Πώς Μπορείτε να Διαχειριστείτε την Κριτική των άλλων 

face-hands-optical-illusions

Κανένας δεν απολαμβάνει την κριτική, αλλά μερικοί από εμάς είμαστε ιδιαίτερα ευαίσθητοι σ’ αυτή.

  • Το παίρνετε προσωπικά όταν το αφεντικό σας, σας λέει να σωπάσετε κατά την διάρκεια μιας συνάντησης;
  • Σας χαλάει τη μέρα, που κάποιος σας ρίχνει μια επικριτική ματιά όταν το παιδί σας έχει ξεσπάσματα θυμού;
  • Νιώθετε αποτυχημένοι όταν ένας πελάτης απορρίψει την πρότασή σας;

Για τους τελειομανείς, η κριτική είναι μία έκθεση των αδυναμιών τους. Δουλεύουν τόσο σκληρά για να τις κρύψουν, που είναι εξαιρετικά επώδυνο όταν βγαίνουν στο φως.Πώς αντιδράτε στην κριτική;Μερικοί άνθρωποι μοιάζουν σαν να μπορούν να διαχωρίσουν τη θέση τους από αυτή. Άλλοι μπορεί να την εσωτερικεύσουν και βαθιά μέσα τους να πιστεύουν ότι είναι αλήθεια. Μπορεί να κλάψουν ή να αισθανθούν άχρηστοι. Ως εκ τούτου μπορείτε να παίξετε εκ του ασφαλούς. Μερικοί αντιδρούν στην κριτική με θυμό και άμυνα. Μπορείτε επίσης να γίνετε τρομερά επικριτικοί με τους άλλους.Η κριτική είναι μέρος της ζωής μας. Ο,τιδήποτε και αν κάνουμε, κινδυνεύουμε να κριθούμε για αυτό.  Ο Αριστοτέλης είπε: «Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να αποφύγεις την κριτική: μην κάνεις τίποτα, μην πεις τίποτα και μην είσαι τίποτα».Φυσικά, το να μην κάνεις ή το να μην λες τίποτα δεν είναι μια καλή στρατηγική για να αποφύγουμε την κριτική. Τα πάντα εμπεριέχουν κάποιον κίνδυνο. Και ο κίνδυνος συνοδεύει την πιθανότητα οι άλλοι να μην εγκρίνουν ή να μην τους αρέσει αυτό που κάνουμε.Αφού δεν μπορούμε να αποφύγουμε την κριτική, πρέπει να βρούμε τρόπους να την διαχειριστούμε.criticism2Πως να αντιμετωπίσετε την κριτική:1. Αναρωτηθείτε για την πηγή της κριτικής: εκτιμάτε την άποψη του επικριτή σαςΤι μοτίβο συμπεριφοράς έχει το άτομο αυτό, βοηθητικό ή επιβλαβές; Η κριτική από κάποιο στενό οικογενειακό πρόσωπο έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από αυτή που μπορεί να ασκήσει κάποιος άγνωστος.2. Τι είδους κριτική είναι: Μερικές φορές η κριτική είναι γεμάτη κακία. Άλλες μορφές κριτικής είναι εποικοδομητικές. Η εποικοδομητική κριτική δεν είναι προσωπική επίθεση. Μπορεί να είναι βοηθητική και να μας ωθήσει να προχωρήσουμε μπροστά. Δεν θα πρέπει να μας αποθαρρύνει.3. Να έχετε μια διάθεση εξέλιξης: Να είστε ανοιχτοί στη μάθηση και στην αλλαγή. Αντί να εστιάζετε στην αλλαγή, «μεταφράστε» την κριτική σαν μια ευκαιρία αυτο-βελτίωσης.4. Απομακρυνθείτε από ότι δεν μοιάζει αληθινό και μην το παίρνετε προσωπικά: Αν η κριτική πραγματικά δεν μοιάζει έγκυρη, στρέψτε αλλού την προσοχή σας. Μην στέκεστε τόσο σ’ αυτή και μην την υπεραναλύετε. Προσπαθήστε να αποδεχθείτε ότι μπορεί να μην είναι αλήθεια και επικεντρωθείτε στις δικές σας δυνάμεις. Δεν είναι όλες οι κριτικές πραγματικά για εσάς. Μπορεί να είναι μια προβολή της ανασφάλειας, της ζήλειας ή της δυστυχίας κάποιου.5. Νιώστε τα συναισθήματά σας: Επιτρέψτε στον εαυτό σας να νιώσει πληγωμένος ή θυμωμένος. Δεν είναι καθόλου βοηθητικό να αρνείστε ή να θάβετε τα συναισθήματά σας. Μιλήστε για αυτά, γράψτε για αυτά, αφήστε τα ελεύθερα να πάρουν μορφή. Μετά συνεχίστε να προχωράτε μπροστά.6. Εκτιμήστε τον εαυτό σας: Σε συνδυασμό με τη βίωση αυτών των σκληρών συναισθημάτων, δείξτε καλοσύνη στον εαυτό σας και μην τον κατηγορείτε. Δώστε του μια θεραπευτική βοήθεια και χρησιμοποιείστε τον ενθαρρυντικό μονόλογο με φράσεις τύπου «Η κριτική πονάει, αλλά δεν μπορεί να με ορίσει».Η αυτό-αξία μας δεν καθορίζεται μόνο από το πόσο μοιάζουμε στους άλλους ανθρώπους, από τα αποτελέσματα της εργασίας μας ή από τις επιλογές μας. Ο σεβασμός είναι κύριο συστατικό στην ομαλή επικοινωνία και αλληλεπίδραση με τους άλλους ανθρώπους.Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να τους ικανοποιήσουμε όλους. Όταν το αποδεχθούμε αυτό, θα μπορέσουμε να αποδεχθούμε και ολοκληρωμένα τον εαυτό μας.————————————  Πηγή: psychcentral.com  Συγγραφέας: Sharon Martin  Απόδοση – Επιμέλεια: Άννα Αποστολίδου, Ψυχολόγος Εποπτεία: psychologynow.grby Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Ο κορυφαίος ξηρός καρπός για αποτοξίνωση

Οι ξηροί καρποί αποτελούν ελιξίριο μακροζωίας, καθώς η συστηματική κατανάλωσή τους έχει συνδεθεί με χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιοπάθεια και καρκίνο. 
Έχει βρεθεί επίσης ότι ελαττώνουν τις πιθανότητες για τύπου 2 διαβήτη, χολολιθίαση, εκκολπωματική νόσο (μία πάθηση των εντέρων), χοληστερίνη και αύξηση του σωματικού λίπους.
Τα καρύδια συγκαταλέγονται στους ξηρούς καρπούς με τα περισσότερα οφέλη, ενώ αμερικανοί ερευνητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αποτελούν τον «βασιλιά της αποτοξίνωσης».
Μία χούφτα καρύδια περιέχουν σχεδόν τα διπλάσια αντιοξειδωτικά από οποιοδήποτε άλλο τρόφιμο της κατηγορίας τους και ως ιδανική δόση προτείνεται η κατανάλωση 7 καρυδιών την ημέρα.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμά τους για την ανωτερότητα των καρυδιών συγκρίνοντάς τα με πολλούς ξηρούς καρπούς, όπως τα φιστίκια, τα αμύγδαλα κλπ.
Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι τα καρύδια είναι μία από τις καλύτερες τροφές ειδικά για τον εγκέφαλο, καθώς ενισχύουν τις πνευματικές λειτουργίες.
Αυτό συμβαίνει επειδή το DNA των εγκεφαλικών κυττάρων φθείρεται από τις ελεύθερες ρίζες και προφανώς τα καρύδια με τα αντιοξειδωτικά τους εξουδετερώνουν περισσότερες ελεύθερες ρίζες από όσες άλλα τρόφιμα.
Τα καρύδια, εκτός από αντιοξειδωτικά, περιέχουν επίσης πρωτεΐνες, ίνες, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία.
Σημειώνεται ότι τα 7 καρύδια παρέχουν περίπου 180 θερμίδες
Κέρδος online   29/7/2016 0:00
Από τον Κώστα Καρλατήρα ,

Ολοκληρώθηκε το σεμινάριο μαγκουρας στο ΚΑΠΗ Δηλεσιου από το νομικό πρόσωπο του Δημου Ταναγρας με τον προπονητή Kostas Karlatiras κ εισηγητή τον κύριο Apatzidis Theodoros

Οι συναυλίες ως ιλλιγγιώδη καλειδοσκόπια 

Με αφορμή μία χούφτα συναυλίες, ο Θεοδόσης Μίχος διηγείται στο πρώτο του βιβλίο τι σήμαινε να μεγαλώνεις στα ’80ς και να αντρώνεσαι στα ’90ς με το αυτί σου διψασμένο για νέους ήχους και με μία ακατανίκητη λύσσα για ζωή. 
Χρόνος ανάγνωσης: 
3

Δεν ήταν ο Χάντερ Τόμσον αυτός που επινόησε την «γκόνζο δημοσιογραφίαWikipedia», αλλά σίγουρα ήταν αυτός που της έδωσε τον ορισμό: Δημοσιογραφία «όπου τα γεγονότα παρουσιάζονται σε πρώτο πρόσωπο διογκωμένα στην φαντασία του παρατηρητή. Ένα μείγμα δημοσιογραφίας και μυθιστορίας με ακραίο εξπρεσιονιστικό ύφος». Με λίγα λόγια, να πιστεύεις ότι είναι πιο σημαντικό, για όποιον κάνει τον κόπο να σε διαβάσει, το να διηγείσαι πώς αισθάνθηκες και πώς αντιμετώπισες τα γεγονότα που εξελίσσονταν γύρω σου, παρά να αρκείσαι σε μια ξερή περιγραφή.
Δεν την επινόησε ο Τόμσον απλά την εκτόξευσε σε δυσθεώρητα ύψη, όπως είχαν κάνει πριν από αυτόν ο Χέμινγουεϊ και ο Μπάροουζ –ειδικά στο περιβόητο ΤζάνκιΣτον Ιανό– ή ακόμα κι ο Νόρμαν Μέιλερ όταν διηγόταν τις περιπέτειές του στην πορεία ειρήνηςThe Armies of the Night, Wikipediaπρος το Πεντάγωνο. 
Τι ένωνε όλους αυτούς; Η ικανότητά τους να ξεγυμνώνονται και να αυτοσαρκάζονται δημιουργώντας ένα μείγμα όπου η πραγματικότητα –είτε πρόκειται για την πρέζα είτε για το κλομπ του μπάτσου– ανακατευόταν με ό,τι ένιωσαν στο πετσί τους. Ήταν ακριβώς το είδος της δημοσιογραφίας που ξεμύτισε δειλά στα χρόνια του ’80 και βαφτίστηκε lifestyle για να φτάσει την επόμενη δεκαετία να σημαίνει το αλαζονικό στιλ όπου ο καθένας που είχε πρόσβαση στα ιλουστρασιόν περιοδικά διηγόταν τις ασήμαντες περιπέτειές του «σαν να είχε κολυμπήσει δίπλα σε καρχαρίες» –για να θυμηθούμε τον Τόμσον ξανά.

1983_1988_04.jpg

Συναυλία των Last Drive, δεκαετία ’80. Alex K on stage.
Το Κράτα το σόουAπό τις εκδόσεις Key Books (εκδόσεις Key Books) το έγραψε ο Θεοδόσης ΜίχοςAρχισυντάκτης και ιδρυτικό μέλος της Popaganda, τυχερός-άτυχος καθώς μεγάλωνε σε έναν κόσμο που άλλαζε διαρκώς με απρόσμενη ταχύτητα καθώς από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου έφτανες με ένα άλμα στους Last Drive και από εκεί προσγειωνόσουν στις Τρύπες. Και πριν καλά καλά συνειδητοποιήσεις τι σήμαινε το πέρασμά τους από την ετοιμοθάνατη τότε ελληνική σκηνή, βρισκόσουν πνιγμένος στους καταιγιστικούς ρυθμούς των Chemical Brothers ή στις γκαράζ κιθάρες των μπάσταρδων του Γκι Ντεμπόρ των Τhe (International) Noise ConspiracyWikipedia. Αλλά σημασία δεν έχει η διαρκής μετάβαση από την κασέτα στο cd ή το μπλέξιμο των μπλουζ του ΛάνεγκανTo site του με το σουρεαλιστικό τσίρκο των Flaming Lips, αλλά το πώς όλα αυτά ενώνονται σε ένα αλλόκοτο σάουντρακ όπου κάθε νότα είναι ένα μοναδικό κομμάτι της ζωής σου, πότε γλυκόπικρο, πότε μελαγχολικό, και συχνά αστείο σαν ένα roller coaster μπερδεμένων αναμνήσεων.
Στο κάτω κάτω το έγραψε και ο πατριάρχης κάθε γενιάς που επαίρεται ότι είναι καταραμένη, ο Μπάροουζ: «Γράφεις πάντα αυτό που ξέρεις, που έχεις ζήσει». Και ο συγγραφέας γράφει αυτό ακριβώς, αφού η κάθε συναυλία είναι μόνο το πρόσχημα, κάτι σαν σκηνικό όπου κινείται ο ίδιος, πότε τολμηρός, πότε αμήχανος, πιωμένος, ατσίγαρος, μαστουρωμένος, χύνοντας μπύρες και στρίβοντας μπάφους για να διηγηθεί στιγμιότυπα της ζωής ενός τύπου που λάτρεψε τον ήχο της ηλεκτρικής κιθάρας και αποφάσισε να προσθέσει ένα κεφάλαιο στη μυθολογία του ροκ εν ρολ σ’ αυτήν τη γωνιά της Ευρώπης.

Όποιος έχει δοκιμάσει έστω και μία φορά να γράψει κριτική για συναυλία ξέρει πόσο βαρετό και στριμόκωλο καταλήγει ένα κείμενο καθώς είναι αδύνατον σε ένα πληκτρολόγιο να εκφράσεις την ένταση, τον ιδρώτα, την έξαψη, το σημείο όπου θεατές και μουσικός γίνονται ένα. Οπότε δύο δρόμοι υπάρχουν: ή περιγράφεις τη συναυλία απλά και περιεκτικά επιστρατεύοντας ό,τι επίθετο βρίσκεις πρόχειρο ή αποφασίζεις να βάλεις τη δική σου ιστορία μέσα στη συναυλία. Μόνο που το δεύτερο απαιτεί κότσια, και συναισθηματικό ξεγύμνωμα, και πάνω από όλα την αίσθηση ότι δεν είσαι περισσότερο ειδήμων από αυτούς που σε διαβάζουν.

Γι’ αυτό και είναι απολαυστικό το Κράτα το Σόου. Γιατί ο παρατηρητής-συγγραφέας θυμίζει τον θαρραλέο πανκ από τον Βόλο που οι χουλιγκάνοι του την έπεφταν στον δρόμο κι έχει την ίδια δονκιχωτική αύρα είτε σουλατσάρει στο Παρίσι είτε στο Μαρόκο είτε στη Νέα Υόρκη, ζώντας μέχρι τα μπούνια το ροκ εν ρολ γιατί έτσι κι αλλιώς the devil may care…
Γράφει κυρίως για μουσική, βιβλία και κοινωνικά κινήματα, μέχρι πρότινος στην Ελευθεροτυπία.