Αθήνα
Διαίρει και Βασίλευε του Βαγγέλη Δουράκη
Σε αυτή την χώρα όχι απλά δεν ευδοκίμησε η πολυθρύλητη «δημιουργική ασάφεια», αλλά αντιθέτως όπως όλα δείχνουν μας ξέμεινε μόνη η «ασάφεια» στο …χέρι: Και ως φαίνεται «πυξίδα» δεν υπάρχει..Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή..Την έχει «πνίξει» ένα ποτάμι μεταναστών με την Ευρώπη περισσότερο να νίπτει τας χείρας της παρά να συμβάλλει σε μια ουσιαστική λύση τόσο για την χώρα μας που είναι αναγκασμένη να «κουμαντάρει» μόνη έναν τεράστιο όγκο ανθρώπων όσο και για εκείνους που φτάνουν να επιλέγουν ως και το ρίσκο ενός πιθανού πνιγμού, παρά να την παραμονή στις πατρίδες τους που σπαράσσονται από εμφυλίους πολέμους και από τις θηριωδίες του ISIS..Και εάν σε αυτό η ίδια η Αθήνα δεν έχει και πολλά περιθώρια παρέμβασης (πόσο μάλλον όταν παραμένει ένα Κράτος που οικονομικά δεν έχει συμμαζευτεί και ως εκ τούτου αδυνατεί να αντιμετωπίσει οτιδήποτε αυτόνομα βασιζόμενο στην επάρκειά του), δεν φαίνεται να θέλει να παρέμβει ούτε στο Πρόγραμμα που υπέγραψε, για το οποίο διατυμπάνιζε σε όλους τους τόνους ότι είναι «ελληνικής ιδιοκτησίας»: Αυτό που καταλάβαινε κανείς δηλαδή ήταν ότι η Ελλάδα ως ένα βαθμό έχει δυνατότητα να καταθέσει τις δικές της προτάσεις και να «αποσύρει» κάποιες άλλες που θεωρεί επώδυνες..Ας δούμε λοιπόν τι συνέβη με τον περιβόητο ΦΠΑ στην εκπαίδευση και πως χειρίστηκε η Αθήνα ένα θέμα που ξεκίνησε τον Αύγουστο: Όλα άρχισαν όταν με τις αλλαγές των συντελεστών στο Βοδινό Κρέας επιβλήθηκε ΦΠΑ 23%, όταν σε όλα τα υπόλοιπα είδη κρέατος ο συντελεστής περιοριζόταν στο 13%.. Θέλετε οι πιέσεις των Γάλλων και των Γερμανών; Όπως και να έχει η Κυβέρνηση αποφάσισε να κατεβάσει τον ΦΠΑ στο μοσχάρι και να τον επιβάλλει στην ιδιωτική εκπαίδευση που μέχρι τότε απαλλασσόταν.. Δεν χρειάζεται να μπούμε σε λεπτομέρειες για δηλώσεις «περί πλούσιων που πάνε τα παιδιά στα ιδιωτικά», ούτε για το βουνό προτάσεων που έπεσε στο τραπέζι που δεν έχει κλειδώσει ούτε τώρα.. Γιατί; Το τελευταίο σενάριο που μιλούσε για επιβολή φόρου στα τυχερά παιχνίδια πάνω που φάνηκε να κλείνει και το επιβεβαίωναν και αξιωματούχοι του Μαξίμου, αλλά και του ΥΠΟΙΚ .. διαψεύστηκε από το ίδιο το ΥΠΟΙΚ.. Ίσως γιατί εκφράστηκαν κάποιες νομικές επιφυλάξεις.. αλλά δεν αποκλείεται αυτό το σενάριο -με τόσα μάλιστα που έχουμε δει- να το ξαναδούμε να επιστρέφει στο τραπέζι..Κοινός παρανομαστής όλων των προτάσεων; Όλες ..μα όλες οι προτάσεις που έπεσαν στο τραπέζι από ελληνικής πλευράς, αφορούσαν φόρους !!! Ούτε μία.. έστω μία για δείγμα που να περικόπτει δαπάνες του δημοσίου (και δεν μιλάμε φυσικά για μισθούς και συντάξεις), που επίσης θα μπορούσε να εξοικονομήσει χρήματα ..Δεν φτάνει λοιπόν η «ασάφεια» που επικρατεί σε μεταναστευτικό και οικονομικό πεδίο … έρχεται ο Υπουργός Παιδείας να βάλει «μπουρλότο» με την δήλωσή του για τον ποντιακό ελληνισμό..Δεν χρειάζεται να εξετάσει κανείς εάν ο υπουργός απλά εξέφρασε την προσωπική του γνώμη..αν έχει δίκιο ή άδικο, εάν η άποψή του έχει πανεπιστημιακή τεκμηρίωσε ή όχι.. αλλά διάολε έστω και ένας αριστερός υπουργός θα πρέπει να έχει και επίγνωση των περιστάσεων και να τηρεί διπλωματική στάση.. Λίγο θέλει να καταλάβει κανείς ότι είναι «βούτυρο στο ψωμί» ακραίων στοιχείων που ζουν για την .. «εκτροπή»;;Και επί τη ευκαιρία: Αλήθεια τι έγιναν εκείνες οι συστάσεις του Πρωθυπουργού προς τους υπουργούς «να μην βγαίνετε στα κανάλια, αλλά να δουλεύετε»;;Τι εντύπωση λοιπόν προκαλούν όλα αυτά τα γεγονότα σε έναν ανεξάρτητο παρατηρητή; Δεν προκαλεί μια αίσθηση ότι δεν υπάρχει «αρχή, μέση και τέλος»;Στον ορίζοντα δεν φαίνεται ούτε στρατηγικός στόχος, ούτε ένας συγκροτημένος σχεδιασμός.. Μόνον η λογική του βάλε, βάλε φόρους, ή κόψε συντάξεις και κάτι θα μείνει στο Ταμείο..Θέλουν να Κυβερνήσουν λοιπόν; Ή απλά εκτιμούν ότι «έλα μωρέ δεν χρειάζεται να κάνουμε και τίποτε.. Όταν στραβώνει το πράγμα θα επικαλούμαστε κοινωνικούς λόγους και θα πηγαίνουμε σε πολιτική διαπραγμάτευση»..Εάν ισχύει κάτι τέτοιο λοιπόν απλά υποδηλώνει ότι λείπει το όραμα για την χώρα και κυριαρχεί η λογική του «όσα πάνε και όσα έρθουν» ..Και σε αυτή την περίπτωση για να κυβερνήσεις μια χώρα τόσο «πληγωμένη» από το παρελθόν, η μέθοδος του Διαίρει και Βασίλευε είναι η ενδεδειγμένη..
Στην οδό Ασκληπιού χρόνια πίσω υπήρχαν οι υπαίθριοι βιβλιοπώλες… πουλούσαν μεταχειρισμένα βιβλία καθισμένοι σε σκαμνιά δίπλα στις ξύλινες προθήκες.Τα γυμνασιόπαιδα ήταν πελάτες και προμηθευτές….Αγοράζανε και πουλούσαν στην συνέχεια.Δεν ήταν εύκολο το χρήμα για τους πολλούς μαθητές των Γυμνασίων.Οι καθηγητές ζητούσαν πέρα από τα σχολικά και εργασίες από άλλες πηγές στα Αρχαία …στα Μαθηματικά…στη Φυσική…στη Χημεία.Τα αγόραζες από την Ασκληπιού σε χαμηλή τιμή ταλαιπωρημένα βέβαια και την επόμενη χρονιά τα πουλούσες πάλι εκεί με πολύ χαμηλή τιμή.Τα μεταχειρισμένα βιβλία είχαν ακόμα ένα προτέρημα.Σημειώσεις του προηγούμενου κατόχου που σε βοηθούσαν να το παίξεις άνετος στο καθηγητή.Να μη ξεχνάμε ότι τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα μαθήματα ήταν για ελάχιστους.Οι υπαίθριοι βιβλιοπώλες με τα μεταχειρισμένα βιβλία βοήθησαν πολλές οικογένειες να σπουδάσουν τα παιδιά τους.Εκτός από τις σημειώσεις τις χειρόγραφες που υπήρχαν στις σελίδες των μεταχειρισμένων βιβλίων και αφορούσαν το περιεχόμενο υπήρχαν και άλλες ιδιωτικές του τύπου σ΄αγαπώ μ΄αγαπάς.Άφησα για το τέλος το σπίτι του Κωστή Παλαμά στον δρόμο των βιβλίων απέναντι από τους υπαίθριους σκεπαστούς πάγκους-βιβλιοθήκες.
Πίσω στα παλιά

2010 κάποιος τον αναζήτησε με επιμονή και στο τέλος τον βρήκε στο γηροκομείο
Το «παιδί των λουλουδιών» δεν ζει πια ανάμεσα σε λουλούδια, κιθάρες, μαγικά ηλιοβασιλέματα και προβληματισμούς για το μέλλον του πλανήτη.Ο Scotty γεννήθηκε στη Σκωτία και θα πεθάνει στο πιο αποκρουστικό μέρος του τόπου που αγάπησε.(Ας πάει κανένας Κρητικός από κει να του δώσει χαμόγελο και ζωή. Είναι κρίμα κι άδικο, έχει ακόμα)
Από τον “τοίχο” του Δημήτρη Αλικάκου
Αντικλείδι , http://antikleidi.com
116.000 δημόσιοι υπάλληλοι εισπράττουν από 14 έως 16 μισθούς χωρίς καμμία περικοπή από το 2009…
του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Εντάξει, τους δημοσίους υπαλλήλους που την βόλεψαν στο Δημόσιο ελέω Κουτσόγιωργα, Παπανδρέου και Κώστα Καραμανλή τους καταλαβαίνω. Ψήφισαν μονοκούκι τον Αλέξη Τσίπρα, πρώτον, γιατί ατημέλητος και αμόρφωτος όπως είναι «τούς πάει» εμφανισιακά και, δεύτερον, γιατί τούς έχει υποσχεθεί ο άνθρωπος ότι τα πάρτυ στο Δημόσιο θα συνεχίζονται. Όχι σαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη που όλο για απολύσεις μιλούσε…Τους διαπλεκόμενους –επιχειρηματίες, παπάδες, δημοσιογράφους και συνδικαλιστές– και αυτούς τους καταλαβαίνω. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η λύση στην αβεβαιότητά τους. Ήταν μία μορφή εγγύησης ότι στην Ελλάδα η ακίνητη κοινωνία θα εξακολουθήσει να παραμένει ως έχει. Πού να καταλάβει ένας ηλίθιος ότι η ακινησία οδηγεί στην γάγγραινα και η τελευταία στον ακρωτηριασμό… Πού να γνωρίζει ο νέος που είναι άνεργος και «αγανακτισμένος» ότι στο Δημόσιο υπάρχουν 485 κωδικοί πληρωμής που κανείς δεν ξέρει πώς λειτουργούν και μέσω των οποίων κάπου 116.000 άγνωστοι γραφειοκράτες εισπράττουν από 14 έως 16 μισθούς ετησίως, χωρίς καμμία περικοπή από το 2009…Ο απλός πολίτης που φορολογείται πώς μπορεί να γνωρίζει ότι το διαδικαστικό κόστος της γραφειοκρατίας αντιπροσωπεύει περί τα 18 δισεκατ. ευρώ τον χρόνο, από τα οποία τα 3 δισεκατ. περίπου κανείς δεν μαθαίνει ποτέ σε ποιων τις τσέπες πηγαίνουν; Υπολόγισε ποτέ ένας, μόνον ένας, από τους «πιο έξυπνους Έλληνες του κόσμου» πόσο τού κόστισε ο πλασματικός χρόνος που συνυπολογίζεται στην σύνταξη ενός δημοσίου υπαλλήλου από απωλεσθέντα χρόνο απεργιών; Ποιος βέβαια θα πει στα φορολογούμενα υποζύγια ότι από το 1981 έως σήμερα οι απεργίες του δημόσιου τομέα κόστισαν επτά χρόνια (ναι, 7 χρόνια) εργασίας, ήτοι πάνω από 1.600 εργάσιμες ημέρες; Σε χρήμα δε, μιλάμε για το μισό σημερινό ελληνικό δημόσιο χρέος.Αλλά γι αυτή την ντροπή κανείς δεν μιλάει. Είναι βολικό για τους μπαρουφολόγους να πουλάνε «κατοχικά δάνεια» και άλλα γερμανικά χρέη που θα εισπραχθούν περί το 2.500 μ.Χ. Είναι ευκολότερο για κάποιες καρακάξες να ομιλούν για «επονείδιστο χρέος» και άλλες μπούρδες, παρά να βλέπουν την γυμνή και αποκρουστική πραγματικότητα. Αυτήν που είναι η μεγάλη ντροπή για όλους μας.Μία ντροπή που έχει βαθειές ρίζες, τις οποίεςο Ευάγγελος Κοροβίνης στο βιβλίο του «Η Νεοελληνική Φαυλοκρατία» (εκδ. Αρμός) τοποθετεί στην εποχή του Κωλέττη. Γράφει, έτσι, τα εξής αποκαλυπτικά:«Στον Κωλέττη μπορεί να πιστωθεί μία πρώτη αποκρυστάλλωση των φαυλοκρατικών χαρακτηριστικών του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Καλλιέργησε όσο κανείς προηγούμενός του τα σπέρματα της συναλλαγής και της πολιτικής διαφθοράς, ενώ ήταν ο πρώτος Έλληνας πολιτικός που, διαχειριζόμενος τα κοινά, απέκτησε μεγάλη περιουσία (630.000 δραχμές της εποχής εκείνης). Στόχος του Κωλέττη ήταν η μακροβιότητα των κυβερνήσεών του και όχι οι μεταρρυθμίσεις και η εθνική ανασυγκρότηση. Με τις αθρόες απολύσεις κομματικών αντιπάλων, τον διορισμό ημετέρων, την κατοχύρωση των προνομίων των διαφόρων τοπαρχών και τις εκλογές βίας και νοθείας, ήταν πράγματι ο πρώτος που διασφάλισε μακρόβιες κυβερνήσεις. Χαρακτηριστικό είναι το ωρολόγιο πρόγραμμά του: Μέχρι αργά το απόγευμα ασχολείτο με την διεκπεραίωση ρουσφετιών, πρώτα στην κατοικία του και μετά στην έδρα της κυβερνήσεως. Στην διάρκεια των υπηρεσιακών συσκέψεων που επακολουθούσαν συνήθως κοιμόταν, ενώ απουσίαζε συστηματικά από τις συνεδριάσεις της Βουλής».Την παραπάνω παράδοση, με κάποιες λαμπρές εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα (Καποδίστριας, Τρικούπης, Βενιζέλος Βαλκανικών Πολέμων) ακολούθησαν όλοι οι Νεοέλληνες πολιτικοί, με αποτέλεσμα σήμερα, στον μεταβαλλόμενο κόσμο μας, το φαυλοκρατικό νεοελληνικό σύστημα να είναι και κορυφαίος εθνικός κίνδυνος.











