Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ
Η Τύχη πάει στους Ανίκανους και στους Ηλίθιους. Δεν έχουν Άλλο Τρόπο Επιβίωσης.
Οι Ικανοί έχουν την Ικανότητα ως μέσο Επιβίωσης και με αυτό Επιχειρούν.
 Εσείς τι λέτε???
Αιχμηρός
Δημοσιεύτηκε στισ
2 η άποψη….
Αιχμηρός 

ΣΥΡΙΖΑ delenda est

by 

11949381_981187108570264_4185831218073388057_n
«H βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία και η γενική 

αναπηρία της ηγετικής τάξης στη σημερινή 

Ελλάδα σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις, 

είμαι βέβαιος πως τούτοι οι 

ελεεινοί δεν αντιπροσωπεύουν 

τη ζωντανή Ελλάδα, δεν 

αντιπροσωπεύουν τίποτε 

και υπάρχουν άγνωστοι,

πολλοί που δεν ξέρουν, 

αλλά που αξίζουν…»

Γιώργος Σεφέρης
του Γιώργου Καραμπελιά
Η φράση αυτή του Γιώργου Σεφέρη εκφράζει απόλυτα τη σημερινή πραγματικότητα και είναι μια εύστοχη και αξιοπρεπής απάντηση στο πολιτικό σύστημα και όλες τις εκφράσεις του:
Ωστόσο, παρότι «βλάπτουν την Συρία το ίδιο» (Κ. Καβάφης), υπάρχει ένα κεντρικό διακύβευμα σ’ αυτές τις εκλογές. Η ανάγκη να ξεμπερδέψουμε οριστικά με τη μεταπολίτευση και τις καταστροφές που έχει επισωρεύσει τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια, από το 1990 και μετά, δηλαδή η ανάγκη να ηττηθεί οριστικά και τελεσίδικα ο μηδενισμός και ο εθνομηδενισμός, και πριν απ’ όλους ο ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, εάν το καθεστώς του γενικευμένου ευτελισμού θεσμών και αξιών, ιδιαίτερα των κοινωνιοκεντρικών και πατριωτικών, εγκαθιδρύθηκε από το ΠΑΣΟΚ και κυριάρχησε απόλυτα στην περίοδο του Σημίτη, η έσχατη έκφρασή του είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας. Ακριβώς διότι αντιπροσωπεύουν το ιδεολογικό κουκούλι του μηδενισμού και του εθνομηδενισμού το οποίο, καθώς η μεταπολίτευση κλείνει τον κύκλο της, αναδεικνύεται στο κέντρο της πολιτικής σκηνής. Καθόλου τυχαία, ο παλιός πολιτικός εκφραστής αυτού του χώρου, το ΠΑΣΟΚ, έχει μεταβληθεί σε λείψανο του παλιού εαυτού του και η μάζα των ψηφοφόρων του έχει μετακινηθεί προς τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα. Με αυτή την έννοια, η πολιτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές θα αποτελέσει μια πράξη κάθαρσης και απελευθέρωσης για την ελληνική κοινωνία. Για μια πληθώρα από λόγους και αιτίες τις οποίες θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε στα ακόλουθα κύρια σημεία:
Πρώτον, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του αποτελούν το νευραλγικό κέντρο του εθνομηδενισμού που, στις σημερινές συνθήκες, συνιστά τον υπ’ αριθμό ένα εχθρό και κίνδυνο της πατρίδας μας. Και αυτό διότι η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός κινδυνεύουν κυριολεκτικώς με ιστορική έκλειψη τις επόμενες δεκαετίες, απειλούμενοι από την οικονομική παγκοσμιοποίηση, τη δημογραφική κατάρρευση, τη μετανάστευση των Ελλήνων στο εξωτερικό και την είσοδο μεταναστευτικών ρευμάτων από την Ανατολή. Η Ελλάδα κινδυνεύει να μεταβληθεί και πάλι σε μια σύγχρονη επαρχία του νεοθωμανισμού ή, ακόμα χειρότερα, σε μια αποικία Γερμανών, Αμερικανών και Οθωμανών ταυτοχρόνως, χωρίς ταυτότητα και υπόσταση. Απειλείται με τη μεταβολή της σ’ έναν λιβανοποιημένο ή κοσοβοποιημένο «χώρο» αντί για χώρα με ανεξαρτησία και αυτόνομο πολιτισμό. Η ιδεολογική κυριαρχία της μηδενιστικής και εθνομηδενιστικής αριστεράς, την οποία εκφράζει κατεξοχήν ο ΣΥΡΙΖΑ, και η οποία εκφράστηκε και κατά τους έξι μήνες διακυβέρνησής του με την πολιτική του στο μεταναστευτικό, την παιδεία, στον νόμο για την ιθαγένεια και στην εξωτερική πολιτική –κατ’ εξοχήν σε ό,τι αφορά στο κυπριακό–, θα πρέπει με κάθε τρόπο να λάβει τέλος. Και όχι μόνο για τα δεινά που επιφέρει αλλά και για το ότι κινδυνεύει να επαναφέρει ως αντίπαλο δέος φασιστικές και ναζιστικές ιδεολογίες που θα εμφανιστούν ως το μόνο αντίβαρο στον εθνομηδενισμό της κυρίαρχης αριστεράς. Η ήττα λοιπόν του ΣΥΡΙΖΑ είναι προϋπόθεση για τη συγκρότηση, επιτέλους, μιας πατριωτικής εκδοχής της αριστεράς αλλά και για την αποδυνάμωση του υπεδάφους πάνω στο οποίο οικοδομείται η ναζιστική ακροδεξιά.
Κατά δεύτερο λόγο, ο μηδενιστικός και κοσμοπολίτικος ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να ηττηθεί ώστε να μπορέσουν να αναδειχθούν στο προσκήνιο τα μεγάλα προβλήματα του λαού και του πολιτισμού μας, να αναδειχθεί το δημογραφικό ζήτημα ως το μεγαλύτερο εθνικό ζήτημα της χώρας, να προσανατολιστεί η παιδεία μας προς μια σύγχρονη κατεύθυνση, η οποία, όμως, θα στηρίζεται στην παράδοσή μας, και θα απορρίπτει τη λογική της ήσσονος προσπάθειας και της διάλυσης των εκπαιδευτικών μηχανισμών. Διότι όλες οι λογικές των «πολυπολιτισμικών» του ΣΥΡΙΖΑ οδηγούν όχι μόνο σε πληθυσμιακή και μορφωτική κατάρρευση, αλλά κινδυνεύουν να νομιμοποιήσουν τις πιο ακραίες φιλελεύθερες αντιλήψεις για την αξία μιας ιεραρχίας φασιστικού τύπου, απέναντι στην παντελή έλλειψη αξιοκρατικής αξιολόγησης, και την αδιαφορία για την πατρίδα και την παράδοση που προκαλεί μια αριστερά που έχει ως πρότυπό της τον Φλαμπουράρη, τον Τσίπρα, τον Βαρουφάκη και τον Κουράκη.
Τρίτον, διότι η εκλογική επιβράβευση ενός κόμματος που διέλυσε, μέσα σε έξι ή εφτά μήνες, ό,τι είχε απομείνει από την ελληνική οικονομία, με την κατάρρευση των επενδύσεων, το κλείσιμο των τραπεζών, τη μείωση του εθνικού εισοδήματος, την απώλεια δεκάδων δισεκατομμυρίων σε καταθέσεις, τη διάλυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, την αύξηση της ανεργίας, ισοδυναμεί με επιβράβευση του Ηρόστρατου και ακόμα περισσότερο με επιβεβαίωση μιας καθολικής τύφλωσης του ελληνικού λαού. Και αυτό, μόνο και μόνο διότι οι πονηροί γιάπηδες του Μαξίμου και οι επιτήδειοι εργολάβοι, μέντορές τους, επέλεξαν να προχωρήσουν σε εκλογές πριν να έρθει ο λογαριασμός από το επαίσχυντο μνημόνιο το οποίο υπέγραψαν. Πράγματι, θέλουν να αποδείξουν αυτό που επαναλαμβάνει διαρκώς ο νεαρός τυχοδιώκτης, ότι οι Έλληνες έχουν όντως μνήμη χρυσόψαρου;
Τέταρτον. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να ηττηθεί, και μάλιστα κατά κράτος, διότι εξαπάτησε τον ελληνικό λαό και το πλειοψηφικό αντιμνημονιακό του αίσθημα, με αποκορύφωμα το ψευδεπίγραφο δημοψήφισμα, το οποίο προκάλεσε προκειμένου να αποσυνθέσει ολοκληρωτικά το αντιστασιακό ήθος του ελληνικού λαού. Διότι τον οδήγησε σε μία ψεύτικη σύγκρουση ώστε να μπορέσει να λύσει τα εσωτερικά προβλήματα του κόμματός του και να υπογράψει εν τέλει το πλέον επαίσχυντο μνημόνιο. Οδήγησε το αντιμνημονιακό κίνημα –το οποίο εκμεταλλεύτηκε σε αγαστή σύμπνοια με έναν εκ συστήματος συκοφάντη και κάπηλο του πατριωτισμού, τον Πάνο Καμμένο– σε μια επαίσχυντη ήττα. Εξαφάνισε τα τελευταία υπολείμματα ελπίδων για μια πορεία που, τα επόμενα χρόνια, θα επέτρεπε τη σταδιακή απομάκρυνσή μας από τα μνημόνια και την κατεδάφιση του μνημονιακού και θεσμικού συστήματος που δημιούργησε. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑνΕλ μετέβαλαν του Έλληνες σε έναν ηττημένο λαό που, στην καλύτερη περίπτωση, προσδοκά και επιβραβεύει τα μνημονιακά κόμματα που θα του προκαλέσουν τη μικρότερη “ζημιά”.
Πέμπτον, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ηττηθεί διότι αποτελεί την επιλογή των ξένων, την επιλογή των Αμερικανών, της κας Μέρκελ, του Ολάντ και των Βρυξελλών, διότι αποτελεί την κύρια επιλογή του νεοθωμανισμού και του τουρκικού προξενείου στη Θράκη, διότι αποτελεί την επιλογή του Μπόμπολα, του Ψυχάρη και των Βαρδινογιανναίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί το όργανο παλαιών αλλά και νέων τζακιών, στη λογική πως μόνον αυτός μπορεί να ελέγξει τις λαϊκές αντιδράσεις, όπως είχε συμβεί με το ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν, και επομένως θα διασφαλίσει εν τέλει την ομαλή εφαρμογή του μνημονίου.
Έκτον, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να καταψηφιστεί γιατί η ανάδειξή του σε κυρίαρχο πόλο της πολιτικής ζωής, έστω και με μία ψήφο, συναινούντος του άθλιου εκλογικού νόμου και των πενήντα εδρών που προσφέρει ως δώρο, θα οδηγήσει σε νέες περιπέτειες και καταστροφές τη χώρα, μέχρις ότου αποσυρθεί οριστικά από το πολιτικό προσκήνιο. Και, εξάλλου, αυτό είναι το επιχείρημα όχι μόνο πολλών συστημικών παραγόντων αλλά και πολλών φίλων. Ας αναλάβουν να διεκπεραιώσουν αυτοί το μνημόνιο έτσι ώστε να διαλυθούν μια ώρα αρχύτερα και να επιτρέψουν την ταχύτερη έξοδό μας σε μια νέα εποχή και ίσως και τη συγκρότηση ενός πατριωτικού, δημοκρατικού και κοινωνιοκεντρικού πόλου. Δεν συμμεριζόμαστε αυτό το επιχείρημα διότι το κύριο μέλημά μας δεν είναι με ποια ταχύτητα θα καταστραφεί ο ΣΥΡΙΖΑ –πράγμα που αποτελεί νομοτελειακή εξέλιξη– αλλά το πώς αυτή η αποσύνθεση θα επισύρει τις λιγότερες δυνατές καταστροφές στη χώρα και τον λαό. Πιθανώς να είναι πιο αργή η διαδικασία αποδόμησής του, στην περίπτωση που δεν θα αναλάβει αυτός τον πρώτο ρόλο στην εξουσία. Όμως, το κύριο μέλημά μας είναι η ταχύτερη κατά το δυνατό απομάκρυνσή του, έτσι ώστε να αποφευχθούν νέες καταστροφές και συμφορές. Τόσο στο πεδίο της οικονομίας όσο και στο μεταναστευτικό και στα εθνικά θέματα – κατ’ εξοχήν δε το κυπριακό, όπου προετοιμάζεται με μεγάλη ταχύτητα ένα νέο σχέδιο Ανάν με συνεργούς τους Συριζαίους (λέγε με Σία Αναγνωστοπούλου). Επειδή για μας προέχει πάντα το συμφέρον της χώρας και όχι το στενό ιδεολογικό μας συμφέρον, δεν είμαστε της λογικής να αποτελειώσουν τη χώρα ώστε να καταστραφούν και οι ίδιοι ταχύτερα.
Έβδομον, εν τέλει η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, και κυρίως της ηγετικής του ομάδας, έχει και μια ισχυρή ηθική και αισθητική διάσταση. Η επιβράβευση από τον ελληνικό λαό, και ιδιαίτερα τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα, μιας ομάδας που προβάλλει ανενδοίαστα τον πλούτο και τις διασυνδέσεις του, με τις εξακόσιες χιλιάδες ευρώ του «αριστερού» Τσακαλώτου στην Μπλακ Ροκ, και τις βρωμοδουλιές του Κατρούγκαλου και του μέντορα του Τσίπρα, Φλαμπουράρη· με τις βίλες και τα κότερα, με τα οποία πέρασε το καλοκαίρι ο «ματωμένος για να μην ματώσουμε εμείς», εκλεκτός των πάσης φύσεως διαπλεκομένων και πρεσβειών. Αυτός που έχει το θράσος να επιδεικνύει τα 16.000 ευρώ που κοστίζουν οι δυο βλαστοί του για την ιδιωτική εκπαίδευσή τους, και την επομένη να σχίζει τα πανάκριβα σακάκια του στο Κερατσίνι ως υπερασπιστής του λαού. Δεν πρόκειται δε μόνο για ένα ζήτημα ηθικής τάξης, που απομυθοποιεί και αποενοχοποιεί τη διαπλοκή πλούτου και εξουσίας και εθίζει τον λαό να ακολουθεί και να μιμείται τους πλούσιους, αλλά και για ένα βαθύτατα αισθητικό ζήτημα. Ίσως προσωπικό, αλλά ελπίζω όχι μόνο. Δεν απεχθάνομαι τίποτε περισσότερο από τους γιάπηδες και την ψευδο-ριζοσπαστικότητά τους. Δεν πηγαίνουν στην εκκλησία για να παντρευτούν ή για να βαφτίσουν τα παιδιά τους και δεν φορούν γραβάτες, αλλά κυκλοφορούν με κότερα, μένουν σε βίλες εφοπλιστών και συναγελάζονται με όλων των ειδών του «ανακτορικούς», πλασάροντας το νέο στυλ της τρέντυ εξουσίας, το ίδιο που είχε εισαγάγει ο πιο πλούσιος άνθρωπος του πλανήτη, ο Μπιλ Γκέητς και οι γιάπηδες της Wall Street, τα ήθη των οποίων εισήγαγαν ο Βαρουφάκης, ο Τσίπρας και οι περί αυτών.
Για όλους αυτούς του λόγους, και χιλιάδες άλλους, ο ελληνικός λαός θα πρέπει να δώσει ένα μάθημα στους νεογιάπηδες που υπέκλεψαν την ψήφο του τον Ιανουάριο του 2015 και στο δημοψήφισμα του Ιουλίου, ώστε να αρχίσει επιτέλους μια νέα πορεία για τη χώρα μας. Διάφοροι πονηροί, αβανταδόροι του κυρίου Τσίπρα, θα πουν πως, με αυτόν τον τρόπο, πριμοδοτούμε το παλιό πολιτικό σύστημα. Για μας δεν υπάρχει τίποτα πιο παλιό από τον Τσίπρα, τον Φλαμπουράρη και την παρέα του, επιπλέον δε, το παλιό πολιτικό σύστημα είναι κλινικά νεκρό και επιβιώνει μόνο και μόνο ως αντίπαλο δέος στις καταστροφές του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας ανασταίνει τη Φώφη και τον Μεϊμαράκη. Όσο ταχύτερα λοιπόν αποκαθηλώσουμε, τελειώσουμε, την έσχατη έκφρασή του, δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ, τόσο πιο γρήγορα θα περάσουμε σε μια νέα ιστορική περίοδο χωρίς να κινδυνεύσουμε να εμφανιστεί ως νέο το ναζιστικό κόμμα και οι ιδέες του. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι κάθε είδους εθνομηδενιστές πρέπει να φύγουν το ταχύτερο δυνατό από το προσκήνιο, διότι αποτελούν τον σπόνσορα της Χ.Α. και των ακροδεξιών ιδεών.
Μόνον εάν ο ελληνικός λαός αρχίσει να συγκροτεί νέες πολιτικές δυνάμεις και κυρίως νέα προτάγματα θα φράξουμε τον δρόμο και σε πιθανές εκτροπές της δημοκρατίας, παράλληλα με τις εξίσου πιθανές εθνικές καταστροφές που μας απειλούν στη γωνία του δρόμου. Διότι, αν η χούντα των συνταγματαρχών έκλεισε μια ιστορική περίοδο με την καταστροφή της Κύπρου, και ο μεταπρατικός εκσυγχρονισμός κλείνει με τα μνημόνια και τις οικονομικές καταστροφές που επέφερε, ας αποφύγουμε όσο μπορούμε και άλλες μεγαλύτερες καταστροφές που μας απειλούν. Κατά συνέπεια…, Γιώργο Σεφέρη στην κάλπη και προπαντός ΣΥΡΙΖΑ delenda est.
Name
Website
Δημοσιεύτηκε στισ
Εκλογές μεθαύριο ,θα παραθέσουμε δυο  αντιθέτες  απόψεις για τον Τσίπρα και τον Σύριζα διαβάζετε και επιλέγετε ….
Αιχμηρός 

1η άποψη 

 The Tsipras paradox
15  Σεπ 2015του Χρήστου Λαδά
Στις 26 Ιουλίου το Bloomberg είχε ένα άρθρο με τίτλο : Tsipras’s Paradox Is Six Months of Pain and Enduring Popularity. Το παράδοξο του Τσίπρα. Έξι μήνες πόνου με δημοτικότητα που διαρκεί. Το Bloomberg είχε δίκιο. Το παράδοξο του Τσίπρα θα ξαναδώσει στο ΣΥΡΙΖΑ την πρώτη θέση στις εκλογές, ξεκάθαρα, και θα οδηγήσει το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στον κορμό της επόμενης κυβέρνησης. Με πόσους και με ποιους θα αποφασίσει ο κόσμος, αν και τα μεγάλα προβλήματα λύνονται με ευρύτατες κοινωνικές αποδοχές. Να εξετάσουμε όμως το παράδοξο φαινόμενο Τσίπρα χωρίς καμία διάθεση προσωπολατρίας. Έχει σημασία, όχι βέβαια προσωπικά για τον Αλέξη, αλλά για τους Έλληνες. Αυτοί άλλωστε στηρίζουν και θα προσφέρουν την εκλογική νίκη ιδίως στον Τσίπρα και στο ΣΥΡΙΖΑ. Θα είναι η τέταρτη στη σειρά εκλογική νίκη στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Ευρωεκλογές, Εθνικές εκλογές, Δημοψήφισμα, Εθνικές εκλογές ξανά, οι τρεις τελευταίες μάλιστα εθνικές αναμετρήσεις σε χρονικό διάστημα λίγων μηνών. Και αν κάποιος μπορούσε να ισχυριστεί μέχρι πρότινος ότι ο Τσίπρας κέρδιζε τις εκλογές επειδή έταζε ασύμμετρα με ακατάσχετη παροχολογία, το μόνο σίγουρο είναι ότι σε αυτές τις εκλογές δεν θα κερδίσει επειδή υπόσχεται. Επίσης, δεν θα κερδίσει τις εκλογές, επειδή θα σκίσει τα μνημόνια ή επειδή εκφράζει την αριστερίστικη επανάσταση. Αυτό θα φανεί στο ποσοστό της ΛΑΕ, 
εκεί κάπου στο όριο της Βουλής, αν τα καταφέρει να εισέλθει. Γιατί λοιπόν ο κόσμος στηρίζει τον Τσίπρα;Είναι ενδιαφέρον από αυτήν την άποψη ότι ο μη αριστερός κόσμος που συνθέτει και την πλειοψηφική εκλογική στήριξη του Αλέξη Τσίπρα, δεν οδηγήθηκε σε επιλογές άλλων πολιτικών, όπως του Σταύρου Θεοδωράκη, τον οποίο κρατά αιχμάλωτο σε μια κατάσταση μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και εκεί θα τον αφήσει. Με τον Τσίπρα ο κόσμος γνώρισε τα capital controls, είδε τις τράπεζες κλειστές, έμεινε στις ουρές για να παίρνει 40 ευρώ την ημέρα, είδε την χώρα του να γονατίζει απέναντι στην Ευρώπη αφού επιλέχθηκε η πλήρης σύγκρουση, είδε την μεταστροφή εντός λίγων μηνών από το αντιμνημόνιο λόγο στην εφαρμογή ενός μνημονίου και άλλα και άλλα πολλά. Όποιος θέλει μάλιστα μπορεί να προσθέσει κι άλλα επιχειρήματα καλοπροαίρετα ή κακοπροαίρετα. Απλά θα ενισχύσουν την ανάγκη ερμηνείας του παράδοξου. Μήνες πόνου με μια δημοτικότητα που διαρκεί. Είναι μαζοχιστής λοιπόν ο Έλληνας; Ή μήπως κατάλαβε από τον καθαρό λόγο του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ αυτήν τη φορά τι θα γίνει στο μέλλον; Σίγουρα όχι. Μήπως ενθουσιάστηκε από τις λίστες του ΣΥΡΙΖΑ; Ούτε. Μήπως αισθάνεται ασφαλής ότι η οικονομία θα ανακάμψει και όλα θα πάνε καλά; Επίσης αμφιβάλλει. Γιατί λοιπόν ο Τσίπρας θα ξαναπάρει τις εκλογές; – Γιατί η κοινωνία δεν πείθεται, παρά τα λάθη και τις παραλείψεις, ότι ο Τσίπρας κατέστρεψε την Ελλάδα και την οικονομία σε 6 μήνες όπως βάλθηκαν πάλι να φωνάζουν οι ίδιοι και οι ίδιοι που την κατέστρεψαν τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτό δεν σημαίνει ότι σήμερα η οικονομία είναι σε καλύτερη κατάσταση από ότι έξι μήνες πριν. Χειρότερη είναι. Και ο κόσμος το ξέρει. Αυτό όμως καθιστά το παράδοξο Τσίπρα ακόμα πιο ενδιαφέρον. – Γιατί η κοινωνία δεν έχει πρόβλημα με τα λάθη που είναι ανθρώπινα. Έχει πρόβλημα με το να μην δίνονται μάχες για λογαριασμό της. Ακόμα και μεγάλα λάθη συγχωρούνται όταν ο κόσμος βλέπει ότι ένα νέο πρόσωπο, χωρίς offshore και εξωχώριους λογαριασμούς, παλεύει για το κοινό καλό. Το αναγνωρίζει. Όταν στήριζε τα λαμόγια για 30 χρόνια δεν θα εξαντλήσει τον Τσίπρα σε 6 μήνες. Δεν είναι παράδοξο. Είναι λογικό. Δεν έχουν κλείσει τους λογαριασμούς τους. – Γιατί η κοινωνία είναι και ήταν, από πριν, πιο ώριμη από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ίδιο τον Τσίπρα μάλλον, όσον αφορά το ψευτοδίλημμα του μνημονίου-αντιμνημονίου. Ο κόσμος δεν στήριξε τον Αλέξη και τον ΣΥΡΙΖΑ για την εφαρμογή της ασαφούς και κενής αντιμνημονιακής καραμέλας, ούτε περίμενε ότι ο Τσίπρας θα έσκιζε τα μνημόνια καθυποτάσσοντας την Ευρώπη. Κατανοεί τους συσχετισμούς. – Γιατί η κοινωνία δεν θεωρεί προδοσία την υπογραφή σκληρών μέτρων παρά τις υποσχέσεις περί του αντιθέτου. Προδοσία, η κοινωνία θα θεωρούσε την άτακτη φυγή προς την εσωστρέφεια και τον εθνικισμό, μακριά από την Ευρώπη και το διεθνές περιβάλλον που έχει κανόνες. Γι αυτό και η ΛΑΕ θα εξαϋλωθεί ακόμα και αν σε αυτές τις εκλογές εισέλθει μετά βίας στη Βουλή. Ρήξη με την Ευρώπη και απομονωτισμό εκφράζει η ΧΑ το ΚΚΕ και η ΛΑΕ. Και τα τρία όμως αυτά κόμματα, μαζί, θα έχουν σαφώς μικρότερο ποσοστό από αυτό του ΣΥΡΙΖΑ.-Γιατί, τέλος, ο κόσμος βλέπει στον Αλέξη, ένα νέο παιδί το οποίο αισθάνεται πιο κοντά του, χωρίς να εκφράζει μάλιστα τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Δεν είναι όλοι το ίδιο. Με τη Φώφη, ας πούμε, δεν αισθάνεται συγγένειες. Με τον Κουτσούμπα χασμουριέται. Με τον Λαφαζάνη γελά με τα σποτάκια του αλλά μένει εκεί. Με τον Βαγγέλη μπορεί να μιλά όπως σε ένα καφενείο, αλλά έχει σιχαθεί τους σκελετούς. Του θυμίζουν άλλωστε και τις ενοχές του.Όλα αυτά βέβαια δεν σημαίνουν ότι ο Τσίπρας είναι ένας πολιτικός σταρ που θα έχει μονίμως την υποστήριξη του κόσμου ό,τι και αν κάνει. Η στήριξη αυτή θα είναι πιθανότατα και η τελευταία αν η οικονομία δεν αρχίσει να ορθοποδεί, αν τα αδιέξοδα παραμείνουν ή έστω αν η προοπτική για κάτι καλύτερο δεν αρχίσει να φέγγει στην πολιτική αισθητική και την οικονομία.Το ξαναγράφουμε. Ο Τσίπρας θα αντέξει αν μεταρρυθμίσει την χώρα. Αλλιώς, θα έχει κι αυτός την τύχη των υπολοίπων. Αυτή η γενναιόδωρη στήριξη θα είναι βουβή και η τελευταία. Αλλά θα υπάρξει.
Πηγή: http://xristosladas.blogspot.gr/2015/09/the-tsipras-paradox.html

– See more at: http://www.toportal.gr/?i=toportal.el.politikh&id=8891#sthash.TupaWaRW.dpuf

Δημοσιεύτηκε στισ


Μεγάλη μέρα αύριο  ,τρύγος στο κτήμα Αυτάρκεια!!!
Όσοι εθελοντές προσέλθετε !!

Η πιο σημαντική στιγμή του χρόνου για τη δουλειά των αμπελουργών και των οινοποιών είναι αναμφισβήτητα η ωρίμαση  και ο τρύγος του σταφυλιού. Το τσαμπί του σταφυλιού συγκρατείται από το βλαστό του φυτού με το κοτσάνι, ενώ οι ρώγες αποτελούνται από το φλοιό, τη σάρκα και τα κουκούτσια. Κάθε ένα από αυτά τα μέρη έχει διαφορετική χημική σύσταση και η διαδικασία της ωρίμασης το επηρεάζει διαφορετικά και με διαφορετικούς ρυθμούς:

• Στο φλοιό περιέχονται χρωματικές και αρωματικές ουσίες, καθώς και ταννίνες.

• Στη σάρκα αποθηκεύεται το νερό, αλλά κυρίως τα σάκχαρα, τα οξέα, τα ανόργανα άλατα και οι βιταμίνες.

• Τα κουκούτσια είναι πλούσια σε μάλλον στυφές ταννίνες και κυρίως πικρά έλαια.

• Το κοτσάνι έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ταννίνες, οι οποίες είναι συνήθως έντονα στυφές και ξερές.

Τα σταφύλια όσο ωριμάζουν αποκτούν χρώμα και γλυκύτητα. Η ώρα της ωρίμασης και του τρύγου του σταφυλιού έχουν φτάσει όταν οι ρώγες αποκτήσουν το επιθυμητό χρώμα και άρωμα, καθώς και την κατάλληλη αναλογία σακχάρων και οξέων. Πρόκειται για την «τεχνολογική ωριμότητα», που αντιστοιχεί στη στιγμή κατά την οποία το σταφύλι μιας ποικιλίας δίνει γλεύκος με κατάλληλη χημική σύσταση, για τον τύπο κρασιού που πρόκειται να παραχθεί. Όλα αυτά διαπιστώνονται από τους ελέγχους που γίνονται σε αντιπροσωπευτικά δείγματα, κατά την περίοδο της ωρίμασης και του τρύγου του σταφυλιού. Όσο ο τρύγος διαρκεί, τα σταφύλια συλλέγονται προσεκτικά, με τα χέρια (όπως γίνεται σχεδόν παντού στην Ελλάδα) ή μηχανικά και μεταφέρονται στο οινοποιείο χωρίς χρονοτριβή. Πρέπει να φθάσουν όσο το δυνατό συντομότερα και ακαταπόνητα στον τόπο παραλαβής τους, αφού έτσι διασφαλίζεται η ποιότητα του κρασιού που θα παραχθεί.