Ο βετεράνος εξηγεί την ειδική των Καρουτών !!
Μένουν ακόμη δύο Σαββατοκύριακα. Το επόμενο θα είναι μοιραίο
στις Σάββατο, 21 Μαΐου 20168:10 π.μ.
Του Son Ofeon
Aυτή τη φορά θα προτιμήσω να μιλήσω με τα λόγια άλλου.
Το κείμενο αυτό γράφτηκε από τον Ρωμαίο φιλόσοφο, πολιτικό, δικηγόρο και ρήτορα Κικέρωνα πριν από το 43 πχ, αλλά παραμένει επίκαιρο ακόμα και σήμερα.
ΠΡΟΤΟΜΗ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΤΥΛΛΙΟΥ ΚΙΚΕΡΩΝΑ (106 π.χ.-43 π.χ) ΠΕΘΑΝΕ 63 ΧΡΟΝΩΝ…
«Ένα έθνος μπορεί να επιζήσει από τους ανόητους , ακόμα και από τους φιλόδοξους. Αλλά δεν μπορεί να επιζήσει από την προδοσία στο εσωτερικό του.
Ένας εχθρός μπροστά στις πύλες είναι λιγότερο τρομερός , γιατί είναι γνωστός και κρατά την σημαία του υψωμένη.
Αλλά ο προδότης κινείται ελεύθερα, ανάμεσα σ’ αυτούς που βρίσκονται εντός των πυλών , οι δικοί του ύπουλοι ψίθυροι σιγοψιθυρίζονται μέσα σ’ όλες τις αυλές, ακούγονται μέχρι τις αίθουσες της ίδιας της κυβέρνησης.
Γιατί ο προδότης δεν φαίνεται καθόλου ως προδότης: Μιλά με προφορά γνωστή στα θύματά του και φοράει τα πρόσωπά τους και τα ενδύματά τους, απευθύνεται στη μικροψυχία, που βρίσκεται βαθιά στις ψυχές όλων των ανθρώπων.
Σαπίζει τη ψυχή ενός έθνους, εργάζεται κρυφά και μυστικά στη νύχτα για να υπονομεύσει τους στυλοβάτες της πόλης, μολύνει το πολιτικό σώμα έτσι ώστε να μην μπορεί πλέον να αντισταθεί.
Τον δολοφόνο πρέπει να τον φοβάσαι λιγότερο.
Ο προδότης είναι η μάστιγα».
Αυτό το Σαββατοκύριακο έως και τις 28 Μαίου 2016 υπάρχει παρόμοιος κίνδυνος.
Στη Βουλή οι ρόλοι κυβέρνησης και αντιπολίτευσης συνηθίζεται να εναλλάσσονται, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί κανένα να υιοθετεί το πρόγραμμα του άλλου, ξεχνώντας το “δικό”του.
Όλοι οι άνθρωποι έχουν ιστορία και ονοματεπώνυμο και δεν μπορούν πλέον να ξεγελάσουν κανένα.
Ιδιαίτερα, όταν έχουν ξενική προφορά και γεννήθηκαν στην Ολλανδία, ακόμα και αν κατάγονται από την ίδια περιοχή με τον πρωθυπουργό.
ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΙΕΙ?
Οι νόμοι -εκτρώματα, που περνούν με διαδικασίες εξπρές από τη Βουλή, δεν εξασφαλίζεται ότι θα εφαρμοσθούν τελικά.
Η Βουλή μπορεί να αλλάξει γνώμη στο μέλλον, αλλά όσοι ψηφίζουν σήμερα είναι έκθετοι.
Η ευθύνη τους δεν είναι, ούτε θα παραμείνει για πολύ “πολιτική”.
Πλανώνται όσοι πιστεύουν ότι , νομοθετώντας μέτρα ισχύος 99 χρόνων, θα εξασφαλίσουν τη λήθη από τους πολίτες αργότερα.
Κάνουν λάθος όσοι φτωχοποιούν μεγάλα τμήματα του Ελληνικού πληθυσμού, ενώ οι ίδιοι εξασφαλίζουν συνεχώς φορολογικά προνόμια και συσσωρεύουν συγχρόνως τεράστιες προσωπικές περιουσίες.
Αυταπατώνται όσοι παραβιάζουν σωρηδόν τα προβλεπόμενα στο Ελληνικό Σύνταγμα για τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών, υπακούωντας σε “εκβιασμούς” ή κελεύσματα ξένων πολιτικών.
Το Ελληνικό Σύνταγμα προστατεύει και τους ίδιους, αλλά πάντα υπό προυποθέσεις.
Η βασική προυπόθεση είναι ότι δεν θα κριθούν κάποια στιγμή ένοχοι για αυτό, που περιγράφει ο Κικέρωνας στο παραπάνω κείμενο.
Η ενοχή για ένα παρόμοιο έγκλημα δεν καταλογίζεται ποτέ υπό φυσιολογικές συνθήκες.
Οι ποινές και οι δικαστές μπορούν να ποικίλουν και η ποινή ενδέχεται να μην επιδέχεται κάποια αναστολή.
Η Ελλάδα έχει μακραίωνη ιστορία, που κάποιοι αγνοούν και για το λόγο αυτό κινδυνεύουν να την ξαναζήσουν.
Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα θα γίνουν πολύ γρήγορα και μέσα σε μία νύχτα.
Οι νόμοι είναι τόσο μεγάλοι, που δεν θα προλάβουν ούτε να δακτυλογραφηθούν.
θα επιβληθούν εξοντωτικοί φόροι, αλλά δεν θα προλάβουν…
Γιατί η προδοσία στις 24 Μαΐου 2016 είναι δεδομένη και αποφασισμένη.
Θα τα ψηφίσουν όλα και δεν θα προλάβουν να πάρουν τίποτα.
Ο τυφλός πρέπει να ετοιμάζεται να κάνει το “αναγκαστικό” λάθος να συνεργασθεί με τον φαλακρό…
Αν δεν συνεργασθεί, πώς θα πληρώσει τους συνταξιούχους, που μόλις πρόδωσαν οι 153 το περασμένο Σαββατοκύριακο;
Η σκόνη της Σαχάρας
Αλέκος Λασκαράτος 11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2010, 11:15 
Photo: Σωτήρης Αντωνίου.Κάποιες φορές, συνήθως άνοιξη ή φθινόπωρο, μας επισκέπτεται η σκόνη της Σαχάρας. Τότε έχουμε θολούρα στην ατμόσφαιρα και το χρώμα του ουρανού γίνεται κιτρινωπό ή καφετί. Μερικές φορές τα επεισόδια αυτά συνοδεύονται και από βροχή οπότε «βρέχει λάσπη» όπως συνηθίζουμε να λέμε.
Με ευκαιρία το επεισόδιο αυτών των ημερών ας δούμε λίγο περί τίνος πρόκειται. Η έρημος της Σαχάρας στη βόρεια Αφρική είναι μια τεράστια έκταση που εκτείνεται από την Αίγυπτο ανατολικά μέχρι το Μαρόκο δυτικά. Η άμμος της ερήμου απαρτίζεται από λεπτούς και λιγότερο λεπτούς κόκκους. Όταν επικρατούν κατάλληλες συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας στην περιοχή. τότε έχουμε τη δημιουργία αναβατικών ανέμων, που όπως το όνομά τους υποδηλώνει, ανεβάζουν τους λεπτούς κόκκους της ερήμου, που συνήθως ονομάζουμε, σκόνη της ερήμου, σε μεγάλα ύψη στην ατμόσφαιρα. Η «σκόνη» αυτή αποτελείται από λεπτούς κόκκους με διάμετρο από 5 έως 100 το πολύ μικρόμετρα (εκατομμυριοστά του μέτρου). Οι κόκκοι μεγαλύτερων διαστάσεων, που ασφαλώς υπάρχουν στην έρημο, έχουν μεγαλύτερο βάρος και δεν παρασύρονται προς τα πάνω από τους αναβατικούς ανέμους. Για να έχουμε εικόνα αναφέρουμε ότι τα 100 μm ισούνται με το ένα δέκατο του χιλιοστού. Οι κόκκοι αυτοί της ερήμου αφού βρεθούν στα υψηλά στρώματα της ατμόσφαιρας παρασύρονται από τους επικρατούντες ανέμους στα ύψη αυτά. Έτσι, αν έχουμε χαμηλές πιέσεις στην νότια Ευρώπη, ή σε τμήμα αυτής, τότε έχουμε νοτιάδες οι οποίοι μεταφέρουν τη σκόνη της ερήμου προς τη Βαλκανική ή τη δυτική Ευρώπη. Τέτοια επεισόδια έχουμε από κανένα μέχρι 3-4 το χρόνο στην Ελλάδα και συνήθως συμβαίνουν όπως ήδη είπαμε, την άνοιξη ή το φθινόπωρο. Τις περισσότερες φορές τα επεισόδια είναι ήπια και περιορίζονται στη χαρακτηριστική θολούρα και κιτρινίλα της ατμόσφαιρας. Κάποιες φορές όμως, όπως στις 17 Απριλίου 2005, έχουμε ακραίες καταστάσεις όπου αυτή η θολούρα είναι πάρα πολύ έντονη και αισθητή μέχρι το έδαφος. Στο παραπάνω επεισόδιο η ορατότητα στο έδαφος της Αθήνας ήταν μόλις κάποιες δεκάδες μέτρα. Τα αυτοκίνητα κυκλοφορούσαν μέρα μεσημέρι με τα φώτα ανάμενα, και όλες οι πτήσεις από και προς το αεροδρόμιο Ε. Βενιζέλος είχαν ακυρωθεί. Ο κόσμος κυκλοφορούσε στους δρόμους με μαντήλια στη μύτη! Τέτοια ακραία επεισόδια είναι σπάνια και συμβαίνουν κατά μέσο όρο μια φορά στη δεκαετία. Μια άλλη, πιο θεαματική, εκδοχή είναι όταν τα επεισόδια της σκόνης της ερήμου συνοδεύονται από βροχόπτωση οπότε βρέχει λάσπη όπως είπαμε. Η εναπόθεση της σκόνης της ερήμου στο έδαφος γίνεται κυρίως με τη βροχή (υγρή εναπόθεση, wet deposition) σε ποσοστό 75-80% , και μόνο κατά 20-25% με ξηρή εναπόθεση (dry deposition). Μια φορά, δεν θυμάμαι πια χρονιά, βρέθηκα στο αεροδρόμιο της Ρώμης, για ανταπόκριση προς άλλη κατεύθυνση. Όλες οι πτήσεις ακυρώθηκαν λόγω ενός τέτοιου έντονου επεισοδίου σκόνης της Σαχάρας που συνοδευόταν και από βροχόπτωση. Βγήκα από το αεροδρόμιο μέχρι να δω το θα γίνει με την πτήση μου. Το θέαμα που αντίκρισα δεν τόχω ξαναδεί ποτέ. Τα αυτοκίνητα που φτάναν στο αεροδρόμιο ήταν τόσο βουτηγμένα στη λάσπη που νόμιζες ότι τα έχεις περιβρέξει από πάνω μέχρι κάτω με μάνικα γυαλιστερής λάσπης. Κίνηση βήμα σημειωτόν και οι οδηγοί να προσπαθούν να μαντέψουν μέσα από τους υαλοκαθαριστήρες τον δρόμο μπροστά τους.Τα επεισόδια της σκόνης της Σαχάρας όταν είναι συχνά, μπορούν να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία ιδίως στα παιδιά. Έτσι στην Κρήτη που είναι κοντύτερα στην Αφρική και όπου το φαινόμενο είναι πολύ συχνότερο έχουμε αυξημένο αριθμό παιδιών που υποφέρουν από άσθμα αλλά και από αλλεργίες και ιώσεις σε σχέση με την ηπειρωτική Ελλάδα.Τέλος η σκόνη της Σαχάρας έχει και ευεργετικές επιδράσεις… Πού; Στη θάλασσα! Η άμμος της ερήμου είναι πλούσια σε ιόντα σιδήρου που δρουν ευεργετικά στη θαλάσσια βιολογία. Κάτι σαν βιταμίνες ας πούμε. Έτσι όταν έχουμε εναπόθεση σκόνης της ερήμου στη θάλασσα, έχουμε και ενεργοποίηση του βιολογικού κύκλου. Για περιοχές μικρής βιολογικής παραγωγικότητας όπως η Μεσόγειος και ειδικότερα η Ανατολική Μεσόγειος πρόκειται για, «μάνα εξ ουρανού» στην κυριολεξία…
Πιστοί στον Άγιο Κωνσταντίνο στα Σκούρτα
Σκούρτα Άγιος Κωνσταντίνος
Πάρνηθας πανίδα
Άγιος Κωνσταντίνος Σκούρτων
Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης σήμερα , χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!!!
Πρώτη βραδιά στο οροπέδιο ,καλώς ήλθατε γειτόνοι !!!
Ποια ήταν η μυστηριώδης γυναίκα που κοσμούσε τα πακέτα των Sante
Είτε καπνίζει κάποιος, είτε όχι, είτε είναι μικρός σε ηλικία είτε μεγαλύτερος είναι μάλλον απίθανο να μην έχει πιάσει στα χέρια του ένα πακέτο τσιγάρων
«Sante». Τη θρυλική κόκκινη παραλληλόγραμμη κασετίνα δηλαδή που μέσα της έκρυβε 20 άφιλτρα τσιγάρα.
«Sante». Τη θρυλική κόκκινη παραλληλόγραμμη κασετίνα δηλαδή που μέσα της έκρυβε 20 άφιλτρα τσιγάρα.
Οι παλαιότεροι σίγουρα θα τα έχουν δοκιμάσει. Οι νεότεροι θα έχουν μνήμες διότι όλο και κάποιος παππούς θα ήταν θαυμαστής των συγκεκριμένων τσιγάρων. Τα «Sante» μαζί με τον «Άσσο» είναι από τα μακροβιότερα τσιγάρα της ελληνικής αγοράς.
Το ταξίδι του κόκκινου πακέτου, με το όνομα η ρίζα του οποίου προερχόταν από τη λατινική λέξη sanitas που σημαίνει… υγεία, ξεκίνησε το 1931 στην οδό Λυκούργου στο κέντρο της Αθήνας. Εκεί ήταν η έδρα της εταιρείας που δημιούργησε ο Χαρίλαος Κωνσταντίνου. Η παρασκευή των τσιγάρων, ωστόσο, γινόταν στο δημόσιο καπνεργοστάσιο της οδού Λένορμαν.
Η «μυστηριώδης» γυναικεία μορφή στο πακέτο
Τα «Sante» κέρδισαν σχεδόν από την πρώτη στιγμή τους… θεριακλήδες. Το ιδιαίτερο (αν και βαρύ) χαρμάνι τους τα ανέδειξαν σχεδόν αμέσως σε αγαπημένα τσιγάρα. Η κουβέντα, ωστόσο, γύρω από τα «Sante» είχε φουντώσει κυρίως για έναν άλλο λόγο. Όλοι αναρωτιόντουσαν ποια είναι η γυναίκα, η φωτογραφία της οποίας κοσμεί το πακέτο.
Η εταιρεία ανέθεσε σε ένα ζωγράφο να στολίσει το πακέτο με το πρόσωπο μιας όμορφης γυναίκας που καπνίζει. Για πολλά χρόνια, σχεδόν όλη η Αθήνα συζητούσε για την ταυτότητά της. Άλλοι έλεγαν ότι είναι η αγαπημένη του ζωγράφου, άλλοι ότι είναι γνωστή Αθηναία της εποχής. Όλα αυτά μέχρι που αποκαλύφθηκε ότι ήταν η Ζωζώ Νταλμάς, διάσημη ηθοποιός, χορεύτρια και ντίβα της οπερέτας.
Ποια ήταν η Ζωζώ Νταλμάς
Για τα πρώτα χρόνια της ζωής της, λίγα πράγματα είναι γνωστά… Αρκετοί λένε ότι γεννήθηκε το 1900 ή το 1905, ενώ το πραγματικό της όνομα ήταν Ζωή Σταυρίδη. Η Ζωζώ, όσο ήταν στο θέατρο, δύο πράγματα έκρυβε επιμελώς: το πότε γεννήθηκε και το πότε βγήκε στο θέατρο. Γενέθλια πόλη της ήταν η Κωνσταντινούπολη και δεύτερη πατρίδα της η Θεσσαλονίκη στην οποία εγκαταστάθηκε όταν ήταν περίπου 10 χρονών. Μεγάλωσε μαζί με τη μητέρα και τη γιαγιά της στις προσφυγικές γειτονιές του Ιπποδρομίου ενώ δεν υπάρχει καμία πληροφορία σχετικά με τον πατέρα της.
Αντίθετα, είναι γνωστό πως ένα μεγάλο κομμάτι του χαρακτήρα της το «κληρονόμησε» από τον Τσερκέζο παππού της (ένας θεότρελος, γλεντζές, γυναικάς, λεβέντης άνδρας) και την γιαγιά της, που ήταν Ρουμάνα με ρίζες από το Αηδονοχώρι της Κοζάνης αλλά και τη Μακεδονίτισσα μάνα της.
Στη Θεσσαλονίκη σπούδασε πιάνο, τραγούδι και χορό στο «Ωδείον Γραικού» και μετά, επανέλαβε της ίδιες σπουδές στην Ιταλία και συγκεκριμένα στο Μιλάνο. Πρωτοεμφανίστηκε ως χορεύτρια με τον Θίασο Ένκελ («Πριγκίπισσα της Τσάρντας») κι αμέσως μετά στην Αθήνα, με τον ίδιο θίασο και το ίδιο έργο. Ακολούθησαν: τουρνέ στην Αλεξάνδρεια (με «Σοκολατένιο Στρατιώτη»), εμφανίσεις στο Θέατρο «Ολύμπια» (με «Λεμπλεμπιτζή Χορχορ Αγά»), κ.λπ.
Ως ηθοποιός, πρωτοεμφανίστηκε στην οπερέτα «Ανοιξιάτικο αεράκι». Το 1923 σημείωσε μεγάλη επιτυχία στη «Φρασκουίτα» του Λέχαρ (Θέατρο «Παπαϊωάννου»). Ως θιασάρχης, εμφανίστηκε στα Θέατρα: «Απόλλων», «Μοντιάλ», «Μακέδου», «Ιντεάλ», «Αλάμπρα» «Κεντρικόν», «Λαού», κ.ά. Έδωσε επίσης παραστάσεις στο Θέατρο «Ζωζώς» (που λειτουργούσε στην πλατεία Κυψέλης, φέροντας το όνομά της). Μεγάλη επιτυχία της υπήρξε η «Μπαγιαντέρα» του Κάλμαν, όπως και το «Κοκτέιλ» του Ρ. Μπενάτσκυ (το 1933 στο «Κεντρικόν»).
Έδωσε πολλές συναυλίες και ρεσιτάλ χορού και τραγουδιού με διεθνές πρόγραμμα. Έκανε επίσης άπειρες περιοδείες, ψυχαγωγώντας τους απόδημους Έλληνες, μα και το αλλόγλωσσο κοινό. Έπαιξε και στον κινηματογράφο: 7 ταινίες στην Τουρκία (σε παραγωγή «Ιπέκ Φιλμ») και ορισμένες στο Παρίσι («Η καρδιά μου κτυπά», κ.λπ.) επίσης στην Ελλάδα: «Έρως και Κύματα» (1927), «Δις Δικηγόρος» (1933), κ.λπ.
Ο μεγάλος έρωτας με τον Ατατούρκ και η κατασκοπία
«Έζησα τα πάντα, έκανα τα πάντα, δεν είχα φραγμούς, ήμουν ελεύθερη. Μεγάλες λέξεις, πόζες, ξελιγώματα, ε; Αλλά ησυχάστε, δεν πρόκειται για τέτοιο πράγμα. Νομίζετε πως μία καλλιτέχνις της δικής μου ιδιοσυγκρασίας, μποέμισσα από κούνια και αδιόρθωτη αναρχική που δεν μπορεί να ανεχθεί ρέγουλες, ετικέτες και δεσμούς σκλαβιάς, δεν έχει καμία φιλοσοφική αρχή; Ε, λοιπόν εγώ έχω μία. Η ζωή δεν έχει καμία απολύτως αξία όταν δεν μοιάζει με ρομάντζο».
Έτσι περιέγραφε τον εαυτό της αλλά και την κοσμοθεωρία της η ντίβα Ζωζώ Νταλμάς. Η ζωή της σημαδεύτηκε από πολλούς και θυελλώδεις έρωτες… Σημαντικότερος εξ αυτών με τον Κεμάλ Ατατούρκ!
Γνωρίστηκαν σε ένα νυχτερινό μαγαζί που χόρευε η Ζωζώ. Όταν τελείωσε τον χορό την κάλεσε στο τραπέζι του και στην συνέχεια πέρασαν τη νύχτα μαζί. Στις 6.30 το επόμενο πρωί, ο Κεμάλ έφυγε, έδωσε εντολή στο υπηρετικό προσωπικό, όταν εκείνη ξυπνήσει να την περιποιηθούν ενώ της άφησε κι ένα χαρτονόμισμα χιλίων λιρών στο κομοδίνο «διά τις καλές της υπηρεσίες».
Η Ελληνίδα ντίβα, όπως ήταν φυσικό, ένιωσε προσβεβλημένη αλλά δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια. Κάτι τέτοιο, άλλωστε, δεν ήταν του χαρακτήρα της. Πήρε το χαρτονόμισμα στα χέρια της για να το σκίσει, αλλά βλέποντας πάνω σε αυτό τυπωμένο το πρόσωπο του Κεμάλ αποφάσισε να… δράσει διαφορετικά. Πήρε ένα ψαλίδι και έκοψε προσεχτικά το κομμάτι που ήταν η εικόνα του. Το υπόλοιπο κομμάτι με την τρύπα στη μέση το άφησε στη θέση του μαζί με ένα σημείωμα που έγραφε: «Από αυτό που μου αφήσατε πήρα μόνο αυτό που μου χρειαζόταν. Το υπόλοιπο σας το επιστρέφω γιατί μου είναι εντελώς άχρηστο».
Ο Κεμάλ φάνηκε να συγκλονίζεται από την κίνηση αυτή. Το βράδυ της έστειλε στο θέατρο λουλούδια κι ένα πανάκριβο κόσμημα. Η Ζωζώ τα γύρισε πίσω. Το άλλο βράδυ τα ίδια, μέχρι που τελικά η Ελληνίδα ντίβα… υπέκυψε στο αδιάκοπο φλερτ του Τούρκου ηγέτη και οι δυο τους ξεκίνησαν ένα δεσμό ο οποίος κράτησε πολλά χρόνια, έως και λίγο πριν από τον θάνατο του Κεμάλ Ατατούρκ.
Η ίδια σε μια από τις πολλές συνεντεύξεις που είχε δώσει είχε υποστηρίξει, ότι σε προσωπικές τους στιγμές ο Κεμάλ της είχε εκμυστηρευτεί σε άπταιστα ελληνικά: «Πίστεψε με, θαυμάζω τους Έλληνες κι όχι τους μπουνταλάδες τους δικούς μου». Σε άλλη συνέντευξή της το 1962, είχε πει: «Άστα «μπαμπά», του έλεγα ειρωνικά, «το θες ή δεν το θες, είσαι Ρωμιός! Από πού ήταν η γιαγιά σου; Δεν ήταν η κυρα-Μαρία από τα Γιάννενα; Ύστερα τούρκεψες, «μπαμπά»! Κι αυτός χαχάνιζε, χτυπιόταν, άρπαζε ένα μπουκάλι με ρακή, έπινε στην υγειά μου και στην ελληνοτουρκική φιλία».
Ο έρωτας αυτός, ωστόσο, σε συνδυασμό με κάποιες (αρκετές είναι η αλήθεια) επισκέψεις που έκανε η Ζωζώ στον Ελευθέριο Βενιζέλο (οι οποίες συνέπιπταν με την επιστροφή της από τα ταξίδια της στην Τουρκία) ήταν αρκετά ώστε να φουντώσουν οι φήμες πως η ντίβα κρατούσε με επιτυχία και τον… παράλληλο ρόλο της κατασκόπου!
Ποτέ δεν επιβεβαιώθηκε κάτι τέτοιο. Η ίδια η Ζωζώ, ωστόσο, σε μία συνέντευξή της φρόντισε να δώσει τροφή στα σενάρια. «Κατάσκοπος δεν ήμουνα, Ελληνίδα ήμουνα… Και τα διαμάντια και τα χρυσαφικά που με γέμισαν Αιγύπτιοι πρίγκιπες και Τούρκοι πασάδες, στην οικογένειά μου και σε φτωχά κορίτσια τα μοίρασα», είχε πει.
Το άδοξο φινάλε…
Πέρα από τη δόξα και την ξέφρενη ζωή, ωστόσο, η Ζωζώ έζησε και στιγμές τραγικές. Τραγικότερη όλων τα φρικτά βασανιστήρια που υπέστη στην κατοχή στα υπόγεια της Γκεστάμπο.
Οι ναζί την βασάνισαν επειδή εκείνη δεν κατέδωσε συναδέλφους της που ήταν στην αντίσταση. Αποτέλεσμα των βασανιστηρίων ήταν να χάσει το τεσσάρων μηνών μωρό που είχε στην κοιλιά της.
Η τελευταία της «παράσταση» δόθηκε στις 2 Αυγούστου 1988. Το τέλος της ζωής της τη βρήκε να ζει σε ένα δυάρι, δύο υπόγεια κάτω από τη γη, στην οδό Τρικάλων στους Αμπελόκηπους, όπου της πήγαιναν φαγητό οι γείτονες και κάποιοι άνθρωποι του θεάτρου. Τα ένσημα που είχε μαζέψει δεν ήταν αρκετά για να βγάλει τη σύνταξη. Από την γεμάτη πλούτη ζωή της, δεν είχε κρατήσει απολύτως τίποτα για την ίδια και πέθανε μόνη.
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή η Ζωζώ Νταλμάς πέθανε μόνη σε ένα οίκο ευγηρίας και πως πώς τα έξοδα για την κηδεία της τα ανέλαβε ένας παλιός χορευτής και θαυμαστής της, ο Δημήτρης Ιβάνωφ στον οποίο λίγο πριν αφήσει την τελευταία της πνοή είχε πει: «Άναψε ένα κεράκι στην Παναγία για να ξεκουραστώ».
newspepper.gr