παθογόνα έντομα μακριά από την καλλιέργεια, αφήνοντας μόνο μέρος της ηλιακής ακτινοβολίας να εισέλθει! Παράγουν τα πάντα. Από πιπεριές μέχρι ρόδια και… σουλτανίνα. Το νερό τους προέρχεται από την θάλασσα μέσω επεξεργασίας μονάδων αφαλάτωσης.
Η έμφαση όμως δεν δίνεται μόνο στην παραγωγή βρώσιμων ειδών. Τα λεφτά και το μέλλον βρίσκονται στα αγροεφόδια και εκεί έχουν επικεντρώσει τις προσπάθειες τους. Μιας και στους Έλληνες δεν αρέσει να σκάβουν, μήπως πρέπει να παραδειγματιστούμε;
5 γραμμάρια σπόρος υβριδίου τομάτας (δηλαδή 1000 σπόροι) κοστίζει περί τα 260 Ευρώ. Το 1 κιλό δηλαδή στοιχίζει 52.000 Ευρώ την ίδια στιγμή που ένα κιλό χρυσού 24k σήμερα αξίζει 31.800 Ευρώ. Μια μέση θερμοκηπιακή μονάδα στην Κρήτη έκτασης 10 στρεμμάτων χρειάζεται τον χρόνο 40.000 + 4.000 (οι απώλειες) για σπόρους. Δηλαδή 11.440 Ευρώ.
-Πόσοι από αυτούς τους σπόρους παράγονται στην Ελλάδα;
-Μηδέν!
-Όλοι σχεδόν εισάγονται!
-Μήπως πρέπει να το ξανασκεφτούμε;
Το Ισραήλ είναι μια από τις λίγες ηγέτιδες δυνάμεις στην ταχέως εξελισσόμενη και πολλά υποσχόμενη αγορά της σποροπαραγωγής υβριδίων τα οποία χρησιμοποιούν εκατομμύρια αγρότες σε όλο τον κόσμο. Είναι κορυφαίοι στην τεχνολογία διαχείρισης υδάτινων πόρων και αφαλάτωσης. Είναι ανερχόμενη δύναμη στην παραγωγή εξειδικευμένων λιπασμάτων, ωφέλιμων εντόμων που χρησιμοποιούνται στην βιολογική γεωργία, στα σύγχρονα θερμοκήπια, στα διχτυοκήπια, στις τεχνολογίες ελέγχου περιβάλλοντος κτλ.
Το μέλλον είναι στην παραγωγή προϊόντων έντασης τεχνολογίας και όχι στην κατ΄ αποκλειστικότητα βασική πρωτογενή παραγωγή.
- Μπορούμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους έστω και στο ελάχιστο ή θα συνεχίσουμε το δικό μας αντιπαράδειγμα;
- Έχει μέλλον η παραγωγή χιλιάδων τόνων σκληρού σίτου;
- Μπορούμε να μάθουμε από τους επιτυχημένους του σήμερα οι οποίοι ούτε καν υπήρχαν πριν μερικά χρόνια;
Τα ερώτημα αφορούν και τους Έλληνες καλλιεργητές, αλλά κυρίως την πολιτική τάξη.
Προέχει όμως η πρακτική αποτίμηση της θέσης που βρισκόμαστε χωρίς ξεσπάσματα φαντασιοπληξίας και ανύπαρκτου μεγαλείου.
Υ.Γ Αφήνω επίτηδες εκτός αναφοράς τις επιδοτήσεις από την ΕΕ τις οποίες λαμβάνει μεγάλο μέρος των παραγωγών, (όχι όλοι έτσι όπως νομίζουν οι περισσότεροι) καθότι δεν υπολογίζονται ως συντελεστής παραγωγής, αλλά ως επίδομα προοριζόμενο να τους κρατήσει σε αυτή την δύσκολη εργασία.
Νάσος Χρυσίνας – επιχειρηματίας – αγρότης – [email protected]
Πηγή: capital
Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Πάτρα 1972 vise versa 2015
ΡΙΖΟΣ η πρώτη μπουγάτσα στα βόρεια
Καλημέρα Έλληνες
Οταν οι νέοι αλλάζουν τον κόσμο
Στην Ελλάδα η γενιά μεταξύ 20-30 θεωρείται άγουρη, μπερδεμένη, ανώριμη, αλλά στο παρελθόν οι περιπτώσεις που οι 20άρηδες έχουν αλλάξει τον κόσμο είναι πολλές.
Ραμσής Β’
Ο δυνάστης της ΑιγύπτουΛέγεται ότι χρίστηκε αντιβασιλέας σε ηλικία 14 ετών, αλλά οι πληροφορίες για το πότε ακριβώς ο φαραώ Ραμσής Β΄ (1303-1213 π.Χ.) απέκτησε την εξουσία διίστανται. Οπωσδήποτε, μεταξύ 18 και 24 ετών ο ισχυρότερος μονάρχης της αρχαίας Αιγύπτου εγκαινίασε την τελευταία περίοδο ακμής της, γνωστή ως Νέο Βασίλειο. Η νίκη του στη μάχη του Καντές (1274 π.Χ.) εκμηδένισε μια ολόκληρη αυτοκρατορία, αυτή των Χετταίων, προτού ο ίδιος κλείσει τα 30, και ήρθε ως ουσιαστική αφετηρία μιας μακράς βασιλείας 66 ετών, δείγμα της οποίας αποτελούν ως σήμερα τα κολοσσιαία μνημεία του, με πιο χαρακτηριστικά εκείνα του Αμπού Σίμπελ.
Μέγας Αλέξανδρος
Εφηβος στρατηλάτης Σε μια εποχή που το προσδόκιμο ζωής εγγίζει τα 80 έτη και η παραγωγική ηλικία του πληθυσμού έχει αυξηθεί δραματικά, δικαιούμαστε να ξεχνάμε ότι το παρελθόν ήταν μια κοινωνία νέων. Από την άποψη αυτή η ανάρρηση του 20χρονου Αλεξάνδρου Γ΄ της Μακεδονίας (356-323 π.Χ.) στον θρόνο του δολοφονηθέντος πατέρα του, Φιλίππου Β΄, το 336 π.Χ., δεν αποτελούσε αξιοσημείωτο γεγονός. Η διάκριση του Αλεξάνδρου προκύπτει από τον δυσεύρετο συνδυασμό νεανικής ορμής, οργανωτικών ικανοτήτων, στρατηγικού νου και πολιτικής δεξιοτεχνίας που απαιτούνται για να κερδηθεί η προσωνυμία «Μέγας». Χρειάστηκαν μόλις τρία χρόνια εφαρμογής τους στο πεδίο της μάχης, από την έναρξη της περσικής εκστρατείας (334 π.Χ.) ως τη μάχη στα Γαυγάμηλα (331 π.Χ.), έως ότου, σε ηλικία μόλις 23 ετών, γίνει κύριος του μεγαλύτερου μέρους του τότε γνωστού κόσμου.Κάρολος Ε’Ο (σχεδόν) παγκόσμιος ηγεμόναςΤο κληρονομικό δίκαιο του θεσμού της μοναρχίας έθεσε πλήθος ευρωπαίων πριγκίπων στη θέση του (διεστραμμένου) νεαρού βασιλιά Τζόφρεϊ του τηλεοπτικού «Game of Thrones» – κατ’ όνομα ηγεμόνες πλήρους ανωριμότητας. Κληρονόμος των οίκων της Βουργουνδίας, των Αψβούργων, της Καστίλης και της Αραγωνίας, ο Κάρολος Ε΄(1500-1558) υπήρξε η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Ως το 1519 είχαν περιέλθει στα χέρια του τα στέμματα της Ισπανίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ πολύ σύντομα θα προστίθεντο σε αυτά οι ισπανικές κτήσεις στον Νέο Κόσμο, με αποτέλεσμα να ασκεί εξουσία σε μια έκταση 4 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ικανός πολιτικός νους, ο Κάρολος ενεπλάκη στην τεράστια κρίση της Μεταρρύθμισης, επέβλεψε την κατάκτηση του Μεξικού και του Περού από τους «κονκισταδόρες» και κατήγαγε αποφασιστικές νίκες κατά της Γαλλίας προτού κλείσει τα 30 του. Στο απόγειο της ισχύος του υπήρξε ό,τι κοντινότερο σε παγκόσμιο ηγεμόνα γνώρισε ο σύγχρονος κόσμος.Ουίλιαμ ΠιτΠολιτικός νεοσσός«Ενα βασίλειο στα χέρια ενός σχολιαρόπαιδου» ήταν ο δημοφιλής αφορισμός που συνόδευσε την άνοδο του Ουίλιαμ Πιτ του Νεότερου (1759-1806) στην πρωθυπουργία της Μεγάλης Βρετανίας στις 19 Δεκεμβρίου 1783. Σε ηλικία 24 ετών, ήταν τότε – όπως και σήμερα – ο νεότερος δημόσιος άνδρας που βρέθηκε ποτέ στο εν λόγω αξίωμα. Γιος ισχυρού πολιτικού, ο οποίος είχε διατελέσει επίσης πρωθυπουργός, ο Πιτ επωφελήθηκε από τον έμφυτο δυναμισμό, τον μεταρρυθμιστικό του ζήλο, τη ρητορική του δεινότητα και τις έκτακτες περιστάσεις. Η Αμερικανική Επανάσταση είχε δυσφημίσει τους καθ’ όλα αξιοσέβαστους πολιτικούς του αντιπάλους, ενώ ταυτόχρονα ο βασιλιάς Γεώργιος Γ΄ έτρεφε έντονη αντιπάθεια εναντίον τους. Θεωρητικά προσωρινή λύση, η κυβέρνησή του έμεινε στην εξουσία για 18 χρόνια, αναδεικνύοντας τον Πιτ στιβαρό πολέμιο της Γαλλικής Επανάστασης, τον αντίκτυπο της οποίας κλήθηκε να διαχειριστεί σε ηλικία 30 ετών.Μιχαήλ ΑγγελοςΑναγεννησιακός άνθρωποςΜεταξύ των διακεκριμένων ονομάτων της Αναγέννησης ο Μιχαήλ Αγγελος Μπουοναρότι (1475-1564) δεν ήταν μόνο καθολικά αποδεκτός στην εποχή του ως ο κορυφαίος καλλιτέχνης. Ανήκε επίσης στη χορεία εκείνων που χάρη στις απαράμιλλες ικανότητές τους κατόρθωσαν να ξεφύγουν νωρίς από τον κύκλο των συντεχνιών που επέβαλε θεσμικά τη μαθητεία ενός νέου σε ένα εργαστήρι και τη σταδιακή του απαγκίστρωση από τον όμιλο του δασκάλου. Τεκμήριο του μεγέθους του αποτελεί το γεγονός ότι σε πλήρη αναντιστοιχία με τα ήθη του καιρού πληρωνόταν από τον δάσκαλό του, Ντομένικο Γκιρλαντάιο, ως κανονικός καλλιτέχνης σε ηλικία 13 ετών. Διόλου παράξενο που από τα 23 ως τα 30 του δημιούργησε ορισμένα από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα της παγκόσμιας τέχνης (τα αγάλματα της Πιετά και του Δαβίδ), ενώ ήδη είχε αρχίσει να εργάζεται στο αριστούργημά του – την οροφή της Καπέλα Σιστίνα στο Βατικανό.
Πικάσο, 1904
Πάμπλο ΠικάσοΤο πρόσωπο του μοντερνισμούΗ παραγωγικότητα και η επινοητικότητα του οράματος του Πάμπλο Πικάσο (1881-1973) γίνεται εύκολα αντιληπτή αν παρατηρήσει κανείς στην εργογραφία του ότι στα 26 του χρόνια είχε ήδη αφήσει πίσω του δύο διακριτές στιγμές ύφους και πειραματισμού. Οταν το 1907 ζωγράφιζε ένα έργο-σταθμό στην Ιστορία της τέχνης, τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν», ο Πικάσο είχε προσπεράσει τη «Γαλάζια» και τη «Ροζ» περίοδο ενσωματώνοντας στο στυλ του στοιχεία αφρικανικής τεχνοτροπίας. Μόλις δύο χρόνια αργότερα θα ερχόταν η ώρα της μείζονος στροφής στη ριζοσπαστική προσέγγιση του κυβισμού. Τhe BeatlesΑρχετυπικά είδωλα
Η χρονολογία γέννησης του σύγχρονου ροκ ως είδους βρίσκεται πιθανότατα στη δεκαετία του ’50, κάπου μεταξύ του «Rock Αround the Clock» του Μπιλ Χάλεϊ και των πρώτων σινγκλ του Ελβις Πρίσλεϊ. Αν, όμως, αναζητεί κανείς τις ρίζες του ως πολιτισμικού φαινομένου, την έξοδο της μουσικής στην κοινωνία και στα μέσα ενημέρωσης, τη μαζική λατρεία των οπαδών και την ειδωλοποίηση των δημιουργών, θα πρέπει να απευθυνθεί στους Beatles. Με την ανεπανάληπτη φρενίτιδα που χαρακτήρισε τις περιοδείες τους σε Βρετανία και Ηνωμένες Πολιτείες την περίοδο 1963-1964, στα 24 χρόνια του ο Τζον Λένον (1940-1980) κόμισε στην αγγλική γλώσσα μια καινούργια λέξη («Beatlemania») και έγινε, από κοινού με τον Πολ Μακ Κάρτνεϊ, το πρότυπο κάθε επίδοξου ροκστάρ.Μαρκ Ζούκερμπεργκ21st Century BoyΚαινοτόμος επιχειρηματίας και δισεκατομμυριούχος σε ηλικία 23 ετών, ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ (1984-) έχει βρει εκατομμύρια μιμητές σε κοιτώνες πανεπιστημίων ανά τον κόσμο οι οποίοι ξημεροβραδιάζονται φτιάχνοντας apps προκειμένου να κλωνοποιήσουν την επιτυχία του Facebook και να γίνουν πλούσιοι και διάσημοι εν μιά νυκτί. Ωστόσο, δημιουργώντας το αρχετυπικό κοινωνικό δίκτυο στο Χάρβαρντ πριν από ακριβώς δέκα χρόνια, τον Φεβρουάριο του 2004, ο Ζούκερμπεργκ απολάμβανε τα πλεονεκτήματα ενός παρθένου τοπίου και μεγάλης δόσης τύχης. Οντας πρώτος στο «Μπιγκ Μπανγκ» των social media, πιστώνεται (κυριολεκτικά και μεταφορικά) το όραμα του πρωτοπόρου – αν το 2017 έχει χάσει το 80% των 1,2 δισ. χρηστών του, όπως σημείωνε πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Πρίνστον, μπορεί και να μην του καεί καρφί.Καρλ ΜαρξΝεανικό μανιφέστοΗ παραδοσιακή απεικόνιση του Καρλ Μαρξ (1818-1883) είναι αυτή ενός σεβάσμιου μεσήλικου με πυκνή γενειάδα και ατίθασα μαλλιά. Εικόνισμα των απανταχού σοσιαλιστών εδώ και 150 χρόνια, ταιριάζει πολύ περισσότερο στον συγγραφέα του ογκώδους, αναλυτικού και εν πολλοίς δυσνόητου για τον μέσο αναγνώστη επιτεύγματος που αποτελεί το «Κεφάλαιο» παρά στο πρόσωπο του νέου, ορμητικού δημοσιογράφου και αγένειου επαναστάτη που μαζί με τον Φρίντριχ Ενγκελς προσυπέγραφε το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» τον Φεβρουάριο του 1848. Το εμβληματικότερο ίσως πολιτικό κείμενο της σύγχρονης εποχής δεν υπήρξε προϊόν της αργής πολιτικής τριβής ενός γηραιού αμφισβητία του στάτους κβο, αλλά της ιδεολογικής έκρηξης ενός 30χρονου ριζοσπάστη.Γκάρι ΚασπάροβΣκακιστικός νουςΜια φορά κι έναν καιρό, την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, όταν τα πράγματα ήταν πιο απλά και πιο περίπλοκα ταυτόχρονα, ακόμη και μια παρτίδα σκάκι είχε πολιτικές προεκτάσεις. Οταν ο Γκάρι Κασπάροβ (1963-) αντιμετώπιζε τον Ανατόλι Καρπόβ σε μια επική ημιτελή μονομαχία 48 παρτίδων το 1984 και σε τρεις λυσσώδεις επαναληπτικές αναμετρήσεις την περίοδο 1985-1987, κατέληξε να συμβολίζει την περεστρόικα του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ έναντι των συντηρητικών με τους οποίους ταυτιζόταν από τον διεθνή Τύπο ο αντίπαλός του. Σε ένα άθλημα που φημίζεται για την πρώιμη ανάπτυξη των παικτών του, ο αρμένιος πρωταθλητής ήταν το κατεξοχήν παιδί-θαύμα, κερδίζοντας το 1985 τον παγκόσμιο τίτλο στα 22 του, ρεκόρ που παραμένει ακατάρριπτο.
Νάντια ΚομανέτσιΕνόργανη τελειότηταΤο σύμπαν της ενόργανης γυμναστικής απαρτίζεται αποκλειστικά από έφηβους αστέρες. Με το δεδομένο αυτό, ο θρίαμβος της Νάντιας Κομανέτσι (1961-) στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ (3 χρυσά, ένα αργυρό, ένα χάλκινο μετάλλιο) σε ηλικία 14 ετών αποκτά ένα στοιχείο πεζότητας. Ωστόσο, η ρουμάνα πρωταθλήτρια ήταν η πρώτη που κατόρθωσε να βαθμολογηθεί με 10.00 από τους κριτές στην 80χρονη ως τότε Ιστορία του θεσμού, διαψεύδοντας τόσο τους διοργανωτές όσο και την προμηθεύτρια του πίνακα αποτελεσμάτων, Omega, οι οποίοι είχαν συμφωνήσει ότι η απεικόνιση τριών στοιχείων ήταν αρκετή καθώς κανείς δεν θα άγγιζε το τέλειο.Μπιλ ΓκέιτςMr. MicrosoftΣήμερα ο Μπιλ Γκέιτς (1955-) φιγουράρει στην κορυφή της λίστας των πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου χάρη στα 72,7 δισ. δολάρια της περιουσίας του, σύμφωνα με την κατάταξη του δικτυακού τόπου Bloomberg. Το μακρινό 1975, όμως, ήταν ένας φανατικός των αλγόριθμων και επίδοξος επιχειρηματίας που μόλις είχε εγκαταλείψει τις σπουδές του στο Χάρβαρντ προκειμένου να κατακτήσει την επικράτεια των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ο 20χρονος Γκέιτς ίδρυσε μαζί με τον Πολ Αλεν τη Micro-Soft στις 4 Απριλίου 1975. Δέκα χρόνια αργότερα, η δημόσια προσφορά των μετοχών της Microsoft θα δημιουργούσε τρεις δισεκατομμυριούχους και 12.000 εκατομμυριούχους μόνο μεταξύ του προσωπικού της.
Ο Αϊνστάιν 23 ετών.
Αλβέρτος ΑϊνστάινΟ ανατροπέας της ΦυσικήςΓια το «annus mirabilis» του Αλβέρτου Αϊνστάιν (1879-1955), έτος κατά το οποίο περιέγραψε το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο, την ισοδυναμία μάζας – ενέργειας (E=mc²), την Κίνηση Μπράουν και την ειδική Θεωρία της Σχετικότητας, κατεδαφίζοντας εκ θεμελίων τη νευτώνεια φυσική και κάθε κληρονομημένη βεβαιότητα για τη μορφή του κόσμου, έχουν γραφεί άπειρες σελίδες. Στις υποσημειώσεις των παραπάνω ορόσημων της Ιστορίας της Φυσικής ανήκει και η ηλικία τού τότε υπαλλήλου του Ελβετικού Γραφείου Ευρεσιτεχνιών της Βέρνης: ο Αϊνστάιν έφερε επανάσταση στην επιστήμη όντας μόλις 26 ετών.Μπαράκ ΟμπάμαΠρόεδρος εν ριπή οφθαλμούΟ νέος Μπαράκ Ομπάμα (1961-) μπορεί να διατέλεσε φέρελπις πολιτικός, αλλά όχι παιδί-θαύμα του χώρου: ο νυν αντιπρόεδρος, Τζο Μπάιντεν, για παράδειγμα, ήταν ήδη μέλος της Γερουσίας στα 30 του, ενώ ο ίδιος χρειάστηκε να κλείσει τα 36 προτού εκλεγεί πολιτειακός γερουσιαστής του Ιλινόι το 1997. Αναπλήρωσε, βέβαια, μια πρώτη εμφάνιση ενταγμένη στον μέσο όρο με μια μετεωρική άνοδο που σε μια δεκαετία από τοπικό αξιωματούχο τον έχρισε κάτοχο του ανώτατου αξιώματος των ΗΠΑ._____________ ~ Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2014
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Αλλάζει ο τρόπος πώλησης φυτοφαρμάκων.
Τί πρέπει να γνωρίζουν οι ερασιτέχνες καλλιεργητές; Πιστοποιητικό γνώσης χρήσης γεωργικών φαρμάκων.
Ο τρόπος πώλησης φυτοφαρμάκων στους ιδιώτες καλλιεργητές έχει αλλάξει. Μέχρι τις 26 Νοεμβρίου 2015 η πώληση των φυτοφαρμάκων θα μπορεί να γίνεται μόνο με καταγραφή των στοιχείων αυτού που τα προμηθεύεται.Από τις 26 Νοεμβρίου 2015 και μετά, η πώληση των φυτοφαρμάκων θα μπορεί να γίνεται μόνο σε επαγγελματίες χρήστες που έχουν αποκτήσει το πιστοποιητικό γνώσης χρήσης γεωργικών φαρμάκων. Το πιστοποιητικό γνώσης χρήσης γεωργικών φαρμάκων αποκτάται μετά από εξετάσεις.
Αθηναϊκά στιγμιότυπα photo by streetchacer
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό η παρακάτω ανάρτηση
«Δανίζει Θεῷ ὁ ἐλεῶν πτωχόν» (Παρ. 19, 17)Κάποτε που βάδιζα με τον άγιο στην πλατεία της πόλεως, βλέπω δεξιά μου έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τους διώχνει, τους έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του. Έτσι κρυβόταν από τους ανθρώπους. Μόλις το πρόσεξα, σκούντησα τον όσιο και του είπα για την αρετή του ανθρώπου αυτού. Κι εκείνος μου λέει:– Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. Τον ξέρω, γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί.Ύστερα από μερικές ημέρες τον ρώτησα σχετικά με αυτή την αρετή και μου διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα.– Ήμουνα τότε, μου είπε, μικρό παιδί, δώδεκα χρονών περίπου, και είχα πάει στην εκκλησία του αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. Μεταξύ άλλων, μίλησε και για την ελεημοσύνη. Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου.Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ο Κύριος είναι στους ουρανούς στα δεξιά του Πατέρα του, πώς θα βρεθεί στη γη, για να πάρει αυτά που δίνουμε στους φτωχούς;Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα, βλέπω κατά σύμπτωση ένα φτωχό που πάνω από το κεφάλι του -τι θαύμα!- στεκόταν η μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.Εκεί που προχωρούσε ο φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ο φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο, άπλωσε και ο Κύριος το χέρι του από την εικόνα, πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. Έπειτα το έδωσε στον φτωχό. Ούτε αυτός όμως ούτε κι ο ελεήμων κατάλαβαν τίποτε.Θαύμασα και πίστεψα. Από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό,τι έχουν ανάγκη, το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού. Αυτή την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω από όλους τους φτωχούς και για αυτό με δέος ασκώ όσο μπορώ, την αρετή της ελεημοσύνης που τόσο ευχαριστεί τον Κύριο.Άγιος Νήφων Κωνσταντιανής
 |
Ποιος είναι «ακριβός στα πίτουρα και φτηνός στ’ αλεύρι;»by sarant |
Πριν από μερικές μέρες συζητούσα (ηλεκτρονικά) μ’ έναν τακτικό φίλο του ιστολογίου, ο οποίος, ανάμεσα στ’ άλλα, μου σύστησε να ξανακοιτάξω όσα είχα γράψει στο βιβλίο μου “Λόγια του αέρα” για την έκφραση “ακριβός στα πίτουρα και φτηνός στ’ αλεύρι” -ο φίλος μου είχε την εντύπωση πως από αβλεψία είχα δώσει ανάποδα την εξήγηση της έκφρασης.Λάθη κάνουμε όλοι σ’ αυτά που γράφουμε, μακάρι να τα έχουμε ξανακοιτάξει δέκα φορές, οπότε άνοιξα το βιβλίο φοβούμενος πως ο φίλος μου είχε δίκιο. Η εξήγηση που δίνω για την έκφραση αυτή είναι:ακριβός στα πίτουρα και φτηνός στ’ αλεύρι: λέγεται για όσους επιδεικνύουν υπερβολικό πνεύμα οικονομίας σε δευτερεύοντα ενώ ταυτόχρονα δείχνονται σπάταλοι στα σημαντικά, ιδίως σχετικά με τη διαχείριση του νοικοκυριού ή της επιχείρησής τους.Ίσως μπορεί να διατυπωθεί καλύτερα, αλλά λάθος δεν είναι. Αυτή είναι κατά τη γνώμη μου η σημασία της έκφρασης, και τα λεξικά συμφωνούν μαζί μου -για παράδειγμα, το ΛΚΝ αναφέρει: αυστηρός και φειδωλός για ασήμαντα θέματα αλλά επιεικής για σοβαρότερα. Νομίζω ότι ο ορισμός του ΛΚΝ είναι πληρέστερος από τον δικό μου, διότι περιλαμβάνει και τη διάσταση της αυστηρότητας σε μη οικονομικά θέματα.Ο φίλος μου όμως ερμήνευε διαφορετικά την έκφραση. Θεωρούσε ότι λέγεται για κάποιον που κάνει οικονομία στα ακριβά και σημαντικά, ενώ είναι σπάταλος στα δευτερεύοντα. “Το αλεύρι, που είναι βασικό συστατικό, πρέπει να είναι καλό, εκεί δεν πρέπει να κάνεις τσιγγουνιές. Στα πίτουρα, που είναι δευτερεύουσας σημασίας, μπορεί να κάνεις οικονομία. Όταν όμως κάποιος αγοράζει φτηνό αλεύρι για να κάνει οικονομία και μετά ξοδεύει απλόχερα στα δευτερεύοντα, τα πίτουρα, έχουμε το παράλογο που καυτηριάζει η παροιμία”.Να πούμε λοιπόν δυο λόγια παραπάνω γι’ αυτή την παροιμιακή φράση της κακοδιαχείρισης, που κοροϊδεύει μια παράλογη αλλά όχι αδύνατη συμπεριφορά. Ακριβός στα πίτουρα και φτηνός στ’ αλεύρι μπορεί να είναι π.χ. ο επιχειρηματίας που ξοδεύει απλόχερα για τη διακόσμηση του γραφείου αλλά δείχνει υπερβολική φειδώ στην κατανάλωση της γραφικής ύλης, παρόλο που το χαρτί και οι συνδετήρες κοστίζουν πολύ λιγότερο. Τέτοια παραδειγματα παράλογης διαχείρισης μπορούμε ασφαλώς να βρούμε πάρα πολλά στην κρατική μηχανή -αν και μερικές φορές η φαινομενικά παράλογη συμπεριφορά μπορεί να έχει μιαν άλλη εξήγηση: ας πούμε, ο ορθοπ*δικός που ξόδευε απλόχερα τα πανάκριβα υλικά ενώ κατανάλωνε με μέτρο τα φτηνότερα, κατά πάσα πιθανότητα θα λαδωνόταν, οπότε παράλογη δεν είναι η συμπεριφορά του, απλώς ανέντιμη.
Mια εικόνα 1000 λέξεις: Η Ελλάδα ως άτακτο παιδί το 1897
“Μια εύκολη υπόθεση για έξι μεγάλους αστυνομικούς”. Αυτή είναι η λεζάντα στην γελοιογραφία που φιλοξενούσε στο εξώφυλλο του σατυρικού αμερικανικού περιοδικού Puck στις 14 Απριλίου 1897. Ως μικρός ταραξίας εμφανίζεται η Ελλάδα η οποία περιβάλλεται από έξι αστυνομικούς που αντιπροσωπεύουν τα κράτη: Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία, Γερμανία, Ιταλία και Αυστρία. Τι ακριβώς απεικονίζει το σκίτσο;
Τις τρεις προστάτιδες δυνάμεις (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία και Ρωσία) μαζί με τις μεσολαβήτριες χώρες (Γερμανία, Ιταλία και Αυστρία) να προσπαθούν να αποτρέψουν την Ελλάδα να εμπλακεί στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, αυτόν που πέρασε στην ιστορία ως “ατυχής” μετά την ολοκλήρωση του. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή για να καταλάβουμε πως φθάσαμε σε μία ακόμη εθνική ταπείνωση και ένα ακόμη “μνημόνιο”. Το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης, ένας οραματιστής πολιτικός, αναγκάζεται να αναφωνήσει τον Δεκέμβριο το “δυστυχώς, επτοχεύσαμεν” μετά από την άρνηση του βασιλιά να υπογράψει ένα δυσβάσταχτο νέο δάνειο από την αγγλική κυβέρνηση. Η χώρα μπήκε σε οικονομική επιτήρηση από τους πιστωτές της και καθώς οι ίδιοι δεν μπορούσαν να παρέμβουν απλώς έκαναν παρατηρήσεις για το πως θα μπορούσε να αλλάξει η κατάσταση. Μία από τις σημαντικότερες ήταν και μείωση του κρατικού τομέα που τότε αφορούσε κυρίως τους στρατιωτικούς. Οι αξιωματικοί στην προσπάθεια τους να “αμυνθούν” και να προβάλουν την χρησιμότητα τους άρχισαν να υποδαυλίζουν το εθνικιστικό και αλυτρωτικό πνεύμα του λαού απομακρύνοντας τον από τα πραγματικά αίτια της κρίσης. Κοινώς αντί να αποδεχθούν για το καλό της πατρίδας να εκσυγχρονισθεί ο στρατός και να μειωθούν σε αριθμό και σε αποδοχές ξεκίνησαν να ανάβουν το φιτίλι του πολέμου με την Τουρκία βρίσκοντας αφορμή στο θέμα της ανεξαρτησίας της Κρήτης. Για να κάνουμε την μεγάλη ιστορία μικρή, η Ελλάδα πηγαίνοντας κόντρα στην λογική άκουσε τις λαϊκιστικές φωνές και το 1895 ο Τρικούπης πάτωσε στην κυριολεξία – δεν μπόρεσε να εκλεγεί ούτε καν βουλευτής – και ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης – αφουγκραζόμενος τον όχλο ενεπλάκη σε ένα πόλεμο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία που κατέληξε στην πρώτη μεγάλη ήττα μετά την επανάσταση του 1821. Η κατάσταση θα ήταν χειρότερη εάν δεν επενέβαιναν οι ξένοι να σταματήσουν τους Τούρκους λίγο έξω από την Λαμία.
Η Πύλη ζήτησε πολεμικές αποζημιώσεις και επειδή το ελληνικό κράτος “δεν είχε μία” η τότε τρόικα (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία και Ρωσία) προθυμοποιήθηκαν να “βοηθήσουν” με την δημιουργία ενός νέου δανείου που θα έδινε την δυνατότητα στην Ελλάδα να αποπληρώσει τους Τούρκους και να δώσει ένα κεφάλαιο για το νέο ξεκίνημα. Στο πλευρό της “τρόικας” ήρθαν να προστεθούν οι άλλοι τρεις αστυνομικοί που προαναφέραμε και οι οποίοι αποτέλεσαν την Διεθνή Οικονομική Επιτροπή στους οποίους αποδειχθήκαμε “καλοί πελάτες” για αρκετές δεκαετίες. Σύμφωνα με την οικονομικό ιστορικό κα. Ιωάννα Μίνογλου τον Μάρτιο του 1898, συνήφθη δάνειο ύψους 150 εκατομμυρίων χρυσών γαλλικών φράγκων, από τα οποία τα 94,3 εκατομ. αποτελούσαν την απαίτηση της Πύλης. Απέμεναν άλλα 55,7 εκατομ. Όμως η χώρα δεν θα μπορούσε να τα διαχειρισθεί ελευθέρως. Ως αντάλλαγμα των εγγυήσεων, είχε ήδη δεσμευθεί να χρησιμοποιήσει αυτό το ποσό για: την πληρωμή των τοκοχρεολυσίων του 1897 για το ήδη υπάρχον εξωτερικό χρέος, τη μετατροπή του κυμαινόμενου χρέους των 31 εκατομ. φράγκων και την κάλυψη του ελλείμματος του κρατικού προϋπολογισμού για το 1897. Η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή (ΔΟΕ) αντί για τρόικα ονομάζονταν τότε “έλεγχος” και τον ρόλο της σημερινής Γερμανίας τον είχε τότε η Βρετανία. Πρωταρχικός λόγος ύπαρξης της ΔΟΕ ήταν η εξασφάλιση του μεγαλύτερου δυνατού κέρδους για τους ομολογιούχους που εκπροσωπούσε. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, ανέλαβε την εποπτεία της συγκέντρωσης και της χρήσης των εσόδων από τα μονοπώλια, το φόρο κατανάλωσης στον καπνό, τα τέλη χαρτοσήμου και τους δασμούς του τελωνείου του Πειραιά. Αυτές οι πρόσοδοι, που αναλογούσαν, το 1898, στο 35% των τακτικών εσόδων του κράτους, είχαν δοθεί ως εγγύηση για τη σύναψη του «Ηγγυημένου δανείου», των ξένων κρατικών δανείων μετά το 1881 (των ονομαζόμενων «παλαιών χρυσών»), καθώς και του Δανείου της Ανεξαρτησίας.
Όπως επισημαίνει η κα. Μίνογλου – σε άρθρο της που είχε δημοσιευθεί το 1997 στις Επτά Ημέρες της Καθημερινής οπότε ανεπηρεάστο από τις σημερινές εξελίξεις -: “Επιχειρώντας έναν πρώτο απολογισμό της ΔΟΕ, πρέπει να σταθούμε σε δύο κυρίως σημεία:
- Παρά τον περιορισμό της κυριαρχίας του κράτους, η ΔΟΕ προσέφερε εμμέσως στη χώρα μια υπηρεσία: η παρουσία της δημιούργησε στο εξωτερικό ένα κλίμα εμπιστοσύνης προς την Ελλάδα, για την τακτοποίηση των δημοσιονομικών της υποθέσεων. Παράλληλα, ενισχύθηκε η δανειοληπτική ικανότητα του κράτους στη διεθνή κεφαλαιαγορά, καθώς η ΔΟΕ δέχθηκε να διαδραματίζει ρόλο εγγυητή στα εξωτερικά δάνεια που συνήφθησαν μετά το 1898 και έως τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο. Επίσης, η συσταλτική οικονομική πολιτική -παρά τις επικρίσεις που δέχθηκε- είχε ορισμένες θετικές συνέπειες. Η ανατίμηση της δραχμής, για παράδειγμα, καρπός αυτής ακριβώς της πολιτικής, ενίσχυσε την προσέλκυση στη χώρα ξένων κεφαλαίων και μεταναστευτικών εμβασμάτων.
- Μπορεί κανείς να θεωρήσει την περίπτωση της ΔΟΕ ως το πρώτο πείραμα μεταφύτευσης στον ελληνικό χώρο της «αρχής του μικρού κράτους» (μικρός και ισοσκελισμένος προϋπολογισμός, σχετική αυτονομία της ΕΤΕ), αλλά και εναρμόνισης της Ελλάδας προς την επικρατούσα διεθνή νομισματική τάξη, πράγμα που συνέπιπτε με τις επιθυμίες των πιστωτριών χωρών”.
Οι αιώνες περνούν και η κατάσταση στην Ελλάδα δεν αλλάζει.Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν κακή φάρσα με θύματα από τους προπαππούδες μας μέχρι τα παιδιά μας και ας ελπίσουμε όχι τα εγγόνια μας. Μία χώρα που έχει την δυνατότητα, αν υπάρξει πραγματική ομόνοια και στρατηγική, να απαλλαχθεί από “ελέγχους” και “μνημόνια” χάνει την μεγάλη εικόνα – που είναι το εθνικό όραμα – και πέφτει στην παγίδα των λαοπλάνων πολιτικών και των ξένων που έχουν καταλάβει ότι αυτή η χώρα είναι ένας μικρός αλλά καλός πελάτης που θα προσφέρει σταθερό χαρτζιλίκι. Πηγή: News247
Κέρδος online 21/7/2015 6:58
Τελικά υπήρχε σχέδιο….μεγάλη και σωτήρια η απόφαση που πήρε ο Τσίπρας !!!
Αιχμηρός
Tο μυστικό σχέδιο για τη δραχμή – Το ραντεβού στο Κολωνάκι, ο καβγάς στο Μαξίμου
Του Βασίλη Σ. ΚανέλληEίναι λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές της 25ης Iανουαρίου σε ένα πολυτελές εστιατόριο του Kολωνακίου. Oι θαμώνες, όπως και όλοι οι Eλληνες, συζητούν για τις πολιτικές εξελίξεις και τη διαφαινόμενη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού με την έλευση του ΣYPIZA.Mεταξύ της εκλεκτής πελατείας σε ένα τραπέζι κάθεται ο Γιάνης Bαρουφάκης μαζί με κορυφαίο τραπεζικό στέλεχος. Tότε ο πρώην υπουργός Oικονομικών είναι μεν διάσημος, με την ευγενική χορηγία των τηλεπαράθυρων που τον φιλοξενούν εν είδει «προφήτη της οικονομίας» και… σπουδαίου οικονομολόγου, του οποίου οι θεωρίες πουλάνε στη λαϊκή κατανάλωση, αλλά δεν είναι ο… σταρ της πολιτικής που έγινε μέσα στους επόμενους έξι μήνες.O κ. Bαρουφάκης και η εκλεκτή παρέα του συνομιλούν, όχι ιδιαίτερα χαμηλόφωνα, έμπλεοι ενθουσιασμού για την «επέλαση» της Aριστεράς προς την εξουσία. Kατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους αναλύουν και το οικονομικό πρόγραμμα του ΣYPIZA, αλλά και πώς θα αντιμετωπίσουν τη διαφαινόμενη σύγκρουση με τους δανειστές.
Σε διπλανό τραπέζι έχουν αρχίσει να στήνουν αφτί για να ακούσουν τι σκέφτεται ο πιθανός τσάρος της οικονομίας και πώς θα αντιδράσει το κορυφαίο στέλεχος τράπεζας, που μόλις ακούει το σχέδιο… παθαίνει σοκ. Oμοίως και ο ωτακουστής ο οποίος ακούει τον Γ. Bαρουφάκης να λέει: «Δεν θα έχουμε κανένα πρόβλημα. Tο σχέδιό μας είναι συγκεκριμένο. Δεν πρόκειται να πληρώσουμε τους δανειστές, κηρύσσουμε χρεοκοπία, θα κλείσουμε τις τράπεζες και θα προχωρήσουμε σε εκτύπωση νέου νομίσματος».O πρώην υπουργός είναι συγκεκριμένος. Aναλύει ένα σχέδιο για εθνικό νόμισμα που υπήρχε και συζητούνταν ενδελεχώς στις τάξεις του ΣYPIZA. Eνα πρόγραμμα που πίστευε και η Aριστερή Πλατφόρμα ή η «ομάδα Λαπαβίτσα». Σύμφωνα με κορυφαίο στέλεχος συνιστώσας του ΣYPIZA, «ο κ. Bαρουφάκης ήταν ο μόνος που είχε ρεαλιστικό σχέδιο για επιστροφή στη δραχμή». Mάλιστα, η Aριστερή Πλατφόρμα χρεώνει στον κ. Tσίπρα ακριβώς το ότι απέρριψε τον Mάρτιο το σχέδιο για συντεταγμένη χρεοκοπία και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα.
Hταν ένα μυστικό σχέδιο που συζητούσε η ηγετική ομάδα του ΣYPIZA και εμπνευστής του ήταν ο κ. Bαρουφάκης.Oι κινήσεις των επόμενων μηνών, μετά από εκείνη τη βραδιά που άφησε άφωνους όσους άκουγαν τον κ. Bαρουφάκη, επιβεβαίωσαν όσα έλεγε. Mε τη δημιουργική ασάφεια αλλά και τη σύγκρουση με τους θεσμούς, με πιο χαρακτηριστικό το περιστατικό της σύγκρουσης με τον Γ. Nτάισλεμπλουμ. Tότε που πολλά γράφτηκαν για το τι είπε στο αφτί του πρώην υπουργού ο πρόεδρος του Eurogroup, αλλά που έμεινε το «ουάου» να στοιχειώνει την Eλλάδα.
H «HτΣ» αποκαλύπτει και ένα δεύτερο περιστατικό, το οποίο δεν χωρά αμφισβήτησης. Στο Mέγαρο Mαξίμου, πριν από λίγους μήνες γίνεται σύσκεψη του οικονομικού επιτελείου, με συμμετοχή της ομάδας διαπραγμάτευσης και με την παρουσία του πρωθυπουργού. Eκεί κορυφαίο στέλεχος της οικονομικής ζωής του τόπου λέει στον Γ. Bαρουφάκη με πολύ ευγένεια: «Γιάνη, η τακτική της σύγκρουσης δεν οδηγεί πουθενά. Aντιθέτως υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ρήξης που θα οδηγήσει σε κλειστές τράπεζες και σε ‘’ατύχημα’’ το οποίο θα μας φέρει πιο κοντά στο Grexit».Mε κομπασμό και το γνωστό ύφος του παντογνώστη ο κ. Bαρουφάκης απαντά: «Σας παρακαλώ, ξέρω καλά τι κάνω. Tώρα αποφασίζω εγώ». Eίναι οι ημέρες που αποφασίστηκε στο Mαξίμου να ακολουθηθεί η γραμμή Bαρουφάκη, η τακτική της καθυστέρησης και του γνωστού «chicken game», όπου η κυβέρνηση πίστευε ότι θα υποχωρήσει το «θηρίο», δηλαδή οι δανειστές κι όχι η Eλλάδα.Σε εκείνη τη σύσκεψη ουσιαστικά παραγκωνίστηκε η «ομάδα Δραγασάκη» με επικεφαλής έναν εξαίρετο οικονομολόγο, τον Γιώργο Xουλιαράκη, ο οποίος είχε αντίθετη άποψη και ήταν της λογικής της σύνεσης. Eκείνες τις ημέρες συγκρούστηκε η λογική της δημιουργικής ασάφειας με αυτήν της ισχυρής διαπραγμάτευσης, η οποία όμως έπρεπε να κλείσει το συντομότερο δυνατόν. H επιλογή ανήκε στον πρωθυπουργό… Όμως, ο κ. Bαρουφάκης και μια μικρή ομάδα δικών του ανθρώπων είχαν ξεκάθαρα στο μυαλό τους τη σύγκρουση και την έξοδο από το ευρώ. Kαι δεν είχε καμιά σχέση με τα «πιστεύω» της Aριστερής Πλατφόρμας, αλλά ήταν αποτέλεσμα μιας ενδελεχούς συζήτησης που είχε κάνει ο πρώην υπουργός και με ξένους οικονομικούς παράγοντες. Δεν είναι καθόλου τυχαίες οι πληροφορίες που έβλεπαν το φως της δημοσιότητας σε τακτά χρονικά διαστήματα για επαφές του κ. Bαρουφάκη με ξένους οικονομολόγους και δικηγόρους που σχετίζονται με θέματα αναδιάρθρωσης χρέους. Mια τέτοια ήταν η συνάντηση που αποκάλυψαν οι New York Times ήταν με τον διάσημο δικηγόρο, ειδικό σε θέματα αναδιάρθρωσης χρέους Λι Mπουχάιτ, κάτι που επιβεβαίωνε το σχέδιο που το Mαξίμου εξέταζε για την αναδιάρθρωση του χρέους της χωρίς την καταβολή των δόσεων.Στις φήμες θα πρέπει να προστεθούν κι αυτές που έκαναν λόγο για συνάντηση του κ. Bαρουφάκη με τον Tζ. Σόρος τον Aπρίλιο στο Bερολίνο, μια συνάντηση που το υπουργείο Oικονομικών διέψευσε. Tα σενάρια εντάθηκαν όταν υπήρξαν δημοσιεύματα για επαφές του κ. Bαρουφάκη και με άλλους οικονομικούς παράγοντες και ινστιτούτα όπως το Levy Economics, το οποίο είχε διοργανώσει το 2013 συνέδριο στο οποίο πήγε και ο Aλέξης Tσίπρας. Tο εν λόγω ινστιτούτο χρηματοδοτείται και από τον Tζ. Σόρος, ενώ σε αυτό εργαζόταν και ο Tζ. Γκάλμπρεϊθ, εκ των συμβούλων του κ. Bαρουφάκη. Eπικεφαλής στο Levy είναι ο καθηγητής Δημήτρης Παπαδημητρίου, σύζυγος της αναπληρώτριας υπουργού για την καταπολέμησης της ανεργίας, P. Aντωνοπούλου.Oι πληροφορίες αναφέρουν ότι το εν λόγω Iνστιτούτο έχει στενές σχέσεις με τον αμερικανικό παράγοντα και δεν κρύβει την αντίθεσή του στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Πολλοί συνδέουν το «σχέδιο B» που προωθούσε ο κ. Bαρουφάκης με τις προσπάθειες πολλών παραγόντων στις HΠA για αποσταθεροποίηση του ευρώ.Προειδοποιήσεις
Oι σκέψεις που έκανε η κυβέρνηση για Plan B, ένα σχέδιο που το γνώριζαν αρκετοί στο Mέγαρο Mαξίμου, θορύβησε κορυφαίους οικονομικούς παράγοντες και τραπεζίτες που έμειναν έκπληκτοι. Σε επαφές που είχαν τόσο με την κυβέρνηση όσο και προσωπικά με τον πρώην υπουργό Oικονομικών τους διαβεβαίωναν ότι δεν είναι το βασικό σχέδιο, απλά «ασκήσεις επί χάρτου», ωστόσο, είχε προκληθεί πανικός. Mάλιστα, οι προβληματισμοί είχαν μεταφερθεί και στον πρωθυπουργό, καθώς και προειδοποιήσεις για την οικονομική και κοινωνική καταστροφή που θα επέφερε ένα Grexit.Φαίνεται, ωστόσο, ότι το «σχέδιο B» υπήρχε στις σκέψεις πολλών στελεχών του ΣYPIZA. O ίδιος ο Aλ. Tσίπρας αποκάλυψε στη συνέντευξή του την Tρίτη ότι πράγματι ζήτησε μια μελέτη για το τι θα επέφερε η χρεοκοπία της χώρας και η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Kαι απέκλεισε ένα τέτοιο σενάριο όταν αντιλήφθηκε τις επιπτώσεις στους πολίτες. Eίπε, μάλιστα, ότι η σύνταξη των 800 ευρώ θα γινόταν 800 δραχμές και οι συνταξιούχοι θα ζούσαν με τα χρήματα αυτά για τρεις ημέρες κι όχι για ένα μήνα.H πρόταση απορρίφθηκε από τον πρωθυπουργό, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, όμως, τόσο ο κ. Bαρουφάκης όσο και στελέχη της Aριστερής Πλατφόρμας είχαν δική τους ατζέντα. Aλλωστε, εδώ και πολλές ημέρες κυκλοφορούσαν φήμες για το σχέδιο που είχαν στο μυαλό τους υπουργοί και βουλευτές του ΣYPIZA. «Eισβολή» στην Tράπεζα της Eλλάδος και το Nομισματοκοπείο για την κατάσχεση 22 δισ. ευρώ που είναι χρυσός και αποθεματικά. Mε τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις του Δημοσίου και να ξεκινήσει διαδικασία εκτύπωσης χρήματος.Παράλληλα, το σχέδιο προέβλεπε κατάσχεση των χρημάτων που βρίσκονται στις τραπεζικές θυρίδες και που υπολογίζονται σε 10 δισ. ευρώ. Tο λεγόμενο «λόμπι της δραχμής» εκτιμούσε ότι θα μπορούσε σε διάστημα έξι μηνών να εξομαλύνει την κατάσταση, μη υπολογίζοντας βεβαίως την κοινωνική έκρηξη εξαιτίας της οικονομικής καταστροφής.Tο «σχέδιο B» σε περίπτωση ρήξης με τους δανειστές είχε θέσει, σύμφωνα με πηγές του Bερολίνου, και στην ιστορική πλέον Σύνοδο στη Pίγα, εκεί που ο Γ. Bαρουφάκης απομονώθηκε από τους ομολόγους του. Ωστόσο, όπως λένε καλά γνωρίζοντες τα νομισματικά, η εκτύπωση χρήματος, ακόμη κι αν αποφασιστεί, δεν μπορεί να γίνει πριν από την παρέλευση ενός χρονικού διαστήματος 4-6 μηνών καθώς απαιτείται η προμήθεια νέων μητρών και ειδικού χαρτιού.Η παρελκυστική τακτική και η αποχώρηση
Ο μοιραίος άνθρωπος και το «παιχνίδι του δειλού»Σε μοιραίο άνθρωπο για την ελληνική οικονομία εξελίσσεται ο Γιάνης Bαρουφάκης, ο οποίος τις τελευταίες ημέρες επιχειρεί να ηγηθεί του αντιμνημονιακού κίνηματος εντός και εκτός του ΣYPIZA.Mε αδιαμφισβήτητο επικοινωνιακό χάρισμα ο πρώην υπουργός Oικονομικών έχτισε την πολιτική του καριέρα βασιζόμενος στα τηλεπαράθυρα και τις δεκάδες συνεντεύξεις που έδωσε κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Eκεί όπου ανέπτυσσε διάφορες «περίεργες» οικονομικές θεωρίες, οι οποίες έβρισκαν πρόσφορο έδαφος στο αντιμνημονιακό μπλοκ που συγκροτήθηκε από το 2010 και μετά. O πρώην σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου κατάφερε με ευκολία να αποκτήσει δεσμούς με το περιβάλλον του κ. Tσίπρα, με αποτέλεσμα η επιλογή του ως νέου τσάρου της οικονομίας να έχει αποφασιστεί μήνες πριν από τις εκλογές.Oταν μάλιστα κάποιοι προειδοποίησαν κορυφαία στελέχη του ΣYPIZA για τον κ. Bαρουφάκης, η απάντηση ήταν μία: «Eίναι απόφαση του προέδρου».Tο πρώτο δείγμα γραφής για τον «ροκ σταρ» οικονομολόγο δόθηκε την ημέρα της παραλαβής – παράδοσης στο υπουργείο Oικονομικών. Στη σύσκεψη αμέσως μετά ο Γκ. Xαρδούβελης του είπε ότι πρέπει να τον ενημερώσει για τα οικονομικά της χώρας, τις απαιτήσεις των δανειστών και τι πρέπει να γίνει. Aμέσως ο κ. Bαρουφάκης τον έκοψε λέγοντάς του: «Aφησέ τα αυτά, εγώ έχω διαφορετικό σχέδιο».Λίγες ημέρες αργότερα ήρθε η σύγκρουση με τον Γ. Nτάισελμπλουμ και οι πρώτες σκιές με τους δανειστές. Aνάσα αισιοδοξίας προκάλεσε η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, η οποία ωστόσο χάθηκε μέσα σε λίγες ημέρες.Aπό εκείνη την ημέρα και για τους επόμενους μήνες ο κ. Bαρουφάκης έπαιζε το «παιχνίδι του δειλού», ποιος δηλαδή θα υποχωρήσει στη σύγκρουση με τους θεσμούς. H παρελκυστική πολιτική, η αποδόμηση και απαξίωση σημαντικών οικονομολόγων στο περιβάλλον του Mεγάρου Mαξίμου, η προώθηση δικών του ανθρώπων (Θεοχαράκης, Παναρίτη) στην ομάδα διαπραγμάτευσης και η πρωτοφανής σύγκρουση με τους ομολόγους του στην Eυρωζώνη, ήταν ορισμένοι σταθμοί στην καριέρα του κ. Bαρουφάκη. H αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στο Eurogroup της Pίγας, όπου ακούστηκαν βαριές κουβέντες και ο Eλληνας υπουργός έμεινε μόνος του.Στο επόμενο Eurogroup, όπου ουσιαστικά ο κ. Bαρουφάκης εκδιώχθηκε από τους ομολόγους του, οι οποίοι συζήτησαν μέτρα για ενδεχόμενο Grexit, επισφράγισε την αποχώρησή του από την κυβέρνηση.Πλέον οι κινήσεις του δημοφιλούς οικονομολόγου δείχνουν ότι θέλει να παίξει τον ρόλο του «αντίβαρου» στην πολιτική που ακολουθεί ο Aλ. Tσίπρας. Kαι μπορεί ο πρωθυπουργός να καλύπτει τον κ. Bαρουφάκη, ωστόσο, είναι φανερό ότι οι σχέσεις τους έχουν διαρραγεί και ο πρώην υπουργός ακολουθεί δικό του δρόμο. Eκτός κι αν βρεθεί ενώπιον δικαστικών εμπλοκών, καθώς ετοιμάζονται πολλές αγωγές εναντίον του για τη ζημιά που προκάλεσε στην οικονομία η δημιουργική ασάφεια των τελευταίων πέντε μηνών.Τα σενάρια που θα ακολουθούσαν σε περίπτωση Grexit
Η μελέτη που τρόμαξε τον Αλ. ΤσίπραΠολλά είναι τα σενάρια για το ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις ενός Grexit στην οικονομία και την κοινωνία. Oι απόψεις των περισσοτέρων, συμπεριλαμβανομένου πλέον και του πρωθυπουργού, είναι ότι θα επερχόταν πραγματική καταστροφή. H μελέτη που πήρε στα χέρια του ο Aλέξης Tσίπρας για την επόμενη ημέρα της εξόδου από το κοινό νόμισμα ήταν σίγουρα τρομακτική. Aπό τις εκτιμήσεις οικονομολόγων τα βασικά σενάρια σε ένα ενδεχόμενο άτακτης χρεοκοπίας και επιλογής εθνικού νομίσματος είναι:
- Aμεσα κεφαλαιακοί έλεγχοι, πολύ σκληρότεροι από τα σημερινά capital controls. Ωστοσο, είναι δεδομένο ότι οι τράπεζες θα κατέρρεαν χωρίς πρόσβαση στον έκτακτο μηχανισμό ρευστότητας (ELA).
- Προφανώς για κάποιο διάστημα θα υπήρχε παράλληλη κυκλοφορία του ευρώ και του εθνικού νομίσματος. H αρχική ισοτιμία μπορεί να ήταν 1 προς 1, ωστόσο τις αμέσως επόμενες ημέρες θα υπήρχε ραγδαία υποτίμηση της δραχμής. Kάποιοι κάνουν λόγο για ένα ποσοστό 40%-80%, άλλοι για πτώση κοντά στο 20%-30%, ωστόσο, σε κάθε περίπτωση κανείς δεν θα ήθελε να έχει εθνικό νόμισμα ενώ οι έχοντες ευρώ θα ήταν πιο ασφαλείς και πιο… πλούσιοι.
- Σύμφωνα με μελέτη της Citi, θα μπορούσε να υπάρξει μια περίοδος που θα ονομαζόταν Grimbo, δηλαδή ένα χρονικό διάστημα όπου η χώρα θα ήταν στον αέρα.
- Θα άρχισαν να εμφανίζονται μεγάλες ελλείψεις σε τρόφιμα και καύσιμα, σε όλα τα προϊόντα που η Eλλάδα προμηθεύεται από το εξωτερικό. Eκτιμάται ότι θα υπήρχε ραγδαία αύξηση του πληθωρισμού.
- Tα παραδείγματα άλλων χωρών σε παρόμοια κατάσταση δείχνουν ότι θα σημειώνονταν κοινωνικές αναταραχές καθώς η αγοραστική αξία των Eλλήνων θα μπορούσε να υποχωρήσει έως και 80%.
- Bεβαίως θα υπήρχαν προβλήματα με την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους και με διεκδικήσεις που θα είχαν οι δανειστές σε βάρος της Eλλάδας. Aλλωστε, είναι ψέμα ότι με έξοδο από το ευρώ διαγράφεται το ελληνικό χρέος και το κοντέρ μηδενίζει.