Γαλαξείδι
Ατύχημα πριν το ταξίδι…
Καλημέρα
Απο τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό
Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς: «τοῦ Θεοῦ μή ἐνεργοῦντος ἐν ἡμίν, ἁμαρτία πᾶν τό παρ΄ ἡμῶν γινόμενον»
Photo by streethacher
Ο πολιτικά αγνός Τσακαλώτος: Ζωής …θέλοντος όλα θα γίνουν!
Την απόλυτη επαγγελματική του προσύλωσή στα θέματα της απολύτου αρμοδιότητας του, αγνοώντας θέματα πολιτικής διαχείρησης, επέδειξε για μία ακόμη φορά ο υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλ. Τσακαλώτος, ακόμη και μετά το κλείσιμο της συμφωνίας με τους δανειστές. Με την επίλυση των όποιων διαφορών με την τρόικα είχαν απομείνει, θεώρησε ότι εκπλήρωσε το καθήκον του ως συντονιστής της ελληνικής διαπραγμάτευσης. Και για αυτό όταν κλήθηκε να απαντήσει σε ερώτηση σχετικά με το από εδώ και στο εξής χρονοδιάγραμμα για την ψήφιση των μέτρων από την Βουλή, δεν δίστασε να δώσει μια απάντηση δείγμα της …πολιτικής του αγνότητας. «Δεν ξέρω εγώ αυτά τα διαδικαστικά.» Εγώ ασχολούμαι με τη διαπραγμάτευση, είπε ο υπουργός και αφήνοντας άφωνους τους δημοσιογράφους πρόσθεσε: «Ζωής θέλοντος όλα θα γίνουν» !! Οσο κι αν ο υπουργός κάνει ότι μπορεί για να το απομακρύνει την ενασχόλησή του με τα καθαρώς πολιτικά ζητήματα,η δήλωση έχει πραγματικά βαθύ πολιτικό νόημα. Σε ότι, δε, αφορά το θέμα της συντακτικής ορθότητας δεν θα πρέπει να ξεχνά κανείς ότι ο κ. Τσακαλώτος έχει γεννηθεί στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και τα ελληνικά δεν υπήρξαν η μητρική του γλώσσα. Αντίθετα κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να αποβάλει την αγγλική προφορά του και να τα μιλήσει όταν πλέον, σε μεγάλη ηλικία, εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα.
Κέρδος online 11/8/2015 14:19
Κέρδος online 11/8/2015 14:19
Προδοσίες, πισώπλατα μαχαιρώματα και διαλυμένες φιλίες. Έτσι ο Ζάκερμπεργκ δημιούργησε το Facebook
Στις 4 Φεβρουαρίου του 2004, η ιστοσελίδα «www.thefacebook.com» έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή της. Μέλη της ήταν μόνο οι φοιτητές του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και ο ιδρυτής της, Μαρκ Ζάκερμπεργκ ήταν ένας άσημος προγραμματιστής.
Δέκα χρόνια μετά, το Facebook έχει καταλάβει το διαδίκτυο και ο Ζάκερμπεργκ είναι 24ος στη λίστα του Forbes, με τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στον κόσμο. Όλα ξεκίνησαν στις 28 Οκτωβρίου του 2003, μία νύχτα που ο Μαρκ είχε πιει «λιγάκι παραπάνω». Εκείνη τη νύχτα, ο Ζάκερμπεργκ έστησε την ιστοσελίδα «Facemash».
Φιλοξενούσε φωτογραφίες όλων των φοιτητών του Χάρβαρντ και κάθε επισκέπτης μπορούσε να ψηφίσει ποιον θεωρούσε πιο ωραίο μεταξύ δύο ατόμων. Η ιστοσελίδα είχε τόση επισκεψιμότητα που έριξε τον σέρβερ του πανεπιστημίου….
Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ
Το «Facemash» έκλεισε μετά από μερικές μέρες και ο Ζάκερμπεργκ κατηγορήθηκε για παραβίαση των προσωπικών στοιχειών των φοιτητών, γιατί δεν είχε πάρει άδεια για να ανεβάσει τις φωτογραφίες στο διαδίκτυο. Η πρώτη αποτυχημένη απόπειρα για κοινωνική δικτύωση γέννησε την ιδέα για το «Facebook».
Η δικαστική μάχη
Τον Ιανουάριο του 2004 ο Ζάκερμπεργκ άρχισε να γράφει τον κώδικα για το «The Facebook» και στις 4 Φεβρουαρίου, η ιστοσελίδα ήταν πραγματικότητα. Μέλος μπορούσε να γίνει μόνος όποιος φοιτούσε στο Χάρβαρντ και πολύ γρήγορα, όλοι είχαν αποκτήσει το δικό τους προφίλ. Μέσα στις πρώτες 24 ώρες, περισσότερα από 1.200 άτομα είχαν γίνει μέλη. Μόλις έξι μέρες είχαν περάσει, όταν τρεις φοιτητές κατηγόρησαν τον Ζάκερμπεργκ ότι τους έκλεψε την ιδέα. Οι αδελφοί Κάμερον και Τάιλερ Γουίνκλβος, μαζί με τον Ντίβια Ναρέντρα, είχαν ζητήσει απ’ τον Ζάκερμπεργκ να γράψει τον κώδικα για την ιστοσελίδα «HarvardConnection», που παρουσίαζε πολλά κοινά στοιχεία με το «Facebook»
Οι αδελφοί Κάμερον και Τάιλερ Γουίνκλβος, μαζί με τον Ντίβια Ναρέντρα
Του είχαν δώσει 400 δολάρια και ο Ζάκερμπεργκ είχε αρχίσει να γράφει τον κώδικα, μέχρι που παραιτήθηκε ξαφνικά, λίγο πριν ανεβάσει το «Facebook».
Ο δικαστής, Ντάγκλας Γούντλαντ, υποστήριξε ότι «οι κουβεντούλες στις εστίες δεν είναι συμβόλαιο» και τον Φεβρουάριο του 2008, οι δύο αντίπαλες πλευρές συμφώνησαν σε συμβιβασμό.
Οι Γουίνκλβος και Ναρέντρα έλαβαν 31 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση. Ο Ζάκερμπεργκ είχε ήδη γίνει δισεκατομμυριούχος από το 2007 και οι απώλειες δεν ήταν ιδιαίτερα σημαντικές για εκείνον.
Η επέκταση του «Facebook»
Τους πρώτους μήνες «ζωής» του, το «Facebook» λειτουργούσε με τα χρήματα του Εντουάρντο Σάβεριν.
Ο Σάβεριν σπούδαζε οικονομικά στο Χάρβαρντ και προερχόταν από πλούσια οικογένεια. Ήταν ο μόνος που είχε τις ικανότητες να διαχειριστεί τον οικονομικό τομέα του «Facebook». Εκτός από το δίδυμο Ζάκερμπεργκ – Σάβεριν, η ιδρυτική ομάδα αποτελούνταν κι από τους Ντάστιν Μόσκοβιτς, Άντριου Μακόλουμ και Κρις Χιουζ.
Ο Ντάστιν Μόσκοβιτς
Το καλοκαίρι του 2004, το «the Facebook» επεκτάθηκε στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια των Η.Π.Α. και του Καναδά. Το επόμενο βήμα ήταν τα λύκεια. Τα ιδρυτική μέλη μετακόμισαν στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια, όπου έστησαν την επιχείρησή τους
Ο Άντριου Μακόλουμ
Το άρθρο «the» αφαιρέθηκε απ’ το όνομα και η ιστοσελίδα άρχισε να παίρνει τη μορφή πραγματικής επιχείρησης. Πρόεδρος έγινε ο επιχειρηματίας Σον Πάρκερ, που ήταν συνιδρυτής του «Napster», του πρώτου προγράμματος που επέτρεπε τη διάδοση αρχείων μεταξύ χρηστών υπολογιστή.
Ο Κρις Χιουζ
Όταν το καλοκαίρι έφτασε στο τέλος του, ο Ζάκερμπεργκ αποφάσισε να μη συνεχίσει τις σπουδές του στο Χάρβαρντ.
Ζάκερμπεργκ εναντίον Σάβεριν
Ο Πάρκερ ανέλαβε μία πολύ σημαντική δουλειά. Έπρεπε να βρει επειγόντως επενδυτές για το «Facebook». Βρήκε πολλούς ενδιαφερόμενους, οι οποίοι ήταν πρόθυμοι να στηρίξουν οικονομικά την ιστοσελίδα. Εμπόδιο στην όλη διαδικασία στάθηκε ο Σάβεριν, ο οποίος καθυστερούσε να υπογράψει τα χαρτιά, που θα επισημοποιούσαν τις συνεργασίες.
Ο Εντουάρντο Σάβεριν
Έφτασε μάλιστα στο σημείο να διαφημίζει δικές του επιχειρήσεις στο «Facebook», χωρίς να έχει ενημερώσει τους υπόλοιπους συνιδρυτές. Ο Ζάκερμπεργκ έγινε έξαλλος με τη συμπεριφορά του Σάβεριν και αποφάσισε ότι η δράση του έπρεπε να περιοριστεί. Για να μάθει πώς μπορούσε να διώξει τον Σάβεριν, ο Ζάκερμπεργκ συμβουλεύτηκε τον Πίτερ Θίελ, τον άνθρωπο που επρόκειτο να επενδύσει στο «Facebook».
Το σχέδιο του Θίελ ήταν απλό: ο Ζάκερμπεργκ θα δημιουργούσε μία νέα εταιρεία, που θα αγόραζε το «Facebook» και θα αναδιένειμε τις μετοχές της επιχείρησης. Στη νέα μοιρασιά, το μερίδιο του Σάβεριν θα μειωνόταν σημαντικά. Έτσι κι έγινε. Μέχρι τις 7 Ιανουαρίου του 2005, το μερίδιο που αντιστοιχούσε στον Σάβεριν έπεσε από το 30% στο 10%
Ο Σάβεριν δεν είχε ενημερωθεί για τις εξελίξεις μέχρι τον Απρίλιο του 2005. Λίγες μέρες μετά, ο Ζάκερμπεργκ τον απέλυσε. Ο Σάβεριν απάντησε με μήνυση στον πρώην συνεργάτη του για παραβίαση της εμπιστευτικότητας.
Η υπόθεση έληξε σε συμβιβασμό και ο Σάβεριν απέκτησε το 5% της επιχείρησης, η αξία του οποίου έφθανε τα 5 δισεκατομμύρια
Η ταινία «The Social Network» εξιστορεί την ίδρυση του «Facebook», αλλά έχει δεχθεί κριτική ότι παραποίησε την αλήθεια. Κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Σεναρίου για τον Άαρον Σόρκιν. Ήταν υποψήφια για τα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Α’ Ανδρικού Ρόλου για τον Τζέσι Άιζενμπεργκ, που υποδύθηκε τον Μαρκ Ζάκερμπεργκ
Κέρδος online 11/8/2015 7:2
Όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης πολύ συχνά ακούγαμε την λέξη σεισάχθεια ,που ο Σόλων
την εισήγαγε στην νομοθεσία της Αθήνας.
την εισήγαγε στην νομοθεσία της Αθήνας.
Είναι το πρώτο νομοθέτημα του Σόλωνα, όχι όμως, όπως μερικοί, ακόμα και από τους
αρχαίους συγγραφείς, διατείνονται για τη διαγραφή εξ ολοκλήρου των χρεών, την οποία
απεναντίας απέκρουαν αυτοί οι ίδιοι Σολώνιοι νόμοι,[1] αλλά μόνον ανακούφιση των πριν
υπό των τοκογλύφων καταπιεζομένων οφειλετών. Για το σκοπό αυτό σμίκρυνε την αργυρή
δραχμή κατά το 1/4 και λίγο περισσότερο ώστε 100 νέες δραχμές περιείχαν όσο
άργυρο 72,5 παλαιές, συγκανονίσας επίσης μόνιμα και τα μέτρα και τα σταθμά,[2]
ώστε ελάττωσε σε τέτοιο βαθμό τα χρέη των φτωχών, γι αυτό και λέγονταν ότι
απάλειψε τις υποθήκες επί των γαιών, καθόσον διευκόλυνε την εξόφληση των χρεών.[3]
Άφησε όμως ελεύθερο τον προσδιορισμό του τόκου και απαγόρευσε το βαρβαρικό έθιμο
του «επί τοις σώμασι δανείζεσθαι». Κήρυξε επίτιμους τους πριν από το χρέος ή οποιαδήποτε
άλλη αιτία, πλην φόνου και επιβολής στη τυραννίδα, σε ατιμία καταδικασθέντες.
αρχαίους συγγραφείς, διατείνονται για τη διαγραφή εξ ολοκλήρου των χρεών, την οποία
απεναντίας απέκρουαν αυτοί οι ίδιοι Σολώνιοι νόμοι,[1] αλλά μόνον ανακούφιση των πριν
υπό των τοκογλύφων καταπιεζομένων οφειλετών. Για το σκοπό αυτό σμίκρυνε την αργυρή
δραχμή κατά το 1/4 και λίγο περισσότερο ώστε 100 νέες δραχμές περιείχαν όσο
άργυρο 72,5 παλαιές, συγκανονίσας επίσης μόνιμα και τα μέτρα και τα σταθμά,[2]
ώστε ελάττωσε σε τέτοιο βαθμό τα χρέη των φτωχών, γι αυτό και λέγονταν ότι
απάλειψε τις υποθήκες επί των γαιών, καθόσον διευκόλυνε την εξόφληση των χρεών.[3]
Άφησε όμως ελεύθερο τον προσδιορισμό του τόκου και απαγόρευσε το βαρβαρικό έθιμο
του «επί τοις σώμασι δανείζεσθαι». Κήρυξε επίτιμους τους πριν από το χρέος ή οποιαδήποτε
άλλη αιτία, πλην φόνου και επιβολής στη τυραννίδα, σε ατιμία καταδικασθέντες.
Ετυμολογία
Ο όρος είναι σύνθετος από τα αρχαία ελληνικά, από το “σείω” (ταρακουνώ) + “άχθος”
(βάρος, χρέος). Ουσιαστικά σήμαινε την “αποτίναξη των βαρών”.
(βάρος, χρέος). Ουσιαστικά σήμαινε την “αποτίναξη των βαρών”.
Ισχύον καθεστώς πριν τη σεισάχθεια
Νομοθεσία του Σόλωνα
Τα νομοθετικά μέτρα του Σόλωνα ήταν πολύ τολμηρά, αλλά και δραστικά. Βασίζονταν
στην αρχή της δίκαιης ανισότητας και όχι της απόλυτης ισότητας, ενώ επιδίωκαν να
αποτρέψουν την εμφύλια διαμάχη και τη διάλυση της πολιτικής κοινότητας της Αθήνας,
διατηρώντας παράλληλα την κοινωνική διαστρωμάτωση και την προβολή αυτής της
διαστρωμάτωσης στη νομή της εξουσίας.
στην αρχή της δίκαιης ανισότητας και όχι της απόλυτης ισότητας, ενώ επιδίωκαν να
αποτρέψουν την εμφύλια διαμάχη και τη διάλυση της πολιτικής κοινότητας της Αθήνας,
διατηρώντας παράλληλα την κοινωνική διαστρωμάτωση και την προβολή αυτής της
διαστρωμάτωσης στη νομή της εξουσίας.
Η σεισάχθεια εντασσόταν στα μέτρα επανόρθωσης που έλαβε ο Σόλων. Πιο συγκεκριμένα,
καταργούνταν τα υφιστάμενα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες και προς το δημόσιο, καταργήθηκε
ο δανεισμός με εγγύηση το “σώμα” (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της
οικογένειάς του, ενώ απελευθερώθηκαν και όσοι Αθηναίοι είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην
ίδια την Αθήνα και επαναφέρθηκαν στην πόλη όσοι εν τω μεταξύ είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό.
καταργούνταν τα υφιστάμενα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες και προς το δημόσιο, καταργήθηκε
ο δανεισμός με εγγύηση το “σώμα” (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της
οικογένειάς του, ενώ απελευθερώθηκαν και όσοι Αθηναίοι είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην
ίδια την Αθήνα και επαναφέρθηκαν στην πόλη όσοι εν τω μεταξύ είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό.
Είναι γνωστό ότι με τη “σεισάχθεια” ο Σόλων έδωσε τέλος στην εξάρτηση των φτωχών αγροτών
στην Αττική. Εκείνο που δεν είναι γνωστό και παραμένει θέμα διαμάχης ανάμεσα στους ερευνητές
είναι η διαδικασία που ακολούθησε προκειμένου να αποκαταστήσει όσους είχαν πέσει θύματα
της αυθαιρεσίας των πλουσίων, ακριβώς γιατί δεν υπήρχαν γραπτές διατάξεις (αυτό άλλωστε
λέει και ο Σόλων σε ένα από τα ποιήματά του). Το μέτρο άλλοτε συνδέεται με τους εκτημόρους,
τους εξαρτημένους αγρότες που καλλιεργούσαν τη γη των προνομιούχων με τη συμφωνία να τους
δίνουν το 1/6 της παραγωγής αντί ενοικίου, ενώ άλλοτε με όλους όσους είχαν δανειστεί και
καλλιεργούσαν την γη των πλουσίων και ισχυρών με ενέχυρο την προσωπική τους ελευθερία.
στην Αττική. Εκείνο που δεν είναι γνωστό και παραμένει θέμα διαμάχης ανάμεσα στους ερευνητές
είναι η διαδικασία που ακολούθησε προκειμένου να αποκαταστήσει όσους είχαν πέσει θύματα
της αυθαιρεσίας των πλουσίων, ακριβώς γιατί δεν υπήρχαν γραπτές διατάξεις (αυτό άλλωστε
λέει και ο Σόλων σε ένα από τα ποιήματά του). Το μέτρο άλλοτε συνδέεται με τους εκτημόρους,
τους εξαρτημένους αγρότες που καλλιεργούσαν τη γη των προνομιούχων με τη συμφωνία να τους
δίνουν το 1/6 της παραγωγής αντί ενοικίου, ενώ άλλοτε με όλους όσους είχαν δανειστεί και
καλλιεργούσαν την γη των πλουσίων και ισχυρών με ενέχυρο την προσωπική τους ελευθερία.
Η σεισάχθεια δημιουργήθηκε όχι για να καταργήσει τη δουλεία, αλλά για να απελευθερώσει
τους δούλους από χρέος.[5] Οι μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα άφηναν δύο εξαιρέσεις:
ο κηδεμόνας άγαμης γυναίκας που είχε χάσει την παρθενία της είχε το δικαίωμα να την
πουλήσει για δούλη,[6] και ένας πολίτης μπορούσε να αφήσει έκθετο ένα ανεπιθύμητο
νεογέννητο.[7]
τους δούλους από χρέος.[5] Οι μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα άφηναν δύο εξαιρέσεις:
ο κηδεμόνας άγαμης γυναίκας που είχε χάσει την παρθενία της είχε το δικαίωμα να την
πουλήσει για δούλη,[6] και ένας πολίτης μπορούσε να αφήσει έκθετο ένα ανεπιθύμητο
νεογέννητο.[7]
Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: αυτοί που θέλουν να είναι κάποιοι και αυτοί που θέλουν να κάνουν κάτι….
Jean Monnet , πατέρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης .