Ευριπίδου photo by streethacker
Αθηνάς
Δασκαλακος Δημήτρης ασφαλιστική δύναμη στα δυτικά προάστια !!!!
Άκου την ηχώ της ζωής…ζωής….ζωής…
Μια φορά ένας άνδρας με τον γιο του περπατούσαν μέσα στο δάσος. Ξαφνικά το αγόρι σκουντουφλά και πέφτει κάτω. Κτύπησε το πόδι του και φώναξε δυνατά:
– ΑΑΑΧΧΧ!Ξαφνιασμένος, ακούει την φωνή του να επιστρέφει:- ΑΑΑΧΧΧ!Ξαφνιασμένος από το φαινόμενο, φωνάξει:- Ποιός είσαι;Όμως την μοναδική απάντηση που παίρνει είναι:- Ποιός είσαι;Θυμωμένος τώρα φωνάζει αγριεμένα:- Είσαι δειλός!Και η φωνή απαντά:- Είσαι δειλός!Γεμάτος περιέργεια ρωτά τον πατέρα του.- Τι συμβαίνει πατέρα; τι γίνεται εδώ;- Πρόσεξε γιε μου, του λέει εκείνος και φωνάζει δυνατά:- Σε θαυμάζω!Η φωνή απαντά:- Σε θαυμάζω!Ο πατέρας φωνάζει για άλλη μια φορά:- Είσαι υπέροχος!Η φωνή απαντά:- Είσαι υπέροχος!Το αγόρι ακόμα πιο έκπληκτο από πριν, δεν μπορούσε να καταλάβει τι συμβαίνει.
Υστέρα ο πατέρας πιάνει να εξηγήσει στον γιο του:Tο φαινόμενο αυτό, οι άνθρωποι το λένε ΗΧΩ, αλλά στ’ αλήθεια είναι ΖΩΗ. Επειδή εκείνη σου επιστρέφει αυτό που της δίνεις. Η ζωή είναι ένας καθρέφτης των πράξεών σου. Αν θέλεις πιο πολλή αγάπη, τότε να δώσεις πολλή αγάπη! Αν θέλεις κατανόηση, τότε δώσε κατανόηση. Αν θέλεις οι άνθρωποι να σε υπομένουν, τότε να τους υπομείνεις και εσύ. Αυτός είναι ο κανόνας της ζωής και έχει εφαρμογή σε κάθε τομέα της ζωής μας!Η ζωή σου με άλλα λόγια είναι όχι απλά μια σύμπτωση από τυχαία γεγονότα αλλά ένας καθρέφτης του ίδιου σου του εαυτού!Καλό μεσημέρι να έχουμε! καλό….καλό…καλό…______________ Πηγή: nostou-algos.pblogs.gr
Η οικονομική κατάσταση των Ελλήνων είναι άθλια και η προοπτική ανάκαμψης της χώρας ακόμη χειρότερη ,διαβάστε τα στοιχεία που έχει επεξεργαστεί η Καθημερινή και δείτε την τραγική μας θέση και την ίδια στιγμή το πολιτικό σύστημα μας περί άλλων τυρβάζει…..
Αιχμηρός
Από περίπου 5,9 εκατ. κοινές φορολογικές δηλώσεις που υποβλήθηκαν μέχρι και το τέλος Αυγούστου, τα 3,7 εκατ. ή το εκρηκτικό ποσοστό του 62,82% έδειξε οικογενειακές αποδοχές κάτω από 12.000 ευρώ.
Την ώρα που το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης καταστρώνει σενάρια που προβλέπουν ακόμη και αύξηση του αφορολογήτου στα 12.000 ευρώ, πληροφορίες από την εκκαθάριση των φετινών φορολογικών δηλώσεων που συγκέντρωσε η «Καθημερινή» αποτυπώνουν μαζική… μετατόπιση πληθυσμού προς τα κατώτερα εισοδηματικά κλιμάκια.Από περίπου 5,9 εκατ. κοινές φορολογικές δηλώσεις που υποβλήθηκαν μέχρι και το τέλος Αυγούστου, τα 3,7 εκατ. ή το εκρηκτικό ποσοστό του 62,82% έδειξε οικογενειακές αποδοχές κάτω από 12.000 ευρώ.Από το 2010 –έτος έναρξης εφαρμογής των μνημονίων– μέχρι σήμερα το «μερίδιο» των φτωχότερων φορολογουμένων έχει αυξηθεί κατά 14 ποσοστιαίες μονάδες. Το 2010, ο αριθμός των φορολογουμένων με οικογενειακό εισόδημα κάτω από 12.000 ευρώ ήταν 2,782 εκατ. άτομα, δηλαδή περίπου ένα εκατομμύριο λιγότερα σε σχέση με σήμερα.Προκύπτει, επομένως, ότι το 63% των οικογενειών στην Ελλάδα έχει σταματήσει –είτε λόγω απομείωσης των εισοδημάτων είτε λόγω εκτεταμένης φοροδιαφυγής– να συνδράμει στα φορολογικά βάρη, αφήνοντας τον συνολικό «λογαριασμό» του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων –περισσότερα από 8 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση– να τον σηκώνουν 2,2 εκατ. νοικοκυριά που εμφανίζονται πλέον να ζουν με περισσότερα από 1.000 ευρώ τον μήνα.Είναι λοιπόν προφανές ότι το «σύνθημα» για αφορολόγητο στις 12.000 ευρώ έχει πλατιά πολιτική απήχηση, καθώς «αγγίζει» τη συντριπτική πλειοψηφία των φορολογουμένων – έστω και αν στην πραγματικότητα το κατά κεφαλήν όφελος είναι μικρό, δεδομένου ότι και σήμερα το αφορολόγητο διαμορφώνεται στις 9.550 ευρώ.Από την άλλη, όμως, έχει και μεγάλο δημοσιονομικό κόστος. Και 200 ευρώ φόρο να «χαρίσεις» στα κατώτερα εισοδηματικά κλιμάκια, ο λογαριασμός μπορεί να ξεπεράσει τα 600-700 εκατ. ευρώ όταν ο «πληθυσμός» των ωφελουμένων ξεπερνάει τα δύο ή και τα τρία εκατομμύρια άτομα. Πόσο μάλλον όταν σε αυτόν τον «πληθυσμό» περιλαμβάνονται εισοδηματίες, αγρότες ή ελεύθεροι επαγγελματίες οι οποίοι σήμερα φορολογούνται με συντελεστές 1% ή 26% αντίστοιχα από το 1ο ευρώ.Να σημειωθεί ότι τα στοιχεία που αναφέρθηκαν αφορούν σε οικογενειακό και όχι ατομικό εισόδημα. Στην πραγματικότητα, ο αριθμός των φορολογουμένων με ατομικό εισόδημα κάτω από 12.000 ευρώ ξεπερνάει τα 5 εκατομμύρια σε σύνολο περίπου οκτώ εκατομμυρίων φορολογουμένων.Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα της φετινής εκκαθάρισης του φόρου εισοδήματος με τα αντίστοιχα του 2010, προκύπτουν εντυπωσιακά αποτελέσματα:• Οι «πλούσιοι», στους οποίους συχνά αναφέρεται το πολιτικό σύστημα το τελευταίο διάστημα, αποτελούν πλέον είδος υπό εξαφάνιση. Οι έχοντες οικογενειακό εισόδημα από 100.000 ευρώ και πάνω, από 38.549 που ήταν το 2010, περιορίστηκαν σε 25.000 το 2014. Ηδη σε εισοδήματα άνω των 100.000 ευρώ ο φορολογικός συντελεστής φτάνει ακόμη και στο 48%.• Οι έχοντες οικογενειακό εισόδημα από 50 έως 100.000 ευρώ περιορίστηκαν σε μόλις 110.000 από 244.884 που ήταν το 2010. Αντίστοιχα, το εισόδημα που μοιράζονται, από τα 15,8 δισ. ευρώ το 2010 ψαλιδίστηκε στα 7,1 δισ. ευρώ το 2014.• Στο κλιμάκιο από τις 30.000 έως τις 50.000 ευρώ κατατάσσονται πλέον 400 χιλιάδες οικογένειες από 604 χιλιάδες που ήταν το 2010. Και σε αυτό το κλιμάκιο εμφανίζεται κατάρρευση δηλωθέντος εισοδήματος: από τα 23 δισ. ευρώ το 2010 στα 14 δισ. ευρώ το 2014.• Ο έχοντες εισόδημα από 20.000 έως 30.000 ευρώ –εδώ ανήκουν όσοι εισπράττουν περί τα 1.500 ευρώ τον μήνα που… κατηγορήθηκαν ως έχοντες– είναι πλέον 555.000 από 752.086 το 2010 (πάντοτε οικογενειακά). Και σε αυτήν την κατηγορία, το εισόδημα κατέρρευσε από τα 18,4 δισ. ευρώ το 2010 στα 14 δισ. ευρώ το 2014.
Στους παρακάτω “θεσμικούς” που μόνο έξοδα προσθέτουν στο δημόσιο να συνυπολογίσουμε και τρεις πρώην προέδρους της δημοκρατίας …..
Αιχμηρός
Κύριε Τσίπρα! Ιδού τα ισοδύναμα που ψάχνετε!
Του Αλέξανδρου Μωραϊτάκη Μια από τις συνήθειες που με γεμίζει γνώση και εμπειρία είναι να μελετώ καθημερινά τις απόψεις περί τα πολιτικά και οικονομικά δρώμενα που αναρτώνται στο διαδίκτυο και δημοσιεύονται στον ημερήσιο τύπο.Την Τρίτη που πέρασε δημοσίευσε στο Capital.gr, ο έγκυρος δημοσιογράφος κ. Γιώργος Λακόπουλος, ένα ακόμη ενδιαφέρον άρθρο του υπό τον τίτλο “Μπανανία. Ισόβιοι προνομιούχοι με τα λεφτά των άλλων.”.Δεν μου πήρε πολύ χρόνο να συνδέσω το άρθρο με την προσπάθεια της κυβέρνησης να εφαρμόσει ισοδύναμα μέτρα με σκοπό την ελάφρυνση των ασθενών κοινωνικών τάξεων ή την μη περαιτέρω αύξηση των βαρών τους με την επιβολή των επαχθών μέτρων.Τι λέει ο Λακόπουλος; Απλά πράγματα. Απλά, που όμως κανείς δεν έχει αναλογιστεί και που κατ’ επέκταση οι οικονομικές τους συνέπειες δεν έχουν υπολογιστεί…Εν περιλήψει ο δημοσιογράφος απαριθμεί:
1. Επτά ζώντες Προέδρους της Βουλής των Ελλήνων:
i. Ζωή Κωνσταντοπούλου,
ii. Ευάγγελο Μεϊμαράκη,
iii. Φίλιππο Πετσάλνικο,
iv. Άννα Ψαρούδα- Μπενάκη,
v. Απόστολο Κακλαμάνη,
vi. Σιούφα και
vii. Πολύδωρα.
2. Έξι αρχηγούς πρώην κομμάτων που πλην ενός από αυτά τα κόμματα, τα λοιπά δεν έχουν επανεκλεγεί ή και δεν υφίστανται καν:
i. Δημήτρης Τσοβόλας,
ii. Νίκος Κωνσταντόπουλος,
iii. Γιώργος Καρατζαφέρης,
iv. Φώτης Κουβέλης,
v. Μαρία Δαμανάκη και
vi. Αλέκος Αλαβάνος.
vii. Από κοντά και οι πρώην αντιπρόεδροι κυβερνήσεων, όπως ο Πάγκαλος.
3. Έναν πρώην αντιπρόεδρο κυβέρνησης το Θεόδωρο Πάγκαλο και
4. Τρεις Πρώην Πρωθυπουργούς:
i. Γεώργιος Παπανδρέου,
ii. Κωνσταντίνος Σημίτης και
iii. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.
Αν προβούμε σε ενδελεχή έλεγχο είναι βέβαιο πως μπορεί να βρεθούν και άλλες περιπτώσεις τέτοιου είδους.Εκτός του χώρου που καταλαμβάνουν τα γραφεία των ανωτέρω στο κτήριο της Βουλής των Ελλήνων, ο δημοσιογράφος υπολογίζει και δεν έχουμε κανένα λόγο να θεωρήσουμε ότι υπερβάλει, ότι το προσωπικό της ΒτΕ και της Ελληνικής Αστυνομίας που απασχολείται στην υπηρεσία τους, αγγίζει τα 250 άτομα.Επεκτείνοντας τη σκέψη του δημοσιογράφου και με απλούς υπολογισμούς που μπορείτε να κρίνετε μόνοι σας αν ευσταθούν, το κόστος κάθε υπαλλήλου συμπεριλαμβανομένων των λειτουργικών δαπανών, του κόστους κτιρίου, τηλεφώνων και λοιπών προνομίων που απολαμβάνουν, ανέρχεται ετησίως σε 50.000 ευρώ. Το ποσό αυτό αναγόμενο σε 12μηνη βάση ανέρχεται σε 12.500.000 ευρώ (!).Αυτά τα χρήματα είναι ένα ακόμη από τα άσκοπα βάρη του κρατικού προϋπολογισμού που στην εποχή της ανέχειας και της ανεργίας φαντάζουν όχι απλώς υπερβολικά αλλά και παράλογα.Είναι αδιανόητο για οποιονδήποτε Έλληνα που είτε αγωνίζεται να διατηρήσει την εργασία του, είτε την έχει απωλέσει, είτε την αναζητεί για πρώτη φορά, είτε είναι συνταξιούχος, να δεχτεί νέους φόρους που μεταξύ άλλων θα προορίζονται για την κάλυψη τέτοιων άσκοπων δαπανών.Ζήτησε ιδέες για ισοδύναμα ο πρωθυπουργός. Ορίστε λοιπόν. Με ένα άρθρο σας εξοικονομούμε κύριε Τσίπρα 12.500.000 ευρώ και παράλληλα σας ανοίγουμε το δρόμο να προβείτε σε βαθύτερο έλεγχο και είμαι βέβαιος ότι θα εκπλαγείτε από αυτά που θα διαπιστώσετε.Ελπίζω να βάλετε τα επιτελεία σας να δουλέψουν κύριε Τσίπρα, διότι τέτοια νούμερα απορώ πως δεν τα είδαν, οι σύμβουλοί σας, να περνάνε από μπροστά τους όταν αποφάσιζαν να επιβάλλουν 23% ΦΠΑ στα φροντιστήρια των παιδιών μας.Θα σας περιμένω όπως και όλοι οι Έλληνες πολίτες…* Ο κ. Αλέξανδρος Μωραϊτάκης είναι τέως πρόεδρος του ΣΜΕΧΑ
ΑΝΘΟΥΠΟΛΗ – Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΒΟΥΝΟΥ
Μια μεγαλειώδης κινητοποίηση των κατοίκων της Ανθούπολης στο Περιστέρι το Μάιο του 1956 έμεινε γνωστή σαν «Η εξέγερση του κάρβουνου».Ήταν η εξέγερση που έβαλε τέλος στην παράνομη και ληστρική εκμετάλλευση του υπεδάφους. Χιλιάδες αστυνομικοί κινητοποιήθηκαν, και έδωσαν πραγματική μάχη με όπλα αλλά δεν κατάφεραν να υποτάξουν τους εξεγερμένους. Οι εγκαταστάσεις των λιγνιτωρυχείων πυρπολήθηκαν και καταστράφηκαν ολοσχερώς. Δεν ξαναλειτούργησαν!Μια ιστορία που έμεινε και παραμένει στο περιθώριο. Αλλά ήταν η πιο σημαντική λαϊκή κινητοποίηση στην Ελλάδα σε λιγότερο από εφτά χρόνια από το τέλος του εμφυλίου. Και τρομοκράτησε την άρχουσα τάξη της εποχής γιατί ήταν σημάδι ότι η ιστορία δεν τέλειωσε με τη νίκη της στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας. Δυο χρόνια αργότερα, στις εκλογές του 1958, η ΕΔΑ αναδείχτηκε δεύτερο κόμμα. Έτσι επέλεξαν την τακτική της αποσιώπησης του συμβάντος.
Η ιστορία εξόρυξης λιγνίτη από το υπέδαφος του Περιστερίου ξεκίνησε το 1933. Από το 1924 είχαν εγκατασταθεί εκεί οι πρώτοι πρόσφυγες. Τη πρωτοβουλία είχε η οικογένεια του Γιώργου Ρομπάκη που πριν την Μικρασιατική περιπέτεια του 1922 είχε στην ιδιοκτησία της το ορυχείο «Ζον Γκουλντάκ» στη Μαύρη Θάλασσα. Στο Περιστέρι η επιχείρηση είχε την επωνυμία «Λιγνιτωρυχεία Αττικής Α.Ε.»Τη περίοδο της Κατοχής 1941-44 το λιγνιτωρυχείο πωλήθηκε σε Ιταλούς και μετονομάστηκε σε Agenta Carboni Italiani. Μετά την Κατοχή πέρασε, ως εχθρική περιουσία, στα χέρια του Ελληνικού Δημοσίου και το 1951 μισθώθηκε, με μια σκανδαλώδη σύμβαση, στην εταιρία του Φραγκίσκου Πρεζάνη.Το έδαφος όμως από οποίο γινόταν η εξόρυξη του λιγνίτη ήταν πλέον οικιστικός χώρος κι η λειτουργία του απειλούσε τις ζωές τους. Αυτό προκάλεσε την εξέγερση.Σήμερα η ιστορία της Ανθούπολης ζωντανεύει στη Χαλκιδική και στον αγώνα των κατοίκων της περιοχής ενάντια στα ορυχεία χρυσού.Περισσότερα στοιχεία για την ιστορία των λιγνιτωρυχείων στο Περιστέρι θα βρείτε εδώ.Αυτό που ακολουθεί είναι το χρονικό της εξέγερσης στο Περιστέρι το 1956.Η ΑΣΥΔΟΣΙΑ
Το 1952 η επιχείρηση του Φ. Πρεζάνη ανοίγει νέο φρέαρ σε απόσταση μόλις 20-30 μέτρων από τα σπίτια της περιοχής της Ανθούπολης. Ισχυρίζεται ψευδώς ότι το φρέαρ προορίζεται για την εγκατάσταση μηχανημάτων εξαερισμού. Κατά παράβαση του Μεταλλευτικού Κώδικα αλλά με τη κάλυψη του υπουργείου Βιομηχανίας προχωράει στην εξαγωγή λιγνίτη και από αυτό το σημείο.Από το Σεπτέμβριο του 1953 ορισμένα σπίτια στην Ανθούπολη αρχίζουν να παρουσιάζουν ρωγμές εξ αιτίας της διάνοιξης νέων στοών σε πολύ μικρό βάθος. Κάθε βράδυ οι κάτοικοι τινάζονται από τα κρεβάτια τους από τις εκρήξεις του δυναμίτη. Τα διαβήματα του δεξιού δημάρχου Περιστερίου Σ. Γολεμάτη προς τις αρχές δεν βρίσκουν ανταπόκριση.Στις 30 Οκτωβρίου καταρρέει η στοά Νο 5 με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο λιγνιτωρύχος Ιωάννης Τάντουλας και να τραυματιστούν οι Στ. Ασονίδης, Κ. Φουστέρης και Α. Προκάκης.Η επιχείρηση των λιγνιτωρυχείων συνεχίζει ανενόχλητη τις εργασίες διάνοιξης νέων στοών κάτω από την οικιστική περιοχή της Ανθούπολης δημιουργώντας μεγάλα μεγαλύτερα προβλήματα στα σπίτια των φτωχών οικογενειών. Ήδη εκεί κατοικούν 12.000 άνθρωποι.Στις 30 Ιουλίου 1954 γίνεται μια δίκη στην οποία είναι κατηγορούμενες 4 εργάτριες από την Ανθούπολη και δυο αστυφύλακες. Πρόκειται για τις Μαρία Καρατζαφέρη, Γεωργία Άταρ, Φωτεινή Κοτσόβου και Σοφία Θεοδωράκη. Οι γυναίκες κατηγορούνται ότι στις 26 Σεπτεμβρίου 1953 (τότε που έχουμε τις πρώτες ρωγμές στα σπίτια) εξύβρισαν τον απεσταλμένο του υπουργού Βιομηχανίας, ανώτερο υπάλληλο Αρ. Τσάκωνα που πήγε στην Ανθούπολη για να εξετάσει τις καταγγελίες των κατοίκων. Οι αστυφύλακες κατηγορούνται επειδή δεν τις εμπόδισαν! Κι ενώ οι γυναίκες καταδικάζονται σε 15 μέρες φυλάκιση, οι αστυφύλακες σε 5 μήνες!Στις 3 Ιουνίου 1955 το Εφετείο της Αθήνας εκδίδει μια προκλητική απόφαση. Υποστηρίζει ότι ο οποιοσδήποτε μεταλλειοκτήτης μπορεί να προκαλέσει ζημιές σε σπίτια που βρίσκονται στην επιφάνεια αρκεί να τα αποζημιώσει. Αλλά αυτό δεν ισχύει για την Ανθούπολη επειδή τα σπίτια είναι χτισμένα εκτός σχεδίου πόλεως και χωρίς άδεια.
Στις 21 Νοεμβρίου 1955 εκδηλώνεται η πρώτη μαζική αντίδραση των κατοίκων της Ανθούπολης με μια μεγάλη διαδήλωση η οποία διαλύεται από την χωροφυλακή. Αιτία αυτής της κινητοποίησης ήταν η εμφάνιση γεωτρύπανων της εταιρίας Πρεζάνη στο κέντρο της πλατείας της Ανθούπολης προκειμένου να ανοίξουν μια νέα πρόσβαση στις στοές οι οποίες συνεχίζουν να εξαπλώνονται.Οι κάτοικοι ζητούν την παρέμβαση του πρωθυπουργού και βάζουν για πρώτη φορά ζήτημα κλεισίματος των λιγνιτωρυχείων. Αλλά όλοι αδιαφορούν.
Μήνα με το μήνα η κατάσταση χειροτερεύει. Αρχικά τέσσερα σπίτια υφίστανται καθίζηση κι οι ένοικοί τους αναγκάζονται να μένουν στην ύπαιθρο. Στη συνέχεια πολλά άλλα σπίτια αλλά και ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα παρουσιάζουν ρωγμές και απειλούνται με κατάρρευση.Τον Απρίλιο του 1956 το έδαφος κάτω από τα σπίτια των Λ. Θεοδωράκη και Κυρ. Σίβιλα παθαίνει καθίζηση, τα σπίτια πλέον είναι ετοιμόρροπα και εγκαταλείπονται.Ο Δήμος Περιστερίου επισημαίνει τις άμεσες ευθύνες του υπουργείου βιομηχανίας στην ασυδοσία της διεύθυνσης των λιγνιτωρυχείων. Οι στοές ανοίγονται σε βάθος μόλις 15 ακόμη και 12 μέτρων αντί των 50 τουλάχιστον, που ορίζουν οι κανονισμοί.
Η ΕΞΕΓΕΡΣΗΗ κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο στις 14 Μαΐου 1956. Δυο ακόμα σπίτια υφίστανται καθίζηση. Ανάστατοι οι κάτοικοι της Ανθούπολης αρχίζουν να συγκεντρώνονται σε μικρές ομάδες. Στις 10 το βράδυ η καμπάνες της Αγίας Μαρίνας χτυπούν και καλούν τον κόσμο σε γενική κινητοποίηση. Συγκεντρώνονται περίπου 5 χιλιάδες. Οι αγανακτισμένοι κάτοικοι της Ανθούπολης κατευθύνονται προς τις εγκαταστάσεις των λιγνιτωρυχείων και ειδικά εκεί όπου βρίσκεται ο πύργος με τους ανελκυστήρες. Εκείνη την ώρα σχολάει η απογευματινή βάρδια και δεν υπάρχουν άλλοι εργάτες στις στοές. Η μόνιμη φρουρά των χωροφυλάκων δεν μπορεί να τους αντιμετωπίσει.Με πανιά ποτισμένα με πετρέλαιο πυρπολούν τις ξύλινες εγκαταστάσεις ενώ ανατινάζουν με δυναμίτη τα τσιμεντένια χτίσματα. Είναι στιγμές που φωτιά υψώνεται στα 100-150 μέτρα και είναι ορατή από χιλιόμετρα μακριά. Όλη η πόλη αναστατώνεται. Σε πολλές γειτονιές της Αθήνας αρχίζουν να χτυπούν κι εκεί οι καμπάνες.Οι ενισχύσεις των χωροφυλάκων που φτάνουν εσπευσμένα από τους Άγιους Αναργύρους , τη Νέα Ιωνία, τα Νέα Λιόσια και τη Νέα Φιλαδέλφεια αποκρούονται με πέτρες. Η κυβέρνηση πανικοβάλλεται. Επί τόπου φτάνουν ο διευθυντής της Αστυνομίας Αθηνών Γεωργίου και ο διοικητής της Γενικής Ασφάλειας Ρακιντζής με νέες ενισχύσεις: 300 χωροφύλακες από το Σύνταγμα Μακρυγιάννη με πολεμική εξάρτηση, κράνη και βραχύκαννα όπλα και 680 αστυφύλακες αλλά και ασφαλίτες και άλλους τραμπούκους.Οι αστυνομικοί, καθώς τα οχήματά τους δεν επαρκούν, παίρνουν εντολή να φτάσουν στο Περιστέρι με όποιο μέσο μπορούν: ΙΧ, φορτηγά ακόμα και λεωφορεία της γραμμής!Ίλη τεθωρακισμένων της αστυνομίας αναλαμβάνει τη φύλαξη των γραφείων της εταιρίας στα οποία φυλάσσονται μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών υλών καθώς υπήρχαν πληροφορίες ότι οι εξεγερμένοι κατευθύνονταν προς τα εκεί.Ενώ οι συμπλοκές συνεχίζονται οι χωροφύλακες αρχίζουν να πυροβολούν στον αέρα για να απομακρύνουν τον κόσμο. Ρίχνονται πάνω από 500 σφαίρες αλλά οι εξεγερμένοι δεν πτοούνται. Από τις συμπλοκές με την αστυνομία τραυματίζονται και μεταφέρονται στο Σταθμό Α Βοηθειών οι Κ. Τσίτος 30 χρόνων, Ν. Καραβανάς 16 χρόνων και Ευσταθία Μαναρακοπούλου 20 χρόνων.
Οι πυροσβέστες δεν καταφέρνουν να σβήσουν τη φωτιάΗ φωτιά στις εγκαταστάσεις συνεχίζεται. Οι Ανθοπουλιώτες καταφέρνουν να εξουδετερώσουν τις πυροσβεστικές αντλίες που προσπαθούν να πλησιάσουν. Η πρώτη από αυτές καταστρέφεται ολοσχερώς. Τελικά η κατάσβεση της φωτιάς ξεκίνησε στις 3 το πρωί και ολοκληρώθηκε περίπου στις 5 το πρωί. Είχαν όμως καταστραφεί ολοσχερώς οι επίγειες εγκαταστάσεις των λιγνιτωρυχείων.Η χωροφυλακή συλλαμβάνει πάνω από 40 άτομα ως πρωταίτιους της εξέγερσης. Τελικά κρατούνται οι Δημ. Καραγιάννης, Παν. Κασουρίδης, Νικ. Βασιλείου, Π. Πουρναράς, Αχιλ. Δημητρακόπουλος, Η. Κατσιβέλης, Νικ. Ελευθερίου, Αιμίλιος Σταματιάδης, Παν. Καρέλας, Γαρυφαλιά Κορωναίου, Σωτηρία Κορωναίου, Ιωάννης Κορωναίος, Νικ. Κλάδης, Χαρ. Τσικνιαδόπουλος, Λ. Παπαδάκης, Βας. Θεοδωρόπουλος και Ζωή Θώδου.
Γυναίκες και παιδιά ανάμεσα τους συλληφθέντεςΟι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν είναι πολύ βαριές: εμπρησμός εκ προθέσεως, διέγερσις του λαού εις στάσιν, ελαφραί σωματικαί βλάβαι. Από αυτούς προφυλακίζονται οι Α. Σταματιάδης, Ι. Κορωναίος, Παν. Κασουρίδης, Ν. Ελευθερίου, Ν. Βασιλείου και Ν. Κλάδης.Δημιουργείται επιτροπή από κρατικούς υπαλλήλους και αξιωματικούς της Χωροφυλακής για να μελετήσει το θέμα της συνέχισης της λειτουργίας των λιγνιτωρυχείων ενώ η Ομοσπονδία Μεταλλευτών ζητά συμμετοχή στην επιτροπή, την εξασφάλιση των εργαζομένων και διασφάλιση της ζωής των κατοίκων της Ανθούπολης. Στις 5 Ιουνίου το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, που δεν καταλαβαίνει τίποτα από αυτά που έχουν συμβεί, ζητά να επισπευσθεί η επαναλειτουργία του λιγνιτωρυχείου καθώς μένουν άνεργοι 250 εργάτες. Το ίδιο επαναλαμβάνει στις 28 Οκτωβρίου 1956 και η Ομοσπονδία Μεταλλευτών.
Στις 16 Μαΐου ο νέος δήμαρχος Περιστερίου Αριστείδης Σελίμης (εξελέγη το 194 με την υποστήριξη της αριστεράς) μαζί με το νομικό σύμβουλο του Δήμου Ευάγγελο Γιαννόπουλο (τον μετέπειτα υπουργό του ΠΑΣΟΚ) και τον Προϊστάμενο των Τεχνικών Υπηρεσιών Ν. Γαβριηλίδη παραχωρούν συνέντευξη τύπου στο Δημαρχείο όπου δηλώνουν ότι αν συνεχιστεί η λειτουργία του λιγνιτωρυχείου, ακόμα κι αν ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα, ολόκληρος ο συνοικισμός της Ανθούπολης κινδυνεύει να καταρρεύσει. Χαρακτηριστικά αναφέρουν ότι την προηγούμενη μέρα στην οδό Παπαμάρκου σημειώθηκε ρωγμή στο κατάστρωμα του δρόμου πλάτους 15 εκ. και μήκους 20 μέτρων.Στις 19 Μαΐου 1956, 14 κάτοικοι της Ανθούπολης που τα σπίτια τους υπέστησαν ζημιές καταθέτουν μήνυση κατά της εταιρίας του Πρεζάνη.Η ΔΙΚΗΣτις 21 Νοεμβρίου 1956 πρόκειται να ξεκινήσει η δίκη των κατοίκων της Ανθούπολης που κατηγορούνται για τον εμπρησμό. Στα δικαστήρια της Αθήνας, που έχουν κατακλυστεί από Περιστεριώτες και ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, επικρατεί μεγάλη ένταση. Η δίκη αναβάλλεται.Στις 28 Νοεμβρίου 1956 διεξάγεται συζήτηση στη Βουλή ύστερα από επερώτηση του βουλευτή της ΕΡΕ Δ. Βρανόπουλου. Ο Βρανόπουλος ζητά την τιμωρία των υπευθύνων για την αντικανονική λειτουργία των λιγνιτωρυχείων. Ο υπουργός βιομηχανίας Π. Παπαληγούρας ρίχνει την ευθύνη στις πρώτες μεταπολεμικές κυβερνήσεις.Στις 11 Ιανουαρίου 1957 επαναλαμβάνεται η δίκη των 18 κατοίκων της Ανθούπολης που κατηγορούνται για την πυρπόληση των λιγνιτωρυχείων. Οι βασικοί μάρτυρες κατηγορίας, δυο χωροφύλακες της φρουράς των λιγνιτωρυχείων και ο φύλακας της επιχείρησης Ξυγκάκης απουσιάζουν. Ο Ξυγκάκης βρίσκεται στη φυλακή για κλοπές. Η δίκη αναβάλλεται.
Στις 30 Ιανουαρίου 1957 ξεκινά η δίκη των υπευθύνων των λιγνιτωρυχείων. Κατηγορούμενοι ο Φρ. Πρεξάνης, εκπρόσωπος της εταιρίας «Αττική» και ο Ιω. Φινές, μηχανικός των λιγνιτωρυχείων. Στην απολογία του ο Πρεζάνης ισχυρίζεται ότι δεν είναι παράνομος αυτός (παρ ότι δεν συμμορφώθηκε με τις εντολές της μεταλλευτικής υπηρεσίας) αλλά οι κάτοικοι της Ανθούπολης που έχτισαν αυθαίρετα. Τρεις μέρες αργότερα εκδίδεται η απόφαση. Ο Πρεζάνης καταδικάζεται σε φυλάκιση τεσσάρων μηνών κι ο Ι. Φινές σε τριών. Οι κατηγορούμενοι εξαγοράζουν τις ποινές τους με 200 μεταλλικές δραχμές την ημέρα και γυρίζουν ήσυχοι σπίτι τους. Στους κατοίκους, των οποίων τα σπίτια υπέστησαν ζημιές, αποφασίζεται να καταβληθεί το ποσό των 500 δραχμών στον καθένα για… ψυχική οδύνη! Για αποκατάσταση ζημιών, ούτε λόγος.Στις 7 Μαρτίου επαναλαμβάνεται η δίκη των κατηγορουμένων της εξέγερσης και δυο μέρες αργότερα βγαίνει η απόφαση. Το δικαστήριο τους αθωώνει όλους από την κατηγορία της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, δηλαδή την καταστροφή των λιγνιτωρυχείων και του πυροσβεστικού οχήματος (η κατηγορία για διέγερσι του λαού εις στάσιν έχει εξαφανιστεί) και καταδικάζει μόνο έξι από αυτούς σε πέντε μήνες φυλακή για αντίσταση κατά της αρχής απλής μορφής.Οι καταδικασθέντες Ι. Κορωναίος, Ν. Κλάδης, Αιμίλιος Σταματιάδης, Νικ. Βασιλείου, Χρ. Τσικνιαδόπουλος και Νικ. Ελευθερίου, ασκούν έφεση και αφήνονται ελεύθεροι.ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣΤο 1958 και 1959 οριστικοποιείται το τέλος των λιγνιτωρυχείων στο Περιστέρι. Στοιχεία αντλούμε από τη Διπλωματική Εργασία των Γεώργιο Κρασσακόπουλου και Λουκά Ταμβάκη με θέμα «Εκτίμηση Κινδύνου στην Επέκταση της Γραμμής 2 του Μετρό των Αθηνών «Άγιος Αντώνιος-Περιστέρι» που παρουσιάστηκε στη Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου το 2011:«Κατά το 1958, όπως αναφέρεται από το Ι.Γ.Μ.Ε. (1999), επιτροπή συσταθείσα για τον σκοπό αυτό αποφαίνεται ότι δεν είναι δυνατή πλέον η συνύπαρξη οικισμών και ορυχείων και έτσι αποφασίζεται να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα λιθογομώσεων των στοών το οποίο και ολοκληρώνεται τον Ιανουάριο του 1959. Με το πέρας των εργασιών λιθογόμωσης, η επιτροπή διαχώρισε το λιγνιτωρυχείο σε τρεις τομείς. Στον πρώτο τομέα, σε βάθος από την επιφάνεια 47 -70 m, που έχει κατακλυσθεί από νερά απότον Μάιο του 1956, στον δεύτερο τομέα, σε βάθος 32 -47 m, με μερική λιθογόμωση και μερική κατακρήμνιση των στοών του και στον τρίτο τομέα σε βάθος 20 -32 m, όπου όλα τα έργα έχουν λιθογομωθεί. Η λιθογόμωση αυτή βοήθησε στο να αποφευχθεί εκτεταμένη καθίζηση. Η ακριβής περιοχή στην οποία έχει γίνει πλήρωση των υπογείων στοών και η πληρότητα των εργασιών πλήρωσης δεν είναι δυνατόν να είναι γνωστή με ακρίβεια.Επόμενη επιτροπή στις 7/6/59 καταλήγει πράγματι στο συμπέρασμα ότι η λιθογόμωση έχει σε γενικές γραμμές επιτύχει στο να υποστηρίξει «όσον το δυνατόν καλύτερον» την οροφή των στοών χωρίς όμως να αποκλείει την πιθανότητα καταπτώσεων ή πυρκαγιών λόγω αυταναφλέξεως.»ΝΙΚΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ(Η αναδημοσίευση του κειμένου δεν απαγορεύεται)https://theodosiou.wordpress.com Πίσω στα παλιά
Από τον προέδρο η παρακάτω ανάρτηση
Ο σπόρος και ο γείτονας
Ηταν κάποτε ένας αγρότης που καλλιεργούσε εξαιρετικής ποιότητας καλαμπόκι. Κάθε χρόνο κέρδιζε το πρώτο βραβείο για το καλύτερο καλαμπόκι. Μια χρονιά ένας δημοσιογράφος από μία εφημερίδα του πήρε συνέντευξη, και έμαθε κάτι πολύ ενδιαφέρον για τον τρόπο που καλλιεργούσε.
Ο δημοσιογράφος ανακάλυψε ότι ο αγρότης μοιραζόταν το σπόρο του καλαμποκιού του με τους γείτονές του. «Μα, σε παίρνει να μοιράζεσαι τον καλύτερό σου σπόρο με τους γείτονές σου τη στιγμή που κι αυτοί παίρνουν μέρος στον ίδιο διαγωνισμό;» τον ρώτησε.«Μα βέβαια, κύριε», είπε ο αγρότης, «δεν το ξέρετε; Ο αέρας παίρνει τη γύρη από το καλαμπόκι που ωριμάζει και την τριγυρνάει από χωράφι σε χωράφι. Αν οι γείτονές μου καλλιεργούν κατώτερης ποιότητας καλαμπόκι, και το δικό μου καλαμπόκι σταδιακά θα υποβαθμιστεί μέσω της σταυρογονιμοποίησης. Εφόσον θέλω να καλλιεργώ καλής ποιότητας καλαμπόκι πρέπει να βοηθήσω και τους γείτονές μου να καλλιεργούν καλή ποιότητα καλαμποκιού.»…Ετσι γίνεται και με τη ζωή μας. Οσοι θέλουμε να ζούμε καλά και με νόημα θα πρέπει να εμπλουτίσουμε τις ζωές των γύρω μας, γιατί η αξία της ζωής μετριέται με τις ζωές που αγγίζει. Και όσοι επιλέγουν να ζουν χαρούμενοι και ευτυχείς πρέπει να βοηθήσουν και άλλους να βρούν χαρά και ευτυχία, γιατί η ευημερία του ενός συναρτάται με την ευημερία όλων μας…
Πέστε το η δύναμη της συλλογικότητας
Πέστε το η αρχή της επιτυχίας
Πέστε το ο νόμος της ζωής
Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν κερδίζει αληθινά παρά μόνο όταν κερδίζουμε όλοι.
Η αναχώρηση των γερόντων
εν αρχη ην ο λογος και ο λογος ην προς τον θεον και θεος ην ο λογοςουτος ην εν αρχη προς τον θεονπαντα δι αυτου εγενετο και χωρις αυτου εγενετο ουδε εν ο γεγονενεν αυτω ζωη ην και η ζωη ην το φως των ανθρωπωνκαι το φως εν τη σκοτια φαινει και η σκοτια αυτο ου κατελαβεν!!
Photo by Gikas ,άνθρωποι των ορεινών Δερβενοχωρίων
Photo by Gikas ,άνθρωποι των ορεινών Δερβενοχωρίων
Σούρουπο στα βόρεια της Πάρνηθας
