Φωτό Ν Πέτρου
Στον Παρνασσό εκεί ψηλά
Ο άρχοντας του Κιθαιρώνα !!
Πώς να ζήσει με 450 ευρώ τον χρόνο;
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2015, 00:01
Διαβάστε τι έγραψε ο Μανώλης προς τους φίλους και τους πελάτες του και έπειτα βγάλτε τα όποια συμπεράσματά σας…«Αγαπητοί φίλοι και φίλες, με λύπη σας ανακοινώνω ότι το βιβλιοπωλείο μου θα κλείσει τέλος του τρέχοντος μήνα.Η υπερφορολόγηση της Πολιτείας στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ιδιαίτερα στις πολύ μικρές επιχειρήσεις τα τελευταία 2 χρόνια ιδιαίτερα, κάνει αδύνατη τη συνέχιση της λειτουργίας του βιβλιοπωλείου Η ΑΛΗΘΕΙΑ.Τα 2 τελευταία χρόνια η Πολιτεία πήρε με τον φόρο εισοδήματος καθώς και τις υποχρεωτικές ασφαλιστικές εισφορές του ΟΑΕΕ το 93,50% του καθαρού εισοδήματος του βιβλιοπωλείου! Και μου άφησε το 6,5% του εισοδήματός μου… για να ζήσω!Πιο συγκεκριμένα το βιβλιοπωλείο μου είχε καθαρά έσοδα για τα έτη 2013 & 2014 το ποσό των 13.500 € για τα 2 χρόνια συνολικά. Ξέρετε πόσα χρήματα ήταν οι απαιτήσεις του κράτους από την μικρή μου επιχείρηση για αυτά τα 2 χρόνια; 12.600 € για φόρο εισοδήματος και ΟΑΕΕ! Μου άφησε… 900 € συνολικά για 2 χρόνια ή 450 € τον χρόνο για να… ζήσω!!!Το κόστος για να είναι ανοιχτό το βιβλιοπωλείο, είναι ένα χαράτσι περίπου 6.000 € προς τη Πολιτεία κάθε χρόνο! Κάτι που δεν μπορώ να το αντέξω οικονομικά όσο ισχύει αυτή η φοροληστρική αντιμετώπιση του κράτους προς τις επιχειρήσεις και τον ιδιωτικό τομέα.Θα πάρω επίδομα ανεργίας για 9 μήνες και μετά θα δω με την βοήθεια του Θεού αν και πως θα ξανανοίξω την επιχείρηση το 2017. Θα εξαρτηθεί από τους όρους που το κράτος θα έχει για τις επιχειρήσεις τότε».Υπεύθυνος για την φιλοξενία:Θανάσης Μαυρίδηςthanasis.mavridis@liberal.gr
Ευριπίδου
Φούρνος Αγαθη στο Περιστέρι
Μπροστά στη μεγαλύτερη νύχτα του χειμώνα
Οι άνθρωποι συνήθως αντιπαθούν τον χειμώνα. Τον αντιμετωπίζουν ως το μεγάλο διάστημα της προσμονής μέχρι την άνοιξη. Και όμως, αυτό είναι λάθος…
Η Τρίτη θα ξημερώσει πριν τη δει ο ήλιος. Ετσι δεν γίνεται τον Δεκέμβρη; Το ξυπνητήρι φωνάζει, τα τηλεοπτικά πάνελ παίρνουν θέση, το καζανάκι του από πάνω σε ενημερώνει για τις εξελίξεις στην πολυκατοικία, αλλά η μέρα λες και διστάζει να βάλει το φως στην πόλη. Στις 06.48 το πρωί της Τρίτης δεν θα έχουμε ξυπνήσει όλοι. Πολλοί θα απολαμβάνουν μία δεκάλεπτη διαπραγμάτευση με τον χρόνο, μέχρι το ρολόι να τσουλήσει στις 07.00. Αλλοι θα είναι ήδη ξύπνιοι, ρουφώντας καφέ και τσιγάρο μπροστά στην τηλεόραση ή στα όρθια, στην κουζίνα. Μαμάδες θα δίνουν λίγο χρόνο ακόμα πριν ξυπνήσουν τα παιδιά για το σχολείο. Τα αυτοκίνητα θα κινούνται με αναμμένα φώτα, η κίνηση θα ξύνει σιγά-σιγά την άσφαλτο, τα σασμάν των λεωφορείων θα αναστενάζουν. Και όμως, η στιγμή έχει κάτι για να σταματήσεις και να αισθανθείς. Στις 06.48 θα μπει ο χειμώνας.
Φεγγαρόλουστη νύχτα- Aivazovsky
Οι άνθρωποι συνήθως αντιπαθούν τον χειμώνα. Τον αντιμετωπίζουν ως το μεγάλο διάστημα της προσμονής μέχρι την άνοιξη. Αυτό είναι λάθος. Διότι η ζωή μπορεί να γίνεται καλύτερη το καλοκαίρι, όμως είναι φτιαγμένη από τη ρουτίνα του χειμώνα. Δεν είναι η ανάπαυλα του θέρους. Είναι η ακινησία των κυριακάτικων απογευμάτων και το ψιλόβροχο της Δευτέρας. Το καλοκαίρι η ζωή σου φεύγει μέσα από τα χέρια. Τον χειμώνα σου επιτρέπει να τη μετρήσεις λεπτό προς λεπτό. Κάτω από τον ήλιο αισθάνεσαι δυνατός, αυθάδης, ξαναβγάζεις κάτι από την έπαρση και την αλαζονεία της νιότης. Στο χιονιά μαζεύεσαι, γίνεσαι πιο ταπεινός, ανακτάς την αίσθηση της αδυναμίας σου. Και φυσικά, ο χειμώνας δεν είναι απαιτητικός, δεν έχει lifestyle δεν απαιτεί έρωτες και ατελείωτα πάρτι. Δεν θέλει καν λιγότερα κιλά. Σου επιτρέπει να σκέφτεσαι.
Η μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου βγάζει στον χειμώνα. Σίγουρα δεν είναι εκείνος που, αν τον πηδήξουμε, για άλλα δέκα χρόνια, άντε, καθαρίσαμε. Χρόνια τον περιμένουμε και δεν λέει να έρθει
Δεν έχουμε μάθει να ζούμε τους χειμώνες μας. Θα μου πείτε ότι η χώρα είναι μούσκεμα από τις θάλασσες της, περιμένει τη ζέστη για να βάλει και το αλάτι στα χείλη. Αλλά, του κερατά, δεν ζούμε στην Τζαμάικα! Και όμως, ο χειμώνας εδώ αντιμετωπίζεται ως μία μακρά περίοδος πένθους. Συχνά το χιόνι μοιάζει να πέφτει σαν κατάρα, η βροχή φέρνει πανικό, το κρύο μεταφέρει θλίψη. Ο χειμώνας θέλει τάξη. Για αυτό και εμείς τον ξορκίζουμε, δεν τον μπορούμε. Είμαστε του καλοκαιριού, παραλίες. Ελα όμως που έτσι δεν ζούμε ολόκληρη τη ζωή. Δεν γίνεται να σιχτιρίζουμε, να πετάμε μέρες μέχρι την άνοιξη. Ζούμε, λέει, πιο έντονα το καλοκαίρι. Καλύπτεται έτσι η ζωή που καίμε άσκοπα τον χειμώνα; Στις αναμνήσεις μετράμε μόνο τα καλοκαίρια και μετά απορούμε πού στο διάολο πήγε η ζωή. Στους χειμώνες έμεινε.Η μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου βγάζει στον χειμώνα. Σίγουρα δεν είναι εκείνος που, αν τον πηδήξουμε, για άλλα δέκα χρόνια, άντε, καθαρίσαμε. Χρόνια τον περιμένουμε και δεν λέει να έρθει αυτός ο χειμώνας. Δεν χρειάζεται να τον διασκεδάσουμε, αρκεί να τον ζήσουμε. Και, υπομονή, από την Τρίτη η μέρα αρχίζει να μεγαλώνει ή, αν θέλετε, η νύχτα κόβει πια τον χρόνο της. Εξαρτάται πώς ζει κανείς.Κώστας Γιαννακίδης Πηγή: protagonΑντικλείδι , http://antikleidi.com
Ο τρόπος που πολιτεύθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε όλη τη διάρκεια των εσωκομματικών διαδικασιών για την ανάδειξη νέου αρχηγού στη Νεα Δημοκρατία, η καθαρότητα των λόγων του, η σαφήνεια της επιλογής του και τέλος η επιβράβευση που έτυχε απο το εκλογικο σώμα διαμορφώνουν νέα δεδομένα στην εγχώρια πολιτική σκηνή.
Ο κ. Μητσοτάκης πάλεψε σχεδόν μόνος απέναντι σε όλες τις εκδοχές του λαϊκισμού, εκπροσώπησε με πολύ καθαρό τρόπο την ευρωπαϊκή εκδοχή των πραγμάτων, πήγε κόντρα στις τρέχουσες αντιλήψεις ακόμη και για τις αυξήσεις μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και σχεδόν με όρους αντιδημοφιλείς προβάλλει στα ίσα ως διεκδικητης της ηγεσίας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Θα μπορούσε να πει κανείς οτι ο κ.Μητσοτάκης, που υπερασπίζεται με ένσταση την πολιτική των μεταρρυθμίσεων προβάλλει σήμερα ως η αυθεντικότερη έκφραση των ψηφοφόρων του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του καλοκαιριού.
Αυτό και μόνο το στοιχείο είναι ικανό να μετατρέψει την υποψηφιότητα του σε καταλύτη πολιτικών εξελίξεων στη χώρα. Στο βαθμό μάλιστα που η κυβέρνηση δεν πείθει οτι μπορεί να βαδίσει χωρίς περιπέτειες το ευρωπαϊκό δρόμο ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να δράσει ως καταλύτης στις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλαδα.
Αν κερδίσει με αυτούς τους όρους τον κ. Μειμαράκη και μετατοπίσει τη Νέα Δημοκρατία προς το κέντρο θα επιδράσει ευθέως στους εσωτερικούς πολιτικούς συσχετισμούς. Κατα αρχήν οι ευρωπαίοι θα αισθανθούν οτι συγκροτείται αξιόπιστη εναλλακτική απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Επιπλεον δυνάμεις που σήμερα έχουν καταφύγει στο Ποτάμι η αναζήτησαν έκφραση στη Ένωση Κεντρώων θα βρουν καινούργια πιο αξιόπιστη εκπροσώπηση και ταυτόχρονα ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ πιθανόν να αντιμετωπίσουν τον κ.Μητσοτάκη ως φορέα νίκης απέναντι στον κ. Τσίπρα.
Οπως και να έχει ενδεχόμενη εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να λάβει χαρακτηριστικά καταλύτη στην πολιτική σκηνή.
Ειναι πιθανό όσοι ψήφισαν ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του περασμένου καλοκαιριού να αντιμετωπίσουν ενδεχόμενη εκλογή του ως ευκαιρία νίκης και ρεβάνς στο επικίνδυνο πείραμα της σύγκρουσης με την Ευρώπη και να συνταχθούν μαζί του απέναντι στο ατελές και αναποτελεσματικό σχήμα του κ.Τσίπρα.
Υπό αυτή την έννοια ο κ. Μητσοτάκης μπορεί όντως να αναδιατάξει την ελληνική πολιτική σκηνή. Υπό τον όρο βέβαια ότι θα επικρατήσει του κ. Μειμαράκη και δεν θα επαναλάβει τα λάθη του πατέρα του το 1990 και του Κώστα Σημιτη το 1996 που αντί της ρήξης με το κομματικό κατεστημένο επέλεξαν το συμβιβασμό.
Δ Τσακνής Π Βασιλόπουλος
Λ Ταγματάρχης
Συμβούλιο κοινωνικού ελέγχου ΕΡΤ
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΠΟΥΤΑΧΙΔΗΣ
συνέχεια…..
22/12/2015
Στο προηγούμενο άρθρο ξεσκεπάσαμε τη βραδυφλεγή βόμβα που έβαλε η χούντα των συνταγματαρχών στα θεμέλια του ελληνισμού. Στο όνομα των πατροπαράδοτων αξιών, οι ίδιες οι πατροπαράδοτες αξίες μας απέκτησαν μια υποσυνείδητη αρνητική χροιά.
Τα ιδανικά της ήσσονος προσπάθειας και της ψευτομαγκιάς. Είναι μαγκιά να τα «κονομήσεις» με αθέμιτους τρόπους. Είναι μαγκιά να βγάζεις τα περισσότερα χρήματα δουλεύοντας όσο το δυνατό λιγότερο. «Η ζωή είναι μικρή, απόλαυσέ την».
Εκείνες οι μανάδες που λέγανε μια φορά κι έναν καιρό στον γιο τους να είναι έντιμος και να ’χει το κούτελο καθαρό και να περπατά με το κεφάλι ψηλά και τα παρόμοια, γίνανε παρελθόν.
Τώρα; Κοιμισμένε –λένε τώρα–, δες ο γιος της τάδε πόσα λεφτά βγάζει! Κι εσύ… πας με το σταυρό στο χέρι. Κοιμάσαι όρθιος!Η νοοτροπία αυτή έκανε ευκολότερο τον εκμαυλισμό του λαού από το πολιτικό σύστημα με στόχο τη δημιουργία κομματικών στρατών. Έτσι, δημιουργήθηκε ένα ψευτοδημοκρατικό σύστημα κυβέρνησης που στην πραγματικότητα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακριβέστερα ως φεουδαλική κομματοκρατία. Εξαιτίας της ευνοιοκρατίας, του νεποτισμού και της έλλειψης αξιοκρατίας γενικότερα, παγιώθηκε υφέρποντας μια επικίνδυνη αντίληψη. Ότι ο καθένας μπορεί να κάνει τα πάντα, είτε έχει την ικανότητα είτε όχι. Είτε έχει τις δεξιότητες είτε όχι. Είτε έχει τις σπουδές είτε όχι. Κι αυτό θεωρείται δημοκρατικό – ο υπέρτατος παραλογισμός! Αυτό είναι και το πιο μεγάλο μας πρόβλημα: η κακή στελέχωση λόγω της αναξιοκρατίας. Αυτή είναι η μάστιγα που μας οδηγεί ολοταχώς στην καταστροφή. Μεριμνάμε και τυρβάζουμε περί πολλών. Ενός δε εστί χρεία. Αξιοκρατία. Ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Συζητήσεις επί συζητήσεων για το τι φταίει. Οι θεσμοί, το θεσμικό πλαίσιο, οι νόμοι, οι κανονισμοί, οι ρυθμίσεις κτλ.
Ποτέ δεν φταίνε οι ακατάλληλοι άνθρωποι που τοποθετήθηκαν, χωρίς να το αξίζουν, σε θέσεις ευθύνης.
Καταργήσαμε τον πρώτο, τον κυριότερο, τον πιο βασικό κανόνα της κάθε είδους ομαδικής προσπάθειας, της διοίκησης, του μάνατζμεντ που λένε. Κι ύστερα ψάχνουμε για το τι μας έφταιξε. Σαν να μαζέψω έντεκα εγώ από τον καφενέ, για να παίξουνε ποδόσφαιρο στο πιο ψηλό επίπεδο. Εναντίον εκείνης της καταπληκτικής ομάδας της Βαρκελώνης. Κι ύστερα να αναρωτιέμαι γιατί χάσαμε παταγωδώς. Τι είδους τρέλα είναι αυτή που μας πέρασε σαν κοινωνία σε προ-πολιτειακό επίπεδο; Πριν κι από τότε που μάζεψε ο μυθικός Θησέας τις φυλές για να δημιουργηθεί η «Πόλις».Κι αυτό έγινε γιατί κανένας δεν λογαριάζει την αξιοκρατία σαν τον πρώτο και τον πιο θεμελιώδη κανόνα της επιτυχίας, της νίκης, της ευμάρειας. Και το πιο σημαντικό; Σαν τον πρώτο και πιο σημαντικό κανόνα της δημοκρατίας. Αντίθετα, κάποιοι στα λόγια και σχεδόν όλοι με τα έργα δείχνουν να θεωρούν πως η αξιοκρατία είναι ως έννοια αντίθετη με τη δημοκρατία. Μπερδεύουν στο μυαλό τους την αξιοκρατία με το πολίτευμα της «αριστοκρατίας». Κι έτσι, πάνω σ’ αυτή τη σύγχυση έρχονται κι εκείνοι που δεν παραδέχονται ιδεολογικά τη δημοκρατία και την κατηγορούν ότι διώκει τους άριστους. Κι όλοι μαζί νομίζουνε πως η Ορθοδοξία μας είναι κι αυτή κάπως αντίθετη με τη δημοκρατία και δεν ωφελεί το δημοκρατικό ήθος, αλλά μάλλον προσανατολίζει σε κάποιες άλλες αντιλήψεις, δήθεν θεοκρατικές, δήθεν φονταμελιστικές και σκοταδιστικές…
Τι μπέρδεμα, τι ιδεολογικό κουβάρι Θεέ μου!
Αυτό το ιδεολογικό κουβάρι βήμα-βήμα σε αυτή τη σειρά των άρθρων θα προσπαθήσουμε να το ξεμπερδέψουμε.
