Θέατρο στη Στεφάνη Δερβενοχωρίων
Θ. Σκυλακάκης: Παράγει κρίταμο με στόχο την είσοδο και στα καλλυντικά
Θ. Σκυλακάκης:
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό η παρακάτω ανάρτηση
Die Welt: Μοντέλο το ιαπωνικό χρέος και για την Ευρώπη;
Η Ιαπωνία συσσωρεύει τεράστια χρέη, εκ των οποίων πολλά διακρατούνται από την Κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας / KτI (Bαnk of Jαpan / ΒοJ). Ορισμένοι οικονομολόγοι εικάζουν ότι οι Ιάπωνες τραπεζίτες θα διαγράψουν το κρατικό χρέος. Θα μπορούσε να αποτελέσει αυτό και ένα μοντέλο για την Ευρώπη, διερωτάται σχετικό άρθρο της συντηρητικής γερμανικής εφημερίδας Die Welt.Η Κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας / ΚτΙ, της τέταρτης μεγαλύτερης οικονομίας στον κόσμο, μοιάζει ολοένα και περισσότερο με τεράστια ηλεκτρική σκούπα. Ρουφά κρατικά ομόλογα, αμοιβαία κεφάλαια ακίνητης περιουσίας, μερίδια εταιρειών. Οι Ιάπωνες τραπεζίτες αγοράζουν εδώ και μήνες με μεγάλη επιμονή το σύνολο της ιαπωνικής χρηματαγοράς. Οι τραπεζίτες θέλουν με αυτόν τον τρόπο να ενισχύσουν τις επιχειρήσεις και με τα χρήματα τα οποία ρίχνουν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα να αναζωπυρώσουν τον πληθωρισμό.Οι οικονομολόγοι παρακολουθούν την εξέλιξη με έκπληξη και ανησυχία. Όχι μόνο γιατί η Κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας (ΚτΙ) θα είναι έως το τέλος του 2017 ο μεγαλύτερος μέτοχος των 55 εισηγμένων ομίλων επιχειρήσεων, εάν συνεχίσει να αγοράζει με τον ίδιο ρυθμό, αλλά και διότι η εξέλιξη αυτή μοιάζει με κρατικοποίηση από την πίσω πόρτα.Εκείνο όμως το οποίο φοβίζει πιο πολύ είναι η όρεξη της ΚτΙ για κρατικά ομόλογα. Με ταχύ ρυθμό αγοράζει τα ασφαλιστικά ταμεία και τις ασφάλειες τις χώρας. Κάθε χρόνο αγοράζει τίτλους αξίας 80 τρισεκατομμυρίων γιέν, δηλαδή 705 δισεκατομμυρίων ευρώ.Με αυτόν τον τρόπο η Κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας (ΚτΙ) καταπίνει ένα ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του τεράστιου δημοσίου χρέους της χώρας και οι παρατηρητές αναρωτιούνται ήδη αν το πρόγραμμα αγορών αποτελεί την προετοιμασία για ένα τεράστιο κούρεμα χρέους.Το ιαπωνικό χρέος είναι ήδη συντριπτικό: στο τέλος του έτους θα ανέρχεται στο 250% του ΑΕΠ της χώρας. Ακόμα και στην Ελλάδα στο απόγειο της κρίσης ήταν 180%, ενώ της Γερμανίας είναι λιγότερο από 70%.Το γεγονός ότι το ιαπωνικό κράτος δεν δέχεται πιέσεις από τις αγορές οφείλεται στο γεγονός ότι το χρέος παραμένει εντός της ίδιας της χώρας. Περισσότερο από το 90% των ιαπωνικών κρατικών ομολόγων βρίσκονται στα χέρια των Ιαπώνων αποταμιευτών και επενδυτών και εν τω μεταξύ ακριβώς στα χέρια της Κεντρικής Τράπεζας της Ιαπωνίας (ΚτΙ).Τον Φεβρουάριο η ΚτΙ κατείχε το ένα τρίτο των κρατικών ομολόγων και στο τέλος του έτους θα έχει το ήμισυ. Η Τράπεζα χρηματοδοτεί ήδη με αυτόν τον τρόπο το σύνολο του εμπορικού ελλείμματος της χώρας και αυτό δεν είναι μη αμφιλεγόμενο. Σε αντίθεση με τις ευρωπαϊκές και αμερικανικές Κεντρικές Τράπεζες η ιαπωνική ακολουθεί τις εντολές της κυβέρνησης. Δεδομένου του υψηλού ρυθμού με τον οποίο η ΚτΙ φορτώνεται τα χρέη του κράτους, οι παρατηρητές διερωτώνται εδώ και καιρό τι θα κάνουν οι κεντρικοί τραπεζίτες με τα κρατικά ομόλογα τα οποία έχουν αγοράσει.Το ότι το ιαπωνικό κράτος θα μπορέσει να αποπληρώσει τα χρέη του είναι απίθανο. “Αναρωτιέμαι τι θα συμβεί εάν αυτό συνεχιστεί για χρόνια και κάποτε η ΚτΙ κατέχει το σύνολο του κρατικού χρέους”, είπε στην γερμανική εφημερίδα Die Welt ο Μίχαελ Σπέντσερ, ο επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank για την Ασία.Ανέφερε δε μια σειρά από σχέδια τα οποία κυκλοφορούν, όπως λ.χ. ότι η Κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας μαζί με την ιαπωνική κυβέρνηση θα μπορούσαν να μηδενίσουν το επιτόκιο ή να επιμηκύνουν το χρόνο αποπληρωμής του υπερβολικά πολύ. Αυτό όμως θα σήμαινε κούρεμα του χρέους. “Φαίνεται απλώς πολύ χαριτωμένο το ότι η Κεντρική Τράπεζα αναλαμβάνει το σύνολο του δημοσίου χρέους και μετά το διαγράφει για το κράτος. Αλλά προς τα κει μοιάζει να πηγαίνει το πράγμα”, πρόσθεσε ο Σπέντσερ.Ο διαπρεπής Γερμανός οικονομολόγος εκφράζει εν τούτοις τις επιφυλάξεις του για τέτοια σχέδια. “Το ότι θα σταματήσει το κράτος απλώς να εξυπηρετεί το χρέος του, ακούγεται ως μια εύλογη δυνατότητα. Αλλά θα ήταν πολύ απλό, πολύ ανώδυνο. Το ένστικτό μου λέει πως δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο”. Και στέλνει ταυτόχρονα μια προειδοποίηση στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα: “Αυτό θα μπορούσε να ήταν μια λύση για την Ευρώπη. Στην παρούσα κατάσταση με τον χαμηλό πληθωρισμό και την χαμηλή ανάπτυξη η ΕΚΤ θα μπορούσε απλώς να αγοράσει όλα τα κρατικά χρέη”. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι τόσο απλό, διότι θα έρθει η στιγμή κατά την οποία οι πολίτες θα χάσουν την εμπιστοσύνη τους στο νόμισμα και θα πανικοβληθούν, θα ανταλλάξουν το νόμισμά τους με κάποιο άλλο ή το γιεν με άλλο. Και αυτό θα σήμανε την αρχή του υπερπληθωρισμού.Κάτι ανάλογο υποστηρίζει και ο Ολιβιέ Μπλανσάρ ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ). Εάν οι πολίτες και οι επενδυτές χάσουν πραγματικά την εμπιστοσύνη τους στο γιεν επαπειλούνται δραματικές συνέπειες για το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα και μεταξύ άλλων και για την ευρωζώνη. Δεδομένων των μεγάλων κινδύνων οι οικονομολόγοι θεωρούν ως πιθανότερο ένα κρυφό / καλυμμένο κούρεμα. Ο Ανταμ Πόσεν, αναλυτής του Ινστιτούτου Διεθνούς Οικονομίας Πέτερσον της Ουάσιγκτον, δεν γνωρίζει μεν κάποια σχέδια για κούρεμα του ιαπωνικού χρέους, υποθέτει όμως ότι η Κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας θα μπορούσε αντ΄ αυτού να επιμηκύνει το χρόνο αποπληρωμής του σε μεγάλο βάθος χρόνου, κάτι το οποίο θα ήταν ένα “κρυφό / καλυμμένο κούρεμα” σε δόσεις, το οποίο θα μπορούσε να υποστηριχθεί με υψηλούς φόρους και μικρές δημόσιες δαπάνες, όπως είπε στη γερμανική εφημερίδα.Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Κρυφά στην Σκόπελο ο Αλ Πατσίνο

Μάλιστα, μία… μακαρονάδα έγινε αφορμή για να γίνει γνωστή η παρουσία του στο νησί!
Όπως διαβάζουμε στην τοπική εφημερίδα του νομού Μαγνησίας, «Ταχυδρόμος», ο κινηματογραφικός «νονός» βρέθηκε ινκόγκνιτο στις Σποράδες με πολυτελή θαλαμηγό, η οποία έδεσε στον Πάνορμο.
Αν και ο ηθοποιός φρόντισε να μείνει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, μία παραγγελία που έκανε τον πρόδωσε. Κατά το δημοσίευμα, ζήτησε να γευτεί μία αστακομακαρονάδα από συγκεκριμένη ταβέρνα της Σκοπέλου (ΑΓΝΩΝΤΑΣ-ΜΟΥΡΙΑ) που φημίζεται για τα θαλασσινά της, με τον ιδιοκτήτη να κάνει το… ντελίβερι πάνω στο σκάφος, παρουσία του παγκοσμίου φήμης σταρ! Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν πως ο τυχερός εστιάτορας αντήλλαξε χειραψία με τον Αλ Πλατσίνο.
Τρουφοsuccess story από την Ήπειρο
‘

Την απάντηση την πήραμε ένα καυτό απόγευμα του Αυγούστου στο δροσερό Δεμάτι Ανατολικού Ζαγορίου. Το Δεμάτι δεν αποτελεί τοπ τουριστικό προορισμό, όπως άλλα χωριά του Ζαγορίου, όπου η απότομη ανάπτυξη, τα προηγούμενα χρόνια, τα έφερε πρώτα στις προτιμήσεις εγχώριων και ξένων επισκεπτών. Δεν θα δεις ξενοδοχεία και άναρχα παρκαρισμένες Porsche στα καλντερίμια, αλλά το μάτι σου θα χορτάσει φύση, η μύτη σου μυρωδιές και ο ουρανίσκος σου γεύσεις. Εκεί μας περίμεναν οι παθιασμένοι με την τρούφα και τη φύση άνθρωποι του TroufaClubΗ σελίδα στο Facebook Βασίλης Μυλωνάς, Κατερίνα Νόλα και Χρήστος Ζιάβρος.
headerimage03.jpg
Μαζί τους, τέσσερις τετράποδοι φίλοι, οι οποίοι σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κυνηγόσκυλα δεν ξετρυπώνουν πουλιά ή λαγούς. Είναι ειδικά εκπαιδευμένοι στο κυνήγι τρούφας, ίσως από τους καλύτερους κυνηγούς στην Ευρώπη. Αυτό το διαπιστώσαμε όταν ξεχυθήκαμε σε ένα «μονοπάτι τρούφας», όπως έχει χαρακτηριστεί από τους ίδιους. Πρόκειται για μια διαδρομή, στην οποία μετά από αρκετές αυτοψίες, έχει διαπιστωθεί ότι το έδαφος κρύβει το «σκόρδο των πλουσίων». Δεν άργησαν πολύ τα σκυλιά να μας αποδείξουν ότι στο Δεμάτι υπάρχει άγρια τρούφα, καθώς μετά από λίγα λεπτά κρατούσαμε στα χέρια μας τα μαύρα μανιτάρια με την έντονη μυρωδιά. Οδηγός των κυνηγών τρούφας είναι τα δέντρα, ο καιρός και το χώμα. Η Κατερίνα, από τους πρώτους ανθρώπους στην Ελλάδα που αποφάσισε να ασχοληθεί με το θέμα, μας δείχνει τον «κύκλο της τρούφας» γύρω από ένα δέντρο. «Σίγουρα, εδώ κρύβεται τρούφα», λέει με βεβαιότητα. Η τρούφα έχει τραβήξει όλη την υγρασία και γύρω από τη βελανιδιά το μέρος είναι ξηρό, ενώ λίγα εκατοστά πιο πέρα, η πρασινάδα οργιάζει.Όταν νιώθουμε κάτω από τα πόδια μας το έδαφος ανασηκωμένο, με το ειδικό εργαλείο σκάβουμε ελαφρώς το χώμα και αποκαλύπτεται η τρούφα, η οποία “ζει” 7 ημέρες εντός και 7 ημέρες εκτός της γης. Μαύρη τώρα, λευκή και ακόμη πιο πολύτιμη το χειμώνα. H Tuber magnatumΣτο agriamanitaria.gr συλλέγεται από Οκτώβριο μέχρι Δεκέμβριο, η Tuber melanosporumWikipedia από Δεκέμβριο έως 15 Μαρτίου, η Tuber borchiiΣτο agriamanitaria.gr, από 15 Ιανουαρίου έως τέλος Απριλίου και η Tuber aestivumWikipedia από Μάιο έως τέλος Δεκεμβρίου.Στην περιοχή δεν υπάρχει μόνο ένα μονοπάτι, αλλά πολλά, ανάλογα με την εποχή, το υψόμετρο και τα χιλιόμετρα που έχει τη διάθεση να διανύσει κάποιος. Τα περισσότερα μέχρι πρότινος ήταν αναξιοποίητα, την ώρα που σε ανάλογες περιπτώσεις στο εξωτερικό, υπάρχει ειδική σήμανση. «Δεν είναι διαδεδομένη αυτή η δραστηριότητα στην Ελλάδα», εξηγεί ο Βασίλης. Όμως κυρίως οι Κινέζοι και οι Ισραηλινοί τουρίστες που εξορμούν στην περιοχή μας, μαγεύονται από τη φύση, το κυνήγι των «διαμαντιών της γαστρονομίας» και τις οδηγίες του Βασίλη, της Κατερίνας και του Χρήστου και δεν στέκονται στην έλλειψη εξοικείωσης της τοπικής κοινωνίας με τέτοιου είδους δραστηριότητες.
Ευχή των ανθρώπων του TroufaClub, είναι να συνδεθεί το όνομα της Ηπείρου με την τρούφα. Παράλληλα, να αναδειχθούν οι ιδιαίτερες αξίες του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της Ηπείρου, στηρίζοντας δραστηριότητες εναλλακτικού τουρισμού.Το κυνήγι για όσους τυχερούς βρεθούν στο Δεμάτι, ολοκληρώνεται με γαστρονομική πανδαισία. Πατάτες ογκρατέν με τρούφα, ζυμαρικά με τρούφα και διάφορα μυρωδικά, όλα από τα χέρια της Κατερίνας. Στην αυλή του παλιού σχολείου, κάτω από τον πλάτανο, τα πιάτα μοιάζουν σα να ξεπήδησαν από τις σελίδες κάποιου gourmet γαλλικού εστιατορίου. Πώς να μην μαγευτούν οι Κινέζοι και οι Ισραηλινοί…
Εκτός από την ύπαρξη άγριας τρούφας όμως, τα εδάφη της Ηπείρου είναι κατάλληλα και για την καλλιέργειά της. Το TroufaClub και το ΤΕΙ Ηπείρου έκαναν ήδη το πρώτο βήμα για την ελεγχόμενη καλλιέργεια τρούφας στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα, το εργαστήριο ταυτοποίησης φυτοπαθογόνων μυκήτων και βακτηρίων του Τμήματος Τεχνολόγων Γεωπόνων του ΤΕΙ Ηπείρου επιβεβαίωσε τον επιτυχή εμβολιασμό τρούφας σε τοπικά είδη δένδρων από τους Βασίλη Μυλωνά και Γιώργο Λάμπρου (μέλη της ομάδας TroufαClub και των μανιταρόφιλων Ηπείρου), σε συνεργασία και με την υποστήριξη του Τεχνολογικού Ιδρύματος. O εμβολιασμός, επιβεβαιώθηκε και με ανάλυση DNA.
wp_20160227_039.jpg
img_5960.jpg
Τι σημαίνει αυτό; Αντί να φυτέψει κάποιος σε ένα αγρόκτημα ελιές ή ακτινίδια, φυτεύει διάφορα είδη βελανιδιάς, πεύκα, φουντουκιές, ακόμη και πουρνάρι, που υπάρχουν σε αφθονία στην περιοχή. Δημιουργείται, λοιπόν, ένα μικρό δασάκι με δέντρα, στων οποίων το ριζικό σύστημα, πριν φυτευτούν, έχει εγκατασταθεί εργαστηριακά ο μύκητας της τρούφας.Οι τρούφες είναι υπόγειες καρποφορίες μυκόριζων μυκήτων του γένους Tuber. Οι μύκητες αυτοί αγκαλιάζουν τις ρίζες των δέντρων σαν γάντι και συμβιώνουν με αυτά.Σύμφωνα με τον καθηγητή του Τμήματος Γεώργιο Καρρά, η υλοποίηση του project της δημιουργίας τρουφόδεντρων –το οποίο δεν ήταν ξένο, μιας και κατά το παρελθόν έχει γίνει εμβολιασμός δέντρων με μυκόριζα, για άλλους σκοπούς– έχει ιδιαίτερη σημασία. Δίνεται η δυνατότητα να μελετηθούν και να αξιολογηθούν τοπικά είδη της μυκοχλωρίδας μας, να προωθηθεί η καλλιέργεια της τρούφας σε τοπικά είδη δένδρων και θάμνων ώστε να αποφευχθεί γενετική μόλυνση από εισαγόμενα είδη και να γίνει το ΤΕΙ κέντρο πιστοποίησης των εμβολιασμένων δένδρων ώστε να προστατεύονται οι παραγωγοί και να δημιουργηθεί μια νέα επικερδής δραστηριότητα.Ειδικά για την Περιφέρεια της Ηπείρου, επιβεβαιώνονται ήδη ορισμένοι παράγοντες που είναι ιδιαίτερα θετικοί και δημιουργούν συνθήκες ευκαιρίας:
- Ο ορεινός χαρακτήρας του μεγαλύτερου τμήματος της περιφέρειας και η ύπαρξη διαθέσιμων ακαλλιέργητων εκτάσεων σε αυτές.
- Η πολυμορφία της, που δίνει τη δυνατότητα καλλιέργειας πολλών ειδών και με διαφορετικούς χρόνους ωρίμανσης ανά περιοχή.
- Η ύπαρξη αυτοφυούς τρούφας σε πολλές περιοχές που αποδεικνύει ότι ορισμένα είδη είναι κοινά για την περιοχή.
- Η ύπαρξη των πρώτων καλλιεργειών.
- Η γνώση που έχει αποκτηθεί από τους ανθρώπους που ασχολήθηκαν έως τώρα και δίνει τη δυνατότητα εμβολιασμών ενδογενών φυτών και μύκητα.
- Η ύπαρξη του ΤΕΙ Ηπείρου με σχετικά αντικείμενα αλλά και του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
dsc_1070.jpg
«Η καλλιέργεια της τρούφας, παρά τη μεγάλη πρόοδο που έχει γίνει, έχει ακόμα πολλές παραμέτρους που δεν έχουν αναλυθεί διεξοδικά για όλα τα είδη ακόμα και για τους πρωταγωνιστές αυτής της υπόθεσης. Αντίστοιχα για την Ελλάδα η ανάπτυξη των επιμέρους λειτουργιών για την προώθηση της τρουφοκουλτούρας από την παραγωγή των φυτών έως την προώθηση ή/και τη μεταποίηση της παραγωγής, τη σύνδεση με τον τουρισμό κλπ, απαιτεί πολλές δοκιμές που θα έχουν και λάθη, αλλά πάνω από όλα απαιτεί υπομονή, συλλογική και συστηματική προσπάθεια, σε πολλά επίπεδα.Όμως τα δυνητικά οφέλη και η ευκαιρίες που φαίνεται ότι μπορεί να ανοίξει αυτή η επιλογή, είναι το κίνητρο για αυτές τις προσπάθειες και την επένδυση των απαραίτητων πόρων και κόπων.Η καθυστέρηση που έχουμε σε σχέση με τις πρωτοπόρες χώρες μπορεί να είναι τελικά πλεονέκτημα σε αυτή την προσπάθεια, στο βαθμό που θα μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε τις γνώσεις που αποκτήθηκαν από αυτούς τα τελευταία 40 χρόνια σε όλα τα επίπεδα», σημειώνει ο Βασίλης Μυλωνάς.
Μια εξαιρετικά απλή απάντηση στο ερώτημα “Γιατί υπάρχουμε; Γιατί υπάρχει ζωή;” Πόσες φορές έχετε αναρωτηθεί για ποιο λόγο υπάρχετε; Ποιο είναι το νόημα και ο σκοπός της ζωής;
Όσο για τον δόκτορα Dawkins,καλό θα ήταν να εξέφερε τις απόψεις του με επιφύλαξη τουλάχιστον εφ’όσον ξεκινάει και αυτός απο τη μέση.
Η κατσαρόλα του δεν μας είπε που “βρέθηκε”,και τα μόρια που
αναμοχλεύονταν απο που προήλθαν.
Προσωπικά δεν είμαι θρησκόληπτος αλλά είναι και πολύ υπεροπτικό να λέει ένας ακόμη κάτι τέτοιο με περισσή σιγουριά ώς “πεφωτισμένος”.
Καλό θα ήταν να μελετήσει την Αποκάλυψη του Ιωάννου ας πούμε…προκειμένου να λάβει υπ’όψη του και κάποια άλλα,που μπορεί,μπορεί, γιατί εμείς δεν είμαστε διάνοιες όπως τον συγγραφέα,να δούμε και την περιγραφή κάποιου που έχει τα χαρακτηριστικά των λόγων και της παρουσίας του,να αποτυπώνονται.
Αλλά εμείς δεν είμαστε σίγουροι για τίποτα,αλλά πάντα θα αμφιβάλλουμε,γνωρίζοντας το βεληνεκές της όποιας σκέψης μας,με ταπεινότητα.
Γιώργος Παρισάκης
Μετά τη διαστημική κούρσα του ’60 και την κατάκτηση του δορυφόρου μας το 1969, κανείς δεν ξαναπήγε εδώ και 43 χρόνια. Γιατί; Το κόστος, οι προτεραιότητες, οι Ρώσοι, οι Κινέζοι, και, φυσικά, οι θεωρίες συνωμοσίαςΣτις 14 Δεκεμβρίου 1972, η διαστημική αποστολή Apollo 17 άφηνε την επιφάνεια της Σελήνης ξεκινώντας το ταξίδι της πίσω στη Γη. Ο αστροναύτης Γιουτζίν Σέρναν, μπαίνοντας στη σεληνάκατο και κλείνοντας την πόρτα, έγινε ο τελευταίος άνθρωπος που πάτησε το πόδι του σε άλλον πλανήτη.Το ταξίδι του ήταν το τελευταίο σε μια σειρά επικών διαστημικών αποστολών που έφεραν τον άνθρωπο από πρώτη φορά σε τροχιά το 1961, στην επιφάνεια της Σελήνης μέσα σε μόλις 8 χρόνια. Στη διάρκεια αυτής της οκταετίας, αυτό που ονομάστηκε «διαστημική κούρσα» ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΣΣΔ ήταν η μεταφορά του Ψυχρού Πολέμου σε τροχιά. Εφόσον δεν μπορούσαν να πολεμήσουν μεταξύ τους με όπλα (άσχετα αν πολεμούσαν δι αντιπροσώπων στον μισό πλανήτη) οι δύο υπερδυνάμεις βάλθηκαν να αποδείξουν η κάθε μία την ανωτερότητά της κατακτώντας το Διάστημα.
Η Σελήνη ήταν ο προφανής στόχος. Και το χρονοδιάγραμμα το έθεσε τον Σεπτέμβριο του 1962 ο ίδιος ο πρόεδρος Τζον Κένεντι, όταν σε μια ιστορική ομιλία ανέφερε ότι «Κανένα έθνος που φιλοδοξεί να είναι ο ηγέτης των άλλων εθνών δεν μπορεί να μένει πίσω στην κούρσα του Διαστήματος. Αποφασίσαμε να πάμε στη Σελήνη πριν από το τέλος της δεκαετίας όχι επειδή είναι εύκολο, αλλά επειδή είναι δύσκολο».Στη NASA δεν πρέπει να άκουσαν αυτά τα νέα και με μεγάλη χαρά. Ενώ πίστευαν πως πράγματι μπορούσαν, σε βάθος χρόνου, να στείλουν ανθρώπους στη Σελήνη, η ανελαστική προθεσμία δυσκόλευε τα πράγματα.Την εποχή εκείνη το αμερικανικό διαστημικό πρόγραμμα ήταν όντως πίσω. Οι Σοβιετικοί είχαν εκτοξεύσει τον πρώτο τεχνητό δορυφόρο το 1957 και είχαν στείλει τον πρώτο άνθρωπο σε τροχιά το 1961, ενώ λίγο αργότερα έστειλαν και την πρώτη γυναίκα στο Διάστημα, το 1963. Όμως τα γεγονότα αυτά, μαζί με την προεδρική ομιλία, ουσιαστικά έδωσαν λευκή επιταγή στη NASA να κάνει ό,τι είναι δυνατόν ώστε οι ΗΠΑ να κερδίσουν. Και το κατάφεραν.Στη Σελήνη προσγειώθηκαν έξι επανδρωμένες αποστολές και στην επιφάνειά της περπάτησαν 12 άνθρωποι. Αν και τα πρώτα βήματα του Νιλ Άμστρονγκ ήταν ένα κοσμοϊστορικό γεγονός, τους επόμενους που πάτησαν εκεί δυσκολεύονται να τους θυμηθούν ακόμα και οι ίδιοι οι Αμερικανοί. Τη δε αποστολή του Apollo 13 το 1970 δεν θα την έπαιρνε είδηση σχεδόν κανείς αν δεν συνέβαινε το ατύχημα που λίγο έλειψε να καταλήξει σε τραγωδία. Η ΕΣΣΔ δεν μπήκε καν στον κόπο να στείλει τους κοσμοναύτες της στον δορυφόρο μας. Αν και είχαν την τεχνολογία, αποφάσισαν πως δεν έχει κανένα νόημα να φτάσουν δεύτεροι. Και έτσι κανείς Σοβιετικός δεν πάτησε ποτέ εκεί.Μια ακριβή ερωμένη
Γιατί σταματήσαμε να πηγαίνουμε στη Σελήνη; Ο προφανής λόγος είναι το τεράστιο κόστος. Τη δεκαετία του ’60 η NASA απορροφούσε το 4-5% του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού των ΗΠΑ. Αν σήμερα συνέβαινε το ίδιο θα μιλούσαμε για μπάτζετ 140 δισ. δολαρίων, αντί για τα $16,7 δισ. που είχε το 2014. Μετά το 1970, και αφού ο στόχος είχε επιτευχθεί, ο πρόεδρος Νίξον αποφάσισε οριστικά ότι η διαστημική κούρσα είχε τελειώσει, είχε νικητή και αυτός δεν ήταν η NASA, αλλά οι ΗΠΑ. Έτσι περιέκοψε δραματικά τα κονδύλιά της, άλλαξε τις προτεραιότητες του κράτους (τότε βρισκόταν ακόμα σε εξέλιξη ο πόλεμος στο Βιετνάμ) και ανάγκασε τη NASA να περιοριστεί στα του γήινου οίκου της. Εκείνη την εποχή, μάλιστα, η ΕΣΣΔ είχε ήδη εγκαινιάσει τον πρώτο της διαστημικό σταθμό, τον Salyut 7, και έδειχνε να ελέγχει το «κοντινό» στη Γη Διάστημα.Σύμφωνα με την ίδια η NASA η διακοπή των επανδρωμένων πτήσεων προς τη Σελήνη οφείλεται στην περικοπή του προϋπολογισμού και την αλλαγή των στόχων προς τις κοινές πτήσεις Apollo-Soyuz με την ΕΣΣΔ, τον αμερικανικό διαστημικό σταθμό Skylab, την ανάπτυξη του διαστημικού λεωφορείου και, τελικά, του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS).Σαν άντρας που κατακτά τη γυναίκα που πάντα ήθελε και που αμέσως μετά της γυρίζει την πλάτη, αλλά συνεχίζει να της στέλνει δώρα, ο άνθρωπος σταμάτησε μεν να ασχολείται με τη Σελήνη σχεδόν αμέσως, αλλά συνέχισε να στέλνει ρομποτικά ερευνητικά διαστημόπλοια σχεδόν χωρίς διακοπή μέχρι σήμερα. Στην επιφάνειά της έχουν φτάσει οχήματα από την ΕΣΣΔ και τη Ρωσία, την Ιαπωνία, την Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία, την Κίνα και την Ινδία. Ο Τζορτζ Μπους Τζ. είχε εγκρίνει το πρόγραμμα Constellation με σκοπό την επιστροφή στη Σελήνη το 2020, αλλά οι περικοπές του Ομπάμα το 2011 ουσιαστικά το ακύρωσαν.Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν πως το ενδιαφέρον μας πρέπει να επικεντρωθεί πέραν του ηλιακού μας συστήματος. Η μεταφορά ανθρώπων στο Διάστημα συνεπάγεται ασύλληπτα κόστη σε σχέση με τα αυτόματα οχήματα, και δεν έχει ουσιαστικό νόημα αφού τα ρομπότ μπορούν πια να κάνουν τα πάντα. «Στο φεγγάρι πήγαμε, το ερευνήσαμε, δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε» δηλώνει σε συνεντεύξεις του ο Μπαζ Όλντριν, ο δεύτερος άνθρωπος που πάτησε στη Σελήνη, στην ίδια αποστολή με τον Νιλ Άμστρονγκ. «Στόχος δεν πρέπει να είναι οι εντυπωσιακές επιτυχίες, αλλά οι μακροχρόνιες επενδύσεις».
Η νέα κούρσα του Διαστήματος
Η ρήση του JFK ότι τα έθνη-ηγέτες πρέπει να έχουν ηγετική θέση και στο Διάστημα εξακολουθεί να έχει οπαδούς, με φανατικότερη την Κίνα. Στην προσπάθειά της να καταστεί μια κανονική παγκόσμια υπερδύναμη, σχεδιάζει να στείλει ανθρώπους στη Σελήνη μετά το 2025. Παρόμοιο πρόγραμμα ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ESA), οι ΗΠΑ με το πρόγραμμα EM-2, ενώ η ιδιωτική εταιρεία Space Adventures Ltd έχει ανακοινώσει πως θα στείλει τουρίστες στο φεγγάρι με εισιτήριο 100 εκατ. δολάρια και πρώτη εκτόξευση το 2018 (χωρίς, ωστόσο, τα στοιχεία να συνηγορούν σε κάτι τέτοιο).Ο μεγάλος στόχος, όμως, είναι ο πλανήτης Άρης. Γιατί να ξοδευτούν χρήματα και πόροι κάθε είδους για έναν στόχο που έχει κατακτηθεί, και όχι για έναν άλλον που θα αποτελέσει παγκόσμιο επίτευγμα; Η σημερινή τεχνολογία για ένα ταξίδι στον Άρη είναι πολύ πιο προχωρημένη από όσο η τεχνολογία του ’60 για ένα ταξίδι στη Σελήνη (η σειρά Apollo είχε σχεδόν πάντα και από μια μικρή ή μεγάλη δυσλειτουργία). Όμως και εδώ μπαίνει το κόστος σε σχέση με το προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Ο άνθρωπος στον Άρη θα ήταν ένα πρώτης τάξεως επικοινωνιακό γεγονός, αλλά από επιστημονικής σκοπιάς δεν θα άξιζε τα χρήματά της. Ωστόσο ο ίδιος ο πρόεδρος Ομπάμα έχει στηρίξει το πρόγραμμα αποστολών στον Άρη και έχει δηλώσει πως ο άνθρωπος θα πατήσει εκεί γύρω στο 2035.Οι εξωγήινοι και η προσελήνωση που δεν έγινε
Φυσικά, υπάρχουν και εκείνοι που θεωρούν πως όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία αφού ο άνθρωπος δεν πήγε ποτέ στη Σελήνη και πως όλες οι κινηματογραφικές σκηνές και οι φωτογραφίες ελήφθησαν σε ένα μυστικό στούντιο της NASA. Ειδικοί και «ειδικοί» αναλύουν τις σκιές και τις λεπτομέρειες στην προσπάθειά τους να αποδείξουν πως οι ΗΠΑ πούλησαν παραμύθι στον υπόλοιπο κόσμο – παρά τις εικόνες που έχουν ληφθεί σε μεταγενέστερες αποστολές και δείχνουν τα αντικείμενα που έχουν αφεθεί στην επιφάνειά της.Υπάρχουν και εκείνοι που δεν αμφισβητούν την προσελήνωση, αλλά έχουν μια άλλη θεωρία για το τι σταμάτησε τις αποστολές. Όντα από άλλους πλανήτες, ή οι ίδιοι οι κάτοικοί της, παρουσιάστηκαν στους αστροναύτες και τους διέταξαν να αφήσουν ήσυχη τη Σελήνη. Το ότι η ανθρωπότητα σταμάτησε τις επανδρωμένες αποστολές δείχνει ότι πήραμε στα σοβαρά την προειδοποίηση, αλλά όχι ακριβώς. Τα ρομποτικά διαστημόπλοια εξακολουθούν να προσεληνώνονται και κανείς δεν μας τα σπάει ούτε τα πετάει πίσω στο Διάστημα. Εκτός αν υπάρχει κάποια… μυστική συμφωνία με τους εξωγήινους!!!












