10 Μαΐου, 2016, 09:2625 Οκτωβρίου, 2018, 10:05

οι εποχές δύσκολες αλλά μπορούμε ακόμη να ονειρευόμαστε !!!!

ΑΙΧΜΗΡΟΣ

Το μικρό καλύβι στο βουνό

Κείμενο:
Στέλλα Βαρδαξόγλου

Πηγή: domusweb.it

Έργο: Casa VI

Studio: EV + A LAB Atelier d’architettura & Interior Design

Αρχιτέκτων: Alfredo Vanotti

Εμβαδόν: 75 τ.μ.

Περιοχή: Sondrio, Ιταλία

Φωτογράφος: Marcello Mariana

Το κτίριο βρίσκεται σε υψόμετρο 1000 μ., στα περίχωρα του Sondrio
στις Ιταλικές Άλπεις, στην Ιταλία. Ο ιδιοκτήτης ήθελε να μετατρέψει
το ερειπωμένο μικρό κτίριο σε ένα εξοχικό ικανό να φιλοξενήσει με αξιώσεις
τον ίδιο και τους οικείους του.

Προϋπόθεση ήταν ο αρχιτέκτων Alfredo Vanotti να δημιουργήσει
μεγάλα ανοίγματα έτσι ώστε να εκμεταλλεύεται η κατοικία το ηλιακό φως και την θέα.

Μετά από μελέτη του ηλιακού φωτός κατά τη διάρκεια των δώδεκα μηνών,
την προσεκτική ανάλυση του περιβάλλοντος και της τοπικής αρχιτεκτονικής,
προσδιορίστηκαν με ακρίβεια οι δυνατότητες του σχεδιασμού με την χρήση σύγχρονων τεχνικών κατασκευής και με επαναχρησιμοποίηση των παλιών υλικών.

Ο Alfredo Vanotti πιστεύει ότι η παραδοσιακή αρχιτεκτονική με την χρήση των τοπικών
υλικών και την σωστή αξιοποίηση του προσανατολισμού είναι παράδειγμα βιώσιμης αρχιτεκτονικής.

Η κατοικία αναπτύσσεται σε δύο ορόφους. Στο ισόγειο βρίσκεται το σαλόνι, η κουζίνα με την
τραπεζαρία και το μπάνιο. Στον πρώτο όροφο υπάρχουν δύο υπνοδωμάτια και ένα πατάρι που χρησιμοποιείται ως γραφείο.

Για να αυξήσει το φυσικό φως της κατοικίας, διάλεξε τον ιδανικό προσανατολισμό και σχεδίασε
έναν φεγγίτη στην οροφή μέσω του οποίου εισέρχεται το φως σε όλη την διάρκεια του χρόνου.
Ο χώρος της τραπεζαρίας και της κουζίνας εκτός από τα παράθυρα που υπάρχουν, φωτίζεται
και από τον φεγγίτη.

Η στέγη που είναι μονόριχτη και επικλινής έδωσε την δυνατότητα να αυξηθεί το ύψος στην
πρόσοψη της βορινής πλευράς, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τέσσερα ισομεγέθη ανοίγματα διαστάσεων 2,30×1,40 μ. Δύο στο καθιστικό και από ένα σε κάθε υπνοδωμάτιο.

Τα περισσότερα κομμάτια της κατοικίας φέρουν την σφραγίδα του Alfredo Vanotti και
σχεδιάστηκαν ειδικά για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες της μικρής κατοικίας.
Το μεγάλο τζάκι, το τραπέζι, οι καρέκλες, η σκάλα, αλλά και τα είδη υγιεινής που
κατασκευάστηκαν από σκυρόδεμα.

Τοπική πέτρα και ξύλο, οπλισμένο σκυρόδεμα και τούβλα από σκυρόδεμα, σίδηρος
και γυαλί είναι τα δομικά υλικά που συνδυάστηκαν στην κατασκευή, τόσο στους
εξωτερικούς όσο και στους εσωτερικούς χώρους.

Οι λευκές επιφάνειες αντανακλούν το φυσικό φως προς κάθε κατεύθυνση, κάνοντας
δυσδιάκριτα τα όρια και σε συνδυασμό με το μασίφ ξύλο της φυσικής Πεύκης, χαρίζουν
ζεστασιά και ηρεμία στον χώρο.

Το μικρό εξοχικό ικανοποιεί απόλυτα τις επιθυμίες και τις ανάγκες του ιδιοκτήτη του.
Άνετο, ζεστό, με χαλαρή και ήρεμη ατμόσφαιρα και το σημαντικότερο είναι ότι μέσω
των ανοιγμάτων του εξοικονομεί ενέργεια.

10 Μαΐου, 2016, 08:0425 Οκτωβρίου, 2018, 10:05

Παιδιά που παίζουν

Δέκα χρόνια μετά το θάνατο τον Αναξαγόρα, γύρω στο 418 π.χ., στη Λάμψακο…

Είναι καμιά δεκαριά, όλα μεταξύ επτά και δέκα ετών, ως επί το πλείστον αγόρια. Τρία κορίτσια παίξουν μεταξύ τους, λίγο πιο πέρα. Από το πρωί είχαν αφηνιάσει. Τα κορίτσια χόρευαν τραγουδώντας, όπως είχαν δει να γίνεται σε μέρες γιορτής. Τα αγόρια πάλευαν δύο δύο, ένα εικονικό παγκράτιο. Μετά από λίγο, τα αγόρια χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και αποφάσισαν να πολεμήσουν, οπλισμένα με φανταστικά κοντάρια και ασπίδες. Τα κορίτσια από κοινού βάλθηκαν να υφαίνουν και να μαντάρουν ρούχα, σαν να βρίσκονταν μαζί στο γυναικωνίτη, στα διαμερίσματα των γυναικών, την ώρα που οι σύζυγοί τους σφάζονταν στο πεδίο της μάχης.

Τώρα έχουν ηρεμήσει. Τα κότσια διαδέχτηκαν τα όπλα. Τα αγόρια κάθονται οκλαδόν, ανά τρία, στη σκιά των λιόδεντρων. Ένα μεγαλύτερο αγόρι διασκεδάζει, πιο πέρα, με μία πήλινη σβούρα, πάνω σ’ έναν επίπεδο βράχο. Τα κοριτσάκια πήγαν να αναζητήσουν τα κουζινικά τους, πιάτα, γαβάθες, αγγεία, όλα μικρού μεγέθους, ειδικά κατασκευασμένα για εκείνα από τον αγγειοπλάστη που κατοικεί στους πρόποδες του λόφου. Πότε πότε, ακούγεται ένα ξέσπασμα γέλιου ή ένα ξεφωνητό.

Όλα αυτά προκαλούν μεγάλη έκπληξη στον ξένο που μόλις έφτασε. Πώς γίνεται στη Λάμψακο τα παιδιά να περνούν τη μέρα τους παίζοντας; Αυτός που έρχεται από μακριά, για να ρυθμίσει μαζί μ’ έναν εξάδελφό του μια υπόθεση κληρονομιάς, δεν καταλαβαίνει. Αφού μάλιστα όλα τα παιδιά της Πόλης, καθώς φαίνεται, περνούν έτσι την ώρα τους διασκεδάζοντας. Από τη στιγμή που έφτασε, ο ξένος τα συνάντησε σε όλες τις πλατείες, μπροστά σε όλες τις πόρτες των σπιτιών της πόλης.

Απευθύνεται σ’ εκείνο το αγόρι που παίζει μόνο του με τη σβούρα. Θα είναι περίπου δώδεκα ετών.«Ε, πες μου, πώς γίνεται να μην είστε στο σχολείο; Από το πρωί, δεν βλέπω παρά μόνο παιδιά που παίζουν, σ’ αυτή την πόλη!»«Είναι φανερό ότι δεν είσαι από εδώ, γενναίε ξένε! Εδώ, στη Λάμψακο, τα παιδιά παίζουν κάθε χρόνο προς τιμήν του σοφού».«Προς τιμήν του σοφού; Τι είναι αυτά που μου λες;»«Ναι, προς τιμήν του σοφού Αναξαγόρα, περνάμε ένα μήνα παίζοντας, κάθε χρόνο. Αλλά να ο πατέρας μου που επιστρέφει από τ’ αμπέλια, θα σου τα εξηγήσει αυτά καλύτερα από μένα».

«Ιδού ο λόγος αυτών των παιχνιδιών. Πριν από είκοσι χρόνια ακριβώς, το θυμάμαι καλά, ήμουν έτοιμος να παντρευτώ, ο σοφός Αναξαγόρας επέστρεψε σ’ εμάς, στη Λάμψακο, στην πατρίδα του, πολύ άρρωστος. Ήταν ένας άνθρωπος με μεγάλη γνώση. Τον ήξερα καλά, η μητέρα μου φρόντιζε το σπίτι του. Μία μέρα, ένας ευγενής τον είχε κατηγορήσει ότι αδιαφορούσε για την πατρίδα του και εκεί νος τον είχε αποστομώσει λέγοντας του: “Εγώ, για την πατρίδα μου, έχω έγνοια, και μεγάλη μάλιστα”, και συγχρόνως, με το δάχτυλο, έδειχνε τον ουρανό. Γιατί αετός ο άνθρωπος δεν ενδιαφερόταν παρά μόνο για τον ουρανό. Περνούσε τον καιρό του παρατηρώντας το φεγγάρι, τα αστέρια, τον ήλιο, ήξερε τα πάντα γι’ αυτά! Έλεγε μάλιστα ότι είχε γεννηθεί μόνο για να τα παρατηρεί!»

«Είναι μερικοί άνθρωποι έτσι. Αλλά γιατί τα παιδιά δεν βρίσκονται σχολείο, όπως γίνεται παντού;»

«Όταν ο γέρος Αναξαγόρας επέστρεψε εδώ, θα πρέπει να ήταν πάνω από εβδομήντα ετών, και άρρωστος. Εμείς, οι άνθρωποι της Λαμψάκου, θέλαμε να τον τιμήσουμε. Είχε μεγάλες έγνοιες στην Αθήνα, είχε καταδικαστεί σε θάνατο εξαιτίας όσων έλεγε για τον ήλιο. Και αυτός που τον έσωσε ήταν ο Περικλής, ο μεγάλος Περικλής, ο μαθητής του. Εμείς λοιπόν θέλαμε να κάνουμε κάτι για να τον τιμήσουμε, κάτι που θα έμενε μετά το θάνατό του. Αλλά δεν ξέραμε τι να βρούμε. Συγκεντρωθήκαμε όλοι μαζί, ψάξαμε. Τίποτα δεν μας ικανοποιούσε. Έτσι, αποφασίσαμε να τον ρωτήσουμε τι ήθελε, τι θα μπορούσε να εξυμνεί καλύτερα το έργο του και να τιμά τη μνήμη του. Με ποιον τρόπο έβλεπε ο ίδιος πως θα μπορούσαμε να δοξάσουμε τη σοφία του».

«Και λοιπόν;»«Ορίσαμε αντιπροσώπους, οι οποίοι πήγαν στο σπίτι του. Κι αυτός λοιπόν —η μητέρα μου μου τα διηγήθηκε — ζήτησε μόνο τούτο: κάθε χρόνο, το μήνα του θανάτου του, να αφήνουμε τα παιδιά να παίζουν. Όπως βλέπεις, σεβαστήκαμε την επιθυμία του».Ροζέ – Πολ Ντρουά, Ζαν – Φιλίπ ντε Τονάκ – “Είναι τρελοί αυτοί οι σοφοί!”

9 Μαΐου, 2016, 13:3525 Οκτωβρίου, 2018, 10:05

στοά βιβλίου, ο γραμματέας φέρων τα υπερβολικά βάρη….

9 Μαΐου, 2016, 11:1625 Οκτωβρίου, 2018, 10:05

Δελφικά Παραγγέλματα:

Μία πολύτιμη κληρονομιά σοφίας για τις επερχόμενες γενεές

Τα Δελφικά Παραγγέλματα, που είναι γραμμένα στους τοίχους του Πρόναου του Απόλλωνα, σε στήλες και άλλες θέσεις του Μαντείου των Δελφών, είναι οι εντολές που άφησαν στους Έλληνες οι Σοφοί της Αρχαίας Ελλάδος. Μία πολύτιμη κληρονομιά γνώσης και σοφίας για τις επερχόμενες γενεές.

Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα ή Πυθίας Γράμματα ήταν λιτά αποφθέγματα ελαχίστων λέξεων και ανήκαν στους 7 Σοφούς της αρχαιότητας:

Τον Θαλή τον Μιλήσιο, τον Πιττακό τον Μυτιληναίο, τον Βίαντα τον Πριηνέα, τον Σόλωνα τον Αθηναίο, τον Κλεόβουλο τον Ρόδιο, τον Περίανδρο τον Κορίνθιο, και τον Χίλωνα τον Λακεδαιμόνιο. Τα Δελφικά Παραγγέλματα είναι ικανά να μας διδάξουν και να μας συνετίσουν.
Έπου θεώ (Ακολούθα τον θεό)

1 Νόμω πείθου ( Να πειθαρχείς στο Νόμο)

2 Θεούς σέβου (Να σέβεσαι τους θεούς)

3 Γονείς αίδου (Να σέβεσαι τους γονείς σου)

4 Ηττώ υπέρ δικαίου (Να καταβάλεσαι για το δίκαιο)

5 Γνώθι μαθών (Γνώρισε αφού μάθεις)

6 Ακούσας νόει (Κατανόησε αφού ακούσεις)

7 Σαυτόν ίσθι (Γνώρισε τον εαυτό σου)

8 Εστίαν τίμα (Να τιμάς την εστία σου)

9 Άρχε σεαυτού (Να κυριαρχείς τον εαυτό σου)

10 Φίλους βοήθε (Να βοηθάς τους φίλους)

11 Θυμού κράτε (Να συγκρατείς το θυμό σου)

12 Όρκω μη χρω (Να μην ορκίζεσαι)

13 Φιλίαν αγάπα (Να αγαπάς τη φιλία)

14 Παιδείας αντέχου (Να προσηλώνεσαι στην εκπαίδευσή σου)

15 Σοφίαν ζήτει (Να αναζητάς τη σοφία)

16 Ψέγε μηδένα (Να μην κατηγορείς κανένα)

17 Επαίνει αρετήν (Να επαινείς την αρετή)

18 Πράττε δίκαια (Να πράττεις δίκαια)

19 Φίλοις ευνόει (Να ευνοείς τους φίλους)

20 Εχθρούς αμύνου (Να προφυλάσσεσαι από τους εχθρούς)

21 Ευγένειαν άσκει (Να είσαι ευγενής)

22 Κακίας απέχου (Να απέχεις από την κακία)

23 Εύφημος ίσθι (Να έχεις καλή φήμη)

24 Άουε πάντα (Να ακούς τα πάντα)

25 Μηδέν άγαν (Να μην υπερβάλλεις)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ….

9 Μαΐου, 2016, 11:1525 Οκτωβρίου, 2018, 10:05

Δελφικό παραγγέλματα ,Συνέχεια….

Χρόνου φείδου (Να μη σπαταλάς το χρόνο)

Ύβριν μίσει (Να μισείς την ύβρη)

Ικέτας αίδου (Να σέβεσαι τους ικέτες)

Υιούς παίδευε ( Να εκπαιδεύεις τους γιους σου)

Έχων χαρίζου (Όταν έχεις, να χαρίζεις)

Δόλον φοβού (Να φοβάσαι το δόλο)

Ευλόγει πάντας (Να λες καλά λόγια για όλους)

Φιλόσοφος γίνου (Να γίνεις φιλόσοφος)

Όσια κρίνε (Να κρίνεις τα όσια)

Γνους πράττε (Να πράττεις με επίγνωση)

Φόνου απέχου ( Να μη φονεύεις)

Σοφοίς χρω (Να συναναστρέφεσαι με σοφούς)

Ήθος δοκίμαζε (Να επιδοκιμάζεις το ήθος)

Υφορώ μηδένα (Να μην είσαι καχύποπτος)

Τέχνη χρω (Να ασκείς την Τέχνη)

Ευεργεσίας τίμα (Να τιμάς τις ευεργεσίες)

Φθόνει μηδενί (Να μη φθονείς κανένα)

Ελπίδα αίνει ( Να δοξάζεις την ελπίδα)

Διαβολήν μίσει (Να μισείς τη διαβολή)

Δικαίως κτω. (Να αποκτάς δίκαια)

Αγαθούς τίμα ( Να τιμάς τους αγαθούς)

Αισχύνην σέβου ( Να σέβεσαι την εντροπή)

Ευτυχίαν εύχου (Να εύχεσαι ευτυχία)

Εργάσου κτητά (Να κοπιάζεις για πράγματα άξια κτήσης)

Έριν μίσει ( Να μισείς την έριδα)

Όνειδος έχθαιρε (Να εχθρεύεσαι τον χλευασμό)

Γλώσσαν ίσχε (Να συγκρατείς τη γλώσσα σου)

Ύβριν αμύνου (Να προφυλάσσεσαι από την ύβρη)

Κρίνε δίκαια (Να κρίνεις δίκαια)

Λέγε ειδώς (Να λες γνωρίζοντας)

Βίας μη έχου (Να μην έχεις βία)

Ομίλει πράως (Να ομιλείς με πραότητα)

Φιλοφρόνει πάσιν (Να είσαι φιλικός με όλους)

Γλώττης άρχε (Να κυριαρχείς τη γλώσσα σου)

Σεαυτόν ευ ποίει (Να ευεργετείς τον εαυτό σου)

Ευπροσήγορος γίνου ( Να είσαι ευπροσήγορος)

Αποκρίνου εν καιρώ ( Να αποκρίνεσαι στον κατάλληλο καιρό)

Πόνει μετά δικαίου (Να κοπιάζεις δίκαια)

Πράττε αμετανοήτως (Να πράττεις με σιγουριά)

Αμαρτάνων μετανόει (Όταν σφάλλεις, να μετανοείς)

Οφθαλμού κράτει (Να κυριαρχείς των οφθαλμών σου)

Βουλεύου χρήσιμα (Να σκέπτεσαι τα χρήσιμα)

Φιλίαν φύλασσε (Να φυλάττεις τη φιλία)

Ευγνώμων γίνου (Να είσαι ευγνώμων)

Ομόνοιαν δίωκε (Να επιδιώκεις την ομόνοια)

Άρρητα μη λέγε ( Να μην λες τα άρρητα)

Έχθρας διάλυε (Να διαλύεις τις έχθρες)

Γήρας προσδέχου ( Να αποδέχεσαι το γήρας)

Επί ρώμη μη καυχώ (Να μην καυχιέσαι για τη δύναμή σου)

Ευφημίαν άσκει (Να επιδιώκεις καλή φήμη)

Απέχθειαν φεύγε (Να αποφεύγεις την απέχθεια)

Πλούτει δικαίως. (Να πλουτίζεις δίκαια)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ…..
Κακίαν μίσει. (Να μισείς την κακία)

Μανθάνων μη κάμνε (Να μην κουράζεσαι να μαθαίνεις)

Ους τρέφεις αγάπα ( Να αγαπάς αυτούς που τρέφεις)

Απόντι μη μάχου (Να μην μάχεσαι αυτόν που είναι απών)

Πρεσβύτερον αιδού (Να σέβεσαι τους μεγαλύτερους)

Νεώτερον δίδασκε (Να διδάσκεις τους νεότερους)

Πλούτω απόστει (Να αποστασιοποιείσαι από τον πλούτο)

Σεαυτόν αιδού (Να σέβεσαι τον εαυτό σου)

Μη άρχε υβρίζων (Να μην κυριαρχείς με αλαζονεία)

Προγόνους στεφάνου ( Να στεφανώνεις τους προγόνους σου)

Θνήσκε υπέρ πατρίδος (Να πεθάνεις για την πατρίδα σου)

Επί νεκρώ μη γέλα ( Να μην περιγελάς τους νεκρούς)

Ατυχούντι συνάχθου (Να συμπάσχεις με το δυστυχή)

Τύχη μη πίστευε (Να μην πιστεύεις την τύχη)

Τελεύτα άλυπος (Να πεθαίνεις χωρίς λύπη

9 Μαΐου, 2016, 11:0125 Οκτωβρίου, 2018, 10:05

Νόστιμον ἦμαρ

Οι μέρες (ἦμαρ)

στον Όμηρο συχνά έχουν

ονόματα. Ολέθριον ἦμαρ

είναι η μέρα της καταστροφής.

Αἴσιμον ἦμαρ είναι η μέρα

του πεπρωμένου.

Νηλεές ἦμαρ είναι η

αναπόφευκτη ημέρα,

η ημέρα του θανάτου.

Νόστιμον ἦμαρ είναι

η ημέρα του γυρισμού.

protagon.import

Οι μέρες (ἦμαρ) στον Όμηρο συχνά έχουν ονόματα.
Ολέθριον ἦμαρ είναι η μέρα της καταστροφής.
Αἴσιμον ἦμαρ είναι η μέρα του πεπρωμένου.
Νηλεές ἦμαρ είναι η αναπόφευκτη ημέρα, η ημέρα του
θανάτου. Νόστιμον ἦμαρ είναι η ημέρα του γυρισμού.

Ετυμολογικά, η λέξη «νόστιμος» έχει κοινή ρίζα με
το «νόστος» και το «νέομαι» (επιστρέφω, επανέρχομαι·
για ποτάμι: γυρίζω προς τις πηγές). Στην Οδύσσεια,
θυμάμαι τρία σημεία που ο Όμηρος χρησιμοποιεί τη φράση.
Για πρώτη φορά ήδη στη Ραψωδία Α’. Η τιμωρία των
συντρόφων του Οδυσσέα για τη σφαγή των βοδιών
του θεού Ήλιου δίνεται σε μια μόνο γραμμή:
ο Ήλιος «τους άρπαξε του γυρισμού τη μέρα»
(«…αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ»).
Πιο κάτω, στη Θ’, λέει ο Οδυσσέας στη Ναυσικά πως
θα την ευγνωμονεί ως σωτήρα του μόνο αν τον
βοηθήσει να «χαρεί του γυρισμού τη μέρα»
(«νόστιμον ἦμαρ ἰδέσθαι»). Στην Ε’, απαντάει στην
Καλυψώ ότι σκοπός του είναι ένας:
«να δουν τα μάτια του του γυρισμού τη μέρα»
(«οίκαδε τ’ ελθέμεναι και νόστιμον ήμαρ ιδέσθαι».)

Για το τι σημαίνει η μέρα της επιστροφής στην
ελληνική εμπειρία δεν χρειάζεται λογοτεχνική αναδρομή.
(Αν και ως Ηπειρώτης σκέφτομαι αμέσως δυο κείμενα:
την «Τελευταία αρκούδα του Πίνδου» του Δ. Χατζή
και, περισσότερο, ένα παραδοσιακό τραγούδι,
«Τον γυρισμό του ξενιτεμένου», μια από τις
συγκλονιστικότερες αναγνωρίσεις μετά τον ίδιο τον Όμηρο).

Και δεν χρειάζεται τέτοια αναδρομή γιατί αρκεί η κοινή,
καθημερινή γλώσσα.

Η λέξη «νόστιμος», που θ’ ακουστεί αυτές τις μέρες τόσο συχνά στο τραπέζι,
είναι αυτή η ίδια του Ομήρου. Είτε είναι το μεγάλο τραπέζι ενός γυρισμού,
είτε δυο ξεχασμένων γερόντων που δεν ταξίδεψαν ποτέ, η επίκληση είναι
κοινή: στη γεύση της επιστροφής. Η λέξη προφέρεται ανέμελα, ανεπιτήδευτα,
γιορταστικά, αλλά σέρνει το βάρος ταξιδιών και θαλασσών, Κυκλώπων και
Λαιστρυγόνων, της Καλυψούς και της Ναυσικάς.

Είναι κάτι νόστιμο, στα ελληνικά σημαίνει: έχει τη γεύση της επιστροφής.

Τότε γιατί έχει πίκρα η επιστροφή; Για τόσους από εμάς
της νέο-διασποράς η απογοήτευση στην εικόνα του γυρισμού
δεν είναι σχήμα λόγου, είναι γεύση. Η γεύση που αφήνουν
οι κακοχτισμένες πόλεις, η αδράνεια, ο συμβιβασμός,
η μη-ευθύνη, η αναποφασιστικότητα, η αβάσταχτη κοινοτυπία
στη δημόσια έκφραση.

Τότε; Είναι λοιπόν απλώς μια γλωσσική αγκύλωση η λέξη «νόστιμος»; Μια ακόμα λέξη που αυτονομήθηκε από την ετυμολογική της ρίζα και την κλασική
της χρήση; Έπαψε πια η επιστροφή να είναι αυτό που
πρόσμενε ο Οδυσσέας;

Όχι, δεν νομίζω. Ούτε ο Οδυσσέας βρήκε την πατρίδα
που περίμενε. Όταν γυρνάει, δεν κάθεται απλώς στον
θρόνο, απολαμβάνοντας ένα βασίλειο που τον περιμένει.
Όταν γυρνάει, το παλάτι είναι γεμάτο ἄνομους μνηστήρες.
Αλλά ούτε τον κάνει αυτό ν’ αναπολεί τα ξένα
(να τα νοσταλγήσει δεν θα μπορούσε, εννοιολογικά και
μόνο). Αντίθετα, ο Οδυσσέας μετράει πρώτα τους φίλους του.
Στη Ραψωδία Ξ’ ο ίδιος ο Εύμαιος πρέπει να δείξει ότι είναι
πιστός. Μετά, ολόκληρη η Χ’ έχει ένα μονάχα θέμα:
τη «Μνηστηροφονία». Δεν θυμάμαι ούτε μια λέξη
αμφιβολίας για την επιστροφή. Ο Οδυσσέας πρέπει
να δικαιώσει το «νόστιμον ήμαρ». Δεν του χαρίζεται.
Και το κάνει.

Προφανώς δεν χρειάζεται τόξο για να δικαιώσει κανείς
σήμερα κάποια επιστροφή. Δεν είναι αυτό που λέει
σήμερα η Ψ’. Νομίζω αρκεί να ξέρει τι δεν πρέπει
να προδώσει. Ποιες λέξεις δεν πρέπει να προδώσει.
Και να είναι αποφασισμένος και προετοιμασμένος γι΄ αυτό.

*Ο Μιχάλης Ιωαννίδης ζει 6 χρόνια στο εξωτερικό.

9 Μαΐου, 2016, 10:5325 Οκτωβρίου, 2018, 10:05

9 Μαΐου 1936 – Η ματωμένη απεργιακή εξέγερση στη Θεσσαλονίκη

Με δραματικό τρόπο στις 9 Μαΐου 1936 εξελίχθηκαν οι απεργιακές εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη, στις οποίες αρκετοί εργάτες έχασαν τη ζωή τους χτυπημένοι από τη χωροφυλακή. Ήταν ίσως το κορυφαίο γεγονός που σηματοδότησε την αλλαγή της περιόδου, αφού η ήττα του εργατικού κινήματος εκείνης της εποχής, διευκόλυνε τον ερχομό της δικτατορίας του Μεταξά. Λίγα χρόνια μετά μία άλλη 9η Μαΐου, αυτή του 1945, σηματοδοτούσε το επίσημο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κλείνοντας μία αιματηρή ιστορική περίοδο και ανοίγοντας μία άλλη.

Πριν από 80 χρόνια, όλοι οι κλάδοι διεκδικούσαν σημαντικά αιτήματα για τη δυνατότητα της εργατικής τάξης να επιβιώσει με αξιοπρέπεια και η αρχικά καπνεργατική απεργία στη Θεσσαλονίκη, μετά τα χτυπήματα της χωροφυλακής και φασιστικών συμμοριών, είχε εξαγριωθεί και γενίκευσε την απεργία με συμμετοχή τουλάχιστον 25.000 απεργών στις απεργιακές διαδηλώσεις.

Στο πολιτικό πεδίο, η επιτυχία το Γενάρη του 1936 του Παλλαϊκού Μετώπου (ΚΚΕ και Αγροτικό Κόμμα, με 73.411 ψήφους και 15 βουλευτές) το ανέδειξε σε ρυθμιστικό παράγοντα για την εξασφάλιση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και προέκυψε το σύμφωνο Σοφούλη – Σκλάβαινα. Στο πρόγραμμά του περιλάμβανε την ακύρωση της αφαίρεσης δικαιωμάτων όσων είχαν καταδικαστεί για παράβαση του «ιδιώνυμου», θα καταργούσε τις επιτροπές ασφάλειας, θα έδινε αμνηστία στον Ν. Ζαχαριάδη, στον Β. Βερβέρη και στον Β. Νεφελούδη, αλλά και σε όλους τους πολιτικούς κατάδικους, τους φυλακισμένους και τους εξόριστους.

Επίσης θα διέλυε όλες τις φασιστικές οργανώσεις , θα καθιέρωνε σαν μόνιμο εκλογικό σύστημα την αναλογική, θα ελάττωνε, μέσα σε δυο μήνες, την τιμή του ψωμιού, θα απαγόρευε την προσωποκράτηση για οφειλές προς το Δημόσιο μέχρι τρεις χιλιάδες δραχμές, θα καθιέρωνε πεντάχρονο χρεοστάσιο χωρίς όρους για τα χρέη των αγροτών στις τράπεζες και στους ιδιώτες και θα προχωρούσε στην άμεση εφαρμογή των Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Δράστης και πρωταγωνιστής της καταστολής ο τότε πρωθυπουργός και λίγους μήνες αργότερα και δικτάτορας, Ιωάννης Μεταξάς. Είχε δώσει διαταγή ένα σύνταγμα στρατού από τη Λάρισα να μεταφερθεί στη Θεσσαλονίκη και μοίρα του στόλου να καταπλεύσει στο λιμάνι της πόλης προς αντιμετώπιση των εργατών που βρίσκονταν σε απεργία.

Χαρακτηριστικό ήταν το «διάγγελμα» του Μεταξά που έλεγε: «Κατέστη φανερόν ότι οι σκοποί οι επιδιωκόμενοι από τους διευθύνοντας την απεργιακήν κίνησιν είναι πολιτικοί, ανατρεπτικοί. Αν ήσαν οικονομικοί θα εδέχοντο οι ιθύνοντες τας δύο εργατικάς ομοσπονδίας την λύσιν, την οποίαν η κυβέρνησις επέβαλε εις τους καπνεμπόρους, και η οποία όχι μόνον καθορίζει κατώτατον ημερομίσθιον 90 δραχμών, αλλά προβλέπει και περί μέσου ημερομισθίου 100 περίπου δραχμών… Η κυβέρνησις δε θα εμποδίση βεβαίως το δικαίωμα της απεργίας από εκείνους οι οποίοι το έχουν, αλλά δε θα επιτρέψη διατάρραξιν της τάξεως. Όσοι το επιχειρήσουν, θα συναντήσουν το κράτος του νόμου».

Αποτέλεσμα της κτηνώδους βίας που εξαπέλυσε η χωροφυλακή ήταν η δολοφονία του αυτοκινιτιστή Τάσου Τούση, της εργάτριας Αναστασίας Καρανικόλα, αλλά και των Β. Σταύρου, Ιντο Σενόρ, Γ. Πανόπουλου, Αγλαμίδη, Σαλβατόρ Ματαράσο, Δημ. Λαϊλάνη, Σ. Διαμαντόπουλου, Γιάννη Πιτάρη, Ευθύμη Μάνου, Μανώλη Ζαχαρίου.

9 Μαΐου, 2016, 08:0525 Οκτωβρίου, 2018, 10:05

Η παρακάτω ανάρτηση στάλθηκε από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό

Τα ιατρικά λάθη η τρίτη κυριότερη αιτία θανάτου

Τετάρτη 04 Μάι 2016

Γενικά

Μετά την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο!

Καρδιά, καρκίνος και…ιατρικά λάθη. Αυτή είναι το «τρίγωνο του θανάτου», σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία αποκαλύπτει ότι τα λάθη των γιατρών αποτελούν την τρίτη κυριότερη αιτία θανάτου, μετά την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο, τουλάχιστον στις ΗΠΑ.Σύμφωνα με τους επιστήμονες, θα μπορούσε βάσιμα να υποθέσει κανείς ότι και στις άλλες ανεπτυγμένες χώρες κάτι ανάλογο συμβαίνει, μόνο που δεν γίνεται ευρέως γνωστό. Όσο για τις αναπτυσσόμενες και φτωχότερες χώρες, σε αυτές το πρόβλημα των θανατηφόρων ιατρικών λαθών είναι ακόμη χειρότερο.Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς της Βαλτιμόρης, με επικεφαλής τον καθηγητή χειρουργικής Μάρτιν Μάκαρι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό “British Medical Journal”, ανέλυσαν στοιχεία από τα αμερικανικά νοσοκομεία και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι κάθε χρόνο στις ΗΠΑ τουλάχιστον 250.000 θάνατοι (σχεδόν το 10% των συνολικών θανάτων μέσα σε ένα έτος) οφείλονται σε κάποιου είδους ιατρικά σφάλματα.Στην πρώτη θέση, σύμφωνα με τα στοιχεία του Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων των ΗΠΑ, βρίσκονται οι θάνατοι από καρδιά (περίπου 615.000 ετησίως) και ακολουθούν οι θάνατοι από καρκίνο (περίπου 592.000). Στην τέταρτη θέση -μετά τα ιατρικά λάθη- είναι οι θάνατοι από χρόνιες πνευμονοπάθειες (147.000) και στην πέμπτη τα ατυχήματα (133.000).Τα θανατηφόρα λάθη των γιατρών περιλαμβάνουν τη λανθασμένη διάγνωση ασθένειας, την χορήγηση φαρμάκων στα οποία ήσαν αλλεργικοί οι ασθενείς, τους θανάτους από λοιμώξεις που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, τα σφάλματα στις χειρουργικές επεμβάσεις, το λάθος ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή κ.α. Μέχρι σήμερα, όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, ακόμη και το αμερικανικό ΚΕΕΛΠΝΟ δεν διαθέτει κάποιον αξιόπιστο μηχανισμό για να καταγράφει τους θανάτους από ιατρικά λάθη. Ο αριθμός των 250.000 θανάτων ετησίως βασίζεται σε στατιστική εκτίμηση, που μπορεί να διαφέρει από τον πραγματικό.

Όμως οι ερευνητές επεσήμαναν ότι αυτή η εκτίμηση μάλλον είναι χαμηλότερη από την πραγματικότητα, καθώς κατά πάσα πιθανότητα οι θάνατοι από ιατρικά λάθη είναι ακόμη περισσότεροι, καθώς περιλαμβάνουν μόνο όσους συμβαίνουν στα νοσοκομεία, όμως ιατρικά λάθη συμβαίνουν και εκτός νοσοκομείων.Οι αμερικανοί επιστήμονες ζητούν να υπάρξει μεγαλύτερη διαφάνεια και συστηματική καταγραφή στο ζήτημα των ιατρικών λαθών, ώστε να επικρατήσει μια άλλη κουλτούρα, που θα διευκολύνει τους γιατρούς να μαθαίνουν από τα λάθη τους.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι δεν είναι ασφαλώς ρεαλιστικό να εξαλειφθούν τα ανθρώπινα λάθη από την ιατρική, αλλά μπορούν να βελτιωθούν τα ιατρικά πρωτόκολλα, τα «δίχτυα» ασφαλείας και οι νοοτροπίες του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, έτσι ώστε να μειωθεί ο αριθμός των σφαλμάτων.Η μελέτη πάντως αναγνωρίζει ότι βασικό εμπόδιο για μεγαλύτερη διαφάνεια αποτελεί ο φόβος -όχι αβάσιμος- των γιατρών και των νοσοκομείων ότι, αν παραδεχθούν το μοιραίο λάθος τους, τότε θα συρθούν στα δικαστήρια από τους συγγενείς των θανόντων.Πηγή: imerisia.gr

8 Μαΐου, 2016, 19:1025 Οκτωβρίου, 2018, 10:05

Κυριακή του Θωμά (Αντίπασχα)

243
0
Την πρώτη Κυριακή μετά το Πάσχα (ονομάζεται και Καινή Κυριακή) η Εκκλησία μνημονεύει την εμφάνιση του Ιησού Χριστού ενώπιον του Αποστόλου Θωμά, ο οποίος διατηρούσε αμφιβολίες για την Ανάστασή του. Πείστηκε, όμως, όταν άγγιξε τις πληγές Του από τα καρφιά της σταύρωσης και αναφώνησε «Ο Κύριος μου και Θεός μου!». (Ιωάννης, κ’ 25-29).
Η Κυριακή του Θωμά ονομάζεται και Κυριακή του Αντίπασχα (Pascha clausum, στα λατινικά), επειδή είναι η εορτή της αποδόσεως της ημέρας του Πάσχα. «Απόδοσις» στην εκκλησιαστική γλώσσα σημαίνει την ολοκλήρωση μιας μεγάλης χριστιανικής εορτής που ξεκίνησε πριν από οκτώ ημέρες. Είναι συνήθεια που παρέλαβαν οι Χριστιανοί από τους Ιουδαίους.
Τα παλαιότερα χρόνια ονομαζόταν Κυριακή εν λευκοίς (Dominica in albis, στα λατινικά), επειδή οι νεοφώτιστοι έβγαζαν τα λευκά ενδύματα που φορούσαν το Μεγάλο Σάββατο και γίνονταν δεκτοί στο σώμα της Εκκλησίας.
Την Κυριακή του Θωμά γιορτάζουν όσοι και όσες φέρουν τα ονόματα Θωμάς και Θωμαΐς.

Λαογραφία

Την Κυριακή του Θωμά, από το 1923, οι Πόντιοι των Σουρμένων Αττικής (περιοχή του Δήμου Αργυρούπολης – Ελληνικού), γιορτάζουν το «Ποντιακόν Πανοΰρ -Τη Θωμά ’ς σα Σούρμενα», με σειρά εκδηλώσεων, όπου κυριαρχεί το ταφικό έθιμο που έφεραν μαζί τους από τον Πόντο.
Αφού παρακολουθήσουν το πρωί της Κυριακής του Θωμά τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του ΣωτήροςΣουρμένων, ιερείς και ποίμνιο κατευθύνονται στο κοιμητήριο της περιοχής. Εκεί ο καθένας πηγαίνει στον οικογενειακό τάφο. Οι νοικοκυρές στρώνουν τραπεζομάντηλα, στα οποία ακουμπούν τσουρέκια, κόκκινα αυγά, μεζέδες, ούζο και όλοι μαζί περιμένουν τον ιερέα να τελέσει τρισάγιο.
Αρχικά, οι ιερείς τελούν τρισάγιο στην εκκλησία του κοιμητηρίου των Σουρμένων υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των απανταχού κεκοιμημένων Ποντίων. Στη συνέχεια τελείται τρισάγιο σε κάθε τάφο. Οι συγγενείς συζητούν για τα κεκοιμημένα προσφιλή πρόσωπα, θυμούνται τα προτερήματά τους, τις καλοσύνες τους και ό,τι προκαλεί την αίσθηση της ζωντανής παρουσίας των νεκρών ανάμεσά τους. Γιατί η μέρα αυτή αφιερώνεται στην ανάσταση των νεκρών. Είναι μέρα χαράς και όχι πονεμένης ανάμνησης.
Στο τέλος προσφέρουν στον ιερέα και τους παρευρισκόμενους κόκκινα αυγά και τσουρέκια. Και όλοι μαζί ψάλλουν το «Χριστός Ανέστη!».
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/1100#ixzz484aEUI3L