Ειδυλλιακή σκήνη ,!
Η ζωή χωρίς χρήματα
‘

Τα δίκτυα απευθείας διάθεσης τροφής και τα κινήματα των τοποφάγων αναπτύσσονται ταχύτατα παγκοσμίως. Στόχος τους, η διάθεση προϊόντων χωρίς μεσάζοντες, η υγιεινή τροφή, η διατήρηση της βιοποικιλότητας και η δίκαιη τιμή. Στην Ελβετία, τη Γαλλία και το Βέλγιο τα εν λόγω δίκτυα είναι γνωστά ως Ενώσεις Απευθείας Διάθεσης Τροφής «ΑΜΑΡΟ ιστότοπος», ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο ως «Transition TownsΆρθρα στην Guardian». Στις Ηνωμένες Πολιτείες κινηματική δράση έχουν αναπτύξει δίκτυα και ομάδες που όχι μόνο στοχεύουν στη διάθεση προϊόντων χωρίς μεσάζοντες, αλλά και στην ανάπτυξη της αστικής γεωργίας μέσω της διεκδίκησης δημόσιων χώρων στις πόλεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ομάδα Worcester SAGE Allianceworcesterroots.org (Αλληλεγγύη και Πράσινη Οικονομία) στη Μασαχουσέτη.
cambridge_cropshare.jpeg
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της Ιταλίας. Σύμφωνα με έρευναH έρευνα στη La Repubblica της Εθνικής Αγροτικής Ένωσης, το 18% των Ιταλών (περίπου 7 εκατομμύρια άνθρωποι) συμμετέχει σε δίκτυα απευθείας διάθεσης τροφής. Εντύπωση όμως κάνουν τα τοπικά δίκτυα απευθείας διάθεσης τροφής που δραστηριοποιούνται στη Νότια Σικελία. Τα συγκεκριμένα δίκτυα αναπτύχθηκαν όχι μόνο για να στηριχθούν οικογένειες με οικονομικά προβλήματα, αλλά και ως αντίδραση στην κυριαρχία της Μαφίας στον αγροτικό τομέα.
Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεσηH έρευνα στο site της ένωσης Ιταλών αγροτών της Εθνικής Αγροτικής Ένωσης της Ιταλίας και του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Πολιτικών, Οικονομικών και Κοινωνικών Μελετών (Eurispes), η Μαφία έχει καταφέρει να κυριαρχήσει σε σχεδόν ολόκληρο το φάσμα της αγροτικής παραγωγής, ελέγχοντας το 33% της καλλιεργήσιμης γης της Ιταλίας και συγκεντρώνοντας κέρδη πάνω από 15,4 δισ. ευρώ τον χρόνο. Οι «Νονοί» εκβιάζουν για να εξασφαλίζουν το μονοπώλιο, εξαναγκάζοντας τους παραγωγούς να πωλούν σε χαμηλές τιμές και τις επιχειρήσεις να αγοράζουν τα δικά τους προϊόντα, δηλητηριάζοντας έτσι ολόκληρη την αλυσίδα διάθεσης προϊόντων.Ένα αξιοπρόσεκτο παράδειγμα αντίδρασης στις πρακτικές της Μαφίας είναι το δίκτυο διάθεσης πορτοκαλιών SbarchinpiazzaΟ ιστότοπος(μεταφράζεται «Ρίχνοντας άγκυρα στην πλατεία»), το οποίο οργανώθηκε από τη γεωργική κοινοπραξία Arcipelago Siqilyah στη Σικελία στις αρχές του 2012. Το Sbarchinpiazza διοργάνωσε δημόσιες εκδηλώσεις διάθεσης πορτοκαλιών χωρίς μεσάζοντες σε είκοσι πόλεις στη βόρεια και κεντρική Ιταλία. Στόχος του ήταν η διάθεση των προϊόντων να γίνει με αμεσότητα και διαφάνεια παρακάμπτοντας τα δίκτυα ελέγχου της Μαφίας. Η κινηματική δράση του Sbarchinpiazza έχει και σήμερα ιδιαίτερη απήχηση. Μέσα από ομιλίες και σεμινάρια, το δίκτυο αποσκοπεί στη διαμόρφωση καταναλωτών με πολιτική συνείδηση και στη κινητοποίησή τους γύρω από θέματα αλληλέγγυων συναλλαγών και οργανωμένου εγκλήματος.
brixton-pound-10-front-1000px.jpg
berkshare_50-front.jpg
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το Sol-VioletteΤο νόμισμα, το τοπικό νόμισμα της Τουλούζης. Δημιουργήθηκε το 2011 από πρωτοβουλία των κατοίκων, αλλά στηρίχθηκε από το δήμο. Στα τέλη του 2012, 63.000 SOL-Violette ανταλλάσσονταν από 800 μέλη συμπεριλαμβανομένων 110 επιχειρήσεων. Μόνο οι επιχειρήσεις εντός του δικτύου μπορούν να εξαργυρώσουν το Sol-Violette σε ευρώ, με 5% αμοιβή, καθιστώντας το μετατρέψιμο νόμισμα. Η δομή του συστήματος Sol-Violette περιλαμβάνει επίσης μια συνεταιριστική τράπεζα, η οποία προσφέρει μικρο-δάνεια σε τοπικές επιχειρήσεις. Το 2012 η συνεταιριστική τράπεζα έδωσε €33.403 σε μικρο-δάνεια σε τοπικές επιχειρήσεις οι οποίες επιλέχθηκαν με βάση περιβαλλοντικά και κοινωνικά κριτήρια. Παράλληλα, οι τοπικές αρχές χρησιμοποιούν το Sol-Violette για να ενισχύσουν το μηνιαίο εισόδημα άπορων οικογενειών (30 Sol-Violette το μήνα προστίθεται στο προνοιακό επίδομα 120 άπορων οικογενειών).
Παραδείγματα αυτοσχέδιων εναλλακτικών νομισμάτων βρίσκουμε και στην Ελλάδα: το Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης ΜαγνησίαςTo site του και την ΤΕΜ (Τοπική Εναλλακτική Μονάδα), τον Οβολό στην ΠάτραΤο site, το Φασούλι στην Αθήνατι είναι το δίκτυο φασούλι;.
Τοπικά συστήματα εμπορικών ανταλλαγών, γνωστά και ως δίκτυα LETS (Local Exchange Trading Systems) ή CES (Community Exchange System), έχουν οργανωθεί εδώ και περίπου δύο δεκαετίες σε κάθε μεριά του πλανήτη, από την Αυστραλία έως το Ηνωμένο Βασίλειο. Τα LETS/CES χρησιμοποιούν άτοκες τοπικές μονάδες πίστωσης, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να γίνονται άμεσες ανταλλαγές νομισμάτων. Για παράδειγμα, ένα μέλος μπορεί να κερδίσει μονάδες πίστωσης προσφέροντας την φροντίδα παιδιών σε κάποιον και να τα ξοδέψει αργότερα σε ένα ξυλουργείο πιστώνοντας ένα άλλο άτομο στην ίδια κοινωνική ομάδα. Το LETS/CES, σε αντίθεση με άλλα τοπικά νομίσματα, δεν εκδίδει τυπωμένα χαρτονομίσματα. Σε κάποια LETS/CES χρησιμοποιούνται συμβολικές μονάδες-νομίσματα, ώστε να καθορίζονται οι τιμές (ή οι «εργατοώρες» για κάποια νομίσματα) με βάση τις οποίες καθορίζεται η αξία του προϊόντος. Εφόσον κάποια μορφή πίστωσης καταγράφεται από τα μέλη του δικτύου, τα LETS/CES θεωρούνται συστήματα αμοιβαίας πίστωσης.Οι συναλλαγές γίνονται κυρίως ηλεκτρονικά, καταγράφονται σε συγκεκριμένο πρόγραμμα και κάθε μέλος μπορεί ακόμη και με ένα τηλεφώνημα να αναφέρει τη συναλλαγή που πραγματοποίησε. Στα πιο προχωρημένα ανταλλακτικά δίκτυα στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου υπάρχουν περισσότερα από 300 LETSSo What Are Lets?, τα μέλη καταγράφουν απευθείας τις συναλλαγές τους στο διαδίκτυο με τη χρήση κωδικών. Τα έξοδα διαχείρισης και το λειτουργικό κόστος του συστήματος (π.χ. οι τηλεφωνικοί λογαριασμοί) καλύπτονται από τις ετήσιες εισφορές των μελών ή και από ποσοστιαίες χρεώσεις επί της αξίας των συναλλαγών.Τα πρώτα LETS/CES δημιουργήθηκαν στο νησί του Βανκούβερ στις αρχές του 1983 ως αντίδραση στην οικονομική ύφεση. Το παράδειγμα του Βανκούβερ τράβηξε την προσοχή τους διεθνούς πράσινου κινήματος στη διάσκεψη κορυφής The Other Economic SummitWikipedia στο Λονδίνο το 1984. Στη δεκαετία του ‘90, τα LETS/CES εξαπλώθηκαν. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία έγιναν γνωστά ως «Green Dollar Exchanges», στη Γερμανία ως «Tauschringeπ.χ. του Μονάχου» και στη Γαλλία ως «Système d’échange localfr.wikipedia » (SEL). Σήμερα, η ιδέα κερδίζει όλο και περισσότερους οπαδούς διεθνώς με αποτέλεσμα το παγκόσμιο δίκτυο LETS/CES CES να αποτελείται από 750 περίπου ενεργά δίκτυαΔείτε τη λίστα εδώ σε 70 χώρες.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα παραδείγματα είναι το «Τrueque”To Weather Recession, Argentines Revert to Barter”, Νew York Times», ένα μεγάλο ανταλλακτικό παζάρι αγαθών και υπηρεσιών το οποίο αναπτύχθηκε σε διάφορες πόλεις της Αργεντινής. Στα χρόνια της οικονομικής κρίσης (1998-2002), υπολογίζεται ότι 2,5 εκατομμύρια κάτοικοι της Αργεντινής κατέφυγαν στο Τρουέκε στην προσπάθειά τους να καλύψουν τις ανάγκες τους μέσα από την ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών. Το σύστημα ανταλλαγής βασιζόταν σε κουπόνια που είχαν τυπωθεί αποκλειστικά για τον σκοπό. Η βασική αρχή λειτουργίας του ήταν ότι το κάθε μέλος του ήταν ταυτόχρονα παραγωγός και καταναλωτής, γι’ αυτό και τα μέλη είχαν την ονομασία prosumidores (productores/παραγωγοί + consumidores/καταναλωτές). Εφόσον όλα τα μέλη ήταν ταυτόχρονα παραγωγοί και καταναλωτές, κανείς δεν κυνηγούσε το κέρδος, αλλά προσπαθούσε μέσω της ανταλλαγής να καλύψει πραγματικές του ανάγκες. Η ανάπτυξη του Τρουέκε ήταν τέτοια, ώστε χαρακτηρίστηκε ως «οικονομική τρομοκρατία» για το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.Όμως, μετά το δεύτερο μισό του 2002, το Τρουέκε άρχισε να παρακμάζει. Οι αιτίες που οδήγησαν στην παρακμή του έχουν να κάνουν με πιέσεις της κυβερνητικής εξουσίας που δεν καλοέβλεπε την εξάπλωση του Τρουέκε, με πληθωριστικές τάσεις στις τιμές των βασικών προϊόντων διατροφής λόγω υψηλής ζήτησης (π.χ. 1 ώρα για την φροντίδα παιδιών αντιστοιχούσε σε 2 λίτρα μαγειρικού λάδι στην επίσημη οικονομία, αλλά 0,75 λίτρα στην αγορές Τρουέκε), ενώ εντοπίστηκαν φαινόμενα διαφθοράς και εκτεταμένης πλαστογραφίας των ανταλλακτικών κουπονιών, αλλά και σύγκρουση συμφερόντων και ασυμμετρίες εξουσίας μεταξύ των διοργανωτών του (περισσότερα στο βιβλίο Argentina’s Parallel Currency”Argentina’s Parallel Currency The Economy of the Poor” και στην εργασία GómezΑπό το United Nations Research Institute for Social Development ).Είτε είναι κινήματα χωρίς μεσάζοντες, συστήματα αμοιβαίας πίστωσης ή συμπληρωματικά νομίσματα, οι εναλλακτικές μορφές (αυτό)οργάνωσης της ΚΑΟ προτάσσουν τη συνεργασία για την αντιμετώπιση κοινών αναγκών. Στον πυρήνα της λογικής τους είναι ο μετασχηματισμός της οικονομίας με βάση τον άνθρωπο, και όχι το κέρδος. Όμως στη πράξη, αυτό δεν είναι πάντα εφικτό. Ίσως είναι η εύθραυστη ισορροπία μεταξύ ουτοπίας και πραγματικότητας αυτό που κάνει τις εναλλακτικές μορφές (αυτό)οργάνωσης να κερδίζουν όλο και περισσότερους οπαδούς διεθνώς. Ιδίως σε καιρούς κρίσηςΤο βιβλίο “Social and Solidarity Economy. Beyond the Fringe”, η ΚΑΟ είναι περισσότερο γνώριμη και κοντινή προς εμάς απ’ όσο νομίζουμε.
Μ Μέξη : Ειδικεύεται σε θέματα Κοινωνικής Πολιτικής. Έχει κάνει διδακτορικό στην Οξφόρδη και postdoc στη Γενεύη. Eίναι υπεύθυνη έρευνας και ανάπτυξης στο Institute of Citizenship Studies του Πανεπιστημίου της Γενεύης και έχει εργαστεί ως σύμβουλος σε αναπτυσσόμενες χώρες.
Φώτης Κόντογλου:Ζωή πολυμέριμνη, χωρίς καμμιά εσωτερική ευτυχία.
Ο κινηματογράφος τις περισσότερες φορές τείνει να παρουσιάζει τα ψυχοπαθή άτομα ως κατά συρροή δολοφόνους αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι όλοι οι ψυχοπαθείς τόσο διαβολικοί. Κάποιοι δεν φτάνουν ποτέ σε τέτοιο σημείο και είναι σίγουρο πως θα έχεις συναντήσει αρκετούς του είδους, ιδιαίτερα αν δουλεύεις στον εταιρικό κόσμο. Την στιγμή που το 1% του πληθυσμού εκδηλώνει ψυχοπαθολογικά χαρακτηριστικά, ανάμεσα στα αφεντικά επιχειρήσεων το ποσοστό φτάνει το 3%! Προτού είσαι ικανός να εντοπίσεις έναν ψυχοπαθή πρέπει να είσαι σε θέση να κατανοήσεις τι ακριβώς σημαίνει ο όρος. Η ψυχοπάθεια στην ουσία δεν είναι μια πραγματική ιατρική διάγνωση καθώς οι ψυχοπαθείς και οι φίλοι τους οι κοινωνιοπαθείς εμπίπτουν στην ίδια κατηγορία ψυχικής διαταραχής, αυτή της αντικοινωνικής διαταραχής προσωπικότητας, η οποία μπορεί να προέλθει από ποικιλία γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Πολύ περισσότεροι άντρες από γυναίκες πληρούν τα κριτήρια της συγκεκριμένης διαταραχής, ενώ τα συμπτώματα κορυφώνονται στην δεκαετία των 20 και μερικές φορές υποχωρούν μόνα τους κάπου μετά τα 40. Τα ψυχοπαθή άτομα δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν και συχνά είναι ιδιαίτερα δημοφιλή και αρεστά, τουλάχιστον στην αρχή. Με την πάροδο του χρόνου όμως το πραγματικό τους πρόσωπο αναπόφευκτα αποκαλύπτεται. Παρακάτω ακολουθούν κάποια από τα βασικά χαρακτηριστικά που εκδηλώνουν οι ψυχοπαθείς προσωπικότητες…• Είναι άκρως γοητευτικοί

Τα άτομα αυτά είναι σχεδόν πάντα αρεστά και θεωρούνται χαρισματικά, κοινωνικά και ειδικοί στο να συζητάνε περί ανέμων και υδάτων. Είναι εύστροφοι και ελκυστικοί. Πάντα έχουν ενδιαφέρουσες προσωπικές ιστορίες να εξιστορήσουν όπου σε αυτές παρουσιάζονται πιστευτοί. Αν τελειώσεις την κουβέντα σου με κάποιον ψυχοπαθή το πιο πιθανό είναι να σε αφήσει με συναισθήματα χαράς.• Δεν νοιώθουν τύψεις

Η έλλειψη ενοχών και τύψεων είναι η πρώτη κόκκινη σημαία που σηματοδοτεί ότι κάποιος μπορεί να είναι ψυχοπαθής. Τα άτομα αυτά απλώς δεν είναι ικανά να νιώσουν αυθεντικά συναισθήματα μεταμέλειας. Δεν αναλαμβάνουν ποτέ την ευθύνη για τα συναισθήματα των άλλων ενώ αντίθετα τείνουν να ρίχνουν το φταίξιμο στον οποιοδήποτε πέρα από τον εαυτό τους. Ένας ψυχοπαθής είναι πιθανόν να πει πως κάποιος «άξιζε» να πάθει αυτό που έπαθε ή να ξεστομίζει συχνά πυκνά ατάκες τύπου «όφειλε να είναι λιγότερο ευαίσθητος» ή «προφανώς ο/η τάδε δεν μπορεί να διαχειριστεί την αλήθεια».• Είναι υπερβολικά αλαζόνες

Οι ψυχοπαθείς έχουν μια διογκωμένη αίσθηση προσωπικής σπουδαιότητας. Μοιάζουν πολύ με τους νάρκισσους και πιστεύουν πως οι κανόνες δεν ισχύουν για τους ίδιους. Τείνουν επίσης να υπερεκτιμούν τις δυνατότητές τους ενώ από επαγγελματικής σκοπιάς πιστεύουν ότι αξίζουν να γίνουν τουλάχιστον διευθύνοντες σύμβουλοι και πως είναι οι καλύτεροι σε ό,τι και αν κάνουν.• Παίρνουν μεγάλα ρίσκαΤα ψυχοπαθή άτομα νοιάζονται λίγο για την ασφάλεια και ευημερία των άλλων. Συχνά ψεύδονται, εξαπατούν και κλέβουν προκειμένου να πετύχουν τους στόχους τους. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά είναι ιδιαιτέρως τοξική. Ενώ όχι όλοι οι ψυχοπαθείς εκδηλώνουν παράνομη και εγκληματική συμπεριφορά, αυτοί που το κάνουν έχουν μελετήσει και προσχεδιάσει τις πράξεις τους πολύ προσεκτικά. Είναι καλά οργανωμένοι και σπανίως αφήνουν ενοχοποιητικά στοιχεία πίσω τους. Οι ψυχοπαθείς τείνουν να είναι ιδιαίτερα ευφυείς, κάτι που τους κάνεις έξοχους απατεώνες.• Είναι ειδικοί στην χειραγώγηση

Τα άτομα αυτά δεν βιώνουν αληθινά συναισθήματα προς τους συνανθρώπους τους. Μπορούν όμως έξοχα να μιμηθούν αυτά τα συναισθήματα και να ξεγελάσουν τους άλλους. Σαν αποτέλεσμα, οι κοντινοί τους άνθρωποι δεν έχουν ιδέα πως στην πραγματικότητα εκείνοι είναι ανίκανοι στο να νοιαστούν για αυτούς. Επιπλέον, τα ψυχοπαθή άτομα είναι καλλιτέχνες στην χειραγώγηση συναισθημάτων. Κολακεύουν με ανεπαίσθητο τρόπο και πείθουν τα θύματα τους να κάνουν πράγματα που υπό κανονικές δεν θα έπρατταν ποτέ. Χρησιμοποιούν δε την ενοχή ή την συμπάθεια των άλλων προκειμένου να εκπληρώσουν τους σκοπούς τους.
Μη γίνετε φορτηγατζήδες
Το 1851 βυθίστηκε στα νερά της Μάγχης το πρώτο καλώδιο τηλέγραφου που συνέδεε το Ντόβερ με το Καλαί. Το 1852, κάποιος έγραψε “η ιδέα της σύνδεσης της Ευρώπης με την Αμερική με καλώδια που περνούν από τον Ατλαντικό δεν είναι καθόλου πρακτική, και είναι παράλογη”.
Μαντέψτε τι έγινε το 1858. Ένα καλώδιο συνέδεσε την Ευρώπη με την Αμερική.
Το πρόβλημα είναι πως συνήθως είναι πάρα πολύ δύσκολο να προβλέψεις τον αντίκτυπο που θα έχουν αυτές οι αλλαγές, παρ’ όλο που εκ των υστέρων η αξία τους είναι οφθαλμοφανής.Αυτή τη στιγμή συμβαίνει μια τέτοια αλλαγή, που λέτε, αλλά δεν είναι και πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς τον αντίκτυπό της, γιατί αφ’ ενός είναι πιο κραυγαλέα οφθαλμοφανής κι από τα κινητά τηλέφωνα, κι αφ’ ετέρου έχει ήδη ξεκινήσει.Πριν από ένα μήνα ένα φορτηγό της γερμανικής Daimler έκανε το πρώτο του επίσημο δρομολόγιο στη Νεβάδα των ΗΠΑ μόνο του. Πήγε το φορτίο του από τη μία πόλη στην άλλη χωρίς να το οδηγήσει άνθρωπος. Υπήρχε ένας οδηγός στη θέση του οδηγού, αλλά δεν οδηγούσε, καθόταν ο άνθρωπος, κοιτούσε τη θέα, άκουγε μουσική, ποιος ξέρει. Ήταν εκεί τυπικά για να αναλάβει τον έλεγχο σε περίπτωση απροόπτου αλλά, μη γελιόμαστε, στην πραγματικότητα ήταν εκεί κυρίως για να είναι ήσυχοι οι λουδίτες που θα διάβαζαν την είδηση μετά. Ειδικά σε περίπτωση απροόπτου το ρομπότ θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικό. Βεβαίως, δεν ήταν το πρώτο αυτοκίνητο-ρομπότ (παρεμπιπτόντως: τι κρίμα που σπαταλήσαμε τη λέξη “αυτοκίνητο” εκατό χρόνια πριν φτιαχτούν πραγματικά αυτοκίνητα) που έχει κινηθεί στους δρόμους του δυτικού κόσμου. Όλες οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες δουλεύουν πάνω στη συγκεκριμένη τεχνολογία. Η Apple ετοιμάζεται να φτιάξει το δικό της αυτοκίνητο. Η Uber το ίδιο. Ακόμα και στα Τρίκαλα έχουν γίνει δοκιμές με ένα πρωτόγονο αυτόνομο λεωφορειάκι. Η Google δοκιμάζει αυτοκίνητα-ρομπότ εδώ και πολλά χρόνια, τα οχήματά της έχουν κάνει πάνω από 2,7 εκατομμύρια χιλιόμετρα σε πραγματικές συνθήκες, σε πόλεις και λεωφόρους. Σε όλες αυτές τις διαδρομές τους έχουν συμβεί 11 ατυχήματα. Σε όλα έφταιγαν οι άλλοι. Οι άνθρωποι.Είναι πια καλά τεκμηριωμένο το ότι η τεχνολογία είναι ήδη ώριμη, έτοιμη. Τα ρομπότ-αυτοκίνητα του σήμερα μπορούν να διαβάζουν το δρόμο και να πηγαίνουν από το Α στο Β με μεγαλύτερη ασφάλεια και πολύ πιο γρήγορα από ό,τι οι άνθρωποι. Εχτές ο Ήλον Μασκ ανακοίνωσε πως σε δύο χρόνια όλα τα Tesla θα θα μπορούν να κινούνται μόνα τους -όχι μόνο τα καινούρια μοντέλα, αλλά και τα υπάρχοντα (πλέον τα αυτοκίνητα είναι σαν κινητά, αναβαθμίζονται μόνα τους). Αυτό θα έχει σημαντικές συνέπειες. Παιδιά που γεννιούνται σήμερα είναι πιθανό να μη χρειαστεί να βγάλουν ποτέ άδεια οδήγησης. Αλλά οι σημαντικότερες συνέπειες θα είναι στην αγορά των μεταφορών. Γι’ αυτό το δρομολόγιο της Daimler ήταν τόσο σημαντικό -ήταν το πρώτο επισήμως αδειοδοτημένο φορτηγό που έκανε δρομολόγιο σε αμερικανική πολιτεία.
Σήμερα η αγορά των μεταφορών στις ΗΠΑ απασχολεί περίπου 3,5 εκατομμύρια οδηγούς και άλλα 6,5 εκατομμύρια εργαζομένων σε περιφερειακές αγορές. Η δουλειά του οδηγού φορτηγού είναι μια από τις τελευταίες που μπορούν να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή μισθό σε εργαζόμενους που δεν έχουν πτυχίο πανεπιστημίου. Η δουλειά αυτή σε λίγα χρόνια θα εξαφανιστεί.Οι οδηγοί φορτηγών θα πάψουν να υπάρχουν, μαζί με τους οδηγούς λεωφορείων μακρών αποστάσεων, λίγο πριν από τους οδηγούς των ταξί και των λεωφορείων πόλεως. Τα ρομπότ θα κάνουν την ίδια δουλειά, χωρίς να χρειάζονται διάλειμμα και ξεκούραση, χωρίς να κουράζονται στο τιμόνι, χωρίς να οδηγούν απότομα ή επικίνδυνα, σπαταλώντας λιγότερα καύσιμα (όσο ακόμα χρησιμοποιούνται καύσιμα από τα αυτοκίνητα). Στις ΗΠΑ κάθε χρόνο σκοτώνονται 4000 άνθρωποι σε τροχαία ατυχήματα στα οποία εμπλέκονται φορτηγά. Στο 90% των περιπτώσεων η αιτία ήταν “ανθρώπινο λάθος”. Τα ρομπότ δεν κάνουν ανθρώπινα λάθη.Και, φυσικά, οι αλλαγές θα επηρεάσουν τους πάντες. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το 2014 υπήρχαν στην Ελλάδα 34.000 ταξί, 36.000 φορτηγά ΔΧ και 27.000 λεωφορεία, δηλαδή πάνω από 100.000 επαγγελματικά οχήματα τα οποία δουλεύουν πολύ πολύ περισσότεροι από 100.000 επαγγελματίες (για να μην αναφέρουμε τα 1,3 εκ. φορτηγά ιδιωτικής χρήσης). Όσο ισχυρά συνδικάτα κι αν έχουν, την αναπόφευκτη μοίρα δεν τη γλιτώνουν -το πολύ πολύ να την καθυστερήσουν λιγάκι.Το νόημα όλων αυτών, δεδομένου ότι μόλις τελείωσαν και οι πανελλήνιες εξετάσεις, ήταν το εξής: Αν είστε νέος ή νέα στο ξεκίνημα της σταδιοδρομίας σας και θέλετε να γίνετε επαγγελματίας οδηγός, μην το κάνετε. Και δεν είναι η μόνη δουλειά που δεν έχει πολύ μέλλον. Ένα σωρό δουλειές θα εξαφανιστούν ή θα αλλάξουν ολοσχερώς τα αμέσως επόμενα χρόνια, καθώς θα φτιάχνονται καλύτερες τεχνητές νοημοσύνες, αποδοτικότερα ρομπότ, υπερηχητικά τρένα και ποιος ξέρει τι άλλο. Ενώ εμείς ασχολούμαστε με το πόσο χρήσιμο βρίσκει το ΕΚΑΣ ο Κατρούγκαλος και τα μικρά σαΐνια μας δίνουν πανελλήνιες για να μπουν στη Νομική να γίνουν δικηγόροι, η παγκόσμια οικονομία αλλάζει ολοκληρωτικά. H Adidas, που φτιάχνει τα παπούτσια της στην Ασία, ξανανοίγει το 2017 εργοστάσιο παραγωγής στη Γερμανία, κι ετοιμάζεται να ανοίξει άλλο ένα στις ΗΠΑ. Στα καινούρια εργοστάσια τα παπούτσια θα τα φτιάχνουν ρομπότ, όχι Κινέζοι εργάτες. Σε 7-9 χρόνια η ζήτηση πετρελαίου για την παραγωγή βενζίνης θα έχει πέσει τόσο πολύ εξαιτίας της εξάπλωσης των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, που θα προκαλέσει άλλη μια κατάρρευση των τιμών αντίστοιχη του ’14 -η οποία δεν έχει αναστραφεί εξάλλου. Και τι έκανε, ας πούμε, η Σαουδική Αραβία τις προάλλες; Επένδυσε 3,5 δισ. στην Uber. Χαμός γίνεται.Υπάρχουν μέσα σ’ αυτό το κοσμογονικό, δημιουργικό χάος ευκαιρίες για το παραγωγικό μοντέλο μιας μικρής χρεωκοπημένης χώρας; Πιθανότατα. Κανείς αρμόδιος δεν τις αναζητεί όμως. Γράφονται έρευνες, διατυπώνονται ιδέες, αλλά δεν υπάρχει ζύμωση, κινητοποίηση, διάθεση για αλλαγή, κάποιος εκεί σε κάποιο από τα εξακόσα κτίρια που χρησιμοποιεί το κράτος που να σκαρώνει ιδέες για κίνητρα, αδειοδοτήσεις, άρση εμποδίων και να μπορεί και να τα υλοποιήσει. Στην Ολλανδία έδωσαν κίνητρα για να φτιάξει η Tesla το πρώτο ευρωπαϊκό της εργοαστάσιο. Εδώ οι συνδικαλιστές διώχνουν κρουαζιερόπλοια επειδή πουλήθηκε ένα λιμάνι.Οι δε παλαβοί απ’ έξω από το κράτος (στην άγονη στέππα) που έχουν επίγνωση του τι συμβαίνει, ευαίσθητες κεραίες, και διάθεση να μπλέξουν με το μέλλον, είναι πλέον εντελώς απ’ έξω. Από τη χώρα.Οπότε το μόνο χρήσιμο συμπέρασμα όλων αυτών αφορά αυτούς τους νέους και τις νέες που προσπαθούν να αποφασίσουν τι θα κάνουν σε μια χώρα με το μισό πληθυσμό να πληρώνονται απευθείας από το κράτος, με ανεργία στο 24%, φορολογία στα ουράνια, μηδενικά κίνητρα για τις επιχειρήσεις για να ανοίξουν δουλειές, μηδενική στήριξη στην έρευνα, πενιχρή στήριξη στους ανέργους και τους φτωχούς, και παντελή άγνοια για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα-ρομπότ που γυρνοβολάνε μόνα τους στις λεωφόρους κρατών που κάνουν τα πράγματα λίγο καλύτερα από εμάς. Και το συμπέρασμα είναι το εξής:Κάντε ό,τι καταλαβαίνετε.Μόνο μη γίνετε φορτηγατζήδες.___________ Πηγή: kathimerini.gr













Ὁ ἄνθρωπος εἶναι σὲ ὅλα ἀχόρταγος, θέλει ν᾿ ἀπολάψει πολλά, χωρὶς νὰ μπορεῖ νὰ τὰ προφτάξει ὅλα. Καὶ βασανίζεται. Ὅποιος ὅμως φτάξει σὲ μιὰ κατάσταση ποὺ νὰ εὐχαριστιέται μὲ τὰ λίγα, καὶ νὰ μὴ θέλει πολλά, ἔστω κι ἂν μπορεῖ νὰ τ᾿ ἀποχτήσει, ἐκεῖνος λοιπὸν εἶναι ὁ εὐτυχισμένος. Δὲν τὸ κάνει ἀπὸ οἰκονομία, εἴτε γιατὶ ἔχει τὴν ἰδέα πὼς τὰ πολλὰ τὸν βλάφτουνε στὴν ψυχὴ ἢ στὸ σῶμα. Ἀλλὰ γιατὶ στὰ λίγα καὶ στὰ ἁπλὰ βρίσκει πιὸ ἁγνὴ ἱκανοποίηση. Καὶ περισσότερο ἀπ᾿ ὅλα, ἐπειδὴ μὲ τὰ ἁπλὰ καὶ μὲ τὰ λίγα δὲν χάνει τὸν ἑαυτό του. «Τὶς ἔστι πλούσιος; Ὁ ἐν ὀλίγῳ ἀναπαυόμενος».Οἱ ἄνθρωποι δὲν βρίσκουνε πουθενὰ ἡσυχία, γιατὶ ἐπιχειροῦνε νὰ ζήσουνε χωρὶς τὸν ἑαυτό τους. Τρέχουνε ἀπὸ δῶ κι ἀπὸ κεῖ νὰ βροῦνε τὴν εὐτυχία, μὰ εὐτυχία δὲν ὑπάρχει ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας. θέλουμε νὰ εὐχαριστηθοῦμε μὲ συμπόσια ἀπ᾿ ὅπου λείπουμε. Ὅποιος ἔχει χάσει τὸν ἑαυτό του, ἔχει χάσει τὴν εὐτυχία. Εὐτυχία δὲν εἶναι τὸ ζάλισμα ποὺ δίνουνε οἱ πολυμέριμνες ἡδονὲς κι ἀπολαύσεις, ἀλλὰ ἡ εἰρήνη τῆς ψυχῆς καὶ ἡ σιωπηλὴ ἀγαλλίαση τῆς καρδίας. Μ᾿ αὐτὸ τὸ βύθισμα στὸν ἑαυτό του βρίσκει ὁ ἄνθρωπος τὸν θεό. Γιὰ τοῦτο εἶπε ὁ Χριστός: «Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως, οὐδὲ ἐροῦσιν· ἰδοὺ ὧδε ἢ ἰδοὺ ἐκεῖ. Ἰδοὺ γὰρ ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστίν». «Μὴν ψάχνετε, ζαλισμένοι ἄνθρωποι, ἐδῶ κι ἐκεῖ νὰ βρῆτε τὴν εὐτυχία. Γιατὶ ἡ εὐτυχία βρίσκεται μέσα σας».

