Το «κατσαριδάκι» και οι αμαρτίες του

Περίπου 900 άνθρωποι ζούσαν το 1938 γύρω από έναν μεσαιωνικό πύργο, τον Wolfsburg στη Σαξονία, και κανένας δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί τον τελευταίο καιρό ένα αεροσκάφος πετούσε τόσο συχνά από πάνω τους. Δεν ήξεραν επίσης ότι σε λίγο καιρό θα ζούσαν στην «πόλη του αυτοκινήτου KdF». Στις 26 Μαΐου εκείνης της χρονιάς, όλοι πια γνώριζαν: 80.000 Γερμανοί στρατιώτες ήταν παρατεταγμένοι, ενώ ένα ανοιχτό, μαύρο αυτοκίνητο περνούσε αργά αργά από μπροστά τους.
Οι επιβάτες του, ο Αδόλφος Χίτλερ και ο Φερδινάνδος Πόρσε, βρίσκονταν εκεί για να παρευρεθούν στη θεμελίωση ενός τεράστιου εργοστασίου αυτοκινήτων, το οποίο θα παρήγε αποκλειστικά «το αυτοκίνητο του λαού», το κατά κυριολεξία Volkswagen: αυτό ακριβώς που έχει γίνει τον τελευταίο καιρό εφιάλτης για τα ανώτερα στελέχη της εταιρείας με τις παραιτήσεις να πέφτουν βροχή στο διοικητικό συμβούλιο, για τη γερμανική ταυτότητα που προτιμά να προσλαμβάνεται στερεοτυπικά από τα άλλα έθνη με το χαρακτηριστικό της σκληρότητας και όχι της ανεντιμότητας, με τους εμπορικούς αντιπροσώπους απανταχού της Γης που βρίσκονται αντιμέτωποι με την οικονομική καταστροφή, μαζί με τη μαμά εταιρεία. Και όλα αυτά για να μην προσαρμοστούν στα νόμιμα όρια εκπομπής καυσαερίων. Αλλά όλα ξεκίνησαν αλλιώς…To 1932, ένας επιτετραμμένος εκ Μόσχας επισκέφθηκε τον Φερδινάνδο Πόρσε στο γραφείο του, στη Στουτγάρδη. Λίγο μετά, έφτασε μια πρόσκληση από τον Στάλιν, με την οποία τον καλούσε να επισκεφθεί τη Σοβιετική Ενωση για να τον γνωρίσουν και να τη γνωρίσει καλύτερα: «Στην αρχή», γράφει ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του, «δεν την πήρα στα σοβαρά, μου φαινόταν απίθανο να είναι πραγματική. Γρήγορα όμως ήλθαν τα μηνύματα εκείνα που μας έκαναν να καταλάβουμε ότι η πρόσκληση ήταν απολύτως αληθινή». Ο Στάλιν ήθελε να προωθήσει τη βιομηχανική ανάπτυξη στην ΕΣΣΔ με τη βοήθεια ειδικών από καπιταλιστικές χώρες. Αφού ξενάγησε τον Πόρσε σε εργοστάσια αεροσκαφών και αυτοκινήτων τού ζήτησε να γίνει γενικός διευθυντής της αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρας. Του υποσχέθηκε, όπως ήταν φυσικό, μέγιστα προνόμια και εξουσίες τα οποία «μετά από πολλές σκέψεις», όπως αναφέρεται στην ίδια αυτοβιογραφία, απέρριψε.Πόρσε, η σωστή επιλογήΩστόσο, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, ο Στάλιν είχε επιλέξει σωστά για δύο λόγους. Πρώτον, ο Φ. Πόρσε, που γεννήθηκε στη Βοημία το 1875 και πέθανε εν ειρήνη το 1951, ήταν κορυφαίος μηχανικός και αυτός που παρουσίασε στη μεγάλη διεθνή έκθεση του 1900 στο Παρίσι το πρώτο αυτοκίνητο με ηλεκτρική μηχανή! Δεύτερον, δεν είχε ιδιαίτερα συνειδησιακά προβλήματα, τουλάχιστον ως προς τις πολιτικές επιλογές και ό,τι αυτές συνεπάγονται. Η απόρριψη εκ μέρους του της πρότασης του Στάλιν καμιά σχέση δεν είχε με τη δολοφονική έφεση του τελευταίου. Αυτό που, και πάλι κατά δήλωσιν του ιδίου, καθόρισε την απόφασή του ήταν ότι έπρεπε να ελέγχει μια τεράστια γραμμή παραγωγής χωρίς να μιλάει τη γλώσσα! Και ήξερε καλά τις δυσκολίες αλλά και τις μεθόδους παρακολούθησης της αποδοτικότητας των εργατών, αφού είχε παρακολουθήσει και ενστερνιστεί τις μεθόδους ενός άλλου γίγαντα της αυτοκινητοβιομηχανίας και φίλου του, του Φορντ στο εργοστάσιο του τελευταίου, στο Ντιτρόιτ.Ετσι, όταν το 1934 ο Χίτλερ ζήτησε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία να κατασκευάσει ένα μικρό, βολικό αυτοκίνητο, ο Πόρσε δεν απασχολήθηκε με το ποιόν του παραγγέλλοντος. Υπέβαλε απλώς την καλύτερη πρόταση και κέρδισε. Το 1937, εξάλλου, επέλεξε ο ίδιος να γίνει μέλος του Ναζιστικού Κόμματος. Οι προτάσεις έπρεπε να υποβληθούν στο πλαίσιο του KdF (Ισχύς διαμέσου της Χαράς), υποοργάνωσης του DAF (ενιαίο γερμανικό εργατικό συνδικάτο) η οποία φρόντιζε να δημιουργεί «πράγματα» για τον λαό. Και τα δύο ήταν δημιουργήματα των ναζί, προκειμένου να ελέγχουν απολύτως το εργατικό δυναμικό της χώρας όταν μετά το 1933 έκλεισαν διά νόμου όλα τα εργατικά συνδικάτα. vw_rigshot_by_giifoto-d5lczg1 Με χρήματα των εργατώνΤα χρήματα για να χτιστεί το εργοστάσιο στη Σαξονία ήταν αυτά που το Τρίτο Ράιχ είχε κατασχέσει από τα συνδικάτα. Και είναι ο λόγος για τον οποίο στη διοίκηση της εταιρείας VW συμμετέχουν εκπρόσωποι των εργατών έως σήμερα. Είναι το δικαίωμα που τους προσφέρθηκε σε αντάλλαγμα των χρημάτων που εκλάπησαν τότε και διεκδίκησαν μετά το τέλος του πολέμου. Ο τόπος ανέγερσης του εργοστασίου επελέγη με παρατήρηση των ειδικών από αέρος επειδή ήταν κοντά σε εθνικές οδούς και στο σιδηροδρομικό δίκτυο.Το «αυτοκίνητο του λαού», όμως, που θα κόστιζε 990 γερμανικά μάρκα της εποχής και θα ήταν στη διάθεση κάθε γερμανικής οικογένειας δεν πρόλαβε να γίνει πραγματικότητα στην επιθυμητή, από τον Χίτλερ, έκταση. Στη διάρκεια του πολέμου, το εργοστάσιο δούλευε σε ρυθμούς εντατικούς για να προμηθεύσει το γερμανικό μέτωπο με μηχανές και αυτοκίνητα, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τις ανάγκες της αγίας γερμανικής οικογένειας.Επιπλέον, δεδομένου ότι οι Γερμανοί εργάτες πολεμούσαν τον υπόλοιπο κόσμο, επιστρατεύθηκαν οι τρόφιμοι (κατ’ ευφημισμόν) των στρατοπέδων συγκέντρωσης, άντρες και γυναίκες κυρίως από Ρωσία και Πολωνία. Οπως ευθαρσώς είχε δηλώσει το καλοκαίρι του 1943 ο Anton Piech, ο γαμπρός του Πόρσε, ο οποίος διοικούσε το εργοστάσιο από το 1941: «Εάν θέλουμε το όνειρο του Φύρερ για το VW των 990 μάρκων να γίνει πραγματικότητα, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε φτηνό εργατικό δυναμικό από τα ανατολικά».Βρετανικός ενθουσιασμόςΤελικά, το «κατσαριδάκι», το πλέον ευπώλητο αυτοκίνητο όλων των εποχών, μπορεί να μην το είχε γνωρίσει και κανείς εάν το 1945, ο Βρετανός ταγματάρχης Ivan Hirst, έμπειρος μηχανικός, δεν ήταν επικεφαλής της μονάδας που μπήκε στο Wolfsburg, στο εργοστάσιο VW. Εκεί ο Χιρστ είδε, κατάλαβε αμέσως την αξία των οχημάτων, έβαψε πράσινο ένα από αυτά και το παρουσίασε στα κεντρικά του βρετανικού στρατού. Επεισε τους επικεφαλής να παραγγείλουν 20.000 και οι πρώτες εκατοντάδες δόθηκαν στο προσωπικό των συμμαχικών δυνάμεων και στο γερμανικό ταχυδρομείο.Κανείς άλλος όμως, πλην των Γερμανών και του ιδίου, δεν συμμερίστηκε τον ενθουσιασμό που είχε κατακλύσει τον Πόρσε και τον Χίτλερ με αυτό το μικρό, χαριτωμένα ασχημούτσικο αυτοκινητάκι. Ετσι, όταν το 1948 οι Βρετανοί πρόσφεραν δωρεάν την εταιρεία VW στον Χένρι Φορντ τον δεύτερο, οι εκπρόσωποι της εταιρείας του ταξίδεψαν στη Δυτική Γερμανία και έφυγαν απορρίπτοντας την προσφορά. Ακόμα χειρότερα, ο σερ Ουίλιαμ Ρουτς, επικεφαλής της ομώνυμης βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας (Hillman, Sunbeam κ.λπ.) είπε στον ενθουσιώδη Χιρστ ότι κανείς δεν πρόκειται να αγοράσει αυτό το μικρό, αντιπαθές, άσχημο και θορυβώδες αυτοκίνητο. Η μοίρα του είχε κριθεί. Θα γινόταν το σύμβολο του γερμανικού οικονομικού θαύματος και η λατρεία του Αντενάουερ.Το 1959 λανσαρίστηκε στις ΗΠΑ και έγινε η λατρεία εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλη την κοινωνική διαστρωμάτωση. Ταυτίστηκε με τα παιδιά των λουλουδιών, τους χίπις, την απελευθέρωση της δεκαετίας του ’70 αλλά και της μικροαστικής οικογένειας και των εργένηδων. Οι ρίζες του βρίσκονται ακόμη εκεί, στο μεσαιωνικό χωριό της Κάτω Σαξονίας, αλλά οι αμαρτωλές σχέσεις των πρώτων κατασκευαστών έχουν εντελώς αποκοπεί από τη μνήμη των ανθρώπων και τη σχέση τους με το «κατσαριδάκι».Ερευνώντας το παρελθόν

Πολλές εταιρείες συνεργάστηκαν με τους ναζί. Πολλές από αυτές βρίσκονται στη ζωή μας έως σήμερα, εκτιμάμε και χρησιμοποιούμε τα προϊόντα τους. Οι περισσότερες αποζημίωσαν οικονομικά και με άλλες ουσιαστικές κινήσεις προσπάθησαν να αποκόψουν τη σχέση του λογοτύπου τους με το Τρίτο Ράιχ. Ο Ferdinand Piech, εγγονός του Ferdinand Porsche, στα τέλη της δεκαετίας του ’90 δημιούργησε ένα «ταμείο αποζημιώσεων» για τους απογόνους των ανθρώπων που δούλεψαν καταναγκαστικά στο εργοστάσιο. Παράλληλα, επέτρεψε την πρόσβαση ιστορικών και φοιτητών στα αρχεία της εταιρείας προκειμένου να ερευνηθεί από αυτούς απρόσκοπτα το ναζιστικό παρελθόν. Ηδη δύο Γερμανοί ερευνητές, οι Hans Mommsen και Manfred Grieger, έγραψαν ένα βιβλίο περίπου χιλίων σελίδων με τίτλο «Η Volkswagen και οι εργάτες της στη διάρκεια του Τρίτου Ράιχ» θέτοντας, κατά τη Monde Diplomatique, «με νηφαλιότητα τα θεμέλια για την αρχή της ενασχόλησης με μια άγραφη ιστορία».

Στην πόλη της VWΣε μερικούς Βρετανούς αξιωματικούς επετράπη να πάρουν τα «κατσαριδάκια» τους στην πατρίδα. Εως σήμερα συλλέκτες, μερικοί απόγονοι εκείνων των στρατιωτικών συναντιούνται για να χαρούν τους θησαυρούς τους, εκείνη την πρώτη παρτίδα δημοκρατικής παραγωγής που κατάφερε ο Χιρστ. Οι κάτοχοι vintage Volkswagen από όλον τον κόσμο μπορούν, με 50 ευρώ, να αποκτήσουν «πιστοποιητικό γέννησης» του αυτοκινήτου με όλα τα στοιχεία παραγωγής που διαθέτει το μουσείο στο Wolfsburg που –εννοείται– είναι αφιερωμένο στην ιστορία του Volkswagen. Η πόλη ζει στους ρυθμούς αυτού του εργοστασίου. Περίπου 120.000 κάτοικοι, με 50.000 από αυτούς να εργάζονται στη VW, απολαμβάνουν το μεγαλύτερο ποσοστό επιστροφής φόρων στη Σαξονία, δική τους ποδοσφαιρική ομάδα, παροχές από την εταιρεία και λόγο επί των αποφάσεών της. Αυτές οι μέρες θα πρέπει να είναι από τις χειρότερες της ζωής τους…______________ Πηγή: kathimerini.gr

13 Οκτωβρίου, 2015, 16:0425 Οκτωβρίου, 2018, 09:36

Τρίτη (ή Παρασκευή) και δεκατρείς. Γιατί θεωρείται γρουσουζιά;

Κατά την ελληνική παράδοση η Τρίτη θεωρείται γρουσούζικη καθώς είναι η μέρα που έπεσε η Κωνσταντινούπολη στα χέρια του Μωάμεθ του Πορθητή (Τρίτη 29 Μαΐου 1453). Έκτοτε γιορτές και γλέντια δεν γίνονταν ποτέ Τρίτη και τα σπιτικά παρέμεναν κλειστά για τους επισκέπτες. Ήταν ένας τρόπος για να μη λησμονήσουμε ως έθνος.
Ωραία, και γιατί δεν επιλέξαμε Τρίτη και 29;Διότι το 13 είναι ο κατεξοχήν κακότυχος αριθμός, που σπάει την αρμονία του 12 .Προσέξτε 12 οι μήνες, 12X2 οι ώρες, 12 οι θεοί του Ολύμπου, 12 και οι μαθητές του Χριστού, 12 οι άθλοι του Ηρακλή. Με την προσθήκη του αριθμού «ένα» σχηματιζόταν η αρχή ενός νέου κύκλου.Το «άγνωστο», που αντιπροσώπευε ο αριθμός 13, προκάλεσε ανησυχία στους ανθρώπους κι έτσι άρχισαν να το συνδέοουν με ατυχή γεγονότα.Ο Φίλιππος Β’ της Μακεδονίας λέγεται πως πέθανε αφότου τοποθέτησε το άγαλμά του δίπλα σε αυτά των δώδεκα θεών του Ολύμπου.Στο Μυστικό Δείπνο παρίστανται 12 μαθητές και ο Χριστός. Μετρώντας ως Πρώτο τον Ιησού 13ος θα ήταν ο Ιούδας.Το 13ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης αναφέρεται στο θηρίο και τον Αντίχριστο, τα δύο δημιουργήματα του Διαβόλου.Ο αριθμός 13 είναι θάνατος στα Ταρό.Και κάτι ακόμα, σύμφωνα με τους προληπτικούς: Όταν μία ομάδα δεκατριών αντικειμένων διαιρεθεί στα δύο, στα τρία, στα τέσσερα ή στα έξι, πάντα ένα αντικείμενο περισσεύει. Το «κακό»!…Παρασκευή και 13Μόνο Ελληνες και Ισπανοι έχουν ως γρουσούζικη μέρα την Τρίτη και 13, οι υπόλοιποι δυτικοί έχουν την Παρασκευή και 13, η οποία στην Ελλάδα έγινε γνωστή με την γνωστή ταινία τρόμου «Παρασκευή και 13».Η πρόληψη αυτή προέρχεται μάλλον από την ημέρα εξολόθρευσης του Τάγματος των Ναϊτών, Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 1307 από τον στρατό του βασιλιά Φιλίππου της Γαλλίας.Επιπλέον λέγεται πως ήταν μέρα Παρασκευή όταν η Εύα έδωσε στον Αδάμ τον απαγορευμένο καρπό, με αποτέλεσμα να εκδιωχθούν από τον Παράδεισο, Παρασκευή όταν η μεγάλη πλημμύρα της Βίβλου αφάνισε τα μιασματικά όντα της γης και, η μέρα που ο Χριστός σταυρώθηκε ήταν Παρασκευή.Ο φόβος της Παρασκευής και 13 ονομάζεται στα αγγλικά paraskavedekatriaphobia(μία λέξη που προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις Παρασκευή, δεκατρείς και φοβία) και είναι μια ειδική μορφή της τρισκαιδεκαφοβίας . Η λέξη μπορεί να ευρεθεί επίσης ως paraskevodekatriaphobia (παρασκευοδεκατριαφοβία) ή paraskevidekatriaphobia ή friggatriskaidekaphobia (φριγκατρισκαιδεκαφοβία).

Στην Κίνα, την Ιαπωνία και την Κορέα επικρατεί «τετραφοβία», ο φόβος για τον αριθμό 4. Οι λέξεις «τέσσερα» και «πεθαίνω» προφέρονται και στα τρία γλωσσικά ιδιώματα πανομοιότυπα -αν και τονίζονται διαφορετικά. Στην Ιταλία ο «κακός» αριθμός 17 όταν γραφτεί με το ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης (δηλαδή «XVII»), μπορεί να αναγραμματιστεί σε «VIXI», που είναι ο παρελθοντικός χρόνος του ρήματος «ζω» (άρα «τελείωσε η ζωή μου»).

Ετσι η Alitalia ο εθνικός αερομεταφορέας της Ιταλίας, δεν έχει σειρά 17 στα καθίσματα των αεροπλάνων της, ενώ στα ξενοδοχεία δύσκολα βρίσκουμε δωμάτιο μ’ αυτό τον αριθμό. Επίσης κι η Lufthansa δεν έχει 17η και 13η. (Εν τω μεταξύ αν το καλοσκεφτείτε, σ αυτή την περίπτωση αν κάθεστε στη 18η σειρά είστε πραγματικά στην 17η , ενώ κάθεστε πραγματικά στην 13η σειρά, αν κάθεστε σ αυτή που λέει 14η αλλά ας το αφήσουμε …)

Φυσικά, οι δεισιδαιμονίες δεν επηρεάζουν όλους τους ανθρώπους καθώς έχουν να κάνουν με την αντίληψη τους, την σχέση τους με το εξωπραγματικό και κυρίως την παιδεία του καθενός. Ας χαρούμε λοιπόν τη σημερινή μέρα όπως οφείλουμε να κάνουμε κάθε μέρα που ζούμε, χωρίς προκαταλήψεις και επηρεασμούς. ~ Γιώργος Γ. – Antichainlett er

13 Οκτωβρίου, 2015, 15:2625 Οκτωβρίου, 2018, 09:36

Τίποτα δεν μας σώζει !!Αιχμηρός Μες στο πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα, χώρεσε και η τακτοποίηση της σύμβασης με την εταιρεία security.Δείτε άρθρο 2 παρ. 8
Η σύμβαση φύλαξης της Κεντρικής Υπηρεσίας του Σ.Δ.Ο.Ε., των Κεντρικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών επί της οδού Καραγιώργη Σερβίας 10 και επί της οδού Καραγιώργη Σερβίας 8 και των Κεντρικών Υπηρεσιών του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους επί της οδού Πανεπιστημίου 37 και επί της οδού Κάνιγγος 29, οι οποίες έληξαν ή λήγουν την28.9.2015, την 31.10.2015, την 31.10.2015, την 17.6.2015 και την 17.6.2015 αντίστοιχα, κατά παρέκκλιση των οριζομένων στο εδάφιο 2 της παραγράφου 1 του άρθρο 133 του Ν. 4270/14 (Α’ 143), παρατείνονται για το χρονικό διάστημα από την ψήφιση του παρόντος έως την 31.12.2015.