Συνέχεια ……
Κι ο κάθε Αχιλλέας κλεισμένος στη σκηνή του
Κι αυτό το βλέπουμε στα βιολογικά φαινόμενα και στα οικοσυστήματα στη φύση. Το λοιπόν αυτό πιστεύω πως έγινε και στη δύσμοιρη πατρίδα μας και στο κοινωνικό-πολιτικό της οικοσύστημα. Βάλανε, εκείνοι που είχαν τη δύναμη να το κάνουν, κάποιες αδρές αρχές στο οικοσύστημα. Κι έτσι με το χρόνο είναι συγκεκριμένα «είδη» που ευνοούνται κι άλλα όχι. Είναι άλλα είδη που «επιβιώνουν» κι άλλα όχι – έτσι όπως δεν μπορεί η πολική αρκούδα να επιβιώσει στην καυτή έρημο. Και με το χρόνο και τη συνεχή φυσική επιλογή και την προσαρμογή των ειδών, ήρθε κι έδεσε κι οργανώθηκε μια φρικτή ισορροπία τόσο καλά που δεν βρίσκεις άκρη. Κι ο άξιος μέσα σ’ αυτό το «οικοσύστημα», που η τελειότητα της δομής του σφυρηλατήθηκε στον πανδαμάτορα χρόνο, δεν έχει τύχη, όπως η πολική αρκούδα στη Σαχάρα.Κι αν δε σας καλύπτει το παράδειγμα του οικοσυστήματος, που ανέφερα, υπάρχουν κι άλλα που μπορεί να βρει και να διαβάσει κανείς, για να καταλάβει σε βάθος την παθογένεια που μας ταλανίζει. Μπορεί να διαβάσει τη θεσπέσια εκείνη πραγματεία του καθηγητή Carlo Cipolla με τίτλο Οι βασικοί κανόνες της ανθρώπινης ηλιθιότητας. Ή πάλι το απίστευτο μυθιστόρημα που έγραψε η Ayn Rand το 1957 (και που βαλθήκαμε στη σύγχρονη Ελλάδα να το κάνουμε πραγματικότητα) με τον τίτλο Atlas Shrugged.
Και είναι και άλλα, αρχαία ελληνικά πολλά, στα οποία μπορεί κανείς να εγκύψει, με πρώτη και καλύτερη την Ιλιάδα.
Αχ, καημένε Όμηρε. Κάθισες κι έγραψες την Ιλιάδα λες και το ’ξερες. Σαν κανένας μάντης ή προφήτης τυφλός που βλέπει, όμως, τόσο καλά και βαθιά μέσα στην ανθρώπινη ψυχή εις το διηνεκές. Γιατί πιστεύω πως γι’ αυτό έγραψε πρωτίστως την Ιλιάδα ο ποιητής: Για να μας διδάξει τα περί αξιοκρατίας. Άλλωστε το δηλώνει κι ο ίδιος στον πρώτο-πρώτο στίχο του. «Τραγούδησε θεά την οργή του γιου του Πηλέα, Αχιλλέα…». Γιατί λοιπόν θύμωσε ο Αχιλλέας; Ήταν γιά δεν ήταν ο καλύτερος πολεμιστής; Ήταν μακράν ο καλύτερος. Κι από τα λάφυρα που κούρσευε, κρατούσε για τον εαυτό του μόνο τα νόμιμα κι απέδιδε τα πρέποντα στο βασιλιά και στο κοινό ταμείο. Και το τι εισέπραξε από τον Αγαμέμνονα είναι γνωστό. Άσ’ το βρε φαύλε Ατρείδη το δεκαράκι το καλό να τραβήξει μπροστά! Αντάμειψέ το, αναγνώρισέ το. Μην το φθονείς. Άσ’ το να παίξει την μπάλα του και να τραβήξετε μπροστά όλοι μαζί. Άσ’ το…
Έτσι είναι και σήμερα. Ο κάθε ένας Αχιλλέας είναι κλεισμένος στη σκηνή του, από τον τρόπο που του συμπεριφέρονται. Και η φωτιά κοντεύει στα πλοία…
Με αυτά όλα νομίζω πως καθάρισε το μυαλό του καλοπροαίρετου αναγνώστη, για να καταλάβει καλά πως η δημοκρατία και η αξιοκρατία είναι οι δυο όψεις του νομίσματος με τη μεγαλύτερη αξία στην αγορά της επιτυχίας. Είμαστε έτοιμοι νομίζω να ξεδιαλύνουμε και μια δεύτερη πλάνη.Ας δούμε λοιπόν τώρα αν το ελληνορθόδοξο ήθος συνταιριάζει με το δημοκρατικό ή είναι αντίθετο. Κι αν η Ορθοδοξία μας είναι σκοταδισμός και φονταμενταλισμός ή είναι η διατράνωση της αυθεντικής δημοκρατίας. Να το ξέρετε, λοιπόν, πως είναι το δεύτερο. Γιατί είναι η σχέση μας με τον Θεό και τους συνανθρώπους μας σύμφωνα με την ορθόδοξη θεολογία μας που μας διδάσκει ποια είναι η αυθεντική δημοκρατία στην τελείωσή της.Πράγματι, η Ορθοδοξία μας, το πολίτευμα του Σταυρού, αποτελεί τέλεια αποτύπωση του ιδανικού πολιτεύματος. Όχι γιατί αυτός είναι ο κύριος στόχος και το ζητούμενο στην Πίστη μας (αυτό δεν είναι άλλο από την σωτηρία της ψυχής). Αλλά επειδή τα του Θεού, όταν περπατιούνται σωστά κι ορθόδοξα, οδηγούν σε ομορφιές και στην τελειότητα. Και στο πρωτεύον και στα δευτερεύοντα ζητήματα, και σε όλα.
Γι’ αυτό λέει ο Κύριος «εσείς να ζητάτε τη σωτηρία της ψυχής κι όλα τ’ άλλα θα σας προστεθούν και θα ’στε εντάξει σε όλα σας».
Για το πώς ταιριάζουν απόλυτα με τη δημοκρατία οι εντολές του Κυρίου για τον συνάνθρωπο, δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω. Αγάπη, αδελφοσύνη, ισότητα, δικαιοσύνη, συγχώρεση, συμπόνοια, αφιλοκέρδεια, ελεημοσύνη, προσφορά, αυτοθυσία. Το ότι αυτά είναι απόλυτα σύμφωνα με τη δημοκρατία το παραδέχονται όλοι, ακόμα κι αυτοί που επιλέγουν να δηλώνουν άθεοι.Το δημοκρατικό ήθος της αμφίδρομης σχέσης μας με τον Θεό –του καθενός από εμάς ατομικά– θα το αναλύσουμε στο επόμενο άρθρο.
O νέος ΓΓ Δημοσίων Εσόδων και η πολιτική μας ντροπή

Οι τάσεις στην υγεία για το 2016 – Έκθεση της PriceWaterhouseCoopers
1. Μανία συγχωνεύσεων και εξαγορών
Η αναζήτηση συγκριτικών πλεονεκτημάτων και διαφοροποίησης είναι τα χαρακτηριστικά που αναμένεται να οδηγήσουν τις φετινές εξαγορές στην αγορά της υγείας, συμπεριλαμβάνοντας όχι μόνο τις φαρμακευτικές, αλλά και ιδιωτικές ασφαλιστικές, ακόμη και νοσοκομειακές μονάδες, μιλώντας περισσότερο για την άλλη άκρη του Ατλαντικού, όπου το σύστημα υγείας είναι διαφοροποιημένο. Σε ότι αφορά τη χώρα μας, μπορεί να μην υπάρχουν προβλέψεις για ιδιωτικές ασφαλιστικές – εκτός αν πρόκειται για πολυεθνικούς ομίλους που οι αποφάσεις τους θα έχουν επίπτωση και εδώ, όμως η “ιδέα” είναι ανάλογη στο ασφαλιστικό τα τελευταία χρόνια, ενώ οι “διασυνδέσεις” των νοσοκομείων, τώρα με την αναζήτηση νέων διοικητών θα λάβει “σάρκα και οστά” με ενοποιήσεις των διασυνδεδεμένων νοσοκομειακών τμημάτων.
Σε ότι αφορά τις φαρμακευτικές, η PWC “βλέπει” στροφή των εξαγορών πέρα από τα συνηθισμένα του καλού χαρτοφυλακίου της υπό εξαγορά εταιρίας. Το νέο μοντέλο τώρα φαίνεται να αφορά τη διευκόλυνση του ασθενή στην παραμονή στη θεραπεία με νέες τεχνολογικές εφαρμογές (ήδη η TEVA εξαγόρασε την Gecko Health Innovations, εταιρία που δημιουργεί software για καλύτερη διαχείριση πνευμονολογικών παθήσεων). Όσο για τις εξαγορές νέων χαρτοφυλακίων, ο στόχος είναι πολλά υποσχόμενα προϊόντα και υπηρεσίες, με στόχο την εξειδίκευση.2. Τιμές φαρμάκων
Με τα συστήματα υγείας να ασκούν έντονες πιέσεις, η φαρμακοβιομηχανία αντιπαραβάλλει τη δυνατότητά της να συνεχίζει τις επενδύσεις για τη χρηματοδότηση της καινοτομίας και προωθεί συνεργασίες που θα της δικαιολογήσουν αυξημένες τιμές, όπως η οικονομική αξιολόγηση των νέων θεραπειών.
Το πρόβλημα εντοπίζεται στην αύξηση του κόστους των νέων θεραπευτικών σχημάτων – ορισμένα ξεπερνούν ακόμη και τις 100.000 δολ. ετησίως και μάλιστα το μερίδιο αγοράς τους διευρύνεται. Έτσι, οι διάφοροι οργανισμοί αξιολόγησης των κρατών, οδηγούν σε διαπραγματεύσεις για τις τιμές των φαρμάκων. Για τη διαπραγμάτευση αυτή, χρειάζονται αξιόπιστα δεδομένα ώστε να διαπιστωθεί η πραγματική αξία των νέων φαρμάκων, να πεισθούν οι ασθενείς για τα οφέλη, να συνυπολογιστούν οι συνοδές εξετάσεις για τη χρήση των φαρμάκων, ώστε να δικαιολογηθούν τα αυξημένα κόστη, αλλά και να εφαρμοστούν συμφωνίες επιμερισμού του κόστους, όταν η χρήση των φαρμάκων περνά μέσα από την κοινωνική ασφάλιση. Πάντως σύμφωνα με την έρευνα της PWC, το 53% των ασθενών ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν το επιπλέον κόστος των νέων θεραπειών, όταν ξεκάθαρα το 17% ήταν αρνητικό και το 30% δεν είχε ακόμη αποφασίσει.3. Το κινητό στην υπηρεσία της υγείας
Smartphones, apps, ιατρικά διαγνωστικά συνδεδεμένα στο χέρι μας, βελτιώνουν την πρόσβαση σε παρακολούθηση, διάγνωση και θεραπεία. Η τεχνολογία 4G επιτρέπει στους ασθενείς να επιστρέφουν σπίτι τους με βηματοδότες, ανιχνευτές γλυκόζης, δίνοντας περιθώρια για e-επίσκεψη. Οι ιατρικές εφαρμογές διπλασιάστηκαν την τελευταία διετία, και επιτρέπουν τηλεϊατρική σε απομακρυσμένες περιοχές, φέρνοντας καινοτομία σε αναδυόμενες αγορές. Το γεγονός στρέφει αλλού τις επενδύσεις στην υγεία, δημιουργώντας ιδέες για “νοσοκομεία χωρίς κρεββάτια” με τηλεϊατρική μέσω smartphone, ενώ οι εταιρίες αναζητούν τρόπους απομακρυσμένων πληρωμών και ψηφιακής διαφήμισης.4. Η ασφάλεια του κυβερνοχώρου σε σχέση με την ιατρική τεχνολογία
Καθώς όλες οι παραπάνω εφαρμογές στηρίζονται στη σύνδεσή τους με το ίντερνετ, αναμένεται η αγορά των προϊόντων υγείας που συνδέονται με το διαδίκτυο να φτάσει τα 285 δισ. δολ. Το πρόβλημα εδώ φαίνεται πως είναι οι χάκερ.
Η ασφάλεια των συστημάτων αναδεικνύεται καθοριστική, καθώς περιστατικό πέρυσι, έδειξε πως αντλία είχε τον κίνδυνο να χορηγήσει μοιραία δόση, αν έπεφτε στα χέρια χάκερ.
Οι συσκευές και οι εφαρμογές αυτές, σε λάθος χέρια, μπορούν να δώσουν πρόσβαση σε στοιχεία νοσοκομείων, ερευνητικά δεδομένα κλινικών μελετών θα μπορούσαν να κλαπούν, θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στους τζίρους των επιχειρήσεων, αλλά και στη φήμη τους. Χρειάζονται ισχυρά πρωτόκολλα ασφαλείας, τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τις κρατικές δομές για την ασφάλεια των χρηστών – ασθενών. Οι τελευταίοι στην έρευνα της PWC θα σκέπτονταν δεύτερη φορά τη χρήση συνδεδεμένης συσκευής και την επίσκεψη σε νοσοκομείο συνδεδεμένο με συσκευή που παραβιάστηκε.5. Αύξηση των απευθείας πληρωμών
Όσο ασκούνται πιέσεις στις υπηρεσίες υγείας που αποζημιώνονται, τόσο αυξάνονται οι ιδιωτικές πληρωμές των ασθενών. Το 2016, οι ασθενείς -ως καταναλωτές πλέον – καλούνται να κάνουν αξιολόγηση στο κόστος των υπηρεσιών υγείας που θα λάβουν, ιδίως μετά τη συνταξιοδότηση. Οι ασφαλιστικές ανταμείβουν τον υγιεινό τρόπο ζωής, ενώ ανάλογα με την έρευνα αγοράς του ασθενή, υπόσχονται πλήρη κάλυψη στην περίθαλψη ανάλογα με το διαγνωστικό ή το νοσοκομείο που θα επιλεγεί τελικά.6. Ψυχική υγεία
Ένας στους 5 Αμερικανούς, αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα ψυχικής υγείας κάθε χρόνο, ανεβάζοντας το κόστος της περίθαλψης ψυχικών παθήσεων στις ΗΠΑ, στα 440 δισ. δολ. Η αλλαγή που αναμένεται εντός του 2016, προέρχεται από τους κοινωνικούς εταίρους, καθώς εργοδότες και ιδιωτικές ασφαλιστικές, αναγνωρίζουν ως προτεραιότητα την παραγωγικότητα και το ευ ζην. Έτσι, προωθείται ως προτεραιότητα η συμπεριφορική υγεία, με συζητήσεις για ένταξή της στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, εισαγωγή της τηλεϊατρικής, εφαρμογή νέων apps στα κινητά τηλέφωνα, για την παρακολούθηση και την επιμόρφωση του πληθυσμού. Στόχος είναι η ολοκληρωμένη θεραπεία, η χρήση νέας τεχνολογίας για να αυξηθεί η πρόσβαση του πληθυσμού, ανάληψη αυξημένου ελέγχου από τις ρυθμιστικές αρχές και τις ομάδες ασθενών. Εργοδότες και προγράμματα υγείας θα πρέπει να δεσμεύουν τους αναγκαίους πόρους για ισότιμη πρόσβαση, διαφορετικά θα αντιμετωπίζουν κυρώσεις.7. Μέτρα μείωσης κόστους με αποκέντρωση
Η μείωση του κόστους περίθαλψης συζητιέται από καιρό, όμως τώρα οι δομές υγείας αναζητούν φθηνότερους τρόπους κάλυψης των ασθενών. Πανεπιστημιακά νοσοκομεία, μετά την παροχή της βασικής περίθαλψης παραπέμπουν σε κοινοτικά νοσοκομεία για αποθεραπεία, αναδιοργανώνονται με “νοσοκομεία χωρίς κλίνες” με τη χρήση νέων ψηφιακών τεχνολογιών, τα νοσοκομεία οργανώνονται με επείγοντα, χειρουργικές αίθουσες, κλινικές καρδιολογικές, νευρολογικές, ογκολογικές, που δεν έχουν όμως κλίνες νοσηλείας!8. Τράπεζες δεδομένων βελτιώνουν την περίθαλψη
Υψηλές προσδοκίες πλαισιώνουν τις επενδύσεις στην υγεία για την αξιοποίηση των big data, εκτεταμένων βάσεων δεδομένων ασθενών, από τις οποίες μπορούν να εξαχθούν σειρά συμπερασμάτων για τις ανάγκες περίθαλψης, ακόμη και από άσχετες μεταξύ τους βάσεις δεδομένων.
Μέχρι στιγμής μόνο το 17% των παρόχων υγείας μπορούν να διαχειρίζονται τέτοια δεδομένα στις ΗΠΑ, και ο στόχος είναι η αξιοποίηση των δεδομένων για την καλύτερη παροχή υπηρεσιών στους ασθενείς, την εξατομικευμένη θεραπεία, την αποφυγή λαθών. κλπ. Οι ασθενείς από την πλευρά τους, είναι διατεθειμένοι να παρέχουν αυτές τις πληροφορίες κατά 88% στο γιατρό τους, όμως μόλις το 53% είναι διατεθειμένο να δώσει τις πληροφορίες αυτές σε μια φαρμακευτική.9. Η εισαγωγή των βιο-ομοειδών
Το πρώτο βιο – ομοειδές φάρμακο μπήκε στην αμερικανική αγορά το 2015, με τιμή χαμηλότερη κατά 15%, άλλα τέσσερα περιμένουν φέτος έγκριση από το FDA, ενώ άλλα 50 βρίσκονται σε διαδικασία ελέγχου από το FDA, προκειμένου να ακολουθήσει η εισαγωγή τους στην αγορά τα επόμενα χρόνια. Οι ασφαλιστικές προσδοκούν έναρξη του ανταγωνισμού σε αυτόν τον τομέα, ενώ οι μισές κορυφαίες φαρμακευτικές ξεκίνησαν να δραστηριοποιούνται στα βιο-ομοειδή. Εντούτοις, το 67% των ασθενών δεν γνωρίζει τι είναι τα βιο-ομοειδή, ένα 17% μόνο έδωσε ως ορισμό “το πλησιέστερο σε ένα πρωτότυπο βιολογικό φάρμακο” και 16% τα χαρακτήρισε μέχρι και “τεχνητά όργανα”.10. Το μυστήριο του κόστους της περίθαλψης
Τα συστήματα υγείας διαχειρίζονται τζίρους δισεκατομμυρίων δολαρίων, χωρίς ακόμη να έχει βρεθεί τρόπος να μετρηθεί το κόστος των υπηρεσιών που παρέχουν. Και καθώς ολοένα και περισσότερο απαιτείται η αποδοτική χρήση των πόρων που δαπανώνται, οι πάροχοι υγείας καταβάλλουν προσπάθειες να αναγνωρίζουν το κόστος των υπηρεσιών.
Ο έλεγχος αυτός, φέρνει καλύτερες διαδικασίες με τις οποίες μειώνεται το κόστος, μέσω της εξαίρεσης άχρηστων υπηρεσιών που αυξάνουν τη δαπάνη. Η διαφοροποίηση μεταξύ των συστημάτων υγείας, στρέφεται τώρα στην διαφανή τιμολόγηση των υπηρεσιών, αλλά και στη χρήση εναλλακτικών λύσεων που θα μειώνουν το κόστος. Αιτία είναι ότι οι ασθενείς ολοένα και περισσότερο ζητούν να ενημερωθούν για το κόστος της θεραπείας τους, αν και το 66% δεν έχει συζητήσει ποτέ το κόστος της επίσκεψης στο γιατρό, το 57% δεν έχει συζητήσει το κόστος της συνταγής φαρμάκων του και το 60% δεν έχει συζητήσει το κόστος της θεραπευτικής προσέγγισης της νόσου του













