Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Ο συγκινητικός αποχαιρετισμός του Δημήτρη Καμπουράκη

Ο συγκινητικός αποχαιρετισμός του Δημήτρη Καμπουράκη
Με τον δικό του μοναδικό τρόπο είπε αντίο ο Δημήτρης Καμπουράκης στους αναγνώστες 
του Έθνους. Ο δημοσιογράφος δεν θα γράφει πια στη στήλη του ως «ρεπόρτερ Κατάλευκος».
Στη στιχομυθία που παραθέτει, αναφέρει ότι βγαίνει στη σύνταξη και παίρνει την απόφαση
 να φύγει από το επάγγελμα.
Διαβάστε τι έγραψε ο Δημήτρης Καμπουράκης στο Εθνος του Σαββάτου (16/7):
***
Πέρυσι τέτοιο καιρό έφευγα για το χωριό μου, έχοντας τη σιγουριά ότι επιστρέφοντας 
θα ξαναπήγαινα στη δουλειά μου. Φέτος φεύγω δίχως να έχω ιδέα τι θα βρω όταν επιστρέψω. 
Και να ήμουν μόνο εγώ, καημός δεν θα “ταν. Χιλιάδες είναι οι άνθρωποι που
 καταπλακώνονται από τα ίδια βαριά ερωτήματα. Θα μου πείτε, «και τι να πουν 
οι άλλοι που είναι άνεργοι εδώ και πέντε χρόνια;». Δεν αντιλέγω, πλην αυτό είναι
 το πρόβλημα του τόπου. Αντί να ονειρευόμαστε για τα καλύτερα,.. ελπίζουμε να αποφύγουμε 
τη θέση των δυστυχέστερων, των πιο κακοπαθημένων.
Ας είναι. Παρ” όλες τις σκοτεινές σκέψεις και τις σκοτεινότερες προοπτικές, 
το χωριό μας (για όσους έχουν) είναι πάντα ένα δίχτυ προστασίας. Θεωρητικό ίσως, 
αλλά στέκει εκεί. Με την κληματαριά στην αυλή, με το καφενείο στην πλατεία,
με τους συγγενείς και τους παλιούς φίλους. Κάτι είναι κι αυτό. Εκεί θα είμαι τον 
επόμενο μήνα. Και ανάμεσα στα άλλα, θα σκέπτομαι ότι αυτή εδώ η σελίδα που
 διαβάζατε επί έναν χρόνο, αν μη τι άλλο ήταν έντιμη.
(…)«Βγήκα στη σύνταξη, Τζώνη. Χθες κατέθεσα τα χαρτιά μου…».
«Τι λες τώρα; Φεύγεις δηλαδή από την εφημερίδα;».
«Από το επάγγελμα φεύγω, Τζώνη. Ευδοκίμως τερματίσας την πορεία μου».
«Και τι θα κάνεις δηλαδή από δω και μπρος;».
«Ο,τι κάνουν όλοι οι συνταξιούχοι. Θα λέω ότι απασχολούμαι με πολλά, αλλά στην 
πραγματικότητα δεν θα κάνω τίποτα».
«Ωστε γι” αυτό αδειάζεις με τόση σχολαστικότητα τα συρτάρια σου;».
«Και το «σχολαστικότητα» από μένα το “μαθες».
«Πολλά έμαθα από σένα, αρχηγέ, σ” το εξομολογούμαι. Παρά τους καβγάδες μας, με
δίδαξες πολλά…».
«Δημιουργικοί ήταν οι καβγάδες μας, νεαρέ. Ζωογόνοι. Εμένα μου άρεσαν πολύ».
«Αλήθεια; Για φαντάσου. Κι εγώ που νόμιζα ότι ήθελες να με πετάξεις απ” το παράθυρο».
«Ωρες ώρες, σου χρειαζόταν…».
«Θα περνάς όμως από την εφημερίδα, αρχηγέ. Και θα τα λέμε και έξω, έτσι;».
«Ούτε θα περνώ ούτε θα τα λέμε, Τζώνη. Οι γέροι με τους γέρους και οι νέοι με τη ζωή».

Δημοσιεύτηκε στισ

Η γιορτή του προφήτη Ηλία: Γιατί όλες οι εκκλησίες του βρίσκονται σε υψόμετρο!

   

 20 Ιουλίου, η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Προφήτη Ηλία, που έζησε και έδρασε το 90-100 Πχ. Υπήρξε ιδιαίτερα δραστήριος και δυναμικός αντιπρόσωπος του Θεού και λόγω του τρόπου ζωής του όλες οι εκκλησίες που είναι αφιερωμένες σε αυτόν βρίσκονται σε κορυφές βουνών και λόφων.Ο Ηλίας ο Θεσβίτης ήταν Ισραηλίτης προφήτης του Θεού, γιος του Σωβάκ και καταγόταν από το χωριό Θέσβη της Γαλαάδ. Το όνομα του αποτελεί ελληνική μεταφορά του αντίστοιχου εβραϊκού ονόματος Ελιγιαχού (אליהו), το οποίο σημαίνει «Ο Θεός μου είναι ο Ιεχωβά», ενώ αναφορές στον προφήτη Ηλία εμπεριέχονται και στο Κοράνι.Σε πολλές περιοχές, ιδιαίτερα στη Θράκη και τη Μακεδονία, ο προφήτης Ηλίας θεωρούνταν κύριος της βροχής, των βροντών και των κεραυνών, ενώ το όνομα του συνδέθηκε με τον καυτό καλοκαιρινό Ηλιο αλλά και τις καλοκαιρινές μπόρες, λόγω της ιδιότητας του προφήτη Ηλία ως ρυθμιστή των καιρικών συνθηκών, σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη.

Τα θαύματα του προφήτη που αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη είναι πολλά και συνδέονται με την ιδιότητα του ως ρυθμιστή των καιρικών συνθηκών, αφού είναι αυτός που κατέβασε τρεις φορές φωτιά από τον ουρανό, εμπόδισε τη βροχή και δεν έβρεξε για τρεισήμισι χρόνια, ανέστησε τον νεκρό γιο της Σεραφθίας χήρας και έκαψε τους εκατό ανθρώπους που έστειλε ο βασιλιάς Οχοζίας. Επίσης είδε το Θεό στο όρος Χωρήβ και έσχισε τον Ιορδάνη ποταμό και ανελήφθη με πύρινη άμαξα στον ουρανό, αφήνοντας συνεχιστή του έργου του το μαθητή του, Ελισσαίο και στη Μεταμόρφωση του Χριστού στάθηκε δίπλα Του μαζί με τον Μωϋσή.Ωστόσο ο λόγος που οι εκκλησίες του είναι χτισμένες στο βουνό σχετίζεται με τη λαϊκή παράδοση που αναφέρει ότι ο Αϊ-Λιας ήταν ναύτης που η θάλασσα προσπάθησε πολλές φορές να τον πνίξει και όταν βαρέθηκε τα ταξίδια, αποφάσισε να βρει ένα μέρος που να μην ξέρουν τι είναι θάλασσα και καράβι. Ετσι, σύμφωνα με την παράδοση, πήρε ένα κουπί στον ώμο και τράβηξε για τη στεριά και όποιον συναντούσε τον ρωτούσε τι είναι αυτό που κρατάει στα χέρια του και όσο του απαντούσαν «κουπί», τραβούσε ψηλότερα. Οταν κάποτε έφτασε σε ένα ψηλό βουνό συνάντησε έναν τσοπάνη και τον ρώτησε τι ήταν αυτό που βαστούσε. Ο τσοπάνης το κοίταξε καλά καλά και ύστερα του είπε «ξύλο είναι». Ο Αϊ-Λιας γέλασε ικανοποιημένος και έμεινε από τότε κοντά στους ανθρώπους των βουνών και όπως αναφέρει η παράδοση «Στένει ολόρθο το κουπί, χτίζει μια καλύβα και αποφασίζει να μείνει εκεί όλη του τη ζωή. Για τούτο τον Άγιο Ηλία τον βάνουν πάντα στα ψηλώματα»Στις 20 Ιουλίου που εορτάζεται η μνήμη του προφήτη, δεν εορτάζουμε την κοίμηση, -γιατί ο προφήτης δεν πέθανε ποτέ- αλλά την ανάληψή του. Συγκεκριμένα ο απόστολος Παύλος αναφέρει ότι ο Προφήτης Ηλίας δεν ανελήφθη όπως ο Κύριος, εις τον ουρανό, αλλά άφησε ο Θεός να φανεί ότι ανελήφθη και ζει κάτω εις την γη με το φθαρτό του σώμα, χιλιάδες χρόνια τώρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Πολύτιμοι για την Ευρώπη οι Ελληνες που φεύγουν στο εξωτερικό

Την προστιθέμενη αξία και τα φορολογικά έσοδα που δημιουργούν στις χώρες υποδοχής οι Έλληνες που έφυγαν για το εξωτερικό κατά τη διάρκεια της κρίσης (2008-2016) καταγράφει η Endeavor Greece, διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμός στήριξης της επιχειρηματικότητας.  Σύμφωνα με στοιχεία από τις χώρες υποδοχής και εγχώριες έρευνες, η εκτιμώμενη φυγή ανθρώπινου κεφαλαίου από τον Ιανουάριο 2008 μέχρι σήμερα είναι μεταξύ 350.000 (εκτίμηση Endeavor) και 427.000 (εκτίμηση ΤτΕ).  Βάσει υπολογισμών την Endeavor, οι άνθρωποι αυτοί, κυρίως ανώτερης/ανώτατης εκπαίδευσης, συνεισφέρουν ετησίως 12,9 δισ. ευρώ στο ΑΕΠ των χωρών υποδοχής (κυρίως Γερμανία και Αγγλία) και 9,1 δισ. ευρώ σε φορολογικά έσοδα, εκ των οποίων 7,9 δισ. ευρώ σε φόρους εισοδήματος και εισφορές και 1,2 δισ. ευρώ σε ΦΠΑ. Αθροιστικά, από το 2008 μέχρι και σήμερα, οι Έλληνες του brain drain έχουν παραγάγει περισσότερα από 50 δισ. ευρώ ΑΕΠ στις νέες «πατρίδες» τους, σύμφωνα με την έρευνα της Endeavor.Είναι ενδιαφέρον στοιχείο ότι το ποσό που έχει δαπανήσει το ελληνικό κράτος για την εκπαίδευση των ανθρώπων αυτών υπολογίζεται στα 8 δισ. ευρώ, επισημαίνεται στην ίδια έρευνα.  Όπως τονίζεται, είναι εντυπωσιακό ότι σήμερα, μεταξύ όλων των εξαγόμενων «προϊόντων» της χώρας, το ανθρώπινο δυναμικό κατέχει την πρώτη θέση σε αξία με 12,9 δισ. ευρώ. Ακολουθούν τα προϊόντα πετρελαίου (7,2 δισ. ευρώ), τα προϊόντα αλουμινίου (1,3 δισ. ευρώ), τα φάρμακα (0,7 δισ. ευρώ), το ελαιόλαδο (0,5 δισ. ευρώ), τα ψάρια, οι ελιές, τα προϊόντα καπνού, τα πληροφοριακά συστήματα και τα τυροκομικά προϊόντα με 0,4 δισ. ευρώ, το βαμβάκι και τα ροδάκινα (0,3 δισ. ευρώ). Προφανώς, ενώ στις εξαγωγές προϊόντων, το παραγόμενο εισόδημα συγκεντρώνεται στην Ελλάδα, η δραστηριότητα των Ελλήνων του εξωτερικού ωφελεί κατά κύριο λόγο και βραχυ/μεσο-πρόθεσμα τις χώρες υποδοχής.  Είναι χαρακτηριστικό ότι περισσότεροι εργαζόμενοι (49%) παρά άνεργοι (43%) επιθυμούν να φύγουν από τη χώρα αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες εξέλιξης και ένα σταθερότερο περιβάλλον. Η διαρροή ταλέντου αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τις εταιρείες στη χώρα με επιτυχημένη πορεία και προοπτική ανάπτυξης καθώς έχουν ανάγκη για καταρτισμένο προσωπικό αλλά αντιμετωπίζουν αυξανόμενη δυσκολία να κρατήσουν τα ταλέντα στην Ελλάδα ή να τους δώσουν κίνητρα για να επιστρέψουν. Οι βασικοί λόγοι είναι κυρίως το υψηλό μη μισθολογικό κόστος που συμπιέζει περισσότερο τους ήδη χαμηλούς μισθούς, η απουσία προοπτικής επαγγελματικής εξέλιξης αλλά και η απουσία ευρύτερου αναπτυξιακού πλάνου, θετικού «αφηγήματος» και προοπτικής σε επίπεδο χώρας.  Μακροπρόθεσμα, εκτιμάται στην ανάλυση, το ανθρώπινο δυναμικό που φεύγει από τη χώρα μπορεί να φέρει πίσω τεχνογνωσία και καινοτόμες ιδέες και να βοηθήσει στην εξέλιξη της εγχώριας αγοράς. Για να γίνει αυτό πρέπει να αναστραφούν οι αιτίες μετανάστευσής τους και να δοθεί η δυνατότητα να απορροφηθούν σε υγιείς εταιρείες με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης ή να δημιουργήσουν δικές τους εταιρείες αξιοποιώντας την εμπειρία και τις γνώσεις που απέκτησαν διεθνώς.
Κέρδος online   19/7/2016 15:22
Δημοσιεύτηκε στισ
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό ,
Κάποτε υπήρχε μια φτωχή γυναίκα, η οποία όλη την ώρα, ό, τι καλό και να της συνέβαινε κοίταζε τον ουρανό και έλεγε “Δόξα τω Θεώ” και αισθανόταν πολύ ευγνώμων για το οτιδήποτε.  Κάπου εκεί κοντά της όμως έμενε ένας πλούσιος άνθρωπος. Κάθε φορά λοιπόν περνούσε μπροστά από τό σπίτι της γυναίκας την άκουγε να λέει “Δόξα τω Θεώ, Ευχαριστώ Κύριε” Στην αρχή δεν έδινε σημασία, αλλά κάποια στιγμή, αυτό άρχισε να τον εκνευρίζει.  “Πως μπορεί αυτή η γυναίκα, τόσο φτωχή, να ευχαριστεί συνέχεια το Θεό;” σκεφτόταν.  Μια μέρα λοιπόν, αφού ξαναπέρασε μπροστά από το σπίτι της και την άκουσε να λέει πάλι “Δόξα τω Θεώ”, νευρίασε τόσο πολύ που είπε στον υπηρέτη του “Πήγαινε στου Σούπερ Μάρκετ και γέμισε δύο καρότσια τρόφιμα. Πήγαινέ τα σ’ αυτή τη γυναίκα και όταν σε ρωτήσει πους τα έφερε θα της πεις οτι ο Διάβολος τα έφερε”.  Έτσι λοιπόν κι έκανε ο υπηρέτης. Την επόμενη μέρα πήγε στο Σούπερ Μάρκετ, γέμισε δύο καρότσια με τρόφιμα, τόσο που ξεχείλιζαν, και πήγε στη γυναίκα.  Όταν έφτασε της χτύπησε τη πόρτα. “Α, Δόξα τω Θεώ, ευχαριστώ Κύριε” είπε εκείνη μόλις βγήκε έξω και αντίκρισε τα δυο καρότσια.  “Δεν θέλετε να μάθετε ποιος σας έστειλε τα τρόφιμα;” την ρώτησε ανυπόμονα ο υπηρέτης.  “Όχι παιδί μου, δεν έχει σημασία. Όταν θέλει ο Θεός και ο Διάβολος τον υπηρετεί” και παίρνοντας τα δυο καρότσια μπήκε μέσα ευτυχισμένη…
Δημοσιεύτηκε στισ
 
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΠΟΥΤΑΧΙΔΗΣ
19 Ιουλίου 2016, 09:03
Βαρέθηκα με την εντιμότητα και το ακέραιον του χαρακτήρος κι όλα αυτά. Μ’ αυτά με μεγάλωσαν οι δικοί μου και νά που οδηγήθηκα. «Μεροδούλι-μεροφάι». Κι έτσι κάθησα και σκέφτηκα. Από την επιστήμη δύσκολα να ’ρθει η μεγάλη μπάζα. Θα το γυρίσω στη δεύτερη μεγάλη μου αγάπη, το ποδόσφαιρο. Εκεί είναι τα λεφτά! Κι αυτό που σκέφτηκα είναι πολύ πρωτότυπο, δεν έχει ξαναγίνει. Γι’ αυτό, εσείς που με διαβάζετε σας παρακαλώ να μη μου κλέψετε την ιδέα.

Γιατί η ιδέα μου είναι, πράγματι, για μια… «Ιδέα». Μιλάω για την ποδοσφαιρική ομάδα που θα φτιάξω, η οποία θα είναι και «μαγαζί γωνία», που λένε, και «Ιδέα» ταυτόχρονα.

Κι αν μερικοί σκέφτονται πως τα μαγαζιά δεν είναι ιδέες… κάνουν λάθος. Η δικιά μου ομάδα θα είναι και τα δύο. Και το όνομα αυτής, «Ελλάς». Έτσι θα την ονομάσω την ομάδα.Κι αφού λεφτά δεν έχω, θα πουλήσω φούμαρα και λόγια παχιά. Μη γελάτε τώρα… Θέλει να μου πει κανείς πως στις μέρες μας τα έργα μετράνε περισσότερο από τα λόγια; Κι έτσι θα στήσω ένα μαγαζί – παγίδα επενδυτών που θα έρχονται και θα φεύγουν ρίχνοντας τα λεφτά τους στον κάδο. Κι εγώ θα πίνω στην υγεία των κορόιδων.Και τώρα θα σας αναλύσω λεπτομερώς το πλάνο μου. Πρώτα θα βρω έναν μεγάλο επενδυτή. Ύστερα, με καλές «δημόσιες σχέσεις» και τις κατάλληλες επιλογές σε ψηφοφορίες της διοίκησης του ελληνικού ποδοσφαίρου, θα ανέβουμε τις κατηγορίες. Δεν θα βρούμε κι εμείς ένα άρμα για να δεθούμε και να μας τραβήξει μπροστά; Κι όταν φτάσουμε ψηλά –εκεί που αξίζει να είναι η μεγάλη Ιδέα που τη λένε «Ελλάς»–, αρχίζουμε.Από μικρές ωφέλειες, για να έρθουν τα παιδάκια στις ομάδες «Κ» (αχ… έρημοι γονείς), μέχρι τις μεγάλες με τους μάνατζερ των παικτών και των προπονητών. Θέλει πολλές μεταγραφές το κόλπο βέβαια… Έρχεται όμως κάποια στιγμή που ο επενδυτής αγανακτεί, γιατί δεν βλέπει αποτελέσματα. Τότε λέει «τέρμα οι μεταγραφές – φτάνει πια, παίξτε φέτος με ό,τι έχετε».

Τώρα, λοιπόν, πρέπει να φέρουμε έναν πραγματικά καλό προπονητή, που αγαπά την ομάδα. Έναν προπονητή που δεν μιλά ποτέ, για να μην την βλάψει. Καλό θα ήταν να είναι και καλός χριστιανός. Αυτοί οι τελευταίοι είναι μεγάλα θύματα. Ξεχνούν και συγχωρούν συνέχεια – ό,τι πρέπει.

Αυτός ο προπονητής λοιπόν θα πάει την ομάδα μπροστά μ’ ό,τι υλικό κι αν έχει. Θα κάνει πορείες ενάντια σε όλους και σε όλα. Μπορεί να την πάρει στις τελευταίες θέσεις και να τη βγάλει στην Ευρώπη μέσα σ’ έναν γύρο πρωταθλήματος. Να την βγάλει στο Champions League ή να την έχει πρώτη ενάντια σε φρικτές διαιτησίες. Τότε λοιπόν έρχεται η ώρα κάποιων φίλων μας που παριστάνουν τους δημοσιογράφους.Αυτοί τότε θα αρχίσουν τα γνωστά για τα «καβούρια» που έχει στις τσέπες ο ιδιοκτήτης, για το ότι η ομάδα πάει για πρωτάθλημα και δεν ενισχύεται. Μεταγραφές, μεταγραφές, μεταγραφές! Μόλις λοιπόν ο ιδιοκτήτης αναθαρρήσει με την πορεία της ομάδας και «μπει στα μεράκια», είμαστε και πάλι έτοιμοι για ωφέλειες. Μόνο που υπάρχει ένα εμπόδιο… Ο έντιμος προπονητής που θα θελήσει να έχει λόγο. Και μάλιστα από θέση ισχύος, αφού οδηγεί την ομάδα σε νίκες. Πρόβλημα οι νίκες… Άρα… Εντάξει, θα σταματήσω εδώ. Τη συνέχεια, στην οποία σημαντικό ρόλο θα παίξουν οι μάνατζερ των παικτών και κάποιοι λεγόμενοι δημοσιογράφοι, δεν θα την αναλύσω. Ο έχων νουν ψηφισάτω το όνομα του θηρίου…Επιλεγμένοι δημοσιογράφοι και επιλεγμένοι μάνατζερ θα είναι οι καλύτεροι φίλοι μου. Οι τελευταίοι, βέβαια, θα είναι ακόμα καλύτεροι φίλοι μιας άλλης ομάδας που είναι καλύτερος πελάτης, αφού ξοδεύει περισσότερα για μεταγραφές και παίρνει συνέχεια τα πρωταθλήματα… αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες. Νομίζετε ότι εγώ με αυτήν την ομάδα, την ισόβια πρωταθλήτρια, θα είμαι εχθρός; Είστε γελασμένοι! Όλα τα χατίρια θα τους τα κάνω.

Εχθρός θα ήμουν αν πραγματικά ήθελα να βγάλω τη δική μου ομάδα μου πρώτη. Αλλά δεν θέλω… Άλλο τι φούμαρα ταΐζω τον επενδυτή μου και τους φιλάθλους.

Έφυγες κύριε προπονητή λοιπόν. Τα έργα σου δεν μετράνε. Πάμε για άλλον τώρα. Έναν κάπως πιο ελεγχόμενο. Έναν από το δικό μου το κύκλωμα. Οι κολλητοί μου να ’ναι καλά. Δηλαδή οι παίκτες που –αξίζουν – δεν αξίζουν– θα τους κλείσω νέο παχυλό συμβόλαιο. Οι δημοσιογράφοι. Που θα τους βγάζουν κάθε Κυριακή πρώτους παίκτες, κι ας τρίβει ο κοσμάκης που είδε το παιχνίδι τα μάτια του. Και τέλος, το πραγματικό αφεντικό μου. Όχι ο επενδυτής της δικιάς μου ομάδας. Όχι! Της άλλης λέμε, που κάνει τα κουμάντα και διοικεί.Και οι μάνατζερ. Οι γλυκύτατοι αυτοί μάνατζερ… Αχ και να ’μουν μάνατζερ, και να υπήρχε τρόπος να ξέρω (από πριν) ποιος νέος παίκτης από την επαρχία θα κληθεί στα κλιμάκια της Εθνικής! Κι έπειτα στην Εθνική παίδων, εφήβων, νέων. Ίσως αυτός που κάνει τα κουμάντα, ξέρετε ο πρόεδρος της άλλης ομάδας, της ισχυρής, να έχει άκρες και στις Εθνικές… Ποτέ δεν ξέρεις. Θυμίστε μου να το ψάξω το ζήτημα…Τα θύματα δεν τα λυπάμαι. Ο επενδυτής, ακόμα κι αν στο τέλος καταλάβει τι γίνεται, ας φύγει αφήνοντας και χρέη. Δεν τρέχει τίποτε. Θα βρεθεί κάποιος από τους επόμενους να τα καλύψει. Και μετά τον διώχνουμε κι αυτόν. Υπάρχουν τρόποι. Άμα χάνει η ομάδα δεν μακροημερεύει κανείς. Δεν θα μας βάλουν δα και φυλακή για μερικά ψωροεκατομμύρια χρέος… Την «Ιδέα» δεν την ακουμπάει κανείς. Και οι φίλαθλοι; Αυτοί που πιστέψαν στην «Ιδέα»; Αυτοί δεν είναι οι ίδιοι που ψηφίζουν στις εθνικές εκλογές κι ακολουθούν κάτι άλλες ομάδες που τις λένε κόμματα; Δεν το συζητώ. Δεν λυπάμαι κανένα. Καιρός να κοιτάξω την πάρτη μου.Λέτε όμως πάλι να κάνω όνειρα ανεδαφικά; Μάλλον… Μπα σε καλό μου. Μονάχα εγώ νομίζω πως είμαι έξυπνος και κατεβάζω τέτοιες ιδέες; Αν αυτά μπορούσαν να γίνουν δεν θα τα είχαν κάνει άλλοι μέχρι τώρα; Και απ’ όσο βλέπω, αυτά τα πράγματα στην Ελλάδα δεν τα έχει κάνει κανείς…