Ξύπνησαν εφιαλτικές μνήμες από την μεγάλη φωτιά της Πάρνηθας του 2007 ….
Τώρα Φωτιά στην Στεφάνη κοντά στο σημείο που ξεκίνησε η φωτιά του 2007
Φωτο : Θάνος Κατσιφής
Στη ψαροταβέρνα Πιάτο στη Χαλκίδα παρέα με τον Φίλιππο ΝΙΚΟΛΑΟΥ και Σ Δρόσο
Φίλιππος Νικολάου: Ο μύθος πίσω από το «Μεγιεμελέ, μεγιεμελέ»
Επτά ημέρες την εβδομάδα. Επί τριάντα χρόνια. Ακατάπαυστα. Ο Φίλιππος Νικολάου κρατούσε μόνος του ιστορικά μαγαζιά. Στα πόδια του έσπαγε πιάτα ο Ωνάσης, στην πίστα του χόρευε ζεϊμπέκικο ο Νουρέγιεφ, στα πρώτα τραπέζια καθόταν η Βουγιουκλάκη. Σήμερα; «Δεν είμαι διασκεδαστής.Τι εννοείτε δεν χτυπούν τα τηλέφωνα; Βροχή πέφτουν οι προτάσεις. Δεν θα υπηρετήσω τον ρόλο του διασκεδαστή. Είμαι ερμηνευτής»
«Μα είναι χιλιοειπωμένη η ιστορία μου. Γεννήθηκα στον Πειραιά, στην Αγιά Σοφιά. Στα Μανιάτικα. Ο μπαμπάς μου ήταν πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία και η μητέρα μου από το Καρπενήσι. Ημουν το πρώτο αγόρι της οικογένειας. Εκανα μποξ στον Ολυμπιακό και ήμουν στον κωπηλατικό όμιλο. Η γειτονιά μου τότε θύμιζε το “West Side Story” – οι διαφορές λύνονταν στα νταμάρια, με τα χέρια. Η προοπτική της μεγάλης πόλης βρισκόταν σε απόσταση 12 χιλιομέτρων, στο κέντρο της Αθήνας. Θυμάμαι, υπήρχε η “Κουίντα” στην Κυψέλη, ένα κλαμπ στα Πατήσια και στην Κηφισιά, το “Τοπ Χατ” επίσης. Ολοι γιεγιέδες ήμασταν τότε. Ζούσαμε τις μέρες ραδιοφώνου, τη μουσική μάς τη μάθαινε το ραδιόφωνο. Χορεύαμε. Μάμπο, τσα τσα, rock ’n’ roll, σάμπα. Τα βήματα τα μαθαίναμε επιτόπου, στα μαγαζιά».
Τα παιδικά του χρόνια ήταν ανέμελα; «Φτωχά χρόνια. Συνειδητοποιημένα έπρεπε να επιβιώσεις. Ηξερες από 10 χρονών τι σημαίνει φτώχεια. Τρώγαμε όλοι από ένα τσουκάλι. Θυμάμαι τον πατέρα μου να κόβει από τα τσιγάρα του για να μου αγοράσει τα “Κλασσικά Εικονογραφημένα”, να μάθω τον Δαβίδ Κόπερφιλντ. Δώδεκα χρονών βγήκα στον δρόμο για δουλειά. Eκανα τον αχθοφόρο, δούλεψα σε εργοστάσιο καραμελοποιίας τρίβοντας τη ζάχαρη. Στα δεκατρία μου ήμουν ένας εργάτης με εγερτήριο στις έξι. Oταν τελείωνα τη δουλειά πήγαινα στο νυχτερινό γυμνάσιο. Πολλή δουλειά. Ξέρετε, τίποτα δεν είναι συμπτωματικό στη ζωή. Τότε δεν αντιμετωπίζαμε τα πράγματα ζαμανφουτίστικα. Είχαμε ένα όραμα. Ισως ήταν απρόσωπο και μη σχηματοποιημένο. Ωστόσο, είχαμε όραμα.
Με τον Γιώργο Μαρίνο και την Αννα Βίσση
Με τον καιρό βρήκα μια καλύτερη δουλειά, γραφείου, ως βοηθός εκτελωνιστή. Περπατούσα 30 χιλιόμετρα την ημέρα για να μην παίρνω το τραμ ώστε να πηγαίνω στο τελωνείο μπας και μου μείνουν κάποια χρήματα ως χαρτζιλίκι. Μόλις πήρα το απολυτήριο του Γυμνασίου είπα ότι δεν μου αρκεί μόνο αυτό. Στα 18 είχα μυαλό τριαντάρη. Ημουν το δεύτερο αρσενικό του σπιτιού μετά τον πατέρα. Ηθελα να κατακτήσω μια διοικητική θέση σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Πήγα στη Βιομηχανική. Τότε η Σχολή έγινε Ανωτάτη και προστέθηκαν επιπλέον μαθήματα, Φυσική και Χημεία. Είπα “ως εδώ ήταν”. Αυτή ήταν η ζωή μου πριν το τραγούδι».
«Δεν μου αρέσει το σημερινό καλλιτεχνικό χάος. Ασχολούνται περισσότερο με το lifestyle παρά με το τραγούδι. Ευτυχώς όμως έζησα την καλύτερη περίοδο του ελληνικού τραγουδιού»
Και πώς μπήκε το τραγούδι στη ζωή του; «Τότε πηγαίναμε στον Στρατό στα 21 και
υπηρετούσαμε για δύο χρόνια. Πήρα το απολυτήριο, έπιασα δουλειά και έκανα τις πρώτες διακοπές στη ζωή μου μετά από δέκα χρόνια. Αποφάσισα να πάω στη Ρόδο με έναν φίλο μου. Πού να βρεις καιρό για σχέση. Ημουν στο πόδι από τις έξι το πρωί μέχρι τη μία τα μεσάνυχτα. Τότε τα κορίτσια έπρεπε να επιστρέφουν στο σπίτι στις 10.30 το βράδυ. Για να μην πληρώσω το εισιτήριο του πλοίου της γραμμής βρήκα ένα πιο οικονομικό σε ένα κρουαζιερόπλοιο. Πάντα κάνω οικονομικές σκέψεις. Στο καράβι γνώρισα ένα συγκρότημα. Τους Playboys. Μου είπαν το παράπονό τους, ότι δηλαδή είχαν μείνει χωρίς τραγουδιστή ενώ είχαν κλείσει συμβόλαιο για εμφανίσεις στη Ρόδο.
Ο Φίλιππος Νικολάου με τη Μελίνα Μερκούρη
Ο τραγουδιστής τους δέχτηκε καλύτερη πρόταση και τους εγκατέλειψε. Αυθόρμητα τους είπα ότι ξέρω τους στίχους από 4-5 τραγούδια. Τα είχα μάθει στα κλαμπ. “Κάνε μια δοκιμή”, μου είπαν. Δεν ήξερα όμως πού να πατάω και δεν είχα μέτρο. Επί 20 μέρες τραγουδούσα μαζί τους. Μπολιάστηκα. Eστειλα και επίσημη επιστολή παραίτησης στο γραφείο. Eγινε επανάσταση στο γραφείο, γιατί να αφήσω μια βολεμένη ζωή. Μόλις τελείωσε το συμβόλαιο του συγκροτήματος μού αποκάλυψαν ότι δεν κάνω για τραγουδιστής. Ημουν φάλτσος».
Πώς έγινε πρώτο όνομα στη νυχτερινή Αθήνα; «Αντί να το βάλω κάτω, αποφάσισα να γίνω σωστός τραγουδιστής. Επί οκτώ μήνες μελετούσα σε 16ωρη βάση. Με δασκάλα Φωνητικής τη Θωμαΐδα Ασλάνογλου και δάσκαλο κιθάρας τον περίφημο Δημήτρη Φάμπα. Βγήκα έτοιμος μετά από έναν χρόνο». Τον ρωτάω γιατί πήρε την απόφαση να αλλάξει την πορεία της ζωής του «Τι εννοείτε; Στη Ρόδο είδα τις ξανθιές Σουηδέζες. Τουλάχιστον δέκα ήταν εστεμμένες βασίλισσες ομορφιάς. Ηταν σαν να έριξες ένα ψάρι στη θάλασσα. Στη συνέχεια με προσέγγισαν οι Ariones, το είδα ωφελιμιστικά, πήγα και κατόπιν αποφάσισα να γίνω σολίστας. Ελαβα μέρος στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Και από το 1971 έως το 1997 δούλευα ακατάπαυστα. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά».
«Μου ζητούσαν να κάνω συμπράξεις. Δεν είχα λόγο να συνεχίσω. Εγώ κρατούσα μόνος ένα μαγαζί 30 χρόνια. Ερχόταν ο Ωνάσης και έσπαγε πιάτα. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη καθόταν στο πρώτο τραπέζι. Είχα να ανταγωνιστώ τον Τόλη Βοσκόπουλο. Ποτέ αθέμιτα. Βρέθηκα στο Λονδίνο να τραγουδώ σε φιλανθρωπικό gala με τον Τομ Τζόουνς. Εβαλα άνω τελεία. Επέστρεψα και βρήκα το χάος»
Χαλκίδα
Χαλκίδα
Και το όνομα αυτού Νικόλαος
Να ζήσει ευτυχισμένο !!!
Άγιος Θωμάς βοιωτίας
Παναγία Λιατανιώτισα
Τα μπάνια δεν είναι μόνο θαλασσινά !!
Από το www.lidoriki.com
Στέρνα…ποτίσματος αλλά και..” μπάνιου “ ΗΜΙ..ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ..ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ , τον παλιό καλό καιρό .. ( συνοικία Βαρούσι Λιδωρικίου)
Η Λευκαδιτιώτικη νεολαία , παίρνει το..” μπάνιο της “
στο βούλιαγκα της λίμνης Μόρνου
στο βούλιαγκα της λίμνης Μόρνου
Δεκαετία του ‘50 , νεαροί της εποχής κάνουν μπάνιο και ψαρεύουν στο ποτάμι στο Στενό (Μορνος)
Ενδιαφέρουσα ανάλυση από το ινστιτούτο Stratfor…
Το γνώριζε η CIA;
Εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο γνωστό ινστιτούτο που θεωρείται η «φωνή» της CIA, έχει «προβλέψει» το μέλλον της Ευρώπης. Όσοι εκπλήσσονται από την απόφαση του βρετανικού λαού να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση είτε αγνοούν αναλύσεις σαν και αυτή, οπότε δικαιολογούνται, ή απλώς είναι οι γνωστοί σε όλους μας «ευρωλιγούρηδες», που υπηρετούν τα συμφέροντα της νεοφιλελεύθερης ολιγαρχίας.Το γνωστό αμερικανικό ινστιτούτο πριν από ενάμιση τουλάχιστον χρόνο, προσπάθησε να κάνει μια προβολή του κόσμου μας στο μέλλον -δηλαδή, στο 2025.Μια εκτίμηση η οποία κάνει λόγο για την ύπαρξη όχι μιας Ευρώπης, αλλά… τεσσάρων: της δυτικής, της ανατολικής, των σκανδιναβικών χωρών και των βρετανικών νήσων!Πρόκειται, πάντα σύμφωνα με τους συντάκτες του ινστιτούτου, για οικονομικές και πολιτικές ζώνες οι οποίες ναι μεν θα διατηρούν δεσμούς μεταξύ τους, ωστόσο αυτοί θα είναι πολύ πιο χαλαροί από ότι σήμερα, στο πλαίσιο της Ε.Ε. και της ζώνης του ευρώ.Κι όλα αυτά, στο πλαίσιο ενός κόσμου ο οποίος, «σε δέκα χρόνια από σήμερα θα είναι ένα πολύ πιο επικίνδυνο μέρος για να ζει κανείς, με την αμερικανική ισχύ να εξασθενεί και άλλες χώρες με εξέχουσα θέση να αντιμετωπίζουν μια περίοδο χάους και αποδυνάμωσης».Το aba.gr αναδημοσιεύει το άρθρο του ινστιτούτου Stratfor: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση ενδέχεται να επιβιώσει, με κάποιο τρόπο, όμως σε οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο θα κυριαρχούν, πρωτίστως, οι διμερείς ή οι περιορισμένης έκτασης πολυμερείς σχέσεις, οι οποίες δεν θα καλύπτουν ευρύ φάσμα, ενώ δεν θα είναι δεσμευτικές (…) Ορισμένες χώρες είναι πιθανό να διατηρήσουν μια κάποια ιδιότητα μέλους σε μια ριζικά αλλαγμένη Ε.Ε., όμως δεν θα είναι αυτό που θα σφραγίζει την ταυτότητα της Ευρώπης».Αυτά αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, το Stratfor στην πρόγνωσή του για την επόμενη δεκαετία, σημειώνοντας παράλληλα ότι «δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που η ευρωπαϊκή ενότητα έμοιαζε να αντιπροσωπεύει μια ιστορική δύναμη την οποία δεν μπορούσε κανείς να ανακόψει».Φαίνεται, όμως, ότι η κρίση που ξέσπασε το 2008 στον πλανήτη, με την κατάρρευση της αμερικανικής Lehman Brothers, για να συνεχιστεί φτάνοντας να πλήξει τους ίδιους τους πυλώνες της «ευρωπαϊκής ενοποίησης», έχει αλλάξει ριζικά τις ισορροπίες και έχει καταρρίψει μύθους και θέσφατα πολλών δεκαετιών. Η σημερινή εικόνα μοιάζει να είναι απολύτως προσωρινή και μεταβατική, προς ένα νέο σύστημα ισορροπιών, το οποίο κανείς δεν είναι σε θέση να προβλέψει απολύτως πώς θα είναι. Ακόμη και οι ισχυροί και κυρίαρχοι δεν μπορούν να θεωρούν δεδομένη τη θέση τους -με πρώτη και καλύτερη τη Γερμανία.Όπως σημειώνει, άλλωστε, το αμερικανικό ινστιτούτο, «αναμένουμε ότι η Γερμανία θα αντιμετωπίσει σοβαρές οικονομικές αναταράξεις και ανατροπές μέσα στην επόμενη δεκαετία», καθώς η εξαρτώμενη από τις εξαγωγές οικονομία της είναι η περισσότερο ωφελημένη από την ενιαία αγορά της Ευρώπης, όμως θα είναι και ο μεγάλος χαμένος από την επιδείνωση της κρίσης στην Ευρωζώνη και το εντεινόμενο ρεύμα του Ευρωσκεπτικισμού.Από την άλλη, οι αναλυτές χαρακτηρίζουν την Πολωνία ως την αναδυόμενη ευρωπαϊκή δύναμη, η οποία «θα βρεθεί στο επίκεντρο της οικονομικής ανάπτυξης, με παράλληλη διεύρυνση της πολιτικής της επιρροής».Έτσι αιτιολογεί, μάλιστα, η έκθεση το αυξημένο ενδιαφέρον που δείχνουν οι ΗΠΑ όσον αφορά την εμβάθυνση των σχέσεών τους με την Πολωνία, με στόχο την οικοδόμηση μιας στρατηγικής συμμαχίας, ανάλογης με εκείνη η οποία υπάρχει ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Λονδίνο.