Σπορά τριφυλλιού
Το Μεγάλο Ψέμα Με Τους Νεκρούς Από Τα Τροχαία
Το Φεβρουάριο, η χώρα συγκλονίζεται από το τροχαίο δυστύχημα στο οποίο χάνει τη ζωή του ο δημοφιλής τραγουδιστής Παντελής Παντελίδης. Όλη η Ελλάδα κλαίει και οδύρεται και όλοι (;) συμφωνούμε, με αυτή την αφορμή, ότι κάτι πρέπει να αλλάξει στην οδηγική παιδεία των Ελλήνων. Δύο μήνες μετά, αποδεικνύεται ότι όλη αυτή η κουβέντα που άνοιξε, ήταν ένα μεγάλο ψέμα. Γιατί;
Επειδή στην πραγματικότητα, κανείς δεν συγκινείται. Οι αριθμοί, συνεχίζουν να αποδεικνύουν ότι, δυστυχώς, αυτοί που χρησιμοποιούν την έκφραση “καμία σωτηρία“, έχουν δίκιο. Ας δούμε το παράδειγμα, τηςεξόδου (για γιορτή, υποτίθεται) του Πάσχα: Από τις 22 Απριλίου 2016 μέχρι και τις 5 Μαΐου, 44 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην Ελλάδα, σε τροχαία δυστυχήματα. Άλλοι 45 χαροπαλεύουν και άλλοι 430, τραυματίστηκαν ελαφρά.Αν κάνεις μια σύντομη μαθηματική πράξη, θα διαπιστώσεις ότι γι’ αυτές τις δύο εβδομάδες, τρεις άνθρωποι σκοτώνονται κάθε μέρα στους δρόμους αυτής της ρημαγμένης χώρας. Σκέψου το: Τρεις άνθρωποι χάνονται κάθε μέρα και δεν κουνιέται φύλλο! Άλλοι τόσοι, καθηλώνονται σε αναπηρικά καροτσάκια, μένουν φυτά (ξέρω, είναι politically uncorrect η φράση μου, αλλά ΠΡΕΠΕΙ να σε ταρακουνήσω), περνούν το υπόλοιπο της ζωής τους χωρίς χέρια, χωρίς πόδια,σακατεμένοι. Αλλά δεν κουνιέται φύλλο!
Σε περίπτωση που αναρωτιέσαι τι ηλικία έχουν αυτοί που σκοτώνονται σε τροχαία…
Εδώ, λοιπόν, είναι το μεγάλο ψέμα στο (κροκοδείλιο) κλάμα για όλους αυτούς τους ανθρώπους που χάνονται στην άσφαλτο. Πώς είναι δυνατόν να ξεσηκωνόμαστε (δικαίως) όταν ο κάθε Τόμσεν, ο κάθε Σόιμπλε, η κάθε Μέρκελ απειλεί το μέλλον μας, αλλά να μη μας νοιάζει όταν ξέρουμε ότι την επόμενη ώρα μπορεί να μην υπάρχουμε; Τι να την κάνεις τη σύνταξη, άνθρωπέ μου, αν βλέπεις τα ραδίκια ανάποδα;Φέτος, λέει, οι νεκροί της εξόδου, ήταν δραματικά περισσότεροι απ’ ότι πέρυσι:44 σε 14 μέρες, έναντι 35 σε 17 ημέρες, το 2015. Οι αξιωματικοί της Τροχαίας, λένε ότι μεγάλο ρόλο, παίζει η πεσμένη ψυχολογία των Ελλήνων που έχουν πολλές έγνοιες στο κεφάλι τους. Μπούρδες! Το χω πει και θα το ξαναπώ. Η αιτία που σκοτωνόμαστε στους δρόμους, είναι απλή: Είμαστε απαίδευτοι στα οδικά πράγματα, ξερόλες, αγενέστατοι, άξεστοι, και οδηγούμε έχοντας χεσμένους, τους γύρω μας. (Αυτό το τελευταίο, η αδιαφορία μας για τον διπλανό μας, είναι και μια από τις κύριες αιτίες της κρίσης που περνάμε, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση).Τι, παρεξηγήθηκες; Δεν είμαστε έτσι οι Έλληνες; Για του λόγου το αληθές, παραθέτω τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Τροχαίας, που αφορούν το έτος 2015: Το 2015, η Τροχαία έκοψε 12.693 κλήσεις σε οδηγούς για μέθη. Πρόσεξε: Αυτοί ήταν οι “άτυχοι” που έπεσαν επάνω σε ένα μπλόκο για αλκοτέστ. Χωρίς να λάβεις υπόψη πόσοι γλίτωσαν την κλήση, σκέψου μόνο ότι κοντά 13.000 συμπολίτες μας, τα ήπιαν και βγήκαν στο δρόμο με το τροχοφόρο τους. Σκέψου ότιθα μπορούσαν να έχουν πέσει πάνω σου!Άλλοι 5.708, πιάστηκαν να παραβιάζουν τον ερυθρό σηματοδότη. Σιγά τα λάχανα! Σε αυτή τη χώρα, σχεδόν δεν υπάρχει δικυκλιστής (καλά, ειδικά οι ποδηλάτες αναρωτιέμαι τι σκέφτονται) που να περνά με κόκκινο. Κι αμα του ζητήσεις το λόγο, είναι έτοιμος για καυγά! Ποιο καυγά ρε κακομοίρη, που από τύχη δεν γυρνάς στο σπίτι σου με νεκροφόρα;Άλλοι 5.057 πιάστηκαν να οδηγούν στο αντίθετο ρεύμα που είναι μια άλλη πανμέγιστη βλακεία. Πόσο πιο υψηλό iq από την αμοιβάδα πρέπει να έχεις για να καταλάβεις ότι είτε “βιάζεσαι”, είτε οποιοδήποτε λόγο δεν πρέπει να μπαίνεις ανάποδα, επειδή υπάρχουν πιθανότητες να “αγκαλιαστείς” με κάποιον;Χθες, “σοκαρισμένοι” συνάδελφοί μου μετέδιδαν ότι σε μετωπική σύγκρουσηστην επαρχιακή οδό Ηρακλείου-Αγίας Γαλήνης και οι τρεις επιβαίνοντες των δύο οχημάτωνέχασαν τη ζωή τους επειδή δε φόραγαν ζώνη ασφαλείας. Πού ακριβώς είναι το “σοκαριστικό”; Πέρυσι, 13.432 συμπολίτες μαςπιάστηκαν να οδηγούν χωρίς ζώνη, 19.486 χωρίς κράνος, ενώ 210 μετέφεραν τα παιδιά τους χωρίς το ειδικό καθισματάκι (εδώ άλλοι ανεβάζουν το νήπιο στο μηχανάκι και χωρίς κράνος, το καθισματάκι μας μάρανε).
Τα στοιχεία από τη Διεύθυνση Τροχαίας. Να τα έχεις, να τα καμαρώνεις
Πραγματικά λοιπόν, πιστεύεις ότι αυτός ο λαός νοιάζεται για το αν θα σκοτωθεί το παιδί του, ο γονιός του, ο συγγενής του, ο κολλητός του στο δρόμο; Δεκάρα δε δίνει!“Δεν είναι όλοι έτσι”, θα πεις. “Υπάρχουν και σωστοί οδηγοί, υπάρχουν και άνθρωποι που είτε καβαλάνε ποδήλατο, είτε νταλίκα, είτε είναι πεζοί, σκέφτονται τον ΚΟΚ”. Ναι, έτσι είναι, αλλά είναι μειοψηφία. Η σιωπηρή μειοψηφία. Όχι τόσο σιωπηρή, πια! Και τι πρέπει να γίνει; Να αποκτήσουμε οδηγική/οδική παιδεία. Πώς; Το ιδανικότερο, θα ήταν να μπει ένα σχετικό μάθημα στα σχολεία, μιας και για τη γενιά που ήδη είναι στους δρόμους, όποιος έχει μυαλό, θα καταλάβει τι πρέπει να κάνει. Το είχα προτείνει πρόσφατα και είχα προσφερθεί μάλιστα (αφιλοκερδώς, φυσικά) να προσφέρω τις υπηρεσίες μου, όπου χρειαστεί. Αλλά φυσικά, το Υπουργείο Παιδείας είναι απασχολημένο στο να βρει τρόπο να μειώσει τους δασκάλους. Ποιος χέστηκε για τους δρόμους; (Αλλά και στις κυβερνήσεις είναι τόσο ηλίθιοι που δε νοούν να καταλάβουν ότι αυξάνοντας την ηλικία του στόλου των οχημάτων που υπερφορολογούν και μειώνοντας τα τροχαία θα εξοικονομήσουν/κερδίσουν δισεκατομμύρια ευρώ).Και τώρα, που είπα (έγραψα) “δρόμους”. Φυσικά, δεν είναι μόνο η ηλιθιότητά μας, που μας σκοτώνει.Είναι δεκάδες άλλοι παράγοντες. Είναι, για παράδειγμα, οι γελοίοι καρόδρομοι τους οποίους παραδίδουν κατασκευαστέςκαισκανδαλωδώς παραλαμβάνουν πολιτικοί, που θα έπρεπε σήμερα να βρίσκονται στη φυλακή. Δε χρειάζεται να πω πολλά για την ποιότητα των δρόμων, στη χώρα που μαςκοστίζει 7,2 εκατομμύρια ευρώ κάθε χιλιόμετρο νέου δρόμου που κατασκευάζεται. Στη χώρα που μια πρώτη αυτοψίατης Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας στην εθνική οδό, από το Σχηματάρι, ως τη Λαμία, βρήκε 40 σημεία τα οποία θα μπορούσαν να προκαλέσουν τροχαίο.Στη χώρα που ακόμα χορηγούνται άδειες οδήγησης σε άτομα άσχετα και επικίνδυνα, αρκεί να έχουν “λαδώσει“.Στη χώρα που η ελπίδα, έχει σκοτωθεί σε τροχαίο, προ πολλού…Πηγή: topspeed.grΑντικλείδι , http://antikleidi.com
Ορεινοί αμπελώνες
Χορευτικά δρώμενα στην πλατεία Αθανασίοιυ Σκουρτανιώτη.
Κατάληψη της Θεσσαλονίκης από Δερβενοχωρίτες !!!
Από τον φίλο μας τον Δημήτρη το πιο κάτω ανεκδοτάκι
Ο Χριστός κατεβαίνει στη Γη για να τσεκάρει γενικώς την κατάσταση. Μπαίνει σε ένα μπαράκι όπου μπεκροπίνουν ένας Γερμανός, ένας Γάλλος και ένας Έλληνας. Κάθεται στην μπάρα και ο Χριστός, ξανθός, μακρυμάλλης, ψιλολετσέ, τον βλέπει ο Γερμανός και λεει του μπάρμαν:
– Κέρασε, ρε, το παλικάρι μια μπιρίτσα, γιατί τον βλέπω διψασμένο!
Κερνάει ο μπάρμαν, πίνει ο Χριστός, όλα καλά.
Ύστερα από λίγο, φωνάζει ο Γάλλος στον μπάρμαν:
– Κέρασε, ρε, το παλικάρι ένα μπουκάλι κρασί. Ντροπή να κάθεται στον πάγκο έτσι σκέτος, χρονιάρες μέρες.
Κερνάει ο μπάρμαν, πίνει ο Χριστός, όλα καλά. Ύστερα από λίγο, πετιέται και ο Έλληνας:
– Κέρασε, ρε, λέει του μπάρμαν, το παλικάρι ένα καραφάκι ούζο με μια σπέσιαλ ποικιλία, γιατί τον βλέπω πεινασμένο και δεν κάνει…
Πίνει ο Χριστός, τρώει και μετά σηκώνεται. Πάει στο τραπέζι της παρέας και αγγίζει τον Γερμανό στον ώμο. Αυτός πετιέται, του φιλάει το χέρι και του λέει:
– Χριστέ μου! Σε ευχαριστώ! Τώρα κατάλαβα ποιος είσαι που μου πέρασαν μεμιάς τα αρθριτικά μου!
Αγγίζει και τον Γάλλο στον ώμο ο Χριστός, πετιέται αυτός, του φιλάει το χέρι και του λεει:
– Χριστέ μου! Σε ευχαριστώ! Πάει το άσθμα μου, πέρασε! Το νιώθω!
Κάνει να αγγίξει και τον Έλληνα ο Χριστός, οπότε τραβιέται πίσω αυτός και λεει:
– Χριστούλη μου, να σαι καλά, αλλά… χειρονομίες δεν γουστάρω! Είδα κι έπαθα να τη βγάλω την… αναπηρική σύνταξη!
– Κέρασε, ρε, το παλικάρι μια μπιρίτσα, γιατί τον βλέπω διψασμένο!
Κερνάει ο μπάρμαν, πίνει ο Χριστός, όλα καλά.
Ύστερα από λίγο, φωνάζει ο Γάλλος στον μπάρμαν:
– Κέρασε, ρε, το παλικάρι ένα μπουκάλι κρασί. Ντροπή να κάθεται στον πάγκο έτσι σκέτος, χρονιάρες μέρες.
Κερνάει ο μπάρμαν, πίνει ο Χριστός, όλα καλά. Ύστερα από λίγο, πετιέται και ο Έλληνας:
– Κέρασε, ρε, λέει του μπάρμαν, το παλικάρι ένα καραφάκι ούζο με μια σπέσιαλ ποικιλία, γιατί τον βλέπω πεινασμένο και δεν κάνει…
Πίνει ο Χριστός, τρώει και μετά σηκώνεται. Πάει στο τραπέζι της παρέας και αγγίζει τον Γερμανό στον ώμο. Αυτός πετιέται, του φιλάει το χέρι και του λέει:
– Χριστέ μου! Σε ευχαριστώ! Τώρα κατάλαβα ποιος είσαι που μου πέρασαν μεμιάς τα αρθριτικά μου!
Αγγίζει και τον Γάλλο στον ώμο ο Χριστός, πετιέται αυτός, του φιλάει το χέρι και του λεει:
– Χριστέ μου! Σε ευχαριστώ! Πάει το άσθμα μου, πέρασε! Το νιώθω!
Κάνει να αγγίξει και τον Έλληνα ο Χριστός, οπότε τραβιέται πίσω αυτός και λεει:
– Χριστούλη μου, να σαι καλά, αλλά… χειρονομίες δεν γουστάρω! Είδα κι έπαθα να τη βγάλω την… αναπηρική σύνταξη!
Ορεινοί αμπελώνες!!!
Με την γίδα στη πλάτη !!!!
Μονή Ιβηρων άγιο όρος
Γαλακτροφούσα Ασπροπαταμου, η λατρεμένη Παναγιά των κτηνοτρόφων !!!
Δει μάλιστα τους περί την γεωργίαν εσπουδακότας, της ελαίας πλείστων τίθενται πρόνοιαν.
Αφιερωμένο στους τρείς νέους τσιγκουρατιανούς ελαιοπαραγωγούς που πρόσφατα επένδυσαν στην ελαία στο κάμπο του Κλειδίου.
Καλά μπερεκέτια!!!
Ομοσπονδία Συλλόγων Β.Δ. Δωρίδας |
Το βυθισμένο χωριό του ΚαλλίουPosted: 06 May 2016 07:00 PM PDT
Kάλλιο, το χωριό που βυθίστηκε για να λυθεί το πρόβλημα ύδρευσης της Αθήνας. Εκεί βρισκόταν η αρχαία Καλλίπολις που καταστράφηκε από τους Γαλάτες. Οικοδομήθηκε ξανά, αλλά κάηκε μυστηριωδώς… Ένα πετρόχτιστο χωριό βρίσκεται στον βυθό της λίμνης Μόρνου στη Φωκίδα. Σε περιόδους λειψυδρίας μέρος των σπιτιών εμφανίζεται στις όχθες. Ήταν το χωριό Κάλλιο, το οποίο εκκενώθηκε για να δημιουργηθεί η τεχνητή λίμνη του Μόρνου. Οι κάτοικοι αποζημιώθηκαν από το κράτος και εγκατέλειψαν τα σπίτια τους χτίζοντας το καινούργιο Κάλλιο σε υψηλότερο σημείο….
Μέχρι τη δεκαετία του ’60, εκεί που βρισκόταν η λίμνη υπήρχε πεδιάδα. Με την έκρηξη της αστυφιλίας δημιουργήθηκαν προβλήματα ύδρευσης στην Αττική. Για να καλυφθούν οι ανάγκες της πρωτεύουσας κατασκευάστηκε το φράγμα του Μόρνου, ύψους 126 μέτρων και σχηματίστηκε η λίμνη. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1969 και τελείωσαν το 1981, όποτε η λίμνη γέμισε με τρεχούμενο νερό από τον ποταμό Μόρνο και τον Εύηνο. Το νερό μεταφέρεται στην Αθήνα μέσω του υδραγωγείου του Μόρνου, ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, μήκους 192 χιλιομέτρων.
Η αρχαία ΚαλλίπολιςΤο Κάλλιο πήρε το όνομα του από την αρχαία Καλλίπολις, πόλη της Αιτωλικής Συμπολιτείας που βρισκόταν στο πέρασμα του «Στενού», τη μοναδική δίοδο από τη Θεσσαλία στην Αιτωλία. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, οι Καλλιείς ήταν η ανατολικότερη φυλή των Οφιονέων και η Καλλίπολις ήταν η πρωτεύουσα. Πριν το χωριό καλυφτεί με νερό οι αρχαιολόγοι έκαναν ανασκαφές στον χώρο και μετέφεραν τα ευρήματα στο αρχαιολογικό μουσείο Λιδωρικίου. Τα ερείπια της αρχαίας πόλης βρίσκονται σήμερα στην κορυφή του βουνού και μερικά στον πάτο της λίμνης. Κατά την αρχαιότητα ο ποταμός Μόρνος ονομαζόταν Δαφνούς ή Υλαίαθος….
Η Καλλίπολις καταστράφηκε πρώτη φορά κατά την εισβολή των Γαλατών το 279 π.Χ στην Αιτωλία. Όπως πολλές ελληνικές πόλεις, ρημάχτηκε από τους Γαλάτες, που προέβησαν σε θηριωδίες και λεηλασίες.Έσφαξαν τους άντρες και τα παιδιά και βίασαν τις γυναίκες. Παρά την τεράστια καταστροφή, η πόλη οικοδομήθηκε ξανά και οι κάτοικοι έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στην διοίκηση της Αιτωλικής Συμπολιτείας. Ωστόσο, και η καινούργια πόλη δεν είχε καλύτερο τέλος. Τον 2ο αιώνα π.Χ κάηκε από πυρκαγιά που ξέσπασε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Πιθανότερη εκδοχή ήταν εμπρησμός από κάποιον εχθρό, καθώς εκείνη την περίοδο οι Καλλιείς είχαν εμπλακεί στις πολιτικές αντιπαραθέσεις που λάμβαναν χώρα στην Αιτωλική Συμπολιτεία για τη στάση που έπρεπε να κρατήσουν απέναντι στους Ρωμαίους και την εισβολή τους στην Ελλάδα….
Η Καλλίπολις καταστράφηκε πρώτη φορά κατά την εισβολή των Γαλατών το 279 π.Χ στην Αιτωλία. Όπως πολλές ελληνικές πόλεις, ρημάχτηκε από τους Γαλάτες, που προέβησαν σε θηριωδίες και λεηλασίες.Έσφαξαν τους άντρες και τα παιδιά και βίασαν τις γυναίκες. Παρά την τεράστια καταστροφή, η πόλη οικοδομήθηκε ξανά και οι κάτοικοι έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στην διοίκηση της Αιτωλικής Συμπολιτείας. Ωστόσο, και η καινούργια πόλη δεν είχε καλύτερο τέλος. Τον 2ο αιώνα π.Χ κάηκε από πυρκαγιά που ξέσπασε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Πιθανότερη εκδοχή ήταν εμπρησμός από κάποιον εχθρό, καθώς εκείνη την περίοδο οι Καλλιείς είχαν εμπλακεί στις πολιτικές αντιπαραθέσεις που λάμβαναν χώρα στην Αιτωλική Συμπολιτεία για τη στάση που έπρεπε να κρατήσουν απέναντι στους Ρωμαίους και την εισβολή τους στην Ελλάδα….
Κατά το 10ο αιώνα μ.Χ. η περιοχή κατοικήθηκε από οικογένειες Σλάβων, και η περιοχή ονομάστηκε Βελούχοβο. Την περίοδο της φραγκοκρατίας στην κορυφή του βουνού, όπου άλλοτε βρισκόταν η αρχαία πολιτεία, χτίστηκε το κάστρο του Βελούχοβου που εξελίχθηκε σε σημαντικό φρούριο της Δυτικής Ελλάδας. Το 1915 το Βελούχοβο μετονομάστηκε σε Κάλλιο από την αρχαία πόλη και μερικά χρόνια αργότερα εξαφανίστηκε ξανά, όχι από κάποια καταστροφή αλλά από τη λίμνη που σχηματίστηκε….
|
Τα ποτάμια της Αθήνας όπως ήταν κάποτε, σε 25 εκπληκτικές φωτογραφίες!
Της Ηρώς Κουνάδη
Έχει ποτάμι η Αθήνα; Απλή ερώτηση, σωστά; Δεν έχει, όμως, μία απλή απάντηση. Εξαρτάται από το ποιον ρωτάτε, τι θεωρείτε ποτάμι, και τι ορίζετε ως Αθήνα. Για να ξεκινήσουμε από το τέλος: Αθήνα είναι, ας πούμε, ο Δήμος Αθηναίων, ή περιλαμβάνει και όλα τα προάστια, από την Κηφισιά ως τον Πειραιά; Ποτάμι είναι, κατά τη γνώμη σας, κάτι που μοιάζει στον Σηκουάνα, ή μετρά και ο Ηριδανός, όπως φαίνεται μερικά μέτρα κάτω από την πλατεία στο ΜοναστηράκιΑν είστε κάπως ευέλικτοι με τις αποδεκτές απαντήσεις στις παραπάνω ερωτήσεις, η Αθήνα έχει μια χαρά ποτάμια –τρία, για την ακρίβεια. Τον Ηριδανό, που βλέπετε να κελαρύζει κάτω από το Μοναστηράκι, τον Κηφισό, που κινείται παράλληλα με την Αθηνών-Λαμίας (την οποία οι παλαιότεροι παροικούντες τον Πειραιά αποκαλούν ακόμα «Το Ποτάμι») και τον Ιλισό, που μπορεί να μην τον βλέπετε πουθενά, κυλά όμως υπόγεια σε αρκετά σημεία της πόλης –κάτω από τη διασταύρωση της Μιχαλακοπούλου με τη Μεσογείων, για παράδειγμα.
Εκτός από τα ποτάμια, κάτω από την Αθήνα κυλούν περίπου 700 ρέματα, από τα οποία τα 70 φαίνονται σε διάφορα σημεία της πόλης. Ένα από τα πιο διάσημα παραδείγματα είναι ο Ποδονίφτης της Νέας Ιωνίας.
Περισσότερες λεπτομέρειες για τα ποτάμια της Αθήνας, όπως ήταν στην αρχαιότητα, έχει το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, εδώ.
Ο Ιλισός περνούσε μπροστά από το Ολυμπιείο (Έργο του 1833, από τον γερμανό ζωγράφο Johann Michael Wittmer)
Οι καταρράκτες του Ιλισού, Αθήνα 1801-1806. Έργο του βρετανού ζωγράφου Edward Dodwell. Τυπώθηκε στο Λονδίνο το 1821
Η πηγή Καλλιρρόη, του Ιλισού, Αθήνα, 7 Μαρτίου 1891. Δεξιά ο Αμερικανός ποδηλάτης William Sachtleben. Φωτογράφος: Thomas Gaskell Allen Jr.
Η πηγή Καλλιρρόη και ο Ιλισός, όπως ήταν το 1844. Λιθογραφία από το αρχικό έργο του Harry John Johnson. Δημοσιεύτηκε στο «London Illustrated News» το 1863
Ο Ιλισός το 1844. Έργο του βρετανού ζωγράφου Harry John Johnson
Η Ρωμαϊκή γέφυρα του Ιλισού και τα ερείπια του Παναθηναϊκού Σταδίου. Έργο του γάλλου αρχιτέκτονα και αρχαιολόγου Julien-David Le Roy | Από έκδοση του 1758
Η γέφυρα του Ιλισού στη θέση του σημερινού Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, το 1938
Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ
Το τρίτοξο γεφύρι που χτίστηκε πάνω από τον Ιλισό το 1874, δαπάνη Γεωργίου Αβέρωφ
Αθήνα, 1896
Το γεφύρι από διαφορετική γωνία λήψης, με το Πανόραμα Θων (που χτίστηκε το 1895 και κατεδαφίστηκε το 1921) στα αριστερά του. Αθήνα, 1906
Ο Ιλισός στο ύψος του Καλλιμάρμαρου, περί το 1937. Ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ
Το ρωμαϊκό υδραγωγείο του Αδριανού, πάνω από τον Ποδονίφτη, στη Φιλοθέη
Léon Joubert, τέλη 19ου – αρχές 20ου αιώνα. Σημερινή τοποθεσία: στο τέλος της Λεωφόρου Καποδιστρίου, μεταξύ Καλογρέζας, Περισσού και Νέας Ιωνίας.
Ο Ηριδανός περνά δίπλα από τον Ναό του Ηφαίστου στο Θησείο. Αθήνα 1832. Έργο του σκωτσέζου ζωγράφου Hugh William «Grecian» Williams
Ο Ηριδανός σήμερα κυλά στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού
Κι εδώ, από μια άλλη οπτική γωνία
Ο Κηφισός και η Γέφυρα στο προάστιο Κολοκυνθού | Αθήνα, 1904
Ο Κηφισός των αρχών του αιώνα
Και πάλι ο Κηφισός
Η πηγή Κεφαλάρι του Κηφισού, που έδωσε το όνομά της στη γνωστή γειτονιά της Κηφισιάς
Ο Κηφισός στο σημείο που σήμερα αποκαλούμε Τρεις Γέφυρες (και τότε είχε όντως τρεις γέφυρες). Αθήνα 1927. Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ
Ο Κηφισός φωτογραφημένος κάτω από την εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας. Αθήνα, 26 Απριλίου 2009
Αθήνα, 11 Φεβρουαρίου 1937 | Η κάλυψη του Ιλισού
Το Μετς και ο Ιλισός, φωτογραφημένοι από τον λόφο του Αρδηττού, στις αρχές του 20ου αιώνα
Η κοίτη του Ιλισού, το 1905. Φωτογράφος: Ναύαρχος Νικόλαος Κ. Μακκάς. Φωτογραφικό Αρχείο Ελιά
Γεφυράκι του Ιλισού, στη σημερινή Λεωφόρο Βασιλίσσης Όλγας
Ο Ιλισός, όταν κυλούσε στη μέση της Καλλιρόης | Αθήνα, 1963. Φωτογράφος: Δημοσθένης Μπούκης
Περισσότερες φωτογραφίες και ενδιαφέρουσες ιστορίες από τα ποτάμια της Αθήνας όπως ήταν, θα βρείτε στην εκπληκτική σελίδα Η Αθήνα Μέσα στο Χρόνο και ό,τι απομένει από τα αθηναϊκά ποτάμια στο Facebook Group Τα Ποτάμια της Αθήνας.