ΠΑΛΙΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟ.
Την περίοδο του Εθνικού διχασμού στην Κρήτη, ένας επιθεωρητής δημοτικής
εκπαίδευσης ανέβαινε μ’ ένα μουλάρι σ’ ένα ορεινό και δύσβατο χωριό, για να
επιθεωρήσει τον εκεί δάσκαλο.
Στο δρόμο που πήγαινε συναντά έναν αγωγιάτη και τον ρωτά:
«Δε μου λες, πατριώτη, ο δάσκαλος τι είναι; Βενιζελικός ή βασιλικός;».
«Βενιζελικός», απαντά ο αγωγιάτης.
«Α, το γαϊδούρι» σχολίασε ο επιθεωρητής.
Ο αγωγιάτης όμως. ήταν Βενιζελικός και φίλος του δασκάλου και έτρεξε να
μεταφέρει στο δάσκαλο τη στιχομυθία.
«Το και το, δάσκαλε. Σε είπε γαϊδούρι».
Την επομένη μπαίνει ο επιθεωρητής στην τάξη και ρωτά το δάσκαλο ποιο είναι
το μάθημα της ημέρας.
«Τα σημεία της στίξεως», απαντά ο δάσκαλος.
«Ας δούμε, λοιπόν, τι ξέρουν τα παιδιά», λέει ο επιθεωρητής.
Ο δάσκαλος σήκωσε ένα μαθητή στον πίνακα, τον Σήφη, και του είπε να γράψει
τη φράση: Ο επιθεωρητής είπε, ο δάσκαλος είναι γαϊδούρι.
Αφού, έκπληκτος ο μαθητής, το έγραψε, τον ρωτά ο δάσκαλος: «Ποιος είναι,
παιδί μου, γαϊδούρι;».
«Ο δάσκαλος», ψέλλισε ο μαθητής.
«Και ποιος το είπε;».
«Ο επιθεωρητής, κύριε».
«Ωραία», είπε ο δάσκαλος. «Βάλε τώρα ενα κόμμα μετά το επιθεωρητής και ένα
μετά το δάσκαλος».
Ο επιθεωρητής, είπε ο δάσκαλος, είναι γαϊδούρι.
Μόλις τελείωσε ο μαθητής, τον ρωτά ο δάσκαλος: «Ποιος είναι τώρα, παιδί μου,
το γαϊδούρι;».
«Ο επιθεωρητής», απαντά δειλά ο μαθητής.
«Και ποιος το είπε;»
«Ο δάσκαλος», απαντά ο μαθητής.
Οπότε στρέφεται ο δάσκαλος στην τάξη και λέει: «Είδατε παιδιά τι κάνουν τα
κόμματα; Πότε βγάζουν γάιδαρο τον επιθεωρητή και πότε το δάσκαλο»!
Στις μέρες μας, ο Σήφης, παππούς πλέον, καθισμένος στην πολυθρόνα του
μπροστά στη τηλεόραση άκουγε για νέες μειώσεις στις συντάξεις και μονολογεί:
-Όταν ήμουν μαθητής, άκουγα κάθε τόσο το δάσκαλο να μας λέει:«Να προσέχετε
τα κόμματα! Ένα λάθος κόμμα μπορεί να σας χαλάσει τελείως τη σύνταξη!»
Έπρεπε να περάσουν εξήντα χρόνια για να καταλάβω τι εννοούσε.”
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό 
“Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ ΝΕΟΥΣ ΩΚΕΑΝΟΥΣ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΤΗ” . 
(ANDRI GIDE, 1869-1951, ΓΑΛΛΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, NOBEL 1947)
Μεγάλη αλήθεια !!!!

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

Κάνεις λάθος Αλέξη, δεν είναι τα σκυλιά που ουρλιάζουν…

«Τα σκυλιά ουρλιάζουν, αλλά το καραβάνι προχωράει», είπε ο Αλέξης Τσίπρας. 

Το πρόβλημα δεν είναι ότι τα λένε, αλλά ότι τα πιστεύουν κιόλας. 

Αγαπητέ Αλέξη, αυτοί που ουρλιάζουν δεν είναι οι πολιτικοί σου αντίπαλοι. Εκείνοι κοιμούνται. 

Δεν είναι τα σκυλιά Αλέξη που ουρλιάζουν. Κάνεις λάθος! 

Ο κόσμος είναι, που αρχίζει να φωνάζει. Από οργή…

Ο Αλέξης Τσίπρας κάνει το ίδιο ακριβώς λάθος που έκαναν κι άλλοι πρωθυπουργοί σε αυτήν τη χώρα. 
Η καμαρίλα είναι μία επικίνδυνη ασθένεια. Ο ασθενής συνηθίζει με τον καιρό την αίσθηση της κλεισούρας και παύει να αντιδρά στην έλλειψη παραστάσεων που συνίσταται η καθημερινή του συναναστροφή με τα ίδια ακριβώς πρόσωπα. Κι έτσι αρχίζει να πιστεύει σε μία επίπλαστη πραγματικότητα που την πλάθει ο ίδιος και το περιβάλλον του, σε μία προσπάθεια να κάνουν ευχάριστη την παραμονή τους στη φυλακή που έχουν κτίσει. Καλό, ε;
Γιατί, του Αλέξη ήταν καλύτερο; «Τα σκυλιά ουρλιάζουν, αλλά το καραβάνι προχωράει». Είναι γνωστό ότι η αριστερά δεν συμπαθεί την κριτική. Η ίδια μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε μέθοδο κρίνει για να ανέβει στην εξουσία, αλλά όταν την κατακτά δεν ανέχεται το παραμικρό! Ποια είναι τα σκυλιά κύριε πρωθυπουργέ; Οι πολιτικοί σας αντίπαλοι; Ο Τύπος που σας κάνει κριτική;
Όσο περνάει ο καιρός και όσο πολλαπλασιάζεται η πίεση από τα ίδια τα προβλήματα, η κυβέρνηση θα γίνεται όλο και πιο αυταρχική. Έχουμε να δούμε πολλά και να ακούσουμε ακόμη περισσότερα. Άλλωστε ζούμε σε μία περίοδο που όλοι ακούνε τους πάντες. Έχουν αφήσει οι άνθρωποι τις κανονικές δουλειές τους και έχουν γίνει ωτακουστές.
Μόνο που αυτός δεν είναι δρόμος, αλλά κατήφορος και στον κατήφορο ο σταματημός δεν είναι εύκολος. Κι ύστερα, δεν χρειάστηκε να περάσουν παρά λίγες ώρες για να αποδειχτεί πόσο δίκιο είχαν όσοι κατηγορούσαν τον κ. Τσίπρα για προσχηματικό διάλογο. Ο κ. Τσίπρας δεν θέλησε να συζητήσει με τους πολιτικούς του αντιπάλους πάνω σε ένα εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση. Έψαξε να βρει συνενόχους για τα όσα θα ακολουθήσουν. Δεν τους βρήκε, θύμωσε και ύψωσε και πάλι τα τείχη του αυταρχισμού.
Αν ο κ. Τσίπρας ήταν ειλικρινής προς τους συνομιλητές του για τις προθέσεις του, θα έπρεπε να βγει και να πει όλη την αλήθεια προς τον ελληνικό λαό! Ότι η χώρα βρίσκεται ένα μόνο βήμα πριν την καταστροφή κι ότι χρειάζεται μία τιτάνια προσπάθεια όλων μας για να αποτραπεί το ατύχημα. Να δώσει πρώτος το παράδειγμα, ζητώντας συγνώμη για την μέχρι τώρα στάση του και να αναζητήσει μία τίμια λύση μαζί με τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα. Δηλαδή, ένα εθνικό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση που θα το εφαρμόσουν όλες οι επόμενες κυβερνήσεις.

Αλλά για ποιο εθνικό πρόγραμμα μπορούμε να μιλάμε, όταν ο υπεύθυνος πρωθυπουργός μιλάει για… σκυλιά; 

Ή το άλλο που είχε πει «θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν». Συναίνεση δεν μπορεί να υπάρξει με αυτούς τους όρους. Κάποιοι της δεξιάς παρατάξεως, βεβαίως – βεβαίως, συνεχίζουν να βαυκαλίζονται και να πιστεύουν ότι μπορούν να συμμαχήσουν με έναν αριστερό πρωθυπουργό που σε κάθε ευκαιρία βγάζει τον αυταρχικό του χαρακτήρα. Είναι δικαίωμά τους! Να θυμούνται, πάντως, ότι συμμετείχαν κι αυτοί στο έργο που στήνεται. Να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. 
Ο τελευταίος αθώος που ξέκοψε από το καραβάνι δεν είχε καλή τύχη…

Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@liberal.gr


Σχόλιο: Les chiens aboient et la caravane passe . Τα σκυλιά αλυχτούν , το καραβάνι προχωράει . 
Πράγματι κ. Τσίπρα , το καραβάνι προχωράει . Και προσπερνάει αλυχτούντες εξουσιαστές και επηρμένους ψευδολόγους.