10 πράγματα που θα μετανιώσετε στην πορεία της ζωής σας
- “Τι θα γινόταν αν…”. Μια από τις πιο λυπητερές φράσεις που βασανίζει τους ανθρώπους. Όταν φτάνουμε σε μια συγκεκριμένη ηλικία αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε πως θα ήταν η ζωή μας αν είχαμε κάνει διαφορετικές επιλογές, αν είχαμε αντιδράσει σε κάποιον που μας φέρθηκε άσχημα, αν δεν αναβάλαμε συνέχεια εκείνο το μακρινό ταξίδι που θέλαμε να κάνουμε ή αν είχαμε δώσει μια ακόμη ευκαιρία σε ανθρώπους που δεν υπάρχουν πλέον στην ζωή μας.
Παρακάτω συγκεντρώσαμε 10 επιλογές, που αργά ή γρήγορα οδηγούν σε αυτήν την λυπητερή έκφραση. Δείτε πως μπορείτε να τις αποφύγετε και να έχετε μια ευτυχισμένη ζωή.- Προσποιείστε για να εντυπωσιάσετε τους άλλους.
Αν το πρόσωπο που παρουσιάζετε στον κόσμο δεν είναι πραγματικό, αλλά προσποιείστε κάτι διαφορετικό από αυτό που είστε, στο τέλος θα μείνετε κενή. Όταν σπαταλάτε πολύτιμο χρόνο, σκεπτόμενοι τι πιστεύουν οι άλλοι για εσάς, τότε θα ξεχάσετε ποιοι είστε πραγματικά. Μην φοβάστε την κριτική των άλλων. Δεν χρειάζεται να είστε τέλειοι, για να εντυπωσιάσετε και να εμπνεύσετε τους άλλους. Αφήστε τους άλλους να εντυπωσιαστούν από τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις ατέλειες σας.
- Αφήνετε κάποιον άλλον να καθορίζει την ζωή σας.
Η μεγαλύτερη πρόκληση στην ζωή είναι το να ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε. Το δεύτερο δυσκολότερο είναι να είμαστε ικανοποιημένοι με αυτό που βρήκαμε. Μεγάλο μέρος αυτής της διαδικασίας είναι να μείνουμε αφοσιωμένοι στον στόχο μας. Υπάρχει κάποιος που διαφωνεί με τα όνειρά σας; Τέλεια, σημαίνει ότι στηρίζεστε στα πόδια σας και ακολουθείτε το δικό σας μονοπάτι. Μερικές φορές θα κάνετε πράγματα, που οι άλλοι τα θεωρούν παράλογα. Όταν, όμως, πιάσετε τον εαυτό σας να χάνει την αίσθηση του χρόνο, ενώ κάνετε αυτό που θέλετε, θα ξέρετε ότι είστε στον σωστό δρόμο.
- Κρατάτε αρνητικούς ανθρώπους στην ζωή σας.
Μην αφήνετε κάποιον με άσχημη συμπεριφορά να σας επηρεάζει. Δεν μπορούν να σας κάνουν τίποτα, αν πρώτα εσείς δεν τους το επιτρέψετε. Το να κρατάμε αρνητικούς ανθρώπους στην ζωή μας είναι επιλογή, όχι υποχρέωση. Όταν το συνειδητοποιήσετε αυτό θα απελευθερωθείτε από αυτούς τους ανθρώπους.
- Είστε εγωιστές.
Μια ζωή γεμάτη καλές πράξεις και καλό χαρακτήρα είναι η καλύτερη πορεία που μπορείτε να ακολουθήσετε. Όλοι οι άνθρωποι που βοηθήσατε και εμπνεύσατε θα σας θυμούνται ακόμα και όταν δεν θα υπάρχετε στην ζωή τους. Οι πράξεις που κάνετε μόνο για τον εαυτό σας μένουν μόνο σε εσάς, ενώ οι πράξει που κάνετε για τους άλλους παραμένουν για πάντα στους άλλους.
- Αποφεύγετε την αλλαγή και την ωριμότητα.
Αν θέλετε να γνωρίσετε το παρελθόν σας κοιτάξτε το παρόν σας. Αν θέλετε να ρίξετε μια ματιά στο μέλλον σας, εξετάστε τον παρόν σας. Πρέπει να αφήσετε πίσω σας το παρελθόν, για να μπορέσουν να έρθουν καινούργια πράγματα. Μόλις το συνειδητοποιήσετε αυτό, θα έχετε ανακαλύψει την συνταγής της επιτυχίας στην ζωή σας.
- Παραιτήστε μόλις δείτε τα δύσκολα.
Δεν υπάρχουν αποτυχίες, μόνο συνέπειες. Ακόμα και όταν τα πράγματα δεν έρχονται, όπως θα θέλατε, μην αποθαρρύνεστε. Μάθετε, ό,τι μπορείτε από αυτό, πάρτε μια βαθιά ανάσα και προχωρήστε την ζωή σας. Είναι μια αργή και μακρόχρονη διαδικασία, που χτίζεται σταδιακά μέσα από τις αποφάσεις μας και τελικά οδηγεί σε εκείνη την πολυπόθητη νίκη.
- Αναλύετε εξονυχιστικά ακόμα και τα πιο ασήμαντα πράγματα.
Κάποιες φορές πρέπει να χαλαρώνουμε και να αφήνουμε την ζωή να συμβαίνει, χωρίς να ανησυχούμε μονίμως για το παραμικρό. Μάθετε να χαλαρώνετε λίγο πριν μπείτε πάλι στην πίεση. Όταν ηρεμήσετε θα δείτε και πάλι ξεκάθαρα τα πράγματα και θα είστε σε θέση να κάνετε το επόμενο βήμα. Δεν χρειάζεται να γνωρίζετε που ακριβώς θα σας οδηγήσει αυτό. Όλα στην ζωή είναι σε άριστη τάξη, ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνετε αυτή την στιγμή. Χρειάζεται χρόνος για να συνδέσετε όλες τις τελείες.
- Συμβιβάζεστε για λιγότερα από όσα αξίζετε.
Να είστε αρκετά δυνατοί να φύγετε από κάπου και αρκετά σοφοί να περιμένετε αυτό που σας αξίζει. Καμιά φορά πρέπει να πέσεις πολύ χαμηλά, για να ξανασταθείς στα πόδια ακόμα πιο δυνατός. Καμιά φορά πρέπει να κλάψεις πάρα πολύ για κάτι, για να δεις αργότερα τα πράγματα ως έχουν. Μην συμβιβάζεστε.
- Περιμένετε συνέχεια το αύριο.
Το πρόβλημα είναι ότι πάντα πιστεύουμε ότι έχουμε παραπάνω χρόνο από όσο έχουμε στην πραγματικότητα. Κάποια μέρα, όμως, ξυπνάμε και καταλαβαίνουμε, ότι δεν υπάρχει πια χρόνος να κάνουμε όλα αυτά που επιθυμούμε. Σε αυτό το σημείο ή θα μετράμε ό,τι έχετε επιτύχει μέχρι τώρα ή θα μετράμε δικαιολογίες.
- Είστε τεμπέλης.
Η ζωή δεν μας χρωστάει τίποτα. Εμείς χρωστάμε στην ζωή. Σταματήστε να ονειροπολείτε και αρχίστε να βάζετε σε εφαρμογή τα όνειρά σας. Πάρτε την ζωή στα χέρια σας. Όλοι είμαστε σημαντικοί και χρήσιμοι. Μην περιμένετε, ότι κάποιος κάποια θα σας βοηθήσει να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας. Αυτή η στιγμή είναι τώρα και αυτός ο κάποιος είστε εσείς.
_____________ Πηγή: tilestwra.com
Από Μακρυνίτσα ο Βόλος
Βόλος
Λαμία Κοκκορης -Σκιαδας
Λαμία Κοκκορης -Σκιαδας μόνο Μινέττα
Αλαμάνα Αθανασιος Διάκος
Όταν είσαι παραβάτης ο πέλεκυς του νόμου καιροφυλακτεί !!!!
Ο μαθηματικός που με 2 αριθμούς και 3 πράξεις επινόησε την «νοημοσύνη» των υπολογιστών
Πηγή: Ο μαθηματικός που με 2 αριθμούς και 3 πράξεις επινόησε την «νοημοσύνη» των υπολογιστών | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/233855/o-mathimatikos-poy-me-2-arithmoys-kai-3-praxeis-epinoise-tin-noimosyni-ton-ypologiston#ixzz3qPJh78j4
Τάκης Θεοδωρόπουλος
RSS
Απ’ τον «αυριανισμό» στον ολοκληρωτισμό
Δεν θυμάμαι πότε και ποιος ήταν ο πρώτος που μίλησε για «αυριανισμό». Ποιος δηλαδή ήταν αυτός που μετέφρασε τον τίτλο μιας εφημερίδας σε έναν όρο που σηματοδοτούσε το ήθος μιας ορισμένης κοινωνικής συμπεριφοράς. Δεν ξέρω επίσης, καθότι δεν είμαι ιστορικός, αν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στην Ιστορία. Γιατί ο «αυριανισμός» υπήρξε κάτι διαφορετικό και από τον «κίτρινο Τύπο» και από τα σκανδαλοθηρικά ταμπλόιντ. Ηταν μια ολόκληρη νοοτροπία που ξεκινούσε από την πολιτική και, διά των τριχοειδών αγγείων του δημοσίου βίου, άπλωνε τους τοξικούς χυμούς του ακόμη και στις πιο αφανείς πτυχές της κοινωνίας.
Στη δεκαετία του ’80, όταν ο πασοκισμός βρισκόταν στην κορύφωσή του, η εφημερίδα «Αυριανή» πουλούσε διακόσιες πενήντα χιλιάδες φύλλα ημερησίως και είχε τη δυνατότητα να στείλει στον εισαγγελέα ή να διαπομπεύσει οποιονδήποτε έβαζε στο στόχαστρο. Η δημοφιλία της, αν και είχε να κάνει με την κυριαρχία του Ανδρέα Παπανδρέου και με τον αυτοχαρακτηρισμό της ως «η εφημερίδα που γκρέμισε τον καραμανλισμό» δεν περιοριζόταν στην πολιτική που υποστήριζε. Είχε βρει τον τόνο και είχε καταφέρει να εκφράσει μια νοοτροπία που άγγιζε τα πιο βαθιά στρώματα στο υπέδαφος της συλλογικής ψυχής.
Ποια ήταν τα υλικά της; Κατ’ αρχάς η προφορικότητα. Κείμενα τυπωμένα μεν, γραμμένα δε στον ασθμαίνοντα τόνο του ανθρώπου που προσπαθεί να επιβάλει τη φωνή του στη βαβούρα του καφενείου. Μια προφορικότητα την οποία εξέφραζε η προχειρότητα της εμφάνισης, ένα κασέ σαν κουρελού, σχόλια που εμφανίζονταν ως ειδήσεις, κακοτυπωμένες φωτογραφίες. «Η αλήθεια είναι απλή και όσο πιο ωμή τόσο το καλύτερο» ήταν η θέση που μεταφερόταν στο υποσυνείδητο του αναγνώστη. Μια θέση που συμβάδιζε με τον φθόνο απέναντι στις ελίτ, την απαξίωση της μόρφωσης που ταυτιζόταν με τους κουλτουριάρηδες και την ανάδειξη του «λαού» σε απόλυτο κριτή. Η μετονομασία των πιο συντηρητικών ενστίκτων της ελληνικής κοινωνίας σε πρόοδο.
Ποιος ήταν ο λαός; Μα ακριβώς όποιος δεν ήταν μορφωμένος κι όποιος αισθανόταν αδικημένος. Αν σ’ αυτά τα υλικά προσθέσουμε και την ξενοφοβία, την αποστροφή προς οτιδήποτε δεν εντάσσεται στα όρια του «λαού», του δικού μας εννοείται, τη δαιμονοποίηση της δεξιάς ως υπηρέτη των ελίτ, έχουμε μια επαρκή εικόνα της ψυχής του «αυριανισμού». Το καταγγελτικό ύφος, κοινός χαφιεδισμός, εννοείται ήταν το απαραίτητο όχημα όλων αυτών των υλικών. Η «Αυριανή» υπήρχε για να καταγγέλλει πάντα κάποιον που βρισκόταν απέναντι και να αθωώνει κατά συνέπεια όποιον δεν κατήγγελλε και εαυτήν στον ρόλο του κατήγορου. Ενα έντυπο λαϊκό δικαστήριο. Η ναυαρχίδα του στόλου που αποψίλωσε την ελληνική κοινωνία από την ανάγκη για παιδεία – μια αποψίλωση με καταστροφικά αποτελέσματα στην ίδια την εκπαίδευση.
Ξέρω πως σε πολλούς θα σηκωθούν οι τρίχες της κεφαλής τους, όμως δεν μπορώ να μην επισημάνω πως το έδαφος που υποδέχθηκε τον σπόρο του «αυριανισμού» είχε ήδη γονιμοποιηθεί από τον «μακρυγιαννισμό». Η χολώδης προφορική γραφή του αγωνιστή που έμαθε γράμματα για να εκφράσει τον πόνο του, που αισθανόταν αδικημένος γιατί θεωρούσε πως η πολιτεία δεν τον αντάμειψε ως όφειλε, ο φθόνος απέναντι στον εγγράμματο Μαυροκορδάτο και το μίσος απέναντι στους ξένους, Βαυαρούς ή Φραντσέζους, υπήρξε το κοινωνικό μανιφέστο της προοδευτικής μεταπολίτευσης. Ο χρόνος φθείρει τις αξίες και ο «αυριανισμός» λειτούργησε ως παραφθορά του μακρυγιαννισμού. Αν ήξερε ο Σεφέρης όταν έκανε την περίφημη ομιλία του στο Κάιρο…Σήμερα η εφημερίδα δεν υπάρχει πια και ελάχιστοι αναφέρονται στον «αυριανισμό». Ισως γιατί δεν είναι πλέον διακριτός, ίσως γιατί έχει επιβληθεί σε όλο το φάσμα του δημόσιου βίου μας. Οι «Αγανακτισμένοι» που υπήρξαν η τελευταία θεαματική εμφάνιση του «αυριανισμού» πέρασαν από την πλατεία στα υπουργεία. Μούντζωναν τη Βουλή, όμως μια χαρά βολεύτηκαν στα έδρανά της. Οι ελίτ ούτως ή άλλως είναι απαξιωμένες, η αριστεία θεωρείται ρετσινιά, η κυβέρνηση κοντά έναν χρόνο τώρα καταγγέλλει, ο υπουργός Παιδείας θέλει να κλείσουν τα ιδιωτικά, η κυβερνητική εκπρόσωπος καταδικάζει την κ. Σαββαΐδου ερήμην της δικαιοσύνης και τον ρόλο της «Αυριανής» τον έχει αναλάβει ο Λαζόπουλος.
Μόνον που στα χρόνια που μας κυβερνούσε ο «αυριανισμός» υπήρχαν ακόμη αντιστάσεις στο εκδικητικό του μένος και τη βουλιμία του για εξουσία. Υπήρχε και το περίφημο «ευρωπαϊκό πλαίσιο» στο οποίο το ΠΑΣΟΚ έμαθε να λειτουργεί χάρη κυρίως σ’ έναν πεφωτισμένο ηγέτη του, τον Κώστα Σημίτη. Σήμερα όμως; Σήμερα που οι δεσμοί μας με την υπόλοιπη Ευρώπη γίνονται όλο και πιο προβληματικοί, σήμερα που οι σχέσεις μας με την πολιτισμένη Δύση συρρικνώνονται στη λογιστική του χρέους; Σήμερα το ψυχολογικό υπόβαθρο που καλλιέργησε τον «αυριανισμό» μεταμορφώνεται σε έναν ολοκληρωτισμό με δημοκρατικά προσχήματα.
Στη δεκαετία του ’80, όταν ο πασοκισμός βρισκόταν στην κορύφωσή του, η εφημερίδα «Αυριανή» πουλούσε διακόσιες πενήντα χιλιάδες φύλλα ημερησίως και είχε τη δυνατότητα να στείλει στον εισαγγελέα ή να διαπομπεύσει οποιονδήποτε έβαζε στο στόχαστρο. Η δημοφιλία της, αν και είχε να κάνει με την κυριαρχία του Ανδρέα Παπανδρέου και με τον αυτοχαρακτηρισμό της ως «η εφημερίδα που γκρέμισε τον καραμανλισμό» δεν περιοριζόταν στην πολιτική που υποστήριζε. Είχε βρει τον τόνο και είχε καταφέρει να εκφράσει μια νοοτροπία που άγγιζε τα πιο βαθιά στρώματα στο υπέδαφος της συλλογικής ψυχής.
Ποια ήταν τα υλικά της; Κατ’ αρχάς η προφορικότητα. Κείμενα τυπωμένα μεν, γραμμένα δε στον ασθμαίνοντα τόνο του ανθρώπου που προσπαθεί να επιβάλει τη φωνή του στη βαβούρα του καφενείου. Μια προφορικότητα την οποία εξέφραζε η προχειρότητα της εμφάνισης, ένα κασέ σαν κουρελού, σχόλια που εμφανίζονταν ως ειδήσεις, κακοτυπωμένες φωτογραφίες. «Η αλήθεια είναι απλή και όσο πιο ωμή τόσο το καλύτερο» ήταν η θέση που μεταφερόταν στο υποσυνείδητο του αναγνώστη. Μια θέση που συμβάδιζε με τον φθόνο απέναντι στις ελίτ, την απαξίωση της μόρφωσης που ταυτιζόταν με τους κουλτουριάρηδες και την ανάδειξη του «λαού» σε απόλυτο κριτή. Η μετονομασία των πιο συντηρητικών ενστίκτων της ελληνικής κοινωνίας σε πρόοδο.
Ποιος ήταν ο λαός; Μα ακριβώς όποιος δεν ήταν μορφωμένος κι όποιος αισθανόταν αδικημένος. Αν σ’ αυτά τα υλικά προσθέσουμε και την ξενοφοβία, την αποστροφή προς οτιδήποτε δεν εντάσσεται στα όρια του «λαού», του δικού μας εννοείται, τη δαιμονοποίηση της δεξιάς ως υπηρέτη των ελίτ, έχουμε μια επαρκή εικόνα της ψυχής του «αυριανισμού». Το καταγγελτικό ύφος, κοινός χαφιεδισμός, εννοείται ήταν το απαραίτητο όχημα όλων αυτών των υλικών. Η «Αυριανή» υπήρχε για να καταγγέλλει πάντα κάποιον που βρισκόταν απέναντι και να αθωώνει κατά συνέπεια όποιον δεν κατήγγελλε και εαυτήν στον ρόλο του κατήγορου. Ενα έντυπο λαϊκό δικαστήριο. Η ναυαρχίδα του στόλου που αποψίλωσε την ελληνική κοινωνία από την ανάγκη για παιδεία – μια αποψίλωση με καταστροφικά αποτελέσματα στην ίδια την εκπαίδευση.
Ξέρω πως σε πολλούς θα σηκωθούν οι τρίχες της κεφαλής τους, όμως δεν μπορώ να μην επισημάνω πως το έδαφος που υποδέχθηκε τον σπόρο του «αυριανισμού» είχε ήδη γονιμοποιηθεί από τον «μακρυγιαννισμό». Η χολώδης προφορική γραφή του αγωνιστή που έμαθε γράμματα για να εκφράσει τον πόνο του, που αισθανόταν αδικημένος γιατί θεωρούσε πως η πολιτεία δεν τον αντάμειψε ως όφειλε, ο φθόνος απέναντι στον εγγράμματο Μαυροκορδάτο και το μίσος απέναντι στους ξένους, Βαυαρούς ή Φραντσέζους, υπήρξε το κοινωνικό μανιφέστο της προοδευτικής μεταπολίτευσης. Ο χρόνος φθείρει τις αξίες και ο «αυριανισμός» λειτούργησε ως παραφθορά του μακρυγιαννισμού. Αν ήξερε ο Σεφέρης όταν έκανε την περίφημη ομιλία του στο Κάιρο…Σήμερα η εφημερίδα δεν υπάρχει πια και ελάχιστοι αναφέρονται στον «αυριανισμό». Ισως γιατί δεν είναι πλέον διακριτός, ίσως γιατί έχει επιβληθεί σε όλο το φάσμα του δημόσιου βίου μας. Οι «Αγανακτισμένοι» που υπήρξαν η τελευταία θεαματική εμφάνιση του «αυριανισμού» πέρασαν από την πλατεία στα υπουργεία. Μούντζωναν τη Βουλή, όμως μια χαρά βολεύτηκαν στα έδρανά της. Οι ελίτ ούτως ή άλλως είναι απαξιωμένες, η αριστεία θεωρείται ρετσινιά, η κυβέρνηση κοντά έναν χρόνο τώρα καταγγέλλει, ο υπουργός Παιδείας θέλει να κλείσουν τα ιδιωτικά, η κυβερνητική εκπρόσωπος καταδικάζει την κ. Σαββαΐδου ερήμην της δικαιοσύνης και τον ρόλο της «Αυριανής» τον έχει αναλάβει ο Λαζόπουλος.
Μόνον που στα χρόνια που μας κυβερνούσε ο «αυριανισμός» υπήρχαν ακόμη αντιστάσεις στο εκδικητικό του μένος και τη βουλιμία του για εξουσία. Υπήρχε και το περίφημο «ευρωπαϊκό πλαίσιο» στο οποίο το ΠΑΣΟΚ έμαθε να λειτουργεί χάρη κυρίως σ’ έναν πεφωτισμένο ηγέτη του, τον Κώστα Σημίτη. Σήμερα όμως; Σήμερα που οι δεσμοί μας με την υπόλοιπη Ευρώπη γίνονται όλο και πιο προβληματικοί, σήμερα που οι σχέσεις μας με την πολιτισμένη Δύση συρρικνώνονται στη λογιστική του χρέους; Σήμερα το ψυχολογικό υπόβαθρο που καλλιέργησε τον «αυριανισμό» μεταμορφώνεται σε έναν ολοκληρωτισμό με δημοκρατικά προσχήματα.
Λέμε «ολοκληρωτισμός» και στο μυαλό μας έρχονται τεθωρακισμένα και στρατιωτικές περίπολοι. Δεν σκεφτόμαστε όμως τον έλεγχο των ραδιοτηλεοπτικών μέσων που επιχειρεί ο κ. Παπάς. Ούτε το γεγονός ότι ένας άνθρωπος έπαιζε την Ελλάδα στα ζάρια επί εφτά μήνες, όπως ο κ. Βαρουφάκης, για να ανεβάσει το κασέ του. Εγραφε τις προάλλες ο Στέφανος Κασιμάτης πως η Ελλάδα δεν θα γίνει Βενεζουέλα επειδή δεν έχει Ινδιάνους. Εχει όμως αυριανιστές, κοινωνικά στρώματα που φθονούν την αριστεία σε όλα τα επίπεδα και με την εξουδετέρωση των μεσαίων τάξεων έχουν τη δύναμη να επιβάλουν τον ολοκληρωτισμό τους.
Μάιος 2011
1981 Μηλιές Β Εύβοιας ευτυχής μπαμπάς με τον μικρό Γιάννη
