Αναμνήσεις ….
«Πανηγύρια δεν γίνονται όπως παλιότερα. Τώρα όλα κινούνται σε διαφορετικό στυλ. Ειδικά με την κρίση, οι δουλειές είναι σπασμένες. Τα διοργανώνουν πλέον οι σύλλογοι και οι δήμοι, ενώ τη θέση τους παίρνουν οι συναυλίες. Εγώ πηγαίνω επιλεκτικά.

 Η ύπαιθρος πάντως διψάει, με παίρνουν από παντού και με καλούν», διαπιστώνει ένα όνομα-θρύλος των πανηγυριών και του δημοτικού τραγουδιού, η Σοφία Κολλητήρη, που η διαδρομή της γεμίζει βιβλία αφού γυρίζει την Ελλάδα εδώ και 50 χρόνια. 

«Θυμάμαι ακόμη το πρώτο μου πανηγύρι. Ηταν στον Αγιο Σπυρίδωνα Φωκίδας, στις 12 Δεκεμβρίου, όπου πήγα για να βγάλω το ψωμί μου αφού ήμασταν πολύτεκνη οικογένεια. Πήγα με έναν θείο μου που έπαιζε σαντούρι, αφού ο πατέρας μου δεν με άφηνε», θυμάται η κ. Κολλητήρη. 
Ενα άλλο «ιερό» πρόσωπο των πανηγυριών είναι η Τασία Βέρρα. «Δεν πάω πια. Δεν ακούνε οι μουσικοί τον τραγουδιστή, κυριαρχούν τα μηχανήματα. Δεν ακούς τι λες», μου λέει. «Το πατάρι υπήρξε το… ιερό μου. Τα έχω ζήσει όλα. Πριν από 15 χρόνια, σε πανηγύρι στο Αιτωλικό Μεσολογγίου, ήταν μια ωραία παρέα ηλικιωμένων, χόρευαν, πλήρωναν καλά. Ενας από αυτούς, ξαφνικά, όπως χόρευε έχασε το χρώμα του. Πέθανε! Τρελάθηκα», θυμάται η κ. Βέρρα. προσθέτει. 
«Πρώτο μου πανηγύρι ήταν το 1956 στην Ναύπακτο (12 ετών!) με Βασίλη Σαλέα, Φάνη Λαβίδα και την αδελφή μου, τη Φρόσω. Μερικά “ζόρικα” που θυμάμαι ήταν στις Φαρές Αχαΐας (20 Ιουλίου), στην Πεντάλοφο Αγρινίου και στη Ναύ πακτο. 
Πολλοί γλεντζέδες ήταν στα αρβανιτοχώρια της Θήβας. Εκεί έδινα τον εαυτό μου. Πλήρωναν αδρά και τρελαίνονταν όταν έλεγα τα κλέφτικα. Στον Αγιο Θωμά Θήβας μια φορά πήγε πρωί και δεν έφευγε ο κόσμος. “Ρε παιδιά έχω στούντιο”, τίποτε! Τα “τυχερά” πάντως ήταν πολλά. Θυμάμαι 40.000 δρχ. το 1965, στον Αγιο Θωμά Θήβας. Τώρα πια ο χορός είναι ελεύθερος, βλέπεις 1.000 άτομα και είναι μουδιασμένα», 

 

Ας πούμε πως ρίχνει κάποιος το κέρμα, και έρχεται δεκαπέντε φορές κορόνα. Ποια πρέπει να είναι η πρόβλεψή μας για τη δέκατη έκτη ριξιά; Αν δεν επηρεαζόμαστε από τα τυχαία γεγονότα και από δεισιδαιμονίες που θολώνουν την κρίση, πρέπει να δώσουμε τη σωστή απάντηση.

Οι πιθανότητες του κορόνα-γράμματα είναι κάθε –μα κάθε– φορά πενήντα-πενήντα. Αυτό θα πει καθαρό μυαλό.

Ας κρίνουμε τους πάντες από τα έργα τους κι όχι από τα λόγια. Αν το καλοσκεφτείτε, θα τρομάξετε με το πόση αξία δίνουμε στα λόγια που είναι αέρας. Κρίνουμε ανθρώπους και καταστάσεις με βάση αυτά που ακούσαμε. Λες και ό,τι ακούγεται εκεί έξω δεν υπάρχει πιθανότητα να είναι ψέμα. Λες και δεν υπάρχουν συμφέροντα μικρά ή μεγάλα που φροντίζουν με ψέματα να μας παρασέρνουν. Απορώ με την ευπιστία μας. Πόσες φορές έχουμε ξεγελαστεί από λόγια, σε προσωπικό επίπεδο ή ως πολίτες; Αμέτρητες. Πόσες φορές πρέπει να πάθουμε για να μάθουμε; Τα έργα μετράνε, οι πράξεις. Όχι τα λόγια. Όταν το συνειδητοποιήσουμε αυτό για τα καλά, τότε θα μπορούμε να λέμε πως σκεφτόμαστε με καθαρό μυαλό.
Ας μάθουμε να κρίνουμε αντικειμενικά. Να υποστηρίζουμε το σωστό και όχι αυτό που κάθε φορά μας συμφέρει. Με βάση αρχές και αξίες και όχι την πρόσκαιρη βολή και τα εγωιστικά θέλω μας. Με τα είπα-ξείπα εξυπηρετούμε τα μικροσυμφέροντα που βλέπουμε μπροστά μας. Αλλά έτσι λειτουργούμε κοντόφθαλμα, πράγμα το οποίο τελικά δεν είναι προς το πραγματικό μας συμφέρον. Ας αποφασίσουμε τι θέλουμε να είμαστε. Μικροτσαρλατάνοι και ευτελείς πνευματικά, ή άνθρωποι αξιόπιστοι κι αρχοντικοί. Αν κάθε φορά αποφασίζουμε με βάση τα πρόσκαιρα μικροσυμφέροντά μας και όχι με δικαιοσύνη κι ευθυκρισία, τότε δεν λειτουργούμε με καθαρό μυαλό.
Ας εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να μάθει να αντιστέκεται στην προπαγάνδα. Την αλήθεια δεν μπορούν να την εξαφανίσουν, αλλά μπορούν να την κρύψουν. Και να πώς το πετυχαίνουν αυτό οι κακόβουλοι. Με δέκα προφανώς απίστευτες υπερβολές να την συνοδεύουν η μια αλήθεια μπορεί να κρυφτεί. Ας πούμε λοιπόν ένα παράδειγμα, για να καταλάβουμε καλύτερα αυτό το τέχνασμα. Η αληθής πρόταση του παραδείγματος είναι: «ο Ζινεντίν Ζιντάν υπήρξε εξαιρετικός ποδοσφαιριστής». Ας βάλουμε τώρα κοντά σε αυτή την πρόταση και το ότι ο Ζιντάν διδάχτηκε το ποδόσφαιρο από τους εξωγήινους, ότι τη μέρα που γεννήθηκε έβρεξε μπάλες ο ουρανός κι άλλα παρόμοια. Έτσι, όσοι δεν τον έχουν δει να παίζει θα αμφισβητήσουν όχι μόνο τις εξωφρενικές αυτές πληροφορίες, αλλά κοντά σε αυτές και την πραγματικότητα. Ο Ζιντάν ήταν όντως παικταράς απίστευτος.

Αν μάθουμε να βλέπουμε την αλήθεια να λάμπει σαν χρυσάφι, ανάμεσα στα μπάζα που ρίχνουν κάποιοι, για να τη σκεπάσουν, τότε θα σκεφτόμαστε με καθαρό μυαλό.

Αλλά και το αντίθετο θα πρέπει να προσέχουμε. Να μην τρώμε το ένα ψέμα που σερβίρεται μαζί με άλλες εννιά αλήθειες. Γιατί έτσι κάνουνε μερικοί διάβολοι. Σου λένε για παράδειγμα τι καλός που είναι ο τάδε. Εξαιρετικός επαγγελματίας, επιστήμονας, καλός άνθρωπος και βοηθάει τον κόσμο κτλ. Εγώ πίνω νερό στο όνομά του, αλλά μια μέρα τον είδα εκεί κι εκεί να κάνει κάτι ακατονόμαστα πράγματα. Κι εσύ βάζεις στο μυαλό σου πως αφού αυτός που σ’ τα λέει είπε τόσα καλά γι’ αυτόν, και το ένα το σιχαμερό που σου είπε θα ’ναι κι αυτό αλήθεια. Κι εκεί την πατάς και υποσυνείδητα γίνεσαι μαθητούδι εκείνου του καταραμένου του Γκέμπελς. Χωρίς να το θες, μόλις βλέπεις τον καλό άνθρωπο που είπαμε, αλλάζεις δρόμο. Αν μάθουμε τις αναπόδεικτες πληροφορίες να τις λογαριάζουμε σαν άχρηστα σκουπίδια, τότε θα σκεφτόμαστε με καθαρό μυαλό.
Πρέπει να πασχίζουμε κάθε στιγμή και να προσέχουμε να μην κρίνουμε, όπως λένε, εξ ιδίων τα αλλότρια. Να μην σκεφτόμαστε αφοριστικά και με γενικεύσεις. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Θα πρέπει να εξετάζουμε κάθε γεγονός και κάθε πράξη με διάκριση, συνυπολογίζοντας πάντα τις συνθήκες που επικρατούσαν και τα δεδομένα της χρονικής στιγμής που πραγματοποιήθηκε. Αν ένα άλογο βγήκε τέταρτο στους αγώνες, δεν σημαίνει πως είναι χειρότερο από το πρώτο. Αν ψάξεις λίγο παραπάνω θα δεις πως το ζωντανό που βγήκε τέταρτο έτρεχε με τετρακόσια κιλά φορτίο, ενώ τα τρία πρώτα ελεύθερα. Ποιο άλογο λοιπόν θα αγοράσεις με τα καλά λεφτά σου τώρα που το ’μαθες κι αυτό; Σε συμφέρει να λειτουργήσεις και σε αυτήν την περίπτωση με καθαρό μυαλό.

Καλά το λέει ο σοφός λαός. «Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός», και «το βιβλίο δεν κρίνεται από το εξώφυλλο». Και πάλι λέει «τα φαινόμενα απατούν». Κι όμως, αυτό δεν φαίνεται να το συνειδητοποιούμε.

Κοιτάμε τις γραβάτες, το μαλλί και τα παπούτσια, για να αποφασίσουμε αν κάποιος είναι σπουδαίος ή όχι. Ξαμολάει ο καθένας τις μεγαλύτερες μπουρδολογίες με στόμφο κι αυτοπεποίθηση και τις πιστεύουμε, γιατί δεν βασανίζουμε το περιεχόμενο αυτών που λέει αλλά στεκόμαστε στο ύφος και τα σχήματα τα εξωτερικά. Ξέρετε πόσα καλά βιογραφικά μπορώ να σας στείλω, για να καταστρέψουν την επιχείρηση, την κλινική ή το σχολείο σας; Πολλά… πιστέψτε με…
Ο καλός Θεός μάς έδωσε, για παράδειγμα, εκείνους τους Αγίους που ονομάζονται «δια Χριστόν σαλοί». Κι αυτοί είναι ρακένδυτοι και κάνουν τον τρελό, τον σαλεμένο, επίτηδες. Στην πραγματικότητα όμως είναι Άγιοι και κάνουν θαύματα απίστευτα κι ευεργετούν τον κοσμάκη. Αυτό λοιπόν θέλει να μας μάθει ο Χριστός με αυτήν την κατηγορία των Αγίων Του. Να μην είμαστε βιαστικοί στις κρίσεις μας και να μην βασιζόμαστε στο φαίνεσθαι. Το μυαλό και τη λογική μάς τα ’δωσε ο Θεός να τα έχουμε για φύλακες ακοίμητους της –εν δυνάμει– αθάνατης ψυχής μας. Ας τα κρατήσουμε όσο μπορούμε καθαρά.

Οι κατσίκες διεκδικούν από το σκύλο τον χαρακτηρισμό του καλύτερου φίλου του ανθρώπου 

Έχουν έμφυτη ικανότητα να επικοινωνούν μαζί μας 
6.7.2016 | 09:19
Οι κατσίκες διεκδικούν από το σκύλο τον χαρακτηρισμό του καλύτερου φίλου του ανθρώπου
Οι κατσίκες θα μπορούσαν -με λίγη εξάσκηση- να διεκδικήσουν τον χαρακτηρισμό του «καλύτερου φίλου» του ανθρώπου από τους σκύλους και τα άλογα, επειδή έχουν την έμφυτη ικανότητα να επικοινωνήσουν μαζί μας, όπως άλλα εξημερωμένα ζώα. Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζονται Βρετανοί βιολόγοι και ψυχολόγοι που έκαναν τα σχετικά πειράματα. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου, με επικεφαλής τον δρα Κρίστιαν Νόροθ της Σχολής Βιολογικών και Χημικών Επιστημών, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας “Biology Letters” της Βασιλικής Εταιρείας επιστημών της Βρετανίας, διαπίστωσαν ότι όταν οι κατσίκες δεν μπορούν να λύσουν ένα πρόβλημα μόνες τους (π.χ. να φθάσουν την τροφή τους), κοιτούν επίμονα τους ανθρώπους στα μάτια. Επιπλέον, οι αντιδράσεις τους μεταβάλλονται ανάλογα με το πώς τους φέρονται οι άνθρωποι, π.χ. αν τις κοιτάζουν κατά πρόσωπο ή όχι.  «Οι κατσίκες κοιτάζουν τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν οι σκύλοι, όταν π.χ. θέλουν να φάνε κάτι που δεν μπορούν να το φτάσουν. Τα ευρήματά μας παρέχουν ισχυρές ενδείξεις για μια πολύπλοκη επικοινωνία προς τους ανθρώπους από τις κατσίκες, ένα είδος που εξημερώθηκε αρχικά από τους αγρότες-κτηνοτρόφους. Οι κατσίκες εκδηλώνουν ομοιότητες με ζώα που ανατράφηκαν για να γίνουν κατοικίδια ή ζώα-εργάτες, όπως οι σκύλοι και τα άλογα» δήλωσε ο Νόροθ.  Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η, εδώ και χιλιάδες χρόνια, εξημέρωση ορισμένων ζώων επέφερε αλλαγές στον εγκέφαλό τους, οι οποίες επέτρεψαν την επικοινωνία με τους ανθρώπους.  «Οι κατσίκες ήσαν τα πρώτα ζώα της κτηνοτροφίας που εξημερώθηκαν πριν από περίπου 10.000 χρόνια. Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι οι κατσίκες είναι πιο έξυπνες από τη φήμη που έχουν βγάλει. Όμως η νέα μελέτη δείχνει επίσης ότι μπορούν να επικοινωνήσουν και να αλληλεπιδράσουν με τους ανθρώπους, παρόλο που ποτέ δεν εξημερώθηκαν για να είναι κατοικίδια ή για να εργασθούν στο πλευρό των ανθρώπων» δήλωσε ο ερευνητής δρ ‘Αλαν ΜακΈλιγκοτ του Τμήματος Βιολογικής και Πειραματικής Ψυχολογίας του Queen Mary. Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ
Φωτογραφία για Άσχημα τα νέα για τον Γιώργο Βασιλείου

Σε ένα θάλαμο το δημόσιου νοσοκομείου Μεταξά, μαζί με άλλους δύο ασθενείς, με τη γυναίκα της ζωής του, Λία, στο προσκεφάλι του και σωληνάκια στο χέρι και τη μύτη, ο Γιώργος Βασιλείου περνά τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του. «Είμαι καλά. Θα τα καταφέρω να βγω από εδώ υγιής και μετά θα δώσω παντού το μήνυμα της ζωής: «πετάξτε τώρα το τσιγάρο». Θέλω να περάσεις ένα μήνυμα στα νέα παιδιά, να πετάξουν τώρα το τσιγάρο», λέει ψιθυριστά  στον Στέφανο Κωνσταντινίδη και την εφημερίδα Freddo, ο αγαπημένος ηθοποιός.

Ένας βήχας τον τελευταίο χρόνο είχε προβληματίσει τον Γιώργο Βασιλείου και τη σύζυγό του. Αποφάσισαν να κάνουν αξονική, η οποία έδειξε «μαύρισμα» στον πνεύμονα και ένας φίλος γιατρός τους προέτρεψε να προβούν σε ενδελεχή ιατρικό έλεγχο. Οι εξετάσεις έγιναν σε δημόσιο νοσοκομείο και ύστερα από 20 μέρες βγήκαν οι απαντήσεις. Ο «ταξίαρχος Θεοχάρης» έπρεπε να κάνει εσπευσμένα εισαγωγή στο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Μεταξά, στον Πειραιά.

Η δύσκολη μάχη

Τώρα θα πρέπει να διατηρήσει την αισιοδοξία του. Ο παράγοντας ψυχολογία παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην κρίσιμη φάση των ιατρικών επεμβάσεων, στις οποίες θα υποβληθεί. Ο Γιώργος Βασιλείου δεν δείχνει να πτοείται, αφού πιο πολύ του φαντάζει ξένος ο χώρος του νοσοκομείου παρά λυγίζει μπροστά στα σημαντικά που έρχονται.
Tromaktiko

Οι πιο κάτω φωτογραφίες είναι από την επίσκεψη του Γ Βασιλειου στα Δερβενοχώρια και συγκεκριμένα στις δίδυμες εκκλησιές στην Μαζαρεκα .  Περαστικά Γιώργο !!

Στη λήψη ορθών αποφάσεων δύο είναι πιο βλαπτικά στοιχεία: η βιασύνη και η οργή. Η πρώτη συντροφεύεται από την ανοησία και η δεύτερη από την αμορφωσιά και την στενομυαλιά.
 (3.42 – Ομιλία Διοδότου) Θουκυδίδης